[Fic EXO] Sex Friend"เพื่อนที่ไม่รัก"|LuMin|fthunmin,chanmin

ตอนที่ 13 : ตอนหัวใจ Chapter 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    11 พ.ค. 58











ตอนหัวใจ

Chapter 13

 

 

 

 

แม้จะห้ามยังไง...หัวใจก็ไม่ยอมฟัง...

 

ถนนเบื้องหน้าช่างยาวไกล แต่กลับรู้สึกอุ่นใจมากกว่าจะอยู่ในที่เดิมๆ ที่ที่มีแต่ความทรงจำที่ยากจะกลับไปแก้ไข ที่ที่มีเพียงสองเราแต่มันไม่ใช่ความทรงจำที่ดีอย่างที่อยากให้เป็น อย่างน้อยก็ขอให้ไปอยู่ในที่ไกลๆ ที่ที่มีเพียงแค่สองเรา...

 

หัวใจมันบอกแน่ชัดแล้วว่า ลู่หานคนนี้จะไม่มีวันที่จะปล่อยมือมินซอกเป็นครั้งที่สอง จะอยู่ดูแลคนตัวเล็กนี้จนวันสุดท้ายของลมหายใจ จะอยู่ด้วยกันและไม่ว่าจะยังไงจะผ่านทั้งเรื่องดีเรื่องร้ายไปด้วยกัน...

 

 

 

รถหรูสีบลอนด์ป้ายแดงเคลื่อนตัวมุ่งขึ้นเหนือสู่คยองกีโด เมืองธรรมชาติที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงโซลมาก การเดินทางทำให้มินซอกหลับผล็อยหรือเพราะเจ้าตัวเป็นคนหลับง่ายก็เป็นได้ โดยการเดินทางครั้งนี้คนตัวเล็กไม่อาจรู้เลยว่าตัวเองนั้นถูกหลอก คนขับยังคงจ้องมองถนนเบื้องหน้าอย่างใจจดใจจ่อ แต่ก็คงมีบ้างในบางครั้งที่อดไม่ได้ที่จะหันมายิ้มหัวเราะในความซื่อของคนที่นั่งหลับผล็อยอยู่ข้างๆกัน

 

มินซอกถูกลู่หานหลอกเข้าให้แล้วล่ะ หึ... คิดเหรอว่าลู่หานคนนี้จะกลับไปคอนโดที่ไอ้ตำรวจนั่นรู้ว่าอยู่ที่ไหน แบบนี้ต้องมีเปลี่ยนแผน มีหวังพอไปถึงไอ้ตำรวจนั่นอาจจะดักรออยู่หน้าคอนโดก็ได้ กลับไปให้โง่เหรอ...

 

ที่ที่จะไปมีเพียงแค่เขาและผู้เป็นพ่อเท่านั้นที่รู้ บ้านใหม่ของเขากับมินซอก คิดแล้วก็อดยิ้มปากแทบฉีกไม่ได้แฮะ คนอะไรทั้งหล่อและโรแมนติกที่สุด มินซอกโชคดีใช่ไหมที่มีคนหล่อๆแบบนี้รัก ถึงจะโง่บ้างเป็นบางครั้งก็เถอะนะ

 

บ้านใหม่...เริ่มต้นใหม่...กับความรู้สึกใหม่...

 

 

 

บ้านหลังใหญ่ชั้นเดียวสีขาวสะอาดตาดูโดดเด่นตั้งตระหง่านในเนื้อที่หลายสิบไร่ โดยเจ้าของบ้านเป็นคนออกแบบเองกับมือ สนามหญ้าสีเขียวสดที่กว้างตั้งใจเอาไว้ว่าจะให้ลูกตัวน้อยๆวิ่งเล่นกันให้สนุก(?) รถหรูสีบลอนด์เคลื่อนตัวเข้าไปในบ้านหลังงาม มองผ่านกระจกฟิลม์ดำที่ติดในกระจกก็สวยงามมากพอ สมกับการที่ตั้งใจทำจริงๆ บ้านหลังนี้ลู่หานตั้งใจสร้างขึ้นเพื่อให้คนที่พิเศษ เริ่มสร้างตั้งแต่เขาย้ายมาอยู่ที่เกาหลีและมั่นใจว่าจะวางหลักปักฐานที่นี้อย่างถาวร การสร้างบ้านของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก บ้านหลังนี้เพิ่งสร้างเสร็จเมื่อปีที่แล้ว จนในวันนี้มันก็ถูกเปิดใช้สักที

 

ลู่หานอมยิ้มกว้าง ก่อนจะละหน้าจากบรรยากาศรอบๆบ้านไปมองเจ้าของบ้านอีกคนที่ยังหลับผล็อยอยู่ ถ้ารู้ใจตัวเองเร็วกว่านี้ก็คงไม่เสียเวลาทรมานใจนานแบบนี้หรอก ไม่เข้าใจตัวเองเหลือเกินว่าทำไมถึงได้ฉลาดน้อยแบบนี้กัน ยิ่งเห็นใบหน้าหวานที่หลับพริ้มลู่หานยิ่งส่ายหัวไปมาแรงๆ แบบนี้มันเข้าขั้นว่าโง่แล้วล่ะ น่ารักแบบนี้ปล่อยไปได้ยังไงกันไอ้หล่อเอ้ย...

 

“ มินซอก มินซอก ตื่นได้แล้ว ”    ลู่หานปลุกคนที่หลับผล็อยให้ตื่นมาดูบ้านหลังงามนี้ด้วยกัน ก่อนที่เราจะเข้าไปสร้างความทรงจำใหม่ข้างในกัน... ลู่หานออกแรงเขย่าซ้ำยังเรียกคนหลับอย่างต่อเนื่อง ขี้เซาไม่เปลี่ยนจริงๆเลย

 

“ อื้อ... ”     ทั้งเสียงเรียกและแรงเขย่าทำให้คนที่หลับอยู่ต้องบังคับเปลือกตาคู่สวยให้เปิดขึ้น ถึงจะรำคาญอยู่ไม่น้อยที่อีกคนเอาแต่ปลุกก็เถอะ แต่เพราะรำคาญมินซอกจึงต้องตื่นขึ้นมา ไม่รู้ว่าลู่หานจะปลุกทำไม เห็นทุกทีถ้าเขาหลับในรถก็เป็นลู่หานไม่ใช่หรือไงที่อาสาอุ้มขึ้นไปนอน มันเป็นบ้าอะไรของมันอีกเนี่ย

 

“ มินซอกจะตื่นดีๆหรือต้องให้ใช้กำลัง หืม... ”     ลู่หานพูดกระซิบข้างใบหูทั้งยังเป่าลมรดใบหูเล็กอย่างกลั่นแกล้ง ไม่ตื่นใช่ไหม ฟู่ๆๆ...

 

“ อื้อ!... ตื่นแล้ว ”     เสียงหวานพูดขึ้นอย่างนึกรำคาญ ดวงตาสีชาในม่านตาสวยค่อยๆเปิดอ้ารับแสงพร้อมกับกระพริบถี่ให้กับแสงแรกเริ่ม ไม่วายแรงกดจากจมูกของคนน่ารำคาญก็ฝังลงมาที่ข้างแก้มอย่างเอาแต่ใจ กูตื่นแล้ว ไอ้เชี่ยลู่...

 

“ พอได้แล้วน่า... ”    มินซอกผลักหน้าอีกคนให้ออกห่าง ก่อนจะมองค้อนใส่อีกคนอย่างคาดโทษ ฉวยโอกาสตลอดเลยไอ้นี่

 

“ สวยไหม? ”

 

“ อะไร? ”     มินซอกขมวดคิ้วเป็นปม ก่อนจะมองตามสายตาของลู่หาน ความคิดแรกที่เห็นคือ ที่นี้ที่ไหน? มันไม่ใช่คอนโดหรูของลู่หาน หากแต่เป็นบ้านหลังใหญ่ที่สวยมากๆ มีสระน้ำเล็กๆที่อยู่ข้างบ้านอีกด้วย สนามหญ้ากว้างมาก สวยจริงๆ

 

“ สวยใช่ไหมล่ะ นี่บ้านเราไง เมียจ๋า ”    ลู่หานยิ้มทะเล้นไปยังคนข้างกายที่ตอนนี้เบิกตากว้างแทบตาถลน ไม่อยากจะอวดว่าหมดไปมากแค่ไหน เอาเงินค่าขนมที่เก็บสะสมตั้งแต่ขึ้นม.ปลายนะสร้าง กว่าจะเสร็จนี้ก็ลุ้นกลัวเงินไม่พอ ไม่อยากขอป๊าอ่ะ เพราะบ้านหลังนี้เป็นบ้านของเขา อยากจะให้ออกมาดีที่สุดด้วยตัวเขาเอง

 

“ เมียพ่อง มึงพากูมาทำไมที่นี่ ”

 

“ อ่าว...ไม่ชอบงั้นเหรอ ”     ใบหน้าหล่อฉายแววผิดหวัง ก่อนจะแสร้งทำหันหน้าหนีไปทางอื่นอย่างคนน้อยเนื้อต่ำใจ ทำไมเมียจ๋าต้องพูดแบบนี้ด้วย ผัวจ๋าคนนี้เสียใจน่ะ

 

มินซอกลอบถอนหายใจในทันที มึงจะเล่นมุกนี้กับกูอีกแล้วใช่ไหมลู่หาน กูบอกมึงหรือไงว่าไอ้วิธีแบบนี้มันใช้กับกูได้ผล?...

 

“ ชอบ... ”   มันใช้ได้ผลจริงๆนั่นแหละมินซอกฟันธง ใครไม่ชอบก็คิดว่าเอาส้นตีนแตกดูแล้วอ่ะ บ้านหลังโคตรใหญ่ มีสระน้ำให้กระโดด แถมมีสนามหญ้ากว้างขนาดนี้ กูก็ไม่ได้โง่ที่จะตอบว่าไม่ชอบหรอกนะ

 

“ จริงอ่ะ ”     ลู่หานหันหน้ามาส่งยิ้มกว้างจนเห็นรอยแห่งวัยโผล่เด่นชัด มินซอกถึงกับเบ้ปากใส่อย่างนึกหมั่นไส้ก่อนจะเปิดประตูรถเดินลงไปดูรอบๆอย่างสำรวจ

 

 

 

ทั้งสนามหญ้าสีเขียวใหญ่แอบมีสวนหย่อมเล็กและลานน้ำพุที่อยู่ไม่ไกล เท้าเล็กถึงกับออกก้าวเดินไปยังลานน้ำพุที่โอบล้อมด้วยสวนหย่อมเล็กอย่างสนใจ ลู่หานที่เดินตามก็อดที่จะยกยิ้มไม่ได้ ลู่หานรู้สึกว่าวันนี้ตัวเองจะยิ้มบ่อยเกิน ไม่รู้ว่าตีนกาจะขึ้นหน้าหรือไม่ก็ไม่รู้(?) แต่ก็เพราะความสุขที่มันถาโถมใส่จนเขาต้องฉีกยิ้มแบกรับมันเอาไว้ ไม่ต้องอิจฉา แค่คุณเลิกโง่ก็จะเจอสิ่งดีๆตามมาเองแหละ

 

มินซอกหยุดเดิน ก่อนจะใช้สายตามองไปยังรูปปั้นสีขาวที่เป็นรูปผู้ชายสองคนกำลังกุมมือกัน คิ้วสวยถึงกับขมวดเป็นปม มันไม่ใช่กามเทพหรือนางฟ้าหรอกเหรอ

 

“ รูปปั้นเราไง สวยใช่ไหมล่ะ ปั้นพิเศษเลยนะจะบอกให้ ตอนแรกก็คิดว่าจะเอาแบบแก้ผ้าอ่ะ แต่เวลาคนมาเยี่ยมบ้านเขาก็เห็นเมียจ๋าแก้ผ้านะสิ ผัวจ๋าไม่ยอมหรอกนะ ”     ลู่หานพูดอธิบายอย่างภาคภูมิใจนำเสนอรูปปั้นประดับลานน้ำพุ ไอ้รูปปั้นนี้เพิ่งทำและนำมาติดตั้งเมื่ออาทิตย์ก่อน ดูแล้วก็สวยใช่เล่นนะเนี่ย โชรงนี่ฝีมือจริงๆ

 

“ ถ้าจะบ้านะมึง ”    มินซอกอยากจะกัดลิ้นตายมันซะตอนนี้ ไม่รู้ว่าเขาโง่หรือเพราะความโง่ครอบงำชั่วขณะ เขาถึงได้ตลกปลงใจกับไอ้ผีบ้าลู่หานคนนี้

 

“ ถึงจะบ้าแต่ก็รักเมียจ๋าคนเดียวนะ ”     ลู่หานพูดเสียงนุ่ม ทั้งยังทำเนียนเดินมาซ้อนแผ่นหลังเล็กก่อนจะวาดแขนโอบกายเล็กเข้ามาในอ้อมกอด

 

“ อมนรกมากูก็ไม่เชื่อ สาบานขอให้เป็นหมั่น ”    

 

“ หูย...ใจดำอ่ะ สาบานก็ได้ แต่เมียจ๋าจะมาเสียใจทีหลังว่าไม่มีลูกนี้โทษผัวจ๋าไม่ได้นะจ๊ะ ”     ลู่หานพูดทะลึ่ง ซ้ำยังฝั่งจมูกลงกับผมนิ่ม ออกแรงกอดแน่นจนมินซอกแทบจะผนึกร่างเข้ารวมเป็นคนๆเดียวกัน

 

“ มึงหยุดพูดไอ้คำว่า เมียจ๋า ผัวจ๋า ได้ไหม กูเอียน ”     มินซอกไม่ใช่คนมุ้งมิ้ง โดยเฉพาะตอนที่อยู่กับลู่หาน ถ้าทำมุ้งมิ้งมีหวังไอ้ผีหื่นสิงร่างลู่หานแน่นอน มินซอกเคยเจอมาแล้วและไม่อยากเจออีกเป็นครั้งที่สอง

 

“ อ่าว...ก็เราตื้ดๆกันแล้วไง ก็ต้องเป็นผัวเมียกันซิ หรือกลัวไม่ถูกต้อง งั้นพรุ่งนี้ไปจดทะเบียนสมรสกัน ”

 

“ โอ้ยๆ กูปวดหัวกับมึงจริงๆไอ้ลู่หานเอ้ย พ่อมึงซิผู้ชายกับผู้ชายจดทะเบียนสมรสกัน ฝันเหรอมึง ”     มินซอกอยากจะเอาค้อนมาทุบสมองขี้เลื่อยของลู่หานเหลือเกิน ไม่รู้ว่าไปเอาความคิดนี้มาจากไหน พิลึกคน...  มินซอกเหนื่อยใจกับความบ๊องของลู่หานจนทิ้งน้ำหนักตัวเข้าใส่อกแกร่งของคนตัวสูงที่กอดข้างหลัง

 

“ อ่าวเหรอ... งั้นเราก็ยังไม่เป็นผัวเมียกันซินะ งั้นเราไปทำให้มันเป็นผัวเมียกันเถอะ ”    ว่าจบลู่หานก็ช้อนร่างเล็กของมินซอกขึ้นมา โดยที่อีกคนยังไม่ได้ตั้งตัว มือเล็กจึงต้องวาดโอบรอบคอแกร่งเพราะกลัวเสียท่าตกลงสู่พื้น ในใจก็เต้นตุบตับกลัวจะล่วงลงไป ไม่รู้ว่าลู่หานมันถูกผีตนไหนสิง อารมณ์ไม่ซ้ำกันเลยวันนี้

 

“ เว่อๆ... ท ทำอะไรของมึงเนี่ย ”    

 

“ ก็ไปทำให้มันสำเร็จไง เราจะได้เป็นผัวเป็นเมียกัน ไปเถอะมินซอกจ๋า ลู่หานทนไม่ไหวแล้ว ”     รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ยิ้มกว้างจนคนมองถึงกับขนลุกซู่ ก่อนจะเดินพาคนตัวเล็กในอ้อมแขนเข้าไปทำภารกิจผัวเมียกัน

 

เขาว่างานนี้อีกยาว ฮื่อ... ช่วยที...

 

 

 

ลู่หานนำร่างเล็กเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ แรงดิ้นขื่นจากคนในอ้อมแขนก็ทำให้ลู่หานแทบคลั่งได้ ใจเต้นสั่นไหวยามที่จินตนาการไปไกล เลือดในกายสูบฉีดแรงจนจะทนไม่ไหว ยิ่งมินซอกดิ้นขลุกขลักแบบนี้เขาก็แทบจะยั้งความต้องการไม่ได้ ยั่วกันอีกแล้ว...

 

เมื่อมันเกินกว่าจะห้ามใจไหว เท้าแกร่งจึงเลี่ยงเดินไปยังโซฟาตัวยาว ลู่หานจัดการวางมินซอกลงบนโซฟา แต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่ยอมนั่งอยู่อย่างว่าง่ายนะซิ

 

มินซอกเด้งตัวจากโซฟาทันทีที่ลู่หานปล่อย เท้าเล็กเตรียมวิ่งออกไปจากที่แสนอันตรายนี้ หากฟ้าก็กลั่นแกล้งกัน เมื่อลู่หานนั้นคว้ายึดเอวเอาไว้จนวิ่งหนีไม่ได้ ซวยแล้วมินซอกเอ้ย...

 

“ ปล่อย ไม่เอาแล้ว ไหนบอกว่ารัก ทำไมต้องทำแบบนี้ ”      มินซอกงัดไม้ตายขึ้นมาใช้ ถ้ารักกันจริง เขาสองคนไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ หรือลู่หานหลอกเขาเพราะต้องการแค่ร่างกาย แบบนี้มันก็โกหกหลอกลวงกันไม่ใช่หรือไง รักไม่จำเป็นต้องมีเซ็กส์ใช่ไหม? ช่วยตอบที!!!

 

ลู่หานกอดรั้งกายเล็กเข้ามาสวมกอดจากข้างหลัง จริงอย่างที่มินซอกพูด ถ้าเขารักมินซอกจริงเขาต้องทนได้ ได้ยินไหมลู่น้อย ลูกต้องทนให้ได้ หลับเถอะนะ พ่อขอร้อง...

 

“ อื้อ ไม่ทำก็ได้... ”     อาจจะเป็นเพราะขาดหายเรื่องนี้ไปนาน สองสามอาทิตย์แล้วนะที่ร่างกายไม่ได้ปลดปล่อยอย่างเต็มที่ อาศัยมือของตัวเองก็ไม่ค่อยได้ประสิทธิภาพสักเท่าไหร่ พอเจอมินซอกลู่น้อยก็ตื่นเต้นดีใจที่จะได้ที่อุ่นๆอยู่ อาศัยชั้นในตัวบาง... เฮ้อ กูคิดอะไรเนี่ย

 

มินซอกหยุดดิ้น ก่อนจะหันหน้าไปหาคนที่กอดอยู่เบื้องหลัง ใบหน้าหล่อฉายแววเสียดาย หากรอยยิ้มบางก็ยังฝืนที่จะยิ้มมาให้เห็น คนมองถึงกับเอนเอียง ลู่หานน่ะร้ายกาจ อย่าทำหน้าแบบนี้ได้ไหม เดี๋ยวก็ได้สมยอมกันพอดี

 

“ งั้นนั่งดูหนังกัน ทานข้าวแล้วนิ ป่ะ ”     ลู่หานเปลี่ยนเรื่องแต่ใบหน้าหล่อยังคงฉายแววหมองให้คนที่ลอบมองใจเอียงเล่น มินซอกพยักหน้ารับก่อนจะนั่งลงบนโซฟาตัวยาวข้างลู่หาน เขาผิดงั้นเหรอที่ไม่ยอมลู่หานมัน แต่คำว่ารักก็คือรัก ลู่หานไม่ได้บอกนิว่าต้องการเซ็กส์ เขาผิดเหรอ?

 

บรรยากาศดูเงียบจนมินซอกรู้สึกอึดอัด ลู่หานไม่พูด เขาไม่พูด แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ ลู่หานรู้ว่าเขาไม่ชอบความเงียบ แต่อีกคนก็เลือกที่จะทำ เสียงโทรทัศน์จอใหญ่ส่งเสียงน่ารำคาญจนมินซอกทำตาขวางใส่ไปหลายครั้งแล้ว จะพูดทำไมก็ไม่รู้ ไอ้โทรทัศน์บ้า!

 

มินซอกชั่งใจอยู่หลายนาที หากถามออกไปลู่หานจะตอบเขาได้หรือไม่ มินซอกแค่อยากได้คำตอบว่าสิ่งที่เขาคิดมันจะตรงกับลู่หานหรือไม่

 

“ รักกับเซ็กส์มันเหมือนกันหรือเปล่า ”      เสียงหวานเอ่ยเปิดบทสนทนาหลังจากที่บรรยากาศใบ้แดกนั่นผ่านมาครึ่งชั่วโมงแล้ว ลู่หานถึงกับเม้มปากแน่นในคำถามที่มินซอกตั้งขึ้น ถ้าในความเป็นจริงคำว่า รักคือความรู้สึกดีที่เกิดทางจิตใจ แต่เซ็กส์นั้นอาจเป็นความรู้สึกดีที่เกิดทางกายมากกว่า

 

ลู่หานไม่ตอบ เพียงสั่นหัวโครงไปมาบอกว่ามันไม่เหมือนกัน การกระทำของเขาอาจทำให้มินซอกไม่เชื่อใจว่าเขารักเจ้าตัวจริงๆหรือเพียงเพราะแค่เซ็กส์ แต่เขาก็ยังจะยืนยันว่ารักคือรัก เขารักมินซอก แต่มันเป็นเพราะฮอร์โมนวัยว้าวุ่นของเขาที่สั่งให้เขาทำเรื่องอย่างว่าเมื่ออยู่กับมินซอก ก็มันอดไม่ได้ หอมซะขนาดนั้นพี่หานไม่จับกดตั้งแต่ในห้างก็ดีแค่ไหนแล้ว  

 

“ แล้วถ้ารักกันอยู่ด้วยกันต้องตื้ดๆกันหรือเปล่า ”

 

ลู่หานพรู่ลมเข้าออกปอดอย่างหนัก ในใจก็ปลอบตัวเองไปว่ามินซอกแค่สงสัย ไม่คิดจะอ่อยกัน ถ้าเขาตอบว่าต้องตื้ดๆกันมีหวังความเชื่อใจที่มินซอกมีให้ได้พังหายไปหมด

 

“ งั้นก็ไม่ต้องซินะ แสดงว่าถ้าอยู่ด้วยกันเราก็ไม่ต้องตื้ดๆกัน มึงโอเคใช่ไหม ”     ดวงตาสีชาใสแป๋วจ้องมองคนข้างกายที่ตอนนี้กำมือแน่นเหมือนข่มอารมณ์ ถ้าลู่หานตอบตกลงมีหวังโลกเจริญกว่านี้แน่ ร้อยทั้งร้อยก็ไม่มีวันที่อีกคนจะพยักหน้าตกลงแน่นอน

 

ลู่หานเม้มปากแน่น ซ้ำยังกำมือแน่นอย่างชั่งใจ มินซอกเอาจริงใช่ไหม ที่พูดไม่ได้แกล้งกันใช่ไหม แต่เขาทำไม่ได้!!! ถ้าอยู่ด้วยกันจะไม่ตื้ดๆกันก็โง่แล้ว ลู่หานไม่ยอมโง่เป็นครั้งที่สองหรอกนะ

 

“ แสดงว่าโอ.... ”

 

“ ไม่ ไม่โอสักนิด มินซอกอย่าใจร้ายนักได้ไหม ”     ลู่หานจ้องมองดวงตาสีชาที่กำลังจ้องเขาตาแป๋ว ขอร้องล่ะ อย่าทำร้ายกันแบบนี้เลย

 

“ ไม่ตื้ดด้วยหรอกนะ กูไม่อยากเป็นชู้ใคร ”     ถึงลู่หานจะรักเขา แต่ลู่หานก็ยังมีโชรงอยู่แล้วทั้งคน เขาจะทำร้ายผู้หญิงที่แสนดีคนนั้นไม่ได้หรอกนะ ถึงจะห้ามใจยังไงว่าไม่ให้ตอบกลับความรู้สึกรักของลู่หาน แต่ใจของเขากลับไม่ยอมฟัง ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เขามีให้มันเรียกรักหรือไม่แต่มันรู้สึกดีจนอยากจะอยู่ใกล้ๆ ต่างจากชานยอลที่เมื่ออยู่ใกล้กลับให้แค่ความอบอุ่น เขาคิดผิดอีกแล้วใช่ไหมที่เลือกลู่หาน เลือกที่จะเป็นคนทรยศที่ยากจะให้อภัย ก็หัวใจมันไม่ยอมฟัง เขาจะทำยังไงได้ล่ะ

 

“ ชู้? ”     ลู่หานขมวดคิ้วมุน แต่แล้วเหมือนความฉลาดจะทำงานได้เร็วทันใจ มินซอกยังไม่รู้ซินะว่าเขาเลิกกับโชรงแล้ว เลิกได้หนึ่งอาทิตย์แล้วด้วยซ้ำ

 

“ โชรงนะเหรอ ลืมบอกไป เลิกกันแล้วล่ะ ”

 

“ ห๊ะ!!! เลิกกันแล้ว ”     มินซอกเบิกตากว้างอย่างตกใจ หัวใจดวงน้อยมันเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก เลิกกัน...แล้ววันนี้ยังมาด้วยกัน ลู่หานกำลังหลอกเขาหรือเปล่า

 

“ อื้อ เธอบอกว่ากูไม่สนใจ ไม่เอาใจใส่เธอ เธอเลยบอกเลิก แต่ก็ต้องแกล้งเป็นแฟนหลอกๆกันเพราะเธอกลัวว่าพี่ชายของเธอจะไม่สบายใจ พอเธอหาแฟนใหม่ได้ค่อยเลิกหลอกว่าเป็นแฟนกัน ”

 

“ โชรงบอกเลิกงั้นเหรอ... ”     แสดงว่าลู่หานไม่ได้หลอกกัน เหตุผลตอนที่โบมีบอกเลิกลู่หานก็เหตุผลแบบนี้เปี๊ยบ ทำไมไม่ชอบเอาใจใส่แฟนตัวเองเลย แล้วเขาล่ะ ลู่หานจะทำเหมือนสองคนนั้นหรือเปล่า

 

“ ใช่ แล้วเธอก็ดันมารู้ว่ากูชอบมึงอีก รูปปั้นผู้ชายสองคนในลานน้ำพุนั่นน่ะโชรงเป็นคนปั้นให้เองแหละ ”

 

“ แสดงว่า ฉิบหาย มึงทำแบบนี้ทำไม โชรงจะโกรธกูไหมเนี่ย ”     มินซอกลงมือกระหนำรัวลงบนอกแกร่งอย่างเคืองโกรธ ตาย...ตายแล้ว...มีคนรักดีกว่ามีคนเกลียด คอนเซ็ปประจำตัวเลยนะเนี่ย แต่ทำไมไอ้บ้าลู่หานต้องเอาเขาไปเกี่ยวด้วย ไอ้บ้าเอ้ย...

 

“ โอ้ยๆๆเจ็บนะ ถ้าโกรธมึงแล้วเธอจะชวนมึงมาทานข้าวหาหอกอะไรว่ะ อีกอย่างเธอจะยอมให้กูแอบตามมาง้อมึงเหรอ ไอ้ซื่อบื้อเอ้ย ”     ลู่หานรวบมือเล็กที่กระหนำแรงลงบนอกของเขา ก่อนจะรวบตัวอีกคนเข้ามาในอ้อมกอด เห็นเล็กๆรัวทีพี่หานก็จุกเหมือนกันนะครับ

 

มินซอกอึ้งเป็นกิมกี่ในอ้อมกอดลู่หาน โชรงรู้แต่เธอก็ไม่โกรธ มินซอกยิ่งรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่ เพราะเขาหรือเปล่าที่ทำให้ความรักของพวกเขาทั้งสองต้องจบลงแบบนี้ เหมือนนางมารร้ายในละครจริงๆ

 

“ มินซอก กูกับโชรงไม่ได้รักกันจริงๆ เธอแค่ลองคบกับกูเพราะกูตื้อเธอเป็นเดือนๆ ส่วนกู... ”     ลู่หานหยุดพูดกะทันหัน ก่อนจะเชยค้างเล็กที่อยู่ในกอดขึ้นมาให้ดวงตาของพวกเขาทั้งสองนั้นจับจ้องกัน ลู่หานบรรจงริมฝีปากลงบนกลีบปากอิ่มอย่างแผ่วเบา ก่อนจะผละออกมาจ้องตาของคนตัวเล็กอีกครั้ง

 

“ ที่คบไปก็เพราะอยากลืมมึงก็เท่านั้น ไม่รู้หรอกว่าคิดอะไร แต่หัวใจกูมันเอียงไปทางมึงจนจะครบร้อย ถ้ากูไม่หยุดคนที่เจ็บอาจเป็นกูก็ได้ กูกลัวมินซอก กลัวว่ามึงไม่รักกูเหมือนที่กูรักมึง กูกลัวว่าถ้าวันหนึ่งกูรักมึงมากๆ มึงจะทิ้งกูไปหาคนอื่น กูไม่อยากเหมือนหมาบ้าที่ไปตามกวนใจมึง กูไม่อยากให้มึงเกลียดกู เข้าใจกูไหมมินซอก ”     ลู่หานรู้ดีว่าหัวใจเขามันมีมินซอกจบจะเต็มร้อยในพื้นที่หัวใจ ยิ่งอยู่ด้วยกันนาน มินซอกก็มีอิทธิพลในหัวใจมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ความกลัวว่าอีกคนจะไม่รักมันก็ทำให้เขาเลือกที่จะปล่อยอีกคน เพราะรักถึงยอมโง่

 

“ กูขอโทษ... ”     มินซอกจ้องมองดวงตาสีน้ำตาลเข้มอย่างสื่อความหมาย นัยน์ตาดวงใสของลู่หานสะท้อนรูปของเขาเต็มดวงไม่ต่างจากเขาที่สะท้อนรูปของอีกคนเช่นกัน ช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน เขาคิดกับลู่หานแค่เพื่อน เพื่อนที่มีแค่เซ็กส์เป็นเรื่องผูกมัดที่ทำให้มันดูพิเศษกว่าคำว่าเพื่อนทั่วๆไป แต่เพราะกาลเวลาทำให้เขารู้ว่าความอบอุ่นที่โหยหาถึงจะได้มาแต่มันก็ทดแทนหรือเติมเต็มสิ่งที่ลู่หานเคยมอบให้ไม่ได้เลย จะสิบชานยอลเขาก็คิดถึงแต่ลู่หาน ทั้งๆที่ไม่ควรก็ตาม

 

“ ขอโทษนะที่กูก็โง่ไม่ต่างจากมึง ทั้งๆที่หวังว่าอ้อมกอดของคนอื่นจะทำให้กูลืมมึงได้ แต่ก็ไม่ได้เลย กูคิดถึงแต่มึง แต่กูก็ยังเลว กูทำให้ชานยอลเสียใจ กู... ”

 

“ ไม่หรอกมินซอก ไอ้ตำรวจนั่นอาจจะรักมึงอย่างที่กูรัก แต่มันไม่สำคัญว่ามึงจะตอบรับรักมันหรือไม่ เหมือนกูไงที่รักมึงโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ”     ลู่หานเหมือนพระเอกในหนังไม่มีผิด ทั้งหล่อทั้งรวย และที่สำคัญรักจริงหวังแต่ง รักโดยไม่ต้องหวังสิ่งตอบแทน พระเอกที่สุดพี่หานเอ้ย...

 

“ เหรอ... งั้นไม่ต้องตื้ด โอเคป่ะ ”

 

“ มินซอก... ”    

 

แหม...พ่อพระเอกลู่หาน ถึงกับเผยธาตุแท้ออกมาเลยเหรอครับ มินซอกมองคนหน้าหงอยที่เหมือนหมาน้อยเสียใจกำลังแสร้งทำร้องไห้กระซิกๆ ทำเป็นพูดว่ารักโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เชื่อก็ควายแล้วครับ ไอ้หื่นเอ้ย

 

หากสวรรค์เบื้องบนทรงเห็นใจ สิ่งที่เขาทำมันจะผิดมากไหม ในเมื่อเขาก็รักลู่หานเหมือนกัน ถึงจะโกหกและห้ามมากแค่ไหน แต่หัวใจของเขากลับไม่ยอมฟัง มันตอบรับรักของลู่หานจนผูกผนึกประสานรวมเป็นเนื้อเดียว ถ้าแยกก็เหมือนตาย ถ้าขาดหายก็ไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

แต่เขาก็ยังคงเป็นคนทรยศ หวังว่าชานยอลจะให้อภัยน้องชายคนนี้...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่รู้ว่าสามวันที่ผ่านมาหัวใจของเขาคิดถูกหรือไม่ ที่ผนึกรวมประสานเป็นเนื้อเดียวกันกับลู่หาน ก็ทั้งกายและใจมันไม่ยอมแยกจากกันได้สักทีนะซิ

 

“ อ๊ะ อ่ะ ละ ลู่หาน อ๊ะ... ”    

 

เสียงครางหวานหูหวีดร้องออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ร่างกายที่โอนเอนเพราะแรงกระแทก แทบจะไม่มีแรงให้ฝืนกายขัดขื่นไอ้คนหื่นกามที่ไม่รู้ว่าไปเอาแรงมาจากไหน ที่ทำได้คือหวีดร้องครางหวานหูให้อีกคนกระแทกความเป็นชายเข้ามาในร่างกาย มันไม่ใช่เรื่องน่าอายในเมื่อพวกเขาเคยๆกันอยู่แล้ว แต่ที่ทำในครั้งนี้มันต่างออกไปจากครั้งก่อนๆ

 

ไม่มีเงินหรือสิ่งใดเป็นของแลกเปลี่ยน เพราะที่ทำไปมันมาจากคำว่ารักล้วนๆ เพราะครั้งนี้ที่ทำกิจกรรมรักกัน ลู่หานมักจะพร่ำพูดคำว่ารักจนเขาใจเต้นอยู่เรื่อยไป จนเผลอยอมอ้าขาและหวีดร้องชื่อของอีกคนจนลำคอแห้งไปหมด

 

สามวันที่บ้านหลังแคบของเขาไม่ได้พักผ่อนมันถูกลู่น้อยของไอ้หื่นลู่หานวิ่งเล่นอยู่ภายในทั้งยังปล่อยน้ำเหนียวเหนอะเข้ามาอีก ลู่น้อยไม่มีวี่แววว่าจะออกมาสูดอากาศข้างนอกเลยแม้แต่น้อย ทั้งระบมแต่ก็สุขสมมากกว่า เหมือนบ้านหลังแคบของเขาจะชื่นชอบตัวลู่น้อยมาก

 

มันเหมือนไม่มีอุปสรรคในกิจกรรมรักครั้งนี้ ไม่ว่าจะอาบน้ำลู่หานก็ยังคงมอบความสุขสมให้แม้กระทั้งน้ำกระทบผิวกายของพวกเขาทั้งสองในอ่างอาบน้ำที่ลู่หานเตรียมไว้ซะกว้าง ความเป็นชายของลู่หานไม่ปล่อยให้ช่องทางร่วมรักของเขาเป็นอิสระร่วมสามวันจะเห็นได้ เสื้อผ้าแบรนด์ดังแค่ไหน สามวันมานี้ไม่ได้ใส่เลยสักตัว

 

ขนาดนั่งกินข้าวพวกเขายังทำไม่ได้ ลู่หานต้องอุ้มเขาทั้งๆที่ร่างกายยังประสานกัน มันน่าอายก็ตอนนี้แหละ ทั้งๆที่อุ้มกันไปถึงห้องครัวแทนที่จะได้กินข้าวสบายๆเหมือนคนอื่น ลู่หานกับเกิดอารมณ์คึกกินเขาก่อนกินข้าวจนได้ ทุกพื้นที่ในบ้านกลายเป็นสมรภูมิสงครามรักของพวกเขาทั้งสอง ไม่ยากที่จะทำหากใจกล้ามากพอ คริๆ

 

“ ม ไม่ไหว อ๊ะ... ”

 

ไม่รู้ว่าปลดปล่อยไปมากน้อยแค่ไหน หากพื้นทั่วบ้านนั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำรักของพวกเขาทั้งสองที่เปื้อนไปตามทางที่พวกเขาไปทั้งแห้งกร้านบนพื้นบ้านหรือชื้นแชะเพราะพวกเขาเพิ่งปลดปล่อย ถึงจะได้หลับตาพักหากเขากับอึดอัดเมื่อลู่หานไม่มีวี่แววถอดความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของออกไปจากตัวเขา ทั้งยังหมั่นสร้างรอยรักที่แสดงถึงความหื่นของตัวเองไว้บนร่างจนไม่มีที่เหลือสีขาวให้เห็น กลีบปากอิ่มที่เขาโคตรจะภูมิใจว่ามันสวยกว่าใครหลายๆคนก็บวมเจ่อยิ่งกว่าถูกผึ้งต่อย ลู่หานมันทั้งบ้าทั้งหื่น แต่เขาว่ามันเข้าขั้นโรคจิตแล้วล่ะ ทำกับเขาแบบนี้ได้ยังไง

 

ไหนบอกว่ารักไงไอ้บ้า!!!

 

ชีวิตหรือกรรมที่ต้องพบเจอคนหื่นกามแบบนี้ ทำบุญมาน้อยหรือทำบาปมาเยอะ ชาตินี้ถึงได้ชดใช้บาปจนจะไม่เหลือกระดูกแล้ว ทั้งเหนื่อย แต่ลึกๆกลับรู้สึกดี ไม่รู้ว่าจะเป็นบาปหรือบุญ แต่ตอนนี้เขาอยากพักเหลือเกิน

 

ช่วยเอาลู่น้อยไปเก็บที เขาอยากเก็บกวาดบ้านหลังแคบของเขาเหลือเกิน...

 

 

 

 

 

 

 

TBC.

   อร้ายยยยยยยยย ไม่บ่นอะไรมาก คือไม่คิดว่าจะแต่งออกมาได้โรคจิตขนาดนี้ ไรท์ไม่ได้โรคจิตนะ(เชื่อเถอะ)

เรื่องนี้ยกความดีให้ใครดีน้อ คริๆ ลู่หมินฉันว่าอยู่กันนานๆมินซอกเหลือแต่กระดูกแน่ๆ

สองหนุ่มนั่นหายไปไหน ไม่ต้องอยากถามถึงหรอกค่ะ เดี๋ยวพี่แกมารีดก็โวยวายไรท์อีก แต่ไม่ต้องคิดถึงพี่แกหรอกค่ะ ตอนหน้าก็เจอแล้ว เตรียมห่วงมินซอกเถอะค่ะ(ไรท์เตือน) เอ็นซีนี้เกลื่อนเลย คริๆ  ไม่อนาจาร ห้ามแบน

ก๊อกๆ เม้นท์หายไหนหมดหนอ ไรท์ขอทวงเม้นท์ค่ะ อย่าลืมเม้นท์กันนะ เดี๋ยวแต่งตายหมดซะเลย คริๆ

รักจุ๊บ
 
 
 
 
 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

431 ความคิดเห็น

  1. #406 SLEEPWALKER. (@magician-lupin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2558 / 20:45
    เป็นปลื้มค่ะเด็ก ๆ ทำดีแล้วพี่ลู่ /มอบมง55555555 /เคืองมานาน ทำดีก็วันนี้55555555
    #406
    0
  2. #353 ppkw (@oumoimpyatda) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 21:06
    3 วัน!!!? 5555 โหดอ่ะพี่เหี่ยว
    #353
    0
  3. #330 FAiTHH (@aeiy_chenmin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 09:06
    ตายๆๆๆ ตอนนี้เขินมากกก ;///; พี่ลู่ร้อนแรงจริงๆ ลู่น้อยเธอเก่งไปแล้วนะ
    #330
    0
  4. #287 iamaoitme (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:57
    ไปจดทะเบียนเลย สามวันนี้กะจะมีโซ่ทองคล้องใจใช่ไหม งานดี หื่น พุ่งเลยงานนี้ เขินตัวแตกเบย
    #287
    0
  5. #254 dplkodf (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2558 / 17:54
    รักกก
    #254
    0
  6. #253 rinsoek (@rinsoek) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 22:04
    สามวันติด... -0- กินข้าวก็ตื้ด อาบน้ำก็ตื๊ด อพล.เอ้ย.... หื่นไปไหนคะ
    #253
    0
  7. #252 PiiProud (@papraw9) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2558 / 04:08
    อพลคนหื่น
    #252
    0
  8. #251 ก้อพอ (@kopo1990) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 23:33
    ลู่เอ้ย แกจะหื่นไปไหนนนนน สงสารหมินๆๆสามวันติด กิกิ
    #251
    0
  9. #250 MySally (@MySally) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 22:47
    ลู่หานแกหื่นมากไปป่ะเนีย!!!! สงสารมินซอกบ้างสิ ~
    #250
    0
  10. #249 Yogurt osis (@pope18) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 22:34
    ลู่แฮนนนน~~ กวางหื่นเอ้ย สามวันติด สงสารมินซอกบ้างงงงงง เข้าใจว่าทนมาสามอาทิตย์ เอาเถอะ จัดให้เต็มที่ อีกสองพระรองจะมาแล้วแกได้หงอยแน่พี่กวางเอ้ยยยยย
    #249
    0
  11. #247 Jakkaran55 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:00
    กำลังจะชมว่าหวาน เจอย่อหน้าสุดท้าย 3วันไม่พักบ้าเอ้ย
    #247
    0
  12. #246 Nabee_neko (@nabeeneko) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 17:20
    ลู่น้อยของพี่หานขะแจ๋งแกร่งเกินไปแล้วนะ!!! โอ้ยหื่นมาก
    #246
    0
  13. #245 xmmslmxh (@xmmslmxh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:55
    อ้ากกกๆ~~เขิน////*o*\\ ลู่หื่นเกินไปเเล้วนะ! สงสารซอกบ้าง5555
    #245
    0
  14. #244 ducky ugly (@huakom) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:53
    จะสงสารหรือจะขำดีคะ มินซอก!!
    #244
    0
  15. #243 saowwaluk (@saowwaluk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:19
    ลู่น้อย 5555 หื่นกามไปละ เพลาๆบ้าง เดี๋ยวมินซอกช้ำหมด
    #243
    0
  16. #242 Min_Toon (@exo-toon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 15:15
    โอยยยยย ลู่น้อยออกมาบ้างก็ด้ายยยย เขิน ><
    #242
    0
  17. #241 หมีโง่วววว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 15:10
    ลูลู่ หื่นมากมากลูก
    #241
    0