ความไร้สาระของข้าพเจ้า

เรื่องมันเกิดขึ้น ในคืนนี้ เมื่อไม่นานมานี้ 
ตอนนั้นผมนั่งเล่นคอมพ์อยู่ ท่านน้องสาวที่น่ารักของผมก็นั่งกินผลไม้นามว่าสาลี่อย่างสบายสบายใจ
หลังจากนั้นก็จัดการธุระส่วนตัวก่อนจะเข้าห้องนอนไป ผมก็เลยคิดว่าน่าจะไปอาบน้ำได้แล้วเพราะเวลาล่วงเลยมาเยอะแล้ว ผมจึงเข้าห้องไปเอาผ้าซึ่งผมนอนห้องเดียวกับยัยน้องสาวนั่น ทีนี้ท่านน้องสาวก็เสนอ ให้มาพากษ์การ์ตูนกันซึ่งแน่นอนผมชอบมาก แต่ไม่รู้อะไรดลใจ ตอนนั้นอยากฟาดคนเหลือเกิน จึงคว้าหมอนข้างบนเตียง แล้วฟาดใส่น้องแบบไม่ยั้ง แต่ไม่เร็วและไม่แรง เพราะมันเป็นแค่หมอนข้างลีบๆ แบนๆ ไอ้น้องก็ดันรับมุขซะด้วย

และแล้วพอฟาดจนพอใจ ผมก็เดินไปหยิบผ้าขนหนู แต่นึกขึ้นได้ว่า ตอนที่ผมเล่นคอมพ์อยู่ไอ้น้องมันกินอะไร ผมจึงหันไปหาพร้อมเปิดปากพูดว่า
      "แกกินเมนอส กรังเด้หมดแล้วเรอะ"
ไอ้น้องก็บอกว่า อะไรนะ
ผมก็ทวนคำถามข้างต้น 
แล้วการฟาดด้วยหมอนข้างก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง โดยมีชนวนเป็นเมนอสกรังเด้ ไอ้น้องก็บอกว่าเมนอส กรังเด้ยังเหลืออีกตน ผมก็หยุดฟาด แล้วกำลังจะไปอาบน้ำแต่ผมก็ยังทิ้งท้ายว่า ไปกินเมนอส กรังเด้ด้วยกันไหม ไอ้น้องก็ตอบว่า ใช้อารันคาร์แปรงฟันแล้ว...

ขอจบความทุเรศไร้สาระของผมไว้เพียงเท่านี้ เอเมน

(ป.ล. เมนอส กรังเด้ คือ สาลี่/อารันคาร์ คือ แปรงสีฟัน)