Don't need [MarkBam]

ตอนที่ 4 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 820 ครั้ง
    7 มี.ค. 62



“ หนูแบมช่วงนี้เราดูอิ่มเอิบขึ้นไหมลูก ” คุณหญิงต้วนเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู

“ ช่วงนี้แบมทานเยอะน่ะครับ ” ผมตอบก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ที่จริงแล้วยองแจมักพาเขาไปกินขนมหวานแถวใกล้ๆมหาลัยบ่อยๆ สงสัยคงจะอ้วนขึ้นจริงๆ

“ จริงด้วยคุณหญิง ” คุณชายต้วนเสริม

“ พี่อิจฉาน้องกนกจริงๆที่มีลูกน่ารักขนาดนี้ ตามาร์คหล่ออย่างเดียวแต่ไม่เคยอ้อนพี่เลยซักครั้ง ” 

“ เห็นน่ารักแบบนี้ ดื้อมากเลยนะคะคุณพี่ ”

“ หม่าม๊า แบมไม่ได้ดื้อขนาดนั้นนะครับ ” ผมว่าอย่างงอนๆ 

“ ไม่เหลือน่ะสิ เจ้าแบมทำป๊าเครียดแทบตายเลยนะตอนนั้น ก็เล่นปีนแปลเด็กออกมาแล้วร่วงหัวโน ป๊าโดนม๊าด่ายับเลยรู้ไหม ฮ่าๆ ” ป๊าพูดอย่างขำๆแบบคนอารมณ์ดี จนผมต้องยู่ปาก


ทุกคนต่างมุ่งให้ความสนใจไปกับร่างบางจนหมด โดยมีมาร์คที่นั่งทานข้าวอยู่เงียบๆ เพราะตัวเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร เขาไม่ใช่คนที่พูดเก่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

“ จริงสิ ทำไมเดี๋ยวนี้มาร์คถึงไม่มารับหนูแบมไปเรียนล่ะลูก ” คุณหญิงต้วนหันหน้ามาถามลูกชายตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างจับผิดและสงสัย จนคนทานข้าวเงียบๆต้องหยุดมือก่อนจะกระตุกยิ้ม

“ ม๊าก็ลองถามว่าที่ลูกสะใภ้ของม๊าดูสิครับ ” พูดจบก็ปรายตามองคนฝั่งตรงข้ามที่ทำสีหน้าไม่เข้าใจ ใบหน้าจิ้มลิ้มขมวดคิ้วมองมาทางเขา 

มันแตกต่างจากตอนที่เขาเจออีกฝ่ายนอนหลับอยู่โดยสิ้นเชิง

“ ตามาร์ค ม๊าไม่เข้าใจ ทำไมต้องถามหนูแบม ”

“ ถามน้องสิครับ ” เจ้าของน้ำเสียงทุ้มต่ำพูดย้ำอีกครั้ง ใบหน้าหล่อเหลายังคงจับจ้องอีกฝ่ายที่อยู่ตรงข้ามอย่างไม่วางตา ในตาส่องประกายบางอย่างจนคนโดนมองได้แต่ฉงนใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงสีหน้าไว้แบบเดิม 


สีหน้าที่เรียบนิ่ง


ผมไม่เข้าใจ 


ว่าที่ลูกสะใภ้อะไรกัน พี่มาร์คลืมกินยาเขย่าขวดหรือไง ไม่เอาหรอก เดี๋ยวเราก็ถอนหมั้นกันแล้ว ขืนแต่งงานกับพี่มาร์คไปผมต้องได้เป็นเมียหลวงแน่ๆ...ฟันธง !

“ พอดีแบมเป็นคนบอกเองครับคุณม๊า แบมไม่อยากรบกวนพี่มาร์คเท่าไหร่เพราะเราเรียนกันคนละคณะ คนละเวลาด้วย แบมเกรงใจหนะครับ ให้ลุงสมชายไปส่งเองมันสะดวกกว่า ” ผมพูดออกไปตามความจริง ผมไม่ชอบนั่งรถพี่เขา นั่งทีไรเหมือนใกล้ตายทุกทีเลย

“ หนูแบมของม๊า ” หลังจากที่แบมแบมพูดออกมาแบบนี้ ดูเหมือนคุณหญิงต้วนที่รักเจ้าตัวอยู่แล้วจะยิ่งรักเข้าไปใหญ่ สายตาเอ็นดูที่เธอไม่เคยมองใคร แม้แต่ลูกชายแท้ๆก็ยังไม่ได้เท่านี้เลย

 

 


“ อื้มมาร์คคะ  ตรงนี้จะดีหรอคะ “


มาร์คไม่ใช่คนดี...


“ แล้วเธออยากได้ตรงไหนล่ะหืม ” เสียงกระเส่าของคนที่ตื่นตัวแล้วกระซิบถามหญิงสาวที่กำลังนัวเนียกันบนโซฟาในห้อง

“ มินะกลัวคนเห็น ” เลขาสาวพูดอย่างเขินอาย ก่อนจะใช้มือคล้องคอร่างสูงตรงหน้าแล้วโน้มลงมาจูบ แบบที่การกระทำนั้นสวนทางกับคำพูด

“ ห้องของฉันมีกุญแจดอกเดียว ” ร่างสูงพูดออกไปอย่างไม่สนใจ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก ก่อนจะเริ่มบทรักที่ยังค้างไว้ต่อให้จบ

โดยที่เจ้าตัวไม่รู้



มีกุญแจดอกเดียวหรอ


หึ


แต่ถ้าเธอไม่ได้ล็อกห้อง แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร

 



วันนี้วันหยุด แต่ทำไมผมถึงไม่ได้อยู่บ้าน ลำพังแค่เรียนก็จะตายแล้วครับ อยากนอนโง่ๆอยู่บนเตียงมากกว่าการมาส่งข้าวกลางวันให้พี่มาร์ค หม่าม๊าบอกว่าผมทำแบบนี้เป็นประจำเวลาที่พี่มาร์คเข้าบริษัท แต่หลังๆมาไม่ได้ทำแล้ว ซึ่งมันก็ดีแล้วนี่ เพราะผมขี้เกียจ แต่หม่าม๊าไม่ยอมเพราะมันเป็นการตัดขาดเกินไป ผมเลยต้องจำใจทิ้งเตียงมาที่นี่

โครตเซ็งเลย

ผมก้าวเข้ามาในตัวบริษัท ทุกคนที่นี่คงคุ้นหน้าของผมดีอยู่แล้ว พวกเขาโค้งให้ผมจนผมกลัวว่าตัวเองจะอายุสั้น เลยได้แต่ส่งยิ้มไปให้แล้วบอกอรุณสวัสดิ์ทั้งที่ตอนนี่สิบเอ็ดโมง


แกร็ก

มือเรียวจัดการเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อกเข้าไปอย่างถือวิสาสะ เพราะไม่มีเลขาหน้าห้อง


เคร้ง !

กล่องข้าวกับขวดน้ำร่วงลงสู่พื้นทันที

นี่มัน... ที่ว่าถ้าผมแต่งงานกับพี่เขาผมคงได้เป็นเมียหลวงนี่เรื่องจริงแน่ๆ

ทั้งสองคนหันหน้ามามองผมก่อนจะตกใจ เธอขยับหลบหลังพี่มาร์คทั้งที่ยังใส่เสื้อผ้าไม่เสร็จดีเลยด้วยซ้ำ ส่วนเจ้าของห้องหนะหรอ ใส่กางเกงเรียบร้อยแล้วเหลือแค่เสื้อที่ยังติดกระดุมไม่หมด สภาพแบบนี้คงพึ่งทำกันเสร็จสินะ


บ้าเอ้ย

แล้วทำไมผมต้องมาเจออะไรแบบนี้ หมดกันกับข้าว หกหมดแล้วเนี่ย !

“ แบมแบม...” พี่เขาเรียกผมก่อนจะทำหน้าตาเหมือนรู้สึกผิด  ถ้าผมไม่ได้ตาฝาดไปนะครับ

“ คือ...”


“ ฉัน ”


อย่า อย่าพูด คนผิดแบบพี่ไม่มีสิทธิ์แก้ตัวแล้วนะรู้ไหม

“ ผมไปละ ” 

พี่มาร์คไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเลยกับเรื่องพวกนี้ ผมรีบก้มลงเก็บซากอาหารกลางวันที่อุตส่าเอามาให้ แต่แล้วก็เป็นหมันเพราะหกเกือบหมดแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้อง

“ เดี๋ยว ”

ผมหยุดเดิน อยากรู้ว่าพี่เขาจะแก้ตัวว่ายังไง

“ มัน คือ มัน...”

อธิบายไม่ได้หละสิพ่อคุ้ณณ ก็เห็นอยู่เต็มสองตาเนี่ย

“ ไม่ต้องอธิบายหรอกครับ ผมเข้าใจ ” ว่าแล้วก็ก้าวออกมาจากห้อง ผมต้องทำเพื่อตัวเองบ้างแล้ว ถึงผมจะไม่ได้รู้สึกอะไร แต่การที่มีคู่หมั้นแล้วคู่หมั้นตัวเองคั่วผู้หญิงไปทั่วแบบนี้ผมก็ไม่ไหวเหมือนกัน

พี่มาร์คไม่ให้เกียรติผมเลย

 



“ ห้ะ ว่าไงนะแบม แบมจะถอนหมั้นหรอ ” ยองแจที่ตกใจกับคำบอกเล่าของเพื่อนทำหน้าไม่อยากเชื่อ

“ อย่างที่บอกไง เราไม่อยากมีสถานะกับใครทั้งนั้น ”

“ แต่การจะถอนหมั้นมันเรื่องใหญ่มากเลยนะ  แม่พี่มาร์คเขาจะยอมหรอ เอ็นดูแบมส้ะขนาดนั้น ไหนจะเรื่องธุรกิจอีก ไม่ง่ายแน่ๆ ”

“ แต่พี่มาร์คเขาก็อยากถอนหมั้นกับเราอยู่ไม่ใช่หรอ มันอาจง่ายขึ้น ” จริงๆนะครับ พี่มาร์คต่อต้านผม ผมรู้สึกได้ ผมจะไปหาเขาแล้วเราจะคุยกันดีๆ จบแบบดีๆ ง่ายจะตาย


“ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆก็ไม่น่าห่วงหรอก ”

“ อะไรนะ ”

“ เปล่า”

“ เอ้า ” ผมมองหน้ายองแจเพราะว่าอีกฝ่ายพูดจาแปลกๆ เรื่องธุรกิจผมว่าเราคุยกันได้ ป๊ากับม๊าต้วนไม่ใช่คนใจร้ายซักหน่อย ผมเชื่อว่าท่านจะต้องเข้าใจ

 


“ มาร์ค ช่วงนี้เป็นอะไร ทำไมมึงดูว้าวุ่นจังวะ “ เจบีถามขณะที่เราสองคนนั่งอยู่ในโรงอาหารของคณะ ทั้งโต๊ะเต็มไปด้วยสิ่งของที่สาวๆในมหาลัยเอามาให้

แต่ที่เยอะสุดคงหนีไม่พ้นเพื่อนของเขาที่นั่งหน้ายุ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม มาร์คไม่เคยเอากลับบ้านเลยซักชิ้นเดียว บางทีที่มันเป็นแบบนี้อาจเป็นเพราะเจ้าตัวถูกบังคับเลยเกิดอาการต่อต้าน ทั้งๆที่น้องแบมก็เป็นเด็กน่ารักพอตัว แต่มาร์คก็เลือกที่จะปฏิบัติแย่ๆให้อีกฝ่ายเสียใจ


พอเค้าตามก็ว่ารำคาญนู่นนี่ ไม่อยากเห็นหน้า


แต่พอเค้าไม่สนใจก็มานั่งทำหน้าแบบนี้อีก ทำให้คนรอบข้างต้องอึมครึมไปด้วยเลย

                  

             มาร์คไม่ได้ตอบอะไรเจบี เขาไม่อยากยอมรับว่าบางครั้งก็รู้สึกปั่นป่วนแปลกๆ ยิ่งช่วงนี้เขาเหมือนจะรู้สึกได้ถึงลางที่ไม่ค่อยดี

             แบมแบมเลิกติดตามไอจีของเขาไปแล้ว นั่นยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด และที่ระบายของเขาก็คือคู่นอนแบบเดิม เซ็กทำให้มาร์ครู้สึกดีขึ้น

            

            “ รีบๆทำเข้ามาร์ค ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสาย ”

“ มึงพูดเรื่องอะไรเจบี ”

“ มึงรู้อยู่แก่ใจนะมาร์ค อย่าโกหกตัวเองเลยหวะ อย่าทำให้ทิฐิของมึงมาบดบังทุกอย่าง ” เจบีพูดอย่างหวังดี เขาไม่รู้หรอกว่ามาร์คคิดอะไรอยู่ เขาก็ได้แต่เดาเท่านั้น

“ ...... ”


“ พี่มาร์คคะ ”

ก่อนที่จะได้พูดอะไรไปมากกกว่านี้ ดาวคณะวิศวะที่มาร์คเคยคุยด้วยก็เดินมานั่งลงข้างๆเจ้าตัว มาร์คมันจำไม่ได้ด้วยซ้ำมั้งว่าเธอชื่ออะไร แต่เจบีจำได้

ไอรีน

ร้ายใช่เล่นเลยหละเธอคนนี้ ไม่ยอมเลิกตามไอมาร์คซักที แถมยังไปหาเรื่องผู้หญิงคนใหม่ของมันอีก แต่มาร์คมันไม่สนใจอยู่แล้ว รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ได้จริงจังด้วย และมันก็ไม่เคยจริงจังกับใคร


“ วันนี้ไปดูหนังกันมั้ยคะพี่มาร์ค ไอรีนอยากดูเรื่องนี้มากเลยค่ะ ” เธอกดๆโทรศัพท์ก่อนจะยื่นให้ร่างสูงดู

มาร์คปรายตามองเธอนิดหน่อยก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง

“ เจบี เจอกันในเซค ”

เจบีเม้มปากแน่นเพราะไม่อยากหัวเราะออกมาเดี๋ยวเสียมารยาท มาร์คไม่มองใครซ้ำสองอยู่แล้ว แต่เว้นผู้หญิงที่ชื่อมินอาไว้คนนึงที่เจ้าตัวดูเหมือนจะติดใจ สุดท้ายแค่สามครั้งก็เบื่อ

บางทีมันอาจจะยังไม่รู้ตัวเองหละมั้ง ว่าที่ไม่จริงจังซักทีเป็นเพราะอะไร

 

มาร์คไม่ได้เข้าเรียน เขาเดินไปที่รถก่อนจะขับออกมาจากลานแล้วตรงไปที่คณะวิศวะทันที ทุกสายตาหันมามองแบบเดิมทุกครั้งเวลาที่เขามาเหยียบที่นี่

“ แก พี่มาร์คมาทำอะไร ”

“ โอ้ย หล่อมากอะ พ่อแม่กินอะไรเนี่ย มีใครให้มากกว่านี้มั้ย อยากนั่งรถพี่เค้าจัง ”

“ จีมินเธอก็ถามอะไรแปลกๆ แบมแบมคณะเราเป็นคู่หมั้นพี่เค้านี่ ก็ต้องมาหาแบมแบมสิ ”

“ แต่ชั้นได้ข่าวว่าพี่มาร์คคุยอยู่กับไอรีนดาวคณะเราอยู่นะ ”

เสียงซุบซิบดังขึ้นเบาๆ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเรื่องของร่างสูง มาร์คไม่ได้สนใจเพราะเขาชินแล้ว

เขานั่งลงบนโต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้หน้าตึก และไม่เข้าใจตัวเองอยู่ดีว่ามาที่นี่ทำไม ตั้งแต่วันนั้นในห้องรองผู้บริหาร เขาก็ไม่เห็นแบมแบมอีกเลย ไม่มีแม้แต่เงา




ถ้าผมมองไม่ผิด ผมเห็นพี่มาร์คนั่งอยู่ที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้คณะผม ตากลมเพ่งมองดีๆก็พบว่าใช่ พี่มาร์คตัวจริง แล้วมาที่นี่ทำไม หรือว่ามาหายัยไอรีน ขาเรียวก้าวเข้ามาเรื่อยๆก่อนจะหยุดอยู่ตรงของหน้าอีกคน ผมกำลังจะขึ้นเรียน แต่เจอแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน


“ พี่มาร์ค ”

“ ..... ”

เสียงเรียกที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้มาร์คต้องเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์

“ มาทำอะไรครับ ”

“ มานั่งเล่น ”

นั่งเล่น ? ที่นี่หรอ ไกลไปมั้ยอะ

“ เจอพี่ที่นี่ก็ดีเหมือนกัน ผมมีเรื่องจะคุยด้วย ”

ผมเห็นพี่เขาทำหน้าฉงนเล็กน้อยแต่แล้วก็กลับมาเหมือนเดิม

“ ว่ามาสิ ” พี่เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะมายืนอยู่ตรงหน้าผม ในระยะที่ใกล้มาก ใกล้...เกินไปแล้ว

ขาเรียวขยับถอยหลังมาหนึ่งก้าว

“ ผมจะคุยเรื่องของเรา เอ่อ เรื่องหมั้นนะครับ ”

“ ..... ”

ผมที่เห็นพี่เขาเงียบ และคิดว่าน่าจะกำลังฟังอยู่เลยตัดสินใจพูดออกไป

“ ผมพูดตรงๆนะ เรื่องนี้เราคุยกันดีๆได้ ผมคิดว่าเราน่าจะถอนหมั้นกันได้แล้วครับ คือว่า อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆมันก็ไม่น่าจะมีอะไรดีขึ้น พี่ไม่ชอบผม ข้อนี้ผมรู้ ผมเลยเสนอวิธีนี้... ”


“ หึ ”

“ พี่มาร์ค ผมคิดว่าเราวินๆกันทั้งสองฝ่าย ที่ทำแบบนี้เพราะผมรู้ว่าพี่ต้องทนอยู่กับผม ผมเห็นแก่ตัวมานานแล้วครับ ผมจะไม่รั้งพี่แล้ว พี่ได้รับอิสระ จะรักใครก็ได้ มีแฟนก็ได้แบบไม่ผิด ผมก็เหมือนกัน ผมจะได้ไม่โดนรังควานไงครับ ส่วนเรื่องธุรกิจก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เราคุยกันได้...อ เอ่อ เนาะ” 

ผมมองหน้าพี่มาร์คที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ในใจ มันเรียบนิ่ง และไม่สามารถเดาได้เลย



“ ฉันจะถอนหมั้นกับนาย ”


“ ครับ  

“ ดีจัง งั้นก็ตกลงตามนี้นะครับ ผมจะได้ปะ... ”

ฉันจะถอนหมั้นกับนาย ก็ต่อเมื่อนายตายเท่านั้นแหละแบมแบม

 

!!

               “ ไม่ต้องกลัว ยังไงนายก็ต้องได้แต่งงานกับฉัน.. ” มาร์คยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ตาคมเป็นประกายจนคนถูกบอกเสียวหลังวูบ 

              

               “ แล้วเราก็จะมีลูก กี่คนดีนะ หนึ่งคน สองคน สามคน หรือสี่คนดีหละ

 

อยากไปจากเขานักหรอ ยากหน่อยนะ เพราะเขาไม่มีทางยอม ถ้าเจ้าตัวไม่ชอบอะไร เขาก็จะทำ ม๊ารักเด็กนี่ ยังไงก็ต้องอยู่ข้างลูกชายตัวเอง แค่บอกม๊านิดๆหน่อยๆ ม๊าก็ช่วยเขาเต็มที่แล้ว

                    คนตัวสูงขยับเข้ามาใกล้จนหลังของแบมแบมเกือบติดต้นไม้ ใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้ามาจนร่างบางตัวเกร็ง

                 

                    “ ว่ายังไงครับ ถ้าแต่งงานกันแล้ว แบมอยากมีลูกกับพี่กี่คน

เสียงทุ้มอ่อนโยนที่แบมแบมไม่เคยได้ยิน แต่ฟังดูค่อนข้างเสแสร้งกระซิบที่ข้างหูทำเอาขนกายลุกซู่


พลัก !

มือบางผลักคนตรงหน้าออกห่างจากตัว พร้อมกลับง้างหมัดใส่หน้าอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้และเหลืออด

หมัดนี้  สำหรับพี่มาร์คที่เคยตบหน้าผม

“ พี่จะเอายังไงกันแน่ ! ทีเมื่อก่อนก็ผลักไสผมอย่างกับอะไรดี สนุกมากหรอครับ ”

“ ผมอุตส่าจะมาตกลงกับพี่ดีๆ เราจะได้จบแบบดีๆทั้งสองฝ่าย แต่แม่ง ดูพี่ดิ  ผมไม่โกรธหรอกนะที่พี่จะไปชอบใคร แต่ผมโกรธที่พี่ไม่เคยให้เกียรติผมเลย ถ้าชอบอะไรแบบนั้นก็ควรจะถอนหมั้นกับผม แต่ถ้าพี่เป็นแบบนี้ ก็อย่าเจอกันอีกเลยครับ เพราะเดี๋ยวผมจะเกลียดพี่ขึ้นมาจริงๆ ”

 

 

 

********************************************************************************************************

     หายไปนานเลย ไรท์ติดธุระคะ งานเยอะมากอาจจะไม่ได้อัพบ่อย แต่ไม่หายนะคะ

     ตอนที่แล้วคำผิดเยอะมากขอบคุณที่บอกไรท์นะค้า เพราะบางทีไรท์ก็ตาลาย 5555 ตอนนี้ก็เหมือนกันถ้ามีคำผิดบอกไรท์ได้น้าไรท์จะได้รีบแก้ รักรีดทุกคนค่าา

     เอ็นจอยนะคะ 

   ปล อาจจะมาลงตอนหน้าดึกๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 820 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

977 ความคิดเห็น

  1. #968 yahye (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:37
    อือ~~~เหมือนเราเคยอ่านเรื่องนี้นะ
    #968
    0
  2. #944 sophitkongkaew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 22:19
    เอาดิน้องมันใจเด็ดนะโว้ยย
    #944
    0
  3. #856 Minlaneee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:27
    พี่แบมสู้เขาลูกกก
    #856
    0
  4. #833 Baby-G (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 12:55
    มาร์คโว้ยยย ทีงี้ไม่ยอมถอนมั้น แบมหนีไปลูกกก ไม้มะยมอยู่ไหนอยากตีมาร์ค !!
    #833
    0
  5. #802 realmemintt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 03:31
    เงิบไปเลยดิมาร์คต้วน ช่วยไม่ได้น้า ทำตัวเองทั้งนั้น ขอใช้ตัวช่วยสร้างความร้าวฉานค่ะ เอาให้มาร์คอกแตกตายไปเลยยย
    #802
    0
  6. #787 oohsebam12 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 07:28
    ทำตัวน่ารังเกียจอ่ะมาร์ค
    #787
    0
  7. #706 KanandKanandKan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 12:04
    แบมๆหนีไปลูกหนีไปปปปป
    #706
    0
  8. #690 dada0627 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 09:12
    ว๊ายยย สมหน้ามากค่ะ สะใจเบาๆโดนต่อยด้วย5555
    #690
    0
  9. #677 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:07
    สมน้ำหน้า ปล่อยให้อกเเตกตายไปเลย เเบมเเบมไปชอบคนอื่นเลยลูก
    #677
    0
  10. #629 My love markbam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 00:23
    สมน้ำหน้าจริงๆ
    #629
    0
  11. #568 Jermm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 00:07
    สมน้ำหน้า มั่นหน้าดีนักหมั่นไส้
    #568
    0
  12. #532 พยอซัล. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 15:42
    ปากหนัก ปากไม่ตรงใจ จะเอายังไงกันแน่พี่มาร์ค
    #532
    0
  13. #524 krisyifan2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 13:20
    เหมือนหล่ออ่ะไอเวร
    #524
    0
  14. #472 PiiProud (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 14:12
    หมั่นไส้พระเอกเรื่องนี้มาก
    #472
    0
  15. #463 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 11:16

    ให้เป็นหมาบ้าไปเลยเถอะ

    อยากให้นายเอกหลายเรื่องความจำเสื่อมเลยแหละ

    จะได้ไม่เจ็บช้ำ

    #463
    0
  16. #408 mintmecha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 15:41
    อยากให้แบมเกลียดมาร์คมากๆอ่ะ หมั่นใส้สุด55555
    #408
    0
  17. #391 Nok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 10:55

    มาร์คเอ้ยทีอย่างนี้มาทำหวงก้างนะ น้องแบมจัดหนักเลยลูกเอาให้มาร์คต้องคลานเข่าเข้า

    #391
    0
  18. #388 Kibibiza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 06:46
    เยี่ยมมากค่ะน้องแบมของพี่ น้องยูคยังว่างนะคะ
    #388
    0
  19. #382 alltimeismark (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 02:14
    เก่งมากเลยลูก หนูคิดถูกแล้วเก่งที่สุดปล่อยพี่มันไปเลย
    #382
    0
  20. #373 Tatarxyx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 17:43
    พีคคคคคคคคคค รอแบบนี้มานานแล้วววว อีกซักทีค่ะน้องแบ๊มม
    #373
    0
  21. #352 ppploycb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:42
    พี่มาร์คคิดอะไรได้บ้างหรือยัง น้องพูดขนาดนี้เเล้ว ไหนจะพี่เจบีอีก เดี๋ยวน้องไปจริงๆ ก็จะรู้สึก
    #352
    0
  22. #317 bbboobb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 21:18
    โอ้ย สะใจมากค่ะ
    #317
    0
  23. #300 KunpimookTuan9397 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:49
    อิพี่ถ้ายังซึนอยู่แบบนี้ เดี๋ยวได้น้ำตาเช็ดหัวเข่า
    #300
    0
  24. #299 KunpimookTuan9397 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 15:49
    เก่งมากลูก ต่อยให้หายแค้นที่เคยตบหน้า
    #299
    0
  25. #268 nampeungdtory (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 07:00
    ขอปรบมือให้แบมแบมก่อน น้อง น้องทำดีมาก น้องทำดีแล้ว น้องทำดีที่สุด ส่วนมาร์ค โอ้โห้ ! เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย? ชอบน้องแล้วเหรอ? ถ้ามาเพื่อความสะใจส่วนตัวไม่ต้องทำแบบนี้ แล้วอะไรนี่คือรู้สึกผิดกับน้องแล้วเหรอ? โว้ยย ฟหกด่าสว
    #268
    0