ASTORIA.

ตอนที่ 15 : บทที่ 14 : ศาลมังกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 684 ครั้ง
    13 เม.ย. 62


ท่านพี่แอนเซลลลล!’ ซีอาน่าคร่ำครวญชื่ออีกฝ่ายในใจ ช่างเป็นเด็กผู้ชายรูปงามที่วางมาดเป็นผู้ใหญ่ได้อบอุ่นอะไรขนาดนี้ โตขึ้น ท่านพี่จะต้องงานดีมากแน่ๆ!’

แอนเซลเหลือบเห็นโรเบิร์ต และจอร์แดนเดินเข้ามาใกล้ เขาไออีกสองสามที และว่า “ข้าขอตัวก่อนดีกว่านะ”

แอนเซลพาคนหลบฉากออกไป จอร์แดนวิ่งมาเกาะขอบโต๊ะ มองซีอาน่าอย่างไม่พอใจทันที

“นั่นเจ้าคุยอะไรกับแอนเซล ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่!? เจ้าต้องไม่ทำแบบนี้กับผู้ชายคนอื่นนอกจากคู่หมั้นของเจ้าสิ!

จอร์แดน ถ้าเจ้าไม่เมินข้าก่อนหน้านี้ ข้าคงคิดว่าเจ้าหวงข้าแล้วจริงๆ นะเนี่ย ซีอาน่าคิดในใจ ก่อนจะหยิบขนมห้าชิ้นใส่ถุงแล้วยื่นให้ ประชดว่า “รีบรับไปแล้วรีบไปซื้อน้ำผลไม้ที่ร้านนู้นเถอะ”

จอร์แดนเห็นกิริยาเช่นนี้ก็ขมวดคิ้วไม่พอใจ โรเบิร์ตหัวเราะพร้อมบอกเสียงดัง “จอร์แดนหึงที่หนูซีอาน่าคุยกับผู้ชายทุกคนนั่นแหละ นี่พ่อลูกชาย ใจกว้างหน่อยสิ”

“จริงเหรอจอร์แดน ข้าดีใจจังเลย” ซีอาน่าร้องเสียงดัง ยิ้มปลื้มปริ่มขณะที่ในใจร้อง อุแหวะ เข้าใจหลอกเด็กนะเจ้าคะท่านลุง พวกข้าเพิ่งจะเจ็ดขวบ ยังไม่ถึงวัยเจริญพันธุ์ จะมาหงมาหึงอะไรเล่า

โรเบิร์ตเห็นท่าทางของซีอาน่าเช่นนั้นก็วางใจ เด็กคนนี้คงไม่ต่างจากแม่ของตัวเองสักเท่าไรนัก พอได้ยินเสียงโรเบิร์ต ออเดรก็ผละจากร้านของเฮเลนน่า เร่งเดินตรงเข้ามาหาโรเบิร์ต พร้อมแก้วน้ำในมือทันที

เฮเลนน่าเห็นบิดาของตนเดินกลับไปหาพี่สาว แม้จะอยากทำตาเขียวเท่าไรก็ต้องตีหน้าเศร้า แบบที่มารดาของตนสอนเอาไว้ ฮันน่าเห็นเธอเป็นเช่นนั้นก็เร่งว่า “อย่าไปสนใจเลยน่าเฮเลนน่า ถ้าเราขายดีที่สุดในวันนี้ ท่านพ่อของเจ้าก็ต้องหันมามองเจ้าบ้างล่ะ เร่เข้ามาเจ้าค่ะ! น้ำผลไม้สดใหม่!...”

พวกแขกในงานเริ่มหาที่นั่งเพื่อพูดคุยกันแล้ว ขนาดคนเริ่มซาลง ซีอาน่าและคริสตินนั่งเหงามองขนมที่ยังเหลืออีกมาก เสียงของฮันน่าดังขึ้นมาว่า

“ซีอาน่า! อัจฉริยะอย่างเจ้าขายได้เท่าไร!?

ซีอาน่าช้อนตามองฮันน่าอย่างรำคาญใจ ท่าทางไม่ชอบใจของเธอคงทำให้ฮันน่ายิ่งยิ้มกว้างอย่างผู้ชนะ

“อุ๋ยต๊าย! ยังเหลืออีกเยอะเลยเหรอ!? น่าสงสารนะ เพราะน้ำหวานของข้าจะหมดแล้ว! เฮเลนน่า วานเจ้าเทใส่โหลเพิ่มทีสิ”

เด็กนักเรียนในร้านอื่นเริ่มมองร้านของซีอาน่า และคริสติน เห็นว่าเป็นจริงดังที่ฮันน่าพูด พวกเขาหันไปซุบซิบกันเบาๆ ซีอาน่าอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นอ้าปากค้าง เมื่อโหลแก้วขนาดใหญ่ที่พวกฮันน่าใช้สำหรับใส่น้ำหวานตักขายให้คนที่มาร่วมงาน ปรากฏมีร่างสีเขียวยาวเหมือนสีน้ำหวานลอยแช่อยู่ด้วย

คริสตินมองตามสายตาเพื่อนแล้วตกใจไม่แพ้กัน ชี้ไปที่ขวดโหลนั้น แต่ซีอาน่าเอื้อมมือมาจับมือเพื่อนให้ลดลง ฮันน่าถาม

“ทำไมคริสติน!? เจ้าไม่พอใจอะไรข้า ถึงชี้หน้าข้าเช่นนี้!? มันช่วยไม่ได้หรอกนะที่ร้านของข้าจะขายดีกว่าของเจ้า ก็นะ ภาพลักษณ์มันไม่เหมือนกัน!

งูสีเขียวตัวนั้นเร่งเลื่อยขึ้นจากโหล ขณะที่เฮเลนน่าเองก็ไม่ทันสังเกตเห็น เพราะกำลังเทถุงบรรจุวุ้นมาใส่ถ้วย เตรียมใส่ผลไม้อบแห้งเสริมลงในน้ำหวานของตน แต่ซีอาน่าและคริสตินนั้นเห็นเต็มสองตา งูสีเขียวเลื้อยขึ้นต้นไม้ไปอยู่เหนือร้านค้าแบบเด็กๆ ของฮันน่า และเฮเลนน่า ก่อนจะยกหางขึ้นนิดหน่อย แล้วถ่ายเหลวใส่ขวดโหลนั้น จังหวะเดียวกับที่เฮเลนน่ากำลังเทน้ำผึ้งใส่โหลแก้วอีกใบ

“เจ้าเทน้ำผึ้งเสียงเบาหน่อยสิเฮเลนน่า” ฮันน่าหันมาบอกเพื่อน เพราะเสียงที่เธอได้ยินเหมือนเสียงน้ำตกมาจากที่สูงมากๆ

ซีอาน่าและคริสตินอ้าปากค้างไปแล้วเรียบร้อย มองงูเขียวตัวนั้นที่กำลังค่อยๆ ทิ้งระเบิดใส่โหลแก้วอย่างแม่นยำ

“ฮันน่า!” เสียงของแอนโทนี่ดังขึ้น จังหวะเดียวกับที่ของแข็งอันผ่านลำไส้ของงูมาแล้วกระทบผิวน้ำหวาน แอนโทนี่ร้อง “ขอน้ำหวานข้าแก้วหนึ่งสิ”

“ได้เลย ข้าไม่คิดเงินเจ้าแน่นอน” ฮันน่ากุลีกุจอเอากระบวยไม้คนให้รสหวานที่อยู่ก้นๆ ของโหลขึ้นมา ครั้นเห็นสิ่งแปลกปลอมเลยถามเฮเลนน่าว่า “เจ้าใส่ผลไม้แห้งลงในโหลด้วยเหรอ เข้าใจเล่นนะ”

เฮเลนน่าทำหน้างุนงง ฮันน่าตักน้ำหวานใส่แก้วและยื่นให้แอนโทนี่ ขณะที่ซีอาน่าและคริสตินร้องเสียงดังว่า

“อย่า!

ไม่ทันแล้ว เพราะแอนโทนี่รับมาดื่มพรวดแล้วส่งเสียงออกมาอย่างชื่นใจ ก่อนจะหันมามองซีอาน่าและคริสตินอย่างสงสัย “อะไรเหรอ”

“จะอะไร ก็อิจฉาน่ะสิ!” ฮันน่าประชด ก่อนจะตักให้ตนเองดื่มบ้าง เธอส่งเสียงออกมาอย่างเย่อหยิ่ง “น้ำหวานฝีมือของพวกเรานี่ชื่นใจจริงๆ ขายดีกว่าขนมของใครก็ไม่รู้ เจ้าดื่มด้วยสิเฮเลนน่า”

เฮเลนน่ารับมาดื่มตาม พร้อมมองมาที่พวกซีอาน่าอย่างเยาะเย้ยโดยที่ไม่มีใครเห็น ขณะที่คริสตินหันไปทำหน้าพะอืดพะอมอย่างสุดทน ส่วนซีอาน่ามองงูเขียวตัวนั้นกำลังเงยหน้ามองเหยื่อบนต้นไม้ ไม่ช้าฉกจิ้งจกตัวหนึ่งที่ไต่ต้นไม้อยู่มากิน แต่พลาด เพราะจิ้งจกตัวนั้นตกลงไปในโหล ตะกายอยู่เล็กน้อย ก่อนจะสิ้นใจตายอนาถ จังหวะเดียวกับที่ฮันน่าเทวุ้นทั้งหมดใส่โหลแก้วในคราวเดียว

“ใส่ไปเลยเถอะ ขี้เกียจตักเพิ่มให้ใครแล้ว”

“เราบอกเขาดีไหม” คริสตินกระซิบถามซีอาน่า

“ข้าว่าไม่ทันแล้วล่ะ” ซีอาน่าตอบเสียงแหบแห้ง มองงูเขียวตัวนั้นที่เลื้อยขึ้นต้นไม้และหายไป

 

**

 

“แล้ว...” ไซอาทำเสียงสูง เหมือนจะสื่อให้ซีอาน่าเล่าเรื่องต่อจากนั้น

“พวกนางได้รางวัลร้านค้าดีเด่นประจำปีของโรงเรียน...” ซีอาน่าตอบ นึกถึงท่าทางภาคภูมิใจนั้นแล้วสุดแสนสับสน ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำหน้าตาอย่างไรดี “...แต่กลายเป็นว่าหลังงานโรงเรียน มีคนท้องเสียเยอะมาก จนพวกเขาตรวจคุณภาพอาหารที่เด็กๆ ทำ และมีคนเจอจิ้งจกในโหลนั้น”

คิดถึงภาพฮันน่า และเฮเลนน่าที่โดนยึดรางวัลคืนไป เด็กหญิงทั้งสองน้ำตาคลอเบ้า แต่อีกหลายคนทำท่าพะอืดพะอม แอนโทนี่ถึงกับวิ่งไปล้วงคอเลยทีเดียว ซีอาน่าบอกต่อว่า “ดีนะ ที่ร้านของข้าอยู่ตรงกันข้ามกับนาง และพวกข้าก็ไม่ได้เฉียดเข้าใกล้พวกนางเลย”

ไซอาหัวเราะเสียงดัง “เจ้าไม่บอกเล่าว่ามันไม่ได้มีแค่จิ้งจกหรอก”

“พวกนางได้หาว่าข้ารู้แต่ไม่ยอมบอก ถือว่าจงใจกลั่นแกล้งน่ะสิ!” ซีอาน่าร้อง บ่นออกมาอย่างไม่เข้าใจ “ฮันน่ามองยังไงว่ามันคือผลไม้อบแห้ง ก้อนยาวๆ แบบนั้น นางคิดว่าเป็นมะขามหรือ ดีที่งูเขียวตัวนั้นขนาดเล็กเท่าหัวแม่โป้งนะ ถ้าหากเป็นงูตัวอื่นล่ะก็...”

คนได้อ้วกแตกกันมากกว่านี้แน่นอน

ไซอาหัวเราะเสียงดังลั่น เหมือนสาแก่ใจในหายนะของผู้อื่นยิ่งนัก ซีอาน่าเหลือบมองเงาของเด็กชายที่โอนไปเอนมาเพราะจังหวะการหัวเราะนั่น เธอหรี่ตาลงอย่างมาดหมาย ค่อยๆ เอื้อมมือไปเลิกม่านไม้ไผ่ แต่กลับโดนมือของเด็กชายเอื้อมมาจับเอาไว้

“อย่า...แม้แต่จะคิด”

ไซอาบอกเธอ เขาตบหลังมือของเด็กหญิงเบาๆ แล้วหดมือกลับเข้าด้านในเหมือนเดิม ซีอาน่าถอนใจเฮือกใหญ่

“คุยกันมานานแล้ว แค่ขอเห็นหน้าเจ้าสักครั้ง จะตายหรือยังไง”

“ไม่ตาย แต่มันยังไม่ถึงเวลา...” ไซอาตอบอย่างเป็นปริศนา ดันกล่องขนมเปล่าให้ พร้อมเอ่ยเสียงเครียด “อีกเจ็ดวัน”

ซีอาน่าตวัดสายตามองเงาของเด็กชายที่ค่อยๆ หยัดกายลุก และเดินจากไป เธอกระชากม่านไม้ไผ่ออก และสิ่งที่เห็นก็มีเพียงความว่างเปล่า กำยานที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ยังคงจุดอยู่ เหล่างูทุกตัวมองเธอคล้ายจะเตือนไม่ให้ก้าวเข้าไปในตัวคฤหาสน์ ซีอาน่าถอนใจ

“พ่อคนลึกลับ”

ซีอาน่ากลับคฤหาสน์ของตนเอง รุ่งเช้าเธอก็ถูกมาร์ธาปลุก จังหวะที่กำลังงัวเงียอยู่อย่างนั้น มาร์ธาก็กระซิบเล่าเรื่องราวบางอย่าง ปิดท้ายด้วยคำพูดที่ว่า

“...ข้าว่านางติดกับแล้วเจ้าค่ะคุณหนู”

ในวันนั้น ซีอาน่าจุดธูปเรียกพี่น้องบางองค์ให้ลงมาจากสวรรค์

 

**

 

เจ็ดวัน...ตามที่ไซอาได้เอ่ยกับเธอ เช้าวันนี้ซีอาน่าตื่นเร็วเป็นพิเศษ อาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนเพื่อศึกษาวิชาการต่อหลังหมดสิ้นกิจกรรม เฮเลนน่ายังแต่งตัวไม่เสร็จ แต่ซาโลยาไม่รอคอย ยัดลูกสาวขึ้นรถม้าให้เขาขับไปส่งซีอาน่าที่โรงเรียนก่อนเลย

หลังจากผ่านคาบเรียนในช่วงเช้าไป ยังไม่ทันถึงพักกลางวัน มาร์ธาก็หน้าตาตื่น ผลุนผันวิ่งมาหาซีอาน่าถึงห้องเรียน เอ่ยเสียงดังลั่นว่า

“แย่แล้วเจ้าค่ะคุณหนูซีอาน่า!

มาร์ธากำลังจะตรงมาอุ้มซีอาน่า แต่เด็กหญิงเบี่ยงตัวหลบ มองอีกฝ่ายอย่างดุ

“มีอะไร เจ้าไม่เห็นเหรอว่าอาจารย์กำลังสอนพวกข้าอยู่ เสียมารยาทจริงๆ”

มาร์ธามองอาจารย์แล้วหน้าเสีย ก้มหน้ากระซิบบอกเสียงเครียด “คุณหนูเฮเลนน่าโดนลักพาตัวไปเจ้าค่ะ!

“อะไรนะ!? เฮเลนน่าถูกลักพาตัว!?

ซีอาน่าที่กำลังเรียนวิชาทำขนมอุทานเสียงดัง เธอถึงกับทำถ้วยใส่แป้งตกแตก ดวงหน้าเล็กๆ เผือดสี เด็กนักเรียนที่เรียนห้องใกล้เคียงกันหยุดการเรียนของตนเอง วิ่งมาชะโงกฟังเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างสนใจ ซีอาน่าถามอย่างสับสน

“เกิดขึ้นได้ยังไง!?

มาร์ธาเร่งร้อนบอกเสียงสั่นเครือ

“เช้าวันนี้คุณหนูเฮเลนน่าไม่ได้ขึ้นรถม้าคันเดียวกับคุณหนูซีอาน่า นางขึ้นรถม้าอีกคัน ไม่นึกว่าคนขับรถม้าคันนั้นจะไม่ใช่คนขับรถม้าของเรา พอได้ตัวคุณหนูเฮเลนน่า มันก็รีบบังคับรถม้าออกไปเลย! จนตอนนี้ยังไม่เจอตัวคุณหนูเฮเลนน่าเลยเจ้าค่ะ!” มาร์ธาร้องอีกว่า “ตอนนี้ท่านชาลอนเน่กำลังกล่าวโทษท่านซาโลยาอยู่ คุณหนูซีอาน่ารีบกลับบ้านเถอะเจ้าค่ะ!

มาร์ธาเล่าจบก็เร่งเข้ามาอุ้มร่างที่แข็งทื่อของซีอาน่าขึ้น แล้วเดินออกจากโรงเรียนอย่างรวดเร็ว ทุกคนมองตามแล้วอ้าปากค้าง ก่อนจะหันมาคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

“เฮเลนน่าโดนลักพาตัวไปเหรอ”

“มันหมายความว่ายังไง”

“ฝีมือแม่ของซีอาน่าเหรอ”

คริสตินเห็นซีอาน่าที่ลอบกวักมือเรียก เธอหันซ้ายหันขวา จนสุดท้ายทนไม่ไหววิ่งตามร่างของมาร์ธา พร้อมร้องเสียงดังลั่นว่า “รอข้าด้วย! ข้าขอไปด้วย! เอาข้าไปด้วยเจ้าค่ะ!

มาร์ธาหันมาอุ้มร่างของคริสตินขึ้นบนรถม้า จอร์แดน อเล็ก และแอนโทนี่เห็นดังนั้นก็รีบร้องจะตามไป มาร์ธาเลยพาทุกคนขึ้นรถม้า ตรงกลับคฤหาสน์ตระกูลมอนโตเซรา

 บนรถม้า คริสตินกุมมือซีอาน่าที่หน้าเผือดสีเป็นการปลอบประโลม จอร์แดนเองก็บอกว่า

“คงไม่มีอะไรหรอกน่า”

“เฮเลนน่า...” ซีอาน่าพึมพำ ท่าทางจะร้องไห้ออกมา ซุกร่างเข้าหาอ้อมกอดมาร์ธาแล้วสะอื้นเบาๆ เห็นเช่นนี้ชวนให้รู้สึกว่าซีอาน่ากำลังเป็นห่วงน้องสาวของตนเองเหลือเกิน ทำให้คนมองเกิดความสับสนขึ้นเล็กน้อย

พอมาถึงคฤหาสน์ เสียงทะเลาะของผู้หญิงสองคนก็ดังลั่นจนออกมานอกคฤหาสน์ ซีอาน่าเดินก้าวนำเข้าไปอย่างเร่งรีบ ขณะที่มาร์ธาเอาตัวมากันเด็กเล็กทั้งหลายไม่ให้วิ่งเข้าไปด้านใน เธอบอก “เด็กๆ หลบอยู่ตรงนี้ดีกว่าเจ้าค่ะ”

กว่ามาร์ธาจะพาซีอาน่ากลับโรงเรียน มันก็เป็นเวลาที่นานพอสมควรแล้ว ตระกูลมอนโตเซรามีทหารประจำตระกูลอยู่ พวกเขาสามารถพาตัวเฮเลนน่ากลับมาได้แล้ว และตอนนี้เธอก็กำลังซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของชาลอนเน่ที่ร้องไห้อย่างหนัก พอซีอาน่าเห็นเฮเลนน่าก็มีสีหน้าโล่งใจ วิ่งเข้าไปหวังจะหาน้องสาวแต่กลับถูกเฮเลนน่าชี้หน้าพร้อมตวาดออกมาเสียงดังลั่น

“หยุด! เจ้าไม่ต้องเข้ามาเลยนะ! แม่ของเจ้ามันปีศาจ!!

ซีอาน่านิ่งค้าง เห็นชาลอนเน่กอดเฮเลนน่าไว้แน่น พร้อมถลึงตาใส่เธอ ซีอาน่าหันไปหาซาโลยาพร้อมเอ่ยถามเสียงดัง

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเจ้าคะท่านแม่!

“แม่ก็ไม่รู้!” ซาโลยามีสีหน้ากราดเกรี้ยวยิ่ง “ชาลอนเน่! เจ้าจะกำแหงมากไปแล้วนะ! กล้ากล่าวหาข้าพล่อยๆ อย่างนี้ได้อย่างไร!?

“ข้าไม่ได้กล่าวหาท่านพล่อยๆ! ท่านนั่นแหละ แค้นอะไรพวกเราสองแม่ลูกนักหนาหรือถึงต้องทำกับลูกสาวของข้าแบบนี้!? ถ้าหากพวกทหารตามไปไม่ทัน ท่านตั้งใจจะขายเฮเลนน่าให้กลายเป็นทาสเลยกระมัง!?” ชาลอนเน่ตวาดกลับอย่างไม่มีความเกรงกลัว

“ข้าไม่ได้ทำ!” ซาโลยาตบเบาะข้างตัวเสียงดัง “เจ้ากล่าวหาว่าข้าลักพาตัวลูกสาวของข้า! ไหนเล่าพยาน!? ไหนเล่าหลักฐาน!?

“ท่านอยากได้พยานหรือหลักฐานมากนักใช่ไหม!? ได้!!” ชาลอนเน่ตวัดมองไปที่อีกด้านหนึ่งของบานประตู สาวใช้คนใหม่ของชาลอนเน่พาเคธีเข้ามา เคธีคุกเข่าลง ชาลอนเน่เอ่ยถามอย่างมีอำนาจ “เจ้ากล้ายืนยันหรือไม่ว่าท่านหญิงซาโลยาสั่งให้เจ้าไปจ้างคนมาลักพาตัวลูกสาวข้า!?

ซาโลยามองเคธีอย่างตกตะลึงสงสัย เคธีช้อนตามองซาโลยาเล็กน้อย ก่อนจะสะอื้น พยักหน้ารับ

“เคธี!” รอนน่าที่ยืนอยู่ด้านหลังซาโลยาตวาดออกมา ขณะที่ซาโลยาอ้าปากค้าง “ปกติท่านซาโลยาดีกับเจ้าไม่น้อย เจ้ากล้ากล่าวหาท่านซาโลยาเหรอ!?

“ข้าไม่ได้กล่าวหาท่านซาโลยาเลยแม้แต่น้อย เมื่อวานท่านซาโลยาไปกับข้าเองด้วยซ้ำ! คนที่ตรอกนั่นเห็นท่านซาโลยากันทุกคน! แต่ข้ากลับใจรีบกลับมาบอกท่านชาลอนเน่เสียก่อน...” แล้วเคธีก็หันไปหาชาลอนเน่ เอ่ยเสียงสั่นเครือ “ท่านชาลอนเน่เจ้าคะ ข้าผิดไปแล้ว! จะให้ข้าตายเพื่อชดใช้บาปกรรมก็ได้ แต่ข้าไม่กล้าทำร้ายเด็ก! ข้าไม่โหดเหี้ยมถึงขนาดทำร้ายเด็กบริสุทธิ์คนหนึ่งได้จริงๆ!!

“ข้าไม่ได้ไปกับเจ้า!” ซาโลยามึนงงนัก เรียบเรียงประโยคพูดของเคธีอย่างตกใจ ก่อนจะร้องเสียงดังโต้ตอบได้แค่ประโยคเดียว

ชาลอนเน่กำลังปลอบเคธี หันมามองซาโลยาตาเขียว “เจ้ายังจะแก้ตัวอีกเหรอ!? เคธีเป็นพยานได้ว่าเจ้าคิดร้ายกับลูกสาวข้า!

“เคธีเป็นแค่สาวรับใช้ที่ทำงานเล็กๆ ในคฤหาสน์หลัก! สองสามวันนี้รอนน่าไม่อยู่ดูแลข้า นางก็เลยมาเป็นเพื่อนแก้เหงาให้ในบางครั้ง! หากข้าทำอย่างที่พวกเจ้าว่าจริง ทำไมข้าจึงเลือกใช้นาง!? ข้ายังไม่รู้จักนางดีเลยด้วยซ้ำ! เห็นแบบนี้ข้าก็ไม่โง่หรอกนะ!!” ซาโลยาโต้กลับทันที สาวใช้หลายคนส่งเสียงสนับสนุนคำนาย เคธีเป็นแค่เด็กล้างห้องน้ำ ใกล้ชิดเจ้านายน้อยกว่าพวกเธอ ทำไมซาโลยาต้องใช้คนแบบนี้

“ท่านหญิงซาโลยา ท่านอย่าได้แก้ตัวเลย ข้ามีหลักฐาน!” เคธีประกาศเสียงดัง ทำเอาซาโลยาขมวดคิ้ว เคธีกล่าวว่า “ใบสัญญาจ้างนั้นอยู่กับท่าน ค้นห้องของท่านก็ต้องเจอ!

ชาลอนเน่หันไปมองเหล่าทหารของตระกูลมอนโตเซราที่ออเดรเคยมอบให้เธอ ในตอนที่เขายังรักและหลงเธออยู่ พร้อมสั่งการเสียงดัง “ค้น!

“พวกเจ้ากล้าขึ้นห้องนอนของข้าหรือ!?” ซาโลยาตวาดเสียงดังลั่น

เหล่าทหารมองชาลอนเน่ พอชาลอนเน่พยักหน้า สื่อว่าตนเองจะรับผิดชอบทั้งหมดเอง พวกเขาก็กรูกันขึ้นชั้นสองของคฤหาสน์หลัก เหล่าคนของคฤหาสน์หลักเร่งมาขวาง แต่พอเห็นอาวุธของเหล่าชายฉกรรจ์ที่ได้ชื่อว่าทหารก็ชะงักถอย ซีอาน่าวิ่งเข้ากอดมารดาของตน

“ท่านแม่...”

ซาโลยารู้ว่าลูกสาวตัวสั่นระริก แม้ในใจจะหวาดหวั่น แต่ก็ทำเข้มแข็ง กอดลูกสาวเอาไว้พร้อมเอ่ยอย่างมั่นใจ “เจ้าวางใจซีอาน่า แม่ไม่ได้ทำ”

ซาโลยาย่อมไม่ทำอยู่แล้ว มารดาของซีอาน่ามุ่งหวังแค่ความรักของออเดร เมื่อทุกวันนี้สามีค้างแต่ที่คฤหาสน์หลัก แทบไม่ไปเยือนคฤหาสน์รองเลยแม้แต่น้อย ทำไมเธอจะต้องสนใจชาลอนเน่ และเฮเลนน่าสองแม่ลูกนั่นอีกเล่า ซีอาน่านึกถึงใบบันทึกโชคชะตาที่เคยอ่าน และคิดวิเคราะห์จากสถานการณ์ปัจจุบัน ในใบบันทึกนั้นกล่าวว่าซาโลยาถูกจับได้ว่าส่งคนมาลักพาตัวเฮเลนน่า แต่ทว่าพอเธอมาเกิดเป็นซีอาน่า จึงรู้ว่าซาโลยาไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่ทุกคนเห็น หรือว่ามันจะมีคนจ้องเล่นงานซาโลยาอยู่จริงๆ

“เจอแล้วขอรับ!” ทหารคนหนึ่งเอ่ย พร้อมรีบก้าวลงมารายงาน

ซาโลยาอ้าปากค้าง ชี้หน้าทหารคนนั้นพร้อมร้องออกมาเสียงดัง “เจ้าใส่ความ...! ใส่ความ…!!!

รอนน่ารีบเข้ามากอดซาโลยาเอาไว้ พร้อมบอกว่า “ท่านหญิงใจเย็นๆ เจ้าค่ะ”

“ทั้งพยาน และหลักฐานมีพร้อมถึงเพียงนี้! หากว่าข้ายังทนให้เจ้ารังแกต่อไป สักวันเจ้าคงเอาชีวิตของลูกสาวข้าแน่!!” ชาลอนเน่ตวาด ดวงตาลุกวาว ตั้งแต่เธอถูกออเดรนำมาชุบเลี้ยง ซาโลยาก็คอยกลั่นแกล้ง หาเรื่องใส่ความไม่เว้นวันไม่เคยขาด วันนี้แหละที่เธอจะได้กำจัดศัตรูออกไปเสียที

ชาลอนเน่อดมองไปที่ประตูบ้านไม่ได้ ทำไมออเดรไม่มาเสียที เธอส่งคนไปตามนานแล้วนี่

“ท่านหญิงชาลอนเน่ ฟ้องศาลเลยสิเจ้าคะ” สาวรับใช้ที่อยู่ด้านหลังกระซิบบอก ดวงตาของชาลอนเน่วาวโรจน์คล้ายนึกได้ ทุกวันนี้ออเดรไม่ได้ดูรักและลุ่มหลงเธอเหมือนเก่าแล้ว ให้เขากำจัดซาโลยาคงทำไม่ได้ แต่ถ้าเป็นศาลล่ะก็...

“ไปศาลมังกร!” ชาลอนเน่บอก

ซีอาน่าที่กำลังปลอบประโลมซาโลยาหันขวับ ก่อนจะผละจากมารดาของเธอมาคว้าชายกระโปรงของชาลอนเน่ พร้อมร้องไห้ออกมาเสียงดัง

“อย่านะเจ้าคะท่านชาลอนเน่! ซีอาน่าขอร้องท่าน! หากเรื่องนี้ขึ้นศาลไม่ว่าจะเป็นจริงหรือเท็จ ท่านแม่ของข้าก็ต้องเสื่อมเสีย! เห็นแก่ข้าอย่าทำนะเจ้าคะ!

เสื่อมเสียชื่อเสียงหรือ หึ! โทษของการลักพาตัวหมายทำลายชีวิตของเด็กคนหนึ่งมันหนักกว่าเสื่อเสียชื่อเสียงมากนัก!’ ชาลอนเน่ผลักร่างเล็กๆ ของซีอาน่าออกอย่างไม่ลังเล เอ่ยอย่างชิงชัง “อย่ามาแตะตัวข้าและลูกนะ!

“ท่านชาลอนเน่! ยังไงเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันนะเจ้าคะ! อย่าให้เรื่องนี้ต้องถึงศาลเลย!” ซีอาน่าร้องเสียงดัง

“ข้าไม่มีพี่สาวอย่างเจ้า!!” เฮเลนน่าหันมาตวาดใส่ซีอาน่า

ซาโลยาวิ่งมาคว้าลูกสาวของตัวเอง เอ่ยเสียงดังเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง “ลูกไม่ต้องไปขอร้องมัน! ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น!!

ชาลอนเน่มองเหล่าทหาร ทุกคนกรูกันจับร่างของซาโลยา บังคับพาไปด้วยกำลังทำเอาซาโลยาร้องลั่น

“ทำบ้าอะไร!? ข้าเป็นภรรยาเอกของออเดรนะ! ปล่อยข้า!

“ท่านแม่เจ้าคะ! ท่านแม่!” ซีอาน่ากรีดร้อง พยายามผุดลุก แต่กลับล้มลงอีกครั้ง เธอได้แต่กรีดร้องเมื่อซาโลยาโดนอุดปากและพาตัวขึ้นรถม้าไป “ท่านแม่!!

“คุณหนูซีอาน่า!” รอนน่าถลามากอดซีอาน่า กระซิบถามเสียงเครียด “ทำอย่างไรดีเจ้าคะ”

ดวงตาที่ฉ่ำไปด้วยน้ำตาของซีอาน่าเปลี่ยนแวว แวบหนึ่งที่รอนน่ารู้สึกขนหัวลุกยิ่งนัก ซีอาน่าเอ่ยเสียงแหบแห้ง

“พวกเราก็ต้องไปศาลกันทุกคนน่ะสิ”

 

**

 

ศาลมังกรคือศาลที่มีมังกรเป็นผู้ตัดสินความยุติธรรม มักจะเปิดเฉพาะเมื่อคนในตระกูลใหญ่กระทำความผิด ซึ่งเหล่ามังกรจะเป็นผู้ตัดสินด้วยตัวเอง ภายในศาลแห่งนี้ จะมีผู้มาฟังการตัดสินคดีเสียกี่คนก็ได้ ทันทีที่ระฆังแจ้งความถูกสั่น มังกรทั้งสามจะร่อนลงมาจากที่อยู่อาศัย และตัดสินคดีด้วยความยุติธรรม

พอชาวบ้านละแวกนั้นได้ยินเสียงลั่นระฆัง พวกเขาก็เข้ามาในศาล นั่งบนที่นั่งที่มีระดับสูงต่ำลดละกันไป เพดานศาลแห่งนี้เปิดโล่ง เพื่อให้มังกรบินถลาลงมานั่งบนบัลลังก์ได้ ในตอนนี้เมื่อเหล่าตระกูลใหญ่ทราบเรื่อง ก็เร่งทิ้งการงานของตนเองเดินทางมายังศาลแห่งนี้ กาเร็ต และนาเดียกุมมือกันมา เห็นซาโลยานั่งหน้าเผือดสี มีซีอาน่าร้องไห้กอดมารดาของตนเอาไว้ สีหน้าของผู้นำตระกูลคินเคล่าก็เปลี่ยนแปลงไปหลายตลบ

“นี่มันอะไรกัน” กาเร็ตเอ่ยเสียงต่ำด้วยแรงอารมณ์ นาเดียต้องคอยลูบหลังมือสามีของตนเอาไว้ ไม่ให้เขาเผลอเสียมารยาทในศาล ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน ซาโลยาคิดลักพาตัวเฮเลนน่าไปขายเป็นทาส และถูกจับมาขึ้นศาลในวันนี้

“ท่านแม่เจ้าคะ เทพมังกรทรงความยุติธรรม ท่านแม่จะปลอดภัยแน่นอนเจ้าคะ” ซีอาน่าร้องไห้พลางเอ่ยปลอบมารดาของตน ซาโลยากอดลูกสาวของตนเอาไว้แน่น ในตอนนั้นออเดรมาถึง ดวงหน้าของเขาเผือดสี เขาถูกกันไว้ในที่เฉพาะของครอบครัว ทุกคนมุงดูเรื่องราวทั้งหลายอย่างสนใจ

ฝ่ายหนึ่งที่ชาลอนเน่และเฮเลนน่าที่มีสีหน้าเหมือนรอดพ้นความตายมาหมาดๆ เป็นคนที่งดงามน่ารักน่าทะนุถนอมด้วยกันทั้งคู่ เฮเลนน่ายังร้องไห้กอดมารดาแน่นราวกับไม่ยอมพรากจาก พาลให้คนมองดูแล้วอยากปลอบประโลมยิ่ง อีกฝ่ายหนึ่งคือซาโลยาที่กอดซีอาน่าที่พยายามปลอบมารดาด้วยถ้อยคำแบบเด็กๆ ท่าทางเข้มแข็งจนคนมองอดชม แต่ถ้าพิสูจน์แล้วว่าซาโลยาผิดจริง ทั้งสองคนนี้จะไม่มีที่ยืนในแอสโทเรียไปอีกนาน

“ทำไมจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ได้” ออเดรถามคนรับใช้ของตน แต่ฝ่ายชาลอนเน่ไม่ยอมตอบ มีแต่คนรับใช้ของฝ่ายซาโลยาที่ไปอธิบายเรื่องราวให้เขาฟังคร่าวๆ ออเดรยิ่งฟังยิ่งหน้าเปลี่ยนสี เรื่องเช่นนี้ควรให้เขาเป็นคนตัดสินใจ เป็นเรื่องราวในครอบครัว เอามาเปิดเผยภายนอกเช่นนี้ แล้วเขาจะมองหน้าโรเบิร์ตอย่างไรเล่า น่าอาย น่าอายเหลือเกิน!

จนตอนนี้ออเดรก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ รถม้าที่แล่นกลับตระกูลของตนจึงเกิดเสียหายหนักขึ้นมาได้ ทำให้เขามาไม่ทัน ชาลอนเน่จึงพาทุกคนมาที่ศาลเสียก่อน

เหล่าตระกูลใหญ่ทั้งหลายมากันครบยกเว้นตระกูลวาเรนโนซาที่ไม่สมาคมกับใครมานานมากแล้ว ออเดรเห็นอย่างนั้นก็ยิ่งอับอายมากขึ้นไปอีก ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายผิดในวันนี้ เขาย่อมต้องลงโทษคนผู้นั้นอย่างสาสม!

มังกรวาโยสามตนโผบินมาถึง และกลับร่างกลายเป็นมนุษย์ ชุดคลุมของพวกเขาเป็นสีเหลืองทองเลอค่า นั่งลงบัลลังก์ขนาดใหญ่ สูงขนาดที่ต้องแหงนมอง เพื่อตัดสินความ มีมังกรตัวเล็กกลมป้อมสีน้ำตาลอ่อน ที่ดูจะเป็นมังกรรับใช้ บินมาค้างกลางอากาศ ประจันหน้าพวกซีอาน่า พร้อมแผดเสียงว่า

“เคารพเทพมังกร”

ทุกคนทำความเคารพอย่างแข็งขันไม่เว้นแม้แต่มังกรผู้พูดก็ต้องหมุนตัวไปโค้งศีรษะให้เหล่ามังกรวาโย จากนั้นมังกรอ้วนกลมจึงหมุนตัวกลับมา มันยังคงบินอยู่ตลอด เท้าไม่แตะพื้น ความน่ารักนี้ลดทอนความน่าเกรงขามของศาลไปได้มากโข

มันหยิบเอาใบร้องทุกข์มาอ่าน เอ่ยเสียงดังกังวานก้องว่า

“ผู้ร้องทุกข์คือ ชาลอนเน่ มอนโตเซรา กล่าวโทษจำเลยคือซาโลยา มอนโตเซรา ข้อหาลักพาตัวเฮเลนน่า มอนโตเซรา โดยมีพยานและหลักฐานพร้อม...” พูดถึงตรงนี้มังกรน้อยก็หยุดพูด เอ่ยถามอย่างงุนงง “...เมื่อมีพยานและหลักฐานแน่นหนา ทำไมจึงมายังศาลเล่า”

ปกติผู้นำตระกูลใหญ่ทุกคนสามารถตัดสินเรื่องราวภายในบ้านได้ จะสังหารคนในครอบครัวผดุงความยุติธรรม หากมีเหตุผลเพียงพอก็ไม่มีใครว่า หากไร้เหตุผลก็แค่โดนก่นด่า และเรื่องที่เกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องภายในครอบครัวชัดๆ ทำไมจึงได้มายังศาลให้ขายขี้หน้าเช่นนี้อีก

ชาลอนเน่เป็นคนต่างถิ่น หลายปีมานี้แทบไม่ได้ออกจากคฤหาสน์ตระกูลมอนโตเซราเลย และยิ่งไม่ได้ออกงานสังสรรค์เหมือนอย่างที่ซาโลยาไปประจำเพราะเธอมีตำแหน่งเป็นเพียงภรรยารอง เรื่องที่ว่ามาศาลแล้วครอบครัวต้องขายขี้หน้าหรือไม่ เธอไม่มีวันรู้

“เรียนท่านมังกร เพราะท่านหญิงซาโลยาไม่ยอมรับความผิด ข้าเป็นเพียงภรรยารองหวาดกลัวว่าหากวันนี้ไม่ได้รับความเป็นธรรม ในวันหน้าลูกสาวจะต้อง...ฮึก...” ชาลอนเน่ร้องไห้ออกมา ทำท่าจะพูดไม่ออก

ซาโลยาเอ่ยเสียงดัง “ข้าไม่ได้ทำผิดอะไร!

“หุบปาก!” มังกรน้อยหันมาแผดเสียงใส่ซาโลยา “ข้ายังไม่ได้ถาม เจ้าพูดได้อย่างไร!?

ซาโลยาเม้มปากแน่น ก้มศีรษะขออภัยและเงียบไป

“เจ้าพูดมา” มังกรน้อยหันไปเอ่ยกับชาลอนเน่ด้วยเสียงทรงอำนาจ

ชาลอนเน่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นโดยละเอียด ทั้งการที่วันนี้ซาโลยาเร่งพาซีอาน่าไปโรงเรียนก่อนเฮเลนน่า ซึ่งเป็นจุดผิดสังเกตยิ่งนัก และจากนั้นก็เล่าว่าเคธีมาหาเธอได้อย่างไร และเธอทำอะไรบ้าง จนได้ตัวเฮเลนน่ากลับมา มังกรน้อยจึงหันไปหาเคธีต่อ เด็กสาวคนนั้นเอ่ยอย่างฉะฉาน ตอบได้อย่างสวยงามหมดจรด จากนั้นทหารประจำศาล จึงยื่นหลักฐานที่เป็นลายลักษณ์อักษร ลงนามชื่อของซาโลยา เพื่อว่าจ้างอันธพาลมาลักพาตัวเฮเลนน่า

พอพูดจบ ชาลอนเน่คล้ายทนไม่ไหว ร้องไห้ออกมาเสียงดัง

“เทพมังกรโปรดเมตตาด้วย! ข้าเป็นคนไร้หัวนอนปลายเท้า อยู่บ้านเขา ไม่ว่าเขาให้อยู่ ให้กินเช่นไรก็ไม่เคยบ่น แต่ที่เจ็บปวดคือตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมนางต้องทำลูกข้า! ทำไมไม่ทำกับข้าแทนเล่า!!?

เสียงสุดท้ายแผดลั่น พร้อมร้องไห้ออกมา “ข้ามีลูกคนเดียว! ข้ามีลูกสาวคนเดียว...!!

เสียงนั้นเหมือนสัตว์ป่ากรีดร้องที่เห็นลูกเจ็บ ชวนให้น่าเห็นใจและเวทนา คนที่เชื่อในข่าวลือล้วนมองซาโลยาด้วยสายตาไม่เป็นมิตร และหันไปซุบซิบกันยกใหญ่

“เงียบก่อน!” มังกรน้อยแผดเสียงดังลั่น พอทั้งศาลตกอยู่ในความสงบแล้ว จึงหันไปหาซาโลยาแล้วตวาดถามเสียงดัง

“เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่!?

“ข้าไม่มีอะไรจะพูดเจ้าค่ะ! เพราะข้าไม่ได้ทำ!” ซาโลยายังยืนยันคำเดิม



อัพเมื่อโลกต้องการ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 684 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,809 ความคิดเห็น

  1. #6665 SONAKY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:19
    ตอแหล!!!
    #6,665
    0
  2. #5702 Noong7 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:07
    รู้เลยนะคะว่าตอนต่อไป พวกสตอว์เบอร์รี่จะโดนอะไร อุ้ก้ากกกกกกก อยมกให้แฉทุกอย่างให้ทุกคนรับรู้รวมถึงการหลงภรรยารองมากกว่าหลัก
    #5,702
    0
  3. #1700 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 12:40
    จับแม่ลูกคู่นี้ขึ้นเขียงไปเลยจ้า ทนดูคนสตอเบอร์รี่ไม่ไหววววว
    #1,700
    0
  4. #350 วายุจัง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 13:30
    จัดไป เอาให้เดี้ยงคาสารเลยแอสซี่
    #350
    0
  5. #252 pafrank (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 11:12
    งง ซีเอน่า จะทำไรหว่า ปล่อยซะขนาดนี้ เปน เทพแห่งโชคชะตา ไม่ใชหรอ
    #252
    0
  6. #251 Anasia P. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 03:29

    โอ๊ยย ค้างไปมั้ยยย สรุปจ้าไซอาโผล่มา ยืนยันให้พร้อมเหล่างูน้อย// ครบ 7 วันที่จะได้เจอหน้ากันแล้วนิ รถออเดรเสีย ฝีมือซีอาน่าแน่ๆ เดะต้องมีหักมุมชัวร์

    #251
    0
  7. #250 - - - What!? (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 01:20
    อย่าทำร้ายกันอย่างนี้สิคะไรท์
    ขอฟินๆเต็มตอนหน่อยเถอะน้าาาา
    #250
    0
  8. #249 Antimatter (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 00:30

    ค้างเกินไปแล้วครับ

    #249
    0
  9. #248 Minako's Apissada (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 23:33
    แอดได้โปรดเมตตารีดด้วยเถอะ อย่าทำให้ค้างเลยตอนนี้รีด เอ๊ย โลกต้องการรีดอย่างมากมาย
    #248
    0
  10. #246 ColTe (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 23:10
    รอดูว่าซีอาน่าจะพลิกสถานการณ์ยังไง
    #246
    0
  11. #243 I_am_Por (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:37
    อ่านไปอ่านมารู้สึกว่า ถ้าโรเลนโซ่ มานี้ตาเถ้ามังกรวาโยทั้งหลาย จะเป็นไง จริงแค่นางเอกแสดงตัวว่า เป็นชาวสวรรค์ พวกตาเถ้าก็ต้องให้เกียรติแล้ว งืม ยังไงก็ต้องรอด พึมพำบอกตัวเอง 555+
    #243
    0
  12. #242 tiprada vaniz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:35
    ความคิดตอนเห็นชื่อตอน:ศาลอีกแล้วเดจาวูโคตรๆ อาจได้แรงบันดาลใจมาจากใครบางคน.... พอโดนbullyหนักๆเข้าเหมือนใครบางคนเลยปล่อยโรคใส่คนทั้งอาณาจักรจนมีเรื่องได้ขึ้นศาลให้ผงาดขึ้นได้เหมือนใครบางคน (ระแวง)//สรุปใครซุ่มป่วนบ้านนี้ หลายรอบล่ะนา
    #242
    1
    • #242-1 Vector-G(จากตอนที่ 15)
      13 กรกฎาคม 2561 / 23:11
      ไอดอลเลยค่ะคนนั้นอ่ะ 555555
      #242-1
  13. #241 cattycall (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:08
    ลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น รออ่านต่อ
    #241
    0
  14. #240 DoubleJs (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:07
    หึหึหึหึ
    #240
    0
  15. #239 15332082 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:59
    ทำไมไม่โต้กลับบ้างอะ ทำไมยอมอยู่ฝ่ายเดียว ชักจะโมโหแล้วอะ ไม่ชอบเลยทำไมอ่อนแอแบบนี้ถึงจะรู้ว่ามีแผนก็เหอะแต่มันขัดใจจริงๆ
    #239
    0
  16. #238 piiis (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:34
    อยากเจอไซอาแล้วววว
    #238
    1
    • #238-1 I_am_Por(จากตอนที่ 15)
      13 กรกฎาคม 2561 / 21:54
      จริงค่ะ ไซอา จะให้เห็นหน้าวันนี้ ยังไง ก็ต้องจบลงที่ซีอาน่า และแม่รอด ได้ไปเจอไซอา ตอนค่ำทันแน่
      #238-1
  17. #237 KTTT5555 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:29
    ไรท์คะ ค้างงงงงงงง
    #237
    0
  18. #236 Jorjaen_Sama (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:23
    โคตรค้าง
    #236
    0
  19. #235 Frame Master ch (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:13
    ไรท์ ตอนนี้โลกต้องการไรท์มากกกกก
    #235
    0
  20. #234 mai146 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:06
    ค้างงงงงง แต่วันนี้ครบเจ็ดวันแร้วป้ะ อยากเห็นหน้าไซอาอ่าา
    #234
    0
  21. #233 Nendtime (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 21:00

    เรื่องสนุกกำลังจะเกิดแล้วสิ :>

    #233
    0
  22. #232 StarFirework (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:58
    สถานะความรู่สึก : เหมือนเข้าห้องน้ำไปเขร้ แต่ไม่ทันสุดโดนเรียกไปทำงานอ่ะ
    #232
    0
  23. #231 aunna-3- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:54
    ค้างหนักมาก ใจจะขาดแล้วไรท์คะะะ
    #231
    0
  24. #230 รักหลอก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:45

    เดี๋ยวนี้ริ๊ดคนนี้ของไรท์ ป้องการความค้างด้วยการอ่าน คอมเม้นก่อน....

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    พอเห้นว่าค้างเท่านั้นแหละ กุไม่อ่านของวันนี้ก้ได้ 5555

    #230
    0
  25. #229 ~NaRue~ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 20:42
    ค้าง ค้างมาก ค้างจริงๆ
    แอสซี่จะทำยังไงต่อ แต่เชื่อว่ามีแผนแน่นอน
    #229
    0