เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 21 : หัวใจล้มเหลว < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    17 มิ.ย. 52

          เมสัน คราวน์
                นักปั่นหุ้นรุ่นเก๋า กับเจ้าของบ่อนคาสิโนหลายแห่งในนครชิคาโกเกิดอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันทีที่คาโอล นายทุนที่กำลังจะโอนถ่ายเงินจำนวนมหาศาลมาให้เขาต่อยอดธุรกิจที่กำลังซบเซา โดยแลกกับลูกสาวเพียงคนเดียว เมย่าต้องตกเป็นสมบัติของคาโอลไม่ว่าจะในฐานะใดก็ตาม 
                แต่ทุกอย่างกำลังจะผิดแผน!
                คาโอลต้องการยกเลิกสัญญาทั้งหมด เพราะไม่สามารถตกลงกับภรรยาเก่าได้ หากดึงดันจะแต่งงานใหม่เขาจะโดนฟ้องหย่า พร้อมทั้งเสียเงินอีกจำนวนมากโขในการขึ้นโรงขึ้นศาล ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีนักสำหรับนักธุรกิจมีหน้ามีตาอย่างเขา ความหวังของเมสันต้องดับวูบ ทั้งเรื่องเงิน ทั้งกิจการที่ใกล้จะล้มละลายไม่อาจฟื้นฟูกลับมาได้ แต่อาจจะเป็นข่าวดีของใครบางคนที่รอคอยปาฏิหาริย์นี้

            จะไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นแล้ว คาโอลยกเลิกทั้งหมด
น้ำเสียงปลงๆ ของบิดา ต่างจากเสียงในใจของผู้เป็นลูกที่กำลังดังก้องด้วยความดีใจ
                นัยน์ตาสีอ่อนของนางแบบสาวเป็นประกาย เกิดความหวังแก่ชีวิตที่เคยมืดมนอีกครั้ง คู่หมั้นการเมืองที่เมสันหมายมั่นปั้นมือยกเลิกงานแต่งงานง่ายๆ เพราะปัญหาส่วนตัว เรียวตาสีน้ำตาลอ่อนปรายไปสบนัยน์ตาของชายหนุ่มที่ยืนหลบอยู่ ณ มุมหนึ่งของห้องตามมารยาทเพื่อให้ผู้เป็นนายได้สนทนากันอย่างเป็นส่วนตัว
            พ่อขอโทษ เพราะพ่อที่ทำให้ลูกต้องไปปรนเปรอมัน แต่กลับไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาเลย
คำพูดนั้นไม่อาจตีความได้ว่าเขาเสียดายลูกสาว หรือเงินที่พลาดเป้าไปกันแน่ เมย่าหลุบเรียวตาลงต่ำไม่อยากเอ่ยถึง หรือสะกิดสะเกาให้ระคายเคืองต่อความรู้สึก ในเมื่อสิ่งนั้นเธอสูญเสียไปแล้วและเรียกกลับคืนไม่ได้ เมสันเงยใบหน้าอวบอูมสีขาวจัดขึ้นมองเมย่า หากไม่เพราะการใช้เงินแบบมือเปิบคงไม่ต้องวิ่งเป็นหนูติดจั่นหาเงินเช่นนี้
แล้วพ่อจะทำยังไงต่อคะ เรื่องหนี้สิน เมย่าไม่วายเอ่ยถาม ในฐานะของลูกไม่อาจละเลยผู้เป็นบิดาได้
                ใบหน้าประดับริ้วรอยลึกส่ายหน้าน้อยๆ ขาดคาโอลไปเสียคนก็หมดหนทางเช่นกัน เขาพ่นลมหายใจหนักหน่วง
                เรื่องธุรกิจก็คงต้องประคับประคองกันไป แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ปล่อยให้ปิดไป แต่บ้านหลังนี้นี่สิที่ไม่อยากเสียไปจริงๆ
น้ำเสียงอาลัยอาวรณ์แบบที่เมย่าคิดว่าเป็นเรื่องจริงเอ่ยท้อแท้ หากมองลึกลงไปในแววตาสีอ่อนแบบเดียวกับผู้เป็นลูก จะรู้ว่าซับซ้อนกว่ามากเพราะยังแฝงด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ เอาแต่ได้อยู่เต็ม
          “พ่อต้องการเงินเท่าไหร่คะเราถึงจะเก็บบ้านหลังนี้ไว้ได้ พ่ออยากให้เมทำยังไง เมย่าเอ่ยถาม
จำนวนเงินที่เมสันเอ่ยอ้างทำให้เมย่าอึ้งไปถึงกับจนหนทาง มันไม่ใช่น้อยๆ เลย ถ้าจะต้องไปหยิบยืมใคร หรือจะมีใครมือเติบอย่างคาโอลที่ยอมเชื่อใจครอบครัวของเธอถ้าไม่มีอะไรตอบแทน หรือว่าเธอจะต้องไปเร่ขายความสาวที่ใดอีก คนเป็นลูกสลดใจ เมสันยื่นมือหนาอวบอูมมาแตะบ่าบอบบางของคนเป็นลูก บิดาคิดมาให้เสร็จสรรพว่าจะแก้ปัญหาครั้งนี้อย่างไร
เมย่าลูกไปขอร้องอชิระให้ช่วยได้ไหม พ่อเชื่อว่าเขายังรักลูกอยู่ น้ำเสียงนั้นประเหลาะเอาใจ เมสันคิดกลับไปกลับมา ความเห็นแก่ตัวมีมากกว่าจึงยอมเสียหน้ากลับไปหาว่าที่ลูกเขยคนเดิม
นั่นถือเป็นข้อเสนอที่เกาะกินใจเมย่าจนแทบสะอึก ครั้งหนึ่งเมสันเคยบังคับให้เธอบอกเลิกกับอชิระเพื่อไปหาผู้ชายอีกคน จะให้กลับไปอีกครั้งเพื่อขอความช่วยเหลือ มันช่างน่าอับอายเสียเหลือเกิน สำหรับเมสันความอับอายเป็นเรื่องที่กินไม่ได้ ทำให้เขายอมเป็นคนกลิ้งกลอกเพื่อการอยู่รอดมากกว่า ใบหน้ารูปไข่ของนางแบบสาวร้อนฉ่ากับคำพูดนั้น
เมย่าพ่นลมหายใจ หญิงสาวหันไปสบนัยน์ตากับโคล บอดี้การ์ดหนุ่มที่ยืนนิ่งตลอดการสนทนาของพ่อกับลูก เขาคิดอย่างไรนะต่อคำพูดของเมสัน แต่โคลก็ทำแค่นิ่งเงียบ ไม่แสดงความคิดเห็นใดๆ แม้ว่าจะถูกนายสาวจ้องมอง
คำตอบนั้นอยู่ในใจของเมย่าเท่านั้น หญิงสาวมีสิทธิ์เลือกเอง...
 
ภาพทิวทัศน์ที่ค่อยๆ เปลี่ยนไปจากสีเขียวขจีสดใสด้วยทุ่งหญ้าโล่งกว้าง สู่พยับแดดร้อนจ้าทาบทาผืนผิวทรายร้อนระอุจนเวิ้งว้างสุดสายตา สีหน้าของหญิงสาวที่จับตามองการเปลี่ยนแปลงที่ข้างกรอบหน้าต่างหน้าเสีย อชิระพาเธอออกมาไกลโดยไม่ยอมปริปากว่าจุดหมายคือที่ใด ชายหนุ่มขับรถลงใต้ ข้ามเขตแดนสู่ประเทศที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศสหรัฐอเมริกาด้วยเส้นทางคุ้นเคย มุ่งสู่ประเทศสหรัฐเม็กซิโก
ประเทศที่เป็นเสมือนบ้านอีกหลังหนึ่งของเขา
อชิระยังไม่ได้ให้ความกระจ่าง แต่ณัฐมณรับรู้ได้ด้วยป้ายบอกทางว่าเขากำลังพาเธอพลัดหลงเข้ามายังดินแดนแปลกตา หมายจะหลบลี้หนีผู้คนเข้าสู่พื้นที่ของเขา คนไม่มีเหตุผลยังคงเงียบกริบ ใบหน้าหล่อเหลาสวมทับด้วยแว่นกันแดดป้องกันแสงที่สาดส่องเข้านัยน์ตาสีเข้ม ไม่ใส่ใจหญิงสาวที่มองเขาเป็นระยะอย่างกังวลต่อเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ที่คิดว่าจะหนีไม่อาจทำได้หากสารถีไม่จอดรถ อชิระเหยียบคันเร่งแรงเต็มพิกัดจนไม่กล้าแม้แต่จะคิด หากว่ากลิ้งตกลงไปข้างทางจะเป็นอย่างไร
เมื่อทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าอดทน หญิงสาวก็ยิ่งหงุดหงิดหันไปจับภาพถนนเบื้องหน้าที่เป็นถนนทอดยาว สร้างความหดหู่ หมดหนทางไปจนณัฐมณเกิดท้อแท้ จากที่นั่งตัวตรงแหนวคอยสังเกตการณ์จดจำทางที่รถผ่านพ้น ร่างแบบบางจำต้องเอนพิงพนักเบาะหนัง พักเอาแรงคงจะดีกว่า
                คุณๆ ตื่นได้แล้ว
เสียงห้าวๆ ปลุกหญิงสาวออกจากภวังค์ ลำคอคนถูกปลุกแห้งผากคงเพราะอากาศร้อน แห้งแล้งของสภาพภูมิประเทศที่เธอเหยียบย่างมาเป็นครั้งแรก ว่าแต่ที่นี่เป็นที่ไหน ดวงตาสุกสกาวกวาดมองไปโดยรอบตื่นๆ แล้วไปหยุดที่ใบหน้าคม นิ่งดุจงานประติมากรรมชิ้นเอก อชิระไม่รอให้คนที่ยังงงงวยคิดอะไรได้ทัน เขากระชากข้อมือเล็กให้ลงมาจากรถไม่อ่อนโยนนัก
นี่ที่ไหนคะ
มอนเตร์เรย์ เม็กซิโก
น้ำเสียงนั้นเรียบเรื่อยทั้งที่อุกอาจพาหญิงสาวมาไกลขนาดข้ามประเทศ อชิระก็ยังใจเย็นอยู่ได้ ชายหนุ่มไม่สนใจดวงตาเบิกกว้างของคนถาม ทั้งยังออกแรงเพิ่มเพื่อรั้งตัวณัฐมณลงมาจากรถจนสำเร็จ แล้วกึ่งลากกึ่งจูงให้ก้าวตามเขา คฤหาสน์ใหญ่โตตรงหน้าตั้งตง่านปรากฎต่อสายตาพาให้ทึ่ง คนรวยๆ นี่เขาสร้างบ้านไว้ทุกหนทุกแห่งหรือยังไง คงจะมีเงินถุงเงินถังมากมายจนไม่อยากเก็บเอาไว้เพราะใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด ณัฐมณเผลอคิดไปไกล แต่ต้องหยุดชะงักเพราะแรงฉุดกระชากของชิน ยังไม่ทันได้เห็นตัวคฤหาสน์เต็มตาเขาก็พาเธอเข้ามาถึงข้างในแบบถูลู่ถูกังเสียก่อน  
สวัสดีค่ะคุณชิน เอ๊ะนั่นใคร?”
เสียงทักทายด้วยภาษาแปลกหูมาจากเด็กสาวผิวเข้มคนหนึ่ง เนฮาร์ มองหญิงสาวที่โดนฉุดรั้งตามอชิระเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ด้วยดวงตากลมโต แถบคิ้วหนาเข้มส่งให้ดวงหน้าดูคมขำ เด็กสาวชาวอินเดียนพื้นเมืองวัยสิบหก กำลังแรกรุ่นมองอชิระงงๆ รวมทั้งแขกของเขาด้วย
ไม่มีอะไรหรอกเนฮาร์ เธอเป็นเพื่อนของฉัน
อชิระบอกเด็กสาวอย่างนั้นด้วยภาษาที่ณัฐมณฟังไม่ออก เดาว่าน่าจะเป็นภาษาพื้นเมืองของเผ่าใดเผ่าหนึ่งกระมัง เธอกลายเป็นคนนอกอีกครั้งเมื่อเขาเอ่ยสนทนาอีกหลายประโยคกับเนฮาร์ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นประโยคคำสั่งที่เกี่ยวกับณัฐมณโดยตรงทั้งสิ้น เพราะหลังจากนั้นเนฮาร์ซึ่งแนะนำตัวเองเป็นภาษาอังกฤษกับณัฐมณเรียบร้อยแล้วตามที่ชินเคยสอน เธอส่งรอยยิ้มเป็นมิตรแล้วเชื้อเชิญหญิงสาวให้เดินตามกันไป
เชิญทางนี้ค่ะคุณ...ฉันเรียกคุณว่าอะไรดี เนฮาร์หันมาถามเป็นภาษาอังกฤษ ยิ้มอวดฟันขาวจั๊วะทำให้เธออีกครั้ง
เน็ท เรียกว่าเน็ทก็ได้จ๊ะ ณัฐมณบอกอย่างเป็นกันเอง ด้วยไม่แน่ใจในฐานะของเนฮาร์
ใจชื้นที่คฤหาสน์แห่งนี้ยังพอจะหาเพื่อนได้สักคน โชคดีที่เนฮาร์พูดภาษาอังกฤษได้บ้างไม่อย่างนั้นเธอคงจะขาดเพื่อนคุย แต่ดูเหมือนใครบางคนจะอยากให้ณัฐมณสงบปากสงบคำเสียมากกว่า
อย่ามัวแต่คุยเล่นกันสิ เนฮาร์พาผู้หญิงคนนี้ไปเปลี่ยนชุด เห็นไหมว่าเขาสวมชุดนอนอยู่ คนพูดทำเสียงเข้มแต่กลั้วหัวเราะในลำคอ พร้อมมองร่างบางขึ้นๆ ลงๆ คนฟังหน้าร้อนผ่าว จะเพราะใครกันเล่าที่ทำให้เธออยู่ในสภาพนี้ ถ้าไม่ใช่ชินที่พาตัวเธอออกมากลางค่ำกลางคืน แล้วยังมีหน้ามาเยาะเย้ยกันอีก
ไปกันเถอะเนฮาร์ หญิงสาวสะบัดใบหน้าพรืดใส่ แล้วหันไปหาเนฮาร์พร้อมรอยยิ้มหวานๆ เด็กสาวพยักหน้าหงึกๆ
เพียงแค่ณัฐมณกับเนฮาร์คล้อยหลังไป อชิระก็ส่ายหน้าไปมา ใบหน้าคมคร้ามสีน้ำผึ้งเจือรอยยิ้มที่มุมปากดูคล้ายจะผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อข้ามเขตมายังประเทศสหรัฐเม็กซิโก บ้านอีกหลังหนึ่งซึ่งเขาคุ้นชิน ที่นี่ใหญ่โตไม่แพ้คฤหาสน์สีขาวในเมืองชิคาโก ถือได้ว่าเป็นคฤหาสน์อีกแห่งหนึ่งที่อชิระโปรดปรานรองจากคอนโดมิเนียมส่วนตัวในนครชิคาโก
ณัฐมณโล่งอกเมื่อชายหนุ่มยอมให้เธอคลาดสายตาแยกไปพักผ่อน ซึ่งก็ดีกว่าการต้องตกอยู่ในสายตาของเขาทุกวินาที เพราะทั้งอึดอัดและร้อนไปทั่วร่างเมื่อโดนจับจ้อง หญิงสาวก้าวตามร่างผอมกะหร่องของเด็กสาวชาวอินเดียนไปยังห้องพัก โล่งอกที่ไม่ใช่ห้องเดียวกับอชิระ ระหว่างทางนั้นดวงตาสุกสกาวเผลอมองของตกแต่งสีสดตามสไตล์เม็กซิกัน ทั้งผ้าทอผืนใหญ่ ตุ๊กตาปั้นหน้าตาแปลกๆ ที่วางประดับ และโถเซรามิกวาดลายลงสี ทุกอย่างรอบตัวน่าสนใจ
นอกจากนั้นยังสังเกตเห็นว่าชินดูสนิทสนมกับเด็กเนฮาร์มากกว่าแค่เด็กสาวรับใช้ภายในบ้าน คิดวุ่นวายได้เท่านั้น เพราะเนฮาร์พาณัฐมณมาส่งยังชั้นสองของบ้าน หยุดที่หน้าประตูไม้สีเข้มบานหนึ่ง
ขอบใจนะจ๊ะเนฮาร์
ไม่เป็นไรค่ะคุณพักผ่อนเถอะ ราตรีสวัสดิ์ แล้วก็ต่างแยกย้าย ณัฐมณก้าวเข้าไปในห้อง ส่วนเนฮาร์เดินกลับไปทางเดิม
บรรยากาศแปลกตาน่าดึงดูด ทุกอย่างมีมนต์เสน่ห์และคงจะดีไม่น้อยถ้านี่เป็นการมาเที่ยวพักผ่อน ไม่ใช่การลักพาตัว!
 
ภายนอกตัวคฤหาสน์มีสีเข้มเกือบดำ สร้างจากวัสดุแกร่งราวหินผาแฝงความทะมึนทึบอึมครึมไม่ต่างจากอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของนัก ภายในตกแต่งหรูหราโอ่อ่าตั้งแต่ทางเข้าไปจนถึงโถงกว้างซึ่งเป็นห้องรับแขก ที่ณัฐมณเพิ่งจะเดินผ่านมาเมื่อหัวค่ำ ห้องนอนที่ณัฐมณเข้าพักอยู่ชั้นสองของตัวคฤหาสน์ จัดวางเตียงไม้ขนาดใหญ่ไว้กลางห้อง เตียงไม้ซึ่งมีเสาสูงสี่เสาประดับด้วยผ้าทอพื้นเมืองสีขาวขุ่น กับเฟอร์นิเจอร์ไม้ และของตกแต่งมีลวดลายแปลกตา
หญิงสาวเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง กวาดสายตาไปรอบๆ ห้องพ่นลมหายใจหนักหน่วง กังวลถึงวันพรุ่งนี้ วันที่ยังไม่รู้อนาคต...ของเธอ
ดวงตาดำขลับที่กำลังเหม่อลอย ทอดสายตาออกไปยังนอกหน้าต่างทรงสูงที่ภายนอกมืดสนิท แล้วก็สะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูทั้งที่เธอล็อคไว้แน่นหนาตั้งแต่ตอนที่เนฮาร์ออกไป ลมบางอย่างม้วนมาปะทะพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ก้าวอาดๆ เข้ามาพาให้คนที่ทรุดนั่งอยู่กระโดดผลุงลุกขึ้น แล้วกระถดถอยหนีในทันที ณัฐมณไม่รู้เลยว่าประตูด้านข้างที่ปิดสนิทนั่นจะเชื่อมต่อกับห้องอื่นได้ซึ่งก็คือ ห้องของอชิระ
คุณชิน คุณเข้ามาทำไม!” คนถูกถามไม่ได้ตอบ ส่งสายตาคมๆ ปราดมองร่างบางในชุดเดิมขัดใจ
ทำไมยังไม่เปลี่ยนชุดอีก
เรียวตาคมกริบแฝงรอยแปลกปร่า ปรายมองหญิงสาวขึ้นๆ ลงๆ จนร่างบางสะท้าน หญิงสาวเข้ามาในห้องก็นานสองนานแล้ว แต่ณัฐมณกลับหมกตัวอยู่ในชุดเดิม แสดงสีหน้าหมดอาลัยตายอยากจนน่าหมั่นไส้ แทนที่อชิระจะนึกเห็นใจ เขากลับแสยะยิ้มกร้าว สาวเท้าเข้ามาใกล้ในระยะประชิดจนอีกฝ่ายถอยหนีไปอีกมุม
หรือว่ารอผมมาเปลี่ยนให้... ณัฐมณได้ยินเสียง หึ ในลำคอจึงหน้าร้อน เกลียดสายตาโลมเลีย หยาบคายนั่นซะจริง
พูดอะไรของคุณน่ะคุณชิน ออกไปได้แล้ว นี่มันห้องส่วนตัวนะคะ เผลอตัวตวาดแว้ดใส่เขาแล้วก็ต้องปิดปากแทบไม่ทัน เธอรู้เขาไม่ชอบ!
ห้องส่วนตัวของใครไม่ทราบ นี่น่ะห้องผมครึ่งหนึ่งที่เวทนาให้คุณอยู่หรอกนะ แล้วก็อย่ามาขึ้นเสียงกับผมได้ยินไหม?”
เจ้าของเสียงกร้าวตวาดกลับ ยื่นมือหนามาบีบคางมนจนเกิดรอยแดงเป็นปื้นจนริมฝีปากบอบบางสั่นระริก นอกจากบังคับทิศทางให้ร่างบางมาติดแผงอกแกร่ง เขายังกดใบหน้าที่สากด้วยไรเคราสั้นๆ ลงมาใกล้หน้าผากนวลเนียนจนสัมผัสถึง แววตาดุดันอาฆาตจ้องมองหญิงสาวในอ้อมกอดราวกับโกรธแค้นมาแสนนาน
เรียวแขนทั้งสองกอดรัดร่างอ้อนแอ้นไว้แนบอก อยากกระทำตามใจไปเสียทุกอย่างราวกับอีกฝ่ายเป็นที่ระบาย เริ่มจากจูบอย่างที่เคยฉกชิงมาได้ แต่แววตาของลูกไก่ในกำมือสั่นไหวจนเขาต้องชะงัก นัยน์ตาบอบช้ำรื้นไปด้วยน้ำตาเป็นทางยาว ณัฐมณกำลังตัดพ้อต่อว่าโดยที่ไม่ได้เปล่งคำใด
อย่ามองผมแบบนี้ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
อชิระตะคอกใส่หน้า เกิดจะรับไม่ได้ที่โดนประนามทางสายตาจากคนที่ถูกรุกรานด้วยฝีมือเขา หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนเชิดดวงหน้าคละน้ำตาขึ้นมองสบ
ทำไมล่ะคะคุณไม่คุ้นหรือ...เวลาที่คุณทำร้ายใครต่อใครไม่มีใครเคยบอกคุณรึไงว่าคุณอยุติธรรมแค่ไหน ฉันเป็นศัตรูของคุณหรือไง คุณถึงต้องทำร้ายฉันขนาดนี้ ความอัดอั้นพาให้ปากพูดไปโดยลืมกลัวเกรงความร้ายกาจของเขา น้ำตาใสๆ ไหลพรากอาบใบหน้านวลจนแดงก่ำ
ความรู้สึกเจ็บช้ำที่ถูกเก็บกดตั้งแต่ครั้งโดนทำร้าย พรากความบริสุทธิ์จากเรือนกายของเธอ รวมไปถึงถ้อยคำหยาบคายที่อชิระดูหมิ่นเหยียดหยาม คำพูดเหล่านั้นเป็นตัวกำหนดให้ณัฐมณพรั่งพรูคำกระทบกระเทียบ และเป็นตัวกระชากร่างหนาออกห่างจากณัฐมณเช่นกัน เขาอึ้ง!
ปัดโธ่เว้ย!” ก่อนสบท โวยวายไม่อาจระบายออก  
จากที่คิดจะช่วงชิงจูบจากเรียวปากสีกุหลาบบอบบาง กลับกลายเป็นผละออกมายืนจังก้าหมดอารมณ์ อชิระหงุดหงิดงุ่นง่าน ในขณะที่ร่างโปร่งบางทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นซึ่งปูด้วยพรมสีสดร้องไห้กระซิก ทั้งหมดทั้งมวลที่ได้รับมันมากจนล้น เจ็บจนพูดไม่ออก ไม่เข้าใจเหตุผลที่ต้องตกเป็นเบี้ยล่างถูกกระทำ ส่วนคนที่ทำตัวเป็นพระเจ้าเสกสาบชีวิตผู้อื่นมาตลอดถึงกลับนิ่ง ไม่เคยมีใครเคยพูดใส่หน้าให้ได้คิดเท่าครั้งนี้
คุณอยากจะทำอะไรร้ายๆ มากกว่านี้ก็เอาเลย ในเมื่อฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
คำพูดท้าทาย ปนสะอื้นไม่ได้โน้มนำให้อชิระก้าวเข้ามาใกล้เธออีก กลับกันเขากลับถอยออกห่าง แล้วกลับออกไปทางเดิมด้วยความรู้สึกยากจะหยั่ง...
 
คุณบรูคส์คะโรสเช็คไปที่สนามบินแล้วไม่มีชื่อคุณเน็ทเดินทางกลับเมืองไทยวันสองวันนี้เลย แสดงว่าเธอยังอยู่ที่นี่ค่ะ
ศรันยาเอ่ยขึ้น ยังเป็นเดือดเป็นร้อนเรื่องหญิงสาวรุ่นน้องที่หายไป ไม่ต่างไปจากเจ้านายหนุ่มแห่งเวลล์ กรุ๊ป บรูคส์พยักหน้าน้อยๆ เขาเองก็เชื่อว่าเป็นอย่างนั้น แต่จากที่ส่งคนออกค้นหายังไม่มีวี่แวว จึงทำได้แค่รอ...
แม้พิธีหมั้นจะดำเนินไปจนจบท่ามกลางความแปลกใจของแขกเหรื่อที่ผิดคู่ แต่ทุกคนที่ร่วมแสดงความยินดีไปตามน้ำ คนที่ชื่นมื่นเห็นจะเป็นบรูคส์ที่ได้หมั้นหมายกับศรันยาเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก แม้ว่าผลที่ออกมาไม่ต่างนักเพราะในอนาคตข้างหน้าเขาวางแผนไว้แล้ว ร่างสูงใหญ่หมุนตัวกลับมาหาเลขานุการส่วนตัวยิ้มบางๆ ให้เธอ
ผมให้วัชกับลูกน้องออกตามหาตัวเน็ทแล้ว คุณไม่ต้องกังวลไปหรอก บรูคส์เอ่ยด้วยท่าทีใจเย็นกว่าหลายขุม
แต่ศรันยาใจเย็นไม่ไหว ดวงตากลมโตจ้องมองผู้เป็นนายปนสายตาตำหนิ คันปากยิบๆ อยากต่อว่าว่าเป็นเพราะเขานั่นแหละณัฐมณจึงหนีไป เพราะคำสั่งคลุมถุงชนไร้เหตุผลของบรูคส์ เวลาเลยผ่านมาเป็นวันที่สามที่วัชระกับบอดี้การ์ดยังคว้าน้ำเหลว ปราบเองก็ทำหน้าที่ของเขาตามปกติไม่ได้แสดงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยในคนที่หายไปจนน่าสงสัย กับอีกคนที่หายไปคือ อชิระ
แล้วคุณอชิระล่ะคะ หายไปเลยตั้งแต่วันหมั้นเหมือนกัน มันแปลกๆ นะคะ จู่ๆ ศรันยาก็เอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมา เรียกความสนใจจากคู่หมั้นกำมะลอเพราะกำลังคิดเรื่องเดียวกัน อย่างแรกคือความเป็นห่วง ตามมาด้วยความแปลกใจที่อชิระหายหน้าไม่มาที่คฤหาสน์สีขาวอีกเลย
นั่นก็อีกคนที่ผมกำลังเป็นห่วง ถ้าไม่อยู่คอนโดนายชินอาจจะไปเม็กซิโก ที่นั่นมีบ้านอีกหลังที่เขาชอบไปพักน่ะ บรูคส์เปรย
เลขานุการสาวเอียงดวงหน้าสวยหวานกับคำพูดของเจ้านายหนุ่ม ความคิดบางอย่างแวบเข้ามา
มันน่าแปลกใจไหมที่อชิระไม่ได้ตีโพยตีพาย ทั้งที่เสียหน้าที่คู่หมั้นสาวหนีไปจากงาน ถึงจะกระฟัดกระเฟียดก็ยังน้อยเกินไปสำหรับคนเจ้าอารมณ์อย่างเขา  
คุณบรูคส์ช่วยตามหาคุณชินให้พบได้ไหมคะ เพราะถ้าคุณหาคุณเน็ทไม่เจอล่ะก็ บางทีทั้งสองคนอาจจะอยู่ด้วยกันก็ได้ค่ะ
ศรันยาพูดโพล่งออกไปทั้งที่ยังไม่มีหลักฐานใดๆ แต่แววตาเชื่อมั่นของหญิงสาวทำให้บรูคส์ต้องยอมรับ บรูคส์ติดต่อน้องชายที่มือถือไม่ได้ทำให้มั่นใจว่าตอนนี้อชิระไม่ได้อยู่ในประเทศอเมริกา ถ้าไม่ใช่ที่นี่ก็มีแต่...ประเทศเม็กซิโกเท่านั้น
เรื่องนี้กำลังถูกค้นหาความจริงในเร็ววัน เพียงแค่บรูคคส์โทรศัพท์ข้ามประเทศไปถามไถ่ข่าวคราวของน้องชายจากผู้ดูแลคฤหาสน์
ว่าอะไรนะ ชินอยู่ที่นั่นกับผู้หญิง สิ้นเสียงอุทานของผู้บริหารหนุ่ม ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเทาก็ผุดลุกขึ้นแทบจะพร้อมกับศรันยา
วัชเอารถออก คุณจะไปกับผมไหมคุณโรส?”
 
ร่างแบบบางที่เดินอ้อยอิ่งแต่งตัวด้วยกระโปรงยาวกรอมเท้า กับเสื้อที่ตัดเย็บด้วยผ้าเนื้อบางเบาที่เนฮาร์จัดหามาให้ เรือนผมยาวสลวยถูกรวบเก็บเรียบร้อย เปิดใบหน้าหวานประดับดวงตาเศร้าซึ้ง เศร้าสร้อยดุจนกน้อยที่ถูกขังกรงจนขาดอิสรภาพ แม้ว่ากรงขังที่พันธนาการจะใหญ่โตงดงามเท่าใดก็ไม่อาจลบความหม่นเศร้าลงได้
สวนเขตร้อนที่หญิงสาวเดินวนไปวนมาจนเกือบทะลุปรุโปร่งเพื่อฆ่าเวลา ไม่ได้คลาดไปจากสายตาของอชิระทุกฝีก้าว เหตุการณ์เมื่อคืนแสลงใจจนทำให้เขายอมออกห่าง ปล่อยณัฐมณไว้ตามลำพัง คำพูดถือดีที่จี้ใจดำคนใจร้ายอย่างเขา
ใกล้เที่ยงณัฐมณผละจากสวนสวยเพราะอากาศร้อนจัดเข้าไปในครัว ยืนจดๆ จ้องๆ มองการทำอาหารของแม่บ้านวัยกลางคนซึ่งเป็นคนขาวลูกผสมกับอินเดียนพื้นเมืองที่เรียกว่า เมสติโซ ส่วนเนฮาร์นั้นเป็นชาวอินเดียนแท้ อาหารจานร้อนถูกยกมาตั้งโต๊ะ จัดแต่งจานพิถีพิถันน่ารับประทาน ประกอบด้วยอาหารหลักซึ่งทำจากแป้งข้าวโพดเป็นแผ่นกลมๆ แบนๆ กับอาหารจานเนื้อรสเผ็ด สีสันจัดจ้านไม่แพ้อาหารไทย ณัฐมณมองดูด้วยความสนใจ เธอยิ้มกว้างเมื่อเนฮาร์เรียกไปนั่งลงที่โต๊ะอาหารซึ่งมีเธอเพียงคนเดียว ดีแล้วเพราะหญิงสาวไม่อยากพบหน้าคนไร้เหตุผลตอนนี้
ลองชิมอาหารของที่นี่ แล้วคุณจะชอบ เราเรียกว่า ตอร์ติญา กับชิเล นี่สลัดผัก เด็กสาวชี้ชวน พร้อมแนะนำอาหารหน้าตาแปลกๆ ให้หญิงสาวชาวไทยราวมัคคุเทศก์ อีกฝ่ายพยักพเยิดทดลองชิมแล้วก็พยักหน้าชื่นชม รสชาดแปลกๆ ของมันจะว่าไปก็พอไหว เนฮาร์ยิ้มรับเมื่อแขกคนสำคัญลงมือรับประทานมื้อเที่ยงอย่างเอร็ดอร่อย
ร่างผอมกะหร่องอยู่ในชุดพื้นเมืองฉูดฉาดด้วยสีสัน จนณัฐมณอดชมไม่ได้ เนฮาร์ยิ้มกว้างสัญญาว่าจะหามาให้ณัฐมณลองใส่บ้าง  
มีอะไรกินบ้างเนฮาร์ บทสนทนารื่นหูจบลงทันทีเมื่อแขกไม่ได้รับเชิญนั่งแหมะลงตรงข้ามกับณัฐมณ
เรียวตาสีเข้มของเขาปรายมองรอยยิ้มค้างๆ บนใบหน้าหวานที่เจื่อนลงในทันทีที่สบสายตากัน ชินดึงสายตาของเด็กสาวชาวอินเดียนกลับมาพูดคุยประโยคลับๆ เช่นเคยจนณัฐมณเลิกใส่ใจ หันมาก้มหน้าก้มตากินแผ่นแป้งกลมๆ
ก็อย่างที่เห็นค่ะ มีตอร์ติญากับชิเล ต้องการอะไรเพิ่มไหมเนฮาร์จะทำให้ เนฮาร์เอ่ยถามแสร้งพูดจากวนๆ กลับไป ด้วยพอจะรู้ว่าอชิระปฏิบัติต่อเพื่อนสาวคนนี้ไม่ดีนัก ทั้งแววตาและคำพูดแล้งไร้ เด็กสาวแก่นๆ จึงนึกอยากค่อนแคะผู้มีศักดิ์เป็นพี่ชายบุญธรรมบ้าง
อืม ขอเบียร์ อชิระสนองคำถามของเด็กสาว ด้วยการขอเบียร์เม็กซิกันกลางวันแสกๆ เนฮาร์ส่ายหน้าไปมา
คนที่นำมาเสิร์ฟตามสั่งวางแก้วลงตรงหน้ากระแทกกระทั้น อชิระยิ้มพรายเมื่อสบนัยน์ตากลมโตของเด็กสาว ยิ้มมุมปากนิดๆ เขาดูสนิทสนมหยอกล้อกับเด็กสาวชาวอินเดียนจนต้องแปลกใจในฐานะของคนทั้งคู่ แต่ณัฐมณเลิกใส่ใจเธอก้มหน้างุด พร้อมกับเขี่ยอาหารในจานไม่เหมือนตอนแรกที่พอใจกับมัน สุดท้ายแขกสาวก็ทำท่าว่าอิ่มด้วยการขอตัวแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ ดึงเรียวตาคมกริบให้ปราดมองตาม
ผมมา ทำให้คุณถึงกับกินไม่ลงเชียวรึ คนถามยกแก้วเบียร์ขึ้นซดราวตายอดตายอยาก ณัฐมณค่อนแคะในใจเพราะไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแหละ
อชิระทำให้เธอไม่อยากอาหาร พาลอิ่มตั้งแต่ชายหนุ่มย่างก้าวมาถึง ร่างโปร่งระหงที่หยัดยืนเต็มความสูงมองตอบ ดวงตาพราวระยับ
คุณน่าจะตอบคำถามนี้ได้ดีกว่านะคะ พอดีว่าฉันอิ่มแล้ว อย่าไปคิดว่าอะไรๆ ก็เกี่ยวกับคุณหมดสิคะ ยอกย้อน
หลังจากต่อมน้ำตาเหือดแห้ง ณัฐมณกลับปากดี กล้าต่อปากต่อคำกับเขา หรือเพราะเขาจะใจดีกับเจ้าหล่อนมากเกินไป คนถูกตอกกลับหน้าหงายซ้ำยังต้องการเอาคืน แก้วเบียร์ที่เนฮาร์เพิ่งจะรินเพิ่มถูกวางลงบนโต๊ะไม้แรงๆ จนกระฉอก ก่อนก้าวเข้าไปฉุดมือเรียวบางของหญิงสาวมิให้ก้าวพ้นไปจากโต๊ะตามต้องการ นิสัยเอาแต่ใจพุ่งขึ้นมาฉาบความร้อนไปทั่วใบหน้าสีน้ำผึ้ง
โอ๊ย! คุณชิน ฉันเจ็บนะ
ก็เพราะอยากทำให้เจ็บไง ผมต้องการเพื่อนเวลากินข้าวกรุณาทำตัวให้เป็นประโยชน์หน่อย นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิมนั่นซะหรือไม่ก็นั่งบนตักผมนี่ คุณเลือกเอา... ประโยคข่มขู่ออกมาเป็นระลอก ก่อนวางมือจากต้นแขนกลมกลึงกระแทกกระทั้นยามที่ส่งณัฐมณกลับไปนั่งยังที่เดิมสำเร็จ ริมฝีปากบอบบางสั่นระริกถูกเม้มสนิท กัดจนห้อเลือดจนกลีบปากสีกุหลาบแดงช้ำ
เผด็จการ ร้ายกาจ
ไม่ทั้งสองอย่าง เน็ทจะกลับห้อง ณัฐมณไม่ใส่ใจ
คนถูกขัดคำสั่งนัยน์ตาลุกวาว รอยอารมณ์คุกรุ่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ จนขมับปวดตุบ กับถ้อยคำห้วนๆ ของณัฐมณ เนฮาร์ต้องตกใจเมื่อพี่ชายบุญธรรมของเธอก้มลงอุ้มณัฐมณจนตัวลอย แบกขึ้นบ่าราวกับตุ๊กตาดิ้นได้ เพราะหญิงสาวร้องโวยวายลั่นพร้อมกับทุบรัวที่แผ่นหลังของเขาไม่ยั้ง
กลางวันแสกๆ แท้ๆ ยังอยากขึ้นห้อง บอกตรงๆ ก็ได้นี่ ผมจะได้สนองให้ ชินเยาะหยัน ซ้ำยังตีความตามใจตัวเอง
ไม่ใช่นะ ปล่อยสิคุณชิน ปล่อยๆๆ
เนฮาร์อ้าปากเหวอเมื่อร่างบางลอยหวือไปต่อหน้า อชิระทิ้งอาหารกับแก้วเบียร์ไว้ตรงนั้น หมายจะไปชำระความคนปากเก่งที่กล้าปะทะคารมกับเขา อาการต่อต้านไม่ได้ระคายต่อแผ่นหลังหนาแกร่ง นอกจากปลายเล็บที่ตรงเข้าขีดข่วนจะสร้างความรำคาญให้เท่านั้น ส่วนคนที่ถูกแบกดิ้นรนบนบ่าจนแทบกลิ้งตกเมื่ออชิระก้าวอาดๆ ขึ้นบันไดตรงไปชั้นสองโดยไม่ฟังคำทัดทานของเนฮาร์
แล้วณัฐมณจะรู้ว่า อย่าหาญกล้ามาตีฝีปากกับเขาอีกเป็นครั้งที่สอง
โอ๊ย... เสียงร้องครวญเมื่อร่างบอบบางโดนโยนโครมลงบนฟูกหนาจนกระเด้ง ที่สำคัญที่นี่ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ!
จะร้องทำไมไม่ทราบ อยากให้คนทั้งบ้านแตกตื่นหรือยังไง หรือว่าชอบแบบ...มีคนอื่นรู้เห็น หืม..มม อชิระค่อนแคะ แววตาของเขาเจ้าเล่ห์จาบจ้วงใส่หญิงสาวที่กำลังยันกายบางลุกขึ้นนั่ง กระถดถอยหนีแต่ติดตรงกระโปรงยาวกรอมเท้าทำให้ณัฐมณไม่สะดวกนัก ดวงหน้าเล็กตื่นตระหนกส่ายหน้าปฏิเสธ อชิระมองใบหน้าซีดเผือดหมิ่นๆ เขาฉุดรั้งข้อเท้าเล็กๆ ลากหญิงสาวกลับขึ้นมาบนเตียงกว้างอีกครั้ง
หึๆ เสียงเยาะน่าสะพรึงกลัวจับใจสำหรับคนที่ตกอยู่ใต้อุ้งมือของซาตานเยี่ยงเขา
จะไปไหนล่ะ ผมเห็นว่าคุณอยากต่อปากต่อคำกับผม ผมก็จัดให้เราจะได้คุยกันแบบแนบชิด ไม่ต้องมีใครมาเกะกะไม่ดีหรือไง หันมานี่มองตาผม อีกฝ่ายกระชากลากถูร่างบางไม่ปรานี ดวงตาเศร้าซึ้งเริ่มหวาดกลัว 
ฉันไม่...ไม่มีอะไรต้องพูดกับคนอย่างคุณ ไม่มี ปล่อยฉันนะปล่อยเซ่ ณัฐมณโวยวาย
เรือนร่างอ้อนแอ้นดิ้นขลุกขลักภายใต้แผ่นอกหนาหนักที่ทาบทับลงมาทั้งตัว มือไม้ปัดป้องยันตัวอชิระออกห่างสุดแรง ดวงหน้าเล็กหลบเลี่ยงหันหนีลมหายใจอุ่นร้อนของคนที่กำลังกรุ่นโกรธ และอยากเอาชนะที่โน้มลงมาใกล้ชิด ไม่ต้องการการสัมผัสอย่างที่อีกฝ่ายโหยหา รอยตาสีเทาเข้มฉายแววกร้าว ต้องการเอาคืน ทำอย่างไรก็ได้ให้อีกฝ่ายยอมจำนน...
ปล่อยฉันนะคุณชิน ฉันไม่ใช่นางบำเรอของคุณดวงหน้าสวยหวานสะบัดหนีรอยจูบที่ระดมลงมาหาความนุ่มนวลอ่อนหวาน จนผิวแก้มจะชอกช้ำ
ไม่ใช่ก็เหมือนใช่นั่นแหละคุณเป็นคู่หมั้น เป็นเมีย แล้วก็เป็นนางบำเรอด้วย
เสียงของเขาก้องโสตประสาท จนรอยน้ำตาแค้นใจไหลมาทับถม 

เห้อๆ นี่เป็นเสียงหัวเราะของคนเขียน 
แหม..ร้ายได้ใจ ทำเอาประชาชีเกลียดนายชินเพิ่มขึ้นอีกเป็นกอง 
รอกันนิดหนึ่ง เดี๋ยวได้เวลาเอาคืนว่าจะสาหัสไหม??
ตอนนี้เทใจเอาใจช่วยหนูเน็ทไปก่อนนะคะ อย่าให้ถึงทีช้าน..
                                                                   ดาลัน      
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #568 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 13:04
    หิชื่นรึเปล่า นาย ชิน
    #568
    0
  2. #273 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 21:20
    เด็กดื้อ ปากแข็ง อวดดี ปากไม่ตรงกับใจ ไม่ยอมรับความจริงเลยนะจ๊ะชินสุดที่รัก แต่ให้อภัยในฐานะที่หล่อรวยเลวโดนใจโฮะๆๆ สำนึกได้เมื่อไหร่แล้วจะรู่ซึกพ่อตัวดี
    #273
    0
  3. #272 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 21:17
    มีแต่คนเผาพริกเผาเกลือสาปแช่งนายชินจนบอร์ดร้อนฉ่าเชียวตอนนี้..

    แต่แหม..เดี๋ยวพอปฏิบัติการดาปนั้นคืนสนองเหล่าแม่ก็ยกคงเฮโลกันมาเข้าข้างนายชินเองแหละ..

    (ขอแขวะถึงนายชินนิดนึงละกันตอนนี้...แบบว่าอดไม่ได้...เน็ทยังไม่ใช่คู่หมั้นแกนะเฟ่ย..อย่ามาตู่สิ)
    #272
    0
  4. #270 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 19:48

    ต่อ จากเมื่อกี้ ทำร้ายความรู้สึกเก่ง เดี๋ยว จะรู้สึก

    #270
    0
  5. #269 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 19:45
    ชอบ พระเอก จัง ทำความรู้
    #269
    0
  6. #268 สาวลูก2 (@sangrawee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 19:23
    เกลี้ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    นายชิน
    #268
    0
  7. #267 พี่แป๊ด (@naowarat_epp) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 18:14
    ตอนนี้ไม่รู้ว่าผู้ชายประเภทนี้ว่าอะไรแล้ว ตอนที่แล้วยังสงสารว่า โดนคนรักทิ้ง แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้วววววว

    เด๋วเมย่าก็กลับมาแล้วยกผู้ชายคนนี้ให้เขาไปเลยนะคะ แต่สงสารเน็ทจังเลยมารองรับอารมณ์คนแบบนี้
    #267
    0
  8. #265 ฮันนี่ม (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 17:39
    นายชินใจร้าย................

    #265
    0
  9. #259 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 16:29
    ไม่รู้จะว่าอะไรนายชินละ ขี้เกียจสรรหาคำด่าละ
    เอาเป็นว่า ขอเป็นแนวร่วมกับคห.252 ด้วยคนแล้วกันนะ
    #259
    0
  10. #257 Yama-Maki (@anata1it) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 16:29
    ไม่อยากบอกเลยแต่พระเอกใจร้ายมากๆๆ
    อ่านแล้วน้ำตาคลอสงสารนางเอก
    บ้านพระเอกนี่เอาแต่ใจทุกคนเลยป่าวค่ะ
    เราไม่อยากรังเกียจพระเอกเลยน้า แต่
    รังเกียจไปแล้ว คนอะไรใจร้ายมาก
    #257
    0
  11. #254 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 15:50
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    เกลียดดดดดดดดดมานนนนนนนนนนนนนนนนน

    โอ้ย ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    (หันไปหากระโษใกล้มือมาฉีก ป่น ทำลาย เผาไม่ให้เหลือซาก) ถ้ากระดาษเป็นนายชินจะทรมานมันมากกว่านี้ 

    จะจับมันขึงพรืด ชอบนักใช่ไหม ออกคำสั่งน่ะ ชอบนักใช่ไหม เอาเปรียบคนอ่อนแอกว่า ชอบนักใช่ไหม ที่พูดจาใส่ร้ายเขาน่ะ 

    คนอย่างแกมันต้องเจอแบบนี้ มันต้องโดนล่ามโซ๋ เสร็จแล้วค่อยให้ขึ้นสวรรค์ทางประตูหลัง ให้พวกกระเทยมันข่มขืนซะให้เข็ด เอาจนกว่ามันจะเอ่ยปากร้องขแน่นแหละ ที่สำคัญต้องถ่ายเป็นหนัง แล้วทำแผ่นขาย 

    ยังๆ ยังไม่พอ แค่คำพูดประนามหยามเหยียดจากสังคมมันคงยังไม่พอ มันต้องเหยียบให้ซ้ำ กระทืบให้จมธรณี ตัดตอนมันซะ แล้วให้มันทำงานเยี่ยงทาส คอยรับแขกที่บาร์เกย์ หึหึ 

    ที่สำคัญ ถ้าไม่เขียนให้ถึงบทน้องเขาเอาคืนไวๆล่ะแก คนเขียนก็จะโดนด้วย (เริ่มพาล) เข้าใจไหม ถ้าไม่อยากโดนถล่ม รีบๆลัดตอนซะ บทอ้ายบ้านี่รังแกนางเอกตัดออกซะ (แง่ง)
    #254
    0
  12. #252 ปุบผภาณี (@puyipikacho) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 14:44
    คุณชินใจร้ายมากๆ อย่างนี้ต้องเอาคืน
    #252
    0
  13. #251 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 14:32
    เฮ้อ..คุณชินติดใจเขาก็ยอมรับมาเหอะน่า
    ผู้หญิงดีๆ สมัยนี้มันหายากใช่มะล่า ถึงได้ไม่พอใจซะทีแล้วก็ไม่อาจปล่อยมือจากเขาได้น่ะ
    ไม่ใช่เพราะโกรธอะไรร้อก คนโกรธเกลียดบ้าอะไรจะมาหากำไรจิ๊จ๊ะเขาตลอดแบบนี้
    เลิกหลอกตัวเองเสียที แล้วทำดีๆ แบบสุภาพบุรุษกับเขาหน่อย
    เหมือนกับที่คนธรรมดาเขาทำกันน่ะ เป็นหรือเปล่า
    หรือเอาแต่ใจตัวเองจนเคยตัวลืมนึกไปว่าคนอื่นเขาก็มีหัวใจเหมือนกัน
    ไม่ไหวเล้ยยย ผู้ชายคนนี้ทำตัวเกเรไม่ยอมเลิก
    สักวันเถอะเสียเมียคนนี้ไปแล้วจะพูดไม่ออก ชริ

    เอาใจช่วยหนูเน็ท แล้วก็เอาใจช่วยคุณชินด้วยค่ะ
    มิ้งยังเชือว่าโดยเนื้อแท้ผู้ชายคนนี้ก็คงไม่ได้เลวร้ายจนเกินทนนัก
    อย่างน้อยก็ยังมีการหยุดชะงัก แล้วคิดหรือเจ็บปวดบ้าง
    กับคำพูดของน้องเน็ท..เพียงแต่ว่า ฝุ่นผงในตาตัวเอง
    นั้นยังเขียไม่ออกเท่านั้น เมื่อไหร่ที่ตาสว่างน่าจะทำอะไรที่ดีกว่านี้ได้กับเขาเหมือนกัน
    รอวันที่คุณชินจะกลายเป็นอชิระสามีที่น่ารักให้กับหนูเน็ทค่ะ
    #251
    0
  14. #247 แก้วใส (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 03:18
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ สนุกดีค่ะ

    ชิน จะทำอย่างไงต่อไปดีนะ อิอิ

    แล้ว พี่ชายพระเอกไม่รู้จริงๆๆ หรอว่า นางเอกหายไปกับพระเอกอ่ะ สงสัยๆๆ
    #247
    0
  15. #246 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2552 / 00:18
    ชินสุดที่รัก ทำตัวเหมือนเด็กดื้อเอาแต่ใจตัวเองเลยอ่ะ
    สงสารน้องเน็ทหน่อยสิจ๊ะ  น้องเค้าออกจะน่ารักแสนดี
    แถมเมย่าทำท่าว่าจะกลับมาอีกแล้วเน็ทจะเป็นไงต่อนี่
    #246
    0
  16. #243 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 16:13
    สงสารเน็ทจับใจ
    #243
    0
  17. #242 jinsung (@sungjin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 14:08
    แค่ชื่อตอนก็จี้ดแล้ว
    ความคิดเห็น 235 โดนเต็มๆนายชิน
     
    #242
    0
  18. #239 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 10:54
    สงสารเมย่า สงสารเน็ท แต่หมั่นไส้นายชินอ่ะ
    #239
    0
  19. #238 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2552 / 05:33
    คุณชินทำอะไรเอาแต่ใจจังเลยอ่ะ
    ถือว่ามีเงินหรือไงค้า
    แล้วนี่ถ้าเมย่ากลับมาจะรีบทิ้งเน็ทเลยอีกหรือเปล่าอ่ะ
    โอ๊ยยยงสงสารน้องเน็ท
    #238
    0
  20. #237 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 23:46
    การกระทำที่ไร้ซึ่งหัวใจ ย่อมไม่มีวันได้หัวใจผู้อื่นเขามาหรอก

    หึ พูดไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ คนที่คิดถึงแต่ตัวเอง มองแค่ตัวเอง แล้วสักวันนายจะได้รู้ เมื่อได้เสียสิ่งที่เคยมีไป
    #237
    0
  21. #236 annita_1110 (@annita_1110) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 23:20

    อยากจะให้เน็ท กระโดด ยัน อีตาชิน ตกบ้านไปเลย จริงๆ  คนอะไร ร้ายกาจ 

    #236
    0
  22. #235 vodka ka (@dreaming) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 23:16
    ชินร้ายกาจ
    #235
    0
  23. #234 super_p (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 22:53
    อ่า สงสารปราบ เชียร์นายคนนี้แหละ
    #234
    0
  24. #230 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 16:08
    ใจร้ายยยยยยมากกกกกเลยนายชิน
    #230
    0
  25. #226 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 10:27
    มาคืนนี้แน่ ๆ นะ จะรอ
    #226
    0