Fic Rov [Yaoi BL]

ตอนที่ 13 : Dirak x D'arcy •| เซ็กซ์เงียบ |• 18+ (แก้ไข)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    22 เม.ย. 63


_______________________________
เนื้อหาในที่นี้
-เป็นเรื่องเกี่ยวกับเซ็กซ์
-พี่น้องได้กัน ขัดศีลธรรมจัด:)
-มีเซ็กซ์ที่โจ่งแจ้ง (เอาให้สุด)
-เนื้อหาอ้างอิงเนื้อเรื่องจักรวาลในเกม ตรงไม่ตรงขอโทษล่วงหน้า
-เป็นแค่เนื้อหาสมมุติขึ้นเท่านั้น
เพื่อสนองอิคนเขียน อย่าไปคิดมาก
_______________________________



"ยินดีต้อนรับกลับนะ ดิเรค"
คำกล่าวต้อนรับจากเสียงนุ่มนวลของสหายที่ครั้นเคยร่วมรบด้วยกันมา หญิงสาว1ใน3ผู้ก่อตั้งสภาเวทย์มนต์ยืนยิ้มต้อนรับประธานแห่งสภาเวทย์มนต์ของCarano และผายมือเข้าไปในฐานบัญชาการCarano
 


"อืม คงได้อยู่นานเลย ก็นะว่างพอดี"
ดิเรกยกยิ้มอย่างผ่อนคลาย ขายาวก้าวอย่างฉับไวเข้ามา ดวงตาสีทองแกมส้มกวาดสายตามองรอบๆ ทุกสิ่งยังคงเหมือนเดิมไม่ต่างจากตอนที่เขาจากมาเนื่องด้วยการงานภาระหน้าที่ต่างๆ ทำให้น้อยครั้งที่จะได้กลับมาทำงานที่ฐานบัญชาการCarano แบบจริงๆจังๆ ผู้ก่อตั้งสภาเวทย์มนต์มองหาบางสิ่งอย่างลุกลี้ลุกลนรวมถึงอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้า หญิงสาวพลังเวทย์สายน้ำที่สังเกตอยู่ได้เผลอยิ้มออกมา เพราะเธอรู้สาเหตุอาการเช่นนั้นดี
 


"ถ้าดาร์ซี่ละก็ วิจัยสัตว์กลายพันธุ์ในทะเลปะการังน่ะ"
เพื่อนสาวเอ่ยขึ้น เรียกความสนใจให้ร่างหนาได้อย่างดี ดิเรคขมวดคิ้วมองหญิงสาวด้วยคำถามมากมาย
 


"นี่จับสัตว์พวกนั้นมารึ?"
ชายหนุ่มถาม เซฟีร่าส่ายหน้าไปมาเป็นการปฏิเสธ จะให้ไปจับสัตว์กลายพันธุ์เหล่านั้นมาไว้ในสถานที่เวทย์มนต์เนี่ยนะ ช่างเป็นเรื่องประหลาดแท้
 


"เปล่าหรอก แค่เอกสารการพบเจอของผู้คนแถวนั้น ดาร์ซี่เลยนำมาวิเคราะห์"
หญิงสาวตอบ ดิเรคเบ้ปากเล็กน้อยถึงบุคคลที่3ที่ควรจะออกมาต้อนรับเขาหน่อย ในฐานะที่เขาเป็นถึงประธานรึไม่ก็พี่ชายคนนึง รังสีความน้อยใจแผ่ออกมาจนหญิงสาวสัมผัสได้ เซฟีร่ายิ้มรับกับสถานการณ์พี่งอนน้องอย่างอดไม่ได้ โตๆกันแล้วยังงอนไปได้
 


"ไปหาดาร์ซี่สิ ยืนงอนตุ๊บป่องแบบนี้ เขาคงออกมาหรอก"
หญิงสาวแซวเพื่อนชายร่างหนา ดิเรคถอนหายใจรับคำแซวก่อนจะเดินหายไป ทิ้งให้หญิงสาวยืนอมยิ้มอยู่อย่างนั้น
.
.
.
.
.
ห้องทรงสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ที่ภายในมีชั้นหนังสือมากมายวางเป็นแถวยาว กองเอกสารแบบแผ่นกองอยู่ทุกมุมห้อง รวมถึงเอกสารที่ม้วนอยู่ในตะกร้าอีกนับไม่ถ้วน หลอดแก้วทดลองตั้งบนโต๊ะใหญ่มากมายพร้อมกับสะสารบางอย่างหลากสีกันออกไป รวมๆมีมูลค่ามหาสาร มีร่างๆนึงนั่งอ่านเอกสารกับหนังสือเป็นกองด้วยความตั้งใจอยู่บนโต๊ะทำงาน ที่บอกได้เลยว่ารกแบบสุดๆ ดวงตาสีโคบอลต์บลูสว่าง ไล่ไปตามตัวอักษรอย่างจริงจัง แต่ยังมีอาการเบลอๆแสดงออกมา เนื่องจากพักผ่อนน้อย
 


'เอี๊ยดดด'
ดวงตาคู่สวยละออกจากตัวหนังสือ เมื่อประตูบานหนาถูกเปิดออก ร่างเพรียววางเอกสารกับหนังสือในมือลงกับโต๊ะ พร้อมกับจ้องมองตรงไปที่ประตูบานหนา ปรากฏชายร่างหนาที่ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มกว้างสดใสมองตรงมายังร่างเพียวที่โต๊ะ
 


"ขออนุญาตครับ ผู้พิทักษ์แห่งกำเเพงNorman"
น้ำเสียงทะเล้นถูกส่งออกมา ไม่วายเดินตรงเข้ามาหาเขาและหยุดยืนอยู่ตรงหน้า
 


"ข้าน่าจะรู้นะ ว่ามีไม่กี่คนหรอกที่ปลดล็อคเวทย์มนต์ที่ข้าสร้างตรงประตูได้ ดิเรค ประธานสภาเวทย์มนต์"
ดาร์ซี่หัวเราะเบาๆในลำคอและยิ้มกว้างออกไป พร้อมกับมองไปที่ชายร่างหนาผู้เป็นเจ้าของชื่อ และแถมเป็นพี่ชายของเขาอีก
 


"อย่าเรียกห่างเหินเช่นนั้นเลย ดาร์ซี่"
ดิเรคกล่าวพร้อมกับยื่นมือแกร่งมาจรดคางมนดึงเล็กน้อยให้เข้ามาใกล้ ผู้พิทักษ์กำเเพงใหญ่คล้อยตามการกระทำ ส่งยิ้มบางขี้เล่นแก่อีกฝ่าย ดิเรคเลื่อนฝ่ามือใต้ถุงมือขึ้นมาตรงแก้มนิ่มสีขาวอย่างอ่อนโยน ไม่วายลูบวนไปมาอย่างสนุก
 


"อืออ อุ่นจัง"
เสียงอื้ออึงในลำคอส่งออกมาอย่างพอใจ ร่างเพรียวประคองมือหนาด้วยมือของตนพร้อมกับซุกใบหน้าลงไปอย่างออดอ้อน ประธานหนุ่มส่งสายตาเอ็นดูมาให้แต่ทุกอย่างก็ต้องหยุดแค่ตรงนี้ เมื่อมีเสียงเคาะเบาๆจากประตูข้างหลังดังมา ดิเรคชักมือกลับอย่างเสียดายรวมถึงดาร์ซี่ด้วย
 


"เข้ามาได้"
ร่างเพรียวเอ่ยเสียงดังพอประมาณให้คนนอกห้องได้ยิน ประตูบานหนาค่อยๆแง้มออก เป็นเพื่อนสาวที่เข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ หญิงสาวมองทั้งชายหนุ่มทั้ง2ที่ยืนด้วยสีหน้าแปลกๆ
นี่เธอมาขัดอะไรรึเปล่านะ
เซฟีร่าเดินตรงมาที่โต๊ะทำงานของเจ้าของห้อง ก่อนจะวางเอกสารที่ถือมาลงบนโต๊ะอย่างเบามือ
 


"นี่เอกสารที่เจ้าต้องการ งั้นข้าไม่รบกวนแล้วล่ะ"
หญิงสาวกล่าวลา หมุนตัวกลับและเดินตรงไปยังประตูบานหนา แต่ก็หยุดยืนนิ่งเมื่อนึงอะไรบางอย่างได้ สาวนักเวทย์สายน้ำหันกลับมาหาทั้ง2ที่ยืนอยู่และกล่าวบางอย่างก่อนออกไป
 


"อ้อ อย่าลืมไปเยี่ยมที่สถาบันเวทย์มนต์บ้างล่ะ เด็กๆคิดถึง"
ชายหนุ่มทั้ง2มองหน้ากัน และเข้าใจสิ่งที่หญิงสาวพูด เนื่องด้วยพวกเขาอยู่แต่สภาเวทย์มนต์รึไม่ก็ฐานบัญชาการCarano แทบไม่ได้ไปที่สถาบันเวทย์มนต์สถานที่ซึ่งฝึกการใช้เวทย์มนต์

 

"ไว้เราไปด้วยกันในวันพรุ่งนี้ดีไหม"

ดาร์ซี่กล่าว ดิเรคยิ้มรับไม่มีปัญหาใด เพราะยังไงซะพรุ่งนี้เขาก็ว่าง ถึงใจจริงเขาอยากอยู่สองต่อสองกับร่างตรงหน้ามากกว่าก็เถอะ

 

"ไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้ข้ากลับมาเหนื่อยมาก เจ้าช่วยข้าหน่อยสิ:)"

น้ำเสียงทะเล้นปนเจ้าเล่ห์จากชายร่างหนา ที่เดินมาข้างหลังเก้าอี้ที่ร่างเพรียวนั่งอยู่ ดิเรคซุกใบหน้าลงบนลำคอขาวระหงอย่างสนุก เจ้าของร่างดิ้นเล็กน้อยหัวเราะเบาๆออกมาจากความจั๊กจี้ ดาร์ซี่ยกมือขึ้นมาดันใบหน้าของผู้เป็นพี่ออกห่าง ดิเรคส่งเสียงไม่พอใจที่ถูกขัดแต่ไม่ได้ดื้อดึงอะไรมาก

 

 

"ตรงนี้จะดีรึ? ข้ายังไม่ล็อคประตูเลยนะ"

ดาร์ซี่ยกนิ้วชี้เรียวแนบริมฝีปากหนาของคนด้านหลัง พร้อมกับกล่าวสาเหตุที่ขัดความสุขของร่างหนา ดิเรคยกยิ้มมุมปากก่อนจะร่างเวทสีเหลืองทองอร่ามพุ่งไปที่ประตูบานหนาทำการล็อคมันและคุมเสียงไม่ให้เล็ดลอดออกไป

 

 

"ตรงนี้แหละ"

กล่าวจบ ดิเรคช้อนตัวดาร์ซี่ให้ลุกจากเก้าอี้ดันให้ร่างเพรียวนานราบลงไปกับโต๊ะใหญ่ เอกสารรวมถึงหนังสือต่างๆหล่นกระจัดจะจายลงจากโต๊ะ แต่มันก็ไม่ได้ดึงความสนใจจากทั้ง2สองนัก แขนแกร่งค้ำลงกับโต๊ะ กันคนใต้ร่างลุกหนี ดวงตาสีทองแกมส้มมองโลมเล้าไปทั่วด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

 

 

"โรคจิตขึ้นรึ ถึงได้ใช้สายตาเช่นนั้น"

เสียงหวานแหย่ขึ้น ส่งผลให้คนบนร่างขำออกมาอย่างชอบใจ

 

 

"เพราะเจ้างามไงหล่ะ"

สิ้นคำกล่าว ใบหน้าหนาโน้มเขาหาใบหน้างามจุมพิตเบาๆลงบนเปลือกตา ต่อด้วยสันจมูกโด่งสวยได้รูป ร่างเพรียวพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เพื่อรับสัมผัสอย่างตั้งใจ ก่อนจะหยุดลมหายใจลงเมื่อริมฝีปากหนาตรงมาประกบกับริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ไม่มีการลุกล้ำใดๆเกิดขึ้น ร่างหนายังคงแกล้งไปเรื่อยๆจนดาร์ซี่เริ่มหมดความอดทน มือเรียวประคองใบหน้าเหนือตนให้หยุดนิ่ง เข้าประกบด้วยริมฝีปากบางอย่างฉับไว ค่อยๆสอดลิ้นเรียวเข้าไปในโพลงปากแต่มีหรืออีกฝ่ายจะยอมอยู่ฝ่ายเดียว ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดลิ้นเรียวกลับอย่างหยอกล้อ กวาดความหอมหวานอย่างละโมบ ทั้งสองไม่มีท่าทียอมใคร ดึงดูดแลกน้ำหวานกันอย่างสนุก ลิ้นเรียวผละออกมาอย่างเชื่องช้า เลียริมฝีปากตนอย่างพึงพอใจ การกระทำตรงหน้าส่งผลให้ร่างหนาหมดความอดทน เส้นอารมณ์ขาดผึ่ง จากแต่เริ่มที่ดูหวานละมุนปนออดอ้อนเปลี่ยนมาเป็นรุ่มร้อนอย่างง่ายดาย

มือหนาปลดอาภรออกจากร่างเพรียวอย่างว่องไวด้วยแรงอารมณ์ ร่างเพรียวยื้อมือหนาไว้ให้ใจเย็นๆ ดิเรคกัดฟันสกัดกั้นอารมณ์พุ่งพล่านในตัวตามคำขอของผู้เป็นน้องอย่างว่าง่าย

 

 

"ไม่ต้องรีบร้อน ท่านพี่ ข้าให้ท่านได้ผ่อนคลายทั้งคืน~"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ สถาบันเวทย์มนต์

 

 

ประตูบานใหญ่ค่อยๆเปิดออก ปรากฏร่างของชายหนุ่ม2คนที่เดินเข้ามายังห้องเรียนเวทย์มนต์ เหล่านักเรียนต่างจ้องมองมาอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นประธานแห่งสภาเวทย์มนต์ และผู้พิทักษ์กำแพงแห่งNorman คาบเรียนในวันนี้ดูตื่นเต้นกว่าวันอื่นๆ เมื่อเซฟีร่าบอกว่าในวันนี้ ทั้ง2จะมาช่วยสอนด้วย

แต่เหมือนจะเป็นดิเรคมากกว่าที่สอนอย่างสนุกสนาน ต่างกับดาร์ซี่ที่ดูง่วงนอน เบลอๆเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน เซฟีร่ายืนสังเกตอยู่นานแต่ก็คิดว่า ดาร์ซี่คงวิจัยดึกตามเคย การสอนดำเนินไปทั้งช่วงเช้าและบ่าย เมื่อตกเย็นนักเรียนต่างกลับกันไป บ้างก็ไปอยู่ต่อเพื่อฝึกเวทย์มนต์ ซึ่งเป็นเช่นนี้ตลอดทุกวัน

เหล่านักเรียนที่อยู่ฝึกซ้อมต่อ ต่างหวังว่าประธานสภาเวทย์มนต์และผู้พิทักษ์กำเเพงแห่งNorman จะอยู่เพื่อช่วยฝึกสอน แต่เปล่าเลยทั้ง2กลับขอตัวกลับพร้อมกับเหตุผลว่ามีงาน ทำให้เหล่านักเรียนเสียดายไปไม่น้อยเลยทีเดียว

.

.

.

.

.

.

"ดะ ดิเรค ใจเย็นก่อน นี่ห้องสมุดนะ"

ฝ่ามือผอมเรียวยกขึ้นทาบหน้าอกของคนร่างหนาที่ซุกมายังซอกคอระหงอย่างกระหาย แรงอารมณ์พุ่งสูงขึ้นตามจังหวะการหายใจที่รุนแรง ดาร์ซี่พยายามพลักดันผู้เป็นพี่ออกห่าง แต่ไม่เป็นผล ริมฝีปากหนาพร่ำประทับลงจุมผิตที่ลำคออย่างหมั่นเขี้ยว ไม่แม้จะสนใจเสียงร้องห้ามจากร่างตรงหน้าแม้แต่น้อย แผ่นหลังบางกระแทกเข้ากับชั้นวางหนังสือเป็นระยะจากแรงกระตุกเสียวซ่าน พร้อมกับเสียงร้องเล็กๆเล็ดลอดออกมา

 

"ก็ดีสิ มันเร้าใจนะสำหรับข้า:)"

น้ำเสียงยียวนขี้เเกล้งกระซิบใกล้ใบหูขาวแดงระเรื่อ ร่างหนาดึงถุงมือหนังข้างนึงออก ก่อนจะบังคับให้คนตรงหน้าคาบเอาไว้ ดาร์ซี่ขบกัดถุงมืออย่างไม่พอใจแต่ก็ต้องจำยอม เพราะประธานแห่งสภาเวทย์มนต์ตอนนี้เป็นคนคุมเกมแบบเต็มตัว มือหยาบจากการถูกใช้งานพลังเวทย์มาอย่างหนักยกขึ้นลูบไล้ลำคอขาวระหงส์อย่างสนุกมือ ต่อด้วยการค่อยๆไล่ลงยังหน้าท้องที่ถูกปกปิดด้วยอาภรสีเข้มที่ปกคลุมไปด้วยเวทย์มนต์ ดิเรคยกยิ้มมองอาภรตรงหน้า และส่งพลังเวทย์ออกมาจนไหม้อาภรที่หน้าท้องลามจนถึงหน้าอก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อขาวเรียงตัวสวยงาม ถึงไม่ได้ราบเรียบเหมือนสตรี แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ดิเรคพึงพอใจเป็นอย่างมากได้อย่างง่ายดาย มือหยาบลูบไล้ไปมาอย่างหลงละเริง ต่างกับร่างเพรียวที่เสียวซ่านกับสัมผัสที่ถูกมอบให้จนแทบคลั่ง หยาดน้ำสีใสไหลออกมาจากริมฝีปากบางอวบอิ่มจนเลอะทั่วถุงมือหนังที่คาบอยู่ หยาดเหงื่อเม็ดใสผุดขึ้นเต็มใบหน้าพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อ เพิ่มความเซ็กซี่เป็นอย่างมาก ดิเรคมองใบหน้าเรียวอย่างพอใจกับผลลัพธ์ คนงามของเขาดูดีมากในตอนนี้

 

 

"ขอบคุณที่มาช่วยชั้นติวนะ!"

น้ำเสียงร่าเริงสดใสดังขึ้น จากผู้มาเยือนใหม่ เด็กสาวสองคนเดินถือสมุดเล่มหนาในมือกันมาคนละเล่ม ก่อนจะนั่งลงที่จุดนั่งอ่านหนังสือ ดาร์ซี่สะดุ้งเฮือกเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่ามีคนเข้ามาในอาณาเขตนี้ พยายามดันดิเรคสุดชีวิตและส่ายหน้าส่งไปเชิงว่า ให้หยุดแค่นี้

ดวงตาสีทองแซมส้มจ้องมองเข้ามามาในดวงตาสีโคบอลต์บลูสว่างที่กำลังสั่นเทา แต่สำหรับดิเรคมันเป็นการปลุกอารมณ์ทางอ้อมสำหรับเขาดีๆเนี่ยเอง

 

'ขอโทษล่วงหน้านะดาร์ซี่ แต่เจ้าช่างน่ารังแกเหลือเกิน'

ร่างหนายกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา ก่อนจะย่อลงให้ระดับใบหน้าตรงกับหน้าอก ริมฝีปากหนาไล่จูบทั่วกล้ามเนื้อหน้าอก ก่อนจะดูดเม้มเม็ดทับทิมสีสวยที่เด่นออกมาด้วยแรงอารมณ์ ลิ้นหนาสาละวนกับยอดอกสีหวานอย่างสนุก ไม่ฟังเสียงอื้ออึงจากเจ้าของร่าง และไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง

 

"อึก! อื้ออ"

เสียงหวานเล็กๆหลุดเบาหวิวออกมา พยายามอัดอั้นแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ไม่เช่นนั้นเสียงครางหวานอาจจะหลุดเล็ดลอดให้เด็กสาวสองคนที่อยู่นอกสถานการ์ณนี้รู้สึกถึงความผิดปกติได้

ดิเรคเมื่อเห็นคนด้านบนกำลังอัดอั้นแทบเป็นแทบตาย ยังคงนึกอยากแกล้งไปเรื่อยๆจึงยกมือหยาบมาลูบไล้แกนกายที่กำลังกระตุกสั่นเป็นช่วงๆ

 

'นี่เขาแค่เล่นหน้าอกเป็นถึงขนาดนี้ น่ารักเสียจริง'

มือหยาบเตะสัมผัสผิวร้อนใต้อาภรนั้นเบาๆ ค่อยๆไล่นิ้วเรียวกดย้ำๆลงบนแกนกายอย่างขี้เเกล้ง ส่วนคนด้านบนเหรอ ดิ้นสั่นเป็นลูกนกก็ไม่ปาน ฝ่ามือหนาหยาบค่อยๆเปลี่ยนมาเป็นการลูบขึ้นลงเป็นจังหวะ เรียกเสียงหวานเล็กออกมาได้เป็นอย่างดี

 

 

"ฮะ! อื้ออ"

คมเขี้ยวเล็กๆขบกัดถุงมือเพื่ออั้นเสียงร้องไว้ ดาร์ซี่อยากจะคลั่งตายเขาทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อยเพียงแค่กัดถุงมือหนังกับใช้มือบางจิกลงบนเส้นผมสีเหลืองทองยาวของคนขี้แกล้ง หากไม่ติดว่านี้คือสถานที่นอก เขาคงสู้ดื้อดึงกับสัมผัสที่หน้าอกกับแกนกายไปแล้ว

 

เวลาแห่งราคะดำเนินไปกว่าครึ่งชั่วโมง เด็กสาวสองคนที่ไม่รู้เห็นกับสถานการณ์นี้ยังคงอ่านหนังสือต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ

 

"อ๊า!"

เสียงครางหวานร้องดังอย่างเผลอตัว เมื่อคนร่างหนาเลื่อนริมฝีปากมาขบกัดแกนกายร้อนอย่างรวดเร็ว ด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นอย่างฉับพลัน ดาร์ซี่ดันเผลอหลุดเสียงน่าอายออกมาอย่างชัดเจน จนแทบกัดเข้ากับถุงมือแทบไม่ทัน

 

"เสียงอะไรน่ะ?"

เด็กสาวคนนึงเอ่ยถามเพื่อนข้างๆ ที่กำลังทำหน้าเบื่อหน่ายแบบสุดๆ

 

"ชั้นไม่สนแล้วกลับกันเถอะ หิวข้าวแล้ว"

เด็กสาวอีกคนร้องโอดครวญออกมา ก่อนจะลากเจ้าเพื่อนขี้สงสัยกลับออกจากห้องสมุดไป

 

"เกือบไปแล้วนะ คุณผู้พิทักษ์กำแพงแห่งNorman~"

เสียงแหย่แกล้งถูกส่งออกมา พร้อมกับสายตาที่เหลือบขึ้นไปมองเจ้าของเสียงหวาน ที่ทำหน้าไม่พอใจส่งออกมา ดาร์ซี่คายถุงมือหนังที่ตนคาบขบกัดมานานออกไป และบ่นเป็นชุดใส่คนขี้แกล้ง

 

"หยุดบ่นข้าก่อน เจ้ายังไม่สุขสมเลยนะ"

 

"ดะ! เดี๋ยว!---อื้อออ"

ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างจากคำกล่าว ส่งเสียงร้องห้ามแต่ก็แทนที่ด้วยเสียงหวานแทน เมื่อดิเรคใช้ลิ้นตวัดไล่ไปทั่วแกนกายร้อนอย่างรวดเร็วและรุนแรงจากแรงขบกัด ร่างระหงบิดเร้าอย่างแรงเมื่อธารร้อนสีขาวข้นทะลักปริ่มออกมาเป็นด่างดวงผ่านอาภรสีเข้ม ร่างเพรียวพ่นลมหายใจหอบอย่างหนักออกมา ใบหน้าแดงก่ำจากอารมณ์ที่พุ่งออกมาเมื่อครู่ ดิเรคยิ้มยกพอใจก่อนจะตวัดเลียริมฝีปากตนอย่างเจ้าเล่ห์ ร่างหนาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าใกล้ใบหูขาวน่ารัก

 

"ไม่จบแค่นี้หรอก ผู้พิทักษ์กำแพงแห่งNorman ศึกหนักรอเจ้าอยู่:)"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

________________________________

จบจ้าาา แม่งเอ้ยยไรท์แต่งไปเขินไป นี่ครั้งแรกที่เขียนได้ขนลุกตัวเองขนาดนี้

คนจิ้นน้อย แต่ไม่เป็นไรไรท์ชอบค่าา ไรท์จะแจวเรือนี้เองงง ตอนนี้ให้เปรียบแบบ พี่ดิเรคเป็นหมาโกลเด้น ละดาร์ซี่เป็นนังแมวยั่วสวาท แต่หลังๆดูเหมือนหมาโกลเด้นเข้าจะคุมเกมนะคะเนี่ย55

อาจไม่ตรงคาร์ของตัวละคร ไรท์ก็ขอโทษล่วงหน้าเน่ออ ผิดพลาดไม่ดีตรงไหนติได้เราจะนำไปปรับปรุง

(แต่งตอนดึกอย่าไปหวังอะไรกับมันมาก=_=)

ปล.Dirak นี่บางคนเรียก ดิเรค,ดิราค,ดิเรก ละก็อะไรอีกสารพัด แต่ไรท์สะดวกดิเรคเด้อออ

 

ส่วนตอนต่อไปนี่ สปอยไว้ว่า เป็นน้งยอร์นนะคะ แต่คู่ใครนี่ ไม่บอกจ้า55555 เอามาทดแทนตอนก่อนหน้าที่ย่ำยีน้องไว้(แม่ขอโทษนะลูก)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

39 ความคิดเห็น

  1. #33 thidaratploy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 06:17
    ไรท์หาข้อมูลตัวละครได้ดีนะคะเนี่ย ชื่นชมค่ะ//(´∀`)♡
    (เราก็จิ้นคู่นี้นะคะะ กี๊ดดด)
    #33
    1
    • #33-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      24 เมษายน 2563 / 06:21
      ขอบคุณค่าาา ไรท์นั่งอ่านประวัติแทบตาย555

      (จริงเหรอคะ! มาค่ะ มาแจวเรือกัน!)
      #33-1
  2. #32 lamtee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 13:19

    อ่านไปเขินไป
    #32
    1
    • #32-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      23 เมษายน 2563 / 17:54
      สภาพไรท์ไม่ต่างกันค่ะ555
      #32-1
  3. #31 MimicCH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 15:40
    อยากได้NC.... 😂😂😆สนุกมากๆเลยค่ะ
    #31
    2
    • #31-1 mniwrrs(จากตอนที่ 13)
      22 เมษายน 2563 / 17:25
      งื้ออ ไรท์ยังเขียนไม่เก่งค่ะ คงไม่มีนะคะขอโทษด้วยน้าา ดีใจที่ชอบนะคะ
      #31-1