เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 23 : บทที่ 7 125%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ก.ย. 63

“โรส ร้องไห้ทำไม” เสียงทุ้มถามขึ้น อรรณพเดินเข้ามาในห้องนอนของโรสเพื่อจะเข้ามาดูว่าสาวน้อยของเขาเป็นอย่างไรบ้างแล้วชายหนุ่มก็พบกับภาพนี้

“อือๆ” ร่างบางดีดตัวขึ้นนั่งพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน สองมือยกขึ้นปาดน้ำใสลวกๆ

“อย่าปฏิเสธว่าไม่ได้ร้องไห้นะโรส ก็เห็นๆ อยู่ว่าเธอร้องไห้” เขาถามต่อพลางสาวเท้าเข้ามาใกล้เตียงนอน

“ว่าไง เธอเป็นอะไรหรือเปล่าโรส ทำไมถึงร้องไห้ หรือว่าปวดหัว ไข้ขึ้นสูงกว่าเดิมหรือเปล่า จะทานยาเลยมั้ย” อรรณพถามหาสาเหตุ

‘ฉันร้องไห้ก็เพราะคุณนั่นแหละ’ โรสตอบในใจ แต่ภายนอกที่เธอแสดงให้อรรณพเห็นคือนั่งนิ่งแล้วก้มหน้างุด

“โรส ว่ายังไงล่ะ ผมถามว่าปวดหัวหรือเปล่าหรือว่าไข้ขึ้นสูง เล่นก้มหน้าไม่ตอบอย่างนั้นแล้วจะรู้เรื่องกันมั้ยเนี่ย” อรรณพดุเล็กน้อยเมื่อเห็นโรสทำเหมือนไม่ได้ยินที่เขาถาม

“อือๆ” โรสส่ายหน้าอีกรอบ แต่น้ำตาก็ยังไหลออกจากสองตาอย่างหยุดไม่ได้

“อ้าว! ส่ายหน้า แปลว่าไม่ได้ปวดหัวใช่ไหม แล้วทำไมยังร้องไห้ล่ะ โอ๊ย! ทำไมเธอพูดไม่ได้เนี่ยโรส จะสื่อสารกันแต่ละทีมันยากเย็นจริงๆ” อรรณพบ่นท้ายประโยคแต่สุดท้ายเขาก็ยอมเดินออกไปหยิบสมุดกับปากกามายื่นให้เธอ

“อ่ะ เป็นอะไรก็เขียนบอกมา” 

‘หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะ’ โรสตอบกลับมา

“เขาบอกว่าเมื่อไหร่ที่ผู้หญิงบอกว่าไม่ได้เป็นอะไร แสดงว่าเธอกำลังเป็นอะไรอยู่ร้อยเปอร์เซ็นต์ แล้วเธอเป็นอะไรล่ะโรส ไหนลองบอกมาสิ” อรรณพรับไปอ่านแล้วตอบ

คราวนี้โรสไม่เขียนอะไรต่ออีกเลย เธอเอาแต่ก้มหน้าแล้วพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล มีเพียงจังหวะตัวที่ขยับบ้างเมื่อยามสะอึกสะอื้น

อรรณพถึงกับไปไม่เป็น เขาเองก็ไม่ได้มีน้องสาว แล้วผู้หญิงที่เคยคบหาก็ไม่ได้เป็นอย่างนี้เลยสักคน 

‘เป็นอะไรของเธอเนี่ยโรสหรือจะเสียใจที่เสียตัว แต่ก็ไม่น่าจะใช่ เมื่อครู่ก่อนออกจากห้องมาก็ยังดีๆ อยู่เลย’ อรรณพคิด สำหรับเขาอาจจะไม่รู้สึกอะไรเพราะตัวเองเป็นผู้ชาย แต่โรสเป็นผู้หญิง แล้วผู้หญิงก็เป็นเพศที่มักจะคิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว

“โรสตอบผมหน่อยได้ไหม ว่าเธอเป็นอะไร ผมเดาไม่ถูกนะ” อรรณพพูดอยู่คนเดียวจนบางทีเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นบ้าไปแล้ว

สาวน้อยส่ายหน้าเบาๆ โดยไม่มีเสียงอืออา แต่ใบหน้างามก็ยังก้มงุดต่อไป

“โอเคๆ ไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไร ถ้าอย่างนั้นก็นอนต่อไปนะ ผมจะเข้ามาตามอีกทีตอนที่เขามาส่งอาหารให้แล้ว” อรรณพตัดบทแล้วเดินออกจากห้องไป แต่สุดท้ายเขาก็ยังไม่วายหันหลังกลับมามองคนในห้องอีกรอบ

ช่วงจังหวะที่นั้นโรสแหงนหน้าขึ้นมองอรรณพเช่นเดียวกัน เพราะไม่คิดว่าเขาจะหันหลังกลับมามองเธออีก ดวงตากลมโตที่อาบด้วยหยาดน้ำตาสบเข้ากับนัยน์ตาเข้มอย่างจัง

อรรณพถึงกับชะงักเท้า อึดใจเขาก็เดินกลับมาที่เตียงนอนตามเดิม

“ไหวไหมโรส” น้ำเสียงนุ่มนวลกว่าเก่า ทำเอาคนฟังแทบจะโผเข้าไปกอด แต่ที่เธอทำได้ก็แค่พยักหน้าตอบ ทั้งที่ภายในใจลึกๆ โรสก็เริ่มไม่ไหวแล้วเช่นกัน

“ไหวก็อย่าร้องไห้สิ ร้องจนตาบวมหมดแล้ว ไหนดูสิ” ร่างใหญ่นั่งลงตรงขอบเตียงแล้วจึงชะโงกหน้าเข้ามามองใกล้ๆ 

ปลายนิ้วแข็งๆ เชยจับคางมนอย่างถือวิสาสะ แล้วจากนั้นจึงค่อยๆ กรีดไล่หยาดน้ำใสออกจากร่องแก้มของสาวน้อยอย่างนุ่มนวล

“ไม่เอาน่าเด็กดี นิ่งซะนะ” อรรณพปลอบราวกับปลอบเด็กสามขวบ

แต่คนโดนปลอบกับสะอื้นฮักกว่าเก่า เสียงร้องไห้ฮือดังออกมาจากปากของโรสจนชายหนุ่มต้องนิ่วหน้าอีกครั้ง แต่เขาก็ไม่ปริปากถามไถ่อะไรนอกจากค่อยๆ โอบร่างสมส่วนเข้ามากอดเบาๆ

“ทำไมต้องร้องไห้ขนาดนี้ด้วยหือ หรือว่าเสียใจที่ต้องเสียตัวให้ผม” เขาถามจี้ใจดำโรส

คนโดนกอดถึงกับตัวแข็งขึ้นมาทันที ใช่! เธอกำลังเสียใจที่เสียตัวไป เสียไปเปล่าๆ แถมผู้ชายที่พรากความสาวบริสุทธิ์ไปจากเธอกลับไม่เห็นคุณค่าเลยสักนิดอรรณพทำราวกับสิ่งที่โรสรักษามาทั้งชีวิตไม่ได้สำคัญกับเขาอย่างนั้นแหละ

 

มีนิยายโรมานซ์แนวfeel good ออกใหม่จัดโปรเรื่อง ทวงใจสามีที่รัก เหลือแค่ 59 บาทนะคะ ไปตำกันเลยค่ะ ฝากอุดหนุนนักเขียนไร้ชื่อเสียงคนนี้ด้วยน๊าาาา งานขายไม่ค่อยดี แต่ก็อยากเขียนค่าาาา 555 เธอชื่อโรสก็จัดโปรราคาค่าาา

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzAxNDcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTMxNjM5Ijt9

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น