[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 43 : ประกาศครั้งที่ 34 ชีวิตที่แสนสุขของพวกเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 589 ครั้ง
    21 ก.พ. 63

ประกาศครั้งที่ 34 ชีวิตที่แสนสุขของพวกเรา


ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กิจวัตรประจำวันของผมกลายเป็นชาวนาชาวไร่ไปเสียแล้ว


ทุกเช้าผมจะตื่นเพราะเสียงไก่ขัน ทันทีที่แสงอาทิตย์ลอดผ่านแมกไม้สาดเข้ามาในตัวบ้าน ผมก็ลุกขึ้นมาขยับเขยื้อนร่างกายตามมาด้วยล้างหน้าแปรงฟัน การออกมาข้างนอกในยามเช้าช่างบริสุทธิ์ยิ่งนัก สายลมแม้จะเย็นแต่ก็ปลุกสติให้แจ่มใสได้


เพราะที่นี่มีครัว ถึงจะยุ่งยากในการใส่ฟืนและก่อไฟทำอาหารอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ลำบากอะไร ตอนเป็นมาเฟียไม่เคยจับมือทำอาหารจริงจัง ทำได้แต่อาหารง่ายๆ อย่างเมนูตระกูลไข่ทั้งหลาย หุงข้าวกับต้มมาม่า ทว่าที่นี่ไม่มีข้าวแต่มีขนมปัง เป็นขนมปังที่เนลโลเอามาตุนไว้ให้ผม สามารถอยู่ได้สัปดาห์หนึ่ง พอหมดเจ้าตัวก็จะซื้อมาตุนให้อีก แถมที่นี่มีเล้าไก่กับผักผลไม้ปลูกอยู่รอบๆ ทำให้ผมที่เบื่อหน่ายสามารถต่อชีวิตให้ความสุขตัวเองด้วยอาหารอร่อยๆ ได้


ทีแรกเพราะยังไม่ชำนาญจึงทำอาหารพังไปหลายครั้ง พอจับเคล็ดได้ ทีนี้อาหารสารพัดแบบผมก็รังสรรค์ออกมา จะโทสต์ แพนเค้ก ไข่คน ผัดผัก สลัด ไปจนกระทั่งซุปผมก็ทำกินเองได้โดยที่เนลโลไม่ต้องช่วยอีกแล้ว


ครั้งล่าสุดที่เนลโลมากินอาหารที่ผมทำ เขาถึงกับตะลึงไปวูบหนึ่งก่อนเผยอยิ้มเปี่ยมสุขออกมา


“ตอนนี้เหมือนข้าเป็นสามีกลับจากทำงานมาให้ภรรยาปรนนิบัติเลยขอรับ”


ดูพูดเข้าสิ...


ผมโคลงศีรษะอ่อนใจ ไม่ใช่ว่าผมตั้งแง่กับความรู้สึกของเนลโล แต่ผมกระอักกระอ่วน มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกระหว่างเขินอายกับขนลุก เขาดีกับผมจากใจจริง ไม่ยอมให้ผมลำบากแม้แต่น้อย ทั้งยังกลัวว่าผมจะเบื่อจึงหาอะไรมาให้ทำในแต่ละวัน พูดตรงๆ นะ แค่ผมต้องมาให้อาหารไก่ รดน้ำที่แปลงผัก ซักผ้า ตากผ้า รีดผ้า ทำความสะอาดบ้าน กำจัดวัชพืช ผมก็แทบจะหมดเวลาว่างแล้ว อย่าคิดว่าเนลโลจะอยู่กับผมตลอด มิหนำซ้ำผมเป็นพวกที่ทนสิ่งสกปรกไม่ได้มากที่สุด แค่เห็นฝุ่นเกาะบนชั้นผมก็ต้องหาผ้ามาปาดทำความสะอาดแล้ว


ถึงอย่างนั้นความเป็นอยู่ที่นี่ก็ไม่ได้เลวร้ายหรอกนะ ผมคิดขณะลงมือเช็ดกระจก


เนลโลไปๆ กลับๆ แอสการ์ดกับที่นี่ เพราะเวลาไหลไม่เท่ากัน เมื่อเขากลับมาบ้านจะอยู่กับผมเป็นสัปดาห์ก่อนจะกลับไปทำงานที่แอสการ์ดและหายไปนานอีก เนลโลถึงขั้นกลัวว่าผมจะเหงาจึงส่งสัตว์เลี้ยงมาเป็นเพื่อน มันคือสุนัขตัวหนึ่ง ดูจากรูปลักษณ์ของมันแล้วคล้ายกับพันธุ์ลาบราดอร์และยังมีสีขนเหมือนกับสีดวงตาของเนลโลด้วย ผมจึงตั้งชื่อให้มันว่า เชสนัท


และถึงแม้เนลโลจะให้อิสระกับผมแค่ไหน มันก็มีขอบเขตจำกัดอยู่ เขามีเส้นกำหนดไว้ว่าผมควรจะไปไกลจากนอกบ้านได้มากแค่ไหน หากเลยเขตลำธารและทุ่งหญ้าไปแล้ว ผมจะไม่สามารถเดินออกไปได้อีก เพราะเนลโลสร้างเขตแดนขึ้นมากั้นขวางไว้


รูปร่างเขตแดนคล้ายโดมกระจกครอบ ผมมองไม่เห็นแต่สัมผัสถึงพลังงานบางอย่าง เมื่อเข้าไปใกล้จะรู้สึกเหมือนมีแรงดันผลักออก เขาบอกผมว่าที่ทำแบบนี้ก็เพื่อปกป้องจากสัตว์ร้ายและผู้คน แต่เอาเข้าจริงผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงราพันเซลที่ถูกขังอยู่ในหอคอยมากกว่า


ผมเคยถามเขาว่าที่นี่เงียบสงบดี แล้วไม่มีเพื่อนบ้านคนอื่นบ้างหรือ เนลโลก็ตอบว่า


“มีขอรับ แต่อยู่ไกลจากที่นี่มาก ดินแดนที่พวกเราอยู่ไม่ใช่มิดการ์ดหรอกนะขอรับ หากแต่เป็นดินแดนของพวกเอลฟ์ ซึ่งนิสัยพวกเขารักสันโดษจะอยู่กันเป็นครอบครัวเล็กๆ กระจัดกระจายกันไป มีน้อยมากที่จะอยู่กันเป็นชุมชนหรือเมือง”


ผมย่นคิ้ว “นี่ก็ออกจะสันโดษเกินไปมั้ง พวกเขาไม่พบปะกับใครเลยเหรอ แม้แต่พวกเดียวกัน?”


“จะพบปะกันเดือนละสองครั้งขอรับ เรียกว่างานสังสรรค์เล็กๆ ก็ว่าได้ อันนี้เป็นกฎที่ดินแดนเอลฟ์ทุกคนต้องทำตาม ไว้ข้ากลับมาจะพาท่านไปงานนั้นนะขอรับ”


อันที่จริงผมไม่สนใจงานพบปะ แต่การได้ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็น่าสนใจดี เมื่อเนลโลกลับมาอยู่กับผมอีกครั้ง ผมจึงได้ออกจากเขตบ้านไปงานสังสรรค์ ซึ่งงานที่ว่าก็ไม่มีอะไรมาก จะว่าเป็นปาร์ตี้เล็กๆ ไม่หวือหวาท่ามกลางธรรมชาติก็ได้


เนลโลเป็นที่รู้จักของเหล่าเอลฟ์ทั้งหลายพอตัวจึงมีคนมารุมล้อมและทักทาย ผมสังเกตว่าในงานนี้ไม่ได้มีแค่เอลฟ์ มีมนุษย์หรือลูกครึ่งเผ่าพันธุ์อื่นอยู่ด้วย พอผมถามเนลโล อีกฝ่ายก็อธิบายว่าแม้จะเป็นดินแดนของเอลฟ์แต่มีเผ่าพันธุ์อื่นมาอาศัยอยู่ร่วมไม่น้อยเพราะพวกเขาชมชอบความเงียบสงบของที่นี่ ผมจึงพยักหน้าเข้าใจ


มีหลายคนที่ถามถึงผ้าคาดหน้าที่บังเอาไว้ครึ่งหนึ่งนั่น เนลโลก็เล่าว่าได้รับบาดแผลจากการปกป้องคุ้มครองโอดิน ทุกคนจึงพากันเห็นใจและใจดีกับเนลโลมากกว่าเดิม


“แล้วลูกครึ่งผู้นี้เล่า? สหายท่านหรือ?”


คราวนี้พวกเขาหันมาสนใจผมที่อยู่ข้างกายเนลโล ขณะที่ผมกำลังจะตอบ เขาดันชิงพูดขึ้นว่า


“คนรักของข้าเองน่ะ”


ผมอ้าปากค้าง ในขณะที่พวกเขาฮือฮา ก่อนจะพากันแสดงความยินดีรวมถึงอวยพรให้พวกเราครองรักกันยั่งยืน ผมได้แต่ยิ้มแห้งรับส่วนมือเอื้อมไปหยิกเอวคนข้างตัว


เนลโลสะดุ้ง แต่ก็ยังยิ้มหวานให้ผม “หากท่านไม่พอใจก็แก้ตัวไปได้นี่ขอรับ ไม่เห็นต้องลงไม้ลงมือทำร้ายข้าเลย”


“ข้าจะทำอย่างนั้นได้ยังไงเล่า”


แม้จะอยากบอกว่าความสัมพันธ์ของพวกเราไม่ใช่คนรัก แต่ต่อหน้าพวกเขาที่อวยพรพวกเราด้วยรอยยิ้ม ผมจะกล้าหักหน้าเนลโลได้ยังไง นั่นไม่ทำให้บรรยากาศงานกร่อยและกลายเป็นสร้างความขุ่นเคืองให้กับพวกเขาหรอกหรือ


อีกอย่างผู้คนในดินแดนนี้ถึงจะรักสันโดษก็ยังเป็นมิตรที่ดี พวกเขามีน้ำใจถามไถ่ รวมทั้งแนะนำการใช้ชีวิตที่นี่อีกด้วย ผมจะทำลายความมีไมตรีนี้ด้วยเรื่องส่วนตัวของพวกเราได้อย่างไร


ผมกินอาหารของพวกเอลฟ์ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผักกับสัตว์ที่ล่าเอามาย่างเตา ให้ความรู้สึกเหมือนกินอาหารตั้งแคมป์บาร์บีคิวกลายๆ


ทันใดนั้นก็มีเสียงเพลงดังขึ้น พิณบรรเลงเพลงเชื่องช้าทว่าซาบซึ้งออกมาคลอเคล้าไปด้วยเสียงร้องอันแสนไพเราะ พวกเขาเว้นพื้นที่ตรงกลางโดยพลัน ราวกับจะเปิดเป็นลานฟลอร์สำหรับเต้นรำ


“ไหนๆ วันนี้เราก็มีผู้ย้ายเข้ามาใหม่ ซ้ำยังได้กลายเป็นคู่รักกับท่านเนลโล ขอให้ทั้งสองท่านโปรดมาเป็นคู่เปิดฟลอร์ด้วย!”


สายตาหลายคู่ย้ายมาที่พวกเรา ผมถึงกับอึ้ง ให้เต้นรำเนี่ยนะ ที่นี่เดี๋ยวนี้เลยเหรอ!?


เนลโลยิ้มแล้วจับมือผม “ในเมื่อพวกเขาเชิญชวนแล้ว เราก็ไปกันเถอะขอรับ”


“ดะ เดี๋ยวสิ ข้าน่ะยังไม่เท่าไหร่ แต่เจ้าเต้นรำเป็นหรือ?”


เพราะต้องเข้างานสังคมผมเลยต้องเรียนเต้นรำมาบ้าง ถึงจะไม่ได้เก่งเลิศเลอก็พอถูไถไปได้


“ข้าเต้นได้ขอรับ อืม แต่เราส่วนสูงพอๆ กัน ใครจะเป็นฝ่ายนำดีละขอรับ”


เขาดึงผมมาถึงกึ่งกลางลานสำเร็จ ผมเพิ่งคิดได้ว่าที่นี่จะบุรุษหรือสตรีก็เต้นรำด้วยกันได้ แต่คนนำจะยึดตามส่วนสูง ในเมื่อพวกเราสูงใกล้เคียงกัน ก็ต้องตกลงเองว่าจะเอายังไง


ที่ผ่านมาตอนเต้นกับพวกอาซรา เพราะพวกเขาสูงกว่าผมเลยต้องรับบทผู้ตาม ครั้งนี้ผมจึงอยากเป็นฝ่ายนำบ้าง


“ข้าจะนำ”


“ได้ขอรับ”


เนลโลยิ้มรับพร้อมทั้งจัดท่า ทันทีที่ได้จังหวะพวกเราก็เริ่มขยับเท้าเคลื่อนไหวไปตามเสียงเพลง


เต้นรำแบบนี้ทำเอาหวนนึกถึงพวกอาซราขึ้นมา อาซราจะเต้นนำไปตามจังหวะไม่เหลือบแลมองผู้ใด ส่วนยูดัมชอบโอ้อวดมักพาผมเต้นไปรอบๆ ห้อง ส่วนบริทท์นั้นขยับเท้าแบบสงวนท่าทีมาก ไม่ยอมขยับเท้าไปไกลจากตำแหน่งเดิม


และแน่นอนผมชอบแบบบริทท์ ไม่อยากจะเต้นรำนำไปทั่วทั้งลานให้คนอื่นเชยชม ขออยู่มันตรงกลางเนี่ยแหละ!


พอเต้นไปได้สักพัก ผมก็เห็นว่าดวงตาสีเชสนัทยิ่งมายิ่งเจิดจ้า มันฉายแววสุขใจอย่างไม่ปิดบัง


เห็นแบบนั้นหัวใจของผมก็กระตุก หลบเลี่ยงสายตาไปอีกทาง


“อะไร? เจ้ามีความสุขขนาดนั้นเชียวที่เต้นรำกับข้า”


“เพราะข้าอยากทำแบบนี้กับท่านมาตลอด ไม่ใช่แค่เต้นรำ ทั้งการจูงมือ นอนด้วยกัน กินข้าวร่วมกัน สำหรับข้าแล้วนี่เป็นความสุขที่ไม่อาจเปรียบได้เลยขอรับ”


เนลโลพูดจากใจจริง นั่นทำให้ผมหวั่นไหว เขารักผม รักมาก... ชนิดที่ว่าขอแค่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันไม่ว่าจะสถานะใดเขาก็พึงพอใจแล้ว คนแบบนี้ยากนักที่จะคงหัวใจให้แข็งเป็นหินได้


อยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่งผมรับรู้ถึงความเอาใจใส่ของเขาอย่างดี มีอาหารไม่เคยขาด เตรียมหยูกยาไว้พร้อมหากผมบาดเจ็บหรือไม่สบายใจ เป็นเพื่อนพูดคุย เนลโลชอบสรรหาเรื่องสนุกๆ มาเล่าเพื่อให้ผมหัวเราะ ไหนจะการใกล้ชิดเล็กน้อย เช่น อยู่ดีๆ ก็จับมือผม บางทีก็สวมกอดผมจากด้านหลัง หรือเอาแก้มแนบแสดงความสนิทสนม จากที่กระดากกลับกลายเป็นเคยชินไปเสียแล้ว


จะว่ายังไงดีล่ะ พอเนลโลทำแบบนั้นแล้วมันก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูไปอีกแบบนะ...


ไปๆ มาๆ ผมก็เริ่ม... มีความรู้สึกให้กับเนลโล ถึงจะไม่ได้รักมากเท่าพวกอาซรา แต่ก็เป็นความรักที่มอบให้ด้วยความยินดีที่มีเนลโลเคียงข้างมากกว่า


ให้ตายสิ ผมชักจะกลายเป็นคนหลายใจไปแล้ว ทั้งที่ยึดมั่นในรักเดียวใจเดียว เอาเข้าจริงเจอคนหลายคนทำให้หวั่นไหว แถมยังแสดงความรักลึกซึ้ง แม้แต่ผมก็ไม่อาจหักใจปฏิเสธได้


ยังไงเสียการมีคนรักย่อมดีกว่ามีคนเกลียดละนะ


เมื่อผมตื่นจากภวังค์ ในลานเต้นรำก็คลาคล่ำไปด้วยคู่เต้นรำเสียแล้ว เมื่อเห็นว่าไม่ได้ตกเป็นเป้าสายตาอีกจึงคิดจะล่าถอยกลับ ทว่ามือของเนลโลก็เหนี่ยวรั้งเอาไว้


“ขอให้ข้าดื่มด่ำเช่นนี้อีกสักระยะได้หรือไม่ขอรับ”


ผมไม่ชอบเต้นรำ แต่ในเมื่อเนลโลร้องขอ ผมจึงไม่อาจปฏิเสธได้ กระนั้นก็ต่อรองว่า


“จนจบเพลงเท่านั้นนะ ข้าหิวแล้ว”


เนลโลหัวเราะ “ขอรับ”


เห็นรอยยิ้มสดใส มุมปากผมก็กระตุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ให้ตายเถอะ หมอนี่มักจะทำให้ผมยิ้มได้เสมอเลยนะ


************************************


กว่างานจะจบลงก็เย็นย่ำแล้ว ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะออกไปเตร็ดเตร่อยู่กับผู้คนได้นานขนาดนี้ ไปๆ มาๆ ผมชักชอบที่นี่แล้วสิ ไม่ใช่แค่มีธรรมชาติงดงาม แต่ผู้คนก็อัธยาศัยดี ถึงจะจับกลุ่มคุยกันพวกเขาก็ไม่นินทาและปากมาก ซ้ำยังไม่ล่วงล้ำความเป็นส่วนตัว ยากนักจะเจอกับกลุ่มคนแบบนี้ได้


อย่างว่าต่อให้สภาพแวดล้อมดีแค่ไหน หากเจอผู้คนที่อยู่ร่วมกันไม่ได้ ก็ไม่มีความสุขใช่ไหมล่ะ


พวกเราเดินกลับบ้าน แสงสีส้มทาทาบบนฟ้าลอดผ่านแมกไม้ลงมากลายเป็นความงามอย่างหนึ่ง เนลโลจูงมือผมอย่างสนิทสนมย่ำเท้าไปตามทาง สีหน้าดูปลอดโปร่งและมีความสุขยิ่งกว่าตอนอยู่ที่วังเสียอีก


ผมปล่อยให้อีกฝ่ายจับมือไปโดยไม่ว่าอะไร แต่ท่าทางของเราสองคน... ไม่ใช่ว่าเหมือนคู่รักกะหนุงกะหนิงกันอยู่หรอกหรือ


“ขอบใจที่พาข้ามางานพบปะนะ” ผมเอ่ยขึ้นมา


“ไม่เป็นไรขอรับ แค่ท่านชอบก็พอแล้ว” เนลโลยิ้มกว้าง มือบีบแน่นขึ้น “ทีแรกข้ากังวลว่าท่านจะไม่ชอบเสียอีก... เพราะคนก็มาก”


“ข้าไม่ชอบคนมากๆ อยู่หรอก แต่พวกเขาน่ารักนะ” ผมบอกจากใจจริง คว้าใบไม้ที่ปลิวร่อนลง “ไม่คิดว่าจะดีปานนี้ด้วยซ้ำ”


“เอลฟ์รักสันโดษอาจจะเข้าใจยาก หากลองได้คบหาก็จะพบว่าที่แท้แล้วเป็นคนบริสุทธิ์ผู้หนึ่ง” เนลโลกล่าว เงยหน้ามองใบไม้ร่วงโรยจากกิ่งก้าน “ข้าถึงได้เลือกที่นี่มากกว่าดินแดนมนุษย์อย่างไรเล่าขอรับ”


“นั่นสินะ หากเป็นที่มิดการ์ดคงวุ่นวายแย่”


มนุษย์ส่วนใหญ่ก็เป็นพวกช่างสอดรู้สอดเห็นเสียด้วย เผลอๆ คงถามอะไรจู้จี้จุกจิกจนน่าเกลียดแน่


มาคิดดูแล้วผมก็ชอบชีวิตที่เงียบสงบอย่างนี้เหมือนกัน ไม่ต้องคิดเรื่องอะไร ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายไป เท่านี้ก็มีความสุขแล้ว


ทันใดนั้นมีแมลงปอเรืองแสงตัวหนึ่งบินมา เมื่อเห็นมันสีหน้าของเนลโลพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ยื่นมือออกไปให้มันเกาะ ฉับพลันมันก็สลายไป แต่สีหน้าของคนให้แมลงปอเกาะกลับไม่สู้ดีนัก


ผมรู้ทันทีว่าเมื่อกี้มันคือจดหมายประเภทหนึ่งที่ใช้รูนอาซูส (ข่าวสาร) ส่งข่าวมา เห็นสีหน้านั้นแล้วผมพลอยวิตกไปด้วย


“เกิดอะไรขึ้นเหรอ? หรือที่แอสการ์ดจะเกิดเรื่องใด? ”


เนลโลมุ่นหัวคิ้วคล้ายกับไม่แน่ใจว่าควรบอกกล่าวเรื่องนี้กับผมดีหรือไม่ ผมจึงหยุดแล้วคว้าไหล่อีกฝ่ายมาคาดคั้น


“บอกมาเถอะ ยังไงข้าก็เป็นอดีตโอดิน หากเกิดอะไรขึ้นกับแอสการ์ด คิดว่าทั้งโลกจะไม่กระเทือนไปด้วยหรือ?”


เนลโลถอนหายใจ “ความจริงไม่ใช่เรื่องที่ต้องสนใจ แต่เฟนรีลกับอังเกอร์โบดา... สิ้นชีพไปแล้ว”


“อะไรนะ!?”


กับเฟนรีลผมไม่มีอะไรต้องแปลกใจเพราะคิดว่ามันคงจะต้องเกิดขึ้น แต่คิดไม่ถึงว่าอังเกอร์โบดาจะตายไปด้วย


“น่าตกใจใช่ไหมขอรับ เฟนรีลถูกคุมขังอยู่ในห้องซ้ำยังถูกกล่าวหาว่าทรยศจากโลกิ สุดท้ายต่อให้ร่างกายกล้าแกร่งเพียงใดหากจิตใจอ่อนแอ ร่างกายย่อมอ่อนแอ แล้วนางก็... ตัดสินใจเชือดคอตัวเองตายด้วยความรันทดใจ”


นึกหน้าเด็กหญิงตัวแค่นั้นกล้าเชือดคอตัวเอง คิดว่าคงโศกเศร้าเกินทานทน กระนั้นผมก็ยังสงสัยการตายของอังเกอร์โบดาอยู่ดี


“แล้วอีกคนเล่า? ตายเพราะอะไร”


“อังเกอร์โบดามีปากเสียงกับโลกิเรื่องการตายของเฟนรีล ดันไปต่อว่าโลกิที่ใจจืดใจดำ โลกิจึงโกรธจัด มิคาดว่าจะเผลอพลั้งมือฆ่าอังเกอร์โบดาไป พอรักษาก็ไม่อาจยื้อชีวิต นางจึงตายเพราะเหตุนี้”


ผมรู้มาว่าราฮาฟเวลาโกรธพลังจะปะทุขึ้น แต่ที่ผ่านมาผมยั่วโมโหมันไปหลายหนก็ยังครองสติเอาไว้ได้ แต่พอเป็นคนใกล้ชิดทำให้โมโหจึงอารมณ์รุนแรง ได้แต่สงสารอังเกอร์โบดาเพราะนางนับว่าเป็นนางเอกคนหนึ่งที่นักอ่านชอบ เนื่องจากให้ความรู้สึกเหมือนเป็นมารดา อ่อนโยนแต่ก็เป็นผู้ใหญ่ หากนักอ่านรู้ คาดว่าคงสาปแช่งพาลเกลียดชังพระเอกเป็นแน่แท้


“ไม่รู้ว่าข้าจะดีใจหรือเสียใจดีที่บุคคลอันร้ายกาจตกตายไปถึงสองคน” ผมบอกแล้วแหงนหน้ามองฟ้า “บางทีอาจเป็นเรื่องดีกับฝั่งเทพแต่ไม่ดีกับโลกิละมั้ง?”


“ย่อมเป็นเรื่องดีสิขอรับ ไม่นับเฟนรีลที่มีพลังมหาศาล อังเกอร์โบดาเป็นยักษ์ที่ถึงขนาดขยายร่างถล่มเมืองได้เพียงใช้ฝ่าเท้ากับฝ่ามือ ไม่มีตัวการใหญ่ทั้งสอง เทพย่อมมีหนทางรอดชีวิตมากขึ้น”


ผมเอียงคอ “จะว่าไปเจ้าทราบข่าวได้อย่างไร หรือมีเส้นสายในนิฟเฟิลเฮมหรือ? ”


“ไม่เชิงขอรับ ความจริงคนที่แจ้งเป็นผู้เลี้ยงดูข้าตั้งแต่เล็ก เขาเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่จึงส่งจดหมายมาแจ้งข่าวกับข้า ในนิฟเฟิลเฮมมีปีศาจมากมายที่ไม่ชอบสงคราม ไม่อยากยุ่งกับเทพ เพียงแต่ต้องการใช้ชีวิตเงียบๆ ในที่ของตัวเองเช่นกัน” เนลโลอธิบายไปก็เผยรอยยิ้มขื่นขม “เมื่อก่อนข้าหวังเพียงมีชีวิตสุขสบายจึงไม่ฟังคำเตือนเข้าไปทำงานรับใช้โลกิ ตอนนั้นคิดว่าเพียงเท่านี้เงินทองอำนาจจะหลั่งไหลมา เอาเข้าจริงข้านั้นโง่เขลา ความสุขที่แท้จริงหาใช่สิ่งเหล่านั้นหากแต่การมีชีวิตที่สงบสุขครองคู่กับคนที่รักไปตลอดชีวิตต่างหาก”


ดวงตาสีเชสนัทถ่ายทอดความรักออกมาชวนให้คนมองวาบหวามนัก ใจหนึ่งผมมีความรู้สึกดีๆ ให้เนลโลอีกใจหนึ่งก็เห็นใจ ไม่ว่าใครต่างก็มีช่วงเวลาที่หลงทางกันทั้งนั้น ขึ้นอยู่กับว่าใครจะหาทางออกให้กับชีวิตของตัวเองได้


“ข้าไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีพวกปีศาจที่รักสงบ ดันนึกไปว่าพวกมันเคียดแค้นเทพกันทุกตนเสียอีก”


เนลโลถอนหายใจคล้ายกลัดกลุ้ม “ปีศาจบางตนก็แค้นฝังรากลึก แต่พอนานไปก็จะรู้เองว่ายิ่งแค้นยิ่งเหนื่อย ยิ่งเปลืองแรงยิ่งเปลืองชีวิต ทำไมต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงอันตรายทั้งที่ไม่รู้ว่าจะแพ้หรือชนะด้วย? สู้เก็บชีวิตไว้แล้วมีความสุขของตัวเองจะดีกว่า”


“ที่แท้ปีศาจก็ปลงได้” ผมลูบคาง แล้วพวกเราก็เริ่มออกเดินอีกครั้ง “ถ้าโลกิปกครองนิฟเฟิลเฮมไปอย่างเงียบๆ ได้ก็คงดี”


ฟังคำผม เนลโลก็ส่ายหน้า “นั่นคงจะเป็นไปได้ยากขอรับ วิญญาณความแค้นของโลกินั้นบ่มเพาะเป็นพันๆ ปี ใช่ว่าจะขจัดได้โดยง่าย หากสามารถทำได้ไหนเลยจะมีวันนี้”


ก็จริง... ไม่งั้นป่านนี้โอดินทั้งหลายคงไม่ต้องลำบากลำบนตามเข่นฆ่าโลกิทุกยุคทุกสมัยแล้ว


ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดลง แต่พวกเราก็มาถึงบ้านพอดี เจ้าเชสนัทที่อยู่เฝ้าบ้านผุดลุกขึ้นเห่าโฮ่งๆ อย่างเริงร่า ผมลูบหัวและกอดมัน มองหางที่ส่ายไปมาก็รู้แล้วว่ามันมีความสุขแค่ไหน


“พรุ่งนี้ข้าคงต้องกลับไปทำงานแล้ว”


เนลโลมองพระอาทิตย์ที่ลาลับฟ้าก็มองผมคล้ายอาลัยอาวรณ์ ผมยิ้มขำ หมอนี่เป็นอย่างนี้ทุกทีตอนกลับไปแอสการ์ด อะไรจะเศร้าโศกปานนั้น


“สำหรับบนแอสการ์ดแล้วเวลาก็แค่ผ่านไปหนึ่งวันเองไม่ใช่หรือ? ข้าต่างหากที่ต้องรอเจ้ากลับมาสามสี่วัน” ผมตอบ ขยี้เจ้าหมาน้อยที่นึงแล้วลุกขึ้น


“ถึงจะแค่หนึ่งวันแต่ข้าก็คิดถึงท่านนี่ขอรับ”


เนลโลเอ่ยอย่างตรงไปตรงมาเสียจนผมไปต่อไม่เป็น


หมอนี่ชอบแสดงออกตรงๆ เหลือเกิน บางทีผมก็เขินจะรับฟังนะ


“แค่วันเดียวอดทนหน่อยน่า” ผมว่า แล้วเปิดประตูเข้าไปในบ้าน “ขนาดข้ายังอดทนได้ ทำไมเจ้าจะอดทนไม่ได้เล่า”


ดวงตาของเนลโลเป็นประกาย “ท่านอดทนอะไรขอรับ หรือว่าท่านเองก็คิดถึงข้าตอนที่จากไปเหมือนกัน”


“อ่า...”


ผมเพิ่งรู้ตัวว่าพลั้งปากไป แต่... มันช่วยไม่ได้นี่นา! อยู่บ้านคนเดียว ต่อให้มีเจ้าเชสนัท ผมก็ยังคิดถึงอะไรๆ หลายอย่างอยู่แล้วไหม ถ้าไม่คิดถึงเนลโล จะให้ผมไปคิดถึงหมาที่ไหน


เห็นผมไม่ยอมตอบ เนลโลก็ยิ้มกว้างตรงเข้ามาสวมกอดผม


“ข้าดีใจที่ท่านคิดถึงข้าเช่นกันขอรับ”


“นี่! อย่ามากอดนะ! ข้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้วเหนียวตัวจะแย่ ข้าจะไปอาบน้ำ!”


ผมพยายามดิ้นจากอ้อมกอดที่เป็นปลาหมึกนี่ โอ๊ย ผมรู้สึกร้อนอยู่อย่ามากอดเซ่!


“งั้นข้าช่วยถูหลังให้ดีไหมขอรับ? แล้วก็นวดตัวให้ด้วยท่านจะได้คลายความเหนื่อยล้า” เนลโลกระซิบที่ข้างหู ผมรู้สึกร้อนวาบที่ใบหูและความไม่ปลอดภัยต่อร่างกายนี้ จึงรีบผลักอีกฝ่ายสุดกำลัง


“ไม่ต้องเลย! ข้าจะอาบคนเดียว!”


“ไม่ต้องเกรงใจหรอกขอรับ ข้ายินดีบริการท่านนะ”


“ก็บอกว่าไม่ไง!”


พวกเราทุ่มเถียงกันอย่างนั้นอยู่ครึ่งชั่วโมง จนสุดท้ายก็ยอมพบกันครึ่งทางคือไม่ต้องถูหลังให้ แต่ยอมให้นวดแทน


เนลโลกลับไปแอสการ์ดตั้งแต่เช้ามืด ผมต่อให้ไม่อยากตื่นก็ต้องลุกขึ้นไปส่งที่หน้าประตู เมื่อวานเขาก็อุตส่าห์นวดให้ผมจนสบายตัว จะใจร้ายใจดำไม่สนใจได้ยังไง


“เดี๋ยวข้ากลับมานะขอรับ”


“รู้แล้วๆ เจ้ารีบไปซะ เดี๋ยวก็ไม่ทันรับใช้โอดินหรอก”


ผมปรือตาอย่างง่วงงุน ปิดปากหาว เนลโลส่งยิ้มน้อยๆ ให้ก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากผม


“เดี๋ยวข้าเอาของมาฝากนะขอรับ”


“เออๆ ไปได้แล้ว เดินทางโดยสวัสดิภาพ”


ผมชินกับการถูกอีกฝ่ายจูบประกอบกับง่วงเลยไม่ถือสาหาความ ได้แต่โบกมือลาแบบง่วงๆ เนลโลกำชับให้ผมกินอาหารครบทุกมื้อ และให้ผมไปนอนต่อ พอลับร่างของเนลโลแล้ว ผมก็กลับเข้าบ้านลงกลอนประตู จากนั้นมุดขึ้นเตียง หลับใหลไปในเวลาอันรวดเร็ว


ผมไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่ กระทั่งได้ยินไก่ร้องเสียงแหลม ตามมาด้วยเสียงเห่าของเชสนัท ผมเอาหมอนปิดหู คิดในใจว่าเจ้าหมาโง่นี่ทะเลาะกับไก่อีกแล้วสิ


“เชสนัท! ถ้าแกยังไม่หยุดเห่านะ มื้อเช้าไม่ต้องกินข้าว!”


แน่นอนผมสั่งไก่ไม่ได้ แต่สั่งเจ้าหมานั่นได้ แค่ให้มันหลีกเลี่ยงไก่ซะก็ไม่ต้องทะเลาะกันแล้ว พอผมเงี่ยหูฟังเห็นว่าเสียงเงียบไปแล้วจึงผุดลุกขึ้น ขณะกำลังมองไปที่หน้าต่าง เบื้องหน้าผมกลับปรากฏชายฉกรรจ์ในชุดดำยืนอยู่


“!”


ผมตกใจ สัญชาตญาณเตือนคือให้ถอยหนี ทว่าผมกลับออกตัวช้าไป มันต่อยเข้าที่ท้องผมจนจุกจากนั้นก็เอาผ้ามาปิดปากปิดจมูก ผมได้กลิ่นประหลาดโชยออกมาจากผ้าคาดว่าคือยาสลบแน่ ผมกลั้นหายใจไม่ทัน แค่กลิ่นมาต้องจมูกเพียงนิดเดียว ผมก็มึนหัว ภาพสุดท้ายที่เห็นคือพวกมันมีหลายคนอุ้มผมยัดใส่ถุงกระสอบ แล้วภาพก็ตัดไป


*น้องงานเข้าอีกแล้ว! หวานได้ไม่ทันไร ก็ถูกอุ้มไปอีก ชะตากรรมน้องจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามได้ในตอนหน้านะคะ! ใบ้สักนิดตอนหน้ามีตัวละครใหม่ค่ะ!

ไรท์มีเรื่องแจ้งว่า ตอนพิเศษภาค 1 ฉบับเต็มไม่ตัดฉาก nc ลงขายใน readawrite แล้วนะคะ แต่ราคาจะสูงกว่าเด็กดีสักหน่อย > < สามารถซื้อแยกตอนที่ต้องการอ่านได้ค่ะ

ปล. ไรท์จะเปิดพรีรูปเล่มนิยายเรื่องนี้ในวันที่ 28 กุมภา! ราคาเล่มพรีอยู่ที่ 700 - 800 บาท เนื่องจากเล่มสองกำลังรีไรท์อยู่ตัวจำนวนหน้าเลยยังไม่นิ่งจึงกะราคาไปก่อน (แค่เล่มแรกความหนา 474 หน้าแล้ว... แถมไรท์ออกทีเดียวสองเล่มจบด้วย) อันนี้ยังไม่รวมส่งนะคะ โปรดเตรียมเงินของทุกคนให้พร้อมแล้วมาเปย์กันค่ะ!

คอมเมนท์ = กำลังใจ

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 589 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #1800 WachirapornHuang (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 14:52
    น้องโดนอุ้มบ่อยมากก55555
    #1,800
    0
  2. #1602 Kanomjeennamya (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 5 มีนาคม 2563 / 10:36
    เรือเนลโลคือแล่นแรงมากเลยช่วงนี้

    5555
    #1,602
    0
  3. #1473 RUBBY GIRLD >> (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:14
    เราพึ่งได้มาอ่าน เราชอบมากเลย แบบรีบอ่านรวดเดียวจบ สนุกมากค่ะ
    #1,473
    1
    • #1473-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      26 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:13
      ขอบคุณค่ะ > ///<
      #1473-1
  4. #1472 Mymint Kotchanika (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:17
    รอๆค่ะ คิดถึงฟริกกาจอร์ดแล้วก็รินดาแล้ว
    #1,472
    1
    • #1472-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      25 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:24
      ไรท์จะมาลงต่อเร็วๆ นี้ค่ะ > <
      #1472-1
  5. #1469 mmii. (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:01
    สนุกมากเลยค่ะ ถ้ามีโอกาสจะอุดหนุนแน่นอน เรือเนลโลแล่นไกลมากแง้ชื่นจายยย น้องอยู่ไหนเรื่องก็อยู่ที่นั่นสินะได้พักได้ผ่อนแค่ตอนเป็นโอดินแรกๆเท่านั้นแหละจากนั้นก็เหมือนเปิดสวิตช์ ซวยไม่หยุดเลยหนูลูก555555
    #1,469
    1
    • #1469-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:12
      ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ ^ ^ // นั่นสิ น้องซวยตลอดเลยช่วงนี้ มีแต่เรื่องวิ่งเข้าหา
      #1469-1
  6. #1468 Fuyu11247 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:48
    ใครอีกกกก ชีวิตน้องมีแต่เรื่องงง (น่าสงสารจริงๆ)
    #1,468
    1
    • #1468-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:11
      ดวงซวยไม่หยุดเลยค่ะ ในพักหลังๆ นี้ > <
      #1468-1
  7. #1466 Shigama (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:00
    รีบมาอัพนะคะไรท์ ค้างงงงงง
    #1,466
    1
    • #1466-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:10
      เดี๋ยวไรท์จะรีบมาต่อนะคะ > <
      #1466-1
  8. #1465 nnj1yh (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:36
    ใครอุ้มน้องงงง
    #1,465
    1
    • #1465-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      23 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:24
      เดี๋ยวตอนหน้าเราจะได้รู้กันค่ะ
      #1465-1
  9. #1464 wadowsmay (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:00
    เนลโล

    ช่วยเหลือที่รักเร็ววว
    #1,464
    1
    • #1464-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      23 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:24
      ส่งแรงใจให้เนลโลมาช่วยเหลือทัน > <
      #1464-1
  10. #1463 :: Mosifer :: (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:57

    หวานมากแม่ เนลโลแอบร้ายนะค้าบ คนๆ นี้

    ว่าแต่ถูกใครอุ้มไป คนใหม่ที่จะมาคือใคร หรือว่าฮาเร็มอีกคน!? //ครบยังนะ ถถถถถถ

    #1,463
    1
    • #1463-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      23 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:23
      ฮาเร็มจวนจะครบแล้วค่ะ ^ ^
      #1463-1
  11. #1455 Preaw_PS (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:01
    น้องจะมีใครเอาไปไหนอีกแล้วเนี่ยยยย
    #1,455
    2
    • #1455-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:29
      น่าสงสารชะตากรรมน้องเขานะคะ ;_;
      #1455-1
  12. #1454 blatant (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:15
    ไรท์จ๋ารีบอัพน้าเค้าจะขาดใจตายแล้วค้างมาก
    #1,454
    1
    • #1454-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:29
      ค่า ไรท์จะมาต่อเร็วๆ นี้น้า
      #1454-1
  13. #1453 ChanBaek_6104 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:52

    ไรท์จะเปิดพรีถึงเมื่อไรครับ ผมจะได้ไปขายไตรอ 555
    #1,453
    1
    • #1453-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:29
      28 กุมภาถึง 29 มีนาค่ะ เปิดพรีประมาณเดือนนึงค่ะ
      #1453-1
  14. #1452 Paopa0 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:51
    ลุ้นยิ่งกว่าหวยออกอีกเนี้ย😅😅
    #1,452
    1
    • #1452-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:27
      มาลุ้นกันไปให้สุดเลยค่ะ!
      #1452-1
  15. #1450 Kamonchanoknamak (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:26
    อยากซื้อออออ แต่ว่าแม่บอกขึ้นม.1 ก่อน ปล.เงินพอแต่ซื้อไม่ด้ายยยยยยยยยยย
    #1,450
    2
    • #1450-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:27
      ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าไม่ได้ยึดติดกับรูปเล่มก็ซื้อช่องทางอื่นทีหลังก็ได้นะคะ เพราะรูปเล่มไรท์จะเปิดพรีแค่เดือนเดียว ส่วนที่ลงขายในเว็บกับอีบุ๊คมีตลอดค่ะ
      #1450-1
  16. #1449 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:08
    เอ๊ะ อะไร แค่นวดอย่างเดียวเหรอ เสียเชิงชายหมดเลยเนโล สัญชาตญาณดิบความเป็นชายนายมันอยู่ไหน เอามาดูหน่อยซิ!
    ว่าแต่แอบสงสัยว่านายเอกเราในร่างนี้เวลาเจ็บจะเป็น 2 เท่ากว่าปกติ แล้วถ้าหากถูกทำ อะแฮ่มๆ จะสยิวสะท้านรู้สึกได้เป็น 2 เท่ามั้ยคะ —-แค่กๆ (นี่เราถามอะไร XD)
    ปล.อยากอ่านโลกสมมติที่โลกิxนายเอกอยู่คู่กันได้จริงๆค่ะ //พายเรือต่อไปอย่างเงียบๆ
    #1,449
    2
    • #1449-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:20
      เนลโลไม่กล้าลงไม้ลงมือน้องหรอกค่ะ ด้วยนิสัยที่อ่อนโยนแบบนี้ แถมนายเอกก็ไม่ยังไม่ได้ยอมรับเนลโลแบบเต็มๆ คงได้แค่หยอกล้อกันไปมาประหนึ่งป็อบปี้เลิฟค่ะ ^ ^
      #1449-1
    • #1449-2 cake08234(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:49
      เป็นกำลังใจให้ค่ะในถานะอดีตเพื่อนร่วมเรือก็ได้!!ดังต่อไปนี้
      แม้มันจะเป็นไปไม่ได้ก็ตาม
      #1449-2
  17. #1448 cCONTRAa (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:37
    ตอนแรกนึกว่าโลกิจับตัวไป แต่ถ้าเป็นตัวละครใหม่ก็คงฝ่ายอื่นสะแล้ววว

    แต่เค้ารู้กันได้ว่าคนนี้คืออดีตโอดิน??
    #1,448
    1
    • #1448-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:17
      จะเป็นอย่างนั้นหรือเปล่าน้า มารอติดตามดูกันค่ะ ^ ^
      #1448-1
  18. #1447 เต่าน้ำ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:35
    อ้าว น้องหมาล่ะ อย่าบอกนะว่าตายแล้ว ฮื้อออ// โฟกัสผิดจุด
    #1,447
    1
    • #1447-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:16
      ไม่ตายค่า ไรท์ไม่ใจร้ายถึงขนาดทำร้ายน้องหมาหรอกนะ ไรท์ก็รักหมา ;_;
      #1447-1
  19. #1446 S_H_I_K (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:34
    ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น!!
    #1,446
    1
    • #1446-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:16
      สโลแกนเด็กนักสืบก็มา 55555
      #1446-1
  20. #1445 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:33

    ฮาเร็มคนที่ห้า(สุดท้าย)เตรียมเปิดตัวววว คึคึ รอค่าาาา
    #1,445
    1
    • #1445-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:14
      ค่า เดี๋ยวไรท์มาต่อน้า ^ ^
      #1445-1
  21. #1443 นักอ่านผู้ผ่านทางมา (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:45

    อะไรอี้กกกกก

    #1,443
    1
    • #1443-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:14
      ปัญหารุมเร้าน้องสุดๆ!
      #1443-1
  22. #1442 มุกึๆ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:31

    จะเป็นไรไหมถ้าจะห่วงเชสนัท แง น้องไม่ได้โดนทำร้ายใช่ไหมม

    แล้วนี้พักได้ไม่เท่าไรโดนหิ้วไปอีกแล้ววว เนลโลกลับมาไม่เจออาละวาดแน่เลยยย ขอให้คนที่จับไปไม่ทำร้ายยยย
    #1,442
    1
    • #1442-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:13
      ไม่เป็นไรค่ะ เราก็ชอบน้องหมาเหมือนกัน ^ ^ เนลโลคงออกตามหาสุดหล้าฟ้าเขียวแน่นอนค่ะ
      #1442-1
  23. #1441 กรานิเต้ (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:17
    แงงงง ยังไม่ทันจะหวานก็ขมแล้ววว
    #1,441
    1
    • #1441-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:12
      มาเอาใจช่วยนายเอกให้อยู่รอดปลอดภัยกันค่ะ
      #1441-1
  24. #1440 I'm Princess. (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:17
    ไรท์!!! //ไม้เรียวในมือสั่น--
    หยอกน้า55
    #1,440
    1
    • #1440-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:12
      ใส่เกราะหุ้มทั้งตัวแล้ว 5555
      #1440-1
  25. #1439 hibana2 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:12
    แงงงงงงง ใครขโมยน้องง่ะเมื่อไหร่น้องจาได้มีฟามสุกเหมือนคนอื่นๆสักที เริ่มก่ดไรท์แล้วนะ
    #1,439
    2
    • #1439-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 43)
      22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:12
      ต้องผ่านพ้นอุปสรรคสักหน่อยถึงจะแฮปปี้เอนดิ้ง!
      #1439-1