นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

(MAMAMOO - MoonSun) ปิศาจ

โดย mosedoc

หรือเป็นเพราะเธอ ที่ทำให้ความฝันซ้ำๆ ซากๆ ตั้งแต่เด็กของฉันเปลี่ยนไป

ยอดวิวรวม

4,703

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


4,703

ความคิดเห็น


62

คนติดตาม


295
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 33 ตอน (จบแล้ว)
อัปเดตล่าสุด :  9 ก.พ. 60 / 12:30 น.
นิยาย (MAMAMOO - MoonSun) Ҩ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     สวัสดีค่ะ นักเขียนมือใหม่ค่ะ พอดีอยู่ดีๆ ก็มีความคิดอะไรพุ่งเข้ามาในหัวก็เลยเอามาแต่งเป็นเรื่องเป็นราวซะหน่อยละกัน เรื่อยนี้ออกแนวแฟนตาซีนะคะ คือปกติอ่านนิยายแฟนตาซีเป็นส่วนมาก ไม่รู้ว่าทุกคนจะว่ายังไงบ้าง เพราะเอาจริงๆ ไม่เคยอ่านแฟนฟิคไทยที่เป็นแฟนตาซีเลย เคยอ่านแต่ของนอก ใครมีคำแนะนำอะไรก็ว่ามาได้เลยนะคะ มาโปรยอินโทรไว้ก่อน จริงๆ คิดอยู่ว่าจะ Tag wheesa ด้วยดีไหม แต่คิดไปคิดมาไม่แทกละกัน 55555555

------------------------------------------------------------
ปิศาจ




บทนำ


“ฮึก ฮีก แง~”

เสียงใครร้องไห้น่ะ มาจากไหนกันนะ ทางนี้งั้นหรอ

ร่างของหญิงที่ใส่ชุดคลุมปิดปังทั้งส่วนศีรษะและตัวเอาไว้ได้ยินเสียงร้องไห้ของใครบางคนดังขึ้นมา ถึงแม้จะถูกคลุมด้วยชุดนั่น แต่ก็ไม่อาจปิดบังผมสีฟ้าประหลาดตาที่โผล่พ้นออกมาจากชุดคลุมได้ ร่างนั้นเดินไปยังตำแหน่งที่ตนคิดว่าเป็นต้นตอของเสียงสะอื้นไห้นั่น เธอคือผู้คุ้มครองป่านี้ บางคนเรียกเธอว่าปิศาจ หรือบางคนก็เรียกเธอว่า ยักษ์ แต่ที่จริงเธอก็มีร่างกายขนาดเท่ามนุษย์ทั่วๆ ไปเนี่ยแหละ แถมก็ยังกินอาหารเหมือนมนุษย์ทั่วๆ ไปอีก ทำไมคนถึงเรียกเธอว่ายักษ์กันนะ อ่า...อาจเป็นเพราะเขาสองเขาบนหัวที่ตอนนี้ถูกคลุมไว้นี่ล่ะมั้ง


ในที่สุดเธอก็เดินมาจนถึงต้นตอของเสียง เธอพบเด็กผูหญิงผมสีน้ำตาลเข้มอมแดงคนหนึ่งกำลังนั่งร้องไห้อยู่ เด็กคนนั้นหน้าตามอมแมม ชุดกระโปรงลูกไม้ที่คนโง่ที่ไหนดูก็รู้ว่าเด็กนี่มาจากตระกูลผู้ดีนั่นก็เปื้อนเศษดินเศษใบไม้เต็มไปหมด แถมยังมีรอยขาดรุ่ยที่มีเศษกิ่งไม้ติดเกาะมาด้วยอีกต่างหาก แต่ที่ดึงดูดความสนใจของเธอก็คือ เด็กนี่เข้ามาในป่านี้ทำไมคนเดียว เธออยู่ในป่านี้มาก็เนิ่นนาน ไม่เคยมีมนุษย์คนไหนกล้าเข้ามาในป่านี้คนเดียว แถมเด็กนี่ก็ไม่มีกลิ่นปิศาจซะด้วย

“นี่ เจ้าเด็กน้อย เจ้าเข้ามาในป่านี้ทำไมกัน”

“อย่าเรียกข้าว่าเด็กน้อยนะ แล้วอีกอย่าง เจ้าเห็นคนร้องไห้อยู่ ไม่คิดจะถามข้าหน่อยหรือ ว่าทำไมข้าถึงร้องไห้” เด็กนั่นหยุดสะอื้นแล้วหันหน้ามาจ้องตาเขม็งใส่เธอด้วยหน้าตาที่ถึงจะรู้ว่าอีกคนโกรธยังไง แต่ก็ดูไม่น่ากลัวสำหรับเธออยู่ดี ตากลมๆ กับแก้มป่องๆ แล้วก็ลักยิ้มนั่น ไม่น่ากลัวเลยสักนิด แต่มัน... น่าสนใจดีนี่

“ก็ได้ งั้นเจ้ามาร้องไห้อะไรตรงนี้”

“หึ จริงๆ ข้าไม่ได้ร้องไห้สักหน่อย ข้าก็แค่ส่งเสียงร้องเรียกบริวารเท่านั้นเอง แต่บังเอิญเจ้าดันมาเจอข้าเข้าซะ-”

“เจ้าร้องไห้ชัดๆ อย่ามากลบเกลี่อน เมื่อกี้ยังพูดเองเลยว่าตัวเองร้องไห้” ไม่รอให้เจ้าตัวเล็กพูดจบ เธอก็ตัดสินใจพูดขัดขึ้นมาซะก่อน

“อย่าขัดข้าสิ เจ้ารู้จักไหม คำว่า “มารยาท” น่ะ หัดฟังคนอื่นพูดให้จบซะก่อนสิ เอาล่ะ ข้าไม่มีเวลามาเถียงอะไรกับเจ้า ไหนๆ เจ้าก็อยู่ตรงนี้แล้ว ข้าจะให้โอกาสเจ้าได้ทำประโยชน์ต่อตระกูลผู้สูงศักดิ์อย่างข้าโดยการพาข้าไปส่งที่ปราสาทของข้าซะ” หลงทางนี่เอง หึ ตระกูลใหญ่ตระกูลโตนี่ชอบเลี้ยงลูกให้โอหังดีซะจริงๆ

“ก็เอาสิ ข้าก็ว่างๆ ไม่มีอะไรทำพอดี แต่ข้ามีเงื่อนไข 3 ข้อ”

“งะ… เงื่อนไขอะไร ข้าให้โอกาสเจ้าทำความดีต่อข้าแล้ว ยังจะมาเรียกร้องอะไรอีก” โอโห ก็รู้ว่าชอบให้ท้ายลูก แต่นี่มันไม่สุดโต่งไปหน่อยเหรอ

“ดูจากกริยามารยาท แล้วก็การแต่งกาย เจ้าคงเป็นลูกคนมีตระกูลสูงศักดิ์สินะ ข้าไม่รู้หรอกนะ ว่าที่ๆ เจ้ามาสอนอะไรเจ้า แต่สำหรับข้า การที่เจ้ามาขอความช่วยเหลือคนอื่น เจ้าก็ควรทำอะไรตอบแทนผู้มีพระคุณบ้าง”

“ข้าบอกแล้วไง ว่าข้าไม่ได้ขอ-”

“งั้นข้าไปละ ขอให้เจ้าร้องเรียกบริวารของเจ้าต่อไปละกัน ยังไงข้าก็ไม่ใช่บริวารของเจ้าซะหน่อยหนิ จริงมะ” เธอพูดพร้อมทำท่าโบกมือลา ขาทั้งสองก็พร้อมจะก้าวกลับไปในป่าลึกที่เดิมที่เธอจากมาในตอนแรก

“เดี๋ยวสิ!” เธอหยุดชะงักแล้วหันหน้ามามองเจ้าเด็กที่ทำท่าทุกลักทุเล หน้าตาเหมือนจะเบะปากร้องไห้ออกมาอีกรอบ จากนั้นเธอก็ทำท่าเอียงคอเป็นเชิงถาม

“ว่ามาสิ เงื่อนไข 3 ข้อน่ะ” เด็กนั่นไม่กล้าสบตาเธอ ได้แต่เขี่ยนิ้วตัวเองเล่นแล้วก้มหน้ามองพื้นขณะรอฟังคำตอบจากเธอ

เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเด็กคนนั้น หรือจะเรียกว่าเผชิญหัวดีนะ เพราะหน้าของเด็กนั่นเอาแต่ก้มงุดมองพื้นท่าเดียว

“หนึ่ง ข้าขอให้เจ้ามาหาข้าทุกวันในป่านี้”

“ท...ทุกวัน? ข้าไม่คิดว่าข้าจะว่างทุกวันหรอกนะ ข้าเกิดมาในตระกูลสูงศักดิ์ ดังนั้นข้าต้องเข้าร่วมกิจกรรมอันแสนน่าเบื่อที่เรียกว่า “เรียนหนังสือ” ทุกวัน จันทร์-ศุกร์ แล้วบางวันก็เลิกช้าด้วย ข้าคงมาหาเจ้าทุกวันไม่ได้”

“ตกลง งั้นเอาเป็นว่าถ้าเจ้าว่าง เจ้าต้องมาหาข้า อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้งละกัน” เด็กผมน้ำตาลแดงพยักหน้าเป็นเชิงตกลงก่อนส่งสายตาที่เธออ่านได้ว่าให้บอกเงื่อนไขที่เหลือออกมา

“สอง บอกชื่อของเจ้ามา”

“หึ ข้อนี้ง่ายมาก ข้าชื่อ อีฮวีอิน”

“ข้อสุดท้า-” ก่อนเธอจะได้พูดเงื่อนไขข้อสุดท้ายเสียงของเด็กที่เธอพึ่งได้รับรู้ว่าชื่อ ฮวีอิน นั่นก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

“เดี๋ยวสิ! คนไม่มีมารยาทนี่ช่างไม่มีมารยาทซะจริงๆ ข้าบอกชื่อข้าแล้ว แล้วเจ้าไม่คิดจะบอกชื่อเจ้ารึยังไง”

“อ่า ชื่อข้าสินะ…” เราชื่ออะไรกันนะ นานแล้วสินะที่ไม่มีใครถามคำถามนี้ นานแค่ไหนกันนะ 50 ปี? 100 ปี? 500 ปี? กี่ปีกันแน่ ตัวเราก็ไม่แน่ใจ แต่มันนานจนแทบจะลืมชื่อนั้นไปซะสนิท

“ว่าไง เจ้าชื่ออะไร เจ้าคงไม่ใช่ว่าอยู่ในป่าโดดเดี่ยวเดียวดายไร้เพื่อนไร้ชื่อหรอกนะ” เสียงเล็กๆ ของฮวีอินมาหยุดความคิดของเธอเอาไว้ ก่อนที่เธอจะเอ่ยตอบออกไป

“ฮเยจิน ชื่อของข้า อันฮเยจิน”


ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“มุนบยอล ไหนบอกว่าวันนี้มีนัดทำงานส่งอาจารย์กับเพื่อนไม่ใช่หรอ แล้วยังจะนอนอยู่อีกเหรอ” เสียงทุ้มของชายมีอายุดังเข้ามาในหูของมุนบยอล เธอค่อยๆ ตื่นจากความฝัน ลุกขึ้นนั่งบนเตียง บิดขี้เกียจแล้วขยี้ตาเล็กน้อยพร้อมส่งเสียงสลึมสลือปนหาวถามกลับไป

“ห้าว~ กี่โมงแล้วอะพ่อ”

“จะ 7 โมงแล้ว แล้วนี่นัดกับเพื่อนกี่-”

“ห๊ะ!!!”

สารบัญ 33 ตอน อัปเดตล่าสุด 9 ก.พ. 60 / 12:3033 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ mosedoc

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

62 ความคิดเห็น

  1. #62 MyBBew (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 01:26
    โอ๊ะ สนุกอ่ะ ลุ้นมาก อ่านรวดเดียวจบเลย ภาษาการเขียนก็ดี ปริศนาก็ดี แม้ตอนแรกจะวนๆหน่อย น้ำเยอะหน่อย แต่อ่านไปเรื่อยๆก็เข้าใจเอง แถมความฟินอีกต่างหาก ชอบ!
    #62
    0
  2. #61 พี่มุนบินได้มั้ย
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:46
    คือสนุกมากเลย หืออชอบอะ บรรยายดีเนื้อเรื่องดี ชอบมากกกกก นี้อ่านทั้งวันติดงอมแงม สนุกกกกป
    #61
    0
  3. #60 wyve (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:01
    สนุกโพด ลุ้นสุด เนื้อเรื่องลำดับเหตุการณ์กำลังดีเลยนะ รู้สึกว่าอ่านแล้วไม่ยื้ดเยื้อหรือเร่งเกินนะ มันสัมพันธ์กันดี ที่อัพวันละสองตอนนี่คิดไปเองด้วยไหมว่ามันสัมพันธ์กันใช่มะ55555 ช่วงท้ายของแต่ละบทมันชวนให้อยากอ่านต่อตลอดเลย บางบทตัดไปนี่เลยเหมือนมีอาการขาดยา นี่ก็เวอร์ไป555555 เรื่องนี้สุดยอดเลย รอติดตามเรื่องต่อไปนะ ขอบคุณข่าาา
    #60
    0
  4. #59 mfate87 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:00
    แอบใจหายมาถึงตอนจบซะแล้ว สนุกมากแล้วไรท์อัพต่อเนื่องดุเดือดไม่แพ้เนื้อเรื่องเลย 555555555
    มีตอนนึงแอบสะเทือนใจเบาๆ ที่ถามฮวาซาว่าอยากมีความสุขมั๊ย? โอ้โหกว่าจะตอบได้บีบอารมณ์สุดๆ!!
    บทสรุปของยักษ์เศร้ามากแต่พอได้รู้ว่าฮวีอินยอมฆ่าตัวตายตามไปเพราะรักเนี่ย อ๊ากกกกกกกกกก!
    โคดเท่อ่ะ หวังว่าจะได้อ่านเรื่องใหม่เร็วๆนี้นะคะ (แอบกดดัน) ^^
    #59
    0
  5. #58 fumake
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:26
    จบได้สุดยอดมากเลยค่ะไรท์ ชอบเรื่องนี้มากค่ะ
    ทั้งการวางเนื้อเรื่องการบรรยาย ติดงอมแงมเลย5555+
    จะติดตามผลงานไรท์ต่อไปเรื่อยๆนะคะ
    ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ขึ้นมา
    #58
    0
  6. #57 FangMushroom (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:51
    จบแล้ววววว ขอบคุณที่อัพให้อ่านจนจบนะคะ สนุกมากค่ะ
    #57
    0
  7. #56 hajingsuky (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:46
    ตอนอ่านแรกๆก็งงกับเนื้อเรื่องนะแต่พออ่านไปสักพักก็ติดงอมแงมเลยอยากรู้บทสรุปแต่พอถึงตอนจบจริงๆก็ไม่อยากให้จบเลย (แลดูเรื่องมากจัง555) จบได้ดีมากกกกระจ่างทุกข้อสงสัยไม่มีข้อไหนที่งง จบแฮปปี้ น่ารักฉบับใสใส -//-
    ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมีลุ้นทุกตอนให้อ่านกันนะคะ ^^
    #56
    0
  8. #55 duangjann (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:07
    สนุกมากๆเลยค่ะ ติดตามตลอด เขียนเรื่องต่อๆไปด้วยนะคะะ
    #55
    0
  9. #54 ORM3style (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:33
    ว้ายยยยย!!! หนูฮวันเอ้ยยยย ไม่ขัดพี่เค้าสิลูก5555555555
    #54
    0
  10. #53 _YulSic_ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:48
    สรุปฮวาซายังร้าย???
    #53
    0
  11. #52 fumake (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:38
    ฮวาซาาาา ทำไมทำงี้อ่าาาาาาา
    หนีออกมาให้ได้น้าาาQAQ
    #52
    0
  12. #51 wyve (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:29
    ฮวาซา ยังไม่ออกจากลัทธินั่นหรอ!
    ใช่ไหม แล้วทำไปเพื่ออะไรล่ะโอยขำแมว แมวนี่ขี้เถียงจริงๆนะ แมวทำให้เราตกเป็นทาสได้ทุกสถานการณ์55555
    #51
    0
  13. #50 kop49 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:08
    ยงซอนตายไปกี่รอบละเนี่ย
    มุนบยอลพอตาแดงแล้วเก่งขึ้นยังกับฝึกมาตั้งแต่เด็ก สนุกมากเลย ชอบมาก
    #50
    0
  14. #49 hajingsuky (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:07
    ยงซอนตายกี่ครั้งแล้วเนี้ย 
    #49
    0
  15. #48 fumake (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:11
    โอ้โห พอไม่สะกดปุบ มุนบยอลก็เมพขึ้นมาในบัดดลเลยอะ ชอบ55555555
    ฮเยจินนี้เองที่สิงร่าง(?)มุนบยอล แต่สงสัยจังค่ะว่าพอมุนบยอลใช้พลังแล้วตาจะแดงเหรอ5555
    เราชอบเนื้อเรื่องแบบนี้มากค่ะ สู้ๆต่อไปนะค่ะไรท์!!
    #48
    1
    • #48-1 mosedoc(จากตอนที่ 28)
      7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:06
      มุนบยอลจะตาแดงตลอดเวลาถ้าไม่ได้สะกดพลังฮเยจินแล้วค่ะ
      #48-1
  16. #47 mfate87 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:11
    ขอให้ช่วยครึ่งชีวิตของฮเยจิน อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
    มันจะเกิดอะรัยขึ้น แล้วยงซอนเมื่อไหร่จะหยุดตายซักทีสงสารบยอลนอนกอดร่างไร้วิญญาณตลอด
    ทรมานจิตใจเหลือเกิน???????
    #47
    0
  17. #46 wyve (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:54
    ฮเยจินออกมาแล้วววววว
    5555555555 เด๋วคงได้เห็นบยอลออกโรงปกป้องยงซอนบ้างคราวนี้ โอ๊ยดีใจ ช่วยอะไรไม่ได้มาตลอด
    #46
    0
  18. #45 wyve (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:33
    ซานดึลนี่ฝังใจเรื่องตอนเด็กๆไปแล้วไง
    #45
    0
  19. #44 hajingsuky (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:36
    หวังว่าสิ่งที่ฮเยจินอยากได้คงไม่ไช่ชีวิตมุนบยอลน่ะ = =
    #44
    0
  20. #43 ORM3style (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:09
    รอติดตามต่อค่าาา รอออออ~
    เราเดาถูกรึผิดน้าาาา ลุ้นๆ555555555
    #43
    1
    • #43-1 mosedoc(จากตอนที่ 26)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:33
      เดาว่าอะไรเอ่ย สงสัยๆ :P
      #43-1
  21. #42 wyve (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:33
    โกโม ยงซอน
    หรือเพราะความฝัน ทุกๆอย่างเกี่ยวเนื่องกันแต่กุญแจสำคัญอยู่ที่บยอล ทำไมถึงต้องเป็นบยอลด้วย นี่สงสัยนิถ้ารับพลังมาเต็มๆแล้วจะเป็นไง
    #42
    0
  22. #41 wyve (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:23
    หมาหงอยได้น้ำตาร่วงแน่ๆ เป็นแบบนี้แล้วใครจะไปโกรธลง เรื่องมันเริ่มเครียดแล้วก็มีมุมนารักๆตลอดเลยนะ อ่านละต้องนึกภาพสองคนนั้นเต๊าะกันออกอากาศตาม ถถถถถถ
    #41
    1
    • #41-1 mosedoc(จากตอนที่ 24)
      6 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:09
      เอาจริงๆ ตอนแต่งก็พยายามนึกภาพสองคนนั้นเต๊าะกันออกอากาศ 555555
      #41-1
  23. #40 _YulSic_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:15
    มาขอโทษใช่ไหมล้าาาา
    #40
    0
  24. #39 hajingsuky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:19
    เย้ๆ อัฟวันละสองตอนแบบนี้ทุกวัน น่ารักมากเลย-//-
    รอลุ้นตอนต่อไป
    #39
    0
  25. #38 NKK :-) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:53
    พี่ยงจะทำอะไร บยอลจะเป็นไรมั้ยนั่นโดนอัดเข้ากำแพงขนาดนั้น
    #38
    1
    • #38-1 mosedoc(จากตอนที่ 22)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:42
      เรื่องนี้ดูบยอลจะเจ็บสุด ยงซอนตายแล้วฟื้นทุกอย่างรีเซท
      แต่บยอลนางเจ็บเอาๆ ต้องทายารักษาตัวไป 5555
      #38-1