ข้าวเม่าทอด

อีกหนึ่งเมนูในชุดกล้วยแขกที่เริ่มหาทานยากมากขึ้นทุกวัน เป็นการนำกล้วยไข่สุกมาแปรรูป โดยใช้ข้าวเม่ารางป่นกวนกับน้ำตาลและมะพร้าวห่อกล้วย แล้วนำไปชุปแป้งทอดอีกครั้ง บางท้องถิ่นเรียกกล้วยข้าวเม่า
สูตรข้าวเม่าทอด
ระยะเวลา 1 ชม.
วัตถุดิบข้าวเม่าทอด
1. กล้วยไข่สุก (ไม่งอม ลูกเล็กๆ) 10 - 12 ผล
หน้ากระฉีก
2. ข้าวเม่า 1 1/2 ถ้วย
3. มะพร้าวขูดขาว 2 1/4 ถ้วย
4. น้ำ 1/2 ถ้วย
5. น้ำตาลปีบ 1 1/4 ถ้วย
แป้งชุบทอดและแป้งฝอย
6. แป้งข้าวเจ้า 2 ถ้วย
7. ไข่ไก่ 1 ฟอง
8. หัวกะทิ 1 – 1 1/2 ถ้วย
9. น้ำปูนใส 1/4 ถ้วย
10. เกลือป่น 1 ช้อนชา
11. น้ำมันพืช
วิธีทำข้าวเม่าทอด
1. ข้าวเม่า – คั่วไฟอ่อนๆ ให้พอกรอบ แบ่งตำทีละน้อย ตำหยาบๆ (ไม่ต้องเป็นผง)
2. หน้ากระฉีก – กะทะทองใส่น้ำตาลปีบ น้ำ ละลายให้เข้ากัน ใส่มะพร้าว คนให้เข้ากัน นำไปตั้งไฟอ่อนถึงกลาง เคี่ยวจนเหนียวน้ำงวด ใส่ข้าวเม่ากวนผสมกัน แผ่ดูให้เป็นแผ่น และเพื่อคลายความร้อน (ถ้าไม่เหนียวจะหุ้มกล้วยแล้วหลุด)
3. แป้งชุบ – อ่างใส่แป้งข้าวเจ้า เทหัวกะทิใส่ทีละนิด นวด ใส่ไข่ไก่ในกะทิที่เหลือผสมให้เข้ากัน แล้วเทใส่แป้งนวดต่อ ใส่น้ำปูนใส เกลือ นวดจนเข้ากัน แบ่งแป้งที่ผสมแล้ว 1 ถ้วยไว้ทำฝอย
4. ตักหน้ากระฉีกประมาณ 1 ช้อนโต๊ะพูนๆ วางบนแผ่นพลาสติกแผ่ออกให้บางเท่ากัน วางกล้วยตรงกลาง ใช้พลาสติกม้วนพับเข้าหากันบีบให้หน้ากระฉีกเกาะกล้วยให้มิดและแน่นเรียบ วางเรียงในถาด
5. กะทะใส่น้ำมันปาล์ม ไฟกลางถึงร้อน จุ่มกล้วยที่หุ้มหน้ากระฉีกลงในอ่างแป้งชุบทีละลูก ประมาณ 2หรือ 3 ลูก เรียก 1 แพ นำลงทอด พอเหลืองกรอบตักขึ้นสะเด็ดน้ำมัน
6. กะทะใส่น้ำมัน ตั้งไฟอ่อน ใช้มือจุ่มแป้งชุบ โรยแป้งลงในกะทะ ใช้ทัพพีโปร่ง ตะล่อมฝอยแป้งให้เกาะเป็นก้อนติดกันเป็นแพหรือแผ่น พอเหลืองกรอบตักวางหน้าบนตัวข้าวเม่า (ทำครั้งละแพ อย่าให้ไฟแรงมากเพราะตัวเปลือกข้าวเม่าจะไหม้เร็วและไม่กรอบ
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
2013
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
ความคิดเห็น