คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Fic Kagerou Project [You me and him]

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ

About Writer

ไรท์ชื่อแมว(รู้แล้วเว้ย!!)
ไรท์เขียนฟิคไม่เก่ง(สตอเบอรี่!!)
ไรท์แต่งฟิคดราม่าห่วยมาก(โกหก!!!!)
ไรท์เป็นคนขี้เกียจมาก(ถูก...)
ไรท์ไม่ชอบนักอ่านเงา(ถูกมาก...)

พราะงั้น เข้ามาอ่านแล้วพอจะออกไปก็มาเมนท์ก่อนนะเฟ้ย!!!!

ตัวหนังสืออ่านยากก็บอกนะคะ จะได้เปลี่ยนสีตัวอักษร= =

:)  Shalunla

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 พ.ย. 55 / 13:42


Fic Kagerou Project [You me and him]

 

ผมรู้จักเธอมานาน...

 

ผมรู้จักเธอมานาน...

 

 

 

 

 

 

ผมรู้ว่าเธอชอบอะไรบ้าง...

 

ผมไม่รู้...ว่าเธอชอบอะไรเลย...

 

 

 

 

 

 

 

ผมรู้ทุกๆสิ่งเกี่ยวกับเธอ...

 

ผมไม่รู้...ไม่รู้อะไรเลย...

 

 

 

 

 

 

 

ผมรู้...รู้ดี...ดีกว่าใคร...

 

ผมไม่...ไม่รู้...ไม่ทราบอะไรเลย...

 

 

 

 

 

 

 

และผม...

 

แต่ว่าผม...

 

 

 

 

 

 

 

รักเธอ...

 

รักเธอเข้าแล้วล่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คิโดะ...ฉันอยากกินกุ้งเทมปุระ...

 

เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองเอ่ยขึ้นเนือยๆก่อนจะเข้าไปในครัวที่มีร่างของเด็กสาวในผ้ากันเปื้อนกำลังทำอาหารอยู่

 

หืม?...ลมอะไรหอบมาล่ะ?

 

เธอเอ่ยทั้งๆที่ยังไม่ได้หันไปมองคนด้านหลัง เขาหาวหวอดครั้งหนึ่งก่อนจะเดินเข้ามาในห้องครัว

 

ลมอยากกินน่ะสิ เดี๋ยวต้องไปทำงานต่อ...ว่าแล้วก็หาวครั้งหนึ่ง อยากกินอะไรหนักๆท้อง...

 

คนทำอาหารกระตุกยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะวางแฮมเบิร์กในจานที่เตรียมไว้ให้เขา

 

ถ้าอยากกินอะไรหนักๆต้องนี่เลย แล้วก็ไม่ต้องโวยวายด้วย...

 

เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคืองๆ ก็หลังจากที่คราวก่อนเขามาโวยวายเพราะทำอาหารไม่ถูกปาก ผลก็เลยครัวถูกอาละวาดเละพร้อมกับมะเหงกลูกหนึ่งและทรีนอีกสามสิบกว่าดอกเข้าเป้าเขาคนเดียว...

 

แล้วมื้อนั้น...ก็อดกันยกครัว...

 

คาโนะ ชูยะหัวเราะแห้งๆ ก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบช้อนและส้อมมาจากที่เก็บ

 

ขอบใจก่อนก็แล้วกัน...

 

เขาว่า ก่อนจะรีบเข้าไปทานอาหารของตัวเองเมื่อใกล้ถึงเวลาที่ต้องออกไปทำงาน

 

อรุณสวัสดิ์ คิโดะ!”

 

เสียงทุ้มของเด็กหนุ่มอีกคนดังขึ้น เซโตะ โคสุเกะเดินลงมาจากชั้นสองอย่างร่าเริงต่างจากเจ้าตัวอมโรคอย่างคาโนะลิบลับ คิโดะหันไปทักทาย

 

อรุณสวัสดิ์ อยากกินอะไรล่ะ?

 

คาโนะทานแฮมเบิร์กของตัวเองเงียบๆ ทั้งๆที่รุ้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไร...แต่ก็พยายามระงับเอาไว้...

 

มีอะไรให้กินฉันก็กินอันนั้นแหละ...เขาว่าแล้วส่งยิ้มให้ อ้าว...คาโนะ...อรุณสวั...

อิ่มแล้วล่ะ...

 

คาโนะเอ่ยขัด อีกสองชีวิตในห้องเลิกคิ้วสงสัย

 

ฉันไปแล้วนะ...ไปล่ะ...

 

ว่าแล้วก็เดินออกไป ทำให้ทั้งสองชีวิตในห้องครัวรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก

 

คาโนะเป็นอะไรของมัน?

 

คิโดะเอ่ยขึ้น เซโตะที่ยืนข้างๆเห็นสีหน้าของเธอก็รู้สึกฉุนในใจแปลกๆ

 

ไม่รู้...อย่าไปสนมันเลย...เดี๋ยวก็กลับมาเหมือนเดิมเองแหละ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คาโนะพูดอะไรไม่ออก...

 

เขาไม่รู้ว่าใครคิดอะไรกับใครยังไง...

 

แต่เมื่อจู่ๆก็เหมือนว่าเขาค่อยๆห่างเธอเข้าไปทุกทีๆ...

 

มันก็พาลทำให้เขา...

 

โกรธ...ขึ้นมา...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คาโนะ...คือว่า...

 

เสียงของเพื่อนหนุ่มเมื่อหลายวันก่อนดังขึ้นจากด้านหลัง คาโนะที่กำลังเย็บผ้า(?)อยู่หันไปมองอย่างสงสัยก็พบกับเซโตะกำลังยืนทำท่ากระอักกระอ่วนราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง

 

มีอะไรหรอเซโตะ?

 

เขาถามขัดเมื่อทำท่าว่าเจ้าคนตัวสูงกว่ามันจะไม่ยอมพูดสักที นั่นทำให้เขาสะดุ้งเล็กน้อย

 

เอ่อ...คือ...ฉันรู้นะ...ว่านาย...เอ่อ...รู้เรื่องเอ่อ...เมื่ออมพำนำอยู่นาน เมื่อเซโตะเห็นหน้าตาคาดคั้นจากเจ้าเพื่อนตัวดีก็ต้องกลั้นใจบอกไปจนได้ ...คือฉันอยากถามว่า...คิโดะมีอะไรที่ชอบบ้าง?

 

เหมือนอะไรสักอย่างกรีดใจของคาโนะเป็นทางยาว...เขาไม่รู้หรอว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น...แต่มันเป็นเพราะเขาแน่ๆ...

 

อืม...ทำไมล่ะ? อยากรู้ไปทำไมหรอ?

 

เจ้าของเรือนผมสีทองเอ่ยเสียงห้วน เซโตะที่ยืนอยู่ด้านหลังเม้มปากแน่นขณะที่ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ

 

คือว่า...ฉัน...ฉันคิดว่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉัน...เผลอรักคิโดะเข้าแล้วน่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เข็มที่อยู่ในมือของคาโนะกรีดปลายนิ้วของเขาเป็นแผลยาว ของเหลวสีชาดไหลซิบออกมา เขาไม่ได้สนใจความเจ็บนั้นแม้แต่น้อย...เพราะมีบาดแผลที่ใหญ่กว่าแผลนี้เป็นเท่าตัว...

 

ในหัวใจของเขา...

 

แล้วมาถามผมทำไม?

 

คาโนะถามคำถามเดิม เซโตะก้มหน้างุด

 

ก็นาย...อยู่ใกล้คิโดะมากที่สุด...

อืม...เพราะงั้นแหละ...ผมถึงถามว่าทำไมถึงมาถามผม...ทั้งๆที่ผมรู้เรื่องของเธอเกือบทั้งหมด...และไม่อยากเอ่ยให้ใครฟัง...นายก็น่าจะใช้วิธีขี้โกงเค้นมันออกมาจากสมองผมสิ...มาถามเอาแบบนี้ทำไมกันล่ะ?

 

คาโนะเอ่ยเสียงขุ่น ตอนนี้เซโตะชักรู้สึกว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่แล้ว...

 

เพราะงั้น...ถ้าอยากรู้อะไร...จากนี้อย่ามาถามผมอีก...เซโตะเลิกคิ้ว เมื่อบนพื้นตอนนี้มีของเหลวสีชาดหยดแหมะบนนั้น ใช้วิธีของนายเถอะ...ผมไม่ว่าอะไรหรอก...

 

ก่อนที่ประตูจะปิดลง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ว่านะ...เซโตะ...เด็กหนุ่มผมทองเอ่ยลอยๆ ผมก็จะใช้...วิธีขี้โกงของผมเหมือนกันแหละ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พร้อมกับดวงตาสีเปลือกไม้ที่แปรเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงสดดังเลือด...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่วงเวลาดำเนินมาเรื่อยๆ เซโตะก็แอบขโมยความทรงจำของคาโนะบ่อยครั้ง โดยที่เขาก็รู้ตัวบ้าง ไม่รุ้ตัวบ้าง แต่ก้ไม่ได้ว่าอะไร...

 

เพียงแต่...

 

มันเจ็บใจ...

 

ที่ทำอะไรไม่ได้เลยต่างหาก...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คิโดะ...

 

เสียงทุ้มเรียกจากข้างกาย คิโดะที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่หันไปมองอาคันตุกะผู้มาเยือนก่อนจะส่งยิ้มให้นิดหน่อย เขาค่อยๆเดินมานั่งข้างๆ

 

อ้าว...เซโตะ...มีอะ...

 

ทุกสิ่งเงียบไป เมื่อจู่ๆเขาก็ก้มลงประทับริมฝีปากของเขากับเธอ คิโดะเบิกตากว้างขณะที่พยายามผลักเขาออก แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อมือแกร่งยึดเธอไว้ทุกด้าน เธอทำทุกอย่างแม้กระทั่งกัดริมฝีปากของเขาให้ถอยออกไปแต่ก็ไม่เป็นผล น้ำตาสีใสหลั่งลงมาจากหางตาก่อนที่เขาจะผละออก

 

ผมรักคิโดะ...เขาเอ่ยขึ้นทันทีที่ผละออก คิโดะหน้าร้อนฉ่าขณะที่น้ำตาก็ยังไหลไม่หยุด ให้ผม...ได้มั้ย?

 

ว่าแล้วก็เลื่อนมือรูดซิบเสื้อของเธอเบาๆ ริมฝีปากบางสั่นด้วยความกลัวขณะที่ชายหนุ่มตรงหน้าไม่รอคำตอบ...

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล่อย! ปล่อยฉันนะเซโตะ!!!!”

 

 

 

 

 

 

 

พอ...พอแล้ว...อึก...พอได้แล้ว...เซโตะ!!!!!!!!!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่นไม่ใช่ชื่อของผมหรอก...

 

ผมรู้ดี...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่คิโดะตื่นขึ้น เธอก็พบว่าคนที่อยู่ข้างกายเมื่อคืนได้หายไปเสียแล้ว ธารน้ำตาไหลลงจากดวงตาเป็นสายขณะที่เธอกอดตัวเองไว้แน่น...

 

 

 

 

 

รัก...รัก...ผมรักคิโดะ...

 

 

 

 

 

 

แต่ก็ทิ้งฉันไป...

 

 

 

 

 

 

คิโดะกอดร่างเปลือยเปล่าของตัวเองไว้แน่นขณะที่พยายามกลั้นเสียงสะอื้นและน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คาโนะ...

 

ร่างสูงของเซโตะพึมพำหลังจากที่เดินออกมาจากห้อง คาโนะที่ยืนรออยู่แล้วกระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

 

ไปหาคิโดะซะสิ...ป่านนี้คงนั่งร้องไห้อยู่ในห้องแหละ...

 

เซโตะเลิกคิ้วสูง ก่อนที่เขาจะถามอย่างเป็นห่วง

 

ทำไม...คิโดะเป็นอะไร?

 

คาโนะยิ้มปีศาจ...

 

 

 

 

 

 

 

ยัยนั่นน่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดนนายข่มขืนไงล่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ดวงตาสีเปลือกไม้เบิกกว้างอย่างงงงวย ท่ามกลางเสียงหัวเราะสะใจของคาโนะที่อยู่ตรงหน้า ก่อนที่เซโตะจะนึกอะไรออก มือของเขากำแน่นไม่รู้ตัว

 

แก...คาโนะ!!!!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผวัะ!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หมัดหนักๆกระแทกเข้าที่ใบหน้าของคาโนะเข้าทันที ร่างงเล็กกว่าปลิวไปตามแรงชกก่อนจะเสียหลักล้มลง ของเหลวสีชาดไหลออกมาจากมุมปากและโพรงจมูกของเขาเล้กน้อย

 

รู้อะไรมั้ยเซโตะ...คาโนะเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม นายพลาดแล้วที่ทำแบบนี้...

 

 

แกร๊ก...

 

 

 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นจากด้านหลัง เซโตะหันไปมองทันทีก็พบกับคิโดะยืนอยู่ เขามองเธอแบบไม่เข้าใจก่อนจะนึกอะไรออก

 

แก...แก...คาโนะ!!!”

 

ด้วยความแค้น ร่างสูงเข้าไปหาคาโนะทันทีด้วยหมายว่าจะกระชากร่างของเขาให้ตาย ก่อนที่เขาจะชะงักเมื่อร่างของคาโนะที่เมื่อครู่กำลังทำท่ายั่วอารมณ์เขาตอนนี้กลายเป็นมากลัวสุดขีดไปเสียแล้ว

 

ย...อย่านะเซโตะ...ฉ...ฉันขอโทษ...ฉันขอโทษ...

 

ว่าแล้วก็วาดมือเปะปะราวกับจะพยายามปัดการทำร้ายร่างกายของเขา คิโดะเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปประคองคาโนะพร้อมกับผลักเซโตะออกไปไกลๆ

 

คาโนะ...ไม่เป็นไร...ไม่เป็นไร...ฉันเอง...คิโดะ...ไม่ใช่หมอนั่นหรอกนะ...เธอเอ่ยปลอบคนที่อยู่ในอ้อมกอด ก่อนที่จะหันไปส่งสายตาแค้นเคืองให้อีกคนที่ล้มเพราะแรงผลักและกำลังมองเธออย่างไม่เข้าใจ ฉันเสียใจมาก...ที่นายเป็นคนแบบนี้...

 

ราวกับโลกทั้งหมดพังทลาย เซโตะเอื้อมมือไปราวจะคว้าเธอเข้าไปกอด ก่อนที่จะบอกว่ามันไม่ใช่ความจริง...มันเป็นเพียงแค่แผนของคาโนะ...

 

แต่ก็ทำไม่ได้เลย...

 

 

ฉันอภัยเรื่องที่นาย...ทำกับฉัน...

 

เซโตะพูดอะไรไม่ออก เขาได้แต่เพียงแค่ส่ายหน้า...

 

ม...ไม่ใช่นะ...ค...คาโนะต่างหาก!”

อย่ามาแก้ตัวนะ! เซโตะ!”

 

เขาพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นใบหน้าที่กำลังจะร้องไห้ของเธอ...

 

เขาเจ็บ...

 

ถูกเข้าใจผิด...

 

 

เจ็บ...

 

ฉันว่า...

 

เซโตะอยากปิดหู...ไม่อยากได้ยิน...ไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันว่าสมาชิกคนที่2ของMekakushi Dan คงต้องหาใหม่แล้วล่ะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โลกของผม...พังทลายลงในพริบตา...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมคิดว่าสิ่งที่ผมทำมันเลว...

 

ผมคิดว่า...ผมอยากทำให้เธอมีความสุข...

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนี้...ผมจะเสียเธอไป...

 

ผมอยากเก็บเธอไว้...อยากให้เธอมีความสุขที่สุด...

 

 

 

 

 

 

 

แต่ว่า...

 

แต่ว่า...

 

 

 

 

 

 

 

เธอไม่ได้รักผม...

 

เขาอีกคนรักเธอ...

 

 

 

 

 

 

 

ดังนั้น...

 

เพราะอย่างนั้น...

 

 

 

 

 

 

 

ผมคิดว่า...ผมคงเลวได้กว่านี้อีก...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าจะทำให้เธอไม่หายไปจากผม...ผมจะทำทุกอย่าง...

 

 

 

 

 

 

 

....................................................................................................................................

สั้นๆนะ...

ฟิคนี้ทำให้แมวรู้สึกกระอักกระอ่วนมากที่จะเอามาลง

ถ้ามันไม่เป็นที่ถูกใจของใครหลายๆคน...แมวลบออกก็ได้นะคะ= =;;

เพราะแมวก็รู้สึกไม่ค่อยอยากเอามาลงเท่าไหร่อยู่แล้ว แต่เพราะช่วงนี้ฟิคหลักแมวตันเหอะ...

แต่เรื่องนี้ใครเป็นพระเอกหว่า...ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้= ='
(เอ็งเป็นคนเขียนไม่ใช่เรอะ?)

อุแหม่ ถึงจะเขียนก็เถอะ แต่ก็มีงงๆบ้างนี่นา=3=

เอาน่ะ ก็วางไว้แล้วว่าเรื่องนี้ไม่มีพระเอกที่แท้จริง(อ้าว...)

เพราะงั้นก็สบายใจได้ เพราะไม่มีใครสมหวังหรอก(อ้าว!!!!)

แต่เค้าไม่เขียนหรอก เค้าขี้เกียจน่ะ(อ้าว...เวร!!!!)

เพราะงั้นก็บ๊ายนี=w=


ผลงานอื่นๆ ของ Onlyeye_Neko

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 19:22
    ขอกราบ!!! แต่งเถิดดด
    #20
    0
  2. วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:43
    คาโนะ=[]=;;;;;;
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #19
    0
  3. วันที่ 2 ธันวาคม 2557 / 20:28
    คาโนะะะะะ ทำไมนายเลวได้ขนาดนี้ เจ๊เเมว เจ๊ผิด เจ๊เขียนเรื่องเสื่อมเสีย เจ๊--- //โดนไรท์ไล่ฆ่าคร้าบบบบบบ
    #18
    0
  4. #17 kino
    วันที่ 21 มิถุนายน 2557 / 17:11
    คาโนะ แกทำงี้ทำม้ายยยยยยยยย
    #17
    0
  5. วันที่ 16 มิถุนายน 2557 / 00:34
    ค้างตลอดดดดดดดดด #ฟุยุไคเดสสสสสส

    เซโตะจะทำอย่างไรให้ทุกอย่างกลับคืนมา T^T

    อ่านแล้วอยากตันหน้าคาโนะจริงๆ...

    แต่เดี๋ยวก่อน!! สุดท้ายแล้วโตะกับโนะได้กันเองต่างหาก

    #ในเมื่อค้างก็ขอมโนไปเองละกัน
    #16
    0
  6. วันที่ 28 พฤษภาคม 2557 / 22:00
    ฮุฮุ สนุกดีค่ะ
    มารี~อาเซโตะะะะกลับป้ายยยย
    #15
    0
  7. วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 19:44
    คาโน๊ะะะะะะ!!!!! ทำไมทำแบบเน้QAQ
    เซโตะอย่าไปน้าาาา มาอยู่กดชินทาโร่(หรือมารี?)ก่อน!#โดนรุมกระทืบ
     
    #14
    0
  8. วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 16:10
    ฟุยุไคเดสส
    #13
    0
  9. #12 ...
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 13:40
    No!!!!!! ทามไมคาโนะเปนตัวร้าย!!!!!!!!!!!!!
    #12
    0
  10. วันที่ 5 ธันวาคม 2556 / 23:31
    ว้าย~ loveฟิคแนวนี้มากมายค่ะ แต่งออกมาอีกนะคะ
    #11
    0
  11. วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 16:16
    พูดได้1ประโยค
    อ่านแล้วช๊อคค่ะ
    #10
    0
  12. วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 19:14
    มารีค่ะมาเอาเซโตะกลับไปทีเร้ว~
    #9
    0
  13. วันที่ 8 เมษายน 2556 / 18:11
    มารี.. (' '  )
    มาลากเซโตะกลับไปเร้ววว
    //ทำหน้าเอ๋ออ่านฟิคดราม่า (?)
    #8
    0
  14. วันที่ 8 มีนาคม 2556 / 16:35
    อุแงะ ไม่เอาดราม่าาาาา // แต่ก็อ่านอยู่ดี?
    #7
    0
  15. วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 16:07
    มารี!!! รีบมาลากเซโตะกลับปายยยยยย
    #6
    0
  16. วันที่ 24 ธันวาคม 2555 / 13:53
    อา...เซโตะน้วยยยยยยย(??)
    ถ้าไม่ไปหามารี...ก็จับคาโนะกดแม่มตรงนั้นแหละ!!
    //วิ่งหนีตรีน
    #5
    0
  17. วันที่ 12 ธันวาคม 2555 / 20:28
    ฮว้ากกกก~!!! อารมณ์ค้าง~! แต่งต่อๆ~!
    ปล.คาโนะคุงนี่มัน...(แอบสงสารเซโตะคุง)
    #4
    0
  18. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 21:42
    มารี~~~~ มาเอาเซโตะกลับป๊าย~~~
    ปล. ต่อสิขอร้าบบบท่านแมว It's a ค้างอย่างรุนแรง
    #3
    0
  19. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:30
    เห็นด้วยกะคห.1~=w=

    ท่านแมวเขียนต่อสิมันค้างQ[]Q
    #2
    0
  20. วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 13:30
    คิโดะ..แม้แต่เซโตะก็เอาเข้าฮาเร็ม... เตรียมเท้ากระทืบเซโตะข้อหาทิ้งมารี......
    #1
    0