ASTORIA.

ตอนที่ 30 : บทที่ 29 : งานเลี้ยงสานสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 810 ครั้ง
    10 พ.ค. 62

 

 

 

ผู้นำตระกูลวาเรนโนซาจะย้ายมาอาศัยที่เมืองหลวง (ซีอาน่า : ที่นี่จริงหมอนั่นอยู่ที่นี่มานานแล้ว แค่อยากเปิดคฤหาสน์เป็นทางการ) คฤหาสน์ที่เก่าโทรมของตระกูลวาเรนโนซาถูกทุบทิ้งและสร้างใหม่อย่างรวดเร็ว คนที่ตามไซอามาจากเขตหกล้วนแข็งแรง บึกบึน ทำงานอย่างขยันขันแข็งทั้งกลางวันและกลางคืน ทุกคนมองดูแล้วคิดว่า...คฤหาสน์ของตระกูลวาเรนโนซาจะต้องหรูหรากว่าคฤหาสน์ของตระกูลอื่นอย่างแน่นอน ระหว่างสร้างคฤหาสน์ ไซอาพักอาศัยอยู่ในตระกูลคัลลาแฮน และคอยปล้นขนมเอาจากซีอาน่า ตอบแทนเด็กสาวด้วยคำว่า ห่วยแตก เหมือนอย่างเคย

“ข้าว่าขนมของเจ้าอร่อยดีออก” คริสตินบอก “เขาอยากจะแกล้งเจ้ามากกว่ากระมัง ปากบอกว่าห่วยแตกตลอด แต่ก็ทานจนหมดทุกจาน”

“ข้าไม่รู้สึกเจ็บแสบ หรือว่าคันเลยสักนิด น่าเศร้าที่เริ่มชินกับคำพูดของเขาแล้ว” ซีอาน่าบอก”บางทีอยากจะลากเขาเข้าครัว ไปทำกินเอง”

“มันไม่ใช่งานของผู้ชายนะ” คริสตินบอก ชาวแอสโทเรียคิดว่าผู้ชายไม่ควรเข้าครัว เรื่องในครัวเป็นเรื่องของผู้หญิงเท่านั้น

“ข้าล่ะเบื่อแนวคิดชายเด่นหญิงด้อยจริงๆ” ซีอาน่าบอก “อีกไม่นานพวกเราก็จะสร้างสินค้าใหม่ๆ เจ้าและข้าต้องเหนื่อยกันเยอะ ไม่มีเวลามานั่งทำขนมให้เขาอีกหรอก”

คริสตินพยักหน้ามองเพื่อน เอ่ยอย่างไม่แน่ใจ “เจ้าว่าข้าจะทำได้ใช่ไหม”

“เจ้าต้องทำได้อย่างแน่นอน” ซีอาน่าเอ่ย โอบบ่าคริสติน “และข้าจะไม่ยอมให้ใครกล้ามาพูดจาดูถูกเพื่อนรักของข้าอีก!

คริสตินได้ยินเพื่อนเอ่ยเช่นนั้น เธอก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน อเล็กตัวน้อยวิ่งมาหามารดา คริสตินทรุดตัวลงอุ้มเขา เธอสบดวงตาสีฟ้าเข้มของลูก และบอกเสียงนุ่ม “ข้าจะปูทางให้ลูกของข้าอย่างสุดความสามารถแน่นอน”

ซีอาน่าพยักหน้ารับ เสียงของไซอาดังขึ้น

“เจ้าทำได้แน่ เพราะเจ้าเป็นแม่คน”

ซีอาน่าและคริสตินหันไปมอง เห็นไซอาและแอนเซลกำลังเดินตรงมายังเธอ แอนเซลเอื้อมมือมาอุ้มร่างของอเล็ก อเล็กโผซบบ่าของลุงตนเอง เอ่ยถามหลานชายด้วยความเอ็นดู

“วันนี้ลุงเอาของเล่นใหม่มาให้เจ้าด้วย” เขาหยิบเอาตุ๊กตาฟูนุ่มตัวหนึ่งขึ้นมา เอ่ยถามว่า “ชอบไหม”

“ข้าอยากได้เพื่อนเล่นมากกว่า” อเล็กเอ่ยอย่างสงสาร ประสาเด็กที่ถูกเลี้ยงไว้ในเรือนเล็ก ไม่ค่อยได้เจอผู้คน และยิ่งไม่ค่อยได้ออกจากเรือนที่ตนเกิดและเติบโตมา

“อยากได้สัตว์เลี้ยงไหมล่ะ ข้าจะยก...” ไซอาพูดไม่ทันจบ ซีอาน่าก็เร่งห้ามเขา

“หยุด! งูไม่ใช่สัตว์เลี้ยงที่ดีของเด็กเล็ก! ห้ามเจ้ายกงูให้เขาเป็นอันขาด!

แอนเซลและคริสตินลอบถอนใจ อยู่กับไซอามาสักพักก็รู้ว่าสัตว์เลี้ยงประจำตระกูลวาเรนโนซาคืองู พวกเขาไม่รู้จะปฏิเสธความหวังดีของไซอายังไง โชคดีที่ซีอาน่าออกหน้าให้

“งูของข้าไม่กัดเขาหรอก...” ไซอาค้าน พอเห็นสายตาซีอาน่า เขาก็พยักหน้า “ได้ๆ นอกจากเฝ้าระวังภัยให้เขา ข้าจะไม่ให้พวกมันเข้าใกล้เขาเป็นอันขาด”

ซีอาน่าพยักหน้า ยิ้มหวานให้ “ดีแล้ว”

ไซอาหรี่ตามองรอยยิ้มนั้น สักพักแอนเซลก็กระแอมออกมาเบาๆ แอนเซลบอก “ท่านจะย้ายเข้ามาในเมืองหลวง ตระกูลใหญ่ทุกตระกูลคงอยากจะเข้ามาทำความรู้จักกับท่าน”

“เช่นนั้นข้าก็ต้องเตรียมตัว มีงานเลี้ยงทำความรู้จัก และจะได้แสดงผลงานของเจ้าด้วย ซีอาน่า” ไซอาหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ให้ซีอาน่า “เจ้าคงเก่งเรื่องการจัดงานเลี้ยงนะ”

“ข้าเก่งมากเลยล่ะ” ซีอาน่าหัวเราะอย่างกระหยิ่มใจ ขณะที่คริสติน และแอนเซลอดหรี่ตาไม่ได้ ซีอาน่าจะรู้ไหมว่าการจัดงานเลี้ยงเป็นหน้าที่ที่ภรรยามักจัดการให้สามีตัวเอง ไซอายิ้มอย่างพอใจ

“เช่นนั้นข้าก็ฝากเจ้าแล้ว”

“ไม่ต้องห่วง” ซีอาน่ายังไม่คงไม่รู้ตัว ทำงานกับตระกูลงูมานานจนนึกว่าเป็นหน้าที่สำคัญของตัวเองที่จะทำให้ตระกูลนี้ดูดี เมื่อตระกูลวาเรนโนซาจัดงาน จะต้องเป็นงานใหญ่ ต้องตระเตรียมอะไรมากมาย ถือเป็นโอกาสอันดีที่เธอจะได้แสดงผลงานของเธอที่งานเลี้ยงนี้ด้วย ยิ่งคิด ซีอาน่าก็รู้สึกตื่นเต้น “ช่วยข้าด้วยนะคริสติน”

คริสตินพยักหน้ารับ ไซอาบอกต่อ “หิวข้าวแล้วล่ะ”

“ได้ๆ จะไปทำอาหารให้เดี๋ยวนี้แหละ” ซีอาน่ายังคงไม่รู้ตัวอีก ฮัมเพลง เดินไปที่ครัวเล็กของเรือนพร้อมว่า “ไปทำอาหารกันเถอะคริสติน”

คริสตินพยักหน้ารับอีก พอลับหลังซีอาน่าเธอก็ถามไซอา “ท่านคงจริงจังใช่หรือไม่”

“เจ้าคิดว่าอย่างไรเล่า” ไซอาถามกลับ “วันนี้ข้าจะทานอาหารที่นี่แหละ”

คริสตินพยักหน้ารับ ฝากฝังอเล็กกับพี่ชาย แล้วเดินไปที่ครัว หลังจากที่ซีอาน่าและไซอามาอยู่ที่ตระกูลคัลลาแฮน พวกเขามักใช้เวลาที่เรือนเล็กของเธอและอเล็ก พาลทำให้เหล่าคนรับใช้ยำเกรงคริสตินขึ้นมา แอนเซลบอกว่าเฮเชล และจัสติน พอเสร็จงานแล้วจะตามมา วันนั้นพวกเขาจะปรึกษาหารือกันบนโต๊ะอาหาร ฉากหน้าคืองานเลี้ยงของตระกูลวาเรนโนซา แต่แท้ที่จริงจะเป็นการแสดงผลงานของสามตระกูลใหญ่

 

**

 

เป็นอย่างที่แอนเซลคาดการณ์เอาไว้ ทันทีที่คฤหาสน์ของตระกูลวาเรนโนซาซ่อมแซมเสร็จสมบูรณ์ ตระกูลใหญ่ทุกตระกูลจะต้องเดินทางมามอบของขวัญผูกกระชับมิตรด้วยอย่างแน่นอน ตอนนี้เมืองหลวงต่างเอ่ยถึงตระกูลวาเรนโนซาไม่ขาดปาก

ไซอา วาเรนโนซา รูปงามดั่งภาพวาด ยามแย้มยิ้มให้ความรู้สึกราวตกลงไปในหลุมลึก ทำอย่างไรก็ไม่อาจป่ายปีนขึ้นมาได้

ไซอามักมาคุมการก่อสร้างด้วยตัวเอง ทำเอาเหล่าเด็กสาว และหญิงสาวทั้งหลายที่ยังไม่แต่งงาน หรือแต่งงานแล้วก็ตามแอบปะแป้ง ทาปาก ลอบเดินผ่านหน้าคฤหาสตร์ตระกูลวาเรนโนซาที่เคยถูกทิ้งร้างเอาไว้ หวังยลโฉมเด็กหนุ่มที่ได้ชื่อว่ารูปงามที่สุดในเมืองหลวงยามนี้

งดงาม ฉูดฉาด และให้ความรู้สึกเย้ายวนเป็นที่สุด แต่ก็ดูสูงส่งเหนือผู้อื่น เด็กสาวบางคนใจกล้าก็เดินเข้ามาทักทายเขา และคนที่ใจกล้าก็คือฮันน่า ร๊อคซานน่า

ฮันน่าถือกล่องใส่ขนม ยืนมองเด็กหนุ่มที่รั้วคฤหาสน์ ครั้นเห็นไซอาจริงๆ ก็รู้สึกประหม่า เลยหยิบกระจกขึ้นมาส่องความงามของตนเอง เสียงทักทายของใครบางคนดังขึ้น

“ฮันน่า เจ้าทำอะไรอยู่เหรอ”

ฮันน่าสะดุ้งเฮือก พอหันมาเห็นเฮเลนน่า เธอก็หน้าแดงก่ำสุก ถลึงตาใส่เพื่อนอย่างไม่พอใจนัก “แล้วเจ้าล่ะมาทำอะไร”

เฮเลนน่าเห็นฮันน่าแต่งตัวสวย และเห็นไซอายืนอยู่ด้านใน เธอลอบกำหมัดแน่น เอ่ยบอกฮันน่าเสียงหวาน

“ข้าอยากจะเอาขนมไปให้จอร์แดนเสียหน่อย แต่เห็นเขาว่ากันว่าคฤหาสน์ของตระกูลวาเรนโนซายิ่งใหญ่มาก เลยอยากเห็น แล้วขนมของเจ้าล่ะเป็นของใคร แอนโทนี่เหรอ”

“รายนั้น ข้าเลิกสนใจไปนานแล้ว” ฮันน่าคิดถึงเป้าหมายสมัยเก่า เขาไม่เคยตอบรับไมตรีเธอเลย จนกระทั่งฮันน่านึกท้อ เคยร้องไห้อยู่บางครั้ง จนตอนนี้ได้เจอไซอา เธอคิดว่าเธอเห็นเป้าหมายใหม่ที่ดีกว่าเก่าแล้ว “เจ้าว่า...ข้าดูเป็นอย่างไรบ้าง”

เฮเลนน่ายิ้ม แม้ในใจจะเดือดพล่านแค่ไหนก็ตาม เธอเอ่ยเสียงนุ่มว่า “เจ้างดงามน่ารักมาก”

ฮันน่ายิ้ม นึกในใจว่าเฮเลนน่าสมเป็นเพื่อนของเธอ กำลังจะเดินไปหาไซอาแต่ก็ต้องหวีดร้องออกมาเสียงดังเสียก่อน

“งู! กรี๊ดดดด! งู!

กล่องขนมตกลงพื้นอย่างแรง ขนมหน้าตาสวยงามคงไม่เหลือ แต่ฮันน่าไม่สนใจ กระโดดกอดเฮเลนน่าพร้อมร้องเสียงหลง หลับตาปี๋ งูสีน้ำตาลตัวนั้นเลื้อยเข้ามาใกล้สองสาว ขู่ฟ่อใส่อย่างน่ากลัว เฮเลนน่าพยายามดันร่างฮันน่าออกพร้อมถอยร่นไป สุดท้ายพอมันพุ่งตัวมาฉก เฮเลนน่าก็ผลักฮันน่าออกอย่างแรงจนสำเร็จ พวกเธอกระเด็นกันไปคนละทาง งูตัวนั้นทำท่าจะฉกฮันน่าที่อยู่ใกล้มันที่สุด

“โอ้ ใจเย็นๆ”

มือขาวของไซอาคว้างูก่อนที่มันจะฉกโดนเข่าของฮันน่า เด็กสาวมองเห็นเด็กหนุ่มจับงูขึ้นมา ไซอาเอ่ยเสียงทรงอำนาจ

“ไปซะ พวกนางเป็นแขกนะ”

เขาโยนงูสีน้ำตาลนั้นทิ้ง ก่อนจะเดินมาหาฮันน่าแล้วพยุงให้เด็กสาวลุกขึ้น ปัดฝุ่นผงที่ติดชุดกระโปรงสวยให้อย่างสุภาพ เขาถาม “ไม่เป็นไรนะขอรับ”

ฮันน่าหน้าแดงก่ำสุกเมื่อเด็กหนุ่มยืนประชิดเธอ มุมที่ก้มหน้ามามองเหมือนพี่ชายใจดีกำลังพูดกับน้องสาว ช่วงชิงหัวใจเธอไป ความงามของไซอาแสบตาจนฮันน่าแทบจะเป็นลมเสียเดี๋ยวนั้น เฮเลนน่าเห็นท่าทางสนิทสนมกันเช่นนั้นก็กำหมัดแน่น แอบชกที่ก้อนหินข้างกาย ร้องเสียงดัง

“โอ๊ย!

ไซอาละสายตาจากฮันน่า หันมาเห็นเฮเลนน่าที่มือเต็มไปด้วยรอยถลอก และมีเลือดไหลซิบ เขาเดินมายื่นมือให้เธออย่างสุภาพ “ขอข้าดูหน่อยนะขอรับ”

เฮเลนน่าหลุบตาลงต่ำ ยื่นมือให้เด็กหนุ่มอย่างเสียไม่ได้ ก่อนจะร้องเมื่อไซอาจับมือเธออย่างนุ่มนวล “โอ๊ย แสบ!

“สงสัยหินจะบาดเอา...” ไซอาบอก “ท่านเข้ามาทำแผลก่อนเถอะ”

เขาจูงมือเฮเลนน่าเข้าไป ฮันน่ามองตามตาค้าง ก่อนจะเร่งเดินตามแล้วร้องว่า “เฮเลนน่า เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม” เธอปั้นหน้าห่วงใยเต็มที่

“ไม่เป็นไร” เฮเลนน่าบอกพร้อมยิ้มน้อยๆ ให้เพื่อน ก่อนจะหันมามองเห็นไซอากำลังทำแผลให้ด้วยตัวเอง

“ไม่เป็นไรได้อย่างไร ผู้หญิงน่ะมีค่านะขอรับ โดยเฉพาะมือของพวกนาง...สร้างอะไรได้หลายอย่างเลย” ไซอาทอดเสียงนุ่ม ใส่ยาให้อย่างนุ่มนวล “ข้าไม่ชอบเห็นพวกผู้หญิงเป็นแผลซะเท่าไร”

เขาหยอดยาสมุนไพรลงไป พริบตาเดียวบาดแผลของเฮเลนน่าก็หายขาด เด็กสาวมองมันอย่างตกตะลึง และมองเด็กหนุ่มที่ยิ้มอย่างสง่างามให้เธอ

“ข้าว่าข้าจำดวงตาสองสีนี้ได้นะ”

“เฮเลนน่า มอนโตเซราเจ้าค่ะ” เฮเลนน่าบอก ดวงหน้าแดงเรื่อเล็กน้อย ยิ่งมองยิ่งน่าถนอม “ข้าบังเอิญผ่านมา...”

“นางจะเอาขนมไปให้คู่หมั้นของนางน่ะเจ้าค่ะ” ฮันน่าเอ่ยเสียงดัง ยิ้มกว้างให้ไซอา “เห็นแบบนี้เฮเลนน่าก็เป็นหมอวิเศษ และเป็นคู่หมั้นของจอร์แดน เฮมิงตันนะ”

เฮเลนน่าหน้ากระตุกเล็กน้อย ครั้นสบดวงตาวิบวับของฮันน่าก็แนะนำอย่างเสียไม่ได้ “นี่คือฮันน่า ร๊อคซานน่า ท่านเคยเจอพวกเราแล้วที่งานประชุมหัวหน้าตระกูลใหญ่ จำได้ไหมเจ้าคะ”

“จำได้ขอรับ” ไซอาบอก ก่อนชะงักเล็กน้อยเมื่อคนรับใช้ของตนเดินเข้ามา เขียนใส่ฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว และจากไปอย่างสุภาพ “มาถึงแล้วเหรอ”

ชายคนรับใช้ใบ้พยักหน้ารับ ฮันน่าร้องถาม

“อะไรหรือเจ้าคะ”

“ของตกแต่งคฤหาสน์ของข้าน่ะขอรับ” ไซอาบอก หัวเราะเบาๆ “ข้าชอบหลายชิ้น เลยเอามาหลายชิ้น นึกแล้วก็โมโหตัวเองว่าจะขนอะไรมามากมาย ส่วนหนึ่งเพิ่งจะมาถึงเมื่อครู่”

“อยากเห็นจังเจ้าค่ะ” ฮันน่าร้อง พร้อมแย้มรอยยิ้มเหมือนเด็กสาวไร้เดียงสา

ไซอาบอก “ไม่ได้จัด คงรกนิดหน่อยนะขอรับ” เขาหยัดกายลุกและผายมือ “เชิญขอรับ”

เด็กสาวทั้งสองเดินตามไปอย่างตื่นเต้น ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นสิ่งที่ถูกขนมากองที่นอกคฤหาสน์ เพราะแต่ละอย่างล้วนแล้วแต่เป็นของที่มีค่าควรเมืองทั้งนั้น ได้หยิบฉวยไปแม้เพียงชิ้นเล็กๆ ก็สามารถทำให้ตนกลายเป็นเศรษฐีได้แล้ว

“นี่อะไรเจ้าคะ” เฮเลนน่าถาม ชี้มือสั่นๆ ไปที่อัญมณีที่ยังไม่ได้เจียระไนก้อนใหญ่

ไซอาบอกว่า “ของดาดๆ ที่หาได้ในเขตของข้า...อันนี้สิ ชิ้นโปรดของข้า” เขาหยิบเอาเกล็ดสีทองขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือขึ้นมา “เกล็ดของบาซิลิสก์สีทอง บาซิลิกส์ที่มีพลังและอำนาจมากที่สุด...ส่วนนี่คือมุกจากหอยพันธุ์หายากในท้องทะเล ไข่มุกสีแดงดั่งเลือด...” ไซอาหยิบสร้อยไข่มุกขึ้นมา “ข้าชอบสีแดง”

“ข้าก็ชอบสีแดงเจ้าค่ะ” ฮันน่าเอ่ย ยิ่งมองเด็กหนุ่มด้วยแววตาล้ำลึกขึ้นไปอีก ไซอาบอกว่านี่เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่ง แปลว่าจะต้องมีอีกหลายชิ้นที่ยังมาไม่ถึง ร่ำรวยขนาดนี้ ตระกูลเฮมิงตันเทียบไม่ติดเลยสักนิด ถ้าได้แต่งงานกับผู้ชายคนนี้ล่ะก็...

เฮเลนน่าเห็นประกายตาของฮันน่า ก็รู้สึกแค้นใจที่ตอนนี้ตนเองเป็นคู่หมั้นของจอร์แดนไปเสียแล้ว แต่ครู่หนึ่งก็เห็นว่าไซอาหยิบเอาสร้อยอัญมณีล้ำค่ามาสวมให้เธออย่างบรรจง เขาสบตาเธอพร้อมเอ่ยชม

“สวย”

เฮเลนน่าราวกับวิญญาณหลุดจากร่าง ไซอาหยิบสร้อยขึ้นมาอีกเส้น เอื้อมมือมาหาฮันน่า

“ข้ามักมีความรู้สึกว่า ผู้หญิงนั้นคู่ควรกับของล้ำค่า ถ้าหากว่าพวกเราได้รู้จักกันแล้ว ปล่อยให้พวกท่านกลับบ้านตัวเปล่า คงจะเสียมารยาท น่าเสียดายที่มีแต่ของชิ้นเล็กๆ ส่งมาถึงเมืองหลวงในตอนนี้”

“คะ...แค่นี้ก็ดีมากแล้วเจ้าค่ะ” ฮันน่าเอ่ย ดวงตาเบิกกว้างมองสร้อยเพชรบนข้อมือของเธอ ทั้งการออกแบบ และเนื้อเพชรที่ใสแวววาวดุจหยดน้ำ นี่คือของล้ำค่าแน่นอน

“พวกท่านเหมาะกับมันมาก” ไซอายิ้ม ปล่อยมือจากฮันน่า ขณะที่เด็กสาวทั้งสองกำลังแข็งค้างกับสิ่งล้ำค่าที่ตนได้รับ “เย็นมากแล้ว มาอยู่ที่นี่คงไม่ดีกับชื่อเสียงของพวกท่าน ให้ข้าไปส่งไหมขอรับ”

เด็กสาวทั้งสองพยักหน้ารับ ไซอาเลยเดินไปส่งพวกเธอถึงรถม้า เขาคว้ามือเฮเลนน่า เอ่ยเสียงนุ่มว่า “ตอนที่ข้าจัดงานเลี้ยง อย่าลืมมาหาข้านะขอรับ”

เฮเลนน่าหน้าแดงก่ำสุก พยักหน้ารับ และหายเข้าไปในรถม้าของตน ส่งเด็กสาวทั้งสองจากไป รอยยิ้มของไซอาก็เปลี่ยนเป็นความเฉยชาในทันที งูสีน้ำตาลตัวหนึ่งเลื้อยมาพาดบ่าของเขา ส่งเสียงออกมาเบาๆ

“ใช่ ข้ารู้...พวกนางนี่ช่างอ่านง่ายเหลือเกิน” ไซอาหัวเราะออกมาเบาๆ หันกลับมายังคฤหาสน์ของตนเอง เหล่างูมากมายเลื้อยออกจากที่ซ่อน ไซอากล่าวว่า “จำกลิ่นได้แล้วใช่หรือไม่ เช่นนั้นก็ไปจับตามองให้ดี”

เหล่างูผงกศีรษะ และเลื้อยหายวับไปในพริบตา ไซอาถอนใจ เอ่ยกับตนเองว่า “เปลืองเนื้อเปลืองตัวจริงๆ เลย กลับไปกินขนมดีกว่า”

 

**

 

ทุกคนที่ตั้งใจจะผูกมิตรกับตระกูลวาเรนโนซา ต่างเตรียมของขวัญล้ำค่าเอาไว้ แต่เมื่อขบวนขนของจากเขตหกผ่านหน้าพวกเขาไป สีหน้าของเหล่าตระกูลใหญ่ถึงกับแปรเปลี่ยน ของขวัญที่พวกเขาเตรียมเอาไว้นั้นเทียบไม่กับของปรดับที่ผู้นำตระกูลวาเรนโนซานำมายังมืงหลวง ทุกคนสั่นสะท้าน ดูเหมือนว่าตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเก้าตระกูลใหญ่ จะไม่ใช่ตระกูลเฮมิงตันเสียแล้ว ซีอาน่าอดเอ่ยไม่ได้ว่า

“อวดรวย”

“ก็นึกว่าผู้หญิงชอบผู้ชายรวยๆ” ไซอาบอก มองซีอาน่าที่กำลังมองเขา แล้วมองไปด้านหลัง เด็กสาวสงสัยว่าไซอากำลังจ้องใครปานจะกลืนกิน แต่กลับไม่เห็นใครเลยสักคน พอหันกลับมาก็เห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าเอือมระอา เสยกชาขึ้นมาจิบล้างปาก และบอกว่า “ห่วยแตก”

ซีอาน่าผู้ชินชาแล้ว พยักหน้ารับ ก่อนจะเก็บจานเปล่าไป “ข้าว่าพวกเขาใกล้มากันแล้วล่ะ ขอตัวไปเตรียมตัวก่อนนะ”

ไซอามองไปทางอื่น “ไปเถอะ”

พอเด็กสาวปิดประตู จากไปแล้ว ไซอาก็ตีสีหน้าหงุดหงิด เคาะปลายเล็บสะอาดลงบนโต๊ะ เอ่ยเสียงเครียดอีกครั้งว่า “ห่วยแตก”

วันนี้เป็นวันที่ตระกูลวาเรนโนซาส่งสารเชิญทุกตระกูลใหญ่มาร่วมงานเลี้ยงขึ้นคฤหาสน์ใหม่ ปกติเหล่าตระกูลใหญ่เดินทางไปเยี่ยมเยือนใครมักอวดความร่ำรวยของตนเอง ต้องหาของขวัญที่ดีกว่า หรือไม่ก็ทัดเทียมกับผู้อื่น จะได้ไม่ขายหน้า หากทำให้เจ้าบ้านตาโตเป็นประกายได้ยิ่งดีใหญ่ แต่พอพวกเขาเดินผ่านประตูหน้าของคฤหาสน์วาเรนโนซา เห็นเพียงแค่สวน ตรงน้ำพุที่ถูกจัดสร้างขึ้นเลียนแบบธรรมชาติได้งดงามที่สุด มีก้อนหิน...ไม่สิ เรียกว่าก้อนมณีขนาดใหญ่ สีน้ำทะเลเข้ม เคลือบด้วยฝ้าขาวคล้ายมีหิมะเกาะอยู่ตลอดเวลา แผ่ความเย็นออกมาบางๆ ทำให้พืชพรรณรอบข้างมีลักษณะคล้ายถูกฉาบด้วยน้ำแข็ง

“นั่นเรียกว่าหยกหิมะ”

เสียงของเจ้าของคฤหาสน์ดังขึ้น เหล่าแขกที่มาเยือนทั้งหลายหันไปมอง เห็นไซอาในชุดขาว คลุมด้วยเสื้อคลุมสีขาว ปักปลายลายดอกไม้ขนาดใหญ่สีแดงแซมใบเขียวราวกับจับต้องได้ เขาเดินเข้ามาหาทุกคน

“หยกหิมะจะแผ่ไอเย็นออกมาตลอดเวลา เหมือนก้อนหิมะที่ไม่มีวันละลาย เกิดเฉพาะในสถานที่ที่เยือกเย็นที่สุด และสูงที่สุด ข้านำมันมาจากเขตหกเพราะตนเองเป็นพวกขี้ร้อน เจ้านี่ทำให้บ้านของข้าร่มเย็นขึ้น ด้านในยังมีอีกเยอะ”

หยกหิมะเพียงก้อนเล็กๆ ก็ไม่อาจประเมินค่าได้แล้ว แต่ทว่าก้อนขนาดใหญ่และถูกนำมาทำเป็นของแต่งสวน พาให้คนอื่นๆ ขนหัวลุกจริงๆ ฮันน่าลอบจัดชุดกระโปรงสีแดงฉาน ก้าวเดินไปข้าง ล้ำหน้าผู้ใหญ่เสียสองก้าว เอ่ยด้วยเสียงอ่อนหวานว่า

“ท่านไซอา...”

ผู้ใหญ่หลายคนมองการกระทำของฮันน่าแล้วดวงตาเปลี่ยนแวว แม้แต่ซารีน่าก็ยังรู้สึกว่าการกระทำของลูกสาวออกนอกหน้าไปเล็กน้อย เร่งเดินมาดึงฮันน่ากลับไป ไซอามองฮันน่าแล้วยิ้ม สายตาจ้องมองที่สร้อยเพชรที่เด็กสาวสวมอยู่ “เหมาะมากขอรับ”

ฮันน่าโดยรอยยิ้มนั้นล่อลวงจนไม่ได้สนใจสายตาของคนรอบข้าง อยากจะวิ่งไปเดินเคียงกายอีกฝ่ายนัก แต่น่าแปลกใจที่มารดาของตนจับตนเอาไว้แน่น

ว่าสวนของตระกูลวาเรนโนซาประดับประดาด้วยของมีค่าแล้ว แต่ภายในคฤหาสน์ที่ห้องโถงกลับเต็มไปด้วยของมีค่ายิ่งกว่า เพชรขนาดใหญ่ถูกนำมาเจียระไนสร้างเป็นรูปงูขาว ตราสัญลักษณ์ของตระกูลวาเรนโนซา รอบกายยังวางเรียงรายด้วยก้อนอัญมณีขนาดใหญ่ พาให้คนมองชวนน้ำลายหก นี่ยังไม่รวมข้าวของมีค่าอย่างอื่น ชิ้นใหญ่บ้างเล็กบาง ที่วางประดับตามมุมห้อง สงสัยว่าในเขตหกจะเก็บซ่อนขุมทรัพย์ขนาดมหาศาลเอาไว้

“ตระกูลคัลลาแฮน และตระกูลคินเคล่ามาถึงแล้ว รอพวกเราอยู่ที่ห้องรับแขกขอรับ”

“ดูท่าทางท่านจะสนิทกับตระกูลคัลลาแฮนนะ” อเล็กอดเอ่ยไม่ได้ หรี่ตามองชุดคลุมผ้าปักที่อีกฝ่ายสวมอยู่ เป็นฝีมือปักผ้าของคริสติน คัลลาแฮนแน่นอน

ไซอาหันมามองเขาแวบหนึ่ง ครั้นสบดวงตาสีเหลืองทองทรงอำนาจก็ชวนให้อเล็กใจสั่นด้วยความหวาดเกรงเล็กน้อย เหมือนถูกงูตัวใหญ่จ้องมองก็ไม่ปาน

“ท่านคงมองออกกระมัง ว่าชุดคลุมของข้าเป็นฝีมือของคริสติน” ไซอาเรียกชื่อลูกสาวตระกูลคัลลาแฮนอย่างสนิทสนม “ข้ากับคริสติน คัลลาแฮนพบเจอกันด้วยความบังเอิญ จากนั้นก็สานสัมพันธ์กับตระกูลคัลลาแฮนเรื่อยมา ก็อย่างว่า...ข้าเพิ่งจะมาเมืองหลวง พึ่งพาคนรู้จักย่อมดีที่สุด อย่างงานเลี้ยงการทานอาหารกระชับมิตรนี้ ข้าคงจัดไม่ได้ ถ้าไม่ได้คำชี้แนะจากพวกเขา โดยเฉพาะคริสติน”

การจัดงานลี้ยงของตระกูลใหญ่เป็นหน้าที่ของภรรยาเอกผู้นำตระกูล ครั้นได้ยินว่าไซอาพูดถึงคริสตินอย่างสนิทสนม สีหน้าของฮันน่า และเฮเลนน่ากลับไม่น่าดูนัก ซารีน่ายิ้มฉอเลาะ พร้อมเอ่ยว่า

“แหม ท่านไซอา...ท่านเป็นผู้นำตระกูลวาเรนโนซา สามารถขอความช่วยเหลือได้จากพวกเราทุกคนนะเจ้าคะ”

“จริงด้วย” ไดอาน่าแห่งตระกูลคอนเนอร์เนรีเอ่ย เห็นความละลานตาของของล้ำค่าพวกนี้แล้ว เธอเร่งผูกมิตร “พวกเราทุกตระกูลใหญ่ยินดีให้ความช่วยเหลือท่านเสมอ”

สีหน้าของโรเบิร์ตดูไม่ค่อยได้ เห็นชัดว่าตระกูลใหญ่บางตระกูลถูกของมีค่าล่อลวงไปแล้ว สายตาที่มองไซอา วาเรนโนซาจึงล้ำลึกยิ่งขึ้น ไซอาทำทีไม่รู้ถึงสายตาที่มองมาหันมากล่าวขอบคุณอย่างสุภาพ พาเดินไปยังห้องรับแขก มีคนของตระกูลคัลลาแฮนทั้งสี่คน และซีอาน่าอีกหนึ่งคนกำลังจิบชาพูดคุยกันอยู่

“วันนี้ตระกูลใหญ่มากันครบ เป็นเกียรติแก่ข้าจริงๆ” ไซอาเอ่ย แย้มรอยยิ้มทั้งริมฝีปากและดวงตา มองจากสายตาซีอาน่า มันเหมือนงูที่เห็นเหยื่อให้ฉกกินมากกว่าดีใจที่มีคนให้ความสำคัญ

ไม่เพียงแค่คนจากตระกูลใหญ่มากันครบ แต่คนสำคัญของทั้งเก้าตระกูลก็มารวมกันอยู่ที่นี่ แต่ละตระกูลหาได้ปรองดองกันมากนัก สายตาย่อมทิ่มแทงกันไปมา ขณะที่ไซอาหันไปสั่งคนรับใช้ให้เตรียมโต๊ะทานอาหารกลางวัน ชาสมุนไพรรสเลิศที่พอจิบก็รู้ว่าเป็นของดีถูกบรรจุไว้ในถ้วยชาทำจากงาช้าง ให้รสสัมผัสที่ไม่เลวเลยสักนิด แต่สายตาของโซเฟียที่มองคริสติน ทำให้เด็กสาวดื่มชาไม่ได้มากเหมือนปกติ

ไซอายกผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อให้คริสตินอย่างสนิทสนม เอ่ยว่า “ลำบากท่านแล้ว มาช่วยข้าเตรียมงานตั้งแต่เช้า”

ข้าสิโว้ย ที่วิ่งหัวปั่น ซีอาน่าคิดในใจ เหลือบมองปฏิกิริยาของสองสามีภรรยาตระกูลแอนเดอร์สันอย่างสนใจ แต่ที่น่าสนยิ่งกว่าคือปฏิกิริยาของเหล่าเด็กสาวทุกคนที่อยู่ในห้อง จ้องคริสตินราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ทั้งที่พวกเธอก็เพิ่งจะเคยเจอไซอาแค่ไม่กี่ครั้ง ยังเป็นได้ถึงขนาดนี้

แต่จะว่าพวกเธอก็ไม่ได้ ขนาดตัวซีอาน่าเพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้าย กำลังขวัญหนีดีฝ่อ แต่พอเห็นไซอาเพียงเท่านั้น ยังหลงลืมเรื่องน่ากลัวไปได้ชั่วขณะเลย ซีอาน่าดื่มชาจนหมดคิดว่า เสน่ห์ของหมอนี่ไม่ธรรมดา

“ท่านไซอา...” ฮันน่าเป็นคนที่กล้าหาญที่สุดเสมอ เรียกความสนใจจากไซอาอย่างร้อนรน “...วันนั้นที่ได้พบกัน ท่านบอกข้าว่าท่านชอบสีแดง วันนี้ข้าตั้งใจเตรียมแร่ทับทิมมาให้แก่ท่าน เชิญดูสิเจ้าคะ”

ไซอาละสายตาจากคริสตินอย่างที่ฮันน่าต้องการ เฮเลนน่าเห็นเช่นนั้นก็หยิบเอาของขวัญของตนออกมาบ้าง เป็นแหวนเพชรสีแดงขนาดใหญ่ ขณะคนที่อื่นอดมองสองสาวด้วยความสงสัยไม่ได้ว่ามาพบกับผู้นำตระกูลวาเรนโนซาตอนไหน จึงรู้ว่าเขาชอบสีแดง

“ท่านไซอาช่วยพวกเราจากงูเจ้าค่ะ” เฮเลนน่าเอ่ยพร้อมยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวานเหมือนดอกไม้ มองไซอาด้วยความซาบซึ้งจริงๆ

พวกนางไม่บอกใครเลยสักคำ ว่าผู้นำตระกูลวาเรนโนซาชอบสีแดง!’

นี่คือความคิดของทุกคน ฮันน่าและเฮเลนน่าน่าจะรู้ว่าพวกเขาต้องเตรียมของขวัญ ซึ่งตระเตรียมได้ยากมากสำหรับไซอาที่มาใหม่ และร่ำรวยล้นฟ้าขนาดนี้ หากพวกนางบอกพวกเขาสักนิดก็ถือเป็นน้ำใจ แต่นี่เห็นชัดเลยว่าพวกนางสองคนตั้งใจจะเอาอกเอาใจไซอา โดยที่ไม่ยอมให้ใครเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย

ลมกำลังเปลี่ยนทิศแล้ว

“ของขวัญทั้งหลายนั้นถือเป็นเรื่องรอง” ไซอาบอก ราดน้ำเย็นใส่ทุกคนได้ “ที่สำคัญคือพวกท่านให้เกียรติมาในวันนี้ต่างหากเล่า”

สีหน้าของคนอื่นจึงดีขึ้นตามลำดับ ไซอาขอตัวไปดูเรื่องราวภายในครัว ซารีน่าได้โอกาสเลยเอ่ยถาม

“ทำไมท่านไซอาจะต้องไปดูด้วยตัวเองล่ะเจ้าคะ ให้คนรับใช้ไปดูก็น่าจะพอ”

“ข้าเป็นพวกลิ้นสูง มีแต่เรื่องกินเท่านั้นแหละที่ไม่ยอมเอ่ยปากชมใครง่ายๆ...” ไซอาตอบพร้อมยิ้มสุภาพ (ซีอาน่า : อันนี้เห็นด้วย) “...อีกอย่าง นี่เป็นเลี้ยงต้อนรับกระชับมิตรครั้งแรกของข้า หากผิดพลาดไปคงน่าเสียดาย ต้องไปดูเองเท่านั้นจึงจะวางใจ”

“ถ้าท่านมีผู้หญิงสักคนคอยดูแลคงจะดีไม่น้อยนะเจ้าคะ” ซารีน่ากล่าวยิ้มๆ

ไซอาหัวเราะ “ผู้ชายประหลาดอย่างข้าคงยากที่ผู้หญิงจะชมชอบ แต่ถ้าหากข้ารักใครสักคน...สมบัติมีค่าทั้งหมดบนโลก ข้าคงหามาประเคนให้นางแต่เพียงผู้เดียว และจะไม่เผื่อสายตาไว้ที่ใครเลย”

คริสตินเหลือบตามองซีอาน่าที่กำลังเติมชาใหม่ให้ตัวเอง ไม่รู้เรื่องรู้ราว

“แต่ความรักที่มากมายขนาดนั้น ผู้หญิงที่ไหนคงไม่ต้องการหรอก ท่านแม่เคยบอกข้าว่า พวกผู้หญิงรักอิสระมากกว่าที่ข้าคิด” ไซอาพูดจบ เขาว่า “ข้าพูดจาขายหน้าพวกท่านแล้ว ขอตัวก่อนดีกว่า พวกท่านอยากจะเดินชมอะไรก็ตามสบายนะขอรับ”

“ท่านไม่กลัวว่าใครจะหยิบฉวยของมีค่าไปจากคฤหาสน์ของท่านหรือ” แอนโทนี่เอ่ยถาม เมื่อเห็นประกายตาของแต่ละคน

ไซอาหันมาสบตาเขา ก่อนจะเหยียดยิ้มพาให้แอนโทนี่รู้สึกขนลุกอย่างน่าประหลาด “หากพวกเขาทำได้ ก็ลองดูสิขอรับ”

 

**


อัพเมื่อโลกต้องการ


โลกคือไรท์เอง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 810 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,811 ความคิดเห็น

  1. #6625 elpanpon (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:02
    เขาพูดให้เธอรู้ตัวอยู่นะซีเอน่าาาา
    #6,625
    0
  2. #5965 F_PNP_P (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 12:16

    ถ้าทำได้ก็ลองดู!!!!
    #5,965
    0
  3. #5964 Fj030 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:57
    ไรท์ค้างมากค่าาาาาส
    #5,964
    0
  4. #5963 amine mine (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    ซีอาน่าาาาา

    รู้ได้รึยังลูกกก ปล.แทบกรี้ดแตกค่ะเห็นไรท์อัพ
    #5,963
    0
  5. #5960 Maya1412 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 12:29

    ซีอาน่า!!จะซื่อเกินไปแล้วนะลูก!!

    #5,960
    0
  6. #5959 siengsor (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 10:08
    พอเห็นว่าอัพแล้วนี่กรี๊ดแตกกกกก งือออ ขอบคุณนะคะไรท์ รอเปิดตอนต่อไปนะคะ รีดเดอร์ต้องการโลกกกกกก
    #5,959
    0
  7. #5954 ที่ปั่นหูสุดฟิน(?) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 21:21

    ไซอามองใครอ่ะด้านหลัง....???

    #5,954
    2
    • #5954-1 WULRA(จากตอนที่ 30)
      11 พฤษภาคม 2562 / 04:40
      มองซีอาน่าค่ะ แต่นางไม่รู้ คิดว่ามองคนข้างหลัง ซีอาน่าก็จะมึนๆ ซื่อๆ ไซอาก็นกตลอด 55555+
      #5954-1
    • #5954-2 ที่ปั่นหูสุดฟิน(?)(จากตอนที่ 30)
      11 พฤษภาคม 2562 / 17:02
      อ้อออ ขอบคุณมากค่ะ
      จริงๆ ก็สงสารไซอานะ แต่ตลกกับสมน้ำหน้ามากกว่า ตอนแรกๆชอบแกล้งน้องดีนะ(หึๆๆ)
      #5954-2
  8. #5953 BBeBee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 21:00
    ดีใจที่มาอัพ รออยู่ตลอดนะคะฮืออออออ
    #5,953
    0
  9. #5952 BEAMOSH (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:56
    ถ้าไม่กลัวงูก็ทำสิ55555 ชอบคำว่าห่วยแตกของไซอามากเลย
    #5,952
    0
  10. #5951 Pprownk (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:37
    อ่านไป ถุยไป5555555 อยากรู้จังว่าถ้าไซอาโดนกระชากหน้ากากจะเป็นยังไง หิหิหิ
    #5,951
    0
  11. #5950 M1N3__ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:27
    รีดคนนี้ตื่นเต้นเสมอกับเรื่องแอสโทเรีย หวังว่าจะถึงตอนล่าสุดเร้วๆ งือออจากรีดดึกดำบรรพ์55555
    #5,950
    0
  12. #5946 CL@M (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 16:16

    รีดคนนี้มารอเรื่องนี้ทุกคืนเลยค่ะ หวังว่าโลกจะไม่โหดร้ายกับรีดเกินไป มาบ่อยๆนะคะ //จุ๊บ
    #5,946
    0
  13. #5945 ChoCoMooseMochi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 15:09

    ซีอาน่าอย่าเพิ่งงอนไซอาน้าาา
    เค้าก็คงตั้งใจไม่ให้โดนเพ่งเล็งจากคนอื่นๆนั่นแหละ...กลายเป็นว่าไปลงกับคริสติน//แอบสงสาร

    ปกติหนูดูฉลาดมาก แต่ช่วงนี้รู้สึกเหมือนจะ...ไม่รู้ตัวบ้างเลยยย

    รออยู่นะคะโลกกก
    ทางนี้คือต้องการให้อัพค่า❤️
    #5,945
    0
  14. #5944 F_PNP_P (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:32

    อ่านไปยิ้มไป รอโลกเสมอค่าาาา
    #5,944
    0
  15. #5943 Eunomia (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:18
    อยากจะแหมมมมม ให้ยาวไปถึงดาวอังคาร ชอบความไม่รู้ตัวของน้อง ทำหน้าที่ภรรยาโดยไม่รู้ตัว 55555
    ปล.อยากให้ไรท์ต้องการบ่อยๆ //สาธุ _/\_
    #5,943
    0
  16. #5942 7249pear (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:19

    เป็นเรื่องแรกที่มาเปิดดูทุกวันว่าเปิดตอนใหม่หรือยังค่ะ5555
    #5,942
    1
    • #5942-1 ChoCoMooseMochi(จากตอนที่ 30)
      10 พฤษภาคม 2562 / 15:02

      เหมือนกันเลยค่ะ ชอบเรื่องนี้มากกก
      #5942-1
  17. #5941 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:01
    อย่ายุ่งกับไซอานะเว้ยยย
    #5,941
    0
  18. #5940 แอมจร้า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 12:55
    โอ้ยยดีย์อ่ะ แต่ไม่ชอบให้ไซอาเปลืองตัว ชะนีน้อยสองตึวหลบไปซ้าาาา
    #5,940
    0
  19. #5937 tonrang (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:47
    โลกของฉันต้องการเธอเสมอๆ
    #5,937
    0
  20. #5883 Supriya (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:17

    รอคับผมhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #5,883
    0
  21. #4694 โอริฮิเมะ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 04:49
    สู้นะไซอา5555
    #4,694
    0
  22. #1221 TTawo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 16:55
    ยังคงรอเทอเสมอ... อ่านซ้ำรอบที่ 5
    #1,221
    0
  23. #1220 Changenewword (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 14:18
    ไรท์......ทำไมไม่เปลี่ยนเป็นอัพเดทเมื่อไรท์ต้องการละ.......
    #1,220
    0
  24. #1218 charinko (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 12:22
    สนุกมากกกกกกกก ต้องการตอนใหม่มากกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,218
    0
  25. #1216 Ranko (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 21:12

    โอ๊ยยยยย อ่านมารวดเดียวไม่เคยผิดหวังกับเรื่องไหนของไรต์จริงๆค่ะ สนุกมากกกก


    นี่อ่านไปเขินไซอาไป รุกขนาดนี้เจ้าตัวยังบื้อ เปิดตัวซีอาน่าเร็ว หมั่นไส้พวกนั้นจะตายแล้ว!! //ปักธงรอตอนต่อไปค่ะ

    #1,216
    0