[Yaoi - จบแล้ว] ขอประกาศศักดาข้านี่แหละคือพระเอก!

ตอนที่ 42 : ประกาศครั้งที่ 33 เพียงเพราะต้องการจะปกป้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 706 ครั้ง
    16 ก.พ. 63

ประกาศครั้งที่ 33 เพียงเพราะต้องการจะปกป้อง


แซ่กๆๆ ตุบ!


พวกเราร่วงผ่านต้นไม้ก่อนจะลงมากระแทกพื้น แต่เพราะอีกฝ่ายใช้ร่างตัวเองเป็นเบาะรับ ผมจึงไม่ได้บาดเจ็บ แต่เขาเนี่ยสิน่าจะจุก


“เฮ้! ไม่เป็นไรใช่ไหม!?”


เมื่อเห็นว่าเราลงโดยสวัสดิภาพแล้วผมจึงผุดลุกขึ้น รีบสำรวจเนื้อตัวของคนเบื้องหน้า อีกฝ่ายยันตัวขึ้นช้าๆ ยกมือขึ้นกุมชายโครงไว้จากนั้นก็ส่ายหน้า


ผมมองเขา ดวงตาสืบเสาะอยากหาความจริง ก่อนที่ผมจะยื่นมือไปแตะหน้ากากนั่น


“ไม่จำเป็นต้องสวมหน้ากากแล้วล่ะ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร” ผมกลืนน้ำลายแล้วปลดหน้ากากนั้นลง “นี่มันเรื่องอะไรกัน เนลโล?”


ทันทีที่หน้ากากถอดออก ผมหยักศกกับดวงตาสีเชสนัทก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ทว่าที่ทำให้ผมตกใจมากๆ ก็คือใบหน้าของเนลโลครึ่งหนึ่งกลับมีรอยแผลเป็นน่าเกลียด ย่นยู่เป็นสีน้ำตาลเหมือนกับถูกไฟไหม้


เนลโลที่เห็นความตกตะลึงของผมก็ยิ้มบาง ลูบใบหน้าข้างที่มีรอยแผล


“ต้องให้ท่านมาเห็นสิ่งที่ไม่น่าดูเสียแล้ว”


“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ!?”


ผมวางมือบนรอยแผลนั้น มันเป็นของจริง ทั้งที่อีกฝ่ายมีใบหน้าไร้เดียงสาน่ารักแท้ๆ แต่กลับถูกทำลายด้วยบาดแผลอันน่าเกลียดนี่ มิหนำซ้ำ...


มือผมเกลี่ยเส้นผมของเนลโลขึ้น ดวงตาสีเชสนัทข้างที่มีรอยแผลกลายเป็นสีเทาไร้แวว ตาข้างนั้นบอดสนิท...


ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำหน้ายังไง แต่เนลโลกลับเผยรอยยิ้มอบอุ่นให้ผม


“เป็นห่วงหรือขอรับ”


“มันก็แหงอยู่แล้วล่ะ ไอ้บ้า!” ผมจับแผลนั้นอย่างเบามือเพราะกลัวว่าเขาจะเจ็บ “นี่มันเรื่องอะไรกัน เจ้าคือมุกันดา แล้วนี่รู้เรื่องที่ข้าไม่ใช่มาร์ลันด้วย? แถมทำไมมาช่วยข้าล่ะ?”


“ท่านไม่รู้?”


“ถ้าข้ารู้จะถามหรือ!” ผมขึ้นเสียงแต่พอเห็นสภาพอีกฝ่ายแล้วความโกรธก็ลดลง “ข้าสับสนงุนงงไปหมดแล้ว”


เนลโลยิ้ม “ข้าจะอธิบายให้ท่านฟังทุกอย่าง แต่ก่อนอื่นข้าอยากจะทำอะไรบางอย่าง”


“อะไร?”


ผมมองเขา แต่เนลโลกลับยื่นหน้ามาจูบผม


จูบนั้นทำเอาผมนิ่งอึ้งซ้ำยังทำให้หัวใจผมเต้นรัว เขาแค่ประกบริมฝีปากเท่านั้นไม่ได้กระทำการจาบจ้วงอะไร สักพักเนลโลก็ผละออกมาและยิ้มอย่างมีความสุข


“ข้าอยากทำแบบนี้กับท่านมาตั้งนานแล้ว ในที่สุดก็ได้ทำเสียที”


ผมเอามือจับปากตัวเอง “นี่เจ้าบ้าหรือเปล่าเนี่ย!?”


“ข้าไม่ได้บ้านะขอรับ ข้าแค่รักท่าน” เนลโลสารภาพความในใจออกมา ดวงตาสีเชสนัทที่เหลือเพียงข้างเดียวมองผมอย่างจริงใจ “ข้ารักท่าน... ท่านน่าจะรู้ว่าข้ารู้สึกยังไงกับท่านมาตลอด ไม่ใช่เหรอ?”


ใช่ ผมรู้เรื่องนั้น แต่เพราะรู้เลยยิ่งต้องรักษาระยะห่าง เนื่องจากผมไม่อยากให้พระชายาทั้งสามไม่พอใจ ผมคิดว่าหากไม่สนใจเสียสักวันเนลโลจะถอยไปเอง


ไม่นึกเลยว่านอกจากจะไม่ถอยแล้ว เขายังรักปักอกปักใจผมขนาดนี้


“...”


เมื่อผมเงียบไม่ตอบอะไร เนลโลก็สวมกอดผมไว้ เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงความรู้สึกออกมาอย่างตรงไปตรงมา ทำเอาตั้งรับไม่ถูกเลย


“ท่านคลางแคลงใจในความรู้สึกที่ข้ามีให้หรือขอรับ”


“เปล่านะ คือ…”


“ข้ารักท่าน รักที่ดวงวิญญาณของท่านไม่ใช่ร่างกาย” เนลโลกลับพูดสอดขึ้นมา น้ำเสียงที่กล่าวอยู่ข้างหูหนักแน่นน่าเชื่อถือ “เพราะฉะนั้นอย่าได้ปฏิเสธความรักที่ข้ามีให้ท่านเหมือนตอนเป็นโอดินเลยขอรับ”


แม้จะมีเสื้อผ้าขวางกั้น ผมก็สัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นระรัวอยู่ในอกของคนตรงหน้า ผมสับสน หากเป็นตอนที่อยู่ในร่างมาร์ลันผมอาจจะยอมรับง่ายกว่านี้ ทว่าพอมาอยู่อีกร่างที่เป็นตัวของตัวเอง ใจหนึ่งก็ยอมรับความรักที่เนลโลมอบให้ ขณะที่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกตะขิดตะขวง


ผมเป็นไบฯ ที่ชอบทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เพียงแต่เอนเอียงมาทางผู้หญิงมากกว่าหน่อย ในโลกเก่าผมเคยคบกับผู้ชายมาบ้าง อาจจะไม่ถึงขั้นร่วมหลับนอน เพราะส่วนใหญ่ผมไม่เคยเจอคนที่ถูกใจก็เลยคบกันได้ไม่ถึงปีก็เลิกรากัน ต่างจากผู้หญิงที่ผมคบได้เป็นปีๆ มากที่สุดคือสองปี ฉะนั้นการที่ผมถูกเพศเดียวกันมารักจึงไปไม่ถูกอยู่บ้าง


“ข้าไม่ได้รังเกียจความรู้สึกของเจ้าหรอกนะ แต่ว่ามันกะทันหันเกินไปน่ะ ข้าเลย… ไม่รู้ว่าควรทำยังไง”


ผมตอบออกไปตามที่ตัวเองรู้สึก ไม่มีประโยชน์ที่จะโกหกเพราะในเมื่ออีกฝ่ายจริงใจกับผม ผมเองก็ควรจะจริงใจกลับเช่นกัน


เนลโลผละออกมา ใบหน้ายังคงรอยยิ้มอบอุ่นไว้เหมือนเดิม


“ขอแค่ท่านไม่รังเกียจ ข้าก็ดีใจแล้วขอรับ”


จากนั้นเนลโลก็พาผมไปยังบ้านหลังหนึ่ง


มันเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านพักตากอากาศท่ามกลางธรรมชาติ ลานหน้าบ้านปลูกดอกไม้เอาไว้ทำให้ดูมีชีวิตชีวา มีบ่อน้ำที่ต้องชักรอกน้ำจากใต้ดินขึ้นมา ข้างๆ มีเล้าไก่ เหล่าแม่ไก่และลูกเจี๊ยบกำลังคุ้ยเขี่ยหาอาหารตามพื้น


“ที่นี่คือ?”


“บ้านของข้าเองขอรับ ซื้อเอาไว้นานแล้ว... กะว่าสักวันจะใช้ชีวิตหลังเกษียณที่นี่ขอรับ” เนลโลบอก หยิบกุญแจมาไขประตูเปิดเข้าไปข้างใน “เข้ามาเถอะขอรับ”


“อืม”


ผมก้าวตามหลังเนลโล ข้างในค่อนข้างมืดเพราะหน้าต่างทุกบานปิดสนิท เจ้าของบ้านจึงรีบไปแง้มหน้าต่างออก สายลมพัดเข้ามาพร้อมแสงอาทิตย์ เผยให้เห็นการตกแต่งภายใน


น่าตกใจที่บ้านเล็กขนาดนี้กลับแบ่งพื้นที่เป็นสัดส่วนและน่าอยู่มาก มีโซนห้องทานข้าว ห้องครัว ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่นและห้องนอน ผมกวาดตามองข้าวของบนชั้นเพิ่งจะรู้รสนิยมของเนลโลก็ในครั้งนี้ หมอนั่นชอบสะสมพวกเครื่องปั้นดินเผาสินะ...


“ต้องขออภัยที่บ้านคับแคบไปนะขอรับ” เนลโลหันมายิ้มเจื่อนให้ ผมรีบส่ายหน้ารัวๆ


“ไม่หรอก ไม่ได้คับแคบอะไรเลย ข้าว่ามันน่าอยู่ดีนะ” ผมลูบเครื่องปั้นดินเผาที่เป็นรูปลูกแมวนอนราบแล้วหัวเราะน้อยๆ “เจ้าคงชอบธรรมชาติน่าดู มีต้นไม้เล็กๆ แซมอยู่ตรงนั้นตรงนี้ทั่วบ้านเลย”


“มันทำให้สดชื่นดีน่ะขอรับ” เนลโลว่าพลางหยิบแก้วออกมาสองใบ “นั่งก่อนสิขอรับ เดี๋ยวข้าจะชงชาให้... อ๊ะ หรือว่าจะดื่มฟิก้าดี?”


“ยังไงก็ได้ทั้งนั้นแหละ”


ผมไม่ค่อยใส่ใจว่าจะดื่มอะไร แล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าผมปวดขาปวดเข่าไปหมด


“งั้นเอาเป็นชาแล้วกันขอรับ ชาคาโมมายล์น่าจะทำให้ท่านผ่อนคลายได้”


เนลโลกลับไปวุ่นกับการชงชา สักพักผมก็ได้กลิ่นหอมจากชาที่เพิ่งชง เป็นกลิ่นหอมหวานที่ชวนให้จิตใจสงบ


เขาถือถ้วยชามาสองใบเดินกลับมาหา วางแล้วไม่ลืมที่จะหยิบของว่างมาเผื่อให้ด้วย เป็นคุกกี้เนยเรียบๆ ในตะกร้าใบเล็ก


“หวังว่าท่านจะไม่ถือสาที่ข้าไม่มีอาหารเลิศหรูไว้ต้อนรับท่าน” เนลโลยิ้มเจื่อน


“ไม่ต้องคิดมากหรอก สำหรับข้าที่ไม่ได้กินอาหารดีๆ มานาน นี่เป็นอาหารที่เลิศหรูมากแล้วล่ะ” ผมกัดคุกกี้เนย รสชาติหอมมันแผ่ซ่านไปทั่วปาก แทบจะกลืนลิ้นตัวเองลงไป “กินแต่อาหารห่วยๆ ในนิฟเฟิลเฮมจนลืมรสชาติอื่นๆ ไปแล้วนะเนี่ย”


ดวงตาสีเชสนัทมองผมอย่างเศร้าหมอง “อยู่ที่นั่น โลกิคงปฏิบัติต่อท่านไม่ดีสินะขอรับ”


“ก็นะ มันเป็นเรื่องปกติ ข้าถูกจับมาเป็นเชลยไม่ใช่แขกผู้ทรงเกียรตินี่” ผมยักไหล่จิบชาเข้าไปอึกหนึ่งเพื่อล้างปาก “แต่ว่าเรื่องนั้นน่ะช่างเถอะ เล่ามาซิ เนลโล เจ้าคือมุกันดางั้นเหรอ?”


ถึงในนิยายจะไม่บรรยายรูปพรรณสัณฐานแต่ลองราฮาฟตะโกนชื่อนั้นออกมา ผมก็เชื่อว่าเนลโลคือมุกันดา สายสืบของโลกิ


“ใช่แล้วขอรับ ข้าคือมุกันดา” เนลโลยอมรับง่ายๆ มือกุมถ้วยชาที่มีไอร้อนเอาไว้ “ทำงานเป็นสายให้กับโลกิมานานแล้วขอรับ”


“หมายความว่าชื่อจริงของเจ้าคือมุกันดา? เจ้าเป็นปีศาจ?”


“ชื่อจริงของข้าคือเนลโลขอรับ ส่วนชื่อมุกันดาเป็นชื่อที่โลกิตั้งให้ เพื่อผูกมัดและเป็นสัญลักษณ์ว่าจะจงรักภักดี” เนลโลอธิบาย หลุบตาลงมองน้ำชาสีน้ำตาลทองในถ้วย “แล้วก็ข้าเป็นลูกครึ่งมนุษย์กับปีศาจขอรับ แม่ของข้าเป็นปีศาจที่ทำงานใต้อาณัติของโลกิองค์ก่อน ส่วนพ่อ... เป็นช่างตัดไม้ธรรมดาแต่ตายไปนานมากแล้วขอรับ”


“อย่างนั้นเหรอ” ได้ฟังเรื่องภูมิหลังของเนลโลแล้ว ผมก็รู้สึกแปลกใหม่เพราะไม่เคยได้ยินเรื่องส่วนตัวจากปากอีกฝ่ายมาก่อน “แล้วแผลนั่นเล่า? เจ้าไปโดนอะไรมา? หรือว่าฝีมือโลกิ”


เนลโลยิ้มขื่น “จะว่าเป็นฝีมือของโลกิก็ได้เหมือนกันขอรับ แต่ที่มันเป็นแบบนี้... เพราะข้าละเมิดข้อพันธสัญญาน่ะขอรับ”


“ละเมิดข้อพันธสัญญา?”


“สัญญาที่ว่าจะจงรักภักดีและเชื่อฟังคำสั่งของโลกิขอรับ” เนลโลตอบ เงยหน้าขึ้นมามองผม “ทันทีที่ข้าขัดคำสั่งจะต้องตายด้วยการถูกไฟเผาทั้งเป็น แต่เพราะข้าตัดสินใจ'คว้าน'คำสัญญา สภาพของข้าก็เลยเป็นเช่นนี้”


“คว้านคำสัญญา?” ทำไมผมฟังแล้วเหมือนกับคว้านท้องอะไรอย่างนั้นเลยล่ะ


“คำสัญญาประทับอยู่ตรงหน้าอก ข้าจึงเอามีดคว้านตราประทับผลก็คือจึงทำให้ครึ่งร่างมีสภาพเหมือนถูกไฟไหม้ แต่ข้าก็รอดตายมาได้ขอรับ”


เนลโลอธิบายพลางปลดกระดุมตรงคอเสื้อทำให้ผมเห็นว่ากึ่งกลางหน้าอกมีแผลเป็นน่าเกลียด และอย่างที่อีกฝ่ายว่าครึ่งร่างของเขานั้นมีรอยไหม้จนผิวหนังย่นยู่


เห็นแค่นี้ผมก็ขนลุกแล้ว เขาจะต้องทรมานแค่ไหนกันเนี่ย ไฟไหม้จนผิวเปิดพุพองไปครึ่งร่างเลยนะ! ทรยศราฮาฟก็เพื่อผมน่ะเหรอ!?


***************************************


“มันคุ้มเหรอที่เจ้าทรยศราฮาฟน่ะ?”


“สำหรับข้าแล้วมันคุ้มขอรับ ไม่อย่างนั้นหากข้าปล่อยเฟนรีลให้เป็นอิสระ ทุกคนบนสวรรค์อาจจะไม่รอดชีวิตก็เป็นได้ ท่านรู้พละกำลังและความสามารถของเฟนรีลนี่ขอรับ”


คิดตามดูแล้วก็น่ากลัวจริงๆ นั่นแหละ นี่ราฮาฟสั่งให้เนลโลไปช่วยปลดปล่อยเฟนรีล เขาถึงได้ลงเอยด้วยการต้องคว้านสัญญาทิ้งก่อนจะถูกพันธสัญญาจงรักภักดีนั่นฆ่าตายสินะ


ผมแค่นเสียง “ป่านนี้ราฮาฟคงอกแตกตายแน่ ถ้ารู้ว่าสายสืบดันไปเข้าข้างศัตรูเสียนี่”


เนลโลยิ้มจืดเจื่อน “บางทีข้าอาจจะไม่ทรยศ ถ้าไม่ใช่เพราะท่าน”


“เพราะข้า?”


“เพราะข้ารักท่าน ทันทีที่รู้ว่าท่านไม่ใช่มาร์ลันตัวจริง ข้าจึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ท่านมีอันตราย รวมถึงการเกลี้ยกล่อมให้โลกินำวิญญาณท่านมาใส่ร่างใหม่ ทีแรกข้าจะไปรับท่านตั้งแต่ที่ท่านฟื้นแล้ว แต่การคว้านคำสัญญาทำให้ร่างกายข้าแย่กว่าที่คิด กว่าจะฟื้นตัวได้ ต้องให้ท่านรอนานเลย”


เนลโลส่งสายตาขอโทษให้กับผม เรื่องนี้ผมไม่ถือโทษโกรธเขาหรอก อีกฝ่ายหวังดีถึงกับปลุกชีพให้ผมขึ้นมาได้เชียวนะ มาช้าก็ยังดีกว่าไม่มาแหละ


“แต่... ยูดัมพูดว่ากำจัดมุกันดาไปแล้วนี่นา?” ผมนึกเรื่องก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้


“ข้าหลอกพวกฟริกกาขอรับ เพื่อไม่ให้ใครสงสัยเรื่องแผลบนตัวข้า ข้าจึงโกหกว่าถูกมุกันดาทำร้าย แต่ข้าก็ฆ่ามุกันดาสำเร็จ ข้าลงทุนสร้างมุกันดาตัวปลอมขึ้นมา ด้วยเหตุนี้จึงเท่ากับว่ามุกันดาได้ตายไปแล้วขอรับ”


“อย่างนี้นี่เอง” ผมมองเขา รู้สึกชื่นชมความฉลาดภายใต้ท่าทีนอบน้อมนั้นอยู่นิดหน่อย “เจ้าคงลำบากมากเลยสินะ”


“ก็ไม่มากเท่ากับที่ท่านลำบาก” เนลโลส่ายหน้าแล้วมาจับมือผม พอเห็นสภาพของมือที่ผ่านการทำงานจะเป็นตุ่มพอง ไหนจะร่องรอยการถูกถอดเล็บ ดวงตาสีเชสนัทพลันเผยประกายแค้น “โลกิ ทำกับท่านมากเกินไปแล้ว”


“เจ้ารักข้ามากเลยนะ ถึงขนาดไปโกรธเจ้านายที่เจ้าเคยเคารพนับถือได้เนี่ย” ผมยิ้มหยอกล้อเขา


เนลโลปั้นปึ่ง “แล้วผิดด้วยหรือขอรับ”


“ไม่หรอก” แต่ความจริงผมดีใจนะที่มีคนรักและเป็นห่วงผมจากใจจริงอยู่ตรงหน้านี้หนึ่งคน “เพียงแต่ราฮาฟคงด่าเจ้าว่าหลงรักจนหน้ามืดตามัว”


“โลกิคงมาด่าอะไรข้าไม่ได้แล้วขอรับเพราะข้าทำลายสัญญาไปแล้ว เท่ากับว่าข้าไม่ใช่มุกันดาของเขาอีก” เนลโลบอกด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาบาดหู


ผมหัวเราะในลำคอ “บทเจ้าจะร้ายก็น่าดูชมนะ”


“ท่านคงไม่ชอบที่ข้าเป็นแบบนี้สินะขอรับ” เนลโลทำหน้ามุ่ย เหมือนผมจะมองเห็นหูของเจ้าตัวลู่ลงประหนึ่งสุนัขถูกดุได้เลย


“คิดอะไรมาก เจ้าก็คือเจ้านะ ข้าจะไปเกลียดนิสัยที่เป็นส่วนหนึ่งของเจ้าได้ยังไง” ผมลูบหัวเขาเหมือนกับที่เคยชอบทำมาตลอด “จะว่าไปข้ายังมีคำถามเหลืออยู่...”


“หากข้าตอบได้ ข้าจะตอบขอรับ” เนลโลเต็มใจจะบอกเล่าคลายความสงสัยให้ผม


“เจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าไม่ใช่มาร์ลันตัวจริง โลกิเป็นคนบอกหรือ”


“ขอรับ ตอนที่ถูกพิษกัดกินวิญญาณ ข้าไปขอยาถอนพิษจากโลกิเพราะคิดว่าเขาเป็นคนทำ แต่กลายเป็นว่าเขาไม่ได้ทำขอรับ”


ผมประหลาดใจกับความจริงในข้อนี้ “ราฮาฟไม่ได้ทำเหรอ? แน่ใจนะ”


“แน่ใจขอรับ ท่านลองคิดดู ยาพิษกัดกินวิญญาณไม่มีผลต่อเทพ เขาจะสงสัยว่าท่านเป็นคนอื่นได้อย่างไร ในเมื่อแม้แต่ข้าก็ยังไม่สงสัย? หากต้องการจะวางยาพิษฆ่าท่านจริงๆ ควรจะใช้ยาพิษอื่นมากกว่า”


“...ก็จริงของเจ้า”


หมายความว่ามีศัตรูคนอื่นนอกจากโลกิอีกเหรอ? ไม่น่า ขนาดเนลโลกับพวกอาซรายังไม่สงสัย จะมีคนอื่นจับพิรุธผมได้ยังไง


ผมกุมขมับ “ทำไมยิ่งคิดข้าก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้ไม่ชอบมาพากลกันนะ”


“ข้าก็สงสัยเช่นกันขอรับ แต่การสอบสวนมาถึงทางตัน แม้แต่พวกจอร์ดยังจับอะไรไม่ได้เลยขอรับ” เนลโลส่ายหน้าจนใจ “แต่ก็...”


“แต่อะไร”


เห็นคนตรงหน้ามีท่าทีลังเล ผมจึงเค้นถาม อีกฝ่ายมองหน้าผม ริมฝีปากอ้าและหุบอยู่หลายครั้ง พอผมย่นคิ้วเข้าหากัน เขาจึงกล่าวว่า


“เรื่องที่เกิดขึ้นตอนไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์และโลกิไปเจอท่านไม่ใช่เรื่องบังเอิญขอรับ”


ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ?


ตอนนั้นผมแค่คิดว่ามันเป็นอีเวนต์ที่จะต้องเกิดแล้วผมไปข้องเกี่ยวด้วยความบังเอิญ แต่แท้ที่จริงแล้วไม่ใช่?


เนลโลพูดต่อ “ความจริง... มีใครไม่รู้แพร่ข่าวลือในนิฟเฟิลเฮมว่าท่านมาที่มิดการ์ด พอโลกิรู้เข้าจึงเร่งรุดไปหาท่าน”


“มีคนรู้และปล่อยข่าวเหรอได้ยังไงกัน? หรือว่าที่แอสการ์ดก็มีสายสืบคนอื่นนอกจากเจ้า?” ได้ยินแบบนี้แล้วผมก็เริ่มตกใจ


“ข้าก็สงสัยเรื่องนั้นขอรับ แต่ว่า... ข้ากลับสืบอะไรมาไม่ได้เลย ที่สำคัญข่าวลือนั้นแพร่มาจากรอบนอกของนิฟเฟิลเฮม ไม่ใช่มีคนไปรายงานเรื่องนี้กับโลกิโดยตรง”


นี่มันจะซับซ้อนเกินไปแล้ว...


ผมไม่เข้าใจว่าหากเป็นพวกของราฮาฟ ก็น่าจะกล้าไปบอกข่าวโดยตรง หมายความว่าคนที่ปล่อยข่าวลืออาจจะเป็นคนที่ไม่สามารถพบกับราฮาฟได้ตรงๆ ... หรือว่าจะเป็นเทพสักองค์ที่ต้องการแย่งชิงตำแหน่งโอดินกันแน่!?


เห็นผมขมวดคิ้วเป็นปม เนลโลจึงยิ้มอ่อนและรินชาเติมในถ้วยให้อย่างใส่ใจ


“แต่จะยังไงก็ตามเรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องที่ท่านต้องคิดมาก ท่านหลุดพ้นจากการเป็นโอดินมาแล้ว เรื่องของสงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์ไม่ใช่เรื่องของท่านอีกต่อไป”


“พูดอะไรน่ะ เจ้ารู้หรือเปล่าว่าข้ามาอยู่ในร่างของมาร์ลันได้ยังไง!? ข้าถูกนอร์นอัญเชิญมาเพราะพวกเธอบอกว่าข้าคือความหวังที่จะกอบกู้โลกใบนี้นะ!”


เนลโลเลิกคิ้ว “ที่แท้นอร์นเป็นคนทำเรื่องพวกนี้ทั้งหมด?”


“ใช่แล้ว ข้ารู้มาว่าในสงครามครั้งสุดท้าย ฝั่งเทพเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ให้กับโลกิ ทำให้โลกนี้ตกอยู่ในกลียุค! ฉะนั้นเจ้าควรหาทางแจ้งเรื่องที่ข้าหลุดออกจากร่างมาร์ลันให้นอร์นรู้ซะ!”


ผมเล่าออกมา แต่เนลโลกลับนิ่งเงียบไป ก่อนที่จะปฏิเสธ


“ถ้านอร์นเป็นคนทำเรื่องนี้จริง... เช่นนั้นเรายิ่งไม่ควรบอกเรื่องนี้เข้าไปใหญ่ขอรับ”


“ทำไมล่ะ?”


ผมชะงักเพราะคิดว่านี่เป็นเรื่องใหญ่ต่อโลก เนลโลที่ยอมทรยศจากราฮาฟจะต้องเห็นด้วยแน่ๆ ทว่าเขากลับบอกว่าไม่เสียนี่


“ท่านรู้หรือเปล่าว่าในสงครามต่อสู้ระหว่างโอดินกับโลกิ โอดินได้รอดชีวิตมากี่คน?”


คำถามของเขาทำให้ผมสะกิดใจ จะว่าไปในตำราประวัติศาสตร์ไม่ค่อยเล่าเรื่องสงครามของโอดินกับโลกิมากนัก อย่างมากก็อาจจะเล่าว่ามีพระราชประวัติอะไรโดดเด่นบ้าง ไม่เคยเล่าถึงตอนสิ้นพระชนม์เลย


พอเห็นผมเงียบ เนลโลจึงจับมือผมแน่น ดวงตาสีเชสนัทมองอย่างจริงจัง


“คำตอบคือ... ไม่มีโอดินคนใดรอดชีวิตจากสงครามปะทะกับโลกิเลยสักคน”


“หมายความว่ายังไง!?” ผมตกใจจนมือกระตุก “โอดินส่วนใหญ่มักจะตายหากไปสู้ที่ใต้รากอิกดราซิลไม่ใช่เหรอ!? แม้แต่สนามรบธรรมดาบนมิดการ์ด แอสการ์ดหรือแดนอื่นๆ โอดินก็ตายเหรอ!?”


“ตายทั้งหมดขอรับ” เนลโลตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “โลกิ... เป็นวิญญาณดั้งเดิมจากสงครามแร็กนาร็อกมาเวียนว่ายตายเกิดเพราะความแค้น ต่างจากโอดินที่ไม่ใช่วิญญาณโอดินจริงๆ มาเกิดใหม่ แต่เป็นการสืบสายเลือด ในการจะฆ่าโลกิต้องทุ่มเทพลังทั้งหมดเพื่อกำจัดความชั่วร้ายและความแค้นในวิญญาณของโลกิ แต่ก็ไม่มีใครทำได้อย่างหมดจด ทำให้โลกิกลับมาเกิดอยู่เรื่อยๆ โอดินที่ทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อสังหาร สุดท้ายก็ตาย ไม่ว่าจะในสนามรบหรือป่วยตายเพราะร่างกายอ่อนแอก็ตาม”


ฟังที่เนลโลอธิบาย หัวใจผมก็ดิ่งลงเมื่อนึกถึงสิ่งที่เลวร้ายขึ้นมาได้ “งั้น... เจ้าจะบอกว่าพวกนอร์น...”


“นอร์นต้องการให้ท่านรับเคราะห์แทน หรือก็คือสละชีพท่านไปเพื่อปกป้องมาร์ลันนั่นเองขอรับ!”


เนลโลตอกความจริงลงไปยังกลางอกของผม


ไม่จริงน่า... เด็กผู้หญิงสามคนนั่นน่ะนะ จะกล้าใช้มนุษย์ให้สละชีพเพื่อโลกใบนี้


“แต่ว่าเทพรักมนุษย์ไม่ใช่เหรอ? ” ผมหลับตาลงไม่อาจทำใจยอมรับได้ “แล้วพวกเธอจะทำเรื่องโหดร้ายอย่างนี้ได้ยังไง”


“แต่นอร์นต่างจากเทพองค์อื่นนะขอรับ” เนลโลว่า บีบมือผมให้กำลังใจ “หน้าที่ของเทพโอดิน ธอร์ เฟร์ย่าและเทพองค์อื่นๆ คือการปกปักดูแลมนุษย์ แต่หน้าที่ของนอร์นคือการคุ้มครองความเป็นไปของโลกโดยเฉพาะแอสการ์ด”


“...”


“ซึ่งการสละชีวิตมนุษย์เพียงคนเดียวแต่ช่วยโลกใบนี้ได้... มันคุ้มค่านะขอรับ”


หัวใจของผมคล้ายถูกเข็มบางอย่างทิ่มแทง


ผมไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มานานแล้ว นับตั้งแต่น้องชายที่ผมรักสังหารผม เป็นไปได้ผมก็ไม่อยากจะรู้สึกแบบนี้อีก แต่กระทั่งโลกใบนี้... การทรยศหักหลังและหลอกใช้ก็ยังมีอยู่สินะ


มันก็จริง หากสละชีพของผมเพียงคนเดียวแล้วทำให้ชนะได้ เป็นใครก็อยากทำ ยิ่งผมเป็นมนุษย์ที่มาจากโลกอื่นด้วยแล้ว ไม่เห็นจำเป็นต้องรู้สึกเสียใจอะไรเพราะเดิมที... ผมก็คือคนตายที่ถูกดึงมาโลกฝั่งนี้เท่านั้น


เนลโลลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะมาคุกเข่าตรงหน้าผม เขายังคงคว้ามือผมไปจับ ความอบอุ่นแผ่ซ่านออกมาคล้ายกับต้องการเติมเต็มพลังใจให้ผม


“ได้โปรด ลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในแอสการ์ดไปเสียเถอะขอรับ ลืมฟริกกา ลืมจอร์ดและลืมรินดา ใช้ชีวิตอยู่กับข้าที่นี่เถอะนะขอรับ”


เนลโลเว้าวอน ดวงตาที่เหลือเพียงข้างเดียวฉายแววจริงใจและหวังดี เห็นแบบนี้ผมจะตอบอะไรได้


เพราะผมเองก็เหนื่อยกับเรื่องพวกนี้แล้วเหมือนกัน


*เอาละค่ะ นายเอกเราเหมือนจะพยายามถอดใจและใช้ชีวิตอยู่กับเนลโลแล้วค่ะ ถ้าอย่างนั้นพวกอาซรากับมาร์ลันจะเป็นยังไงกันต่อไปล่ะ? เรื่องนั้น... ไว้ติดตามกันในตอนหน้านะคะ!

ปล. ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดนะคะ ^ ^ รักทุกคนน้า

คอมเมนท์ = กำลังใจ

#มาร์ลันจะเป็นพระเอก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 706 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,179 ความคิดเห็น

  1. #1534 bb.smile (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 22:49
    เศร้าเลยอะ
    #1,534
    0
  2. #1427 trp1021 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:30
    ....น้อง อยู่โลกไหนก็โดนมันทุกโลกเลยปะเนี่ย
    #1,427
    1
    • #1427-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      21 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:34
      นั่นสินะคะ ช่างน่าสงสาร ;_;
      #1427-1
  3. #1416 Punchch1 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:12
    สนุกและลุ้นมากกก ติดตามม
    #1,416
    1
    • #1416-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:31
      ขอบคุณค่ะ ติดตามไปเรื่อยๆ จนจบเลยน้า > <
      #1416-1
  4. #1415 nnj1yh (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 04:03
    สนุกมากกกกก เดาไม่ออกเลยว่าใครอยู่เบื้องหลังทั้งหมด
    #1,415
    1
    • #1415-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:00
      เนื้อเรื่องจะค่อยๆ เฉลยค่ะ รอติดตามกันน้า > <
      #1415-1
  5. #1414 Venisza (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:07
    ตอนนี้ก็เหลือฮาเร็มของน้องอีกคนหนึ่งที่ยังไม่ออกมาสินะเนี่ย

    ตอนนี้ก็มีอาซรา ยูดัม บริทท์ เนลโล รวมแล้ว4คน
    #1,414
    1
    • #1414-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      20 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:59
      ใช่แล้วค่ะ ^ ^ แต่เดี๋ยวเขาจะปรากฏตัวในเร็วๆ นี้แหละ
      #1414-1
  6. #1412 Kamonchanoknamak (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:22
    รอค่ะ รอด้วยความร๊ากกกกกก ลุ้นอะ~ ไรท์มาต่อเร็วๆน้าาาาาาาา~!
    #1,412
    1
    • #1412-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:39
      ค่า เดี๋ยวไรท์มาต่อน้า
      #1412-1
  7. #1411 Fah Skye (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 05:33
    สงสารน้องงง แต่ถูกดึงวิญญาณมาเจอเนื้อคู่ก็ฟินนะ
    #1,411
    1
    • #1411-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:39
      นั่นสินะคะ > <
      #1411-1
  8. #1410 Penkontalok (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:43
    เอาล้าววววว จัดหนักๆเลยลูก
    #1,410
    2
    • #1410-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:39
      อันนี้พ๔ดเชียร์เนลโลใช่ไหมคะ 555555
      #1410-1
    • #1410-2 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:39
      *พูดเชียร์ ไรท์พิมพ์ผิด
      #1410-2
  9. #1406 cCONTRAa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:50
    แล้ว... นอร์นหลอกใช้มาร์ลันจริฃๆรึเปล่า หรือเนลโลเข้าใจผิดไปเอง?
    #1,406
    1
    • #1406-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 15:39
      นั่นสิยังไงกันนะ ^ ^
      #1406-1
  10. #1405 cCONTRAa (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:49
    ค้างงงงง
    พวกอาซราจะว่าไง(รู้ยัฃว่ามาร์ลันตัวจริงคือใคร)
    โลกิจะคิดไงที่มุกันดาทรยศ(โลกกิเกลียดคนทรยศมากๆๆๆเลยนี่นา)
    #1,405
    1
    • #1405-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:38
      เรื่องเหล่านั้น... ต้องติดตามต่อในตอนต่อไปค่ะ!
      #1405-1
  11. #1404 วิ้ปปิ้งครีม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07
    ตอนนี้รอแต่เรื่องนี้เลยยย
    #1,404
    0
  12. #1403 วิ้ปปิ้งครีม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:28
    ตอนนี้รอแต่เรื่องนี้เลย
    #1,403
    1
    • #1403-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวไรท์มาต่อน้า
      #1403-1
  13. #1402 เอนมะ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:00
    ค้างแรงงงง
    #1,402
    1
    • #1402-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      เดี๋ยวไรท์ก็มาต่อแล้ว > <
      #1402-1
  14. #1401 เด็กน้อยผมสั้น (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:49
    แงงง สงสาร
    #1,401
    1
    • #1401-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:37
      ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
      #1401-1
  15. #1400 0637658790 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:04
    ช่างทุกอย่างไว้ข้างหลังแม่ม ไม่ต้องไปสนใจละ ขนาดนี้แล้วยังไม่เอะใจอีก
    ถ้าไม่รับรู้ถึงร้องก็อยู่กันเยี่ยงนี้กับเนลโลต่อไปไปนี่แระ เรื่องราวแอดกาสช่างมัน
    น้องควรใช้ชีวิตให้มีความสุข
    #1,400
    2
    • #1400-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:36
      ควรได้พักผ่อนหลังจากเจอเรื่องร้ายๆ มาสินะคะ
      #1400-1
  16. #1399 ฟอร์รี่ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:54

    มาต่อไวๆน้าาาา ชอบเนลโลจางงงง ว่าแต่บริจท์ไม่สงสัยบ้างเหรอเพราะมีแค่บริจท์และเนลโลที่รู้ว่ามาร์ลันเป็นมนุษย์อ่าา

    รอๆค่ะ!!!!!
    #1,399
    1
    • #1399-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35
      นั่นสิ เขารู้ไหมนะ ต้องรอติดตามตอนต่อไปค่ะ
      #1399-1
  17. #1398 TwinBear (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:20
    ก็ยังคงแอบเชียร์โลกิอยู่ดี...สู่เขานะลูกเรืออันน้อยนิดทั้งหลาย!!

    โลกิเลิกทำร้ายเทพแล้วมาเป็นสัมมีย์น้องอย่างสงบสุขดีกว่า เรื่องจะได้จบๆ ภรรยาทั้งหลายก็เทไปซะ วะฮ่าฮ่า
    #1,398
    1
    • #1398-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:35
      มีจิตใจที่หนักแน่นมั่นคงดีนะคะ > <
      #1398-1
  18. #1396 hunnay (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:14
    รอตอนต่อไปปป
    #1,396
    1
    • #1396-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      เดี๋ยวไรท์มาต่อเร็วๆ นี้น้า > <
      #1396-1
  19. #1395 jkjmmn (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:18
    สุดท้ายเบื้องหลังทุกอย่างคือนอร์นอะดิ โหสงสารยัยน้องหนักมาก โดนทรยศแล้วทรยศอีก:-:
    #1,395
    1
    • #1395-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      18 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:34
      หัวใจคงบอบช้ำมากเลยค่ะ ;_;
      #1395-1
  20. #1394 pop3y3 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:28
    ตบเข่า// นั่นไงง กุว่าแล้ววว ใครจะรุ้ง่าเป็นมนุษย์นอกจากพวกนางงง
    #1,394
    1
    • #1394-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:11
      เก่งมากเลยค่ะที่เดาถูก ^ ^
      #1394-1
  21. #1393 บานาน่า'าาา (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:13

    สงสารนายเอก ชีวิตเจอการหักหลังซ้ำๆ ฮือออ

    #1,393
    1
    • #1393-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:11
      เนอะ T T น่าสงสารจริงๆ
      #1393-1
  22. #1392 จะเป็นเมียPSJ. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:13
    ซะ....ซับซ้อนเกินไปแล๊ววววววว. คนแต่งเก่งขนาดนี้ได้ยังง๊ายยยย เชียร์เนลโลเหมือนกันนะคะ ขอให้พระสนมทั้ง3อย่าทำอะไรเนลโลของดิฉันนน
    #1,392
    1
    • #1392-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:10
      ยังมีปมอีกเยอะนะคะ 55555 มาช่วยกันเกลี้ยกล่อมเหล่าพระชายาให้รับเนลโลเข้าฮาเร็มกันเถอะค่ะ!
      #1392-1
  23. #1391 Preaw_PS (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:10
    ซ ซับซ้อนเกิ้นไปแล้ววว
    #1,391
    2
    • #1391-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:09
      นี่ยังไม่หมดนะคะ 55555
      #1391-1
    • #1391-2 kamura(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:38
      มีโอกาสที่เนลโลจะกลับคือสภาพปกติได้ไหมน่ะ​ สงสารนางจัง
      #1391-2
  24. #1390 เต่าน้ำ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:07
    ไม่มีทางที่จะได้อยู่อย่างสงบสุขจ้า เพราะเทอเป็นตัวเอกยังไงล่ะ 5555
    #1,390
    1
    • #1390-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:09
      55555 นั่นสิค่ะ ต้องมีเรื่องวุ่นวายตามมาอีกแน่นอน > <
      #1390-1
  25. #1389 Sleepy😪 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:57
    แต่การดึงนายเอกของเรามาก็ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปและมีสิทธิ์เสียสมดุลโลกเหมือนกันนะ เอ๊ะ!? หรือยังไง

    ทุกอย่างมันซับซ้อนเกินไปแล้ว ทุกอย่างมันเบลอไปหมด ฉันไม่รู้จะสงสัยอะไรก่อนดีละ
    #1,389
    1
    • #1389-1 Miracle Friday(จากตอนที่ 42)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:08
      ค่อยๆ ไขปริศนาไปทีละนิดนะคะ > <
      #1389-1