[RE-UP] MASK BOY | T | หลงรักนายสุดหล่อ |

ตอนที่ 2 : 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    20 ส.ค. 62

- 1 -

ชีวิตสาวโสดอย่างเราๆ แต่ละวันมีอะไรที่สำคัญบ้างนะ นอกจากการออกจากหอไปเรียน อยู่กับเพื่อน กลับมาทำกับข้าวกินเองที่ห้อง วนกลับไปหาหนังสืออ่านดีๆ ที่ห้องสมุด กลับมาทำงานที่อาจารย์สั่ง ช๊อปปิ้งตามเว็บไซต์อินเทอร์เน็ตต่างๆ จนเคยชิน ชีวิตอันโดดเดี่ยวมันเกิดขึ้นกับฉันวนไปอย่างนี้มี 3 เดือนแล้ว เหตุเพราะ.........


3 เดือนก่อนหน้า~

“กอล์ฟว่า เราไปกันไม่ได้แล้วนะเน่”
กอล์ฟแฟนของฉัน ที่เราตกลงปลงใจคบหากันมาได้เกือบปี หันมาบอกฉันในร้านเค้กที่ฉันมักจะชวนเขามากินด้วยกันทุกวันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ แต่วันนี้กอล์ฟกลับพูดอะไรที่ขอบอกเลยว่าทำร้ายจิตใจฉันจัง

“พูดอะไรกอล์ฟ”
ฉันหันไปถาม แต่ก็ไม่ยอมที่จะวางช้อนเค้กที่ตักเข้าปาก คำแล้วคำเล่า ด้วยความอร่อยทำเอาติดจืและต้องมากินตลอดตอนที่เรียนปีหนึ่ง จนเริ่มขึ้นปีสองตอนนี้ มันรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้กินเค้กร้านนี้ กับคนที่ฉันรู้สึกดีด้วย หากแต่ว่าวันนี้ คนที่มาด้วยเขาเริ่มจะเปลี่ยนไป

“กอล์ฟเบื่อว่ะ”

“ (*-*) ”

“ชีวิตเน่แม่ง มีแต่อะไรวนๆ ซ้ำๆ ซากๆ ไม่เคยจะเปลี่ยนเลย”

“..........”

“เราเบื่อที่ต้องทำอะไรซ้ำๆ แบบนี้ มาเกือบปีแล้วนะเว้ย”
เสียงของกอล์ฟเริ่มดังขึ้นจนลั่นร้าน สร้างความสนใจให้คนรอบข้าง และแน่นอน มันเริ่มดังขึ้นตอนที่ฉันเองก็เริ่มต่อปากกับเขา

“พูดดีๆ ก็ได้กอล์ฟ เสียงดังเพื่อ?”
ฉันเอ่ยบอกแฟนของตัวเอง แต่ดูเหมือนว่าอารมณ์ของเขาจะเริ่มปะทุขึ้นเรื่อยๆ เหมือนกำลังโกรธฉันขึ้นเรื่อยๆ ฉันวางช้อนตักเค้กลง ดื่มน้ำเพื่อสงบอารมณ์เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยบอกเขา

“เราว่า วันนี้กอล์ฟแปลกๆ” ฉันว่าพลางเลิกคิ้วใส่เขา และแน่นอน กอล์ฟยังคง

“ชีเน่”

“หือ?”
กอล์ฟมักจะเรียกฉันว่าชีเน่ทุกครั้ง เมื่อตอนที่เราทะเลาะกัน วันนี้ก็ด้วย จะชวนทะเลาะเหรอ
“กอล์ฟ ไม่เอา เน่ไม่อยากทะเลาะ”

“เราก็ไม่อยากทะเลาะ”

“หือ?”
ฉันส่งเสียงสงสัยให้เขา ก่อนที่ประโยคต่อมาจะตามมาทำลายบรรยากาศทั้งหมดที่กำลังเกิด เค้กที่แสนอร่อย คนรักที่นั่งด้วยกัน ด้วยคำพูดที่ว่า

“กอล์ฟก็ไม่อยากทะเลาะ กอล์ฟอยากเลิก”

“ (O.o?) ”

“เลิกกันเถอะชีเน่ เราจบกันแค่นี้”

“ (O.O) ”
กอล์ฟปล่อยให้ฉันนั่งงงในตอนที่เขาเอ่ยประโยคตัดความสัมพันธ์ของฉันและเขา ส่วนเจ้าตัวก็ลุกจากโต๊ะเดินไปจ่ายค่าเค้กและออกนอกร้านไปเลย ไม่ได้รอให้ฉันทักท้วงหรือ กล่าวขัดเขาแม้แต่น้อย นี้คือถูกเท โดยไม่ทันตั้งตัว เค้กตรงหน้าไม่ได้ถูกกินต่อ เพราะหยดน้ำตาที่ไหลลงมาเปื้อนทั่วใบหน้าฉัน และแม้แต่เค้กเองก็เช่นกัน หากแต่ว่าในตอนที่น้ำตากำลังไหลอยู่ไม่หยุดนั้น กลับมีผ้าสีขาวจากชายแปลกหน้า ที่หน้าตาดีราวกับเทพบุตรหยิบยื่นมาให้ พร้อมรอยยิ้มที่ทำให้ฉันแทบจะหยุดร้องไห้ในทันใด ฉันเงยหน้ามองใบหน้าไร้ที่ติของเจ้าของผ้าเช็ดหน้าสีขาวนั่น ก่อนจะเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงสะอื้น

“หะ....ฮึก....ให้...ฉะ...ฉัน...เหรอ?”

“อืม”
ชาวหนุ่มตอบฉันสั้นๆ ก่อนจะนั่งลงแทนที่กอล์ฟที่เพิ่งจะลุกออกไป ฉันรับผ้าเช็ดหน้าของเขามาเช็ดซับน้ำตาตัวเอง ก่อนจะเอ่ยขอบคุณเขา

“ขะ...ฮึก...ขอบ...ฮึก..คุณ...ขอบคุณนะคะ”

“ (-_-) (_ _) (-_-) (_ _) ”
เขาพยักหน้าช้าๆ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรเพิ่ม จนเหมือนของที่เขาสั่งไว้จะถูกเอามาส่งโดยพนักงานในร้าน

“เค้กที่สั่งได้แล้วค่ะ ขอให้ทานให้อร่อยนะคะ”
พนักงานสาวยื่นกล่องเค้กมาให้ชายหนุ่มตรงหน้าฉัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยขอบคุณและรับเค้กกล่องนั้นมาไว้ที่ตัก หันมาเอ่ยลาฉัน

“ไปนะ เลิกร้องได้แล้ว”

“หือ?”

“ผ้าเช็ดหน้า ฉันให้ เก็บไว้”

“ดะ....”
ไม่ทันจะได้เอ่ยขอบคุณอีกครั้ง เขาก็ลุกเดินหายไปจากร้านอีกคน ฉันนั่งมองสิ่งต่างๆ รอบตัวและตรงหน้า ก่อนที่พนักงานสาวคนเดิมกับเมื่อกี้ จะเดินมาหาฉันพร้อมน้ำหวานที่เหมือนจะไม่ได้สั่งส่งมาให้

“อะไรคะ?”

“แอปเปิลโซดาค่ะ” เธอเอ่ยบอก แต่ว่า

“ฉันไม่ได้สั่ง?”

“คุณคนเมื่อกี้สั่งไว้ให้ค่ะ”

“หือ?”
พนักงานสาวยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยบอกในสิ่งที่เธอได้รับคำสั่งไว้

“กินน้ำหวานอร่อยๆ จะทำให้หายเศร้าได้นะคะ”

“ค่ะ?”

“ขอให้ทานให้อร่อยค่ะ”
เธอเอ่ยบอกก่อนจะเดินกลับไปที่เค้าเตอร์ของเธอ ส่วนฉันก็นั่งมองแก้วแอปเปิลโซดา กับผ้าเช็ดหน้าสลับกันไปมา และเหมือนจะเห็นลายปักตรงมุมผ้าที่เขียนว่า “T” ฉันไม่รู้หรอกว่าเจตนาของเขาจริงๆ คืออะไร แต่ยังไงก็ขอบคุณนะมิสเตอร์ที แอปเปิลโซดานี่ ก็อร่อยดีนะ .....

กลับมาสู่ปัจจุบัน หลังจากเมื่อหลายวันก่อนฉันไปลากอีตาแฟนเก่าของเนเน่ที่เป็นหนุ่ม MASK BOY มาเป็นแฟน ยัยเพื่อนตัวดีของฉันก็หายไปไม่มาเรียนเลยจนโป้เต้กับโจโจ้เองก็สงสัยเช่นกัน

“แกว่าอีเนเน่ไปไหน?”
โปเต้เอ่ยถาม ในตอนที่พวกเรากำลังท่องศัพท์ภาษาจีนเพื่อเตรียมตัว สอบเขียนตามคำบอกในรายวิชาที่กำลังจะขึ้นเรียนในอีก20นาที ให้ตายคนยิ่งรีบๆ ยังจะมาหาเรื่องคุยกันอีก

“จะไปตรัสรู้เหรอ?”
โจโจ้เอ่ยบอก ก่อนจะตามมาด้วยประโยคที่ค่อนข้างจะเสียดสีนิดหน่อย

“แต่ฉันว่าก็ดีนะ ไม่ต้องฟังเรื่องพี่โอ้ พี่มาริโอ้ของมัน เบื่อจะตาย ว่าแต่แกเหอะยัยแป้งพัพ”
โจโจ้หันมาหาฉัน ก่อนจะเรียกชื่อที่นางตั้งให้เพื่อไม่ให้ซ้ำกับเนเน่ ก็ชีเน่มันชื่อยี่ห้อหนึ่งของแป้งพัพที่เราๆ ก็เคยใช้กัน มันเลยเรียกฉันแบบนั้น

“อะไร?” ฉันหันไปมองมันก่อนที่คนที่เอ่ยถามจะกลายเป็นโปเต้แทน

“แกไปสอยแมสบอยมาได้ไง แถมเป็นแฟนเก่ายัยเนเน่ด้วย”

“ผู้ชายไม่ใช่มะม่วงนะย่ะ ดูมันใช้คำ สอยเสยอะไร”
ฉันหันไปทางโจโจ้ เพื่อจะให้เปลี่ยนเรื่องจากที่เรากำลังคุยกันอยู่ แต่ก็ไม่รอดเพราะโจโจ้เองก็อยากรู้เหมือนกัน

“อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ...นังชะนี”

“ (T.T) ”

“จะเล่าไม่เล่า”
โจโจ้พูดพลางทำหน้าคาดคั้นความจริงจากฉัน ฉันมองหน้าเพื่อนสองคนสลับกันไปมา ก่อนที่มันจะพูดขึ้นพร้อมกันใส่หูฉันทั้งสองข้าง

“เล่ามา/เล่ามา”

“ (TT.TT) ”

“ถ้าไม่เล่า ฉันจะไปถามเขาเอง”

“ไม่ต้อง”
พอไอโปเต้เริ่มขู่เข้า ฉันก็ร้องขัดขึ้นเตรียมเล่าความจริงให้พวกนางฟัง

“งั้นตอบมารู้จักกันได้ไง?”
เริ่มด้วยการยิ่งคำถามของโจโจ้ทันที ฉันมองหน้ามันอย่างออดอ้อน แต่ก็ไม่สำเร็จ ก่อนนะต้องพูดในสิ่งที่เป็นความจริงออกมา

“ไม่รู้จักกัน”

“หะ? /หะ?”
มันสองคนถึงกับร้องออกมาพร้อมกัน กับคำตอบของฉัน ก่อนจะมองฉันจนตาแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า

“ฉันไม่รู้จักกับเขา”

“ (O.O) / (O.O) ”

“ชื่อยังไม่รู้เลย”

“ทำเป็นเล่น”
โจโจ้เอ่ยออกมา พลางหันไปหาโปเต้ ส่วนฉันก็พูดต่อ

“ฉันก็แค่รำคาญ ที่เนเน่มันถามฉันซ้ำๆ มา3เดือนแล้วนะเว๊ย” ฉันว่า

“.........”

“แต่ก็ไม่คิดว่าแจ็ตพ็อตจะแตก ตรงไปลากแฟนเก่านางมา”

“บังเอิญเว่อร์” โปเต้ว่า ก่อนจะดีดนิ้วดัง เปาะ~ และเอ่ยต่อ

“แต่ก็ดีนะพวกแก”

“ดี? ดีตรงไหน” ฉันเอ่ยถามก่อนที่มันจะอธิบายต่อในความคิดของมัน

“ตรงที่ไม่ต้องฟังเรื่องพี่โอ้ไง”

“โอ้ มาริโอ้เหรอ?” โจโจ้ถามโปเต้ แต่นางกลับตอบว่า

“เปล่า”

“หือ? /หือ?” ฉันกับโจโจ้ทำเสียงงงใส่นาง ก่อนที่นางจะตอบว่า

“พี่โอ้ที่ว่า ก็พี่โอ้อวดไง ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ

ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ / ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
พวกเราหัวเราะออกมาพร้อมกันกับมุข5บาท10บาทของโปเต้ ก่อนที่จะเห็นเข้าพอดีว่าคนที่เรากำลังสงสัยว่าหายไปไหนจะเดินกลับมา

“เอ้า เนเน่ทางนี้”
โจโจ้หันไปทักนาง ก่อนที่เนเน่จะเดินมานั่งที่โต๊ะเดียวกับพวกเรา หน้าตาของเนเน่ไม่ค่อยสดใสนัก เหมือนคนที่กังวล คิดอะไรอยู่ตลอดเวลาและที่สำคัญยัยนี้จ้องฉันไม่วางสายตาเลยตั้งแต่เดินมา

“หน้าตาไม่สดใสเลย ไปทำไรมา หายหัวเชียวเนเน่”
โปเต้เอ่ยถาม เนเน่หันมายิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยตอบ

“พี่โอ้พาไปต่างจังหวัดมา ยังไม่ได้นอนเลย”

“หือ?”

“ไปเที่ยวหน่ะ เพิ่งลงเครื่องเมื่อชม.ที่แล้ว แล้วก็มาเรียนเลย”
เนเน่อธิบายเพิ่ม ฉันกับพวกเพื่อนก็หันมายิ้มกัน เพราะนึกถึงมุขเมื่อกี้ของโปเต้ มันน่าตลกอยู่ ก่อนที่เนเน่จะหันมาคุยกับฉัน

“ตินล่ะ?”

“หือ?”

“แฟนเธอ”
เนเน่ว่า พลางทำหน้าแบบอยากรู้ใส่ฉัน ก่อนที่ยัยโปเต้จะเป็นคนเอ่ยตอบแทน แต่ว่าใครใช้ให้มันตอบแบบนั้น

“เดี๋ยวเลิกเรียนก็มารับ ถามทำไม หึงเหรอเนเน่”

“ใครจะหึง ก็แค่แฟนเก่า”
เนเน่ตอบ ก่อนจะหันไปทำหน้าตาแบบ ไม่แคร์ใส่ยัยโปเต้และเอ่ยพูดต่อ

“แค่ถามดูว่า ยังอยู่รึเปล่า”

“หมายความว่าไง?”
คราวนี้เป็นโจโจ้ที่เอ่ยถาม ก่อนที่เนเน่จะหันมาทางฉันและเอ่ยบอกในสิ่งที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน

“ตินตินอ่ะนะ ถ้าเขาไม่สนใจใครจริงๆ เขาคบได้ไม่เกินอาทิตย์ก็เลิกแล้ว”

“..........”

“แค่ลองถามดูว่าของชีเน่ ครบอาทิตย์นึงรึยัง?”
เนเน่พูดพลางมองหน้าฉันแบบเป็นผู้มีชัยชนะ ให้ตาย จะมั่นใจอะไรขนาดนั้น แต่ช่างมันเถอะ ไปสอบกันเถอะ

“เรื่องอื่นค่อยว่า ไปเรียนก่อนเนอะ”
ฉันเอ่ยบอกเพราะ ยังไม่อยากจะมีปัญหากลางวงตอนนี้ และอีกอย่างอีกไม่กี่นาทีก็จะสอบ กลัวคำศัพท์ที่ท่องมาจะกระเจิงซะหมด หากแต่ว่า ดูเหมือนเพื่อนสาวแฟนพี่โอ้ของฉัน จะยังไม่หยุด

“เปลี่ยนเรื่องแบบนี้เลิกแล้วสินะ”

“........”

“คงต้องหาแฟนใหม่อีกแล้วสิถ้า ชีเน่”

“ (*.*) ”
ฉันผ่อนลมหายใจมองหน้าเนเน่นิ่งๆ ก่อนจะยิ้มบางๆ พลางเอ่ยพูดกับเธอ

“เราว่าแก ควรเอาเวลาไปท่องศัพท์ดีกว่านะเนเน่”

“อะไร?”

“สนใจเรื่องเราไป แกก็จะหนักหัวเปล่าๆ”
ฉันว่าพลางหยิบของและเดินหนีออกมา ความจริงก็โกรธนะ ที่เนเน่ชอบกระแนะกระแหนฉันบ่อยๆ แต่ฉันไม่ชอบปะทะไง ปะทะไปก็เหนื่อยใจเปล่า เดี๋ยวจะเสียเพื่อนด้วย แต่พอเอาเข้าจริงฉันก็เริ่มไม่อยากจะเป็นเพื่อนกับนางขึ้นมาแล้วจริงๆ
พวกเราขึ้นมาเรียนและสอบศัพท์กันจนเสร็จ โปเต้ขอตัวกลับก่อน เพราะต้องพาแม่ไปซื้อชุดเตรียมไปงานบวช ส่วนโจโจ้กับเนเน่ก็ยังอยู่กับฉันนี่แหละ และคำถามเดิมก็วนกลับมาอีกครั้ง

“แฟนไม่มารับเหรอชีเน่”

“..........”

“อ่อ แต่คงยากหน่อย ตอนคบกับฉัน ตินเขาก็ไม่เคยมารับที่คณะเหมือนกัน”
ทั้งฉันและโจโจ้หันมองหน้ากันพลางมีสีหน้าที่แบบ จะโม้ทำไม หากแต่ว่ายัยโจโจ้กลับตาไวกว่าและ

“นี่คุณแฟนชีเน่”
โจโจ้เอ่ยเรียกใครบางคนที่เอ่ยว่าเป็นแฟนฉัน ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนนที่ข้ามมาตึกคณะของเรา กอล์ฟเหรอ ไม่น่าจะใช่ก็เลิกกันไปแล้ว อย่าบอกนะว่า.... ฉันหันหน้าไปมองทางที่โจโจ้เรียก ก็เจอเข้ากับผู้ชายคนที่กำลังอยู่ในบทสนทนาของเนเน่เมื่อกี้ เขาใส่ชุดนักศึกษา สะพายกระเป๋าเป้ใบโตด้วยไหล่ข้างเดียว และที่ชัดเจนคือ เขาใส่แมส ชื่ออะไรนะ ตินมั้ง น่าจะใช่ เจ้าตัวที่เหมือนจะรู้ตัว ก็เดินข้ามถนนมาทางที่เรายืนกันทันที ก่อนที่ยัยโจโจ้จะมองฉันด้วยสายตาสงสัยไม่ต่างจากฉันเท่าไหร่

“ตินมาทำไรแถวคณะเรา”
เนเน่เอ่ยถาม แฟน (ปลอมๆ) ของฉันซึ่งก็เป็นแฟนเก่าของเธอ สถานการณ์เริ่มไม่ดี ชิ่งหนีทันไหมนะ

“มาหา ...แฟน”
คนที่เข้ามาใหม่เอ่ยตอบเนเน่ และหันมาทางฉันในคำสุดท้ายที่เขาพูด แฟนเหรอ? หมายถึงฉันเหรอ

“แฟน?” เนเน่เอ่ยทวน ก่อนที่โจโจ้จะแก้สถานการณ์ตรงหน้า

“อ่อ มารับชีเน่สินะ พาไปเลย”

“........”

“ไปสิ ไปเลย อย่าอยู่นานเดี๋ยวรถติด”
โจโจ้ว่า พลางผลักให้ฉันเดินไปทางคนที่มาใหม่ เขาได้ว่าอะไร แค่ยืนนิ่งๆ และหันไปเอ่ยบอกลาทั้งโจโจ้และเนเน่

“ไปนะ”
เขาว่า พลางลากฉันออกมา ใช่ เขาลากฉันเดินออกมาจากตรงนั้น ห่างจากตรงที่ยืนเมื่อกี้พอดู ก่อนจะปล่อยมือและหันมามองฉัน ฉันเองก็มองเขาไม่ต่างกัน ก็สงสัยไง ลากมาทำไม แล้วมาได้ยังไง มาหาฉันจริงเหรอ?

“ชื่ออะไร?”
คนตรงหน้าเอ่ยถาม พลางยกมือขึ้นจับที่สายสะพายกระเป๋าของเขา ฉันยืนนิ่งกะพริบตาถี่ๆ แต่ก็ยอมเอ่ยบอกชื่อไปง่ายๆ

“ชีเน่” คนฟังพยักหน้ารับพลางเอ่ยถามฉันต่อ

“แล้วฉันชื่ออะไร”

“ (*.*?) ”

“ชื่อแฟนตัวเอง ไม่รู้จักได้ไง?”
ริมฝีปากใต้แมสเอ่ยถามฉัน ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้งในสิ่งที่เขากำลังพูดถึง

“ฉันชื่ออะไร รู้รึเปล่า?”

“มะ...เหมือนจะชื่อติน”
คนฟังเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย

“ตินติน”

“หือ?”

“ฉันชื่อตินติน”

“ (-_-) (_ _) (-_-) (_ _) ”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะ ชีเน่”
ตินตินเอ่ยพลางยื่นมือมาทางฉัน เหมือนจะแตะด้วย แต่ไม่เลยเขาคว้ามือฉันไปจับ และเอ่ยบอกในสิ่งที่สร้างความงงงวยกว่าการที่เขาถามชื่อฉันซะอีก

“รู้จักกันแล้ว”

“ (O.O?) ”
เขามองหน้าฉันแบบพิจารณาซ้ายทีขวาที ก่อนจะเอ่ยออกมาสร้างความสงสัย และงงหนักมากให้ฉันยิ่งกว่าเดิม


“ไปเดทกัน”














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

3,333 ความคิดเห็น

  1. #3311 napapha2006 (@napapha2006) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 23:12
    น่ารักนะเนี่ยติน
    #3311
    0
  2. #3298 Kanijang_1630 (@Kanijang_1630) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 09:36
    บอกตงหมั่นใส้อิเนเน่มาก
    #3298
    0
  3. #11 fanfanny_y (@SPporfai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 14:25
    ไม่เป็นไรนะคะพี่เน่ เดี๋ยวตินตินรักษาแผลใจให้เองงง อิ้อิ้
    #11
    0
  4. #9 byfair (@p-fairrs123) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 11:39
    งื้ออออ มาเร็วๆเลยยย
    #9
    0