เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 6 : บทที่ 3 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

“ว้าย! ตายแล้วทำไมแม่บ้านคุณทำกริยาอย่างนี้คะณพ ไม่ไหวนะคะเนี่ย” คัทลียายกมือทาบอกราวกับตกใจเสียหนักหนากับเสียงนั้น

‘เดี๋ยวจะทำมากกว่านี้ ยัยคุณแมวเหมียว’ โรสคิดในใจพลางเหลือบมองบนโต๊ะอาหาร

“โรส ทำไมทำแบบนี้ เสียมารยาทรู้มั้ย” อรรณพตำหนิเบาๆ

สาวน้อยได้แต่จ้องตาเขา ภายในแววตาสดใสคู่นั้นไม่ได้มีร่องรอยของคำว่าเกรงกลัวอยู่แม้แต่น้อยนิดก็มันเรื่องอะไรที่โรสจะต้องกลัวเขาด้วยเล่า

“โรส ขอโทษเดี๋ยวนี้เลยนะ” อรรณพสั่ง

“ใช่ เธอทำแบบนี้มันไม่งามนะโรส ขอโทษเดี๋ยวนี้เลยนะ” คัทลียาเสียงดุใส่อีกคน

‘ได้! อยากได้คำขอโทษใช่มั้ย เดี๋ยวจะจัดให้’ โรสคิดในใจพลางยกมือขึ้นมาทำท่าจะพนมเพื่อแสดงการขอโทษต่อคนทั้งคู่

แต่แล้ว....

“ว้าย!”คู่ขาเก่าอรรณพหวีดขึ้น

เพล้ง!

เสียงแก้วน้ำที่เมื่อครู่มันถูกปลายนิ้วของโรสเฉียดไปโดนแล้วหกราดรดใส่คัทลียาก่อนจะถูกปัดให้ตกพื้นไปแตกละเอียดอยู่ปลายเท้าของอรรณพ

“โรส ทำไมเธอทำอย่างนี้” อรรณพลุกขึ้นยืนทันที

“เธอ! เธอตั้งใจแกล้งปัดแก้วน้ำใส่ฉันใช่มั้ย นังคนรับใช้” คัทลียาที่เปียกชุ่มไปครึ่งตัวยืนขึ้นแล้วชี้หน้าสาวสวยที่กำลังหน้าตื่น

โรสยกมือไหว้ประลกๆ สายตางามจ้องมองอรรณพราวต้องการให้เขาช่วย เธอกำลังจะบอกเขาผ่านดวงตาคู่งามว่าตนเองไม่ได้ตั้งใจจะทำให้น้ำหกเลยสักนิด

มันเป็นอุบัติเหตุต่างหาก! อุบัติเหตุที่โรสเจตนา...

‘สมน้ำหน้า ก็ไหนบอกว่าอยากได้คำขอโทษไง นี่ก็ได้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ มันก็สาสมกันแล้วนี่ ชิ! ว่าเราเป็นคนรับใช้แล้วหล่อนล่ะเป็นอะไร คุณตัวหรือเปล่า’ โรสเถียงอยู่ในใจ

“ไม่ได้ตั้งใจทำหรอกเหรอ” อรรณพเสียงอ่อนลง

“อือๆ” หน้างามพยักขึ้นลงแรงๆ เพื่อจะยืนยัน นั่งยืน นอนยัน ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจริงๆ

“แคทไม่เชื่อแม่นี่หรอกนะคะณพ ยังไงณพก็ต้องทำโทษมัน เรื่องอะไรที่จะปล่อยให้คนใช้มารังแกแคท แคทไม่ยอมจริงๆ ด้วย”

“คุณแคทครับ โรสเป็นแม่บ้าน ไม่ใช่คนใช้”

“ไม่ต่างกันหรอกค่ะ” สาวเปรี้ยวกระแทกเสียงใส่

“พอเถอะคุณแคท เอาเป็นว่าผมขอโทษแทนเด็กของผมแล้วกันนะ อย่าไปถือสาเด็กเขาเลย มันก็แค่น้ำเองนะ เดี๋ยวก็แห้งแล้ว” อรรณพออกโรงช่วยเต็มที่

คัทลียาถึงกับหน้าตึง...นี่เป็นแค่คนใช้แต่เจ้านายออกโรงป้องเสียราวกับคนรัก แม่นี่เป็นแค่คนใช้จริงๆ เหรอ...ไม่ใช่เด็กที่อรรณพเอาเลี้ยงไว้บำเรอสุขหรอกหรือ อย่างหลังน่าจะใช่เสียมากกว่า

“ยังไงแคทก็ไม่ยอมค่ะ” คัทลียาเชิดหน้าสู้

“แล้วคุณจะเอายังไงครับ เด็กเขาก็ขอโทษแล้วนี่ครับ”

“แคทอยากให้คุณลงโทษมันยังไงล่ะคะ ไม่อย่างนั้นแคทจะไปฟ้องคุณพ่อคุณนะคะ” คัทลียาเอาผู้ใหญ่มาขู่

‘ยังไม่เลิกอีกนะยัยแมวเหมียว เดี๋ยวเหอะ เดี๋ยวเจอชุดใหญ่แล้วจะหาว่าโรสิตาไม่เตือนไม่ได้นะ’ คนที่แสร้งตีหน้าเศร้ากำลังเดือดพล่านภายใน

“โอเคๆ เอาเป็นว่าผมจะหักเงินเดือนของโรสเขาบางส่วนแล้วกันนะ คุณพอใจมั้ยแคท” อรรณพตัดความ

โรสเลยต้องแสร้งสลับฉากเป็นทำหน้าเหวอ ราวกับเธอกำลังเสียดายเงินที่จะถูกอีกฝ่ายตัดออกจากเงินเดือนเพื่อทำโทษ ทั้งที่ภายในใจหญิงสาวไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิด แต่เพื่อความสมบทบาท มันจำเป็นต้องแสดง!

“แค่หักเงินเดือนเองหรือคะ” คัทลียายังไม่ลดละ

“คุณแคท ผมคงทำได้แค่นี้แหละ ยังไงผมขอตัวก่อนดีกว่า ไปโรสเรากลับกันดีกว่า” อรรณพหันไปเรียกคนของตัวเองให้เดินออกจากร้าน

สาวน้อยยืนหันซ้ายหันขวาทำอะไรไม่ถูกไปชั่วครู่ ด้วยไม่คิดว่าเจ้านายหนุ่มของเธอจะตัดบทลาจากอดีตคู่ขาคนงามเอาเสียดื้อๆ อย่างนี้

“อ้าว! มาสิโรส” อรรณพเห็นสาวน้อยยังไม่ก้าวขาตามเขาเลยเดินกลับมาฉวยข้อมือเธอแล้วลากให้เดินตามทันที

ส่วนเรื่องค่าอาหารค่อยมาเคลียร์กับเพื่อนกันทีหลังก็ได้ ตอนนี้ที่อรรณพต้องการคือชิ่งหนีไปจากคัทลียาให้ได้ก่อนเป็นพอ

“คุณณพ คุณจะชิ่งหนีกันอย่างนี้เลยหรือคะ” คัทลียาแทบจะกระทืบเท้าเต้นเร่าๆ ขึ้นมาเสียตรงนั้น

ทว่าอรรณพก็ไม่หันหลังมามองเธอเลยสักนิด มีเพียงสาวน้อยซึ่งถูกลากแขนไปเมื่อครู่ที่เหลียวหลังหลับมามองคัทลียา แล้ว....

อ๊าย....แม่นางแมวยั่วสวาทอยากจะกรี๊ดให้ร้านอาหารถล่มทลาย แต่ที่ทำได้ดีที่สุดคือชี้หน้าโรสกลับไปอย่างโมโห ก็มันน่าโมโหไหมล่ะ

สาวน้อยที่ตีหน้าเศร้าอยู่เมื่อครู่หันกลับมาส่งสายตาประหนึ่งต้องการเยาะเย้ยถากถางและล้อเลียนไปพร้อมกัน ตบท้ายด้วยการเชิดหน้าแล้วสะบัดใส่ดั่งต้องการจะประกาศว่า...เธอคือผู้มีชัยในศึกคราวนี้!

“โรสกลับบ้านกันเลยนะ” อรรณพบอก

“อือ” สาวน้อยส่งเสียงเบาๆ พลางดึงแขนตัวเองให้หลุดออกจากมือใหญ่ ในเมื่อตอนนี้เธอกับเขาพ้นสายตาของคัทลียามาแล้ว

“อ้อ! ผมขอโทษ ลืมไป” อรรณพเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามดึงแขนตัวเองกลับไป

‘ฉวยโอกาสตลอดเลยนะคุณณพ’ โรสค่อนขอดอยู่คนเดียว

อรรณพพาโรสเดินกลับไปยังชั้นจอดรถ แล้วทั้งคู่ก็มุ่งหน้ากลับไปยังคอนโดหรูของชายหนุ่มโดยไม่แวะที่ไหนอีกเลย

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น