เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 6 : ๒ เมียเก่า ๓/๓ >>หมอหื่นจูบไม่เลือกที่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    11 พ.ย. 60

เมียเก่า

 

มือที่กำลังจะตักข้าวอีกคำเข้าปากชะงัก วางช้อนในมือลง รวบไปไว้ด้านหนึ่งของจาน แล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เพราะเธออิ่มคำประชดแดกดันของเขาจนฝืนกินอะไรไม่ได้อีกต่อไป

นัสอิ่มแล้วค่ะ

อิ่มก็นั่งรอไปก่อน ผมยังไม่อิ่ม

ปราณต์บอกอย่างไม่คิดจะสนใจ ว่าเธอจะกินมากกินน้อย เขายังคงตักนั่นตักนี่ใส่จานแล้วค่อยๆ ละเลียดอย่างใจเย็น จนเวลาล่วงเลยจากเที่ยงไปใกล้บ่ายโมง

คนรอเริ่มกระวนกระวาย เพราะเธอจองตั๋วเครื่องบินกลับไว้ในไฟลท์บ่ายสาม แต่อย่างน้อยก็ต้องไปถึงสนามบินและเช็กอินก่อนสี่สิบห้านาที ดังนั้นตอนนี้เธอจึงเหลือเวลาแค่ประมาณหนึ่งชั่วโมงที่จะคุยรายละเอียดเกี่ยวกับยา ข้อตกลงซื้อขาย และรายละเอียดต่างๆ ในสัญญาที่จะเป็นภาระผูกพันกันต่อไป

คุณปราณต์ไม่กลับไปทำงานหรือไงคะนัสรินพักเรื่องส่วนตัวของตัวเองลงชั่วขณะ เอ่ยถามเขาออกไปคล้ายกับเร่งอยู่ในที เพราะเธอต้องการปิดจ็อบนี้ให้ได้วันนี้

ช่วงบ่ายผมไม่มีเคส และไม่ใช่เวรตรวจคนไข้ใน เพราะฉะนั้นผมไม่รีบ

แต่นัสรีบค่ะ นัสจองตั๋วเครื่องบินไปกลับ ถ้าคุณปราณต์ไม่คุยตอนนี้นัสอาจตกเครื่อง

ผมจำเป็นต้องตกลงซื้อยาที่คุณมาเสนอให้แค่ไหน

นัสบอกไม่ได้หรอกนะคะว่าจำเป็นมากหรือน้อยแค่ไหน เพราะคุณปราณต์คือคนที่ต้องตัดสินใจ แต่สรรพคุณของยาตัวนี้ดีมาก ราคาก็ค่อนข้างถูกหากจะเทียบกับยานอกยี่ห้ออื่น อย่างน้อยก็เป็นการเปิดโอกาสในการเข้าถึงยาสำหรับคนไข้ที่มีรายได้น้อยนะคะ

เข้าใจพูดนะ

คำพูดนั้นก็ยังไม่แคล้วจะแดกดัน แต่นัสรินเลือกที่จะไม่เก็บมาเป็นอารมณ์

นัสแค่พูดตามความจริง

ผู้หญิงอย่างคุณรู้จักพูดความจริงด้วยเหรอ

นัสไม่เคยโกหกค่ะ นัสพูดความจริงมาตลอด

แล้วไอ้ที่ร่วมมือกับปรัชญ์ตลบหลังผมล่ะ นั่นเรียกว่าความจริงด้วยหรือเปล่า

นัส...คือนัส...นัสรินพูดไม่ออก ทั้งๆ ที่ตั้งใจว่าจะขอโทษเขาถึงเรื่องคราวนั้น นี่เองกระมังสาเหตุของความเย็นชาและใจร้ายของปราณต์ เพราะเขารู้ความจริงนี่เองว่าการแต่งงานระหว่างเธอกับเขาไม่ใช่เพราะสถานการณ์มันบังคับ แต่เป็นเพราะเธอกับปรัชญ์ร่วมมือกันวางแผน จนเขาต้องมาแต่งงานกับเธอแทนปรัชญ์ต่างหาก

พูดไม่ออกเลยล่ะสิ แล้วผมล่ะนัสริน ตอนที่รู้ความจริงตอนที่ได้ยินกับหูตัวเองว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นการจัดฉาก ผมจะรู้สึกยังไง ผมยอมแต่งงานกับคุณก็เพราะสงสาร กลัวว่าจะเป็นหม้ายขันหมาก กลัวจะอับอาย และที่สำคัญแม่ผมเครียดจนแทบจะเป็นลมที่จู่ๆ งานแต่งก็จะล่ม แต่กลับกลายเป็นว่าคุณกับปรัชญ์ตกลงกันมาอย่างดีตั้งนานสองนานแล้ว

ถ้าย้อนเวลาได้นัสจะไม่ทำแบบนั้นค่ะ ที่นัสตัดสินใจทำไปแบบนั้นก็เพราะนัส...กำลังจะบอกว่าเพราะเธอแอบรักเขามาตั้งแต่ได้เห็นหน้าครั้งแรกแล้ว เมื่อปรัชญ์ขอยกเลิกการแต่งงานกับเธอและเสนอให้เธอแต่งงานกับเขาแทน เธอจึงไม่ปฏิเสธ 

เพราะเห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน และเห็นผมเป็นตัวตลกปราณต์ไม่ยอมฟังให้จบก็ชิงพูดแทรกขึ้นตามอารมณ์ที่คั่งค้างอยู่ในใจมาเป็นแรมปี

นัสไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ แต่นัสก็ชดเชยให้คุณไปหมดแล้วไงคะคำว่าชดเชยในความหมายของนัสรินก็คือการคืนอิสรภาพให้เขา และยอมจากไปเงียบๆ โดยไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเขาเลยแม้แต่นิดเดียว ทว่าความหมายของปราณต์มันกลับเป็นคนละอย่าง

ด้วยการนอนด้วยคืนเดียวอย่างนั้นเหรอ

นัสเคยบอกคุณปราณต์แล้ว ว่านัสไม่ได้ห้ามให้คุณใช้สิทธิ์ความเป็นสามีกับนัส แต่คุณปฏิเสธนัสเองเพราะว่าคุณรังเกียจผู้หญิงอย่างนัสเธอย้ำเตือนถึงคำพูดของเขาที่เคยพูดกับเธอตั้งแต่คุยกันเรื่องหย่า

แล้วถ้าตอนนี้ผมเกิดอยากจะใช้สิทธิ์ย้อนหลังล่ะ

คุณปราณต์!นัสรินเผลอเรียกชื่อเขาเสียงเข้ม แม้อะไรๆ ในตัวปราณต์ไม่เคยเปลี่ยนหลังจากที่เธอไม่เจอเขามาเป็นปี แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอรู้สึกได้ว่าเขาเปลี่ยนไปจริงๆ ก็สกิลการพูดจาให้เธอเจ็บใจและอับอาย มันเพิ่มขึ้นจากแต่ก่อนหลายเท่าตัว

ว่าไง?” คิ้วเข้มเลิกขึ้นเหมือนจะยวนอารมณ์ ทั้งที่หน้าหล่อๆ นั้นยังคงนิ่งขรึม

สิทธิ์ของคุณปราณต์หมดลงตั้งแต่วันที่คุณกับนัสหย่ากันแล้วค่ะนัสรินเชิดหน้าและปฏิเสธเสียงแข็งกระด้าง

ผมก็เพิ่งรู้ตัวว่าโง่ที่ไม่ใช้สิทธิ์จนคุณสึกหรอเสียก่อน ครั้งเดียว...ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ครั้งเดียว จะให้ถูกต้องพูดว่า ถึงแม้จะหลายครั้งในคืนเดียว มันก็ไม่ได้ทำให้คุณสึกหรอเท่าที่ควรเลย ถ้าไม่ออกไปกรำศึกต่อหลังจากนั้น ตอนนี้อะไรๆ ก็คงจะเข้าที่เข้าทางหมดแล้วละ เผลอๆ ไอ้ผู้ชายคนใหม่มันก็คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเคยมีผัวมาก่อน

แม้เจ็บเกินจะเจ็บกับวาจาเยาะเย้ยถากถางแสนร้ายกาจที่หลุดมาแทบจะทุกประโยคที่คุยกัน แต่ทว่าคำพูดที่เพิ่งพ่นออกมาจากปากของปราณต์หมาดๆ เมื่อครู่นี้ มันร้ายกาจเกินกว่าที่นัสรินจะทนนั่งฟังได้อีกต่อไป เธอเงยหน้าขึ้นมองเพดาน กะพริบตาถี่ๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะก้มลงมาเผชิญหน้ากับเขาใหม่

โอเคค่ะ นัสยอมแพ้ นัสจะไม่ขายยาและจะไม่อยู่ให้คุณปราณต์ดูถูกมากไปกว่านี้อีกแล้ว คุณปราณต์อยากทำอะไรหรืออยากกินอะไรต่อก็เชิญตามสบายค่ะ อ้อ...อาหารมื้อนี้นัสเลี้ยงนะคะ

พูดจบนัสรินก็หยิบเอาเงินฉบับละพันสองใบในกระเป๋าออกมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะลุกพรวดพราดขึ้นและก้าวฉับๆ ออกไปจากร้าน โดยไม่สนใจว่าร่างสูงลุกขึ้นและก้าวตามมาติดๆ

เมื่อเดินมาถึงลานจอดรถของร้าน ต้นแขนกลมกลึงก็ถูกมือใหญ่เอื้อมมาจับไว้แน่น พร้อมกับที่ปราณต์บังคับให้เธอต้องหันมาเผชิญหน้ากันอีกครา

เดี๋ยวก่อนนัสริน

จะเอายังไงกับนัสอีกคะเสียงหวานเอ่ยถามห้วนกระด้าง เชิดหน้าขึ้นเผชิญหน้ากับเขาอย่างไม่มีอะไรต้องเกรงใจกันอีกต่อไป

ผมไม่ชอบให้ใครเอาเงินฟาดหัว ถ้าจะเอาอะไรสักอย่างฟาดผมก็ควรจะเป็นปากของคุณ

จบคำร่างบางก็ถูกกระชากเข้าไปกอด  พร้อมกับที่ริมฝีปากหยักที่นัสรินเคยชื่นชมว่าสวยราวกับปากผู้หญิงบดขยี้ลงมาบนเรียวปากของเธออย่างรุนแรงป่าเถื่อน

นัสรินแตกตื่นใจเป็นที่สุด ไม่คิดว่าจู่ๆ ตัวเองจะปราณต์กอดจูบเช่นนั้น เธอเบี่ยงหน้าหลบการระดมจูบนั้นพร้อมกับร้องห้ามเป็นพัลวัน

อย่าค่ะ...คุณปราณต์...ปล่อยนัส...

คำห้ามปรามของเธอ ไม่ต่างอะไรกับการบอกเขาให้รุกรานหนักกว่าเดิม เพราะตอนนี้สองมือของปราณต์ยกขึ้นประคองข้างแก้มของเธอตรึงไว้ เพื่อไม่ให้เธอเบี่ยงหน้าหลบไปไหนได้อีก จากนั้นนัสรินก็รู้สึกเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะเมื่อริมฝีปากของคนที่กำลังโกรธกรุ่นทาบลงมาปิดปากของเธอในที่สุด และที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือลิ้นสากหนาที่เธอยังจำรสสัมผัสได้ไม่รู้ลืม ยังชำแรกผ่านเรียวปากบอบบางของเธอเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว ความรู้สึกหลากหลายแล่นพล่านเข้ามารวมตัวกันอยู่ที่ท้องน้อย ปราณต์จูบแรงมาก จูบจนเธอเจ็บร้าวไปหมดทั้งปาก แต่ทันทีที่ลิ้นสัมผัสกับลิ้น ความเจ็บร้าวนั้นก็หายไป เหลือเอาไว้แต่ความวาบหวามรัญจวนอย่างไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้น ก็แน่ละ...เธอยังตัดใจจากเขาไม่ได้ ยังไม่มีวันไหนที่ลืมเขาได้ พอโดนเขาจูบเข้าหน่อยก็ตัวอ่อนระทวย แล้วเขาเล่ารู้สึกเช่นไร คงจะรู้สึกแค่อยากลงโทษ อยากเอาคืน อยากแก้แค้น และทำให้เธอเจ็บปวดอับอายกระมัง ความคิดเช่นนั้นทำให้หญิงสาวพยายามเตือนสติข่มกลั้นอารมณ์รัญจวนที่ไม่ควรเกิดขึ้นของตัวเองเอาไว้อย่างสุดความสามารถ แล้วฉาบความรู้สึกที่ว่า ปราณต์ทำไปเพราะต้องการทำให้เธออับอายและเพื่อระบายอารมณ์โกรธของเขาเท่านั้นลงไปแทน

ปราณต์ถอนปากออกมา เมื่อร่างบางไม่ดิ้นรนต่อสู้ ไม่ร้องโวยวายเหมือนช่วงแรก แต่กลับยืนนิ่งให้เขาจูบเหมือนกับหุ่นยนต์ที่ไม่มีชีวิตจิตใจ

พอใจหรือยังคะ ถ้ายังไม่พอใจก็เชิญเลย อยากทำอะไรนัสอีกก็ทำเธอมองด้วยสายตาว่างเปล่าแต่เจือไว้ด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรงต่อการกระทำของเขา

นัสริน...ผม...นึกอยากจะเอ่ยปากขอโทษ แต่ปากมันก็หนักจนพูดไม่ออก

ถ้าคุณพอใจแล้วนัสก็ขอตัว และก็ขอโทษที่การมาของนัสทำให้คุณขุ่นเคืองใจ แต่นัสสัญญาว่าจะไม่มาให้คุณเห็นหน้าอีก ชาตินี้เราจะไม่มีวันได้พบกันอีก คุณสบายใจได้เลย

พูดจบนัสรินก็เดินไปโบกแท็กซี่ทั้งที่น้ำตายังคลอตา โชคดีที่แท็กซี่ในเชียงใหม่มีค่อนข้างเยอะ จึงแล่นมาได้จังหวะที่เธอกำลังอยากจะหนีหน้าปราณต์โดยไวที่สุดพอดี

นัสรินบอกปลายทางกับคนขับว่าให้ไปส่งที่สนามบิน ตาที่ฝ้าฟางด้วยม่านน้ำตาบางๆ ตอนนี้มองออกไปนอกหน้าต่างรถ บอกกับตัวเองว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเหยียบย่างมาที่นี่ และคงจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้เจอหน้าผู้ชายที่ตัวเองรัก ซึ่งไม่ว่าเวลาจะเปลี่ยนไปนานเท่าไหร่เขาก็ยังคงใจร้ายเช่นเดิม

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #206 25142551 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:37

    ไม่ใช่แค่ใจร้ายแต่ต้องเลวด้วยถึงจะทำกับผญ.ได้แบบนี้

    #206
    0
  2. #27 Bigrabbitkasi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 12:40
    หมอใจร้ายเกินไปแล้วนะ
    #27
    0
  3. #26 แอน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 10:39
    หมอใจร้ายมากกกกก
    #26
    0
  4. #25 เมียมโน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 06:30
    ีอีหมอนี่ น่าจะเป็นสาย SM นะ จะรอสมน้ำหน้า
    #25
    0
  5. #24 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 06:17
    สงสารนัส
    #24
    0
  6. #23 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 06:17
    สงสารนัส
    #23
    0