เจ้าสาว วิวาห์ไร้รัก

ตอนที่ 5 : บทที่4 ::ลาออกงาน:: 100% (Re-Up)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    28 พ.ย. 59

บทที่4

ลาออกงาน

 


 อือออ นอนด้วยกันที่นี่แหละเสียงของธันวาที่เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้วดังขึ้นเมื่อพาฝันดึงแขนหนาที่เกี่ยวเอวเธอไว้ออก

เมื่อคืนธันวาสูบแรงทั้งหมดของเธอไปจนหมดสิ้นวันนี้เธอถึงรู้สึกเหนื่อยและเมื่อยตัวเป็นพิเศษ

ตีห้าแล้ว

เธอต้องรีบตื่นเพื่อนไปช่วยนมอุ่นทำกับข้าวเช้า พาฝันลุกขึ้นและพยายามวางแขนแกร่งลงอย่างเบามือที่สุด จนสุดท้ายธันวาก็เป็นฝ่ายพลิกหนีไปเสียเอง

พาฝันมองร่างหนาที่นอนกอดเธอทั้งคืน แผ่นหลังที่มีแต่เล็บของเธอจิกและข่วน ใบหน้าหวานแดงขึ้นมาทันทีเมื่อนึกถึง

หยุดคิดเรื่องเมื่อคืนได้แล้วยัยพาฝันเธอเตือนตัวเองก่อนจะพาร่างกายเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ แปรงฟันโดยที่ไม่ลืมบีบยาสีฝันให้ธันวาด้วย ส่วนน้ำในอ่างเธอเปิดไว้ครึ่งเดียว ไม่รู้ว่าคนตัวโตที่นอนหลับอยู่จะอยากอาบน้ำอะไร อุ่นหรือเย็น

เมื่อออกมาแต่งตัวพาฝันก็เตรียมชุดให้ธันวาด้วยเมื่อเธอแต่งตัวเสร็จเมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเธอก็เดินออกห้องนอนไปทันที

 

ห้องครัว

พาฝันเดินไปกอดนมอุ่นที่กำลังหยิบนั่นนี่ใส่ในหม้อ นมอุ่นตกใจทันที

หนูฝัน มาเงียบๆอีกแล้วนะ

ขอโทษค่ะ ไม่คิดว่านมอุ่นจะตกใจขนาดนี้นี่นาพาฝันอมยิ้มกับท่าทีของนมอุ่น

ตื่นแต่เช้าเลยนะคะวันนี้

ก็ฝันอยากช่วยนมอุ่นทำอาหารเช้านี่คะพาฝันตอบกลับไปก่อนจะยื่นหน้าไปสูดดมกลิ่นข้าวต้มที่กำลังเดือดอยู่ในหม้อ

หอมจังพาฝันชมก่อนจะลงมือทำกับข้าวอีกสองสามอย่างที่คุณหญิงเขียนเมนูไว้ให้ พาฝันชอบทำกับข้าวเป็นชีวิตจิตใจและครูของเธอก็คือ นมอุ่นที่ค่อยสอนเธอมาตั้งแต่เด็กๆ จึงไม่แปลกที่อาหารทุกอย่างของเธอถึงได้อร่อย

เสร็จแล้ว มาค่ะวันนี้ฝันไม่รีบเดี๋ยวฝันช่วยยกไปเสิร์ฟที่โต๊ะนะคะเมื่อหันไปมองนาฬิกาเป็นเวลาเจ็ดโมงแล้ว ถึงเวลาอาหารเช้าของที่นี้แล้วพาฝันจึงทยอยยกอาหารไปที่ห้องอาหารทันที

 

 

 

ในห้องอาหาร

คุณหญิงมณีรัตน์กับคุณอนันต์นั่งรออยู่ก่อนแล้ว ก่อนที่ธันวาจะเดินเข้ามาอีกคน ไม่ว่าช้าหรือเร็ว บ้านหลังนี้จะสอนให้ทานอาหารทุกๆเจ็ดโมงเช้าทุกวัน

พาฝันสบสายตากับธันวาเพียงแวบเดียวก่อนจะหลบสายตาหันไปสนใจอาหารตรงหน้าต่อ

หนูฝันปล่อยให้เป็นหน้าที่ของนมอุ่นเถอะ หนูฝันมานั่งทานข้าวเถอะเดี๋ยวไปทำงานสายนะจ๊ะพาฝันพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆคุณหญิงมณีรัตน์

แต่งงานแล้ว หนูฝันต้องไปนั่งข้างๆพี่สิลูกเพราะความเคยชินทำให้พาฝันไปนั่งข้างๆคุณหญิง เมื่อถูกสั่งมาแบบนี้เธอจึงลุกไปนั่งข้างๆธันวาทันที

มากินข้าวกันเถอะคุณอนันต์บอกก่อนที่ทุกคนจะลงมือทานอาหารเช้าทันที

พาฝันอิ่มก่อนใครจึงขอตัวไปทำงานก่อน โดยที่ไม่ลืมลาคุณหญิงและคุณอนันต์

ฝันขอตัวก่อนนะคะ

อิ่มแล้วหรือจ๊ะ

ค่ะ

งันเดินทางปลอดภัยนะลูก แล้วไม่ให้พี่ไปส่งเหรอคุณหญิงถามขึ้น เพราะอยากให้ทั้งสองไปทำงานด้วยกัน

ไม่เป็นไรคะ ฝันไปเองได้รบกวนคุณธันเปล่าๆ

ตามใจลูกก็แล้วกัน

งั้นฝันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะว่าเสร็จ พาฝันก็พาตัวเองเดินออกมาทันทีเพราะเริ่มกดดันกับสายตาเย็นชาของธันวา

แต่ยังเดินได้ไม่ถึงไหนก็ถูกธันวากระชากแขนให้เดินตามไปที่รถของเขาทันที

ปล่อยนะคะ คุณธัน

ฉันจะไปส่งหูเธอไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม ธันวาจะไปส่งเธอ อะไรเข้าสิงเขากัน

เรามีเรื่องต้องคุยกันด้วยนี่สินะที่เขาคิดจะไปส่งเธอ ถ้าหากไม่มีอะไรจะคุยคงปล่อยให้เธอไปทำงานคนเดียวแล้วพาฝันคิดอย่างน้อยใจ

มีเรื่องอะไรคะพาในถาม แต่ก็ไร้วี่แววคำตอบเมื่อธันวาเหวี่ยงเธอเข้ารถอย่างแรง

โอ้ยยย โกรธอะไรเธออีกละเนี่ย

เป็นบ้าอะไรของคุณพาฝันร้องถามเพราะเจ็บที่เขาทำแบบนี้

ฉันบอกให้เธอลาออกงานบ้าๆนั้น

บอกเมื่อไหร่ ฝันไม่รู้เรื่องเลยสักนิดพาฝันถามก่อนที่ธันวาจะหันมามองหน้าด้วยสายตาดุ

บอกเมื่อไหร่งั้นเหรอ ที่ฉันสั่งไปเมื่อวานเธอน่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร

ขอโทษค่ะฝันโง่มาก ถึงได้แปลที่คุณสั่งไม่ออกพาฝันกวนธันวาออกไปเพราะเธอไม่มีทางยอมออกจากงานนี้แน่นอน

ให้ตายยังไงเธอก็ไม่ออก

อย่ามาดื้อกับฉันนะ พาฝันพาฝันสะบัดหน้าหนีก่อนจะเงียบไม่ยอมตอบเขาอีกเลยเพราะรู้ว่ายังไงเธอพูดอะไรไปเขาก็คงไม่ใส่ใจอยู่ดี เพราะเขาจะเอาชนะเธอให้ได้ ให้เธอไปลาออกงานที่เธอทำให้ได้ตามใจที่เขาต้องการ

...

อย่าเงียบได้ไหม

...

พาฝัน อยากลองดีกับฉันใช้ไหม ได้พูดจบเขาก็กระชากรถออกไปทันทีก่อนจะจอดในที่เปลี่ยวไร้คน

คุณธันจะทำอะไรเมื่อเห็นว่าธันวาจอดรถในที่ค่อนข้างเปลี่ยวเธอจึงถามขึ้นทันที

ลงโทษคนปากดีไงธันวาขยับเข้ามาใกล้พาฝันมากยิ่งขึ้น ก่อนที่พาฝันจะเปิดประตูหนี ธันวาก็กระชากไหล่บางกลับเข้ามาพร้อมกับกดล็อคประตูทันที

ร่างบางตกอยู่ในอ้อมแขนของคนตัวใหญ่ ก่อนที่จะได้สติเธอก็ทุบเขาจ้าละหวั่น

ปล่อยฝันนะพาฝันจ้องตาของธันวาอย่างไม่เกรงกลัวและส่งสายตาบอกให้เขาปล่อย แต่คนอย่างธันวาไม่มีทางปล่อยง่ายๆหรอก หากเธอไม่ทำตามที่เขาต้องการ

คุณธัน!”

เธอจะไปลาออกจากงานไหม

ไม่ออก มีเหตุผลอะไรที่ฝันจะต้องออกด้วย ในเมื่องานนี้กว่าฝันจะได้ฝันต้องทุ่มเทมากแค่ไหน

หึ ทุ่มเทเหรอ ทุ่มอะไร ร่างกายหรือแรงใจ

เพี๊ยะ

คุณดูถูกฝันอีกแล้วนะ

ก็ดีกว่าดูผิดไหมละ ตบฉันอีกแล้วนะบทลงโทษเธอหนักแน่

อะ อืออออคนตัวเล็กไม่ได้เอ่ยอะไรทั้งสิ้นก็ถูกธันวากระชากเข้ามาจูบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนพอใจเข้าก็ผลักร่างเล็กออกจากตัวอย่างแรง

ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้ง

ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย เธอจะลาออกงานที่ทำอยู่หรือเปล่า

ฝันยืนยันคำเดิม ว่าฝัน-ไม่-ลา-ออก ปล่อยฝันสักที ฝันจะไปทำงานพาฝันสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมอีกครั้ง ก่อนจะเปิดประตูรถ แต่ติดที่มันถูกล็อคเอาไว้

เปิดประตูให้ฝันนะ

ฝันไปสิธันวาพูดจบก็บึ่งรถออกไปทันที เขากำลังจะพาเธอไปที่บริษัทของเขาด้วย ในเมื่อบอกกันดีไม่ชอบ ชอบให้เขาต้องใช้ไม้แข็ง ก็เอาเขาก็พร้อมสู้กับเธอ แล้วเรามาดูกันว่าใครมันจะชนะ

บริษัท ธันวากรุ๊ป

ธันวาจอดรถก็สั่งให้พาฝันลงรถและเดินตามเขามา แต่พาฝันดื้อมากเมื่อก้าวขอลงรถก็วิ่งหนีไปที่หน้าบริษัททันที

และเป็นเขาอีกที่ต้องเหนื่อยค่อยวิ่งตามเธอ

จะไปไหนฮะ

ฝันจะไปทำงาน นี่ปล่อยฝันนะ

ถ้าไม่อยากให้ฉันจูบเธอโชว์พนักงานที่นี้ เดิมตามฉันมาดีๆนะพาฝัน

คุณไม่กล้าหรอก

จะลองดูอีกทีก็ได้นะธันวาเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะก้มลงมาจริงๆ พาฝันถึงได้รีบหันหน้าหนีและเอ่ยยอมเขาง่ายๆ

ก็ได้ๆฝันยอมแล้วพาฝันทำหน้าบึ้ง ส่วนธันวาแอบอมยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าหวานกลายเป็นบึ้งตึง

อย่าขัดใจฉันก็แล้วกันในที่สุดพาฝันก็จำต้องยอมเดินตามก้นของธันวาไปอย่างเสียไม่ได้

 

เมื่อมาถึงบนชั้นสุดของผู้บริหารธันวาก็สั่งให้พาฝันเข้าไปรอที่ในห้องทำงานของเขาเพราะเขามีประชุมด่วน

ฉันกลับมาไม่เจอเธออยู่ในห้องนี้ กลับบ้านไปเธอได้เจอดีแน่

ค่ะพาฝันตอบอย่างประชดประชัน ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาอย่างแรง ธันวามองตามก่อนจะส่ายหน้าและเดินออกไปทันที

เห็นหน้าหวานๆแบบนี้ เธอดื้อใช่เล่น
สองชั่วโมงผ่านไป

พาฝันโทรไปลางานเรียบร้อยแล้ว โดยสาเหตุที่ว่าเธอไม่ค่อยสบายกันภัทรไม่ได้ว่าอะไรก่อนที่จะวางสาย รอคนตัวโตกลับมาจนเผลอหลับไป

ธันวาเดินเข้ามาในห้องทำงานก็เห็นร่างเล็กนอนอยู่ทันที เขาเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่นอนอยู่อย่างลืมตัวก่อนจะคุกเข่าก้มลงมองหน้าหวานที่เขาได้ครอบครองทุกคืนวัน

เธอทำให้เขารู้สึกต้องการมากเวลาที่เห็นหน้าเธอ เขาไม่เคยมีอาการแบบนี้กับใครเลยนอกจากผู้หญิงคนนี้คนเดียว ทั้งที่ตอนเด็กๆเขาเกลียดเธอมาก

ธันวาก้มลงมาเพื่อจะจุมพิตหน้าผากของหญิงสาวแต่เสียงไลน์จากมือถือข้างๆหญิงสาวดังขึ้นมาก่อน ทำให้เขาชะงักไปนิด ก่อนจะถือวิสาสะเปิดดู

หายไวๆนะครับ พาฝันกันภัทร

มือหนาจับมือถือไวแน่น ไม่รู้ว่าพาฝันบอกอะไรมัน มันถึงได้ส่งไลน์มาหาแบบนี้ ร่างสูงโกรธจัดจนลืมตัวฉุดกระชากร่างเล็กที่กำลังนอนอยู่ให้ลุกขึ้นมา

โอ้ย นี่คุณธัน ทำอะไรคะฝันตกใจหมด

ปึก

มือถือถูกโยนใส่ร่างเล็กทันทีเมื่อเธอได้สติ พาฝันมองมือถือของตัวเองงง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนใจร้ายอีกครั้ง

อะไรคะ

อะไรงั้นเหรอ ดูสิว่าไอ้ภัทรมันส่งอะไรมาให้พาฝันก้มมองมือถือตัวเองก่อนจะเปิดดู และเห็นไลน์ที่กันภัทรส่งถึง

ก็แค่ข้อความที่ส่งมาเพราะความห่วงใย เขามีปัญหาอะไร

แล้วมันทำไม มันเกี่ยวอะไรกับคุณ

โทรไปออดอ้อนมันแล้วสินะ โกหกมันว่าอะไรละมันถึงส่งมาแบบนี้

คุณมันบ้า ฉันแค่โทรไปลางานเขา แล้วโกหกว่าฉันไม่ค่อยสบาย หรือจะให้บอกว่าโดนคนบางคนฉุดมาที่ทำงานด้วยล่ะคะพาฝันตอกกลับอย่างอารมณ์เสีย เขาเอาแต่ใจตัวเองมากเกินไปแล้วนะ

ก็ทำไมไม่บอกละฮะ บอกไปเลยสิว่าฉันบอกให้เธอลาออก ไม่ได้บอกให้เธอลางาน หน้าตาก็ดูฉลาดนะ ทำไมดูโง่จัง

คุณธัน! คุณมัน

มันทำไม ทำไมฮะธันวาเดินเข้ามาใกล้พาฝันมากขึ้นจนหญิงสาวล้มไปที่โซฟาอีกครั้งก่อนที่เขาจะก้มลงเท้าแขนกับโซฟากักขังพาฝันไว้

เอามือถือมา

            “เอาไปทำไมคะ

ฉันบอกให้เอามือถือมาพาฝันยอมจำนนยื่นมือถือให้ธันวาก่อนที่เขาจะรับไปแล้วกดอะไรลงไป ไม่นานเสียงสัญญาณก็ดังขึ้น

ปลิ๊ก

ธันวาเปิดลำโพงเพื่อให้เธอได้ยินด้วย ไม่นานก็มีคนรับสาย

[ฮัลโหล มีอะไรหรือเปล่าครับคุณฝัน]เสียงของกันภัทรนั่นเอง

ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมธันวานะ

[อ้าวพี่ธันมีอะไรหรือเปล่า]

ไม่มีอะไรหรอก แค่จะโทรมาบอกว่า พาฝันขอลาออกจากงานที่บริษัทนาย

[อ้าวเมื่อเช้ายังโทรมาลางานนะพี่]

แต่ตอนนี้ลาออกเสียงของธันวาเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่ปลายสายจะขอคุยกับพาฝัน

[งั้นผมขอคุยกับพาฝันได้ไหม]

ได้ อ่ะ

สวัสดีค่ะคุณกัน

[มันเกิดอะไรขึ้นครับ]พาฝันเงียบไป เธอไม่รู้จะพูดยังไงเพราะไม่อยากทำตามใจธันวา แต่เขายืนค้ำหัวเธออยู่นี้ หากเธอบอกไม่ลาออกคงต้องเจ็บตัวมากแน่ๆ

อย่างที่คุณธันบอกคะ ฝันขอลาออกนะคะ พรุ่งนี้ฝันจะไปลาออกที่บริษัท

[จะเอาแบบนี้จริงหรือครับ ผมเสียดายคุณนะ]เธอก็เสียดายเช่นกันเสียดายมากด้วยเพราะงานนี้เธอรักมันมากเหมือนกัน

ค่ะ อะ นี่คุณธันวาแย่งมือถือไปแล้ว ทำให้เธอไม่ได้พูดอะไรอีก

แค่นี้นะ

ตู๊ดๆๆๆๆ

วางสายไปเรียบร้อยแล้ว ธันวาใจร้ายเกินไปแล้วนะ

คุณให้ฉันออกงานแบบนี้ รู้ไมว่ามันหางานยากมากแค่ไหน

ก็ไม่ต้องหาธันวาพูด

คุณหมายความว่าไง

ผมจะให้คุณทำงานเป็นผู้ช่วยเลขาของนุดี

คุณธัน

วันนี้นุดีลาป่วย เธอก็ทำงานแทนเธอไปก็แล้วกัน ไม่ต้องสอนแล้วใช่ไหม เธอคงทำได้ ก็ผ่านมาแล้วนิตำแหน่งเลขานะ

เดี๋ยวคนรักของคุณก็ว่าฉันหรอก

เธอเข้าใจดีและเธอก็เข้าใจฉัน เชิญไปทำงานได้ธันวาผายมือให้พาฝันออกไปทำงานที่โต๊ะด้านนอก เธอจึงเดินไปออกไป อย่างหงุดหงิดที่ทำอะไรเขาไม่ได้

เมื่อมาถึงโต๊ะพาฝันก็เดินไปนั่งไม่นานเสียงโทรศัพท์ก็เข้ามา

สวัสดีค่ะ

[ผมเอง]

มีอะไรคะพาฝันถามไปด้วยน้ำเสียงเซงๆ

[หึ ไม่เข้าใจอะไรถามผมได้ อ้อแล้วช่วยชงกาแฟให้ผมด้วยนะ]

ติ๊ด

เสียงเงียบไป พาฝันมองดูรอบๆโต๊ะก่อนจะสะดุดที่รูปคู่ของนุดีกับธันวา ทั้งคู่ดูรักกันมาก จะมีวันไหนไหมที่เขาจะไม่รักกัน ความน้อยใจเริ่มตีกันรวน เธออยากให้เขารักเธอเหมือนนุดีบ้าง แม้จะรู้ว่าเป็นความคิดที่เป็นไปไม่ได้แต่เธอก็ยังหวังว่าสักวันเธอจะเข้าไปอยู่ในหัวใจของชายหนุ่มได้ในสักวัน

แค่เศษเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี

แต่ถ้าเธอทำดีเพื่อให้เขากลับมาสนใจใจตัวเธอ ทำทั้งหมดไปแล้ว เขาก็ยังคงรักนุดีไม่เสื่อมคลายเธอคงได้แต่อิจฉานุดีที่ธันวารักสุดหัวใจ แม้แต่เธอเขาก็ยังไม่แล

เธอโชคดีจริงๆที่ได้เป็นคนรักของธันวา

แม้เธอจะขอเห็นแก่ตัวเพียงน้อยนิด แต่เมื่อถึงเวลาเธอจะไปเองจะยอมแพ้และยอมหย่าเพื่อให้ทั้งสองได้รักกันอย่างที่ต้องการ

เมื่อวันนั้นมาถึงเธอคงจะเจ็บปวดใจไม่น้อยเลยพาฝัน...

 

 

 

 

                                                         100%




มาอัพแล้ววววว มาทีละเล็กละน้อย หลังจากที่หายไปนาน

อย่าโกรธกันน่าส์ วันนี้ขอคอมเดม้น 10 คอมเม้น ไรท์ว่างแล้ว มีเวาลามาอัพและแต่งต่ออีกนานเลย

วันนี้ก็เลยมาขอกำลังใจเพื่อปั่นๆๆๆๆ คุณธัน รีดใจดีให้กำลังใจเค้าหน่อยน่าส์ ^^



วันนี้มาขอกำลังใจเช่นเดิม 10 คอมเม้นจ้าาา อ้อนแล้วน่าส์ จุฟๆ

คืนนี้ฝันดีค่ะรีดทุกคน

27/3/59 22.21น.


อัพแล้วววมาช้าไป ขอกำลังใจ10 เม้นเช่นเดิมจ้า แล้วเขาจะรีบมาอัพๆๆให้น่า

ไปแล้วคะ ฝันดี จุฟๆๆ


1/4/59 3.22น.



มาแล้วววค่ะ วันนี้มาขอกำลังใจอีกแล้วว 

ใครใจดีให้ไรท์หน่อยน่าส์

เดี๋ยวเย็นนี้ไรท์มาลงให้อีก 100%เลย ต้อนรับวันสงกรานต์จ้า

บายๆๆๆ

(แค่อยากรู้ว่ายังมีใคร ติดตามนียายเรื่องนี้อยู่บ้าง แหะๆๆ)

13/4/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,215 ความคิดเห็น

  1. #158 pookpook502 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 01:27
    มาต่อเร็วๆหน่อยน้าาาา
    #158
    0
  2. #157 0895833395 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 21:43
    ชอบมากอินสุดๆอ่านแล้วเจ็บหัวใจแป๊บๆ555ิอินอะ
    #157
    0
  3. #156 Nooprincess (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 21:28
    รอค่ะ รอ
    #156
    0
  4. #155 Tassanee Seeton (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 21:26
    ลุ้นๆๆๆๆค่ะ
    #155
    0
  5. #154 noeymonthinee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 21:11
    รอค่่่่
    #154
    0
  6. #152 Athidtaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 15:40
    รออ่านนะค่ะสนุกดีค่ะ
    #152
    0
  7. #151 aranyaorchid (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 12:50
    พี่ธันวาโหดจัง ขวัญสู้ๆ เนอะไรท์เนอะ
    #151
    0
  8. #150 chomanut1234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 10:05
    รออ่านค่ะสนุกมาก
    #150
    0
  9. #149 Patcharanun Laowklang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 09:52
    รอนานมากกกไรทํ์มาลงบ่อยๆน้าาา
    #149
    0
  10. #148 Miotto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 07:12
    ปาดดดดนึกว่าไรท์จะไม่ลงอีกแล้ว ขอบคุณนะค้า เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกๆ
    #148
    0
  11. #147 aimehappy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 05:55
    อิตาธันวาเห็นแก่ตัวที่สุด
    #147
    0
  12. #146 aranyaorchid (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2559 / 12:18
    รออยู่นะค้า ชอบค่า
    #146
    0
  13. #145 lemonle (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 21:01
    รอตั้งนานน้อยจังอ่ะค่ะ แต่ก็จะเป็นกำลังใจให้เสมอนะค่ะ
    #145
    0
  14. #144 Athidtaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 17:56
    รอนะค่ะ
    #144
    0
  15. #143 pookpook502 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 07:30
    รอตั้งนานมาน้อนจัง
    #143
    0
  16. #142 neiy2438 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2559 / 06:41
    อยากอ่านอีกชอบ
    #142
    0
  17. #141 pear1980 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 06:20
    รออ่านนะคะ
    #141
    0
  18. #140 Nu mam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 20:29
    อยากให้มี ebook เร็วจัง สู้ๆคะไรท์
    #140
    0
  19. #139 Jubjang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 20:27
    เข้ามารอจร้า
    #139
    0
  20. #138 Peemai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 20:25
    สนุกคะ รอตอนต่อไป
    #138
    0
  21. #137 Tanika (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 20:24
    รอคะ มาเร็วๆนะ
    #137
    0
  22. #136 Athidtaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 19:09
    รอๆๆๆค่ะ
    #136
    0
  23. #135 pookpook502 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 08:35
    มาอัพทุกวันเลยนะ สนุกมากชอบ. รอๆๆ
    #135
    0
  24. #134 chonticha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 06:11
    มาบ่อย ๆ นะคะ....จะมารอทุกวันเลยค่ะ....
    #134
    0
  25. #133 11544rmutt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 21:37
    รอตอนต่อไปจร้า
    #133
    0