เพลิงรักมายา (ตีพิมพ์กับสนพ.สมาร์ทบุ๊ค)

ตอนที่ 22 : คารมลวง < up 100% ka >

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    19 มิ.ย. 52

มาส่งกันก่อนเลย ยังไม่ดึกเสียหน่อย
ลุ้นๆ เอาใจช่วยกันหน่อยจ้า
                                              ดาลัน   

          ‘หมั่นไส้ทั้งพี่ทั้งน้อง
            ศรันยาเหลือบมองผู้บริหารหนุ่มใหญ่แห่งเวลล์ กรุ๊ปหรืออีกนัยหนึ่งพี่ชายของผู้ชายคนหนึ่งที่ทำตัวเหนือกฎหมายลักพาตัวณัฐมณไป หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะค้อนขวับใส่เขาในฐานะลูกผู้หญิงที่เห็นใจเพศเดียวกัน ดวงตาดำขลับมีแววขุ่นยามที่จับจ้องรูปหน้าเรียวยาวที่มีไรเคราสีอ่อนตั้งแต่จอนไล่มาจรดที่ปลายคาง นึกโกรธสิ่งที่อชิระทำ การหักหาญน้ำใจของณัฐมณเป็นเรื่องไม่น่าให้อภัย และยิ่งร้อนใจเมื่อบรูคส์ดูใจเย็น ทั้งที่ชายหนุ่มกำลังพาเธอข้ามเขตแดนไปยังประเทศสหรัฐเม็กซิโก
                คุณจะมองผมให้ทะลุเลยหรือไงคุณโรส สายตาแบบนี้มันจับผิดกันชัดๆ บรูคส์เอ่ยขัดโดยที่ไม่ได้หันมาสบนัยน์ตาศรันยาขณะขับรถด้วยความเร็วสูง ใบหน้าคมเข้มปรากฎรอยยิ้มตรงมุมปากเมื่อชำเลืองเห็นคู่หมั้นสาวค้อนให้อีกวงใหญ่
จับผิด! อย่าใช้คำนี้เลยค่ะโรสกำลังสงสัยว่าคุณสองพี่น้องร่วมมือกันหรือเปล่า คุณบรูคส์เองก็อยากให้คุณชินหมั้นกับคุณเน็ท หรือว่าเรื่องทั้งหมดนี้... ศรันยากำลังเดาเรื่องราวจนยุ่งเหยิงห่างไกลจากความเป็นจริง บรูคส์ส่ายหน้าไปมาปรายเรียวตากลับมามอง
สายตาไม่ไว้วางใจเขม่นมองหน้าเจ้านายหนุ่มเขม็ง เสียงหัวเราะจากบรูคส์ดังขึ้นยิ่งทำให้หญิงสาวหมั่นไส้
ขำอะไรไม่ทราบคะโรสพูดถูกใช่ไหม พวกคุณเล่นเกมอะไรกันอยู่คะ รู้ไหมว่าโรสเป็นห่วงคุณเน็ทมาก คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วมันมีอะไรดีถึงได้หลอกพวกเราเล่นไปวันๆ โดยเฉพาะคุณชิน ฉันทนไม่ได้จริงๆ ค่ะกับความ...ความเห็นแก่ตัวของพวกผู้ชาย ศรันายาขึ้นเสียงสูง พ่นคำพูดว่าร้ายใส่อชิระอย่างเหลืออด แถมในตอนท้ายยังว่าแบบเหมารวมไปหมด คนที่กำลังทำหน้าที่สารถีสะดุ้งไม่น้อย
ไม่ไหวแล้ว เธอคิดในใจ
ริมฝีปากอิ่มสวยของเจ้าหล่อนขมุบขมิบ ศรันยากล้าว่าเจ้านายคนรองเสียๆ หายๆ โดยไม่กลัวโดนไล่ออกสักนิดเดียว อีกฝ่ายพ่นลมหายใจ
ผมรู้สิ ไม่ใช่ไม่รู้ว่าคุณเป็นห่วงเธอ ก็คุณเล่นกรอกหูผมตั้งแต่ออกจากอเมริกาแล้ว ความจริงอีกเรื่องก็คือผมไม่ได้มีเอี่ยวกับเรื่องนี้เลย อย่าเหมารวมกันไปหมดสิครับ ผมคงไม่บ้าสั่งให้นายชินพาคู่หมั้นตัวเองหนี แล้วสร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนหรอก บรูคส์โต้กลับเสียงเย็น ส่งอาการยักคิ้วหลิ่วตาล้อเลียน แต่ศรันยากลับคิดว่าชายหนุ่มกำลังกระทบกระเทียบ ความเดือดร้อนที่ว่า คือ การต้องหมั้นกับเธอโดยปริยาย หญิงสาวเชิดใบหน้าสวยไปอีกทาง เกิดความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก
ถ้าคุณไม่พอใจที่โรสพูดความจริง จะไล่ฉันออกก็ได้นะคะ ศรันยาเอ่ยรวนๆ
ผมไม่ไล่คุณออกหรอก หายากจะตายเลขาฯ ที่กล้าชี้ถูกชี้ผิดให้เจ้านายอย่างนี้ก็ดี ผมชอบ คนพูดยิ้มกริ่ม คนฟังหน้าแดง
คำว่า ชอบ  ส่งผลให้คนปากเก่งมาตลอดทางบ่นอุบอิบในลำคอ เสมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าหล่อคมของเจ้านายหนุ่ม
คุณโรส ผมรับรองว่าจะให้ความยุติธรรมต่อคุณเน็ท ไม่ว่าเธอจะต้องการอะไร ผมสัญญา
บรูคส์เงียบไปอึดใจ ก่อนเอ่ยขึ้นเป็นประโยคสุดท้าย...
 
ห้องกว้างสงัดเงียบ มีเพียงเสียงหายใจเหนื่อยหอบของคนที่ออกอาการขัดขืนก่อนหน้านี้ ณัฐมณต้องยอมรับว่าไม่อาจสู้แรงของชายหนุ่มต่อให้ดิ้นรนแทบตาย สุดท้ายเขาก็คว้าร่างบางมากกกอดได้ตามใจ คำตัดพ้อกลืนหายไปกับริมฝีปากหยักสวยที่มอบจูบเร่าร้อน คอยรุกรานตั้งแต่ผิวแก้มเนียนใส ใบหูและซอกคอระหง ความร้อนรนในกายชายหนุ่มผ่อนลงเมื่อได้ใกล้เรือนร่างบางจนพอใจ แต่ไม่ถึงกับหายโกรธเมื่อฉุกคิดถึงถ้อยคำปรามาสเมื่อครู่
ชินเผลอมอบความอ่อนโยนผ่านทุกสัมผัสไปยังหญิงสาวในอ้อมกอด ปล่อยให้จูบร้อนแรงกลายเป็นอ่อนละมุนละไม เป็นครั้งแรกที่ในหัวใจร้าวรานหลงลืมคนรักเก่าชนิดไม่เหลือภาพตกตะกอน มีเพียงหญิงสาวตรงหน้าที่สะกดลึกทุกอารมณ์หวามไหวในตอนนี้
เน็ท ชื่อของหญิงสาวตราในหัวใจทดแทน
ร่างบอบบางที่อยู่ใต้ร่างหนายังสั่นสะท้าน ราวลูกนกลูกกาที่กำลังจะโดนทำร้าย ใบหน้าคมคร้ามที่ชิดสนิทแนบชะงักงันกับรอยน้ำตาที่ยังพรากไหล เปลือกตาอ่อนบางปิดสนิทไม่ยอมแม้จะมองหน้าคนที่จะกระทำย่ำยีความรู้สึก ความอุ่นร้อนที่มาพร้อมจูบเอารัดเอาเปรียบกลับรีรอ อชิระยันกายหนาออกห่างณัฐมณด้วยการชันแขนขึ้น เป็นอีกครั้งที่น้ำตามีผลต่อคนใจร้ายให้ใคร่ครวญ ทั้งที่อยากแตะจูบริมฝีปากนุ่มนวลนั่นต่อ เขาโหยหาหญิงสาวที่ตัวเองปฏิเสธมาตลอดโดยไม่รู้ตัว
หยุดร้องไห้ได้ไหม... เสียงห้าวๆ ในโทนเรียบเอ่ยขึ้น ไม่ได้บ่งบอกว่าสั่งหรือขอร้อง
ณัฐมณเบือนดวงหน้าหนีห่าง เสียงสะอื้นฮักเล็ดลอดขณะร่างแบบบางไหวสั่นภายใต้อกอุ่น อชิระหงายตัวลงนอนข้างๆ จนฟูกหนายวบลงตามน้ำหนัก ก่อนหน้านี้เคยทำตามใจจนได้ร่างกายของหญิงสาวก็เพราะความโกรธแค้นปนฤทธิ์ของมึนเมา หากเป็นเวลาปกติสติครบถ้วนยังกล่อมเกลาให้ฉุกคิด แต่คนที่นอนร้องไห้ไม่มีทีท่าจะหยุดเสียใจ
ความกลัว ความทุกข์ทนมาถึงจุดสิ้นสุดจนไม่อาจห้ามน้ำตา อชิระผุดลุกขึ้นนั่ง เสยผมรวกๆ ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อ นอกจากดึงรั้งณัฐมณมากอดแน่น อกหนากลายเป็นที่รองรับ ระบายทุกความรู้สึกที่เกิดทับถมในใจของหญิงสาว และความทุกข์หนึ่งในนั้นก็เกิดเพราะเขา
ชู่ว์ อย่าร้องนะ ผมไม่ทำอะไรคุณแล้ว
น้ำเสียงปลอบประโลมแผ่วเบา แม้แต่ตัวอชิระเองก็ไม่เข้าใจ อะไรที่ทำให้เขาต้องโอนอ่อนเห็นใจ จากที่คิดจะร้ายสุดขั้วกลับกลายเป็นปลอบโยน โอบกอดร่างแบบบางราวเป็นสิ่งสำคัญเกรงว่าจะแตกสลายไปต่อหน้า อชิระจดจ้องดวงหน้าขาวเนียนที่ระเรื่อไปด้วยรอยสัมผัส ความเจ็บช้ำ รอยน้ำตาหลั่งรินก็เพราะเขา คนร้ายกาจแฝงรอยสำนึก ก้มใบหน้าสีน้ำผึ้งลงแนบหน้าผากมน กอดกระชับผู้หญิงที่เขาเรียกว่าคู่หมั้น ยอมรับหญิงสาวจากทั้งหมดของความรู้สึกที่มีในใจ
                ณัฐมณเป็นอิสระจากอ้อมแขนแกร่ง ดวงตาชอกช้ำปรือขึ้นมองเมื่อทุกๆ การเคลื่อนไหวของร่างหนาใหญ่หยุดนิ่ง เปลี่ยนเป็นแค่วางท่อนแขนหนักๆ ไว้บนตัวเธอ ไม่มีการรุกราน ล่วงเกินเกิดขึ้นราวกับคนข้างๆ คือ ผู้ร้ายกลับใจ ร่างอ้อนแอ้นขยับตัวหนีแม้จะเห็นว่าอชิระกำลังหลับตา เขายินยอมให้เธอเอาตัวออกห่างแต่ปรือเรียวตาสีเทาเข้มขึ้นมองอากัปกิริยา กับใบหน้าตื่นๆ ที่ยังรื้นน้ำตานั้น
ฉันขอกลับไปที่ห้อง เสียงหวานพร่าไป ฟังอู้อี้เพราะเพิ่งหยุดร้องไห้ไปหมาดๆ อชิระเปิดแขนออกไม่ฉุดรั้งให้ขัดใจ แต่นอนมองหญิงสาวที่หยัดกายลุกขึ้นนั่ง ชุดแบบพื้นเมืองสวมสบายที่เธอสวมใส่ยับย่นจนไม่น่าดู ดวงหน้าเล็กแดงก่ำก้มงุดไม่สบตา ไม่ปริปากคำใดๆ อีก
เดี๋ยวก่อน เน็ท อชิระเอ่ยขึ้นพลางลุกขึ้นนั่ง มือหนาเอื้อมไปคว้ามือเรียวบางหยุดร่างระหงให้หยุดอยู่กับที่
เราแต่งงานกับเถอะ ผมไม่อยากปล่อยเรื่องของเราเอาไว้แบบนี้ คำพูดของอชิระตรึงฝีเท้าของเธอเอาไว้
 
พลั่ก! โครม!
ร่างหนาซวนเซไปตามแรงส่งของกำปั้นหนักๆ ที่ตะบันเข้าสู่ใบหน้าคมคร้าม แผ่นหลังหนั่นแน่นถอยไปชนเข้ากับผนัง กระเทือนถึงกรอบภาพเพ้นท์สีน้ำโดยจิตรกรชนพื้นเมืองหล่นตุ้บลงแตก เศษกระจกล่วงกราวกระเซ็นบาดท่อนแขนของเขา อชิระยกหลังมือขึ้นปาดหยดเลือดที่ผุดซึมตรงมุมปากหยันๆ เรียวตาสีเข้มฉายแววกร้าวใส่ผู้มาเยือนทั้งสอง คนเป็นพี่ไม่ได้อยากรุนแรงนัก แต่เมื่อเห็นสภาพความเป็นจริงบรูคส์ก็อดไม่ได้ แถมยังได้ลูกยุจากเลขานุการสาวหน้าหวาน
หากบรูคส์ไม่ทำอะไรสักอย่าง อชิระอาจลำพองไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี และขาดความเป็นสุภาพบุรุษยิ่งไปกว่าที่เป็นอยู่ หลังจากจัดการด้วยกำลังไปแล้ว บรูคส์ก็ก้าวอาดๆ เข้าไปรั้งอชิระให้ลุกขึ้นด้วยการกระชากคอเสื้อ ก่อนผลักน้องชายไปนั่งลงยังโซฟาตามแรงโกรธ จากนี้ถึงคราวที่ต้องนั่งคุยกันด้วยเหตุผล เรื่องที่ต้องเจรจาจริงจังเกิดขึ้นในวินาทีนั้น ระหว่างพี่กับน้องตระกูลเวลล์เนอร์
บรรยากาศตึงเครียดจนผู้อยู่ในเหตุการณ์อีกคนปิดปากเงียบ เป็นเพียงผู้รับฟังที่นั่งข้างๆ บรูคส์เท่านั้น
นายคิดอะไรของนาย ลักพาตัวเขามากักกันด้วยฐานะอะไร นายมีสิทธิ์หรือทั้งๆ ที่นายเป็นแค่ ว่าที่คู่หมั้น
เสียงทรงอำนาจของบรูคส์ข่มลงเพื่อลดอารมณ์โกรธในตัวน้องชาย ถามไถ่เอาความจริง คนถูกถามขบกรามแน่นจนรูปหน้าแข็งกระด้าง หลังจากโดนหมัดลุ่นๆ ของพี่ชายจนริมฝีปากหยักสวยเจ่อผิดรูป เลือดสีแดงฉานยังซึมมาเป็นระยะจนต้องปาดเช็ดบ่อยครั้ง แต่แววตาก็ยังไม่ยี่หระต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้น
อชิระจ้องมองพี่ชายขัดเคือง ตามมาด้วยศรันยา เลขานุการส่วนตัวที่เขารู้สึกว่าจุ้นจ้าน เกาะติดบรูคส์แจโดยที่ไม่รู้ระแคะระคายว่าเพราะการกระทำของเขาทำให้ศรันยาตกที่นั่งลำบาก จนต้องเข้าพิธีหมั้นกับบรูคส์แทน อชิระแสยะยิ้มเย็นคล้ายจะเยาะทุกคน ทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างคนที่บ้าคลั่ง
บรูคส์จะมาถามเอาอะไร เอาเป็นว่าผมมีสิทธิ์ก็แล้วกัน เน็ทเป็นผู้หญิงของผม คราวนี้ชัดไหม?” อชิระประกาศกร้าวอย่างไม่เกรงใจ แววตาสีเข้มขุ่นขัดใจ พาให้ศรันยาที่คาดการณ์อยู่แล้วถึงกับอุทานแผ่วเบา ติดที่ตรงริมฝีปากอิ่มสวย  
โธ่! คุณเน็ทช่างน่าสงสาร
มือเรียวบางเกาะกุมทับกันบนตัก เห็นใจหญิงสาวที่ตกอยู่ในชะตากรรมเลวร้ายจับใจ ดวงตากลมโตของเธอจึงมองตอบอชิระอย่างไม่เป็นมิตร
ฉันจะมาพาเขากลับ อะไรๆ ที่นายอ้างสิทธิ์จะไม่เกิดขึ้นหรอกเพราะฉันจะถามเจ้าตัว อะไรที่เน็ทต้องการฉันจะให้เขา
บรูคส์เอ่ยเสียงเยียบ คำพูดเด็ดขาดส่งให้ร่างสูงใหญ่สั่นเทิ้ม เมื่อบรูคส์ไม่รับฟัง ไม่ยอมรับสิทธิ์ในตัวหญิงสาวที่เขามี  
หมายความว่ายังไง! ถึงแม้ว่าผมกับเขาจะมีอะไรลึกซึ้งต่อกันงั้นเรอะ พี่ไม่คิดให้ผมรับผิดชอบตัวเขาหรือไง
ชายหนุ่มเรียกร้องจะรับผิดชอบต่อร่างบอบบางที่เขาทำลายไม่เหลือดี บรูคส์ถึงกับมองใบหน้าสีน้ำผึ้งกับแววตาจริงจังของน้องชายค้นหา
เกิดอะไรขึ้นกับอชิระ ผู้ซึ่งปักใจต่อนางแบบสาวเพียงคนเดียว...
ฉันไม่สนใจบรูคส์สะบัดใบหน้าคมเข้มไปอีกทาง เมินใส่ชายหนุ่มอ่อนวัยกว่า อยากดัดสันดานดิบๆ ของน้องชายเสียบ้าง
ฟังนะบรูคส์ เขาเป็นเมียผม ได้ยินชัดไหม?” อชิระตวาดลั่นบ้าน
ชายหนุ่มทนไม่ได้ที่จะโดนช่วงชิงบางสิ่งบางอย่างที่กำลังก่อตัวเป็นคนสำคัญในหัวใจเฉยชาของเขาไป คนฟังทั้งสองต่างอารมณ์กันออกไปเมื่อเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของอชิระ คนหนึ่งยักไหล่หนาไม่ใส่ใจแม้คำพูดนั้นจะบาดลึก ส่วนอีกคนหนึ่งตกใจไม่น้อยจนใบหน้าเหวอ
ได้ยินแต่ฉันไม่สน คุณโรสไปเชิญคุณเน็ทลงมา
คำสั่งตัดสินจากบรูคส์โต้ตอบกลับมาแบบไม่เห็นหัว เป็นดั่งเพชรฆาตที่เงื้อมดาบคมกริบตวัดใส่เขาอย่างไรอย่างนั้น

            ก๊อก ก๊อก
                คนซึ่งตกอยู่ในภวังค์ของความนึกคิดสะดุ้งโหยง ร่างโปร่งบางรีรอที่จะเปิดประตูรับ ถ้าหากนั่นเป็นอชิระเล่า...
ณัฐมณเกิดอาการกล้าๆ กลัวๆ จนเมื่อได้ยินเสียงใสๆ เป็นภาษาอังกฤษของเนฮาร์ บานประตูจึงแง้มเปิด เด็กสาวชาวอินเดียนพาตัวเองแทรกเข้ามาในห้องถือวิสาสะก้าวมายืนตรงหน้าณัฐมณ ดวงตากลมโตใสแจ๋วจ้องมองหญิงสาวที่อชิระบอกว่าเป็นเพื่อนในครั้งแรกที่พบกัน สายตาเธอบอกว่าไม่เชื่อนักคงเพราะการกระทำของอชิระที่แตกต่างออกไป คนถูกจ้องมองไม่วางตาจึงวางสีหน้าไม่ถูก
มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะเนฮาร์ ณัฐมณบังคับเสียงสั่นเครือให้นิ่งยามเอ่ยถาม
เนฮาร์เลิกแถบคิ้วเข้มที่ประกอบดวงหน้าให้คมขำขึ้น ราวกับกำลังอ่านใจหญิงสาวตรงหน้า ร่างกายกับจิตใจของคนตรงหน้าไม่สัมพันธ์กันนัก มันไม่ปกติตั้งแต่พบหน้าบรูคส์กับศรันยาเมื่อครู่ ซึ่งดูเหมือนเด็กสาวต่างเชื้อชาติคนนี้จะเข้าใจดี นั่นเป็นเหตุผลที่เธอมาขอพบณัฐมณ คนจะพูดถอยไปทรุดกายผอมบางลงนั่งบนเตียงของแขกสาว แน่แล้วว่าเนฮาร์ไม่ได้เป็นเด็กสาวรับใช้ของบ้านหลังนี้
คุณเกลียดคุณชินเหรอ จะไปจากที่นี่จริงๆ เหรอคะ เธอโพล่งถามออกมาตรงๆ ดูท่าทีแล้วเนฮาร์จะอยู่ข้างอชิระเสียมากกว่า ดวงตากลมโตแวววาวยามที่จับจ้องเค้นคำตอบจากณัฐมณ ซึ่งพาให้ลมหายใจติดๆ ขัดๆ กับตำถามจี้ใจดำ
เอ้อ ฉัน... อึกอัก จะให้ตอบอย่างไรได้เมื่อในหัวของเธอขาวโพลน ปราศจากคำตอบนั้นในวินาทีนี้
เกลียดไหมน่ะหรือ...ไม่รู้ แต่เธออภัยให้เขาไม่ได้
ฉันต้องกลับบ้านน่ะจ๊ะเนฮาร์ อยู่ที่นี่ตลอดไปไม่ได้
                ความรู้สึกข้างในตีกันจนสับสน แต่ที่ตอบออกไปกลับเป็นการหลีกเลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องหัวใจกับเนฮาร์ เด็กสาวส่ายหน้าไปมาไม่พอใจกับคำตอบของอีกฝ่ายนัก
คุณยังไม่ได้ตอบคำถามแรกเลยนะคะ ว่าเกลียดพี่ชายของเนฮาร์ไหม อย่าเกลียดเขาเลยนะ เด็กสาวออกปากอ้อนวอน จนณัฐมณกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนอกจากความรู้สึกเจ็บช้ำ มือเรียวเล็กตรงเข้าเขย่ามือของณัฐมณจนกระตุก เนฮาร์มาเพื่อร้องขอแทนชายหนุ่มซึ่งมีศักดิ์เป็นพี่ชายบุญธรรมของเธอ ด้วยมองเห็นบางอย่างในแววตาสีเทาเข้ม ณัฐมณนิ่งไป...
อย่างไรเสียเธอก็ต้องไปจากที่นี่ และต้องสลัดทิ้งซึ่งอดีตร้ายๆ กับภาพของอชิระ นั่นทำให้เธอตัดสินใจตอบเนฮาร์ไปว่า...
ฉันไม่ได้เกลียดพี่ชายของเนฮาร์หรอกนะ แต่ฉันต้องไปจากที่นี่จริงๆ ยังไงก็รักษาตัวด้วยนะจ๊ะ เพราะเราคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
ณัฐมณเอ่ยปากร่ำลาเสร็จสรรพ ด้วยไม่คิดว่าจะมีโอกาสมาเหยียบที่คฤหาสน์แห่งนี้ คงไม่มีเหตุผลใดอีกแล้ว คำตอบที่เนฮาร์ได้รับจึงเยือกเย็น เนฮาร์ส่ายหน้าไปมาอีกครั้งแม้จะยังไม่เข้าใจเหตุผลลึกๆ แต่เด็กสาวมั่นใจว่าณัฐมณไม่ใช่แค่เพื่อนของอชิระ
เนฮาร์พยายามอย่างที่สุดแล้วที่จะรั้งหญิงสาวที่ถูกชะตาคนนี้ไว้ ด้วยเชื่อในสัญชาตญาณว่าอชิระรู้สึกพิเศษกับเธอคนนี้ อาจทัดเทียมเมย่า คนรักซึ่งเนฮาร์รู้จักดี แต่เด็กสาวก็ยังได้คำตอบเดิม ไม่ว่าใครก็ไม่อาจฉุดรั้งร่างกายบอบช้ำที่บรรจุหัวใจแห้งผากของหญิงสาวที่โดนอชิระทำร้ายอย่างเลือดเย็น
ฉันดีใจที่ได้รู้จักเธอ ลาก่อนนะจ๊ะเนฮาร์ เด็กสาวพยักหน้าหงึกๆ  
ลาก่อน...คุณชินเสียงแผ่วเบาถูกสะท้อนในลำคอระหง ไม่มีโอกาสแทรกออกมาให้ใครคนนั้นต้องรับรู้
 
เน็ทขอติดต่อคนที่เมืองไทย และยืนยันว่าขอกลับเมืองไทยให้เร็วที่สุดค่ะ
คำตอบที่ณัฐมณเพิ่งจะเปล่งออกเมื่อในไม่กี่นาทีก่อน ย้อนมากึกก้องในหัวอีกครั้ง...
คำพูดเด็ดเดี่ยวที่ร้องขอความเป็นธรรมจากบรูคส์ เป็นตัวกำหนดชะตาชีวิตต่อจากนี้ คนฟังทั้งสองพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ บรูคส์พยักหน้ารับปากกับเธอ เขาตัดสินใจส่งตัวหญิงสาวผู้นี้กลับเมืองไทยตามความต้องการของเธอ แม้จะรู้ว่าคงทำร้ายหัวใจด้านชาของอชิระ แต่คำพูดของเสือหนุ่มแห่งเวลล์ กรุ๊ปจำต้องศักดิ์สิทธิ์
มือเรียวบางที่ทิ้งลงข้างตัวอย่างไร้การควบคุมสั่นน้อยๆ เมื่อณัฐมณปลดชุดพื้นเมืองที่สวมอยู่ออกจากตัวเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่ศรันยานำมาให้ ขอบนัยน์ตาอ่อนบางร้อนผ่าวเพราะปาดเช็ดน้ำตาจนเหือดแห้งซ้ำๆ เสียงสะอื้นในอกแข่งขัน ยามที่ต้องลาจาก หัวใจสะท้อนในอกจนเจ็บปวด คงไม่ใช่เพราะหลงรักเขาหรอกกระมัง เพราะเธอไม่อาจรักผู้ชายอย่างอชิระได้
คนที่อยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ เหตุผล คนที่ร้ายกาจเกินกว่าใครคนไหนในโลกนี้
ถูกแล้วที่จะลาจาก ลาขาดจากอชิระตลอดกาล...
 
คนที่ล่วงรู้การตัดสินใจของณัฐมณเป็นคนสุดท้ายอาละวาดหนัก เริ่มจากตวาดลั่นใส่หน้าพี่ชายกับศรันยาอย่างไม่ไว้หน้า ร่างสูงใหญ่ไม่หยุดฟังเฉยๆ อชิระผลุนผลันลุกขึ้นจะไปหาณัฐมณ เขาไม่มีทีท่าจะยอมรับบทสรุปไร้สาระเช่นนี้ เพราะมันหมายถึงการต้องพรากจากกัน น้องชายดื้อรั้นไม่ฟังเสียง ซ้ำยังทำท่าจะขัดขวางการตัดสินใจของบรูคส์
บรูคส์กระชากร่างสูงใหญ่ไล่เลี่ยให้ลุกไปอีกทาง หมายจะเจรจาเป็นการส่วนตัวโดยมีสายตาของศรันยามองตามด้วยความกังวล ฝ่ามือหนากำกดแน่นที่คอเสื้อยืดสีเข้มของน้องชาย กดลงแรงๆ ที่แผงอกหนั่นแน่นจนติดผนังห้อง ประสานนัยน์ตาสีอำพันที่กำลังลุกเรืองกับแววตาสีหม่น
อย่ามัวแต่อาละวาด ทำตัวเป็นเด็กหลือขออยู่เลยชิน นายน่าจะโตได้แล้ว
ฮึ!”อชิระสะบัดใบหน้าพรืดไม่ยอมรับฟัง
ความรู้สึกที่เป็นไปขณะนี้ คือ การถูกพรากสิ่งสำคัญ คล้ายส่วนหนึ่งของหัวใจที่กำทุกความรู้สึกของเขาขาดวิ่น หากยินยอมแล้วหัวใจของเขาจะเป็นอย่างไรเล่า อาจระบมทนทุกข์เพราะมันปวดปร่ามากกว่าตอนที่ต้องเลิกราจากเมย่าหลายเท่านัก บรูคส์พ่นลมหายใจหนักหนา
ถ้านายต้องการเขาจริงๆ ก็ไปพยายามภายหลังทำให้เขารู้สิ เข้าใจที่พี่พูดไหม นายต้องไปต่อสู้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่ฉกชิงมาเป็นของตนด้วยวิธีการสิ้นคิดอย่างนี้ น้ำเสียงเยียบเย็นเอ่ยปาก ทั้งค่อนขอดและสั่งสอนไปพร้อมกัน
บรูคส์คิดเวทนาน้องชายเต็มกำลัง ที่หลงอยู่ในวังวนของอารมณ์ที่ขาดเหตุผล เรียวแขนกำยำที่ปล่อยทิ้งลงข้างตัวของชิน แข็งขืนด้วยการกำเอาไว้แน่น ถูกบีบบังคับให้ยอมรับการตัดสินใจของฝ่ายหญิงที่อยากหนีห่างจากเขา ใบหน้าสีเข้มนูนขึ้นด้วยรอยกรามที่ข้างแก้มแต่ก็ต้องยอมรับเพราะนี่คือคำสั่งของพี่ชาย ผู้ที่เป็นเสมือนเจ้าชีวิตที่ชุบเลี้ยงเด็กกำพร้าแบบเขาจนมีวันนี้
ใจเย็นๆ แล้วก็กลับไปคิดดูซะว่านายต้องการเน็ท หรือว่าแค่...ชั่ววูบ ถ้ามันแค่นั้นก็ปล่อยมือจากเขาซะเถอะ บรูคส์ปล่อยมือจากน้องชาย ไม่ได้กระแทกกระทั้นรุนแรงเพราะเข้าใจจิตใจที่กำลังสับสน
หากอชิระ หลงรัก หญิงสาวคนนี้เข้าจริงๆ การกระทำของผู้เป็นพี่ชาย คือ การทำร้ายความรู้สึกอย่างรุนแรง แต่มันก็สาสมกันแล้วมิใช่หรือ...
 
รถคันหนึ่งตระเตรียมการออกเดินทางกลับอเมริกา ส่วนอีกคันหนึ่งพุ่งปราดเข้ามาจอดด้านหน้าคฤหาสน์สีมืดทะมึน ร่างโปร่งบาง ผอมชะลูดที่ก้าวลงมาจากรถคันงามด้วยท่าทางงดงามราวนางพญาทำให้บุคคลที่กำลังจะก้าวขึ้นรถต้องชะงัก ทั้งศรันยากับณัฐมณ โดยเฉพาะบรูคส์ซึ่งรู้จักหญิงสาวรูปร่างผอมบางราวนางแบบผู้นี้เป็นอย่างดี
เมย่า เขาครวญชื่ออดีตคนรักของน้องชายเบาๆ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ณัฐมณได้พบกับหญิงสาวที่อชิระรัก
ดวงตาเศร้าซึ้งหม่นลง นี่น่ะหรือ...
ผู้หญิงผู้เป็นที่รักของผู้ชายที่ขอเธอแต่งงาน ทั้งหมดนั้นเป็นแค่คารมล่อลวงให้รู้สึกหลงใหล อาลัยอาวรณ์สินะ ร่างโปร่งบางก้มใบหน้านวลเนียนที่เริ่มออกสีระเรื่อลงต่ำ เก็บซ่อนรอยน้ำตากดลึกลงสู่ห้วงหัวใจ แล้วก้าวเข้าไปนั่งที่เบาะหลังทันทีที่เห็นอชิระก้าวอาดๆ ออกมาจากคฤหาสน์ 

พบกันตอนหน้าค่า บ๊ายบาย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

731 ความคิดเห็น

  1. #569 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2552 / 13:08
    สนุกมากค่ะ
    #569
    0
  2. #471 p@d@w@n (@boubou77) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 04:39
    พระเอกทําตัวเหมือนเด็กขาดความอบอุ่น.....
    #471
    0
  3. #305 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2552 / 11:40

    ชิน รู้ สึก ช้า ไปปะ นู๋ เน็ท ช้ำ แล้วน้า อิอ

    #305
    0
  4. #304 Yama-Maki (@anata1it) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2552 / 10:28
    ค่อยยังชั่วหน่อยที่ความเอาแต่ใจของพี่ชายพระเอก
    เข้าข้างนางเอกใจตอนนี้
    แต่พะรเอนร่เอาแต่ใจจริงๆๆนะค่ะ แบบของแท้
    ทำไมกับนางเอกชอบทำตัวโหดร้าย
    ทีกับเมย่า เฮ้อ เราละอยากให้ใครมาสั่งสอนพระเอกจริงๆเลย
    #304
    0
  5. #302 ฟ้าหม่นเดียวดาย (@jeab51) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2552 / 04:52
    อ๋าย...จบตอนได้ไงนี่ ไม่แถมหน่อยเหรอคะ
    #302
    0
  6. #301 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 21:33
    กรี๊ด~~~
    จบตอนได้กระชากใจอีกแล้วค่าคู๊ณณณณณณณณณณ
    #301
    0
  7. #300 พี่แป๊ด (@naowarat_epp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 18:40
    คุณชินรักเน็ทแล้วแต่ว่ายังไม่รู้ใจตัวเอง ถึงได้หวงเน็ทมากขนาดนั้น ขนาดจะยอมขัดใจกับพี่ชายเลย
    แต่คนที่น่าสงสารหนีไม่พ้น เน็ท อีกตามเคย ยิ่งเห็นเมย่ามาด้วยแล้วยิ่งช้ำใจขึ้นไปอีก
    คุณชินก็นิสัยร้ายกาจเอาการอยู่  เน็ทกลับเมืองไทยไปเลย ทำให้คุณชินคิดถึงให้เข็ดเลยยยย
    #300
    0
  8. #299 ฮันนี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 17:20
    โอ๊ย..กลับมาทำไมเมย่า แล้วนู๋เน็ทละ...นายชิน....
    #299
    0
  9. #298 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 16:23
    ชินเลือกให้ถูกนะ อย่าให้เส้นผมมาบังตา
    #298
    0
  10. #297 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 15:49
    ฮือ ๆ ๆ ๆ สงสารเน็ท
    นายชินใจร้าย
    ยัยเมย่ากลับมาทำมายยยยยยย
    #297
    0
  11. #295 annita_1110 (@annita_1110) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 12:56
    หุ หุ  สมน้ำหน้า อี ตาชิน  ดู ซิ ว่า ระหว่างยัยเมย่า กัน เน็ท  อีตาชินจะทำยัง ไง

    ป.ล.หนูเน็ท งอนนานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลย  ชิ ชิ  ผู้ชายร้ายกาจ 
    #295
    0
  12. #294 นางมารร้าย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 12:39
    เอาละสิ จบตอนแบบให้คิดอีกแล้ว เมย่า กลับมาทำไม มาขอคืนดีเหมือนเดิมรึป่าว แต่ที่แน่ๆ หนูเน็ท คิดไปแล้วว่าใช่ แล้วคุณชินละ ที่ลงมาเนี่ย จะมาห้ามเน็ทไม่ให้ไป รึว่าจะมารับขวัญเมย่า ที่มาหาพอดี แล้วจะตัดสินใจยังไงละ เมียกำลังจะลาจาก ส่วนแฟนเก่าที่รักเหลือ กำลังจะกลับมาหา



    เน็ท กลับไทยไปเลย หรือไม่ก็อยู่ต่อไป แต่ไปคู่กับบอดีการ์ด คุณปราบ ดีกว่า ปล่อยให้คนไม่รู้ใจตัวเองช้ำใจต่อไป แต่ เน็ท ละ คงช้ำด้วย เพราะรักชินเข้าแล้ว
    #294
    0
  13. #293 super_p (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 12:13
    โฮะๆๆๆ เน็ทกลับไทย คู่แข่งเพียบแหละอชิระ ไหนจะแฟนเก่าเฮงซวย



    ไหนจะเพื่อนร่วมธุรกิจ อีก



    และก็คุณบอดีการ์ด(เชียร์คนนี้แหละ) สนุกแน่อชิระ 555 แอบสะใจ
    #293
    0
  14. #292 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 12:03
    คุณชินตัดสินใจดีๆนะ
    แต่ไม่ว่าจะตัดสินใจแบบไหน งานนี้ก็ต้องมีคนเจ็บ
    ผู้หญิงทั้งสองคนก็ไม่ผิดทั้งคู่ แล้วจะให้เลือกใครดีล่ะ
    เฮ้อ....เป็นคุณชินตอนนี้ก็คิดยากเหมือนกันนะเนี่ย

    ส่วนหนูเน็ท วิ่งหนีตัวเขายังไงก็วิ่งไปได้
    แต่หนีหัวใจตัวเองพ้นหรือเปล่า ลองคิดดูดี ก็แล้วกันนะ
    #292
    0
  15. #290 kitygang (@nuch_kity) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 11:42
    แงๆๆๆ
    นางเอกสู้ๆๆๆ
    #290
    0
  16. #289 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 11:15
    หึ สาสมหรือ ยังหรอก นั่นยังไม่เพียงพอ แต่ก็นะ คู่รักกลับมาแล้วมิใช่หรือ ก็กลับไปควงกัยต่อซี่ เหมาะสมกันดีออก

    ส่วนคนดีๆอย่างเนทก็ปล่อยเขาไปเถอะ ไปฉุดเขาลงนรกขุมเดียวกับแกทำไม
    #289
    0
  17. #287 นางมารร้าย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 10:20
    อัพไวไวค่ะ รออยู่จ้า
    #287
    0
  18. #286 โอเล่รสส้ม (@prarotna) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2552 / 10:02
    พากลับไปเลยพี่ชาย
    น้องชายแย่ ๆ แบบนี้ ใครได้ไปซวยตายเลย
    #286
    0
  19. #284 a-mi (@keylynn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 21:28
    อ๊ากกก.....ค้าง........

    เอาไงดีเนี่ยไม่รู้จะเชียร์ข้างไหนดี..ใจนึงก็อยากให้แต่ง อีกใจก็อยากให้หนี...เฮ้อออ.....

    แต่ที่รู้แน่ๆคือ.....ถ้าไม่ได้อ่านต่อเร็วๆนี้อาจมีรายการลงแดง!!!
    #284
    0
  20. #283 นางมารร้าย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 20:38
    เอาที่เหลือมาลงด่วน ที่แน่ๆ เน็ทอย่ายอมอชิระนะ ต้องดัดนิสัยให้จังหนับ เอาให้ลงแดงตายกันไปข้างเลย ทำเขาไว้เยอะ



    #283
    0
  21. #282 yuechan (@yuechan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 19:24
    หือ? แค่นี้เองหรอ ลงดาบแค่นี้ยังน้อยไป

    เนท ใจแข็งไว้ จะได้พ้นจากผู้ชายสารเลวคนนี้แล้ว นึกถึงสิ่งที่มันทำเอาไว้ สู้กลับไปตายเอาดาบหน้าที่บ้านเกิดดีกว่าเจ้าผีไม่มีศาลนี่

    คนเรามันมีผิดได้ แต่ผิดแล้วต้องสำนึก สำนึกแล้วต้องแก้ไข ไม่ใช่สำนึกได้ครั้งคราวแล้วก็ผิดซ้ำผิดซากอย่างนี้มันไม่ไหว ถึงแม้จะเริ่มมีใจให้ก็เถอะ แต่แค่นนี้มันยังใช้อารมณ์แล้วเลย ขืนอยู่ต่อมีหวังตายทั้งเป็น
    #282
    0
  22. #281 กระปุกออม (@kasinee2526) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 19:06
    ที่เหลือ จงมา จงมาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #281
    0
  23. #279 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 16:21
    เอาความดีเข้าสู้เน็ทอย่าไปกลัว
    #279
    0
  24. #278 สาวลูก2 (@sangrawee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 16:15
    เย้
    กลับบ้านดีกว่าเนอะเนท
    #278
    0
  25. #277 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2552 / 16:14
    เอ่อ..มิ้งก็ยังเชียร์คุณชินแฮะ
    อยากให้กลับมามีหัวใจอีกครั้ง แม้ว่ามันจะเคยเกเรและทำร้ายคนอื่นมามาก
    แต่ใครล่ะจะไม่เคยก้าวเดินผิดพลาด คนธรรมดาง่ะ
    สำหรับมิ้งคนที่ดีแสนดีที่เหมือนจะไม่เคยทำผิดเนี่ยน่ากลัวมาก
    กลัวว่าเมื่อวันหนึ่งเขาอาจจะเริ่มเดินผิดทางเมื่อมีเราแล้ว
    ถึงตอนนั้นเราคงเสียใจกว่านี้เยอะที่มองคนนี้ไว้ดีเสียเกินความจริง
    เพราะฉะนั้นเชียร์หนูเน็ทให้ช่วยคุณชินกลับมาเป็นคนดีคนเดิม

    แต่คนดื้ออ่ะนะ ไม้แข็งจะใช้ไม่ได้ผลหรอก
    ที่อ่อนลงเนี่ยก็เพราะความอ่อนโยนน่ารักของเน็ทต่างหากล่ะ
    แต่บรูคส์กำลังจะทำพังอีกรอบง่ะ

    เฮ้อ..อันที่จริงอยากจะเชื่อว่าคุณชินกลับใจนะ แต่ว่ากลับมาคิดถึงชื่อตอนแล้ว
    ให้หวั่นวิตกแฮะ เกิดแกกลับเพี้ยนไปอีกมิ้งจะโดนแฟนหนูเน็ทยำเดี่ยวไปด้วยหรือเปล่า
    ในฐานะที่กล้ายืนอยู๋ข้างคุณชินแบบเนี้ย อิอิ..
    ถ้ามีไรไม่เข้าทีก็อย่าโกรธเกลียดมิ้งไปอีกคนเด้อท่านผู้ชม
    #277
    0