ASTORIA.

ตอนที่ 38 : บทที่ 37 : ไซเนสตรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 929 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62

 

 


 

ในการประมูลครั้งนี้ก็เหมือนการประมูลที่เมืองหลวง เพียงแค่ว่าคนของทวีปแอสโทเรียนั่งกับคนของทวีปแอสโทเรีย คนจากต่างแดนก็นั่งกับคนต่างแดน ที่นั่งที่เหล่าตระกูลใหญ่นั่งรวมกันเป็นที่นั่งเฉพาะที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ และเป็นการการประมูลของใช้จากต่างแดน ซึ่งมีสรรพคุณแตกต่าง แปลกใหม่อย่างที่ชาวทวีปแอสโทเรียไม่เคยเห็นมาก่อน มีพิธีกรคอยบรรยาย พร้อมสาธิตให้ดูวิธีการใช้สิ่งของต่างๆ สร้างเสียงฮือฮาให้คนฟัง แม้แต่แอนโทนี่ที่มักไม่ออกความเห็นก็ยังให้ความสนใจดาบเล่มหนึ่งที่มาจากแดนไกล จนต้องประมูลมาเป็นของตนเอง

“ทำไมข้าไม่เห็นท่านไซอาเลย!” ฮันน่าในชุดสีส้มอ่อนเอ่ยอย่างหงุดหงิด เธออยากจะถามเขาเกี่ยวกับผู้หญิงที่เจอในวันนี้ใจแทบขาด แต่ไซอาก็ยังไม่ปรากฏตัว ไม่ใช่แค่ฮันน่าที่ร้อนรน โดโรธี เฮเลนน่า หรือแม้แต่ซีอาน่าก็ยังร้อนรนด้วย

คนรักเก่า....ทำไมข้าไม่รู้ว่าไซอามีคนรักเก่าด้วย ซีอาน่าเอาแต่ครุ่นคิด ไม่ได้สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นบนเวทีเลยสักนิดเดียว คิดถึงหญิงสาวที่งดงามไร้ที่ตินั่น คาดเดาอายุไม่ออกเลยสักนิด แต่คนงามขนาดนั้น ก็ไม่แปลกที่ไซอาจะตกหลุมรัก ขนาดเธอยังรู้สึกเหมือนถูกกระชากลมหายใจไปเลย

เสียงฮือฮาดังขึ้น ไม่ได้เกิดเพราะสิ่งของบนเวทีประมูลแสดงความแปลกใหม่อะไร แต่เพราะผู้นำตระกูลวาเรนโนซามาถึงแล้ว และเพราะเป็นเจ้าของเขตหก และโรงประมูลแห่งนี้ ที่นั่งของไซอาเลยถูกสร้างขึ้นสูงกว่าทุกคน ให้ได้ชื่นชมสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดในโรงประมูลได้อย่างเต็มที่ ห้องนั้นหรูหราและมีพื้นที่น้อยยิ่ง ทำให้เหล่าตระกูลใหญ่ที่มีหลายคนต้องนั่งรองลงมา และเพราะมันอยู่สูงสุด ดังนั้นทุกคนจึงสามารถเห็นมันได้อย่างชัดเจนเช่นเดียวกัน

ไซอา วาเรนโนซาไม่ได้มาเพียงลำพังในวันนี้ เขามาพร้อมหญิงสาวคนหนึ่งที่งดงามจนคนทั้งโรงประมูลถึงกับลืมลมหายใจ มองเธอตาค้าง สองมือของหนุ่มสาวกอบกุมกันอย่างสนิทสนม เสื้อผ้าของคนทั้งสองก็เป็นชุดเข้าคู่กัน ราวกับเป็นคู่รักก็ไม่ปาน

“นั่นนางนี่น่า...” โดโรธีร้อง ชี้ชวนดูหญิงสาวที่ปรากฏตัวพร้อมไซอา

ทุกคนมอง เห็นไซอากำลังปรนนิบัติหญิงสาวคนนั้นอย่างดียิ่ง เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอ และรินไวน์ เอาอกเอาใจเสียทุกอย่าง ไซเนสตรารับแก้วไวน์มาวางบนโต๊ะรูปร่างเรียวรี มือขาวนวลราวไข่มุกดึงร่างของเด็กหนุ่มให้นั่งข้างเธอ และเบียดชิดเขาอย่างสนิทสนม ไซอามีสีหน้าไม่ค่อยพอใจบ้าง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ในสายตาของซีอาน่า ไซอาอาจจะดูรำคาญ แต่เขาก็แสดงความนุ่มนวลอ่อนโยนออกมาให้ไซเนสตราได้เห็น เหมือนว่านี่คือตัวตนจริงๆ ของเขา ไม่ใช่แสดงละครตบตาว่าถูกใจพวกฮันน่าอย่างที่ซีอาน่าเคยเห็นมา

พวกเขาพูดคุยอะไรกันบางอย่าง ไซเนสตรายิ้มหวาน เอื้อมมือมาบีบแก้มไซอาเล็กน้อย คล้ายจะกระเซ้าให้เขายิ้มตาม โอบคอและจับให้เด็กหนุ่มโน้มดวงหน้ามาหาเธอ พร้อมกระซิบบางอย่าง ไซอาจึงได้ทอดตามองมายังเหล่าตระกูลใหญ่ ซีอาน่าพลันหงุดหงิดอย่างไม่ทราบสาเหตุเลยเบือนหน้าหลบสายตาเขา แต่สายตาเจ้าก็ยังมองเห็นว่าไซอาจับมือของฝ่ายหญิงมาจูบเบาๆ ในที่สุดเขาก็ยิ้ม หัวเราะ โอบกอดเธออย่างรักใคร่ ทำให้ใครหลายคนปวดใจแปลบๆ

เพราะโรงประมูลนี้ใหญ่กว่าโรงประมูลที่เมืองหลวง จึงมีกลไกในการประมูล ตรงที่นั่งด้านขวามือมีปุ่มสำหรับกด และมนตราที่กำกับไว้ก็ทำงาน ให้เสียงของคนกดดังสะท้านไปทั่วห้อง ท่าทางของไซอาเป็นเช่นไร ซีอาน่าไม่รู้ แต่ว่าสีหน้าของฮันน่า และโดโรธีที่มองไปทางนั้น เต็มไปด้วยความอิจฉา หึงหวง และไม่พอใจอย่างยิ่ง ขนาดเฮเลนน่ายังหลุบตาลงต่ำ กำหมัดแน่นจนมือสั่น แต่พวกเธอทุกคนไม่รูปงามเท่าไซเนสตรา เห็นทีว่าการแข่งขันในสนามความรักนี้คงยากน่าดู

“ขอตัวก่อนนะ” โดมินิทหยัดกายลุก เอ่ยเสียงเรียบ สีหน้าไม่ค่อยดี

“ลูกจะไปไหนเหรอ” ไดอาน่าถามอย่างสนใจ โดมินิทบอกเสียงอ่อน

“ข้าปวดท้องน่ะท่านแม่ ขอกลับไปนอนก่อนนะขอรับ”

ไดอาน่าพยักหน้ารับ ตอนนี้สิ่งที่เธอสนใจคือลูกสาวที่กำลังทำท่าจะเป็นจะตายเพราะไซอากำลังอิงแอบแนบชิดกับหญิงสาวแปลกหน้าที่บอกพวกเธอว่าตนเองคือรักครั้งแรกของไซอา

การประมูลที่ควรน่าตื่นเต้น สนุกสนานสำหรับซีอาน่าแลดูจืดชืดไปเลย สักพักมีคนเดินลงมาจากห้องพิเศษ ไซอาทรุดตัวลงนั่งที่นั่งว่างไม่ไกลจากพวกเธอ ทำเอาทุกคนหันมองเขาอย่างสงสัย

“ท่านไซอา...” ซาโลยาร้อง “มาได้อย่างไรเจ้าคะ”

ไซอาเงยหน้าเอาศีรษะพิงพนักเบาะ เอ่ยเสียงเรียบว่า “อยู่ข้างบนนั้นคนเดียว มันอึดอัดน่ะ”

“พูดอะไร ข้าเห็นนะว่าท่านไม่ได้อยู่คนเดียว” อเล็กเอ่ยอย่างไม่พอใจนัก เหลือบตามองคริสตินที่นั่งนิ่ง ไม่มีปฏิกิริยาใด ไซอาได้ยินก็หัวเราะ

“ถูกจับได้ซะแล้วเหรอขอรับ”

ซีอาน่าไม่สนใจเขา แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อไซอายื่นเท้ามาเขี่ยเท้าของเธอเล่นอย่างไร้มารยาท อารมณ์หงุดหงิดพุ่งพล่านจนเธอใช้ส้นสูงกระแทกเท้าเขาให้อย่างจัง เสียงหัวเราะของไซอาเลยหายไปในพริบตา ฮันน่าหันมาเห็นเขา เร่งหยัดกายลุกจากที่พร้อมเดินมานั่งข้างอีกฝ่าย

“ท่านไซอา!” ฮันน่ามองเขาน้ำตาคลอเบ้า “...นางเป็นใครเจ้าคะ”

“จริงหรือเปล่าเจ้าคะที่นางบอกว่าตนเองคือคนรักเก่าของท่าน” โดโรธีร้อง เร่งเดินมานั่งประกบข้างไซอาอีกคน ซีอาน่าเห็นแล้วต้องเบือนหน้าหนี

ไซอาได้ฟังคำถามพวกนั้นแล้วต้องขมวดคิ้วแน่น หันมองโดโรธีอย่างสงสัย

“คนรักเก่า? ของใครนะขอรับ?

“ก็แม่นางคนนั้นบอกว่าตนเองคือคนรักเก่าของท่านน่ะสิเจ้าคะ!” ฮันน่าชี้ไปที่ที่นั่งพิเศษที่ตอนนี้ไซเนสตราครอบครองแต่เพียงผู้เดียว “เป็นเรื่องจริงหรือเจ้าคะ!

“นางไม่ใช่คนรักเก่าของท่านใช่หรือไม่เจ้าคะ!?” โดโรธีร้อง น้ำตาจะไหลออกมารอมร่อ

ไซอามองขึ้นไปสูง เห็นไซเนสตรากำลังยิ้มและโบกมือให้เขา เด็กหนุ่มพลันหรี่ตาลงอย่างไม่สบอารมณ์ เอ่ยว่า “ไม่ใช่ขอรับ นางคงอยากแกล้งพวกท่าน เลยเอ่ยเช่นนั้น” เขาหันมามองซีอาน่า “ข้ายังไม่เคยมีคนรัก”

ฮันน่าอยู่ฝั่งนั้น เห็นไซอาหันมาก็นึกว่าตั้งใจบอกแก่ตนเอง สีหน้าพลันดีขึ้น เอ่ยเสียงหวานว่า “จริงเหรอเจ้าคะ”

“จริงขอรับ ข้าอยู่แต่ในคฤหาสน์ จะมีคนรักได้อย่างไร” ไซอาถอนใจยาว “พวกท่านโดนนางรังแกแล้วล่ะ”

“แต่นางงามมากนะ” ซีอาน่าเอ่ยขึ้นมาเบาๆ อย่างไม่สบอารมณ์ “และท่าทางเจ้าก็หวั่นไหวกับนางไม่น้อยด้วย”

ดวงตาของไซอาจุดวาบทันที เขาหันไปมองคริสตินอย่างขอความเห็น ซึ่งคริสตินก็ยิ้มให้เขาอย่างมีเลศนัย มองเขา มองซีอาน่า และทำมือเป็นรูปอะไรสักอย่าง ก่อนจะหันไปปิดปากหัวเราะคิกคักกับตนเอง ไซอาพลันยิ้มกว้างออกมา เป็นรอยยิ้มงดงามบริสุทธิ์จนใครเห็นจะต้องตกหลุมรักเขาแน่นอน

“ไม่ขอรับ ไม่หวั่นไหว...” ไซอาเอ่ยเสียงดัง “อย่างนาง ข้าไม่มีทางหวั่นไหว ข้าไม่ได้ชอบผู้หญิงที่งามขนาดนั้น เอาเป็นว่าข้าไม่มีทางตกหลุมรักนางอย่างแน่นอน วางใจเถอะ”

ได้ยินคำยืนยันแบบนั้นทำเอาเหล่าคนฟังมีสีหน้าที่ดีขึ้น ไซอาเองก็ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี อดทนรับการพะเน้าพะนอจากเด็กสาวรอบข้างได้อย่างดีเยี่ยม

การประมูลผ่านไปเรื่อยๆ วันนี้ไซอาไม่ได้ประมูลเครื่องประดับให้ใคร แม้ว่าฮันน่า และโดโรธีจะเอ่ยชมเครื่องประดับหลายชุด แต่เขาก็ไม่คิดกระดิกตัว จนกระทั่งเครื่องประดับชุดสุดท้ายที่ได้ชื่อว่ามีราคาแพงมากที่สุดถูกวางขึ้นบนเวที

สิ่งนั้นคือเครื่องแต่งกายครบชุด ทำด้วยแร่ธาตุหลายอย่างทอมาเป็นเสื้อผ้าชุดหนึ่ง งดงามอย่างไม่อาจจะหาใดเปรียบได้ และมาจากทวีปอันไกลโพ้น เขาว่ากันว่าเป็นเครื่องแต่งกายของอดีตราชินีอาณาจักรแห่งหนึ่งซึ่งล่มสลายไปแล้ว และเพราะอาณาจักรแห่งนั้นเป็นอาณาจักรที่ร่ำรวยยิ่งนัก และตัวชุดถูกสร้างด้วยวิทยาการที่มีเฉพาะที่นั่น ทำให้มีคุณค่าไม่อาจเทียบเคียง สวมใส่ยามกลางวันจะเปล่งประกาย สวมใส่ยามค่ำคืนจะเหมือนทอแสงอ่อนๆ ตลอดเวลา ชุดแสนงามนั้นมาพร้อมแหวน สร้อยคอ สร้อยข้อมือ เครื่องประดับผม และรองเท้า ซ้ำยังมาพร้อมเสื้อคลุมขนสัตว์อสูรหายาก เครื่องแต่งกายนี้หาทั้งโลกก็มีเพียงชุดเดียว และจะไม่มีชุดใดงดงามเท่านี้มาก่อน ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ห้าหมื่นล้านเหรียญทอง

“แปดหมื่นล้านเหรียญทอง” ไซอาเอ่ยเสียงเรียบ เห็นเครื่องแต่งกายเลอค่าชุดนี้แล้วอยากจะหัวเราะ

“หนึ่งแสนล้านเหรียญทอง” เสียงของไซเนสตราดังขึ้น เธอเหลือบตามองไซอาอย่างท้าทายยิ่ง ทำให้มุมปากของไซอาขยับยกขึ้นสูง

“สามแสนล้านเหรียญทอง” ไซอาเอ่ย

เพียงพริบตาเดียวราคาชุดนี้ก็พุ่งสูงจนไม่มีใครกล้าประมูล ซีอาน่ามองไซอาและไซเนสตรา คล้ายกับเห็นว่าพวกเขากำลังสนุกสนาน แววตาพราวระยับเหลือบมองกันและกัน จากหน่วยแสนล้านเหรียญทอง เริ่มกลายเป็นหน่วยล้านล้านเหรียญทองในเวลาไม่นาน พาให้คนฟังสูดลมหายใจลึก ไซเนสตราจิบเครื่องดื่ม เอ่ยราคาเป็นครั้งสุดท้าย

“ห้าพันล้าน ล้านเหรียญทอง โอ้ไซอา เจ้ายังจะสู้ข้าอีกเหรอ”

“ท่านไปขนสมบัติในตระกูลวาเรนโนซาได้ตามใจเลย แล้วยกชุดนั้นให้แก่ข้า ข้าจะเก็บไว้ให้ผู้หญิงที่ข้ารักที่สุดใส่มัน” ไซอาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มปีศาจ ไซเนสตราหัวเราะออกมาเสียงดัง ทั้งสองคนคล้ายไม่สนใจความตื่นตระหนกของคนรอบข้าง

พิธีกรได้ฟังเองก็นิ่งอึ้งไปนานเหมือนกัน ก่อนจะเฉลยว่าชุดนั้นเป็นของไซเนสตรา และเพราะว่ามันคือสินค้าในการประมูลที่มีราคามากที่สุดในคืนนี้ ขอให้ไซเนสตราผู้เป็นเจ้าของ ได้ลงมาส่งมอบชุดนี้ให้กับไซอาด้วยตัวเอง

ไซอาหยัดกายลุก เดินขึ้นไปบนเวที ซีอาน่ามองไซเนสตราที่หยัดกายลุกเช่นเดียวกัน แต่พริบตาเดียวเธอก็ปรากฎกายข้างเวทีประมูลราวกับหายตัวได้ ไซอาเองก็เช่นเดียวกัน พอพวกเขาขึ้นไปบนเวที พวกสาวใช้ก็เตรียมชุดนั้นใส่กล่องอย่างบรรจง ยื่นให้ไซเนสตราอย่างนอบน้อม พอไซเนสตรารับมา เธอก็ยื่นให้ไซอา ไซอามองมัน มองไซเนสตราแล้วยิ้มร้าย ก่อนจะผลักกล่องนั้นกลับคืน เอ่ยเสียงดังว่า

“ท่านก็รู้ว่าผู้หญิงที่ข้ารักที่สุดคือใคร”

ดวงหน้าของคนทั้งโรงประมูลแปรเปลี่ยนไปไม่น้อย ไซเนสตรายิ้มออกมาอย่างพอใจ เธอวางชุดราคามหาศาลจนแทบซื้ออาณาจักรหนึ่งได้ลงกับพื้น ก่อนจะดึงร่างของไซอาเข้ามาใกล้ โน้มคอของเขาลงมาประทับริมฝีปาก จุมพิตกันอย่างเสน่หาท่ามกลางสายตาของคนทั้งโรงประมูล

ซีอาน่าหน้าเปลี่ยนสี พอเห็นไซอากอดไซเนสตราเอาไว้อย่างอ่อนโยน เธอก็รู้สึกหน่วงในใจ ขณะที่คนทั้งโรงประมูลปรบมือให้คนทั้งคู่ นี่อาจจะเป็นการขอแต่งงาน การบอกรักของเหล่าคนรวย หรืออะไรก็ตาม แต่สองคนที่อยู่บนเวทีนั้นเหมาะสมกันอย่างถึงที่สุด ไซเนสตราผละจากไซอามาก็ยังกอดเขาเอาไว้ กระซิบบอกเสียงเบา ทำเอาไซอายิ้มกว้างมากขึ้น จากนั้นม่านประมูลก็ปิดตัวลง ซีอาน่าได้ยินเสียงเด็กสาวบางคนสะอื้นออกมาเบาๆ ไม่รู้ทำไมเธอจึงรู้สึกเหมือนไร้เรี่ยวแรง ขนาดคนเดินออกจากโรงประมูลไปเยอะแล้ว เธอก็ยังขยับตัวไม่ได้

 

**

 

 เป็นการเดินทางกลับปราสาทตระกูลวาเรนโนซาที่ซีอาน่าไร้สติที่สุดเลยก็ว่าได้ เหล่าตระกูลใหญ่ทุกคนขึ้นไปนั่งบนรถลากสิบล้อขนาดใหญ่ที่มีที่นั่งหลายแถว คริสตินกลัวว่าเพื่อนจะเป็นลม ตอนไม่มีคนเห็นเลยเอาน้ำมันหอมระเหยมาจ่อจมูก พร้อมทั้งระดมพัดให้ซีอาน่าที่นั่งตาค้างอยู่ในรถม้า โชคดีที่ไม่ค่อยมีใครสนใจพวกเธอ เพราะฮันน่ากำลังอาละวาดอย่างหนัก เด็กสาวจอมเอาแต่ใจไม่อาจสะกดอารมณ์ได้ เธอเพิ่งโดนผู้ชายหลอกลวงเป็นครั้งแรก

“ยังไม่มีคนรัก! ยังไม่มีคนรัก! ไอ้บ้า!!

ฮันน่าร้องด่าทอพร้อมร้องไห้จนตัวโยน ซารีน่าต้องดึงลูกสาวของตนมากอดปลอบ โซเฟียเองก็ต้องคอยปลอบน้องสาว โดโรธีเองก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นตลอดทาง อย่างไรพวกเธอก็เป็นเพียงเด็กสาว เจอเรื่องสะเทือนใจย่อมไม่อาจเก็บอารมณ์เอาไว้ได้มาก อเล็กหันมามองคริสตินอย่างห่วงใย เอ่ยเสียงอ่อนโยน

“เจ้าไม่เป็นอะไรนะ”

“หือ” คริสตินกำลังกลัวว่าเพื่อนจะเป็นลมจนตกรถลากหันมา พอสบตาอเล็กและใคร่ครวญคำถามดูก็พยักหน้ารับ ตอบอย่างไม่อยากจะคุยด้วยนัก “ไม่เป็นไรหรอก ข้าและท่านไซอาเข้าใจกันอยู่แล้ว”

“ข้านึกว่าเขาไม่มีคนรักเสียอีก” แอนโทนี่เอ่ย “ทำแบบนี้ไม่ดีเลย”

“ใช่ เขาก็บอกเองว่าไม่เคยมีคนรัก แต่กับผู้หญิงคนนั้น ดูเหมือนจะรู้จักกันมานานแล้ว” จอร์แดนเอ่ย “ไม่นึกว่าผู้นำตระกูลวาเรนโนซาจะเป็นผู้ชายที่...”

โรเบิร์ตส่งสายตาปรามลูกชาย จอร์แดนถึงได้เงียบไป จอร์แดนหันมาเห็นดวงหน้าซีดเซียวของเฮเลนน่า พอเธอเห็นว่าเขามองอยู่ก็ยิ้มบางออกมาคล้ายอยากจะให้เขาปลอบใจ เด็กหนุ่มทำทีเป็นมองไม่เห็นอาการนั้นเสีย เฮเลนน่าเลยหน้าเสียกว่าเก่า ได้แต่ก้มหน้าเงียบข้างๆ ออเดร

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร พวกท่านรู้จักไหมขอรับ” จัสตินถามซาโลยาและซีอาน่าเสียงเบา

ซาโลยาส่ายหน้า เห็นอาการลูกสาวแล้วเอื้อมมือมากุมมือซีอาน่าอย่างปลอบประโลม เธอบอก “ไม่รู้จักเลย”

ทุกคนพูดคุยกันไม่หยุดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงประมูลวันนี้ ทุกคนคิดว่าไซอา วาเรนโนซาคงจะได้ภรรยาเอกในเร็ววันนี้แล้ว พอกลับถึงปราสาทตระกูลวาเรนโนซา ก็ได้เจอสาวใช้หน้าตาหมดจรดที่พวกเขาจำได้ว่าเคยเจอที่หอเครื่องประดับ เธอผายมือให้เขาบอกว่าเจ้านายทั้งสองรอทานอาหารเย็นกับพวกเขาอยู่

“พอแล้วน่า...” เสียงไซอาดังขึ้น อาจเพราะเสียงในห้องนั่งเล่นดังก้อง พวกเขาเลยได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มตั้งแต่เดินมาที่ปากประตู

“ไม่พอ” คราวนี้เป็นเสียงของไซเนสตราทำเอาซีอาน่าถึงกับยืนแข็ง คริสตินต้องจูงเพื่อนเข้าไป พร้อมประคองไม่ให้เพื่อนเผลอทรุดลง

ภาพที่เห็นทำเอาทุกคนถึงกับหน้าแดงก่ำ ไซเนสตรานั่งอยู่บนตักของไซอาพร้อมโน้มคอของเขา ทั้งหอมแก้ม จูบปาก จูบหน้าผาก และโอบกอด แสดงความรักออกมาอย่างไม่สนใจสายตาใคร ไซอาเองก็ลูบหลังของเธอพร้อมเอียงแก้มให้หอม ครั้นเห็นพวกเขา ไซอาก็ว่า “พวกเขามาแล้วนะ”

“เรื่องของพวกเขาสิ ข้ายังจูบเจ้าไม่เสร็จเลย” ไซเนสตราบอกอย่างเง้างอด “ไม่เจอกันนาน มาให้ข้าชื่นใจอีกหน่อยสิ ไซอา...”

“หน้าด้าน!” ฮันน่าร้องออกมาเสียงดัง โดยที่ใครก็ห้ามไม่ทัน เธอพุ่งตัวใส่ไซเนสตราด้วยหัวใจที่แตกสลาย “เจ้ามันน่าไม่อาย!

ไซอาตกใจเร่งพลิกกาย เอาตัวเข้ามาบัง ร้องเสียงหลง “อย่า! ห้ามแตะต้องนางนะ!

เห็นเขาเอ่ยเสียงเข้มดุดันขนาดนั้น ฮันน่าก็รู้สึกเหมือนโดนมีดกรีดลงหัวใจ ยิ่งเห็นไซเนสตราอยู่ในชุดที่วันนี้ถูกนำขึ้นประมูลก็ยิ่งโกรธเกลียดไซอายิ่งนัก เอื้อมมือหมายจะฟาดลงบนดวงหน้าของเด็กหนุ่มเต็มแรง แต่ทว่าไซเนสตรารู้ทัน กระชากมือของเธอ ดวงตางดงามวาวโรจน์น่ากลัว เอ่ยเสียงดังลั่น

“เจ้าคิดจะทำอะไรลูกชายของข้า!?

พอคำว่า ลูกชาย พ้นปาก ทำเอาทุกคนถึงกับตะลึงลาน ฮันน่าอ้าปากค้าง ไม่รู้ตัวแม้กระทั่งโดนไซเนสตราผลักลงกระแทกพื้น ไซเนสตราเอ่ยเสียงดังลั่น

“ลูกชายข้า ข้าไม่เคยตีเขาเลยสักครั้ง! แล้วเจ้าเป็นใครไม่ทราบ!?

“ท่านแม่...” ไซอาดึงร่างมารดามากอดจากด้านหลัง กระซิบบอก “อย่าไปหัวเสียกับนางเลยขอรับ เดี๋ยวไม่งามนะ”

ไซเนสตรามองฮันน่าปานจะกินเลือดกินเนื้อ เบือนหน้ากลับมาหาลูกชายตัวเองแล้วจัดเสื้อผ้าของตน ไซอากระแอมเล็กน้อย ก่อนจะผายมือมาทางเธอ ก่อนจะเอ่ยว่า

“ข้าขอแนะนำทุกท่าน...นี่คือไซเนสตรา เดเรลลา...วาเรนโนซา ท่านแม่ของข้าเองขอรับ”

ฮันน่าที่มีสีหน้าตกตะลึง กลายเป็นขาวซีด และแทบจะกลายเป็นสีเขียวคล้ำเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เมื่อครู่เธอเพิ่งจะ...เพิ่งจะ...

“ไซเนสตราเจ้าค่ะ” ไซเนสตราแนะนำตัว ยอบตัว พร้อมผลิยิ้มออกมาอย่างคนที่ยังขุ่นเคืองไม่หาย “จริงๆ แล้วข้ามีนามว่าเดเรลลา ข้าขอขอบคุณพวกท่านที่ดูแลไซอาของข้าเป็นอย่างดี ปกติข้ามักเดินทางท่องเที่ยว ไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน แต่พอได้ยินเรื่องที่ลูกชายของข้าเปิดเขตหก ข้าก็รีบกลับมา กะว่า...”

ไซเนสตราจับเส้นผมตัวเอง หัวเราะคิกคักราวกับเด็กสาวก็ไม่ปาน “...จะทักทายพวกท่านอย่างไม่เป็นทางการก่อน แล้วจึงค่อยแนะนำตัวพร้อมไซอาทีหลัง ประหลาดใจดีไหมเจ้าคะ”

“แล้วที่บอกว่า...เป็นรักแรก...” ซีอาน่าหาเสียงตัวเองแทบไม่เจอ

“ผู้ชายที่ไหนก็ต้องตกหลุมรักแม่ของตัวเองก่อนผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว...” ไซเนสตราหันไปโอบคอลูกชาย พร้อมเชยคางไซอา เอ่ยอย่างรักใคร่ “ใช่หรือไม่ไซอา เจ้ารักแม่ใช่ไหม พูดอีกครั้งให้แม่ประทับใจหน่อยสิลูกรัก”

“พอเถอะน่า” ไซอาจับบ่ามารดาเอาไว้เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะจูบเขาอีก เขายิ้มให้ทุกคน “ขออภัยนะขอรับ ท่านแม่ของข้าซุกซน และชอบทำอะไรตามใจเสมอ ท่านชอบทักทายข้าเช่นนี้ คงจะทำให้ทุกท่านเข้าใจผิดกันไปมาก” เขามองไปที่ฮันน่า วูบหนึ่งที่มีความสาแก่ใจปรากฏในดวงตา “ท่านฮันน่าไหวหรือไม่ขอรับ”

“ไม่ต้องไปห่วงเด็กคนนั้นหรอก” ไซเนสตราจับหน้าลูกชายให้หันมามองเธอ ก่อนจะทำหน้าอ้อน ลูบท้องตัวเอง “แม่หิวแล้ว”

“ขอรับ” ไซอาพยักหน้ารับ โอบกอดพร้อมกระซิบบอกมารดา “ข้าสั่งให้คนทำอาหารให้แล้ว ที่จริงท่านน่าจะเข้ามาในปราสาทตั้งแต่เมื่อวานนี้นะ ไปทำอะไรอยู่ข้างนอกเล่า”

“ถ้าไม่แอบดูอยู่ตรงนั้น จะได้เห็นฉากเด็ดของเจ้าหรือ” ไซเนสตรากระซิบตอบ ก่อนจะหัวเราะคิกคัก จูงมือลูกชายไปที่ห้องอาหาร “ไปกันเถอะ แม่หิวมากจนจะกินเจ้าได้ทั้งตัวแล้ว”

เสียงตอบโต้ของสองแม่ลูกดังไปมา ขณะที่เหล่าตระกูลใหญ่คนอื่นถึงกับยืนอึ้ง อดมองหน้ากันไปมาไม่ได้ โดโรธีเดินผ่านฮันน่า ลอบยิ้มเยาะอย่างสาแก่ใจ ดีนะที่เธอไม่อารมณ์ร้อน และปากไวเท่าคู่แข่ง ไม่เช่นนั้นอาจจะทำให้ว่าที่แม่สามีเกลียดขี้หน้าเอาตั้งแต่แรกพบได้

 

**

 

ไซอาแนะนำคนของตระกูลใหญ่แต่ละคน ไซเนสตราทำเพียงพยักหน้ารับพร้อมยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ซารีน่าเอ่ยเสียงดังอย่างร้อนรน

“ขออภัยนะเจ้าคะท่านไซอา ท่านไซเนสตรา คือฮันน่าของข้าผูกพันกับท่านไซอามากเลยเผลอทำกิริยาเช่นนั้นต่อพวกท่านไป หวังว่าพวกท่าน...จะไม่โกรธนะเจ้าคะ”

ฮันน่าหน้าเสีย มองไซอา และไซเนสตรา เห็นไซเนสตรามองเธออย่างไม่พอใจ ก็ก้มหน้านิ่ง ไม่กล้าเอ่ยอะไรอีกเลยแม้แต่คำเดียว

“เป็นความผิดของข้าเช่นเดียวกันขอรับ ที่ไม่ได้บอกพวกท่านแต่แรก” ไซอาเอ่ย ยิ้มน้อยๆ “คิดเอาเองว่าข้าและท่านแม่หน้าตาเหมือนกันมาก พวกท่านน่าจะพอเดาออก”

หน้าตาเหมือนกันจริงๆ ด้วย ซีอาน่าคิดในใจ ตำหนิตัวเองไม่หยุด ทั้งสีผมและสีตาก็เหมือนกัน ทำไมเธอไม่เอะใจเลยนะ คิดแล้วเจ็บใจตัวเองเลยตักอาหารเข้าปากคำโต

“คือท่านไซเนสตรางามมากเจ้าค่ะ ไม่เหมือนคนที่เป็นแม่คนปกติเลย พวกข้าก็เลยคิดไม่ถึง” ซารีน่าพยายามพูดเพื่อลูกสาวคนเล็ก

“แล้วถ้าหากข้าและไซอาเป็นคนรักกันจริงๆ นางก็ยังจะตบหน้าลูกชายข้ากระนั้นหรือ” ไซเนสตรามองซารีน่าด้วยดวงตาคมกริบ “แหม คุณหนูตระกูลร๊อคซานน่านี่ช่างกล้าหาญจริงๆ บอกแม่ซิไซอา เจ้ากับนางเป็นคนรักกันหรือ นางจึงโมโหถึงเพียงนี้”

พูดแล้วไซเนสตราก็หรี่ตาลงอย่างหงุดหงิด “ไม่น่าใช่นะ ลูกชายของข้า เวลาเขาจะทำอะไรข้าย่อมรู้ทุกสิ่ง และสิ่งที่ข้ารู้ก็คือ...ไซอาของข้ายังไม่มีคนรัก ดังนั้นพอมาเห็นกิริยาเช่นนี้ ข้าจึงแปลกใจยิ่งนัก”

ฮันน่าก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้ามองหน้าใครบนโต๊ะเลย ซารีน่าเองก็แอบหน้าเสีย พาลหงุดหงิดเจ้าของคำพูดที่ไม่ไว้หน้ากันเลย แต่พอคิดว่าไซเนสตราคือเจ้าของอัญมณีมากมาย พร้อมของวิเศษสมบัติประจำตระกูลวาเรนโนซา เธอต้องประจบเอาใจอีกฝ่ายเอาไว้

“ท่านไซเนสตรางดงามขนาดนี้ มีเคล็ดลับอะไรบ้างหรือไม่เจ้าคะ” ไดอาน่าเปลี่ยนเรื่อง มุ่งเป้าที่ความงามของไซเนสตรา ผู้หญิงด้วยกันย่อมรู้ดี พอมีคนเอ่ยชมเรื่องความงามของตน จะต้องรู้สึกยินดีและภาคภูมิใจแน่นอน

และเป็นอย่างที่ไดอาน่าคิด ไซเนสตรายิ้มหวานทันที  เอ่ยว่า

“ง่ายๆ เจ้าค่ะ ท่องเอาไว้ว่าไม่โลภมาก ไม่คิดอยากได้ของคนอื่นมาเป็นของตน และอย่ายุ่งเรื่องชาวบ้านให้มากนัก แค่นี้เราก็จะงามจากภายในแล้ว”

คำตอบนั้นทำเอาซาโลยาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ขณะที่ไดอาน่าแข็งค้างเป็นหินไป ซีอาน่าเองก็อดคิดในใจไม่ได้ว่าสมเป็นมารดาของไซอา มีเรื่องให้แปลกใจเสมอจริงๆ

“ท่านไซเนสตรา ข้าขอถามได้หรือไม่เจ้าคะว่าชุดที่ท่านสวมอยู่ ท่านได้มาอย่างไรหรือ” แอนนาถามอย่างสนใจ

“ข้าชอบท่องเที่ยวเจ้าค่ะ ไม่เคยอยู่ติดบ้าน และมีดวงกับของพวกนี้อยู่เสมอ ไปไหนมาไหนก็มักจะเอามาฝากลูกชายของตน อย่างล่าสุดไปเจอปลาที่บันดาลทรัพย์ได้ เลยส่งมาให้ไซอาที่เมืองหลวงเสียสองตัว หวังว่าลูกจะไม่ทำให้มันตายก่อนนะไซอา” ประโยคสุดท้าย หันมาเอ่ยกับลูกชาย

“ไม่ตายหรอกขอรับ แต่พวกมันคงต้องอึดอัดสักพัก ข้านำไปฝากตระกูลคัลลาแฮนเอาไว้ ระหว่างที่สร้างทะเลสาบให้พวกมัน” ไซอาบอก ก่อนจะเอ่ยอย่างอ่อนใจ “ท่านแม่ก็รู้ว่ามันใหญ่เกินไป ทำไมยังส่งมาให้ข้าอีกเล่า”

“อย่ามาบอกปัดน้ำใจของแม่เชียวนะ แม่ไม่ได้อยู่ดูแลลูกตลอดเวลา เกิดเจ้าขาดแคลนเงินทองไปวันใด ไม่มีอะไรกิน อดตายไปก่อนที่แม่จะกลับมาหาเจ้า แล้วแม่จะทำยังไง” ทุกคนคิ้วกระตุกกับคำว่า ขาดแคลนเงินทอง ของไซเนสตรา แม่ของไซอายังว่าต่อ “ที่กลุ้มใจอยู่ทุกวันนี้ก็ตรงที่เจ้ายังไม่มีผู้หญิงดีๆ คอยดูแล...” ไซเนสตราถอนใจเฮือกใหญ่ เหลือบมองซีอาน่าแล้วบ่นเสียงเบา

“...ชาตินี้ ข้าจะมีลูกสะใภ้หรือไม่หนอ ลูกชายของข้า...เจ้าดูสิ ทั้งหอเครื่องประดับเอย สมบัติประจำตระกูลของเราเอย และยังมีอีกหลายอย่างที่ข้าตั้งใจเก็บไว้ให้ภรรยาของเจ้า ไซอา อายุเจ้าก็มากแล้วนะ หาสะใภ้ดีๆ มาให้แม่ได้แล้ว ล่าสุดที่คุยกัน เจ้าบอกข้าว่าเจ้ามีคนที่ชอบแล้วไม่ใช่เหรอ”

คำพูดของไซเนสตราทำเอาเด็กสาวหลายคนตื่นตัว ซารีน่าใจกล้าหน่อย เอ่ยถามว่า “คนที่ท่านไซอาชอบคือใครเหรอเจ้าคะ”

“ข้าก็จำชื่อนางไม่ค่อยได้ แต่นามสกุล...มอนตะ...อุ๊บส์!

ไซอาเอื้อมมือมาปิดปากมารดาของตนอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ดวงหน้าของเด็กหนุ่มแดงเรื่อขึ้นเรื่อยๆ เป็นภาพที่หายากทำเอาเด็กสาวทั้งหลายใจไหวสะท้าน คนอื่นไม่ได้ยินก็แล้วไปเถอะ แต่เฮเลนน่าคือเด็กสาวที่นั่งใกล้ไซเนสตรามากที่สุด พอได้ยิน แก้มของเธอก็ร้อนผ่าว อดมองไปที่ไซอาไม่ได้ เห็นว่าเขาหลบสายตาเธอ หัวใจก็เต้นรัวเร็ว

“ท่านแม่ อิ่มแล้วใช่หรือไม่ ข้าจะพาท่านขึ้นไปพักผ่อน”

ไซอาบอกเสียงเรียบ หันมาเอ่ยกับทุกคน “ขอตัวนะขอรับ ข้าขอพาท่านแม่ไปพักผ่อนก่อน พวกท่านก็เชิญตามสบายเถอะ”

ไซเนสตราดึงมือของลูกออกจากปากตนเองได้ก็ยิ้มล้อเลียน “เจ้าอายล่ะสิ ได้ๆ แม่ไม่พูดมากแล้ว แต่วันนี้ขอนอนกอดเจ้านะ ไซอา...เมื่อก่อนเจ้ายังตัวเล็กอยู่เลย ไม่เจอกันแค่ไม่กี่ปีก็โตจนป่านนี้...”

เสียงของไซเนสตราหายไปเรื่อยๆ เพราะไซอาโอบบังคับพามารดาของตนขึ้นไปพักผ่อน พร้อมหันมาโค้งศีรษะให้ทุกคนอย่างขออภัยในความไม่สะดวกจะต้อนรับ

ซีอาน่ารู้สึกเพลียจัด เลยขอกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องของตนเอง ขณะที่คนอื่นยังนั่งคุยเล่นอยู่ในห้องรับแขก ตอนนี้ตัวตนของไซเนสตรากลายเป็นหัวข้อสนทนาหลัก คุยเท่าไรก็ไม่รู้จบ

ซีอาน่าอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนอนที่ปกปิดร่างกายมิดชิด เธอเดินมานั่งหน้ากระจก มองเงาของตัวเอง คิดถึงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นเมื่อตอนเย็น แล้วอดหงุดหงิดไม่ได้

“ข้าเป็นอะไรนะ เป็นบ้าหรือไง”

ไซอา และไซเนสตรา ชื่อก็คล้ายกัน หน้าตา สีผม และสีตาก็เหมือนกันมากขนาดนั้น เธอยังคิดว่าพวกเขา...

“ข้าเป็นเทพแห่งโชคชะตา ข้าเป็นเทพแห่งโชคชะตา...” ซีอาน่าเอ่ย เอาหัวโขกกระจกดังปึงๆ “ออกไปจากหัวของข้าได้แล้วไอ้บ้า”

“ใครเหรอที่อยู่ในหัวของเจ้า”

เสียงของเด็กหนุ่มทำเอาซีอาน่าสะดุ้งเฮือกเกือบเอากระจกฟาดหัวเจ้าของปราสาท เธอถลึงตามองไซอาที่มาไม่ให้สุ้มให้เสียง เอ่ยอย่างกระฟัดกระเฟียดว่า

“ออกไปให้พ้นเลยไป”

“เจ้าโกรธข้า?” ไซอาเลิกคิ้วขึ้นสูง “เรื่องอะไร”

“ไม่ได้โกรธ” ซีอาน่าเบือนหน้าหนี ก่อนจะโดนอีกฝ่ายคว้าแก้มให้หันมาสบตากัน

“รู้แล้ว” ไซอายิ้ม “เพราะข้าจูบกับท่านแม่หรือ ขอโทษทีนะ ข้านึกว่าเจ้าเห็นแล้วจะรู้ได้ทันทีว่านางเป็นท่านแม่ของข้า อีกอย่างท่านแม่ของข้าก็มักทักทายข้าเช่นนี้ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว”

“ไม่ได้โกรธ” ซีอาน่าเอ่ยเสียงเข้มขึ้น

“หรือว่าเรื่องที่ข้าขอคริสตินแต่งงาน ไม่ต้องห่วงนะ ข้าขอให้นางเป็นภรรยารอง สาบานดิบดีว่าจะไม่แตะต้องร่างกายของนาง ส่วนตำแหน่งภรรยาเอก...” ไซอามองซีอาน่า สายตานั้นทำเอาเด็กสาวหน้าแดงก่ำ “ข้าเก็บไว้ให้คนบางคน”

“เจ้าไม่ต้องอธิบาย ข้าบอกแล้วว่าไม่ได้โกรธ” ซีอาน่ารู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

“แล้วขมวดคิ้วทำไม หือ?” ไซอายื่นหน้าเข้ามาใกล้ เด็กสาวเอาหัวโขกเขาทันที

“ก็บอกว่าไม่ได้โกรธไง!

ไซอาถูกหัวโขกจนมึนไปบ้าง แต่ยังจับตัวซีอาน่าเอาไว้อยู่ ความเจ็บปวดทำให้ดวงตาของเขาวาวโรจน์ เอ่ยเสียงเจ้าเล่ห์ว่า “อยากจูบข้าก็บอกมาสิ ไม่เห็นต้องรุนแรงเลย”

“ข้าไม่...”

ซีอาน่าอ้าปากจะค้าน แต่กลายเป็นว่าอีกฝ่ายประกบริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็ว ไซอารวบแขนของเด็กสาวเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายดิ้นได้ ความจริง...ซีอาน่าควรจะขัดขืนเขาเสียหน่อย แต่ทว่าสองแขนกลับไร้เรี่ยวแรงเอาดื้อๆ ทุกส่วนที่ถูกสัมผัสร้อนผ่าว ร่างกายราวกับถูกหลอมละลาย ไซอาผละจากมาแล้วจูบอีกครั้ง คราวนี้กอดเธอแนบแน่นขึ้น เอียงหน้าหอมที่แก้มใสของคนที่แม้แต่เสียงพูดยังเปล่งไม่ออก

“พอแล้วน่า...” ซีอาน่าเอ่ยเสียงสั่น เมื่อเขาผละจากให้เธอหายใจ แล้วทำท่าจะจูบลงมาอีก เด็กสาวเบือนหน้าหนี แก้มนิ่มเลยถูกหอมไปหลายฟอด ไซอากระซิบแนบใบหูนิ่ม

“ไม่พอ”

เขากอดเธอแน่นขึ้น แววตาวาววับราวกับงูจำศีลที่เจอเหยื่ออันโอชะ กระซิบบอกแนบริมฝีปากอิ่มที่แดงช้ำเล็กน้อยว่า “ไม่พอ”

ซีอาน่ารู้สึกว่าเธอต้านสัมผัสของเขาไม่ได้เลยสักนิดเดียว สุดท้ายเผลอตอบรับรสสัมผัสนุ่มนวลแต่แฝงไว้ด้วยความร้อนแรงนั้นอย่างเงอะงะทำให้อีกฝ่ายเลื่อยมือมาประคองแก้มของเธอให้ได้จูบกันลึกซึ้งขึ้น เสียงเคาะประตูทำเอาหนุ่มสาวสะดุ้งเฮือก เสียงซาโลยาดังขึ้น

“ซีอาน่า! แม่ขอเข้าไปหยิบของหน่อย! เจ้าอยู่ในห้องหรือไม่!

ซีอาน่าเหมือนเหม่อลอยสักพัก พอได้สติก็กำลังจะตอบ แต่ทว่าไซอากลับก้มหน้าลงมาประชิดอีก เธอเอ่ยอย่างร้อนรน

“ไม่เอาน่า ท่านแม่มาแล้ว...”

ไซอาเหลือบหางตามองบานประตู ประคองหน้าของซีอาน่าให้มองเห็นรอยยิ้มร้ายกาจของเขา เอ่ยอย่างไม่แยแสว่า

“เรื่องของนางสิ ข้ายังจูบเจ้าไม่พอเลย”

อืม...ไซอาเป็นลูกชายของไซเนสตราจริงๆ นั่นแหละ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 929 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,809 ความคิดเห็น

  1. #6742 Tan_IcE (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 14:31
    อ่านนตอนนี้เเล้วเกลียดท่านเเม่ได้มะกูนิอยากให้นางเอกเข้าลัทธิพรรมจรรณ์
    #6,742
    0
  2. #6170 Waririn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 23:05

    อ่านแล้วอ่านอีก น่ารักมากกกค่ะ!

    #6,170
    0
  3. #6097 loveglee (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 09:50
    โอ้ยยเขินนนเว่อออ
    #6,097
    0
  4. #6074 aingjongkv (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:56
    ไซอารุกมากกว่านี้ลูกกก กลัวซีอาน่ายังไม่รู้อยู่55555
    #6,074
    0
  5. #6073 Mr.Drgonnn (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 18:53

    อ่านกี่รอบก็เขินน
    #6,073
    0
  6. #6072 BBeBee (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 16:21
    อุกรี้ดดดดดดดดเดเ ไซอารุกแรงๆเลย เอาอีกกกก เดี๋ยวซีอาน่าซื่อบื้อไม่เข้าใจ ทำบ่อยๆเลยค่าาา
    #6,072
    0
  7. #6071 amine mine (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 14:58

    กรี้สสสสสสสสสส
    #6,071
    0
  8. #6063 F_PNP_P (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:23

    >////<
    #6,063
    0
  9. #6060 Fj030 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:23
    ให้แม่เห็นไปเลยจร้า 5555
    #6,060
    0
  10. #6059 StarFirework (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:10
    อ้ายยยยย >\\\<
    #6,059
    0
  11. #6056 F_PNP_P (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 22:51

    รอฉันรอโลกอยู่~~~
    #6,056
    0
  12. #6053 StarFirework (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 06:59
    ล่วงเลยเข้าสู่ 3 จันทรา 4 ตะวันแล้วหนาท่านโลกา ข้ามาทวงนิยาย ข้าอยากอ่านความพีคของตอนนี้
    #6,053
    0
  13. #6049 Beaubeautiie (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 17:54
    รอตอนต่อไปค่าาาา เพิ่งเข้ามาอ่านชอบมากกกก
    #6,049
    0
  14. #6047 Femiella (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:32
    รอค่าาาา
    #6,047
    0
  15. #6046 amornrat2530 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 13:46

    พอดีพึ่งเข้ามาตามอ่าน ทำไมปิดตอนแล้วหรอค่ะ จะขาดใจถ้าไม่ได้อ่านต่อ
    #6,046
    1
    • #6046-1 Femiella(จากตอนที่ 38)
      28 พฤษภาคม 2562 / 15:32
      ไรท์เขาจะรีไรท์เรื่องใหม่อะค่ะ เลยปิดตอน เดี๋ยวไรท์น่าจะทยอยๆเปิดตอน
      #6046-1
  16. #5454 Madmii (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 00:29
    เขินหนักมากกกกห ง่าาา แง่ ง่องง แง่งง
    #รอตีพิมพ์เป็นหนังสืออยู่นะจ๊ะ อยากเห็นหน้าพระนางเรื่องนี้เหลือเกิน😍
    #5,454
    0
  17. #5218 JNKK_ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:05
    ฮือออออ เขินมาก
    #5,218
    0
  18. #5118 warat_sariyawut (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:38
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดก โว๊ยยยยยยยยยยยยย เรือกุบินแล้วค่ะ!!!!!
    #5,118
    0
  19. #5093 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:56
    ชัดเจนนนน โอ้ยยยยยเขินนนนน😍😍😍😍
    #5,093
    0
  20. #3789 optimusSSS72 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 04:37
    ชัดเจนละนะ 55
    #3,789
    0
  21. #2064 mild25Time (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 19:46
    อา... ไม่เคยอ่านฉากจูบแล้วรู้สึกสะท้านเท่าเรื่องนี้มาก่อนเลย -/////-
    #2,064
    0
  22. #1753 MaLilA_MaLi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 04:01

    ไม่เสียงแรง อ่านยันตี4 5555555

    มันดีมากกกกเลยค่ะ ฮืออ

    #1,753
    0
  23. #1749 Oh_Sehun_ya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 23:08
    ไรท์ค่ะ คือ อ่านแล้วงง ตรงประโยคที่ว่า
    "เลิกออกไปจากหัวข้าได้แล้ว" ขอซีอาน่า ค่ะ
    แค่รู้สึกติดขัดเฉยๆ ถ้าเข้าใจอะไรผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ;-;
    #1,749
    3
    • #1749-1 Oh_Sehun_ya(จากตอนที่ 38)
      11 สิงหาคม 2561 / 23:09
      ไรท์ค่า* ของซีอาน่า* พิมพ์ผิดขอโทษค่ะ พอดีรีบ;-;
      #1749-1
  24. #1710 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 19:36
    มาอัพอีกนะคะะะะ ไม่ไหวแล้ววว ใจบางหมดแล้วค่า กรี๊ดๆๆๆๆๆ
    #1,710
    0
  25. #1703 WDG (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 13:28

    เฮเลนน่า เขาหมายซีอาน่าจ๊ะ ไม่ใช่เธอ อย่าสำคัญตัวเอง เตรียมเก็บเศษหน้าตัวเองด้วยนะ......

    #1,703
    2
    • #1703-1 Moshi_Rimaido(จากตอนที่ 38)
      11 สิงหาคม 2561 / 17:10
      55555 ชอบความเห็นนี้มากเลยยยย
      #1703-1
    • #1703-2 WDG (จากตอนที่ 38)
      11 สิงหาคม 2561 / 17:37
      รอดูเฮเลนน่าหน้าแตกอยู่ ตอนนั้นคงมีเฮ
      #1703-2