เธอชื่อโรส (กุหลาบทมิฬ)

ตอนที่ 22 : บทที่ 7 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 ก.ย. 63

“โรส ได้ยินผมหรือเปล่า ผมบอกว่าผมขอโทษนะ” เขาก้มหน้าเข้าไปใกล้แล้วบอกอีกครั้ง

‘ขอโทษ คุณพูดออกมาได้ยังไง ขอโทษแล้วสิ่งที่ฉันเสียไปมันจะกลับคืนมามั้ยล่ะ’ โรสถามกลับในใจพร้อมกับตวัดสายตาค้อนเขาวงใหญ่

อรรณพเองก็รู้สึกเสียใจไม่น้อยที่เขาปล่อยให้อารมณ์ตัวเองเตลิดเปิดเปิงไปได้ถึงเพียงนี้ แต่จะให้ทำอย่างไรในเมื่อลูกไก่ในกำมือของเขามันช่างเย้ายวนอารมณ์เสียเหลือเกิน สุดท้ายเขาก็เป็นสมภารเจ้าเล่ห์จริงๆ

“โรส” ลองเรียกชื่อเธออีกครั้งพร้อมกับแตะเบาๆ ที่หัวไหล่กลมมน

“ฮึ!” สาวน้อยทำเสียงขึ้นจมูก มือของเธอรีบตวัดขึ้นปัดป้องไม่ให้อรรณพได้แตะต้องเนื้อตัวอีกต่อไป

‘คนใบ้จริงๆ หรือเนี่ย ทำไมนับวันยิ่งไม่เหมือนเลย’ อรรณพคิดเมื่อได้ยินเสียงที่หลากหลายจากปากโรสมากขึ้น ยิ่งเมื่อครู่ด้วยแล้ว ชายหนุ่มมั่นใจว่าเขาได้ยินเสียง ‘ครวญคราง’ จากปากของสาวน้อยนางนี้

คนใบ้เขาส่งเสียงอย่างนั้นได้หรือเปล่านะ? อรรณพเริ่มคิดไม่ตก

“โรส เธอเป็นใบ้จริงๆ หรือเปล่าเนี่ย” เมื่อเก็บความสงสัยไม่ไหวสุดท้ายก็ถามออกไปให้สิ้นเรื่อง

“อือ” สาวน้อยทำเสียงในลำคออย่างตกใจแล้วรีบหันกลับไปจ้องหน้าคนถาม อาการเสียวสันหลังวาบเกิดตามมาอย่างกระชั้นชิด

อย่าบอกว่าอรรณพเริ่มสงสัยในตัวเธอนะ สู้อุตส่าห์ลงทุนลงแรงไปขนาดนี้แล้ว อย่าให้เธอต้องเสียตัวฟรีโดยไม่สามารถหาเบาะแสอะไรเพิ่มเติมได้เลย อย่างนี้เท่ากับโรสขาดทุนย่อยยับ

ใบหน้างามรีบพยักหงึกทันที เธอเป็นใบ้สิ โรสต้องการจะยืนยันกับอรรณพอย่างนั้น

“แน่ใจนะว่าไม่ได้โกหกผม” อรรณพถามย้ำ

“อือ” โรสพยักหน้าอย่างไวอีกที

“ผมจะพยายามเชื่อแล้วกัน ว่าแต่ตอนนี้ลุกไปอาบน้ำกันเถอะ เดี๋ยวจะได้ออกไปหาอะไรกินกันข้างนอก” อรรณพบอกราวกับว่าเหตุการณ์ที่เกิดก่อนหน้าไม่ได้มีความสำคัญอะไรแล้ว

โรสมองเขาด้วยหางตาอีกที ผู้ชายเจ้าชู้เขาไม่สนใจอะไรอีกเลยสินะ ไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรกับการสูญเสียของรักของหวง แม้จะน้อยใจจนแทบน้ำตาร่วงแต่โรสก็ยอมลุกจากเตียงแล้วใส่เสื้อผ้าอย่างรีบร้อนแล้วจึงเดินกลับไปอาบน้ำที่ห้องของตัวเอง

หลังจากชำระคราบไคลออกจากร่างกายจนสะอาดหมดจดแต่ที่เธอไม่สามารถจะล้างออกไปได้คือความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อครู่ ยิ่งใช้มือถูเนื้อตัวแรงๆ ก็เหมือนิ่งตอกย้ำว่าส่วนนั้นอรรณพได้แตะต้องมันหมดแล้ว โรสตัดสินใจแต่งตัวหลังจากที่นั่งหน้าเศร้าอยู่ภายใต้ผ้าขนหนูผืนเดียวเป็นนานสองนาน แต่เสียงเรียกของอรรณพที่หน้าห้องทำให้เธอต้องจำใจหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ราวกับตนเองเป็นตุ๊กตาที่ไร้ชีวิต

“เป็นอะไร ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะโรส” เขาถามเมื่อเห็นเธอเดินหน้าเศร้าออกมา

สาวน้อยเดินไปหยิบสมุดและปากกามาเขียนข้อความแล้วรีบยื่นให้เขาอ่าน

‘หนูรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้ค่ะ’ โรสตอบ ความจริงเธอก็รู้สึกอย่างที่เขียนนั่นแหละจู่ๆ หลังอาบน้ำเสร็จอาการครั่นเนื้อครั่นตัวและเจ็บระบมก็รุมเร้าเธออย่างกะทันหัน

“ไม่สบายเหรอ ไหนดูสิหัวร้อนหรือเปล่า” อรรณพเดินเข้ามาใกล้ๆ แล้วใช้หลังมืออังที่หน้าผากโรสเบาๆ

“อืม...ตัวรุมๆ ถ้าอย่างนั้นทานข้าวที่นี่แล้วกัน เดี๋ยวผมจะสั่งอาหารจากข้างล่างมาให้ เธอเข้าไปนอนรอในห้องก่อนก็ได้นะ อาหารมาส่งแล้วเดี๋ยวจะเรียก ทานข้าวก่อนแล้วค่อยทานยา” ชายหนุ่มพูดสรุปทุกอย่างเอง

โรสพยักหน้ารับทราบอย่างเนือยๆ จากนั้นร่างสมส่วนเลยเดินกลับเข้าไปด้านในแล้วรีบทิ้งตัวลงนอนบนเตียง มือเรียวคลี่ผ้าห่มขึ้นคลุมกายแล้วปล่อยให้แผ่นหลังเอนราบไปกับเบาะนุ่ม

ดวงตากลมโตปิดลงอย่างเหนื่อยอ่อน พลันหยาดน้ำตาที่โรสก็ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอารมณ์ไหนก็ไหลออกจากดวงตาของเธอโดยที่เจ้าตัวสุดจะกลั้นเอาไว้ได้

ทำไมชีวิตเธอจะต้องเป็นแบบนี้ด้วย เสียตัวไปโดยที่ผู้ชายเขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ไม่มีแม้คำว่าอยากจะรับผิดชอบหรืออะไรทั้งนั้น เหมือนผ่านแล้วผ่านเลย ไม่ต่างอะไรกับดอกไม้ริมทางเลยสักนิด พอเขาเด็ดมาดมเสร็จแล้วก็โยนทิ้งกลับไปข้างทางตามเดิม ช่างไร้ค่าสิ้นดี

น้ำอุ่นๆ ไหลลงแก้มทั้งสองข้างโดยที่เจ้าตัวก็ไม่คิดจะปาดมันทิ้ง อยากไหลก็ปล่อยให้มันไหลไป 

 

มีนิยายโรมานซ์แนวfeel good ออกใหม่จัดโปรเรื่อง ทวงใจสามีที่รัก เหลือแค่ 59 บาทนะคะ ไปตำกันเลยค่ะ ฝากอุดหนุนนักเขียนไร้ชื่อเสียงคนนี้ด้วยน๊าาาา งานขายไม่ค่อยดี แต่ก็อยากเขียนค่าาาา 555 เธอชื่อโรสก็จัดโปรราคาค่าาา

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMzAxNDcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NjoiMTMxNjM5Ijt9

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น