เมีย(ไม่)พลอยโจน ซีรีส์เมียที่(ไม่)รัก เล่ม๒

ตอนที่ 34 : ๑๑ ปล่อยฉันไปได้ไหม ๓/๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    8 ธ.ค. 60




๑๑

ปล่อยฉันไปได้ไหม

 

    “งั้นไปวันนี้เลย กะว่าจะไปอยู่สักเดือนนะ แล้วค่อยกลับมาเริ่มงาน ว่าแต่เธอเถอะจะเบื่อหน้าเราก่อนหรือเปล่า”

“ไม่เบื่อหรอก ดีซะอีกคุณ...เอ้อ...เราจะได้มีเพื่อนน่ะ” นัสรินเกือบจะหลุดปากออกไปแล้วว่าเป็นการดีเสียอีกที่พินทุสรจะมาอยู่ด้วย อย่างน้อยปราณต์ก็จะได้ไม่กล้ามายุ่มย่ามที่ห้องเหมือนที่ผ่านมา

“โอเค...งั้นไปวันนี้เลย”

“เธอนี่ใจง่ายชะมัดเลยนะยัยออย”

“ก็แน่ละ ไม่ใจง่ายแล้วจะได้เที่ยวแถมมีที่พักฟรีได้ไง แค่นี้นะหาตั๋วก่อน บ่ายๆ น่าจะไปถึง มารับด้วยล่ะ

“ก็ได้ๆ ถ้าจะขึ้นเครื่องก็โทร.หาแล้วกัน จะได้ขับรถไปรอที่สนามบิน”

พินทุสรวางสายไปแค่นั้น โดยไม่ไถ่ถามเรื่องส่วนตัวให้นัสรินอึดอัด แม้จะรู้ว่าตอนนี้นัสรินหย่ากับปราณต์แล้ว การมาอยู่ในที่ซึ่งเคยมีอดีตอันไม่สวยงามนัก คงเป็นเรื่องที่ลำบากใจสำหรับนัสรินไม่น้อย

 

รถแลนด์โรเวอร์สีขาวแล่นออกจากคลินิกในเวลาสองทุ่มกว่าๆ เช่นเดียวกับทุกวัน ดูเหมือนว่าเวลาเลิกงานของเขาจะเป็นเวลานี้ไปโดยปริยายแล้ว เพราะคนไข้มาใช้บริการที่คลินิกของเขาแน่นขนัดแทบจะทุกวัน ทำให้ไม่สามารถปิดคลินิกได้ตามเวลาที่กำหนดไว้

ดวงตาสีสนิมเหล็กเหลือบมองถุงกระดาษสามใบที่วางอยู่เบาะข้างๆ เสื้อผ้าพวกนี้เขาซื้อที่กรุงเทพฯ แต่คนที่เป็นเจ้าของมันกลับไม่ไยดี วันนี้เขาจึงตั้งใจจะเอามันมาให้เธอ พร้อมกับสะสางเรื่องค้างคาใจกันเสียที คำพูดของปรัชญ์วันนั้นยังก้องอยู่ในหู ที่ปรัชญ์ถามว่าเขามีความรู้สึกอย่างอื่นต่อนัสรินอีกไหมนอกจากความแค้น เขาเองมีคำตอบอยู่ในใจแต่แรกอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่เคยบอกใครหรือเจ้าตัวตรงๆ

ปราณต์จอดรถที่ลานจอดหน้าอพาร์ตเมนต์ ซึ่งตอนนี้รถค่อนข้างจะแน่นขนัดจนแทบหาที่จอดไม่ได้ เพราะคนที่อาศัยอยู่ที่นี่ต่างกลับมาพักผ่อนกันเกือบหมดแล้ว เขาลงจากรถพร้อมกับถุงกระดาษสามถุงในมือ แล้วก้าวยาวๆ ไปยังประตูอพาร์ตเมนต์ซึ่งต้องใช้คีย์การ์ดผ่านเข้าออก แต่เรื่องนั้นมันไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา เพราะที่นี่คือหนึ่งในโครงการที่ครอบครัวของเขาเป็นเจ้าของ เขาจึงมีทั้งคีย์การ์ดและกุญแจสำรองสำหรับผ่านเข้าห้องนัสรินได้สบายๆ

ปราณต์กำลังจะแตะคีย์การ์ดที่หน้าประตูทางเข้า แต่ยังไม่ทันได้แตะก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเปิดมันออกมาจากข้างใน เธอมองหน้าเขาเหมือนเคยรู้จัก ปราณต์เองก็รู้สึกคุ้นเคยกับผู้หญิงตรงหน้านั้นเช่นกัน และเธอก็เป็นฝ่ายเอ่ยทักเขาก่อนอย่างจำกันและกันได้ในที่สุด แม้จะเคยเจอกันเพียงแค่ครั้งเดียว

“หมอปราณต์ใช่มั้ยคะ” พินทุสรเอ่ยขึ้นอย่างค่อนข้างแน่ใจว่าตัวเองจำไม่ผิด เพียงแต่แปลกใจเพราะไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่

“ครับคุณออย คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ”

“อ๋อ...ออยเพิ่งกลับจากอังกฤษน่ะค่ะ พอดีเรียนจบแล้ว อยากหาที่เที่ยว ยัยนัสเลยชวนมาอยู่ที่นี่ด้วย นี่ออยกะว่าจะมาอยู่เป็นเดือนเลยนะคะ จะได้เที่ยวเชียงใหม่ให้ฉ่ำใจ เอาให้เบื่อกันไปข้างหนึ่งเลย”

“งั้นเหรอครับ”

คำตอบของพินทุสรทำให้ความตั้งใจที่จะปรับความเข้าใจกับคนที่อยู่บนอพาร์ตเมนต์เปลี่ยนไป ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นเหตุบังเอิญหรืออะไร แต่ที่เขารู้แน่ๆ ก็คือนัสรินยังเจ้าแผนการไม่เปลี่ยน คงคิดจะชวนเพื่อนมาอยู่ด้วย เพื่อกันท่าไม่ให้เขามาหาได้อย่างสะดวกงั้นสิ ก็ได้นะเมียรัก...ถ้าจะเล่นเกมแบบนี้ก็มาลองดูกันสักตั้ง ว่าสุดท้ายแล้วใครจะชนะ

            “ถามแต่ออยว่าแต่คุณปราณต์เถอะค่ะ มาทำอะไรที่นี่คะ อย่าบอกนะว่ามาหายัยนัส”

            “ครับตอนแรกก็ตั้งใจว่าอย่างนั้น เขาลืมของไว้ในรถผมก็เลยจะเอามาให้”

            “เอ...คุณกับยัยนัสนี่มันยังไงกันคะ ออยได้ยินมาว่าคุณกับยัยนัสหย่ากันแล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่าจะรีเทิร์นคะ” พินทุสรถามตรงๆ อย่างไม่คิดจะอ้อมค้อมใดๆ

            “เรื่องมันยาวน่ะครับ ยืนพูดตรงนี้คุณก็คงจะยืนฟังขาแข็ง แล้วนี่คุณออยกำลังจะไปไหนครับ” ปราณต์เปลี่ยนประเด็นโดยไม่ให้คนฟังรู้ว่าเขายังอยู่ในประเด็น

            “พอดีออยหิวน่ะค่ะ ก็เลยว่าจะขับรถไปหาอะไรกินแถวๆ นี้หน่อย ชวนยัยนัสแต่เห็นว่าต้องเคลียร์งานต่อ ออยก็เลยต้องไปคนเดียว”

            “งั้นไปรถผมดีกว่า ผมเป็นเจ้าถิ่น ขอเลี้ยงเพื่อนเก่าของอดีตภรรยา หวังว่าคุณคงไม่รังเกียจ”

            “เอางั้นก็ได้ค่ะ ออยชิลชิลไม่ได้ซีเรียสเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ท่าทางคุณปราณต์ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ไม่อย่างนั้นครั้งหนึ่งยัยนัสคงไม่ยอมแต่งงานด้วยง่ายๆ หรอกค่ะ”

            ปราณต์แค่ยิ้มนิดๆ ไม่ได้พูดหรืออธิบายอะไรในตอนนั้น แต่ยังไงเสียเขาก็ต้องพูดจาแบบเปิดใจกับผู้หญิงตรงหน้านี้อยู่แล้ว

 

            นัสรินเหลือบตามองเวลาที่หน้าจอแล็ปท็อปอย่างร้อนใจด้วยความเป็นห่วงเพื่อน พินทุสรบอกว่าจะไปหาอะไรกินตั้งแต่สองทุ่มกว่าๆ จนตอนนี้เวลาล่วงเลยจนถึงสี่ทุ่มแล้ว แต่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเพื่อนของเธอจะกลับมาเสียที เธอโทร.ตามตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงก่อน ทว่าเสียงโทรศัพท์ของพินทุสรกลับดังอยู่ในห้อง เธอจึงไม่สามารถติดต่อพินทุสรได้เลย ครั้นจะออกไปตามก็ไม่รู้จะไปยังไง เพราะรถของเธอพินทุสรก็ขับไป นัสรินจึงปิดแล็บท็อปอย่างไม่มีกะจิตกะใจจะสะสางงานที่ค้างอยู่ต่อ แล้วลุกขึ้นเดินไปเดินมาอยู่หน้าเตียงอย่างกระวนกระวาย คิดว่าหากอีกสามสิบนาทีแล้วพินทุสรยังไม่กลับมา เธออาจต้องโทร.เรียกแท็กซี่หรือรปภ.ที่บริษัทให้พาออกไปตามหา

            อีกสิบนาทีต่อมาเสียงกุกกักที่ประตูก็ต้องขึ้น ท่ามกลางความโล่งใจของนัสริน เธอหันไปมองประตูที่กำลังมีคนเปิดเข้ามา แล้วรีบเอ่ยเล่นงานคนที่ทำให้เป็นห่วงทันที

            “มาซะทียัยออย รู้ไหมว่าเราเป็นห่วงแทบแย่ หายไปไหนมาตั้งนานสองนาน ไหนว่าจะไปแป๊บเดียวไง” นัสรินยิงคำถามรัวเป็นชุด อารามดีใจทำให้ลืมสังเกตว่าพินทุสรไม่ได้กลับมาตัวเปล่า แต่ถือถุงกระดาษที่เธอน่าจะคุ้นตามาด้วยสามใบ

            “ขอโทษ...ตอนแรกก็ว่าจะไปแป๊บเดียวแต่พอดีเจอคนรู้จักที่หน้าอพาร์ตเมนต์เขาก็เลยพาไปเลี้ยงข้าว คุยกันถูกคอมากจนติดลมเลย กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ดึกแล้วก็เลยรีบกลับมานี่แหละ”

            “เธอมีคนรู้จักที่เชียงใหม่ด้วยเหรอ”

            “มี” พินทุสรตอบแล้วยิ้มออกมาแบบเขินนิดๆ

            “ใครเหรอ เรารู้จักหรือเปล่า” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย เพราะไม่เคยรู้มาก่อนว่าพินทุสรมีเพื่อนหรือคนรู้จักที่เชียงใหม่ ชีวิตส่วนใหญ่ของพินทุสรจะอยู่ที่กรุงเทพฯ และประเทศอังกฤษซะมากกว่า แต่ดูจากสีหน้าท่าทางและแววตาที่ดูมีความสุขของพินทุสรแล้ว เธอก็รู้ว่าพินทุสรคงเจอคนที่คุยกันถูกคอจริงๆ

            “เอ่อ...ก็หมอปราณต์ไง”

            คำตอบของพินทุสรทำให้นัสรินถึงกับชะงักไปครู่ใหญ่ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติ เพราะไม่อยากให้พินทุสรรู้ว่าระหว่างเธอกับปราณต์มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

            “เธอเจอเขาที่ไหนเหรอ”

            “เจอที่นี่แหละ หมอปราณต์มาตอนที่เราลงไปข้างล่างพอดี ก็เลยหยุดทักทายกันตามประสาคนรู้จัก แล้วหมอปราณต์ก็ชวนเราไปทานข้าว”

            “เขามาที่นี่เหรอ” นัสรินได้แต่ถามทีละประโยค ราวกับกำลังเล่นเกมปริศนา

            “ใช่...เขาฝากนี่มาให้เธอด้วยนะ” พินทุสรบอกพลางยื่นถุงกระดาษที่อยู่ในมือให้กับนัสริน

            “คือเรา...” นัสรินอึกอักไม่อยากรับ เพราะมันคือหลักฐานชั้นดีที่เป็นเครื่องยืนยันว่าเธอกับปราณต์ยังตัดกันไม่ขาด

            “เธอคงอึดอัดล่ะสิ แต่ไม่ต้องห่วงนะ ของนี่ไม่ใช่ของของเขาหรอก แต่เป็นของที่น้องสะใภ้เขาฝากมาให้เธอน่ะ” พินทุสรพูดเหมือนเข้าใจและบอกให้นัสรินคลายใจ

            “เขาบอกเธอว่าอย่างนั้นเหรอ” นัสรินเองไม่คิดว่าปราณต์จะโกหกเพื่อนของเธอเช่นนั้น

            “ใช่...แล้วนี่ยังไง ยังไปมาหาสู่กับหมอปราณต์อยู่เหรอ” พินทุสรเริ่มซักไซ้ไล่เรียงอย่างที่นัสรินนึกหวั่นจริงๆ

            “ก็มีบ้าง ครอบครัวของเขาดีและมีน้ำใจกับเรามาก”

            “เธอตอบไม่ตรงประเด็นนะยัยนัส เราขอถามตรงๆ นะ เธอยังรักหมอปราณต์อยู่หรือเปล่า

            รักสิ ยังรักอยู่มาก...ทั้งที่เขาทำให้เจ็บ และรู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ที่จะรัก เพราะตอนนี้เขามีคนที่เขารักอยู่แล้ว

ปะเปล่า...เราไม่รู้สึกอะไรกับเขาแล้วใจคิดอีกอย่างแต่ปากกลับตอบอีกอย่าง

แน่ใจเหรอนัสพินทุสรถามย้ำคล้ายไม่อยากเชื่อ

อื้อ...แน่สินัสรินกลบเกลื่อนพิรุธของตัวเองด้วยการยื่นมือไปรับถุงกระดาษจากมือของพินทุสร แล้วเดินเลี่ยงสายตาที่กำลังจับพิรุธไปยังตู้เสื้อผ้า

ถ้าอย่างนั้นก็แสดงว่า ถ้าเราจะคบกับหมอปราณต์ นัสก็ไม่มีปัญหาอะไรใช่มั้ยมือที่กำลังเปิดตู้เสื้อผ้าชะงัก พร้อมกับหันขวับมาถามย้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ออยว่าอะไรนะ!

เมื่อกี้ตอนที่ไปกินข้าวกับหมอปราณต์ เรารู้สึกชอบและถูกชะตากับเขามาก และเขาเองก็บอกว่าชอบเราเหมือนกัน หมอปราณต์ก็เลยขอคบกับเราน่ะ แต่เรายังไม่ได้รับปากหรอก เกรงว่านัสจะไม่พอใจ แต่พอรู้ว่านัสไม่ได้คิดอะไรกับหมอปราณต์แล้ว เราก็โล่งใจและมีคำตอบให้ตัวเองกับหมอปราณต์แล้วละตอบเสร็จพินทุสรก็ยิ้มร่าเริง แต่คนฟังอย่างนัสรินกลับหนักอึ้ง ทั้งตกใจ แปลกใจ และเสียใจ กับความเจ้าชู้ของปราณต์ระคนกัน เขาขอคบกับพินทุสรทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันได้สองชั่วโมง ที่สำคัญเขามีหมอเมธาวีอยู่แล้ว นี่เขากำลังจะคบผู้หญิงสองคนในเวลาเดียวกันอย่างนั้นหรือ และถ้ารวมเธอที่ยังไม่รู้ว่าเขาจะเอายังไงด้วยก็เป็นสาม

“มันไม่เร็วไปเหรอออย”

“ก็เร็วนะ...แต่อย่างที่เราบอกนั่นแหละ หมอปราณต์เพิ่งจะขอคบ ยังไม่ได้ขอเป็นแฟน เราก็เลยคิดว่าจะลองคุยดู”

“ออยคิดว่าออยรู้จักเขาดีแค่ไหน”

“ก็เพราะยังไม่รู้จักดีนี่แหละ เลยอยากจะลองคบหาศึกษานิสัยใจคอดู”

“ออยไม่ถือใช่มั้ยที่เขาเคยเป็นสามีเรา” คราวนี้นัสรินถามตรงๆ บ้าง

“โอ๊ย...ไม่ถือหรอก เราชิลชิลกับเรื่องนี้ เธอเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับวงร็อกในตำนานมั้ย มันเป็นเรื่องรักสามเส้าน่ะนะ ผู้หญิงคนเดียวในวงแต่งกับอีกคนเพราะรักกัน แต่มีผู้ชายอีกคนในวงแอบรักผู้หญิงคนนั้น พอทั้งคู่แต่งงานกันได้ไม่นาน ก็หย่ามาแต่งกับอีกคนในวง ทั้งสามคนก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้เลย เพราะฉะนั้นเรื่องแค่นี้เราเลยไม่คิดว่าจะมีปัญหา อีกอย่างเราเพิ่งรู้นะว่าหมอปราณต์กับเธอไม่ได้แต่งงานกันเพราะความรัก แต่แต่งเพราะถูกผู้ใหญ่บังคับ ถึงว่าสิเราก็สงสัยอยู่ตั้งนานว่าเธอกับเขาทำไมหย่ากันเร็วนัก ทั้งๆ ที่เพิ่งแต่งกันได้สามเดือน การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากพื้นฐานของความรักมันก็แบบนี้แหละ เพราะอย่างนี้ไงเราถึงคิดว่าจะเปิดใจคบกับหมอปราณต์ดู เราเสียดายน่ะถ้าจะต้องตัดโอกาสตัวเองจากผู้ชายดีๆ คนหนึ่ง เพียงเพราะเขาเคยแต่งงานกับเพื่อนเราเพราะถูกบังคับ” พินทุสรบอกเหตุผลของตัวเองยาวเหยียดและจริงจัง

“เราไม่เถียงหรอกว่าโดยรวมแล้วหมอปราณต์เป็นคนดี แต่เรื่องหนึ่งที่เราอยากเตือนออยก็คือ ตอนนี้หมอปราณต์ไม่ได้โสดสนิทหรอกนะ” นัสรินตัดสินใจจะบอกความจริงกับพินทุสรเพื่อตัดไฟแต่ต้นลม ไม่อยากให้เพื่อนเสียใจทีหลังหากรู้ว่าปราณต์มีแฟนอยู่แล้ว

“หมายความว่ายังไงนัส”

“ก็หมายความว่าหมอปราณต์มีแฟนแล้วน่ะสิ แล้วเขาจะมาคบกับเธออีกได้ยังไง”

“อ๋อ...คนที่ชื่อหมอเมธาวีนั่นใช่มั้ย เขาบอกแล้วละว่าคนนั้นไม่ใช่แฟน เขาคิดอยู่แล้วว่าเธออาจจะบอกเราแบบนั้น ก็เลยอธิบายให้เราฟังก่อนแล้วว่า หมอเมธาวีเป็นแค่หมอรุ่นน้องในโรงพยาบาล ยอมรับว่าสนิทกันจริง แต่ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งอย่างที่เธอเข้าใจหรอก”

คนร้ายกาจ...นี่คงรู้ว่าเธอจะบอกพินทุสรเรื่องหมอเมธาวี เขาก็เลยแก้ตัวมาแล้วเสร็จสรรพ และดูท่าว่าพินทุสรจะเชื่อเขาจริงๆ จังๆ เสียด้วย

“ถ้าเป็นอย่างนั้นเราก็ไม่รู้จะห้ามออยไม่ให้คบกับหมอปราณต์ยังไง”

“ห้ามเราไม่ได้หรอก เราตัดสินใจไปแล้ว ถ้าเราจะไม่คบกับหมอปราณต์ก็มีเพียงเหตุผลเดียว นั่นคือเธอยังรักเขาอยู่ แต่เมื่อเธอบอกเราว่าเธอไม่ได้รักหมอปราณต์แล้ว เราก็ชิลชิล” พินทุสรยักไหล่อย่างไม่ยี่หระกับอะไร ตอนนี้ท่าทางของเธอเต็มไปด้วยความโล่งอก แต่นัสรินกลับหนักอึ้งในหัวใจ ถ้าขนาดเรื่องที่ปราณต์มีแฟนแล้วไม่สามารถทำให้พินทุสรสะทกสะท้านได้ เรื่องที่เธอเป็นเมียลับๆ ของเขาก็คงไม่มีผลอะไร เพราะเธอมันก็แค่เครื่องระบายอารมณ์ชั่วคราว เมื่อไหร่ที่เขาสาแก่ใจแล้วหรือว่าเบื่อขึ้นมาก็คงจะเลิกรากับเธอไปเอง บางทีอาจจะเร็วๆ นี้ก็ได้ถ้าเขาได้เจอรักแท้



 อีบุคพร้อมโหลดแล้วน๊า


เมีย(ไม่)พลอยโจน
เทียนธีรา
www.mebmarket.com
ใครๆ ต่างก็คิดว่าผู้หญิงที่ถูกเจ้าบ่าวปฏิเสธในวันแต่งงานช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสงสารสุดๆ แต่ไม่ใช่สำหรับปราณต์แน่ๆ เขารู้ดีว่านัสรินไม่ได้ตกกะไดพลอยโจนมาแต่งงานกับเขา แต่เธอกับน้องชายของเขาร่วมมือกันจงใจมัดมือเขาชกต่างหาก เพราะฉะนั้นก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขกับการแต่งงานจอมปลอมนี่เลย ในเมื่อหน้าซื่อแต่มากเล่ห์นัก ผู้ชายที่แสนดีอย่างเขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นซาตานเช่นกันร่างเล็กก้าวได้ไม่ถึงก้าว มือแข็งแรงของปราณต์ของยื่นไปตะปบที่ต้นแขน กระชากร่างให้เธอหมุนตัวกลับมาหา “คุณปราณต์!” นัสรินอุทานออกมาอย่างตกใจต่อการกระทำของเขา“เรายังคุยกันไม่จบ ผมไม่ชอบให้ใครเดินหนี”“คุณปราณต์ยังต้องการอะไรจากนัสอีกคะ เราสองคนยังต้องมีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีกนอกจากเรื่องหย่า”“มีสิ ก็เรื่องตำแหน่งแม่หม้ายป้ายแดงของคุณไง”“คุณปราณต์จะต้องเดือดร้อนอะไรคะ นัสรับได้ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก”“ผมไม่ได้ห่วง ผมแค่อยากทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบ”“หมายความว่ายังไงคะ”“ง่ายๆ ผมก็จะทำให้คุณเป็นแม่หม้ายอย่างสมบูรณ์แบบน่ะสินัสริน หย่ากับผัวทั้งที่ยังซิงอยู่ แล้วมันจะเป็นแม่หม้ายตัวจริงได้ยังไง”


หนังสือเปิดจองแล้วนะคะ

ราคา 320 บาท รวมจัดส่งแบบลงทะเบียน

ราคา 350 รวมจัดส่งแบบ ems

ท่านที่สนใจสามารถโอนเงินและส่งชื่อที่อยู่พร้อมสลิปได้ทางกล่องข้อความเพจ

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

เฟสบุค

https://www.facebook.com/NanaThiantheera

หรือทางไลน์

0891476678

บัญชีสำหรับโอนมีดังนี้ค่ะ

พร้อมเพย์ 0891476678 นางสาวสุวรรณา อัญฤาชัย

 


ฝากเมนต์ ฝากติดตาม และอีบุคในชุดเดียวกันด้วยนะคะ

ส่วนเรื่องนี้เป็นแนวโรมานซ์หื่นจัดเต็มค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

210 ความคิดเห็น

  1. #192 J.JINA (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 08:43
    เพื่อนนางเอกประหลาดคนมาก เลิกคบเถอะจ้า
    #192
    0
  2. #183 woonze2225 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 12:28
    ออยจ้าออยยย ถึงเพื่อนจะบอหว่าไม่รักเเต่นั้นมันผัสเก่าเพื่อนป่ะว่ะ 😒
    #183
    0
  3. #179 VaCaBi_LoveLy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2560 / 11:45
    หมอร้ายกาจมากกกกก
    #179
    0
  4. #176 Pinkrabbit15 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 16:45
    เล่นแบบนี้เลยหราหมอ จะวางแผนกับออยมา      ทด        สอบนัสเปล่า
    #176
    0
  5. #175 Ar.nie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 13:34
    เบื่อหมอ ไม่รู้จะทำให้เรื่องมันยุ่งยากทำไหม ร้ายกับเขามากเยอะแทนจะทำตัวดีๆนี้อะไรสร้างเรื่องอีกแล้ว นัสไม่ต้องสนใจแล้วเป็นเราเขี่ยทิ้งไม่สนใจจะมาไม้นั้น...ไม้แคร์ไม่สนเบื่อจ้า ชอบเล่นกับความรู้สึกคนอื่น ดีให้ตายร้ายกับเราก็ไม่เอาหรอก
    #175
    0
  6. #174 แอน (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 12:21
    สงสารนัส ออยไม่น่าร่วมมือกับหมอทำร้ายนัสเลย ถึงแม้จะทำเพื่อให้นัสยอมรับว่ารักหมอก็เถอะ แต่หมอก็ไม่เคยบอกรักนัสเหมือนกัน แถมยังพูดจาให้นัสเสียใจอยุ่ตลอด #อินมาก
    #174
    0
  7. #173 suparajira_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 11:31
    หมอมีแผน
    #173
    0
  8. #172 pookpook502 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 09:43
    หมอทำไมร้ายแบบนี้
    #172
    0
  9. #171 new120644 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 09:35
    สงสารนัสอะ หมอนี่ก็โลเล ไม่คิดถึงใจเขาใจเราเลย ว่านัสจะรู้สึกยังไง
    #171
    0
  10. #170 kaew_1980 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 09:26
    สงสารนัสนะ อิหมอไม่เคยบอกรักแถมร่วมมือกับเพือนนัสทำให้นัสเจ็บปวดอีก นัสหนีไปไกลๆเลยอย่าให้หมอตามเจอเกลียดนักผู้ชายแบนี้ต้องเอาให้เข็ด
    #170
    0
  11. #169 PaPa Puii (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 08:59
    โอ๊ยบีบหัวใจมาก
    #169
    0
  12. #168 dreammo52 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2560 / 08:13
    อิพี่หมอมันร้ายร่วมมือกับยายออยแน่เลย555
    #168
    0