ปราการรักมาเฟีย [นิยายชุด มาเฟีย]

  • 96% Rating

  • 77 Vote(s)

  • 340,584 Views

  • 2,177 Comments

  • 685 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    88

    Overall
    340,584

ตอนที่ 7 : Wall of Love 🏰 04 Determination and Love ...50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    1 ต.ค. 61

http://i608.photobucket.com/albums/tt168/golf_g/Wall%20of%20Love/wallpost07.jpg

 

 

 

4

Determination and Love

(...50%)

 

 

         “แล้วคุณจะอยู่ยังไง ในเมื่อคุณอยู่ตัวคนเดียวแบบนี้” อัลเล็นถามอย่างไม่เข้าใจ

            ผู้ชายอย่างอัลเล็น วิกเกอร์ มีอะไรสู้ผู้ชายอื่นไม่ได้ ผู้หญิงกว่าครึ่งค่อนประเทศมองเขาเป็นเจ้าชายในฝัน ตอนนี้เขาขอเธอแต่งงานแล้วทำไมเธอกลับมาพยศใส่

            “ฉันไม่ต้องการอยู่ร่วมกับคนอย่างคุณ ขนาดลมหายใจฉันยังรังเกียจเลยที่ต้องใช้ลมหายใจร่วมกับคุณ!” หวันยิหวาบอกอย่างไม่ไว้หน้า น้ำตาร้อนๆ กลิ้งผ่านข้างแก้มไป และมันร้อนมากพอที่จะลวกหัวใจให้สุกได้ อัลเล็นก็คว้าไหล่เธอมาบีบไว้เต็มแรงด้วยความโกรธ

            คนสนิทเห็นแล้วก็อดเป็นห่วงคนที่เพิ่งพ้นจากขีดอันตรายมาหมาดๆ เขาบอกกับเจ้านายเบาๆ เผื่อว่าอัลเล็นกำลังโกรธจนขาดสติ ลืมนึกไปว่าหวันยิหวายังไม่แข็งแรง

            “นายครับ เธอป่วยอยู่นะครับ” แจ็คบอก แต่อัลเล็นหันไปมองด้วยนัยน์ตาเรืองรองด้วยไฟโทสะ

            “หุบปาก แล้วก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะคุยกับเมียฉันเอง

            เพราะไม่เข้าใจว่าแจ็คและอัลเล็นพูดอะไร หวันยิหวาเลยไม่ได้โต้ตอบเนื่องจากว่าทั้งสองสนทนากันด้วยภาษาจีน แต่คำพูดของอัลเล็นทำให้แจ็คและเอ็ดที่อยู่ในห้องพักฟื้นของหวันยิหวามองหน้ากันในทันที ทำไมพวกเขาจะไม่รู้ว่าอัลเล็น วิกเกอร์ นั้นหวงแหนความโสดมากเพียงไร แต่เมื่อกี้กลับได้ยินเจ้านายพูดว่าหวันยิหวาเป็น เมีย เต็มปากเต็มคำ

            “บอกให้ออกไปไง ไม่ได้ยินรึไง” อัลเล็นชักจะฉุนเมื่อลูกน้องยังนั่งทำหน้าบื้อใบ้ไม่ยอมขยับตัวเสียที เมื่อได้ยินคำสั่งครั้งที่สอง ทั้งแจ็คและเอ็ดก็ผุดลุกทันที เพียงแต่ว่าอัลเล็นคิดอะไรออกได้บางอย่าง รีบเรียกคนสนิทเอาไว้ทัน ก่อนที่เอ็ดจะเดินออกไปจากห้อง

            “เอ็ด! คอยเดี๋ยว จัดการเอกสารให้ฉันหน่อย”

            “ครับ เอกสารอะไรหรือครับ” เอ็ดหมุนตัวไปมองเจ้านาย ที่กำลังรบกับสาวน้อยหน้าหวานซึ่งทำน้ำตาเปื้อนหน้าอย่างน่าสงสาร

            “ทะเบียนสมรส”

            “เอ๊ะ ทะเบียน สมรสเหรอครับ” เอ็ดทวนคำอย่างไม่มั่นใจ สายตากำลังจ้องมองดูหวันยิหวาที่กำลังทั้งทุบ ทั้งหยิก ทั้งข่วนร่างกายที่ล้ำค่าของอัลเล็นอยู่

            ปกติถ้าเป็นหญิงอื่น ผู้หญิงเหล่านั้นต้องถูกด่ากระเจิงและถูกลงทัณฑ์ไปแล้ว แต่ว่าสำหรับหวันยิหวาดูเหมือนจะห่างไกลกับคำคำนั้นมากเหลือเกิน

            “ทำไม ทะเบียนสมรสแล้วมันจะทำไม ฉันไม่ได้จะเอามันมาจดทะเบียนกับนายนะ มีปัญหาหรือไง!” อัลเล็นถามอย่างไม่สบอารมณ์ เอ็ดรีบส่ายหน้าทันที

            “ผมจะรีบจัดการให้ครับ” เขาบอกจากนั้นก็เดินลิ่วออกมาจากห้องและไม่ลืมที่จะปิดประตูให้ด้วย ให้อัลเล็นได้ลงโทษหญิงสาวที่แสนโชคดี ที่กำลังจะได้ใช้นามสกุลวิกเกอร์ที่อัลเล็นหวงยิ่งกว่าอะไรเงียบๆ คงต้องปรึกษากับแจ็ค ว่าเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องที่ผิดปกติหรือเปล่า เพราะไม่เคยเลยสักครั้งที่เห็นอัลเล็นจะเป็นเช่นนี้

            “นายจะเอาอะไร

            แจ็คถามอย่างอยากรู้ เพราะเขาออกมาก่อนเลยไม่ได้ยินคำสั่งที่อัลเล็นบอกกับเอ็ด

            “ทะเบียนสมรส” เอ็ดบอกพร้อมกับทำหน้าจริงจัง และเป็นดังคาดเมื่อเห็นแจ็คทำตาโตเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความแปลกใจ

            “นายว่าน่าตกใจไหม เอ๊ะ เดี๋ยวนะ เจ้านายโทรมา” เอ็ดรีบรับสายเจ้านายทันที แม้จะแปลกใจว่าทำไมเจ้านายไม่เดินออกมาบอกคำสั่งกับเขาแทนที่จะโทรมาแบบนี้ เพราะว่าทั้งเขาและแจ็คเองก็ยังอยู่หน้าห้องไม่ได้ไปไหน

            “จัดการย้ายทะเบียนบ้าน เอกสารสำคัญๆ ของหวันยิหวามาด้วย ฉันต้องการด่วน” อัลเล็นยุติบทสนทนาด้วยเสียงกรีดร้องของหวันยิหวา

            เอ็ดมองโทรศัพท์ด้วยความหวาดผวา หันไปมองสบตากับแจ็คที่ได้ยินเสียงของอัลเล็นเล็ดลอดผ่านทางโทรศัพท์ออกมาด้วยเช่นกัน

            “นายว่ามันจะเกิดเรื่องไหม” เอ็ดถามเพื่อนเบาๆ ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำหน้าไม่ค่อยจะสู้ดี นึกสงสารหวันยิหวาจับใจที่ต้องมาเจอกับอสูรร้ายเช่นเจ้านายของเขา

            “ฉันว่าเตรียมเอกสารอะไรนั่นหลายๆ ชุดเถอะ เพราะไม่แน่ว่าคุณหวันยิหวาจะจับมันฉีก”

            แจ็คบอก และมั่นใจว่าต้องเป็นอย่างที่คิดแน่ๆ

 

 

            แล้วก็จริง เมื่อทะเบียนสมรสแผ่นแรกเธอฉีกและพยายามจะกลืนมันลงท้อง

            “เธอเป็นบ้าเหรอยิหวา” อัลเล็นสบถอย่างหัวเสียและดึงเอาทะเบียนสมรสที่ฉีกเป็นชิ้นๆ ออกมาจากปากของเธอได้ในที่สุด

            ตอนแรกหวันยิหวาไม่ทราบว่ามันคือทะเบียนสมรส คิดว่าคนใจร้ายจะปล่อยเธอกลับบ้านและต้องเซ็นหนังสืออะไรสักอย่าง จึงลงชื่อไปอย่างไม่ลังเล แต่เมื่อรู้ว่ามันคือทะเลียนสมรสก็ฉีกทึ้งพยายามจะกินมันให้หายโมโห แต่ก็ไม่สำเร็จเมื่ออัลเล็นแย่งคืนไปได้

            เอ็ดส่งทะเบียนสมรสแผ่นใหม่ให้อย่างรู้หน้าที่ เขาคิดไว้ไม่มีผิด ว่าเหตุการณ์อย่างนี้จะต้องเกิดขึ้น ด้วยความรอบคอบเขาจึงเอาทะเบียนสมรสติดตัวมาหลายฉบับ ถ้าวิกเกอร์ไม่มีเส้นสายก็คงทำอย่างนี้ไม่ได้แน่นอน

            “เธออยากเห็นฉันเป็นบ้าใช่ไหม” อัลเล็นตะคอกอย่างเหลืออด คิดไม่ตกว่าจะทำเช่นไรกับแม่สาวน้อยแสนดื้อคนนี้ดี

            “บอกแล้วไง ปล่อยฉันไป”

            “แล้วจะอยู่ยังไง ตอนนี้เธอท้องไม่ได้ แล้วจะแต่งงานได้ยังไง จะมีผู้ชายคนไหนรับได้อย่างนั้นเหรอ” เขาโวยอย่างหัวเสีย ก่อนจะใจเสียไม่น้อยที่เห็นใบหน้าแสนหวานของหวันยิหวาซีดสลดลง

            “อยู่กับฉัน ฉันจะดูแลเธอเอง เข้าใจไหม” ชายหนุ่มบอกต่อ และทำอะไรไม่ถูกเมื่อเธอร้องไห้กระซิกน้ำตาเม็ดโตเปื้อนหน้าเป็นทาง

            “ในเมื่อคุณรู้อยู่แก่ใจว่าฉันมีลูกไม่ได้แล้ว คุณจะแต่งงานกับฉันทำไม” หญิงสาวถามอย่างไม่เข้าใจ

            ไม่มีผู้ชายคนไหนรับได้หรอก แม้ว่าทุกวันนี้ค่านิยมของการมีลูกของชายหญิงจะเริ่มเปลี่ยนไปและไม่ต้องการมีลูกหลายคน แต่ว่าเมื่อเวลาผ่านไป ใครจะบอกว่าไม่ต้องการทายาทสืบสกุลและคอยดูแลเมื่อยามแก่เฒ่า

         “ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวใหญ่ ฉันมีพี่น้องห้าคน พี่ชายคนโตกับน้องคนกลางก็มีลูกแล้ว มีทายาทพอที่ฉันไม่ต้องมีลูกเองแล้ว”

            อัลเล็นอยากจะพูดสุภาพกับเธอมากกว่านี้ แต่อารมณ์โกรธก็อยู่เหนือการควบคุม หวันยิหวาได้ยินแล้วก็น้ำตาตกมากกว่าเดิม เพราะเธออย่างนั้นเหรอ ที่ทำให้เขาต้องมาติดอยู่กับชีวิตที่ไร้ค่าอย่างเธอ

            “คุณมีครอบครัว มีใครหลายคนมากมาย แต่ฉันไม่มีใครเลย ฉันไม่ต้องการด้วย เพราะว่าถ้าคุณให้ฉันมาแล้ววันหนึ่งคุณทวงมันกลับไป แล้วฉันจะอยู่ยังไง” หวันยิหวาพูดเจือเสียงสะอื้น

            ทำไมชีวิตของเธอต้องเป็นแบบนี้ ทำไมสวรรค์ถึงไม่ได้เอาชีวิตของเธอไป ด้วยตอนที่พรากพ่อและแม่ในอุบัติเหตุวันนั้น

            “ฉันจะอยู่ไปเพื่ออะไรกัน

            อัลเล็นฉวยจังหวะตอนที่คนป่วยไม่ได้ระวังตัว คว้านิ้วหัวแม่มือของเธอมาประทับกับหมึกและแต้มลงไปที่ทะเบียนสมรสอย่างรวดเร็ว และเขาเองก็จัดการเซ็นชื่อก่อนที่จะส่งให้ที่ปรึกษาไป

            หวันยิหวามองตามแล้วก็อึ้งไป เธอไม่รู้จะทำเช่นไรกับคนที่อวดดื้อถือดีเช่นเขาอีกแล้ว จะโวยวายก็เริ่มเหนื่อย เพราะเอาแต่ร้องไห้จนหมดเรี่ยวแรง

            “ผมจะรับผิดชอบคุณเอง ไม่ต้องคิดอะไรมาก อยู่เฉยๆ ผมจะให้ทุกอย่างตามที่คุณต้องการ” อัลเล็นบอกหลังจากที่ควบคุมอารมณ์โกรธได้มากขึ้นแล้ว ผู้หญิงอะไร จะว่าง่ายหน่อยก็ไม่ได้ นี่อะไร เถียงทุกคำแถมยังดื้อรั้นมากอีกต่างหาก

            “คุณจะเอาอะไรจากฉันอีก” เธอร้องไห้และอยากจะหลับตาลงไม่ต้องตื่นขึ้นมาพบเจอกับความเลวร้ายใดๆ อีก

            “ผมไม่ต้องการอะไรจากคุณทั้งนั้น ผมจะเป็นฝ่ายให้คุณเอง” เขาบอกอย่างเด็ดเดี่ยว หวันยิหวามองหน้าเขาแล้วก็ไม่เข้าใจว่าเขาพยายามจะสื่ออะไรกับเธอกันแน่

            “คุณต้องการลูกใช่ไหม” เมื่ออัลเล็นพูดถึงลูก น้ำตาเม็ดหนึ่งก็ร่วงลงจากดวงตาคู่สวยของหวันยิหวา

            “ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณมีลูกให้ได้ แม้จะใช้วิธีไหนก็ตาม” มาเฟียหนุ่มบอก และนี่เป็นอย่างเดียวที่เขาจะชดใช้ให้เธอได้

            “ผมจะทำให้ได้ ไม่ว่ายังไงๆ คุณจะต้องมีโอกาสอุ้มลูกของคุณแน่นอน”

            และคนที่เป็นพ่อของเด็กคือผมด้วยเช่นกัน ประโยคนี้ อัลเล็นได้แต่พูดกับตัวเองในใจ ไม่ได้บอกให้หวันยิหวาได้ยิน

 

 

         หลังจากที่ร่างกายของหวันยิหวาเริ่มจะฟื้นตัวดีขึ้นมากแล้วนั้น ทั้งสองหนุ่มสาวได้มีโอกาสรับฟังเรื่องปัญหาการมีบุตรยากจากแพทย์เจ้าของไข้ของหวันยิหวานั่นเอง อัลเล็นมองหน้าคนตัวเล็กอย่างเห็นใจเมื่อรู้ว่าเธอกำลังทุกข์ใจอย่างหนัก

            เรื่องทั้งหมดนั้นเป็นเพราะเขาคนเดียว ชายหนุ่มคิดด้วยความละอายใจ

            มดลูกของหวันยิหวาบางกว่าปกติ ทำให้รับการฝังตัวของไข่ที่ผสมอสุจิไม่ได้ ซึ่งผนังมดลูกอาจจะหลุดออกมากลายเป็นประจำเดือนได้ ทำให้โอกาสมีลูกยาก ทั้งยังเกิดเหตุการณ์ที่เธอเพิ่งแท้งไปเมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้แพทย์ต้องขูดมดลูกของเธอออกทำให้ผนังมดลูกบางยิ่งกว่าเดิม ยิ่งทำให้โอกาสในการตั้งครรภ์ลดน้อยลงยิ่งกว่าเดิม

            แพทย์ลงความเห็นว่าเธอจะไม่มีโอกาสตั้งครรภ์ได้อีกต่อไป

            แต่ว่าอัลเล็นฟังแล้วกลับไม่คิดเช่นนั้น เขารีบถามนายแพทย์หยางที่ดูแลครอบครัวเขามาเป็นเวลานานทันที

            “ก็แค่ผนังมดลูกบาง แต่ว่ายังมีโอกาสอยู่ไม่ใช่เหรอครับลุงหมอ” เขาถามอย่างร้อนรน ในเวลานี้มีเพียงเรื่องของหวันยิหวาเท่านั้นที่เขาห่วงกังวลจนแทบไม่เป็นทำอะไรเลย

            นายแพทย์หยางขยับแว่นตาที่สันจมูกก่อนจะถอนหายใจ

            “อย่างที่บอกนั่นแหละ ว่าโอกาสมันน้อยที่ภรรยาของคุณจะสามารถตั้งครรภ์ได้ ถึงเซลล์ไข่และอสุจิอาจจะผสมกันได้ แต่โอกาสที่ไข่จะฝังตัวลงกับผนังมดลูกและอยู่ในนั้นได้ครบเก้าเดือนนั้นน้อยมาก เพราะว่าผนังมดลูกของภรรยาคุณบางและอ่อนแอมาก ทำให้มีโอกาสน้อยมากๆ ที่จะสามารถตั้งครรภ์ได้”

            นายแพทย์หยางอธิบายอีกครั้งด้วยความใจเย็น เขาก็พอจะเข้าใจสภาพความรู้สึกของอัลเล็นและหวันยิหวาเหมือนกัน แต่การบอกไปตามตรงนั้นมีผลดีมากกว่าจะมานั่งโกหกให้ความหวังที่มันอาจจะไม่มีทางเป็นได้

            “ถ้าหากจะทำวิธีอื่นได้เช่นกัน” หยางพูดต่อ เพราะคิดว่าทางอื่นก็น่าจะพอช่วยได้อยู่เหมือนกัน ถ้าไม่ใช่การตั้งครรภ์ตามธรรมชาติ

            แม้จะตั้งครรภ์เองตามธรรมชาติไม่ได้ แต่ว่าวิวัฒนาการทางการแพทย์เดี๋ยวนี้ก้าวล้ำไปไกล การทำท้องเทียมนั้นยังมีอีกหลายวิธีที่จะสามารถทำได้

            “แล้วยังไงครับลุงหมอ

            “ในกรณีของภรรยาของคุณนั้น มดลูกของเธอไม่อาจจะรับการเจริญเติบโตของทารกได้ แต่ว่ารังไข่ของเธอยังสามารถผลิตไข่ได้ตามปกติ เราอาจจะใช้วิธีอุ้มบุญ

            หวันยิหวาหัวใจกระตุก แม้ว่าเธออยากจะมีลูกมากแค่ไหน แต่เธอก็ยังอยากที่จะอุ้มท้องเด็กคนนั้นด้วยตัวเอง ไม่ใช่ต้องรับฝากไว้ที่ใคร

            แต่ความรู้สึกนี้อัลเล็นไม่ได้รับรู้ด้วย เขาคิดเพียงแค่ว่าตอนนี้สามารถทดแทนเรื่องร้ายที่เสียไปของภรรยาได้ เขาจึงมุ่งมั่นกับการอุ้มบุญที่ว่าอย่างตั้งใจ

            “ต้องทำยังไงครับ

            “อุ้มบุญมีสองประเภท คืออุ้มบุญแท้กับอุ้มบุญเทียม การอุ้มบุญแท้คือใช้เชื้อของคุณพ่อกับไข่ของคุณแม่ จากนั้นก็ย้ายไข่ที่เกิดการแบ่งตัวกลายเป็นตัวอ่อนไปให้แม่ช่วยอุ้มท้อง ซึ่งในที่นี้ ก็หมายถึงให้คุณหวันยิหวาอุ้มท้องหลังไข่กับเชื้อเกิดการปฏิสนธิกันแล้ว ส่วนการอุ้มบุญเทียมก็คือการใช้เชื้อของพ่อกับไข่ของหญิงอื่นอุ้มท้องแทน ในกรณีที่คุณแม่ไม่สามารถใช้ไข่ของตัวเองได้

            นายแพทย์บอก และสงสารหวันยิหวายิ่งนักเมื่อเห็นว่าเธอกำลังร้องไห้

            เธอยังอยู่ในวัยสาวสะพรั่งที่ยังมีฮอร์โมนและร่างกายแข็งแรง แต่เรื่องน่าเศร้าเช่นนี้กลับต้องมาเกิดกับเธอ ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าสงสารยิ่งนัก

            “งั้น ภรรยาของผมก็ยังใช้ไข่ของตัวเองได้ใช่ไหมครับ” อัลเล็นถาม และยื่นมือไปกุมมือที่เย็นเฉียบของหวันยิหวาเอาไว้ เพราะตอนนี้สุขภาพของหญิงสาวไม่เอื้อที่จะอุ้มท้องด้วยตัวเองได้ แต่มันก็ยังพอจะมีทางอยู่ไม่ใช่หรือ

            อัลเล็นหันไปมองหน้าคนตัวเล็กข้างตัว ก่อนจะใจหายวาบเมื่อเห็นหญิงสาวตัวสั่นสะท้านเพราะแรงสะอื้น อ้อมแขนที่แสนจะแข็งแรงและมั่นคงจึงกอดหวันยิหวาเอาไว้ ในใจรู้สึกผิด ต้องการปลอบประโลมเธอมากกว่าอื่นใด ซึ่งไม่มีใครที่จะสามารถทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ได้มาก่อน

            “ในกรณีนี้ถือว่าได้ เพียงแต่หมอก็ยังไม่แน่ใจ ว่าไข่ของภรรยาคุณนั้นแข็งแรงดีหรือเปล่า

            นายแพทย์หยางยังไม่ทราบจริงๆ เนื่องจากยังไม่ได้ตรวจร่างกายคนไข้ให้แน่ชัดอีกครั้ง เมื่อได้ยินแบบนั้นหวันยิหวาก็ก้มหน้าลง ปล่อยให้น้ำตาเม็ดแล้วเม็ดเล่าร่วงลงกับตักจนกางเกงคนไข้สีฟ้าอ่อนเปียกชุ่มไปหมด

            “วันหลังเราค่อยคุยกันดีหรือเปล่า ให้ภรรยาของคุณพักสักหน่อยไหม” เขารู้ว่าสภาพจิตใจของหวันยิหวายังไม่ปกติ ดังนั้นจึงหาทางออกให้เธอก่อน

            อัลเล็นเห็นสภาพน่าสงสารของคนตัวเล็กจึงพยักหน้าและขอตัวกลับออกมา เขาพยุงหวันยิหวาที่ยังดูอ่อนแรงกลับมานอนที่เตียงนอนในห้องพักฟื้นพิเศษ เพียงไม่นานเธอก็หลับสนิทไปด้วยความอ่อนเพลีย

            มือหนาของอัลเล็นไล้แก้มที่ซีดเซียวของเธออย่างลุแก่โทษ เขาอยากจะไถ่โทษกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ และสาบานว่าจะดูแลเธอไปจนวันตายของตัวเอง

            “ผมขอโทษ ผมจะไม่ทอดทิ้งหรือทำร้ายคุณอีก แม้ว่าคุณจะไม่ต้องการก็ตาม

            มารดาของเขาสอนเสมอ ว่าต้องให้เกียรติผู้หญิง ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นจะนิสัยเช่นไร แต่ผู้หญิงก็คือเพศที่อ่อนแอกว่า ต้องการการดูแลจากเพศชายที่แข็งแรง ในยามนี้เขาอาจจะยังไม่ได้รักเธอ แต่ความผูกพันก็เริ่มก่อตัวขึ้นแล้ว

            หวันยิหวาแสนน่าสงสารและไม่มีใครเลย ตามประวัติที่ให้คนสืบมาทำให้เขารู้ว่าเธออยู่คนเดียวตามลำพังมาตลอด ดังนั้นเขาจะเป็นที่พึ่งพิงให้เธอเอง คิดอยู่เสมอว่าคงจะไม่รักใครมากไปกว่าคนในครอบครัว และไม่ได้คิดที่จะรักใครด้วย อาจจะเป็นเพราะบาปในข้อนี้ทำให้เขาต้องมาเจอกับหวันยิหวา

            ดังนั้นเขาจึงให้สัญญากับเธอและตัวเองว่าจะไม่ทิ้งเธอเป็นอันขาด

         “เอ็ด” เขาเรียกลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆ คอยดูแลตลอดเวลา

            “ครับ” ลูกน้องรับคำ เริ่มเห็นว่าอัลเล็นเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ ในระยะหลังที่ผ่านมานี้ คงจะเป็นเพราะหญิงสาวที่หลับสนิทบนเตียงซึ่งเจ้านายกุมมือเธอไว้อยู่ก็เป็นได้

            “ประกาศหาแม่อุ้มบุญให้ฉันหน่อย แต่อย่าให้มาดามปกฉัตรรู้เรื่องนี้นะ ฉันไม่อยากให้ยิหวาคิดมากตอนนี้” เขาบอกอย่างตัดสินใจได้ในที่สุด

            “เอ่อ นายต้องการผู้หญิงแบบไหนครับ แล้วเอ่อ ประมาณกี่คนดีครับ” เอ็ดถามอย่างไม่สู้ดี เขาไม่อยากให้เจ้านายใช้วิธีนี้เลย เพราะคิดว่าต้องมีเรื่องมากมายเกิดขึ้นเมื่อมีแม่อุ้มบุญมาอุ้มท้องทายาทวิกเกอร์แน่นอน

 

 

            หวันยิหวาลายตาไปหมด เมื่อจู่ๆ ในห้องพักฟื้นมีผู้หญิงหน้าตาสะสวยและหุ่นงามเรียงรายอยู่ตรงหน้าเกือบสิบคน เธอเงยหน้ามองอัลเล็นที่มองพิจารณาพวกหล่อนราวกับเป็นสินค้าชนิดหนึ่ง

            หญิงสาวเหล่านี้เขาให้ที่ปรึกษาเป็นคนจัดหามาให้ ตามที่ได้ระบุว่าพวกเธอต้องยังบริสุทธิ์ หน้าตาสะสวย และฉลาด เพื่อว่าลูกที่จะเกิดมานั้นจะได้สมบูรณ์แบบ อันที่จริงเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกเธอเป็นสาวพรหมจรรย์กันหรือเปล่า เพราะว่าพวกหล่อนอาจจะศัลยกรรมตกแต่งให้เหมือนกับสาวพรหมจรรย์ก็เป็นได้

            แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ เพราะว่าเขาแค่ให้พวกหล่อนมาอุ้มท้องลูกของเขากับหวันยิหวาเท่านั้น ไม่ต้องการอื่นใด ขอเพียงปราศจากโรคและแข็งแรงเท่านั้น

            ความจริงนายแพทย์หยางบอกกับว่าเขา แม่อุ้มบุญถ้าจะให้ดีควรจะเป็นญาติที่เกี่ยวพันใกล้ชิดกับคุณแม่ แต่หวันยิหวานั้นไม่มีใครเลย ดังนั้นเขาจึงต้องเป็นฝ่ายหามาเอง

            “มันอะไรกันคะ” หวันยิหวาถามอย่างไม่เข้าใจ

            แม้ว่าพอจะรู้รางๆ แต่ว่าเธอก็ยังอยากจะให้ตัวเองแน่ใจอยู่ดี ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้ใจเต้นอย่างหวาดหวั่น

            “แม่อุ้มบุญไง เธอคิดว่าคนไหนเป็นยังไง” อัลเล็นกล่าวอย่างไร้หัวใจ

            เขามองพวกเธอเป็นเพียงแค่เครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ชิ้นหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้คิดอะไรไปเกินกว่านั้นเลย แต่คนที่คิดมากคือหวันยิหวาที่เหมือนจะหายใจไม่ออกขึ้นมาดื้อๆ

            พอบอกไปว่าต้องการลูก เขาก็รีบร้อนถึงเพียงนี้ หรืออัลเล็นอยากจะให้เธอไปให้พ้นๆ จากเขาเสียงที ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้อย่างนั้นหรือ หวันยิหวาคิดอย่างเจ็บปวด หายใจไม่ออก คล้ายกับว่าอากาศในห้องนี้ถูกแย่งชิงไปจนหมดแล้ว

            ทางด้านสาวๆ ที่มาคัดตัวเพื่อจะเป็นแม่อุ้มบุญนั้นต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นคนว่าจ้าง

            ฝ่ายชายนั้นรูปร่างสง่างามหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ส่วนฝ่ายหญิงนั้นก็งดงามบอบบางน่าทะนุถนอมราวกับสลักมาจากหยกงาม ไม่ว่ามองยังไงก็ดูเหมาะสมยิ่งกับชายผู้นั้น

            ยิ่งมาทราบทีหลังว่าคนว่าจ้างคืออัลเล็น วิกเกอร์ นักธุรกิจที่โด่งดังร่ำรวยทั้งเงินทองและอำนาจมหาศาล ยิ่งกระตุ้นต่อมละโมบโลภมากของพวกเธอเป็นทบทวี

            พวกเธอเกือบทุกคนมั่นใจว่าตนเองนั้นงดงามกว่าผู้หญิงที่นอนซมอยู่บนเตียงหลายเท่า และไม่แน่ว่าฝ่ายชายอาจจะต้องการอย่างอื่นมากกว่าแม่อุ้มบุญก็เป็นได้ ไม่อย่างนั้นคงจะไม่กำหนดคุณสมบัติเรื่องหน้าตาและรูปร่างไว้อย่างชัดเจนเป็นแน่ ดังนั้นจึงพยายามเชิดหน้า อวดโฉมแสนงามให้อัลเล็นได้เห็นชัดถนัดตาเป็นการใหญ่ ไม่ได้สนใจหญิงสาวที่กำลังหน้าซีดเผือดบนเตียงเลยแม้แต่น้อย

            ก็คุณสมบัติของคนที่จะให้เชื้อเพื่อให้พวกเธอได้อุ้มท้องนั้นเลิศเลอเสียขนาดนั้น ไม่ว่าใครก็ต้องการมากกว่าการเป็นแม่อุ้มบุญด้วยกันทั้งสิ้น

            มากกว่าครึ่งหนึ่ง พวกเธอไปเย็บเยื่อพรหมจารีกลับมาเหมือนเดิม เมื่อเห็นเม็ดเงินที่ยั่วยวนตามประกาศเอาไว้ แม้จะไม่ได้บอกชื่อคนว่าจ้างแต่พวกเธอก็ตัดสินใจได้อย่างฉับพลัน เพราะว่าถ้าหากผ่านการตรวจภายในเพื่อดูว่าพวกเธอยังบริสุทธิ์อยู่จริงหรือเปล่าแล้วไม่ได้รับคัดเลือก ค่าจ้างการตรวจภายในนั้นก็มากโขเช่นเดียวกัน แต่กว่าจะฝ่าด่านแรกมาได้ก็ยากเอาการเหมือนกัน

            จนถึงตอนนี้พวกเธอมั่นใจว่าตนเองมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเป็นมากกว่าแม่อุ้มบุญ แม้จะรู้ดีว่าอัลเล็นมีภรรยาตัวเป็นๆ นั่งอยู่บนเตียงนั่นแล้ว แต่ว่าเมื่อเห็นสภาพของเธอก็เดาได้ไม่ยาก หญิงสาวภรรยาแสนงามของอัลเล็นต้องไม่แข็งแรงจนมีลูกไม่ได้

            ด้านอัลเล็นนั้นดูรูปงามเร่าร้อน ความต้องการทางเพศคงจะสูงล้นปรี่ ผู้หญิงบอบบางดังเช่นคนที่นั่งอยู่บนเตียงคงไม่อาจจะสนองความต้องการของเขาได้เพียงพอ แค่นี้ การจะเขี่ยผู้หญิงอย่างหวันยิหวาออกไปจากชีวิตของอัลเล็น วิกเกอร์ ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร

            “คุณคิดว่าพวกเธอเป็นยังไง ผมให้คุณเลือก”

            อัลเล็นทรุดตัวลงนั่งบนเตียง และโอบร่างบอบบางของหวันยิหวาเอาไว้ เมื่อเห็นเธอซวนเซเหมือนจะล้ม

            ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม เขาไม่อาจจะปล่อยให้เธอถูกทิ้งไว้เพียงลำพังไม่ได้อีกต่อไป

            “คุณอยากให้ฉันเลือกเหรอคะ” หวันยิหวาถามอย่างเจ็บปวด หัวใจเต้นหน่วงขึ้นทุกขณะ

            ไม่อาจจะสู้สายตาของพวกเธอได้เลย พวกเธอทั้งสวย ทั้งดูสูงส่ง แต่ว่าแววตาที่มองมายังตัวเองนั้นแสนจะโหดร้าย เป็นผู้หญิงด้วยกันทำไมจะมองสายตาผู้หญิงพวกนั้นไม่ออก

            “ใช่ เลือกได้เลย คุณถูกใจคนไหน ผมจะได้เลือกมาเป็นแม่อุ้มบุญลูกของเรา”

            ยามนี้หวันยิหวาอยากจะหนีไปให้ไกลแสนไกลไม่ต้องพบเจอกับเรื่องราวที่แสนเลวร้ายพวกนี้ แต่มือแข็งๆ ของอัลเล็นก็กระชากให้เธอกลับมายังที่เดิมจนได้

            ถ้าบอกว่าไม่ต้องการ อัลเล็นจะฟังหรือเปล่า เพราะเธออยากอุ้มท้องลูกด้วยตัวเอง ไม่ใช่ให้คนอื่นมาโอบอุ้มเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา

            “ให้ฉันเลือก” หวันยิหวาพูดเสียงแหบพร่า น้ำตาทำท่าจะหยาดหยดลงมาได้ทุกเมื่อ

            “ใช่ คุณต้องการคนไหนบอกได้เลย หรือว่ายังไม่ต้องการก็บอกผมได้ ผมไม่ฝืนใจคุณ” ชายหนุ่มบอกเสียงนุ่ม และไล้ข้อนิ้วแข็งๆ เช็ดเหงื่อที่หน้าผากให้เธออย่างนุ่มนวล

            บรรดาสาวๆ ที่ยืนโชว์ตัวเพื่อขอการรับเลือกให้เป็นแม่อุ้มบุญต่างทำตาวาววับ นึกอิจฉาริษยาหวันยิหวาจับใจ ที่โชคดีได้รับการดูแลอย่างดีจากเทพบุตรอย่างอัลเล็น

            พวกเธอคิดว่าอัลเล็นนั้นช่างมีความรู้สึกลึกซึ้งอ่อนหวาน ไม่แน่ว่าถ้าหากได้อุ้มท้องลูกของเขาเมื่อไหร่ อัลเล็นก็อาจจะปฏิบัติกับพวกเธอดียิ่งเสียยิ่งกว่าภรรยาของเขาก็เป็นได้

            ดังนั้นความต้องการที่จะเอาชนะหญิงสาวที่แสนจะอ่อนแอคนนั้นก็พุ่งสูง จนมันทิ่มแทงร่างกายและความรู้สึกของหวันยิหวาจนเจ็บปวดไปทั้งตัวและหัวใจ

            “ฉันฉันปวดหัว ฉันยังไม่พร้อมกับเรื่องนี้” บอกไปเสียงสั่นไหว น้ำตาเริ่มเอ่อคลอดวงตาคู่สวย ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับตัวเอง

            อัลเล็นเห็นอาการของภรรยาก็เข้าใจ โอบกอดเธอไว้ก่อนจะเอนกายเธอให้นอนลงตามเดิม มองด้วยความเป็นห่วงไม่สบายใจ

            “นอนพักก่อนก็ได้ ผมผิดเองที่เร่งรัดคุณมากเกินไป” เขาบอกเสียงนุ่ม

            ในเวลานี้ไม่ว่าเธอจะต้องการอะไร เขาก็เต็มใจยกให้เธอได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งร่างกายและชีวิตของตัวเอง

            “ขอโทษนะคะ” หวันยิหวาร้องไห้อย่างสับสน ไม่อยากจะให้เขาเอาใจแต่ว่าเธอก็หวาดกลัวไปหมดทุกเรื่อง อยากบอกตอนนี้ว่าไม่ต้องการให้ใครมาอุ้มท้องลูกตัวเองก็พูดไม่ออก มันมึนงงสับสนไปหมด อัลเล็นเองก็พอจะเข้าใจความรู้สึกของคนตัวเล็กจึงไม่คิดฝืนใจอีก

            “ไม่เป็นไร ผมรู้ ผมเข้าใจ นอนซะ

            เขาอ่อนหวานได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะว่าเขามักจะดูแลลิลี่หลานสาวที่แสนน่ารักของเขาอยู่เสมอ และเมื่อคนที่อยู่ตรงหน้าก็เป็นคนที่แสนสำคัญ อัลเล็นจึงไม่ยอมให้ทิฐิอยู่เหนือความรู้สึกที่แท้จริง

            เพียงแต่ว่ามันยังไม่ใช่ความรัก เขาแค่รู้สึกผิดต่อเธอเป็นอย่างมากก็เท่านั้น

         “ขอโทษนะครับ ภรรยาผมต้องการพักผ่อน วันหลังผมจะนัดเจอพวกคุณใหม่” อัลเล็นเอ่ยไล่สาวสวยในห้องพักกลายๆ ดังนั้นไม่นานในห้องก็เหลือเพียงเขาและหวันยิหวาสองคน

            ขณะที่กำลังจะเคลิ้มหลับ เอ็ดก็เดินเข้ามาพูดอะไรบางอย่างกับอัลเล็น หวันยิหวาเปิดเปลือกตามองดูนิดหน่อย แล้วก็เห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งในคนที่สมัครมาเป็นแม่อุ้มบุญ ยืนยิ้มให้อัลเล็นอยู่ เธอคนนั้นไม่ได้ออกจากห้องไปเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ทำให้คนป่วยแปลกใจไม่น้อย

            ครู่หนึ่งเอ็ดก็จากไป หญิงสาวคนนั้นพูดคุยกับอัลเล็นเป็นภาษาจีนที่เธอฟังไม่ออก หลังจากนั้นหวันยิหวาก็ลืมตาโพลงเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเดินเข้าไปกอดจูบอัลเล็น

            หวันยิหวาที่ตาค้างมองภาพตรงหน้าด้วยความตกใจ กระทั่งผู้หญิงคนนั้นหันมาเห็นเข้า หล่อนยิ้มเยาะและหลิ่วตาใส่ ก่อนที่อัลเล็นจะลากตัวหล่อนออกไปจากห้องพักอย่างรีบเร่ง ราวกับว่ากำลังรีบร้อนที่จะปลดปล่อยอารมณ์ให้เร็วที่สุด

            ทิ้งให้หวันยิหวานอนน้ำตาไหลเงียบๆ คนเดียวด้วยความเสียใจเกินจะกล่าว


 

นิยายเรื่องนี้หมดสัญญากับทางสำนักพิมพ์สมาร์ทบุ๊คแล้วค่ะ

มู่เลยเอามาทำ E-Book เองค่ะ มู่ขอฝากเอาไว้ด้วยนะคะ


ซื้อ E-Book ได้โดยการกดที่รูปปกใหม่ด้านบนได้เลย

หรือจะตรงนี้ก็ได้ค่ะ

หรือ >>Click!!<<

http://i608.photobucket.com/albums/tt168/golf_g/Wall%20of%20Love/07Y.jpghttp://i608.photobucket.com/albums/tt168/golf_g/Wall%20of%20Love/07A.jpg




Song :: Taiyou No Uta Theme - From Sunset To Sunrise


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

204 ความคิดเห็น

  1. #1363 ฤดูใบไม้ผลิ ^^ (@prino) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มีนาคม 2555 / 16:14
    ยิหวาน่ารัก  ^^
    #1363
    0
  2. #1362 มริสรา (@time15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:32
    อัลเล็นหื่นอะไม่เท่าไหร่แต่ทะเราะกับไก่เนี่ยคิดได้ไงอะ55555

    #1362
    0
  3. #1361 Wang# BOOM <naikul> (@punwang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:42
    เฮือกกกกกกกกกกก...
    ก็หนีไม่พ้นอยู่ดีล่ะเนาะ 5555
    #1361
    0
  4. #1360 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:19
    ทำเอารีดเดอร์ตกใจหมดเลยอ่ะ
    นึกว่าเฮียแกจะโง่
    #1360
    0
  5. #1359 จันทร์จ๋า (@tawundaw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:47

    ขำคนกับไก่

    #1359
    0
  6. #1358 Doll_lucky (@luckypuzz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:24
    อร๊ายยยย เมื่อไหร่จะคลอด

    อย่าให้แท้งอีกเลยยย ><
    #1358
    0
  7. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:55
    ทีเด็ดอยู่ที่ทะเลาะกับไก่ เล่นเอาปวดท้อง 555555555555~
    #1357
    0
  8. #1356 planun (@siriwans) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:04

    โอเวอร์ ไก่ไม่ไล่พระเอกเลย

    #1356
    0
  9. #1355 ยัยสมองลิง (@mamoio) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:39
    TT กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด หนูร๊าก
    คุณ อันเล็นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #1355
    0
  10. #1354 The AIR (@namnarw244) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:13
    คุณ อัลเล็น ถ้าจะน่ารักขนาดนี้

    เอาใจไปเลยดีกว่า ฮิ้วววววววว ><
    #1354
    0
  11. #1353 Chorz (@chorz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:03
    คะแนนนิยมคุณอัลเล็นพุ่งปรี๊ด~ ๕๕๕
    #1353
    0
  12. #1352 REERIEZ (@Miket_0919) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:08
    เรื่องเลิฟซีนยังไงก็ได้ค่ะ แต่แบบชอบฉากน่ารักๆของอัลเล็นกับยิหวามาก ><
    อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ วี๊ดวิ้ว~ 555 เขินแทนเลย เดี๋ยวนี้อัลเล็นน่ารักขึ้นมากก
    เริ่มหายเกรียนอย่างสนิทล้ะ 555555 รอต่อนะคะ :)
    พี่มู่ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ รีดเดอร์และวิกเกอร์ทั้งห้าเค้าเป็นห่วงน้า <3
    #1352
    0
  13. #1351 oopearnqoo (@oopearnqoo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:11
    คุคิจะรอดเปล่าน้ารอลุ้นอยู่นะเจ๊มู่
    #1351
    0
  14. #1350 jibjae-taemin (@jibjae-taemin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:29
    ขอบอกๆนิยายเรื่องนี้มีแต่เนื้อเรื่องที่ "หักมุม" เหนือความคาดหมายการเดาของรีดเดอร์ตลอดๆ
    อย่างตอนที่หนูยิหวาคว้ามีด รีดเดอร์ก็คิดว่า หนูยิหวาจะคิดสั้นเพราะการกระทำของคุณอัลเล็นซะแล้ว
    รีดเดอร์โล่งอกอวบๆเป็นอย่างมากที่หนูยิหวาไม่ทำเช่นนั้น ไม่งั้นคุณอัลเล็นร้องไห้แงๆแน่นอน 
    ไหนจะผลงานของคุณอัลเล็นที่ทำร้ายจิตใจรีดเดอร์ เอ๊ย!! จิตใจหนูยิหวาอีก 
    รีดเดอร์เดอร์เกือบจะหลวมตัว ปู้ยี้ปู้ำยำคุณอัลเล็นซะแล้ว ก็แหมๆๆ คุณอัลเล็นเล่นตีบทแตกซะขนาดนั้น
    รีดเดอร์ร้อยละ 99.99 ยังเชื่อตามนั้นเลยไม่ใช่หรอ? ระวังป้าแจ๋วยุทธนาจะมาทาบทามไปเป็นพระเอกนะคะ
    กรีดร้อง!!!!!! คุณอัลเล็น....คุณอัลเล็น!!! เป็นยังไงบ้าง นี่แหละน้า อยากเล่นสมบทบาทเลยเจ็บตัวเลย
    รีดเดอร์สมน้ำหน้า เอ๊ย!! รีดเดอร์สงส๊ารสงสารคุณอัลเล็นจังค่ะ (( ;P ))  
    อร๊าย!!!! คุณอัลเล็นอ่ะ ได้ใจรีดเดอร์ไปเต็มๆอีกแล้ว มาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ยอมก้มหัวให้กับผู้หญิงที่ตัวเองรัก
    โอ้แม่เจ้า!!! รีดเดอร์ อิจฉาหนูยิหวาสุดๆ ที่คุณอัลเล็นลงทุนขนาดนี้ >/////////< 
    เฮ้อ....ถ้าคุณอัลเล็นไม่ทำเช่นนี้ หนูยิหวากับลูกจะตกอยู่ในอันตรายจากผู้ไม่หวังดี
    อ๋อ....เรื่องมันจะเป็นแบบนี้เอง รีดเดอร์เข้าใจแล้วค่ะ เคลียร์ทุกข้อกล่าวหาค่ะคุณอัลเล็น
    ตอนนี้คุณอัลเล็นพ้นข้อกล่าวหาทุกข้อ ศาลยกฟ้องค่ะ 
    " น่ารักอ่ะ " หนูยิหวาทะเลาะกับพ่อไก่เพราะจะเอาไข่มาทำแพนเค้กให้สามีอย่างคุณอัลเล็น
    แบบนี้สามีก็เป็นปลื้มซิคะ โอยๆๆๆๆ รีดเดอร์นั่งอมยิ้มจนแก้มป่องปวดแก้มไปหมดแล้วเนี้ย ><
    อร๊ายย!!! ภาพคุณอัลเล็นยืนล้างจาน กรี๊ดๆๆๆๆ ได้คะแนนพิศวาสจากรีดเดอร์อีกแล้วค่ะ >___<
    เพี๊ยะ!!!!!! รีดเดอร์ขอตีมือคุณอัลเล็นหน่อยเถอะค่ะ  หนูยิหวาจะสอดยาสอดค่ะ
    คุณอัลเ็ล็นไม่ต้องหวังดีช่วยหนูยิหวาหรอก หนูยิหวาทำเองได้ หรือ...หรือคุณอัลเล็นคิดจะสอดอย่างอื่น?
    อร๊ายยย!!!! รีดเดอร์จะหื่นพอๆกับคุณอัลเล็นแล้วนะคะนั้น >//////< ท่าทางอาการคุณอัลเล็นบ่งบอกซะ 55+

    สู้ๆนะคะคุณไรเตอร์ ((กระซิบๆ)) จะมีดราม่ามาให้รีดเดอร์ปวดใจอีกไม๊เนี้ย?
    รีดเดอร์ล่ะไม่ค่อยจะไว้ใจไรเตอร์ที่ชื่อ "มิรา" เลยให้ดิ้นตายซิ ฮ่าๆๆๆ 
    #1350
    0
  15. #1349 ซาราอิโกะ (@araeako) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 09:14
    ตอดบ่อยจริงๆเลยคะ คุณสามี
    #1349
    0
  16. #1348 nozomii (@leelavadee2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:43
    ทำไมอัลเล็นน่ารักอย่างนี้เนี้ย
    #1348
    0
  17. #1347 newfary (@newfary) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:18
    อ่ะนะคุณสามีนิดๆหน่อยๆตอดได้เป็นตอดอย่าเผลอก็แล้วกันเฮัย/...น่าสงสารกว่าจะคลอดแต่ก็ลุ้นจริงๆ ไม่รู้ว่าคุณอัลเล็นจะทนได้แค่ไหนก็คงขึ้นอยู่กับดุึลพินิจของไรเตอร์คนเดียวเท่านั้นละนะ..รีบมาอัพต่อไวไวเพราะใจมันจะขาดแล้วค่ะ
    #1347
    0
  18. #1346 liew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:40
    คุนอัลเลนตลอดแหละ

    เกบเกี่ยวตลอดๆ

    55

    จะรอดมั้ยเนี่ยยิหวา

    แต่ตอนนี้คุรอัลเลนน่าสงสาร TT

    ไม่เปนไรหั้ยอภัย

    ฮ่าๆ

    สู็สู็คัฟฟ

    หายป่วยได้แล้วคัฟฟเจ้

    P'MU
    #1346
    0
  19. #1345 The biscuit (@211238) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 23:41
    อัลเล็นน่ารัก ^^
    #1345
    0
  20. #1344 ☀Relax☀ (@momo_chic) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:38
    แว๊กๆๆๆ
    หนีเร้ววว
    #1344
    0
  21. #1343 AV®iL&S!ⓓ★ (@oarachi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:21
    เจ้ หายเร็วๆ หวัดจ๋าหวัดเอ๋ย โปรดอย่าได้มาเยือนเจ้อีกเลยนะ นะ นะ นะ นะ
    เค้าเปงห่วงง่ะ

    อ่าาาา ที่แท้ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกันเหรอเนี่ย -0-
    ตกใจแทบตาย ด่าว่านายอัลเล็นนั่นไปสารพัดและ
    เฮ้อๆ ในที่สุดก็กลับมาน่ารักได้เช่นเดิม กรี๊ดๆ
    #1343
    0
  22. #1342 พี่ไก่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:03
    สู้สู้น้องมู่ เลิฟซีนกำลังดีค่ะ คุณอัลเล็นน่ารักน่ากอดมากกกกกก ขอกอดน้องมู่แทนแล้วกัน
    #1342
    0
  23. #1341 benniezzza (@bennyzzza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:51
     น่ารักจัง คู่นี้
    #1341
    0
  24. #1340 queema (@queema) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:49
    ยิหวาทะเลาะกับไก่ 555+ แต่มันก็น่าโมโหอยู่หรอก !!

    รออ่านตอนต่ิออยู่ไปนะค่ะ
    #1340
    0
  25. #1339 fernfufi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:34
    เป็นไมเกรนป่าวพี่มู่???
    #1339
    0