ดีใจว้อยยยยยยยย!!!

      คอมพ์ ใช่ มันเสียเพราะไวรัสเล่น มันช่างน่าเจ็บใจนัก การที่ต้องอดเล่นคอมพ์ไปตั้งเกือบเดือนเนี่ย หนอย...
แต่วันนี้วันดี คอมพ์กลับมาใช้ได้แล้ว คอมพ์ซ่อมแล้ว ดีใจว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ถึงงั้นก็เหอะ แต่ก็ดันมีเรื่องที่ทำให้เกือบเสียน้ำตาเหมือนกัน ทำไมน่ะเหรอ เฮอะ เขาต้องลงโปรแกรมใหม่ทั้งหมด ซึ่งหมายความว่า ภาพที่สูบมาเกือบร้อยกว่าภาพจะอันตราธานหายไป แค่นี้ยังพอไหวเพราะเดี๋ยวสูบภาพใหม่ แต่...แต่...แต่นิยาย และอื่นๆ อีกมากมายที่อยู่ในเวิร์ด...
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก . ก(เสียงหลง)

หาย...หายเกลี้ยง แล้วฉันต้องเริ่มหนึ่งใหม่เกือบทุกเรื่อง ย้ำ ต้องเริ่มหนึ่งใหม่ นี่กะจะฆ่ากันรึไง เป็นเพราะไอ้ไวรัสบ้านี่แท้ๆ เลย ชิบ ไปตายซะไป๊! ทั้งคนสร้างทั้งไวรัสน่ะแหละเว้ยเฮ้ย! แล้วอย่ากลับมาเกิดบนโลกมนุษย์อีกนะ ไปเกิดเป็นมนุษย์ต่างดาวเลยไป๊!

แต่...สุดท้าย ยังไงก็ตาม เราก็ดีใจ...ที่คอมพ์นั้น...กลับมาใช้ได้ดังเดิม ทั้งนี้ต้องขอขอบพระคุณพี่ๆ ที่ร้านซ่อมคอมพ์ ถ้าไม่ได้พวกท่านช่วยไว้ เราคงลงแดงตายเพราะอดเล่นคอมพ์เป็นแน่แท้ โอ้เย้เย...

ไร้สาระไหมล่ะ?
แต่มันดีใจนี่หว่า...
พ่อบอกว่า...ไวรัสมีไว้ให้พวกช่างคอมพ์มีงานทำ แฮกเกอร์...คือผู้สร้างไวรัส และผู้สร้างโปรแกรมต้านไวรัส คือศัตรูธรรมชาติของแฮกเกอร์ จงสู้กันต่อไป สักวัน มนุษยชาติจะไม่สิ้นโลก(มันเกี่ยวกันไหมเนี่ย?)
บ๊าย บาย ลาก่อนเน่อ ไว้มีเรื่องอยากอ๊ากแล้วจะเขียน นะจ๊ะไดอารี่จัง หุหุ