ASTORIA.

ตอนที่ 37 : บทที่ 36 : เลือกชุด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 701 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

 

  

 

คืนนั้นจะมีการแสดงต้อนรับเหล่าตระกูลใหญ่เกิดขึ้น ซึ่งทุกคนสามารถชมการแสดงได้ที่ห้องอาหารอันอยู่ชั้นบนสุดของหอคอยปราสาทตระกูลวาเรนโนซา การแสดงนี้คือการแสดงพลุไฟอันน่าตราตรึง ซึ่งก่อนหน้านั้นมีนักกายกรรมโลดโผนมาทำการละเล่นให้ทุกคนดูในห้องอาหารเสียก่อน

ทานไป ดูการแสดงไป ไม่มีอะไรจะน่าประทับใจเท่านี้อีกแล้ว ซีอาน่าเองก็ดูการร่ายรำของนักแสดงเพลิน จนแทบไม่ได้ทานอาหารที่อยู่ในจานของตนเองเลย อดชื่นชมไซอาไม่ได้ว่ามีหัวคิดดี ออกแบบการต้อนรับแขกเหรื่อได้น่าประทับใจ พอนักแสดงละเล่นเสร็จ การแสดงต่อมาคือการแสดงพลุไฟตระการตา แสงหลากสีพุ่งสู่ท้องฟ้าและแตกกระจายเป็นรูปร่างต่างๆ โดดเด่นที่สุดคือเป็นรูปตราสัญลักษณ์ของเหล่าตระกูลใหญ่ ที่ขยับกายได้เหมือนเปลวไฟมีชีวิต ไล่เรียงตามลำดับอย่างให้เกียรติ์ พอจบการแสดงอันน่าประทับใจ ไม่มีใครตระหนี่คำชมเลยแม้แต่น้อย

“ซาโลยา...” ออเดรเดินมาเรียกซาโลยาที่กำลังจิบไวน์ พูดคุยหยอกล้อกับพวกซีอาน่าอยู่ “ขอข้าคุยด้วยหน่อยได้หรือไม่”

ซีอาน่ามองมารดาของตนอย่างเป็นห่วง แต่ซาโลยาพยักหน้าให้ลูกสาว หยัดกายลุกและเดินตามไปในสถานที่ส่วนตัวระหว่างพวกเขา ซีอาน่ามองตามหลังมารดา ถอนใจเฮือกใหญ่

“อย่าทำหน้ากลุ้มใจแบบนั้นสิ” คริสตินบอก “ข้าเชื่อว่าท่านแม่ซาโลยาแข็งแกร่งขึ้นมากแล้ว เจ้าไม่มีอะไรต้องเป็นกังวล”

“ข้าก็เห็นเช่นนั้น” ซีอาน่ายิ้มให้เพื่อน ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงทะเลาะกันของทั้งเฮเลนน่า และจอร์แดน เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนต้องหันไปมอง

“เจ้าอยากถอนหมั้นแก่ข้าใช่หรือไม่ บอกมาตามตรงสิว่าข้ามันไม่มีประโยชน์แล้ว! เจ้าไม่ต้องการข้าแล้ว!?

เฮเลนน่าร้องไห้เสียงดัง พร้อมผลักจอร์แดนหลายครั้ง เด็กหนุ่มพยายามบอกให้เธอเบาเสียง แต่ทว่าเด็กสาวกลับยกมือปิดหน้า เอ่ยว่า

“เจ้าเห็นพี่สาวดีกว่าข้าเลยจะกลับไปหานางใช่หรือไม่!? แล้วทำไม...ทำไมต้องทำทีมารักข้าด้วยจอร์แดน!?

“เฮเลนน่า! เจ้าเมาแล้วนะ!” จอร์แดนเอ่ยเสียงดังลั่น

“ข้าไม่เมา! เจ้าสิ ตั้งแต่เห็นพี่สาวข้ากลับมาก็ไม่เคยไยดีข้าอีกเลย! นั่น! ซีอาน่าอยู่นั่น! เจ้าไปหานางสิ! ไปหานางเลย!” เฮเลนน่ากระชากคอเขาพร้อมผลักใส่ร่างของซีอาน่าที่ยังนั่งจิบไวน์เงียบๆ แต่พอโดนจอร์แดนชน ไวน์แดงในมือของเธอเลยหกรดเสื้อผ้า ซีอาน่าหันมามองน้องสาวต่างมารดาด้วยประกายตาดุๆ

“อย่ามามองข้าแบบนั้นนะ! เจ้าน่ะ ปากบอกว่าจะไม่กลับมายุ่งเกี่ยวกับจอร์แดน แต่ก็ยังเพียรส่งสายตาให้เขาอยู่เรื่อย!? เจ้าทำไปทำไมซีอาน่า! อยากได้เขานักก็เอาไปเลย! รักกันมากนักก็กลับมาคบกันเลย! ข้ายกให้!” เฮเลนน่าร้อง ชี้หน้าพี่สาวต่างมารดา ทำเอาซีอาน่างงเป็นไก่ตาแตก ไม่เข้าใจว่าตัวเองไปส่งสายตาให้จอร์แดนตอนไหน

“นี่มันอะไรกัน” โรเบิร์ตเอ่ยเสียงเครียด เขาเดินมาพร้อมคนอื่นๆ เฮเลนน่าเหลือบเห็นไซอากำลังมองมา ก็ตะโกนเสียงดังลั่นทั้งน้ำตา

“ข้าขอถอนหมั้น! ข้าไม่อยากแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักข้า!!

พูดจบเธอก็วิ่งจากไป โดโรธีมองตามร่างของเฮเลนน่า แล้วหันมามองฮันน่าที่ยังยืนประกบไซอาอยู่อีกฝั่งของเธอ เอ่ยถามเสียงหวาน “ท่านฮันน่าไม่ไปปลอบขวัญนางหน่อยหรือเจ้าคะ ได้ข่าวว่าเป็นเพื่อนรักกันนี่”

ฮันน่ารู้ดีว่าถ้าเธอผละจากไซอาในตอนนี้ โดโรธีก็จะครอบครองเด็กหนุ่มเอาไว้เพียงคนเดียว พอคู่แข่งเอ่ยมาเช่นนี้ ฮันน่าเลยเอ่ยว่า

“ข้าว่าเฮเลนน่าน่าจะอยากอยู่คนเดียวนะ”

ไซอาหรี่ตามองบรรยากาศ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า “นางจะอยู่ตัวคนเดียวได้อย่างไร ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่นางคุ้นชินเสียหน่อย เดี๋ยวข้ามานะขอรับ”

เขาผละจากเด็กสาวทั้งสอง เดินไปตามทางที่เฮเลนน่าวิ่งไป จอร์แดนยังคงมึนๆ อยู่ เมื่อซีอาน่าประคองเขา เอ่ยถามเสียงเครียดว่า

“เกิดอะไรขึ้น”

“ไม่รู้ จู่ๆ นางก็อาละวาดใส่ข้า...” จอร์แดนบอกเสียงเบา มองโรเบิร์ตที่ส่งสายตาเป็นคำถามแก่เขา “ข้าสาบานได้นะท่านพ่อ ว่าพวกเราพูดคุยกันแค่ไม่กี่คำเอง!

โรเบิร์ตมีดวงตาล้ำลึก สักพักหนึ่งจึงเอ่ยอย่างฉุนเฉียว “เมื่อนางอยากถอนหมั้น ทางเราก็จะถอนหมั้นให้!

หัวหน้าตระกูลอันดับหนึ่งเอ่ยออกมาเช่นนั้น ก่อนจะหันไปหยิบเหล้าที่ดีที่สุดกระดกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว ซีอาน่าฟังแล้วขวดคิ้วแน่น มองจอร์แดนแล้วถาม “แล้วเจ้าไม่เสียใจเหรอ”

“ไม่” จอร์แดนบอกอย่างไม่ไยดี เหมือนเขาเองก็รู้สึกถึงอะไรได้ลางๆ “จะเสียใจไปทำไม” เด็กหนุ่มหันมากุมมือซีอาน่า ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนโยน “ขอโทษนะ ชุดของเจ้าเลอะหมดแล้ว”

“มันก็แค่ชุดน่า” ซีอาน่าปลอบเขา พร้อมจับมือของจอร์แดนออกจากมือของตนเอง ท่าทางเย็นชาจนดวงตาของจอร์แดนเปล่งประกายผิดหวัง ซีอาน่าเลยปลอบใจเขา “เจ้าโชคดีแล้วล่ะที่นางถอนหมั้นไปได้สักที”

เพราะอะไร ทำไมจู่ๆ เฮเลนน่าจึงถอนหมั้น มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่มองออก เด็กสาวหน้าตางดงาม เดินทางมาพบกับความร่ำรวยของเด็กหนุ่มอีกคน และท่าทีของเด็กหนุ่มคนใหม่ก็ช่างอ่อนโยนเอาใจ เธอจะไม่คิดใฝ่ฝันได้อย่างไร แต่ในสายตาซีอาน่า เธอคิดว่าน้องสาวยังไม่รู้จักคนอย่างไซอา วาเรนโนซาดีพอ ถึงเฮเลนน่าจะเป็นอสรพิษร้าย แต่ไซอาคือหัวหน้าเหล่าอสรพิษ เฮเลนน่าโดนของล้ำค่าล่อลวงทำให้รีบด่วนตัดสินใจเช่นนี้ เกรงว่าจะเป็นภัยกับตัวเองมากกว่าผลดี

พอเห็นความเคร่งเครียดของโรเบิร์ตแล้ว ซีอาน่าเริ่มรู้แล้วว่าทำไมไซอาจึงทำตัวเป็นชายหนุ่มร่ำรวย ที่ชอบเอาใจผู้หญิง อย่างน้อยๆ ตอนนี้ตระกูลร๊อคซานน่า และตระกูลคอนเนอร์เนรีก็ทำท่าจะย้ายฝั่งแล้ว ส่วนทายาทตระกูลมอนโตเซรา...ก็อย่างที่เห็น

นอกจากคู่เฮเลนน่า และจอร์แดนที่อาละวาดทะเลาะกันเสียงดังในงานเลี้ยงรับรองแล้ว คู่ของออเดร และซาโลยาก็เป็นเช่นเดียวกัน มารดาของซีอาน่าเดินฮึดฮัดกลับมาร่วมงานเลี้ยง ส่วนออเดรมีสีหน้าไม่สู้ดี เดินมาพูดคุยกับโรเบิร์ตด้วยท่าทางเคร่งเครียด

“เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ” ซีอาน่าถาม ทั้งที่ในใจก็พอทราบคำตอบดีอยู่แล้ว

“พ่อของเจ้าขอให้พวกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิม เหอะ! เขาเห็นว่าข้าโง่นักหรือ ข้าไม่มีทางยอมกลับไปเอาอกเอาใจเขาเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว!” ซาโลยาเอ่ยเสร็จก็ทุบโต๊ะอย่างโมโห “ทุกวันนี้ข้ายังจำวันนั้นที่อยู่ในศาลได้ เขาไม่เอ่ยอะไรเพื่อพวกเราสักแอะ พอกลับถึงบ้าน ก็หย่ากับข้า ยกเจ้าให้ข้า ขึ้นรถม้าจากไปทันที ไม่แม้แต่...จะช่วยพวกรอนน่าเลยสักนิด”

พอเอ่ยถึงประโยคท้ายๆ เสียงของซาโลยาก็สั่นเครือ ซีอาน่าเอื้อมมือมากุมมือมารดา ซาโลยาสูดลมหายใจลึก และถอนใจเฮือกใหญ่ เธอเอาผ้าซับหัวตาตนเอง และประกาศออกมาเสียงดัง “ข้าจะไม่มีวันกลับไปหาเขาอีกเป็นอันขาด!!

“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ” ซีอาน่ารินไวน์ให้มารดา ซึ่งซาโลยาก็ยกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว จากนั้นจึงเอ่ยทัก

“ทำไมชุดของเจ้าเลอะ”

ซีอาน่ามองรอยเปื้อนที่ชุดของตนเอง ก่อนจะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง ซาโลยาได้ยินก็หัวเราะหยัน เอ่ยว่า

“นางช่างหาข้ออ้างในการถอนหมั้นได้น่าสงสารเหลือเกิน”

“เจ้าค่ะ” ซีอาน่ายิ้มตามมารดา จากนั้นพวกเธอจึงเปลี่ยนเรื่องคุย

ก่อนจบงานเลี้ยงรับรอง ไซอาเดินหน้าตึงกลับมาพร้อมด้วยเฮเลนน่าที่สวมชุดคลุมของเขา เฮเลนน่าเอ่ยปากขอโทษทุกคน ด้วยดวงหน้าซีดเซียวน่าสงสาร แต่ก็ยังงดงามน่าถนอมยิ่งนัก ไซอายิ้มงดงามให้ทุกคน เอ่ยปากให้เห็นแก่หน้าเขา ยกโทษให้เฮเลนน่าเสียสองสามคำ จากนั้นจึงเหลือบสายตามามองซีอาน่าที่กำลังนั่งอยู่กับซาโลยา ครั้นเห็นแววตาที่พยายามกดความโมโหของไซอา ซีอาน่าก็รู้ตัวว่าเขาต้องการคุยกับเธอตามลำพัง พอไซอาขอตัว ซีอาน่าก็แอบปลีกตัวมาพบเขา

“เฮเลนน่าเล่าเรื่องตลกให้ข้าฟัง” ไซอาเอ่ยเสียงนุ่มนวล เหมือนน้ำทะเลที่กำลังจะมีคลื่นลม “ดูเหมือนว่าเจ้ากับจอร์แดนจะยังมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน หลังจากที่ถอนหมั้นไปแล้ว”

“ก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กนี่” ซีอาน่ายิ้มให้เขา หัวเราะออกมาเบาๆ “เจ้าคงหงุดหงิดที่ต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวใช้แผนการนี้ใช่ไหม ก็ช่วยไม่ได้นี่น่า เจ้ามันดันเสน่ห์...แรง”

มือของไซอาเชยคางเธอขึ้น ขณะที่มืออีกข้างของเขารวบเอวเธอเข้าไปประชิดตัว ดวงตาทรงอำนาจสีเหลือทองจ้องมองซีอาน่าที่กำลังยืนนิ่ง อย่างไม่เข้าใจสถานการณ์

“ข้าจะแต่งงานกับคริสติน” ไซอาเอ่ยเสียงห้วน “ให้นางเป็นภรรยารอง และจะรับอเล็กตัวน้อยเป็นลูกบุญธรรม”

ซีอาน่าได้ฟังก็อึ้งไป สักพักก็เข้าใจโดยเร็ว พยักหน้ารับ เอ่ยอย่างจริงจัง “นั่นคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้สองแม่ลูกนั้นอยู่ด้วยกัน โดยที่ไม่มีใครมาพรากจากไปได้” ด้วยฐานะของไซอา ที่มีความสัมพันธ์กับมังกรวาโย พวกตระกูลเฮมิงตัน และตระกูลแอนเดอร์สันย่อมไม่กล้ามาชิงเด็กไป และจะทำให้ตระกูลคัลลาแฮนต้องเสี่ยงอันตราย

ไซอาหรี่ตาลง กล่าวว่า “เจ้าไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ”

ซีอาน่าครุ่นคิด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้า ร้องออกมาว่า “เจ้าจะต้องเลือกภรรยาเอกให้ดีนะ! อย่าให้นางทำร้ายคริสตินและลูกเป็นอันขาด! ไม่เช่นนั้นข้าไม่ยอม!

ไซอาเริ่มรู้สึกจนใจ เอ่ยอย่างอ่อนใจเสียงเบาว่า

“ข้าจะทำเช่นไรกับเจ้าดีนะ ทำอย่างไรไม่ให้เจ้าตกเป็นเป้าหมายของตระกูลเฮมิงตัน...ทำอย่างไรให้เจ้ารู้”

“เจ้าไม่อยากให้พวกเฮมิงตันพยายามขอหมั้นกับข้าอีกครั้งหรือ” ซีอาน่าถาม พอเห็นแววตาไซอาเธอก็ยิ้มกว้าง “เช่นนั้นข้าไปเข้าลัทธิพรหมจรรย์ดีไหม จะได้ไม่ต้องแต่งงานกับใครอีกเลยตลอดชีวิต”

ไซอาถอนใจเฮือกใหญ่ด้วยความผิดหวัง เขาถึงขั้นซบหน้าลงบนบ่าของซีอาน่า ทำเอาเด็กสาวถามอย่างงุนงง

“จู่ๆ เป็นอะไรไป ทำไมท่าทางหมดแรงอย่างนี้เล่า หรือเจ้าไม่อยากกลับไปที่งานเลี้ยงให้สาวๆ พวกนั้นรุม...”

ไซอาเกิดความหมันเขี้ยวคนในอ้อมแขนยิ่งนัก เลยอ้าปากกัดที่หัวไหล่ของซีอาน่าไปเต็มแรง ทำเอาเด็กสาวสะดุ้งเฮือก ร้องเสียงดัง พยายามจะผลักเขาออก

“เจ็บนะ! จู่ๆ มากัดอะไรข้าเล่า!?

“เจ้าเนี่ยนะ” ไซอาเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ ประคองท้ายทอยของอีกฝ่ายให้สบตาเขา “รู้หรือไม่ว่าทำไมข้าจึงทำทั้งหมดนี่...”

“ก็เจ้าอยากเป็นราชาไม่ใช่เหรอ” ซีอาน่าถาม ก่อนจะรู้สึกได้ว่าปลายนิ้วเย็นๆ ของอีกฝ่ายไล้ที่กลีบปากเธอเบาๆ

“ไม่...” ไซอาบอก โน้มดวงหน้าเข้ามาใกล้อีกฝ่าย “...ไม่ใช่...”

ซีอาน่าเลิกคิ้ว พยายามคิดหาคำตอบของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายก็เริ่มคิดไม่ออกเมื่อลมหายใจร้อนๆ เป่ารดดวงหน้าของเธอ ดวงหน้างดงามราวภาพวาดของเด็กหนุ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนปากของตนเองสัมผัสถูกผิวเนื้อนุ่มของกลีบปากบางของเด็กหนุ่ม หางตาของไซอาพลันเห็นบางอย่าง เลยผละจากซีอาน่า เดินไปยืนข้างริมหน้าต่าง ทอดมองลงไปเบื้องล่าง

ซีอาน่าค่อยๆ หน้าแดงก่ำสุก เธอลูบหน้าอกซ้ายเบาๆ ให้หัวใจหยุดเต้นโครมคราม ก่อนจะเดินมายืนข้างไซอา เอ่ยถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“มีอะไรเหรอ”

ไซอากำลังมองทะเล สักพักจึงผละจากบานหน้าต่าง เอ่ยบอกว่า “ไม่มีอะไร” เขาโอบบ่าของซีอาน่า ไม่ให้เข้าใกล้บานหน้าต่าง เอ่ยเสียงเรียบว่า “ข้ามีธุระ เจ้าไปกลับไปในงานเถอะ”

ซีอาน่าได้แต่มองเขาอย่างงุนงง

 

**

 

ตอนที่อาบน้ำในตอนเช้า หัวไหล่ของซีอาน่าก็เป็นรอยช้ำจางๆ ชวนให้คิดถึงเรื่องเมื่อคืนจนหน้าร้อนผ่าว ซาโลยาเห็นซีอาน่าแล้วอดถามไม่ได้ว่าลูกสาวเป็นอะไร ทำไมหน้าแดงๆ

“ไม่มีอะไรเจ้าค่ะ” ซีอาน่าบอก พอเดินออกมาที่ห้องโถง ก็เห็นไซอา วาเรนโนซายืนอยู่ท่ามกลางการห้อมล้อมของฮันน่า และโดโรธี เด็กสาวพลันเรียกสติตัวเอง ไซอาเป็นคนมีเสน่ห์แรง ชอบล้อเล่นกับเหล่าเด็กสาว และเธอเองก็เป็นเทพแห่งโชคชะตา อย่าได้คิดเรื่องความรักเชียว

“เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม” ฮันน่าร้องถามเฮเลนน่า ที่บัดนี้หน้าเซียวซีดเหมือนจะเป็นลมได้ทุกเมื่อ แต่ฝืนเอาไว้ ซึ่งซีอาน่ามองอย่างไรก็พบว่าต้นเหตุมาจากการทาแป้งที่หนาเกินไป

“ไม่เป็นไร” เฮเลนน่าบอก ทำท่าทางอ่อนแอเล็กน้อย ขณะที่จอร์แดนมองภาพนั้นแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น คล้ายกับไม่อยากจะมอง

ทุกคนร่วมทานอาหารเช้าด้วยกัน หลังจากนั้นไซอาก็ขอตัว เขากล่าวว่าตนเองมีธุระจะต้องไปทำในช่วงเช้า และมอบคนรับใช้จำนวนหนึ่งคอยเดินตามรับใช้เหล่าตระกูลใหญ่ ให้เที่ยวชมอย่างอิสระในช่วงเช้า และพบกันใหม่ในโรงประมูลในช่วงบ่าย

สินค้าในเขตหกมีหลากหลาย และแปลกใหม่ จัสตินซื้อชุดเครื่องนอนทั้งหมดหกชุด เป็นเครื่องนอนที่จะช่วยให้ผู้นอนมีสุขภาพดี ซ้ำยังสนใจเกี่ยวกับวิธีการทอผ้าที่นำมาผนวกกับการใช้สมุนไพรของคนที่นี่ ซีอาน่าเลยเป็นตัวแทนของไซอา เจรจาพูดเรื่องการพัฒนาการใช้ยากับคนใช้ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างมีความสุข กลับไปครานี้ตระกูลคัลลาแฮน ตระกูลคินเคล่า และตระกูลวาเรนโนซาอาจจะได้เปิดกิจการใหม่หลากหลายรูปแบบ

เที่ยวชมและกินอาหารพื้นเมืองรสเลิศสักพัก จดหมายเวทมนตร์ฉบับหนึ่งก็ปรากฏตรงหน้าพวกเขา เป็นจดหมายของผู้นำตระกูลวาเรนโนซา เชิญทุกคนมาที่หอเครื่องประดับที่ใหญ่ที่สุด เพื่อเลือกเครื่องแต่งกาย และเครื่องประดับใส่ไปงานประมูลนี้

พอเดินทางมาถึงหอเครื่องประดับที่ใหญ่ที่สุดของตระกูลวาเรนโนซา ก็มีสาวใช้ออกมาต้อนรับ นั่งจิบชารอสักพัก เหล่าตระกูลใหญ่ก็มากันพร้อมหน้า มีหญิงสาวหน้าตาหมดจรดคนหนึ่งออกมาโค้งคำนับทุกคน เอ่ยเสียงดังก้องกังวานว่า

“ทุกท่าน ต้องขอภัยที่จู่ๆ ทางเราเรียกมาอย่างกะทันหันเช่นนี้ ทว่านี่เป็นคำสั่งของเบื้องบน เมื่อพวกท่านเข้าไปในงานประมูล ขอให้ใช้เครื่องประดับ และเสื้อผ้าของหอเครื่องประดับนี้”

“หมายความว่าให้พวกเราเปลี่ยนจากเสื้อผ้าของพวกเราเป็น...ชุดที่ทางตระกูลวาเรนโนซาจัดการให้หรือ” แอนนาเอ่ยอย่างไม่พอใจ เพื่อการประมูลในครั้งนี้เธอสั่งตัดชุดที่ดูดีที่สุดออกมาหนึ่งชุด แถมยังขนเครื่องเพชรราคาแพงที่สุดของตนเองออกมาด้วย กลายเป็นว่าไม่สามารถสวมใส่ของที่ตนเองเลือกได้

“เป็นความประสงค์จากเบื้องบน ได้โปรดทำตามนี้ด้วยเถอะเจ้าค่ะ” หญิงสาวคนนั้นบอก

เหล่าผู้หญิงที่เตรียมตัวมานานเพื่อการประมูลนี้เปลี่ยนสีหน้าไปตามๆ กัน โรเบิร์ตจับบ่าภรรยา พร้อมบอกเสียงเรียบ “ก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ ตระกูลวาเรนโนซาอุตส่าห์เตรียมการไว้เพื่อพวกเรา เราก็รับน้ำใจไว้เถอะนะ”

“แต่ข้าอยากให้ท่านไซอาเห็นชุดที่ข้าอุตส่าห์เตรียมมานี่เจ้าคะ!” ฮันน่าร้อง เธอสั่งห้องเสื้อของมารดาให้ตัดเย็บชุดสีแดงที่น่ารักที่สุดเอาไว้ ซารีน่าลูบไหล่ลูกสาวคนเล็ก พร้อมบอกเสียงอ่อนโยน

“ฮันน่า นี่คือความต้องการของท่านไซอานะลูก”

“นั่นสิฮันน่า ถ้าหากท่านไซอาเห็นเจ้าใส่ชุดที่เขาเตรียมเอาไว้ เขาจะต้องดีใจมากแน่ๆ” โซเฟียช่วยมารดาหลอกล่อน้องสาว

ฮันน่าได้ฟังคำพูดพวกนั้นก็พยักหน้ารับอย่างไม่ชอบใจนัก พอตกลงกันได้ รอยยิ้มบนดวงหน้าของหญิงสาวคนดูแลก็ยิ่งกว้างมากขึ้น ผายมือไปทางประตูสองบาน

“เชิญเจ้าค่ะ ท่านผู้หญิงทั้งหลายให้เข้าที่ประตูด้านซ้าย ส่วนท่านผู้ชายทั้งหลายให้เข้าประตูด้านขวานะเจ้าคะ ชุดทุกชุด และเครื่องประดับทุกชุด ล้วนมีเพียงชิ้นเดียวในโลก หวังว่าพวกท่านจะถูกใจนะเจ้าคะ”

ฮันน่าเร่งเดินเข้าไปก่อน ในเมื่อไม่สามารถแต่งกายตามที่เธอตระเตรียมเอาไว้ได้ เธอจะต้องได้เลือกชุดที่สวยที่สุด และเครื่องประดับที่มีค่าที่สุด เหล่าเด็กสาวคนอื่นก็พอจะตามความคิดของฮันน่าทัน เร่งร้อนตามกันไป เหลือแต่คริสติน และซีอาน่าที่รั้งท้าย ซีอาน่าอดหันมาถามเด็กสาวหน้าตาหมดจรดคนนั้นไม่ได้

“ไซอาเป็นคนบอกให้พวกเรามาที่นี่เหรอ” สำหรับซีอาน่าแล้ว ระดับไซอาจะต้องเลือกชุดให้ทุกคนด้วยตัวเอง ยัดใส่มือ และชี้นิ้วสั่งให้พวกเธอไปแต่งตัวตามที่เขาออกแบบมาจึงจะเหมาะสม

หญิงสาวที่ซีอาน่าไม่เคยเห็นหน้าคนนั้นได้แต่ระบายยิ้ม และไม่ตอบ พอเห็นว่าคงไม่ได้คำตอบจากเธอ ซีอาน่าเลยยอมเดินตามคริสตินเข้าไปในประตู

พอก้าวผ่านพ้นบานประตู สิ่งที่พบเห็นคือความตระการตายิ่ง มีเครื่องประดับหลายพันชุดที่วางเรียงกันอย่างลงตัว แต่ละชิ้นแม้จะเป็นเพียงต่างหูชิ้นเล็กก็เปล่งประกายแวววาวต้องตาต้องใจ ชวนให้ผู้หญิงทั้งหลายตัวสั่นสะท้านไม่มีหยุด ยิ่งมองก็ยิ่งไม่รู้ว่าเครื่องประดับชุดใดที่งดงามกว่ากัน

“ใครออกแบบเหรอ ของพวกนี้” คริสตินกระซิบถามซีอาน่าอย่างสนใจ เครื่องประดับแต่ละอย่างแปลกตา แต่ทว่าปราณีตงดงาม และอลังการยิ่ง

ซีอาน่าส่ายหน้า เอ่ยเสียงเครียด “ข้าก็เพิ่งจะเคยเห็น”

น่าแปลกยิ่งนัก ซีอาน่าอยู่ที่เขตหกมาถึงสี่ปีเต็ม เคยเห็นของแทบทุกอย่างในเขตหก แม้แต่หอเครื่องประดับแห่งนี้เธอก็สร้างขึ้นมาเอง (ซีอาน่าค้นพบในภายหลังว่าไซอาชอบออกแบบเครื่องประดับเป็นงานอดิเรก เลยหาสถานที่เก็บของสะสมให้) แต่เครื่องประดับที่งดงามขนาดนี้ หลายชิ้นอาจจะเป็นฝีมือของไซอา และอีกหลายชิ้นก็ไม่เคยเจอ

ขึ้นชื่อว่าหอเครื่องประดับ ย่อมมีมากกว่าหนึ่งชั้น ยิ่งก้าวไปชั้นต่อไปก็ยิ่งเห็นเครื่องประดับงดงามมากขึ้นไปอีก พาเอาเด็กสาวที่เก็บอาการเก่งที่สุดอย่างคริสตินยังต้องเบิกตากว้าง ฮันน่าเป็นผู้ที่เดินนำทุกคน เห็นเครื่องประดับกล่องไหนสวยถูกใจก็เร่งหยิบใส่อ้อมแขน ไม่ให้ใครได้เห็นของชิ้นนั้น เดินไปเรื่อยๆ ของในอ้อมแขนก็ยิ่งเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น จนต้องให้ซารีน่า โซเฟีย และเฮเลนน่าช่วยถือ โดโรธีเห็นเช่นนั้นก็เลียนแบบตาม แต่น่าเสียดายที่ฝ่ายเธอมีแค่ไดอาน่า และตัวเธอเอง ของในอ้อมแขนเลยมีไม่มากเท่าพวกฮันน่า พวกเธอทำการโดยไม่สนใจผู้ใหญ่ที่สุดอย่างแอนนาเลยสักนิด

เครื่องประดับอาจจะมีหลายชุด หลายกล่องให้เลือก แต่ทว่าชุดที่สามารถเลือกได้นั้นมีเพียงแค่สิบเอ็ดชุดเท่านั้น ชุดหนึ่งถือว่างามที่สุด เป็นชุดสีแดงเปิดไหล่ปักประดับด้วยเพชรและดิ้นทอง แม้ว่าชุดอื่นจะงดงามไม่แพ้กัน แต่ทว่าเมื่อถูกนำมาเทียบกันแล้ว ชุดแดงนั้นดูร้อนแรงและเด่นสะดุดตาที่สุด เพียงเห็นมัน ฮันน่าก็ถึงกับทำของในมือร่วงกับพื้น ตะลึงลานไปเลย

“ข้าจะเอาชุดนี้!” เธอเอ่ยเมื่อได้สติ ไซอาชอบสีแดง เขาย่อมให้ความสนใจกับคนที่ใส่ชุดนี้อย่างแน่นอน แต่ทว่านอกจากฮันน่าแล้ว คนอื่นก็ปรารถนามันเช่นเดียวกัน ชุดที่งามขนาดนี้ ย่อมขับความงามของคนใส่ โดโรธีกล่าวเสียงดังว่า

“ข้าก็จะเอา”

ฮันน่าและโดโรธีพลันประสานสายตากันอย่างดุเดือด ซารีน่าเอ่ยว่า

“ชุดนี้เหมาะกับฮันน่ามากกว่านะ ดูสิ รูปทรงของชุดเหมาะสำหรับคนสูง หนูโดโรธีตัวเล็กปานนี้ เลือกชุดอื่นเถอะ”

“ได้อย่างไร” ไดอาน่าเอ่ยเสียงดัง “ชุดนี้ก็เหมาะสมกับลูกของข้าเช่นกัน”

“ข้าว่าสีแดงไม่เหมาะกับเด็กๆ หรอกนะ ให้พวกผู้ใหญ่ใส่ไม่ดีกว่าหรือ” แอนนาเอ่ยถาม

จากนั้นการปะทะคารมเพื่อแย่งชิงชุดสีแดงก็ดังขึ้น ซาโลยา ซีอาน่ากับคริสตินตั้งใจจะรอให้ทุกคนเลือกชุดที่ตนต้องการไปจนหมด แล้วพวกเธอค่อยแบ่งชุดที่เหลือกัน แต่ดูเหมือนชุดสีแดงนั้นจะมีพลังปีศาจในการล่อลวงผู้คนยิ่งนัก ใครมองก็อยากใส่ อยากจะได้ ต่อให้เป็นแอนนาที่ปรารถนาจะสวมมัน แต่ซารีน่า และไดอาน่าก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วย

“ไม่อยากเชื่อว่าข้าเคยเป็นแบบพวกนางมาก่อน” ซาโลยากระซิบบอกสองสาว ทำเอาซีอาน่าและคริสตินก้มหน้าหัวเราะเบาๆ และแล้วเสียงฝีเท้าหนึ่งก็ดึงความสนใจของทุกคนไปจนหมด พวกซีอาน่าหันไปมอง และต้องเบิกตากว้าง อ้าปากค้างเมื่อสบกับดวงตาคู่งามของหญิงสาวแปลกหน้าที่ก้าวขึ้นมา

เธอเป็นหญิงสาวที่งดงามที่สุดเท่าที่ซีอาน่าเคยเห็น แม้แต่เหล่าเทพธิดาบนสวรรค์ยังไม่อาจงามเท่า เส้นผมสีขาว และดวงตาสีเหลืองอำพันเปล่งประกาย ริมฝีปากอวบอิ่มราวกับยิ้มน้อยๆ ตลอดเวลา รูปร่างอรชรงดงาม แต่ละย่างก้าวนุ่มนวลแต่มั่นคง การปรากฏตัวนั้นทำเอาเหล่าคนมองถึงกับลืมหายใจ อัญมณีทั้งหลายพลันหมองเมื่อหญิงสาวปริศนาเดินผ่าน

“ท่านไซเนสตรา ขออภัยด้วยนะเจ้าคะ” หญิงสาวหน้าตาหมดจรดที่บอกให้พวกซีอาน่าเข้ามาที่นี่เอ่ยอย่างสุภาพนอบน้อมเป็นที่สุด ผายมือไปทางชุดสีแดง “ชุดของท่านคือชุดนี้เจ้าค่ะ”

“เจ้าช่างสับเพร่ายิ่งนัก” ไซเนสตราเอ่ยอย่างไม่พอใจ แต่กระนั้นดวงหน้าบึ้งตึงยังคงงดงามยิ่ง “รู้ทั้งรู้ว่าชุดนี้เป็นของข้า ก็ยังเอามาไว้ตรงนี้ได้ หากมีคนหยิบผิดไป จะทำเช่นไรเล่า”

“ขออภัยจริงๆ เจ้าค่ะ” หญิงสาวหน้าตาหมดจรดเอ่ย “ข้าจะนำชุดมาให้ท่านเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

ไซเนสตราพยักหน้ารับ ดวงตาสีเหลืองอำพันเหลือบมาเห็นซีอาน่า ก็หรี่ลงอย่างพินิจเล็กน้อย ไม่นานรอยยิ้มบางก็ผุดขึ้นที่มุมปากสวย

“เดี๋ยว!” ซารีน่าเอ่ย เมื่อเห็นว่าชุดที่ลูกสาวของเธอหมายปองกำลังจะถูกชิงเอาไป “เจ้าเป็นใครกัน ทำไมจู่ๆ ก็มาเอาชุดนี้ไปได้”

“นั่นสิ! ในเมื่อเจ้ามาทีหลังก็ควรจะเลือกทีหลังมิใช่หรือ” ไดอาน่าเอ่ยอย่างไม่ชอบใจ เห็นด้วยกับคำพูดของคู่อริขึ้นมาทันที ความงามของหญิงสาวคนนี้ทำให้พวกเธอสั่นสะท้าน คล้ายความรู้สึกเมื่อเจอศัตรูที่น่ากลัว

“ชุดนี้เป็นของข้า เด็กในร้านวางผิด จึงได้นำมันขึ้นมา ถ้าทำให้พวกท่านต้องเข้าใจผิดอะไรไปก็ต้องขออภัยด้วย” ไซเนสตราเอ่ยอย่างนุ่มนวล “ข้าขอรับชุดนี้ไปนะ”

“ไม่ได้นะ!” ฮันน่าร้อง “ข้าเห็นชุดนี้ก่อน และนางก็บอกว่าพวกเรามีสิทธิ์เลือกกันทุกคน อยู่ๆ เจ้าจะมาเอาชุดที่งามที่สุดนี้ไปได้อย่างไร”

“ถึงได้ขออภัยไงเจ้าคะ” ไซเนสตรายิ้มหวาน “แต่ข้าคงไม่รับชุดนี้ไปไม่ได้หรอกนะ เพราะหากว่าข้าไม่ได้ใส่ชุดนี้ในงานประมูล ไซอาจะไม่พอใจได้”

พอชื่อไซอาหลุดออกมาจากปากหญิงงาม ทำเอาบรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที พอเฮเลนน่าตั้งสติได้ก็ร้องออกมาเสียงเบา

“ท่านไซอาหรือ เจ้าเป็นอะไรกับท่านไซอา”

“ไซอาเป็นคนสร้างชุดนี้...เพื่อข้า” ไซเนสตรายิ้มมากขึ้น สีหน้าเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและซุกซน “ถ้าจะถามว่าข้าเป็นอะไรกับเขา...ก็คงเป็นรักแรกของเขากระมัง”

รักแรกของไซอาเหรอ!?’ ซีอาน่าเบิกตากว้างเท่าไข่ห่านไม่แพ้ใครหลายคน พยายามคิดไล่เรียงเรื่องราวในทันที เธอรู้จักไซอามาตั้งแต่ยังเด็ก แล้วผู้หญิงคนนี้...มาตอนไหนล่ะ ทำไมซีอาน่าไม่รู้

“เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะท่านไซเนสตรา” หญิงสาวปลดชุดมาให้เรียบร้อย คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ เลยวิ่งไปไขลิ้นชักที่อยู่ไม่ไกล หยิบเอาเครื่องประดับที่งดงามเข้าชุดมาหนึ่งชุด “ท่านผู้นำตระกูลวาเรนโนซาออกแบบและตระเตรียมสิ่งนี้ไว้เพื่อท่านโดยเฉพาะเจ้าค่ะ”

“แหม” ไซเนสตรามีสีหน้าตื้นตันใจ ยิ้มหวานพร้อมรับมากอดเอาไว้ “ผู้ชายคนนี้น่ารักไม่เคยเปลี่ยน เจอหน้ากันต้องจูบปากเป็นรางวัลเสียแล้ว”

ซีอาน่ารู้สึกเหมือนบรรยากาศรอบตัวอึมครึมขึ้นมาทันที ไซเนสตราได้ของที่ต้องการก็ยิ้มหวาน โบกมือให้ทุกคนเล็กน้อย “ข้าไปก่อนนะเจ้าคะ แล้วเจอกันที่งานประมูล”

ร่างที่งดงามจับตานั้นเคลื่อนกายจากไปอย่างนุ่มนวล เหล่าคนมองกำลังพบเจอข้อมูลใหม่ได้แต่มองตาค้าง ไม่อาจทำอะไรได้เลยสักคนเดียว ครั้นร่างของไซเนสตราลับสายตาไป ฮันน่าก็เอ่ยเสียงสั่นว่า

“ไหนเขาบอกว่า...ไม่เคยมีคนรักไง”

คริสตินเหลือบมองซีอาน่า เห็นเพื่อนมีสีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างหายาก ครู่เดียวซีอาน่าก็หันกลับมามองชุดที่เหลือ พร้อมเอ่ยเสียงเรียบว่า “เลือกชุดกันเถอะ”

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 701 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,811 ความคิดเห็น

  1. #6675 SONAKY (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 06:38
    พี่สาว????
    #6,675
    0
  2. #6599 วิหคทมิฬ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 21:50
    เอาจิงมะครั้งแรกที่อ่านอ่ะแบบ ครั้งแรกหรอ แล้วตอนนั้นคือแม่เดอนผ่านพอดีไงกะเลยคิดบวกว่าแบบ เป็นแม่ล่ะมั้ง อีกอย่างไซอาออกตัวว่าชอบนุ้งเซอ่ะ และถ้าเปนคนรักเก่าจิงๆด้วยนิสัยไซอากะไม่น่าจะเหลือเยื่อไยเอาไว้อ่ะ และในกะจริงลางสังหรชั้นถูก แบบหัวเราะ โฮะๆ รู้สึกแบบล้างอายจสกครั้งที่แล้วที่เดาว่สเบนาดิกเปนชนี😂
    #6,599
    0
  3. #6096 loveglee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 08:37
    เริ่มมหึงเเล้วววว
    #6,096
    0
  4. #6055 Shaferia (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 21:04

    แม่มา!

    #6,055
    0
  5. #6048 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 17:02
    จำได้ว่าครั้งแรกที่อ่านไม่ใช่แค่พวกฮันน่าที่โดนหลอก รีดก็โดน555
    โถ่ พ่อไซอา ทำไมไม่บอกแต่แรกว่าชื่อไซเตสตรา บอกว่าชื่อเดเรลลาทำม้ายย
    #6,048
    2
    • #6048-1 Siliny(จากตอนที่ 37)
      1 มิถุนายน 2562 / 10:56
      ชื่อเดิมของไซเนสตราคือเดเรลลาค่ะ #ทีมโดนหลอก
      #6048-1
    • #6048-2 Shaferia(จากตอนที่ 37)
      1 มิถุนายน 2562 / 15:49
      จะบอกว่าถ้าไม่อ่านเม้นก็โดนหลอกเหมือนกันค่ะ555
      #6048-2
  6. #6045 Siliny (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 07:01

    คิริน---- แค่กๆ ขุ่นแม่ไซเนสตร้ามาแล้ววว อยากเห็นซีอาน่าหึงงงง
    #6,045
    0
  7. #6044 Fj030 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 06:35
    อัพไวๆนะคะ แม่มาชิมิ
    #6,044
    0
  8. #6043 M1N3__ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 19:16
    คันปากยุบยับบ อยากจะแหมมมมมมกับไซเนสตร้าา 555555
    #6,043
    0
  9. #6042 nana1124 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 17:54
    อัพไวๆนะคะ
    #6,042
    0
  10. #6041 StarFirework (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 15:51
    เก็บตอนพีคๆไว้ให้รออีกแล้วน้าาาาา
    #6,041
    0
  11. #6039 Praew.Kim (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 15:16
    แง้ ขออีกสิโลกกกก
    #6,039
    0
  12. #1709 Dark'angel (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 18:18
    ท่านแม่แน่เลยย ชอบมากค่ะ อัพไวๆน้า
    #1,709
    0
  13. #1698 m-mew-miew (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 12:08
    อัะต่อเร็วๆๆๆๆๆน้าาา​ ค้างงงงงงงงๆๆๆๆ
    #1,698
    0
  14. #1618 Haruooooo (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 20:03
    ค้างงงงงงงงต่อทีพลีสสสสสน
    #1,618
    0
  15. #1617 mai146 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 19:42
    หม่าม๊าแน่นอลลลลล555555
    #1,617
    0
  16. #1614 XinSin_SERA (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 12:48
    ท่านแม่แน่นอลลล
    #1,614
    0
  17. #1613 emi no iagane (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 09:05
    ท่านแม่สวยยยยย
    #1,613
    0
  18. #1612 MeriyaSerksiri (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 07:26
    ฉากซบไหล่นี่เลือดแทบสาด 555555
    #1,612
    0
  19. #1611 Cute painter (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 00:38
    เห็นใจไซอาแปลกๆตอนเอาหน้าซบไหล่5555
    #1,611
    0
  20. #1610 Little G. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 00:02
    ชื่อนี่ส่อแววว่าคู่รักกันจริงๆเนอะ5555555555555555555
    #1,610
    0
  21. #1609 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 23:48
    อีหรอบนี้ คุณแม่ของไซอาแหงๆ...(เอ ว่าแต่แม่รึเปล่าที่เป็นคิรินแห่งแอสโทเรีย???)
    #1,609
    0
  22. #1608 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 23:43
    ท่านแม่สินะ กรี๊ดดดดด มาดูว่าที่ลูกสะใภ้หรอคะคุณแมมมมมม่
    #1,608
    0
  23. #1607 ployazzy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 23:38
    ท่านแม่ป่ะคะ..เห็นลูกสะใภ้แล้วแอบยิ้มด้วยอ่ะ..อิอิอิ
    #1,607
    0
  24. #1606 StarFirework (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 23:13
    แม่แน่ๆท่านแม่แน่ๆ
    #1,606
    0
  25. #1605 The_PrincessGirl (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 23:12
    นั่นขุ่นแม่รึป่าวววว 5555
    #1,605
    0