ASTORIA.

ตอนที่ 16 : บทที่ 15 : ศาลมังกร 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 783 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

 

“ข้าไม่มีอะไรจะพูดเจ้าค่ะ! เพราะข้าไม่ได้ทำ!” ซาโลยายังยืนยันคำเดิม

มังกรน้อยกำลังจะหันไปขอคำตัดสินจากเทพมังกร ทว่าเสียงเล็กๆ ของเด็กหญิงคนหนึ่งก็ดังขึ้นเสียก่อน

“ท่านเทพมังกร ข้าขอพูดอะไรสักหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”

มังกรน้อยหันมา ทีแรกมันจะตัดบทเพราะเห็นว่าคนเอ่ยเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็กๆ แต่ครั้นเห็นเกล็ดมังกรวาโยที่ถูกนำมาเป็นเข็มกลัดตัดที่เสื้อของซีอาน่า มันก็เปลี่ยนใจ

“เชิญ”

เด็กคนนี้ต้องมีอะไรดี จึงได้รับเกล็ดมังกร คงฉลาดเฉลียวมากพอจะเสียเวลาฟัง

ซีอาน่าโค้งศีรษะขอบคุณ ซาโลยาจับมือลูกสาว แต่ซีอาน่าปลดมือของมารดาบอก พร้อมตบหลังมือซาโลยาน้อยๆ คล้ายปลอบประโลม ท่าทางของเด็กหญิงสุขุมมาก เหมือนภูเขาใหญ่ที่ไม่ไหวเอนต่อสิ่งใดๆ ทำเอามังกรวาโยทั้งสามตนที่นั่งอยู่หรี่ตามองอย่างพินิจ

ซีอาน่าทำความเคารพหนึ่งครั้ง มังกรน้อยถาม

“เจ้ามีอะไรจะพูดหรือ”

“ข้าอยากทราบเจ้าค่ะ ว่าเพราะอะไรท่านชาลอนเน่จึงคิดว่ามารดาของข้ามีเหตุจำเป็นขนาดต้องจ้างอันธพาลไปลักพาตัวน้องสาวด้วย”

คำถามนี้ทำเอาทุกคนในศาลรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ซีอาน่าปาดน้ำตาที่ข้างแก้ม มังกรตัวน้อยเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เจ้าหมายความว่ายังไงน่ะ”

“ข้ามีนามว่า ซีอาน่า มอนโตเซรา กำเนิดจากท่านซาโลยา มอนโตเซรา นามสกุลเดิมคือคินเคล่า ตระกูลใหญ่อันดับสองของแผ่นดินนี้ และในเมื่อมารดาของมาจากตระกูลสูงส่ง และท่านชาลอนเน่ก็ได้เอ่ยปากเองว่าตนเป็นเพียงหญิงไร้หัวนอนปลายเท้า ทำไมมารดาของข้าต้องคิดร้ายกับนาง และทำไมมารดาของข้ายังคิดร้ายกับเฮเลนน่าอีก ในเมื่อมารดาของข้าก็มีข้าเป็นลูกสาวเหมือนกัน...” ซีอาน่าหันไปมองชาลอนเน่ คราวนี้ถามเสียงดัง

“ทั้งศักดิ์! ฐานะ! หรืออะไรทั้งหลาย! พวกท่านดีกว่าพวกเราตรงไหน ทำไมพวกเราจึงต้องไปคิดร้ายต่อพวกท่านด้วย!?

ทุกคนในศาลอ้าปากค้าง ฮือฮาออกมาในทันที นั่นสิ ซาโลยาเป็นภรรยาเอกของออเดร ฐานะทางบ้านสูงส่งกว่าชาลอนเน่ที่ลอยมากับน้ำอย่างเทียบไม่ติด ส่วนซีอาน่านั้นมีได้ชื่อว่าอัจฉริยะในโรงเรียน แล้วทำไมพวกเธอต้องคิดร้ายกับชาลอนเน่และเฮเลนน่าด้วย ทั้งที่พวกเธอสูงส่ง เหนือกว่าทุกทาง!

“ก็...ก็...ก็เพราะ...” ชาลอนเน่หน้าเปลี่ยนสี

ซีอาน่าถามเสียงดัง “โรงเรียนสอนข้าว่า การกระทำทุกอย่างล้วนแล้วแต่มีเหตุผล เหตุผลของฝ่ายข้าคืออะไรหรือ ท่านแม่จึงต้องลักพาตัวเฮเลนน่า จะบอกว่าอิจฉาที่พวกท่านได้รับความรักจากท่านพ่อ? อาจารย์สอนพิเศษของข้าทุกคนเป็นพยานให้ได้ว่า ทุกวันท่านพ่อและท่านแม่ของข้าจะนั่งเคียงกันดูข้าร่ำเรียนเขียนอ่าน อาหารเย็นทุกมื้อ ท่านแม่จะทำอาหารให้ท่านพ่อด้วยตัวเองเสมอ ตกดึกท่านพ่อและท่านแม่ใช้เวลาอยู่ร่วมกันทั้งคืน ท่านแม่ของข้าได้รับความรักเอาใจใส่จากท่านพ่อมากขนาดนี้ ทำไมพวกเราต้องไปแยแสพวก...ท่านอีกเล่า”

ชาลอนเน่หน้าเปลี่ยนสี สายตาของซีอาน่าทิ่มแทงเธอ ผิดกับตอนที่เจ้าตัวร้องไห้ เกาะชายกระโปรงเธอเอาไว้และขอร้องไม่ให้เธอมายังศาล สายตานั้นราวกับผู้ใหญ่กำลังไล่ต้อนเด็กจนจนมุม...

“คุณหนูซีอาน่าเจ้าคะ ไม่ว่าเหตุผลเป็นอะไร ท่านซาโลยาก็ผิดจริง ข้าเป็นพยานให้ได้ และนี่ก็คือหลักฐาน!” เคธีเอ่ยเสียงดัง ดึงความสนใจทุกคน

“เจ้าเป็นใครเคธี...” ซีอาน่าเอ่ยเสียงเรียบ “ก็แค่คนล้างห้องน้ำ มาอยู่ในคฤหาสน์ของเราไม่นาน ทำไมมารดาของข้าต้องไว้ใจเจ้าขนาดนั้น หลักฐานชิ้นนี้...อ่อนเกินไปหน่อยกระมัง...” ซีอาน่ายิ้มเย็น

“...แม้ข้ายังเด็ก แต่ก็พูดได้เต็มปากเต็มคำ หากข้าเป็นคิดจ้างวานอันธพาลให้ไปทำร้ายใคร ทำไมข้าจึงยอมเขียนชื่อของข้าลงในใบสัญญาจ้าง แถมยังเอาไปเก็บไว้ในห้องนอนของตัวเองอีกด้วย ข้าทำลายมันทิ้งไปเสียไม่ดีกว่าหรือ!!

ทุกคนฮือฮาอีกระลอก ใช่แล้ว หากคิดร้ายกับคนอื่นจริง คงไม่มีใครโง่ทิ้งหลักฐานไว้ให้สาวมาถึงตัวเอง หลักฐานนี้อ่อนเกินไปจริงๆ

“ซีอาน่าไม่ธรรมดาเลย” โรเบิร์ตเอ่ยเสียงเครียดกับภรรยา แอนนาพยักหน้ารับ

“ไม่อยากจะเชื่อว่านางอายุเพียงเจ็ดปี”

“และที่ข้าสงสัยอีกอย่างหนึ่งนะเคธี...” ซีอาน่าหันมาสบตาสาวใช้ที่อ้าปากค้าง “เจ้าพูดชัดเจนตอนที่อยู่ที่บ้านของข้า พูดอย่างมั่นใจเลยว่ามารดาของข้าเก็บหลักฐานเอาไว้! พูดอีกด้วยซ้ำว่าค้นห้องนอนของท่านแม่ก็น่าจะเจอ! ทำไมเจ้ามั่นใจถึงเพียงนั้น หรือว่าเจ้าเป็นคนเอามันไปใส่ไว้ในห้องนอนท่านแม่ของข้า!?

ทุกคนฮือฮาอีกระลอก รอนน่าเอ่ยเสียงดังในทันที

“ใช่แล้ว! เจ้าพูดอย่างชัดเจนเลย! ข้าเป็นพยานให้ได้!

“ข้าด้วย!

“ข้าก็ได้ยิน!!

เคธีเห็นสายตาของใครต่อใครพุ่งตนมาที่ตนเอง ทั้งเสียงสนับสนุนคำพูดนั้นดังลั่นไปทั่ว เธออดมองซีอาน่าไม่ได้ นี่ใช่เด็กหญิงคนเดียวที่ทำท่าน่ารักซุกซนคนเดียวกับที่เธอเคยเห็นในคฤหาสน์หลักจริงหรือ ทำไม...ทำไม...

“แต่ข้ามีพยานอีกนะ!” เคธีร้องเสียงดัง หวังจะให้เสียงของตนกลบเสียงทุกคน “ท่านเทพมังกร ข้าและนายหญิงซาโลยาไปตรอกเพื่อจ้างอันธพาลพวกนั้นจริงๆ! ทุกคนที่ตรอกนั้นเห็นกับตา!

“ไม่จริง! ข้าไม่เคยไปที่นั่น!” ซาโลยาร้องออกมาเสียงดังลั่น

“พวกเจ้าเงียบ!” มังกรน้อยแผดเสียงร้องลั่น ก่อนจะบินขึ้นไปสูง กระซิบคุยกับมังกรทั้งสามอยู่หลายคำ ก่อนจะบินลงมาประกาศ “ท่านเทพมังกรเห็นแล้วว่าคดีนี้มีจุดน่าสงสัยอยู่มากมาย เราต้องสืบให้ชัดเจน เจ้าสาวรับใช้!

เคธีก้มหน้าตัวสั่น “เจ้าค่ะ!

“เจ้าไปว่าจ้างอันธพาลคนนั้นที่ไหนหรือ!?” มังกรน้อยถาม

“ตรอกทางถนนตะวันตกเจ้าค่ะ!” เคธีตอบอย่างฉะฉาน “ท่านซาโลยาให้ข้าน้อยพาไป มีคนพบเห็นมากมาย!

ซีอาน่าส่ายหน้าให้ทุกคนเห็นชัดเจน มังกรตัวน้อยหันมาถามเธอ “เด็กน้อย เจ้าส่ายหน้าเพราะอะไร”

“ข้าแค่คิดว่า ถ้าหากข้าจะทำร้ายใคร ข้าต้องหลบซ่อนตัวตน ไม่ปล่อยให้ใครเห็นข้าได้หรอกเจ้าค่ะ” ซีอาน่าตอบ

ทุกพยักหน้ารับ หันไปพูดคุยกันเสียงดัง จริงอย่างที่ซีอาน่าว่าทุกประการ ดูเอาเถอะ เด็กตัวเท่านี้ยังรู้เลย แล้วพวกผู้ใหญ่จะคิดไม่ได้ ได้อย่างไร

“แต่มีคนเห็น...” เคธีปากคอสั่น เธอไม่น่ายอมให้ชาลอนเน่มาศาลเลย อย่างน้อยก็น่าจะห้ามเอาไว้ บอกว่ากลัวความผิดก็ได้ แต่ในตอนนั้นเธอคิดไม่ทัน ตอนนี้มาคิดได้ก็สายไปเสียแล้ว!

“เมื่อเจ้ายืนกรานถึงเพียงนี้ ข้าก็จะให้ทหารไปพาตัวคนที่ตรอกพวกนั้นมา เพื่อชี้ตัวจำเลย” มังกรน้อยว่า

เคธีอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อย ขอแค่มีคนบอกว่าซาโลยาอยู่ที่นั่น คำพูดของเธอก็จะมีน้ำหนักมากขึ้น!

ทหารของศาลนั้นเป็นทหารที่ขึ้นตรงกับมังกร ทำงานรวดเร็วยิ่ง ไม่ช้าก็พาคนในตรอกมามากมาย ทุกคนดูมึนงงสับสน แม้จะทำความเคารพเทพมังกรแล้วก็ตาม มังกรน้อยเอ่ยปากถาม

“พวกเจ้าตอบคำถามข้า จำสาวใช้คนนี้ได้หรือไม่”

ทุกคนมองไปยังเคธี ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างงงๆ มังกรน้อยถามอีกว่า

“เคยเห็นนางที่ไหน และไปกับใคร”

“เห็นนางที่ตรอกเมื่อแปดวันก่อนขอรับ...” ชายคนหนึ่งตอบอย่างนอบน้อม “...ในตอนกลางวันนั้น ข้าเห็นนางกับผู้หญิงคนนั้น เดินลับๆ ล่อๆ อยู่ที่ตรอก”

ทุกคนเบิกตากว้างทั้งทีที่ได้ยิน และเห็นในสิ่งที่ชายคนนั้นกระทำ เพราะ ผู้หญิงคนนั้นที่ชายหนุ่มพูด และกำลังชี้ตัวอยู่คือชาลอนเน่ ไม่ใช่ซาโลยา!

“เหลวไหล!” ชาลอนเน่ร้องเสียงดังลั่น “ข้าจะไปที่ตรอกนั่นได้อย่างไร!?

“จริงหรือ” มังกรน้อยถามเสียงดัง

“จริงขอรับ!” ชายคนนั้นตอบ “สาบานให้ท่านเทพมังกรลงโทษ ทุกคนที่นี่ก็เห็น เพราะชายกระโปรงของนาง จู่ๆ ก็ติดไฟ พวกข้าเลยมองหันมองนางกันหมด นางเต้นเหยงๆ ตลกดี!

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ นางมีตาสองสีเช่นนี้ พวกข้าจำไม่ผิดหรอก!

“ใช่แล้ว ข้าก็เห็น”

ทำดีมากอาเทลโรเรีย ซีอาน่าคิดในใจ น้องสาวคนนี้มีเชื้อสายมังกรไฟ เป็นความสามารถในการสร้างภาพมายานิดหน่อย เธอเลยให้อาเทลโรเรียปลอมตัวเป็นซาโลยา ซึ่งโดนเคธีพูดจาหวานหู ล่อหลอกให้เล่นงานเฮเลนน่า ไปที่ตรอกแห่งนั้นเพื่อจ้างอันธพาล แต่ขณะเดียวกันในสายตาของผู้อื่นนั้น พวกเขาเห็นอาเทลโรเรียเป็นชาลอนเน่ มีเพียงเคธีเท่านั้นที่เห็นว่าอาเทลโรเรียเป็นซาโลยา

“ไม่จริง! ไม่ใช่ข้า! พวกเจ้าอย่าได้ใส่ความข้า! ข้าจะทำร้ายลูกสาวของข้าได้อย่างไร!? ตอนนั้นข้าอยู่บ้าน! ไม่ได้ไปที่ตรอกนั้นแน่นอน!

ใช่ เจ้าอยู่บ้าน โดนยาสลบทำให้หลับอยู่ในห้องทั้งวัน ซีอาน่าคิดในใจ

“แปดวันก่อน...” ผู้หญิงคนหนึ่งอุทานออกมาเสียงเบา “เมื่อตอนกลางวัน...นั่นใช่...”

มังกรน้อยหันไปหาผู้หญิงคนนั้น พร้อมบอก “เจ้าพูดมา”

ผู้หญิงคนนั้นหยัดกายลุก และโค้งศีรษะให้เทพมังกร แนะนำตัวเองว่าชื่อ มาเรีย เพอร์เนสัน

“ท่านแม่...” แอนโทนี่ร้องออกมาเบาๆ ไม่นึกว่าท่านแม่ของเขาจะออกมาให้การในศาล

“เมื่อแปดวันก่อน ตอนกลางวัน ข้าได้พบเห็นท่านซาโลยาที่ร้านขายเครื่องประดับเจ้าค่ะ ข้าจำได้ดี เพราะท่านซาโลยาซื้อสร้อยเพชรเม็ดเล็กไปมากมาย ไม่ผิดแน่เจ้าค่ะ”

เหล่าคนรับใช้ทั้งหลายของคฤหาสน์สะท้าน ร้องออกมาในทันที

“ท่านซาโลยาซื้อให้พวกเรา!

“ใช่แล้ว! ท่านซาโลยาต้องไปซื้อของมาให้พวกเรา! ท่านซาโลยาไม่มีทางไปจ้างใครหรอก!

“ใช่ ท่านซาโลยาไม่มีเวลาไปไหนมาไหนหรอก! เพราะหลังจากตอนกลางวันท่านก็ช่วยคุณหนูซีอาน่าห่อขนมอยู่ที่บ้านตลอด!

“แปลว่านาง...มีพยานหลักฐานที่อยู่ชัดเจน” มังกรน้อยเอ่ยเสียงเรียบ

“ช้าก่อนเจ้าค่ะ!” เฮเลนน่าเอ่ยออกมาเสียงดัง ผละจากชาลอนเน่อย่างกล้าหาญ ในตอนนี้ทุกคนมองไปที่ร่างเล็กๆ ของเฮเลนน่าจนหมด “มันอาจจะเป็นเวทมนตร์ลวงตาก็ได้! เพราะนาง...” เธอชี้นิ้วเล็กๆ มาที่ซีอาน่า

“...ก็บอกเองไม่ใช่หรือเจ้าคะว่าถ้าหากเป็นคนร้ายจริง คนร้ายจะต้องหลบซ่อนตัวตน ไม่ยอมให้ใครรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรไม่ดี! แล้วทำไมเคธีเห็นเป็นท่านซาโลยา แต่พวกเขากลับเห็นเป็นท่านแม่ของข้าได้ มันไม่แปลกไปหน่อยหรือ!? หรือว่าท่านซาโลยาจ้างนักเวทเพื่อจงใจใสร้ายแม่ของข้า ส่วนตนเองก็ไปสร้างพยานหลักฐาน ซื้อสร้อยเพชรพวกนั้นมาอุดปากคนรับใช้ของตนเองกัน!?

คำพูดของเฮเลนน่าทุกเอาทุกคนคล้อยตาม สิ่งนี้ก็คือสิ่งที่เป็นไปได้ ถ้าทั้งหมดเป็นเรื่องที่ซาโลยาวางแผนเล่นงานชาลอนเน่เล่า จึงได้จงใจให้เคธีเห็นว่าคนที่ไปด้วยกันคือเธอ แต่กลับคนอื่นมองว่าเป็นชาลอนเน่ อันธพาลพวกนั้นทำงานดีก็เสียเฮเลนน่าไป แต่ถ้าเกิดกลายเป็นเรื่องใหญ่ ก็สามารถป้ายสีชาลอนเน่ได้ว่าเป็นผู้ร้ายคิดให้ร้ายเธอ

“ไม่จริง...!” เอ็มม่าร้องออกมาอย่างกราดเกรี้ยว “ท่านซาโลยาเมตตาพวกเราด้วยใจจริง ไม่ได้คิดเอาเงินทองมาอุดปากพวกข้า! คุณหนูเฮเลนน่าอย่าได้มาใส่ความ!!

“พวกเจ้าเป็นคนรับใช้ของคฤหาสน์หลัก แต่ไหนแต่ไรมาไม่ถูกกับคนในบ้านข้า ย่อมเข้าข้างพวกเดียวกันอยู่แล้ว! ถามหน่อยเถอะเจ้าค่ะท่านเทพมังกร มีเจ้านายที่ไหนจะใจดีขนาดซื้อของมีราคาเช่นนี้ให้คนรับใช้ทุกคน ถ้าหากว่าไม่มีจุดประสงค์ใดแอบแฝงกัน!?” เฮเลนน่าร้องเสียงดัง

ดวงตาของซีอาน่าหรี่ลงมองน้องสาวต่างมารดาของตนเอง เห็นชัดเลยว่าการไปเรียนที่โรงเรียนทำให้เฮเลนน่าเติบโตขึ้นมากจริงๆ รู้หลบรู้หลีก กลายเป็นอสรพิษตัวน้อย สามารถกล่าววาจาให้คนคล้อยตามได้ น่าชื่นชมยิ่งนัก!

“ท่านเทพมังกรเจ้าคะ!” เฮเลนน่าคุกเข่า เอ่ยเจือเสียงสะอื้น “ท่านแม่ของข้าไม่มีทางสั่งให้คนมาจับตัวข้าหรอกค่ะ ท่านตรวจร่างกายของข้าก็ได้ คนที่ลักพาตัวข้าไปเอาแต่ตีข้า! ทำร้ายข้า! รอยแผลยังอยู่เลย! ท่านแม่ของข้าเห็นข้าเจ็บก็ร้องไห้เสียใจแล้ว นางไม่อาจทำได้หรอกเจ้าค่ะ! และอีกอย่าง รถม้าคันนั้นจะเข้าคฤหาสน์ตระกูลมอนโตเซราได้อย่างไรถ้าไม่มีผู้อยู่เบื้องหลัง!

ทุกคนฮือฮา ประเด็นนี้พวกเขาลืมไปเสียสนิท รถม้าจะเข้ามาในคฤหาสน์ได้อย่างไรถ้าหากว่าไม่มีคนให้ท้าย และนอกจากออเดรแล้ว คนเดียวที่สามารถพาคนแปลกปลอมเข้ามาในคฤหาสน์ได้ ถ้าไม่ใช่ซาโลยาแล้วจะเป็นใคร

“นอกจากนี้! ก่อนหน้านี้นางชอบรังแกพวกเราเป็นความจริง! นางชอบกล่าวหาว่าเฮเลนน่าขโมยของของนางไปอยู่เรื่อย ทั้งที่ข้าไม่ขโมย! ท่านเทพมังกร ข้าเป็นเพียงแค่เด็กตัวเล็กๆ ที่เกิดจากภรรยารอง จะสามารถขึ้นไปขโมยของในห้องของท่านซาโลยาได้อย่างไร แค่นี้ก็เห็นชัดแล้วว่านางชิงชังข้า! อยากทำร้ายข้ามาโดยตลอด! ต้องเป็นฝีมือของท่านซาโลยาไม่ผิดแน่ ท่านเทพมังกรมีเมตตา ช่วยพวกข้าด้วยเถอะเจ้าค่ะ!

เฮเลนน่าเอ่ยจบก็ร้องไห้ออกมาอย่างกับว่าความทุกข์ที่สั่งสมมานานถูกระบายจนหมด ร่างเล็กๆ ขดสั่นระริกน่าสงสาร ชวนให้ผู้คนอดเห็นอกเห็นใจไม่ได้ บางคนเริ่มมองไปที่ซาโลยาด้วยสายตาทิ่มแทงแล้ว

“เจ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่” มังกรน้อยหันไปหาซาโลยาที่หน้าเผือดสี ซาโลยาอ้าปากจะเอ่ย แต่พอเห็นฝ่ามือของซีอาน่ากำแน่น เธอก็เปลี่ยนคำพูด

“เมื่อนางคิดเช่นนั้น ข้าก็ไม่มีอะไรจะพูด!

ทุกคนฮือฮาออกมาอีกระลอก ซีอาน่าหันมาหามารดา เอ่ยเสียงเข้มทันที “ท่านแม่เจ้าคะ! ท่านจะหยิ่งผยองเช่นนี้ต่อไป จะไม่มีใครเข้าใจท่านนะ! ข้ารู้ว่าท่านแม่พูดไม่เก่ง แต่สถานการณ์เช่นนี้...ข้าว่าเราจะปิดปากเงียบเหมือนที่แล้วมา ไม่ได้แล้วเจ้าค่ะ!

ทุกคนมองไปที่ซีอาน่า อะไรคือ ปิดปากเงียบเหมือนที่แล้วมา

ซีอาน่าหันมาหาเหล่ามังกร เอ่ยเสียงสุภาพอ่อนโยนว่า “ท่านเทพมังกรเจ้าคะ ท่านแม่ของข้าถูกทำให้กระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก นางคงไม่อยากเอ่ยอะไรทั้งนั้น ข้าขอพูดแทนได้หรือไม่”

มังกรน้อยอ้าปากจะห้าม แต่ทว่าเทพมังกรคนที่นั่งตรงกลางสุดเอ่ยแทรกด้วยเสียงของตนเอง “เชิญ!

ซีอาน่ายิ้มบาง เอ่ยคำขอบคุณ แล้วหันไปหาเฮเลนน่า แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “เฮเลนน่า มอนโตเซรา สิ่งที่เจ้ากล่าวมานั้นถูกต้อง...”

ทุกคนมึนงงสับสน เฮเลนน่าเองก็เช่นเดียวกัน

“ถูกเพียงแค่ว่า ข้าไม่เชื่อว่าท่านแม่ของเจ้าจะจ้างคนลักพาตัวเจ้า แต่ข้าก็ไม่มีทางเชื่อว่าท่านแม่ของข้าจะลักพาตัวเจ้าด้วยเช่นกัน เช้าวันนี้ข้ามีธุระกับท่านโรเบิร์ต เฮมิงตันจึงขอให้ท่านแม่รีบส่งข้าไปโรงเรียนก่อนเวลาเดิมสักเล็กน้อย นี่สามารถตอบคำถามได้ว่าทำไมข้าและน้องสาวจึงไม่อยู่บนรถม้าคันเดียวกันยามที่เกิดเรื่อง ท่านโรเบิร์ตเป็นพยานได้ และการที่คนภายนอกจะเข้ามาในคฤหาสน์ของตระกูลมอนโตเซราของเราได้นั้น ขอแค่มีตราอนุญาตที่ทำจากไม้ ตรวจร่างกายพบว่าไม่ได้บรรทุกอาวุธหรือพกสิ่งอันตรายใดเข้ามา เขาย่อมสามารถเข้ามาในตระกูลของเราได้ และตราอนุญาตนั้น สาวใช้ทุกคนย่อมเห็นและจดจำมันได้ไม่ยาก ถ้าจะวาดให้ช่างแกะสลักปลอมแปลงมันขึ้นมา ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ ผู้ใดมีปัญญาของเพียงแค่นี้ก็สามารถคิดออกได้ แล้วไยเจ้าต้องพยายามแต่จะกล่าวหาท่านแม่ของข้าเล่า”

พูดจบซีอาน่าก็หันไปมองเคธีที่ตัวสั่นเทิ้มในทันที “นางเป็นคนทำความสะอาดคฤหาสน์หลัก ถ้าถามคนอื่นเขาคงคิดว่านางแค่ทำความสะอาด แต่ถ้าถามข้าที่รู้เรื่องในครอบครัวดี นางมักขันอาสาออกไปซื้อนั่นนี่มาให้สาวใช้คนอื่นเป็นประจำ จะแอบไปทำตราอนุญาตนั้นง่ายมาก สำหรับเคธีแล้ว แม้นางจะมาใหม่ แต่แม่ของข้าก็เมตตานางมาก ถึงขนาดเอ่ยปากชมนางให้ข้าฟังอยู่บ่อยๆ นางเองก็ดูเคารพท่านแม่ของข้าดี ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมนางยังกล้ากล่าวร้ายท่านแม่ของข้า หรือว่านางมีเบื้องหลังอะไร”

คำพูดของซีอาน่าคล้ายกระแทกตรงจุด ดวงหน้าของเคธีเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด ซีอาน่าตวาดเสียงดังลั่น

“บอกมาเดี๋ยวนี้นะว่าใครใช้ให้เจ้าแอบเข้ามาในตระกูลของข้า!?

เคธีที่กำลังคุกเข่าอยู่ถึงกับเซถอยหลัง ผงะถอยในทันที ร้องเสียงดังว่า “ข้าไม่รู้! ข้าไม่รู้!...”

“เจ้าจงใจให้ครอบครัวของข้าแตกแยก มุ่งเป้าหมายมาที่ท่านแม่ของข้า คิดอยากให้ตระกูลคินเคล่า และตระกูลมอนโตเซราบาดหมางกันอย่างนั้นหรือ!?” ซีอาน่าถามต่อ “ใครจะได้ประโยชน์กัน...”

“คุณหนูพูดอะไร ข้าไม่รู้เรื่อง!!” เคธีร้องถามออกมาเสียงดัง หันมองเฮเลนน่าแล้วร้อง “คุณหนูเฮเลนน่า ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ข้าหวังดีกับคุณหนู จึงได้ไปเรียนท่านชาลอนเน่เพื่อช่วยท่านนะเจ้าคะ! คุณหนูซีอาน่า ท่านจะเปลี่ยนเรื่องเช่นนี้ไม่ได้!

เฮเลนน่าถูกร้องเรียก ก็ตวาดใส่ซีอาน่า “เจ้าอย่าได้มาเบี่ยงเบนความผิดของแม่เจ้า! พวกเจ้าทำร้ายพวกข้ามากแค่ไหน ทุกคนรู้กันดี!

“เฮเลนน่า!” ซีอาน่าตวัดสายตากลับมามองเฮเลนน่า ท่าทางยามโกรธจัดของเธอทำให้เฮเลนน่าสะดุ้งเฮือก ซีอาน่าชี้ไปที่อีกฝ่ายอย่างหมดความอดทน

“เจ้าเลิกคิดเองเออเองว่าพวกข้าชอบทำร้ายพวกเจ้าได้แล้ว! ข้าถามหน่อยเถอะว่าหากแม่ของข้าร้ายกาจถึงเพียงนั้นจริง! ทำไมเครื่องแต่งกายของเจ้าถึงยังตัดจากร้านชื่อดัง! เครื่องประดับของเจ้าก็มีมากกว่าของข้าด้วยซ้ำ! แล้วเจ้ากับแม่ยังสามารถมีชีวิตอยู่อย่างสุขอุราได้ในคฤหาสน์ที่เล็กกว่าของพวกข้าเพียงไม่เท่าไร!? เจ้าคิดเองเออเองแล้วเอาเรื่องไม่จริงไปประกาศโดยทั่ว ข้าคนนี้ไม่เคยถือสา เพราะอย่างเจ้ามันก็สั่งสอนไม่ได้ แค่ให้เรียกข้าว่าพี่สาวเจ้าก็ยังไม่เคยเรียก! แม่ของข้าสงสารที่แม่ของเจ้ามาตัวเปล่า ไร้ญาติขาดมิตร จึงไม่เคยใช้อำนาจของภรรยาเอกเบียดเบียนสิ่งที่เป็นของพวกเจ้าเลยแม้แต่น้อย! เจ้ายังยืนกรานว่านางเป็นต้องคนร้าย ทำเรื่องทั้งหมด! ความกตัญญูของเจ้ามันอยู่ที่ตรงไหน!?” ซีอาน่าตวัดสายตามองทุกคนในศาล

“ข้าขอถามทุกท่านเถอะ หากข้าและแม่ร้ายกาจอย่างใครเขาว่ากันจริง...พวกนางหรือจะสุขสบายเช่นนี้ หากท่านแม่และข้าอยากลงมือจริง คงไม่จำเป็นต้องใช้วิธีที่อ้อมไปอ้อมมาอย่างนี้กระมัง ด้วยอำนาจของท่านแม่ มีหรือที่จะจัดการพวกนางไม่ได้ แต่พวกนางในยามนี้ มีแม้แต่ทหารไว้อารักขาตัวเอง วันดีคืนดีก็จับท่านแม่ของข้าลากออกมากลางศาลเช่นนี้! เป็นพวกข้าที่รังแกนาง หรือพวกนางที่รังแกพวกข้ากัน!?

คนทั้งหลายมองไปยังชาลอนเน่ และเฮเลนน่า เครื่องแต่งกายของสองคนนี้โก้หรูจริง แทบไม่ด้อยไปกว่าซาโลยาและซีอาน่าเลย พวกเขามาศาลปุบปับ แปลว่าการแต่งกายเช่นนี้คือการแต่งกายปกติยามอยู่คฤหาสน์ ดูสะดวกสบาย ไม่เหมือนคนที่ถูกรังแกยามอยู่ในตระกูลเลยสักนิดเดียว

“เทพมังกร!” คริสตินวิ่งออกมาคนแรก ยืนข้างซีอาน่าพร้อมว่า “ข้ายืนยันเจ้าค่ะ คฤหาสน์ของพวกนางเล็กกว่าคฤหาสน์หลักที่ซีอาน่าอาศัยอยู่เพียงไม่เท่าไร และของที่เฮเลนน่ามีก็แทบจะมีเหมือนกับที่ซีอาน่ามีทุกชิ้น! กับเฮเลนน่าเอง ซีอาน่าก็เรียกนางว่าน้องสาวทุกคำ แต่นางไม่เคยเรียกซีอาน่าว่าพี่สาวเลยสักครั้ง! และยัง...ยังชอบว่าร้ายพี่สาวของตัวเองที่โรงเรียนอยู่เป็นประจำเลยด้วย! ข้ารู้เพราะนางบอกให้ข้าเลิกคบกับซีอาน่า แล้วให้ไปคบกับนางแทน!

ทุกคนฮือฮาออกมา เหตุการณ์กลับตาลปัตร ข่าวลือทั้งหลายผิดหมด นี่คือการที่บ้านเล็กว่าร้ายบ้านใหญ่ชัดเจน

“เทพมังกร!” จอร์แดนก้าวออกมาอีกคน เฮเลนน่าเห็นเขาก็ทำท่าจะร้องไห้ออกมาทันที “ข้ายืนยันอีกคนว่าเห็นทหารได้รับคำสั่งของท่านชาลอนเน่ขึ้นไปบุกค้นห้องนอนของท่านซาโลยา และท่านชาลอนเน่ยังสั่งให้เหล่าทหารจับตัวท่านซาโลยามาที่ศาลอีกต่างหาก! ทั้งที่ซีอาน่าอ้อนวอนขอร้องว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องในครอบครัว อยากให้พูดคุยกัน นางก็ไม่ยอมฟัง!

“เทพมังกร ข้าด้วยขอรับ” อเล็กว่า “ข้าเห็นท่านชาลอนเน่กระทำการอย่างไร้ความยำเกรงท่านซาโลยา ประหนึ่งว่า...ประหนึ่งว่านางเป็นภรรยาเอกเสียเอง”

คำพูดของจอร์แดนและอเล็กทำเอาเฮเลนน่าสะอึก ร้องไห้ออกมาอย่างไร้เสียง แอนโทนี่หน้าแดงก่ำ เดินออกมาเอ่ยว่า

“เทพมังกร ข้า...ข้าอาจจะมาจากตระกูลรอง แต่ข้าไม่โกหก ตอนที่ข้าไปบ้านของเฮเลนน่า ท่านชาลอนเน่เป็นคนเล่าให้ข้าฟังเองว่าซีอาน่าทำให้พี่เลี้ยงคนสำคัญของเฮเลนน่าต้องตาย...”

“เหลวไหล!” ออเดรที่เงียบฟังมานานตวาดเสียงดังลั่น “พี่เลี้ยงของเฮเลนน่าชอบว่าร้ายภรรยาเอกและลูกสาวคนโตของข้า! เป็นข้าที่มอบโทษตายให้นางเองเพื่อให้ทุกคนได้ดูเป็นเยี่ยงอย่าง! มันเกี่ยวอะไรกับซีอาน่าด้วยชาลอนเน่!

ชาลอนเน่อ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรแต่พูดไม่ออก คำโกหกนั้นหันมาเล่นงานเธอเสียแล้ว!

แอนโทนี่ได้ฟังแล้วมีสีหน้าเสียใจไม่หยุด มองซีอาน่าอย่างสำนึกผิด พร้อมว่า “ขอโทษนะซีอาน่า”

“ข้าไม่สนใจหรอก” ซีอาน่าบอก มองไปทางอื่นอย่างแสนงอน คริสตินเองก็หันไปบอกแอนโทนี่ว่า ข้าว่ามันสายไปแล้ว

มาร์ธาเดินออกมา คุกเข่าลงและเอ่ยเสียงสุขุมดังก้องกังวาน ดวงตาอาบไปด้วยน้ำตา “ท่านเทพมังกรโปรดพิจารณาด้วยเจ้าค่ะ ท่านซาโลยา และคุณหนูซีอาน่าดีกับท่านชาลอนเน่ และคุณหนูเฮเลนน่ามากแค่ไหน ให้ไปดูเอาที่ทรัพย์สินของพวกนาง! แม้ข้าจะเป็นเพียงสาวรับใช้ แต่ก็ไม่เคยเห็นภรรยารองบ้านใดมีทรัพย์สินเท่านี้ ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะความเมตตาของท่านซาโลยาทั้งนั้น!

“พวกเราเป็นพยานได้!” คนรับใช้คนอื่นๆ ร้อง

“เรื่องข่าวลือนั่น คุณหนูซีอาน่าก็รู้แต่ไม่เคยกล่าวโทษคุณหนูเฮเลนน่าเลยนะ!

“ข้าว่านางอิจฉาที่ท่านออเดรรักใคร่ท่านซาโลยา และคุณหนูมากกว่าพวกนาง เลยต้องการให้เจ้านายของพวกเราผิดให้ได้!

“อีกอย่างหนึ่ง...!” มาร์ธาร้อง “สร้อยเพชรที่ท่านซาโลยา และคุณหนูซีอาน่ามอบให้พวกเรา พวกท่านมอบให้ด้วยใจ พวกเรารับรู้ได้! เชิญท่านเทพมังกรส่งทหารไปดูที่คฤหาสน์เถอะเจ้าค่ะ! ท่านซาโลยาได้เขียนบันทึกการให้รางวัลแก่พวกเรา พร้อมบอกเหตุผลเอาไว้ด้วย! ล้วนเป็นข้อมูลที่ท่านซาโลยารวบรวมมาเพื่อพิจารณามอบรางวัลแก่พวกเรา! แม้แค่เคธีเองก็ได้ด้วยเช่นเดียวกัน!

มังกรน้อยเหลือบมองเทพมังกร พอเห็นสัญญาณ เขาก็เอ่ยเสียงดังลั่น

“ไปค้น!

ทหารของศาลมังกรไปค้นที่คฤหาสน์ตระกูลมอนโตเซรา นอกจากจะได้บันทึกมา ยังเอาของมีค่าที่ซาโลยา ชาลอนเน่ ซีอาน่า และเฮเลนน่าเก็บเอาไว้มาเทียบกันให้ทุกคนเห็น ทางฝ่ายซาโลยายังมีน้อยกว่าทางฝ่ายของชาลอนเน่อยู่ด้วยซ้ำ!

“ผู้นำตระกูลมอนโตเซรา นี่มันหมายความว่าอย่างไร!?” มังกรน้อยถามออเดร “ทรัพย์สมบัติของภรรยาเอก เหตุใดจึงด้อยกว่าภรรยารองได้เล่า!?

“ท่านมังกร...” ซีอาน่าเรียกมังกร เอ่ยเสียงนอบน้อม “เป็นข้าและท่านแม่ไม่ค่อยไยดีเครื่องประดับแบบนี้เท่านั้นเอง ดังนั้นเมื่อท่านพ่อคิดจะมอบให้ พวกข้าจึงมักปฏิเสธ อย่างไรก็ดี ท่านแม่ก็มีร้านค้าเครื่องประดับเป็นของตนเองอยู่แล้ว ถ้าต้องการจริงๆ ข้าและท่านแม่ย่อมได้มันมาไม่ยาก ทั้งหมดล้วนเป็นด้วยความเต็มใจของพวกข้า”

มังกรน้อยหันไปหาซาโลยา ซาโลยาเอ่ยอย่างเย่อหยิ่ง

“แค่พวกนางมีของเล่นเยอะกว่าพวกข้าสองแม่ลูก ไม่เท่าไรหรอกเจ้าค่ะ อย่างไรเสียนางก็คงจะใส่ได้แต่ในคฤหาสน์ ไม่สามารถนำไปโอ้อ้วดให้ตระกูลอื่นได้เห็น และ...” ซาโลยาถอนใจยาว “ดีชั่วอย่างไร เฮเลนน่าก็ได้ชื่อว่าลูกสาวของสามีข้า เมื่อนางออกเรือนก็ควรจะมีสมบัติติดตัวไปบ้างไม่ใช่เหรอเจ้าคะ”

“นางใจกว้างยิ่งนัก ไม่เห็นเหมือนที่เขาลือกันเลย”

“เป็นข้า ข้าไม่ยอมแน่!

เหล่าภรรยาเอกทั้งหลายอุทานออกมาเสียงดังๆ มองชาลอนเน่อย่างเกลียดชัง มีภรรยาเอกที่เมตตาใจกว้างขนาดนี้ ยังกำเริบขนาดลากซาโลยามายังศาลได้ ถ้าเป็นพวกนาง จะต้องมอบโทษตายให้ภรรยารองคนนี้อย่างแน่นอน ไม่ปล่อยให้ขึ้นมาเหยียบหัวตนเองได้หรอก!

“พวกเจ้าใจกว้างข้าก็รู้ดี แต่บ้านมีกฎบ้าน เมืองมีกฎเมือง ของพวกนี้สูงเกินฐานะภรรยารองไปเสียหน่อย ท่านผู้นำตระกูลมอนโตเซรา พอกลับไปแล้วต้องจัดการให้เรียบร้อยนะ”

มังกรน้อยว่า ออเดรพยักหน้ารับ เอ่ยเสียงดังว่า

“เทพมังกรวางใจเถอะ กลับไปข้าจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ต่อไปจะไม่ยอมให้พวกนางรังแกภรรยาเอก และลูกสาวคนโตของข้าในตอนที่ข้าไม่อยู่บ้านอีกเป็นอันขาด!!

คำพูดนี้...จะบอกว่าชาลอนเน่ และเฮเลนน่าฉวยจังหวะรังแกซาโลยา และซีอาน่าตอนที่เขาไม่อยู่บ้านใช่หรือไม่ ซีอาน่าเหลือบตามองชาลอนเน่ และเฮเลนน่าที่มีสีหน้าบิดเบี้ยวสิ้นหวังในทันที บิดาของเธอเก่งจริงๆ ประโยคเดียวโยนทุกความผิดไปที่สองแม่ลูกคู่นั้นจนหมด

มังกรน้อยพยักหน้ารับ “เช่นนั้นมาด้วยเรื่องคดี พวกข้าจะตรวจสอบนางเอง...” เขาใช้มือขนาดเล็กมากชี้ไปที่เคธี “ว่าทำไมนางจึงคิดร้ายกับตระกูลของเจ้าได้”

เคธีได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับสลบไปเลย เรื่องราวใหญ่โตขนาดนี้ แต่กลับไม่อาจทำร้ายความสัมพันธ์ของตระกูลมอนโตเซรา และตระกูลคินเคล่าได้ เจ้านายยังจะยอมปล่อยเธอไปอีกหรือ

“แค่นี้ยังไม่พอ” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากเทพมังกรที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ เขามองไปที่ชาลอนเน่และเฮเลนน่าอย่างมาดหมาย “เป็นเพียงภรรยารอง แต่กลับสามารถรังแกภรรยาเอกได้ตามใจชอบเช่นนี้ มันจะทำให้ทวีปแอสโทเรียของเราเสียระบบไปไม่น้อย...ถ้าไม่ลงโทษนางและลูกสาว เห็นทีว่าต่อไปภรรยารองที่ได้รับความโปรดปรานจะกำเริบ ถือตัวว่าสามารถรังแกและกอบโกยจากภรรยาเอกได้”

“ท่านกล่าวถูกแล้ว เราควรต้องลงโทษนางให้เป็นเยี่ยงอย่าง” มังกรด้านซ้ายเอ่ยสนับสนุน

“คิดใช้ศาลของพวกเราเล่นงานภรรยาเอกผู้ไร้ความผิดเช่นนี้ สมควรต้องลงโทษ” มังกรด้านขวาเอ่ย มองซาโลยาอย่างเห็นใจไม่น้อย “มาที่นี่ นางคงต้องได้รับความอับอาย และเสียหายชื่อเสียงน่าดู”

กาเร็ตเดินออกมารจากฝูงชน เอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า “เรียนท่านเทพมังกร ตลอดเวลาที่ผ่านมาซาโลยาและซีอาน่าต้องคับข้องใจกับความผิดที่ตนไม่ได้ก่อ เป็นเพราะสองแม่ลูกคู่นี้ พวกซาโลยานับเป็นสายเลือดตระกูลคินเคล่า ข้าขอวอนให้พวกท่านช่วยตัดสินโทษให้ชาลอนเน่ และเฮเลนน่าด้วยเถิด”

ตระกูลคินเคล่าออกหน้า ชาลอนเน่กับเฮเลนน่าถึงกับตัวสั่นระริก นาเดียก้าวมายืนข้างสามี เอ่ยเสียงดังว่า

“เรียนเทพมังกร นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางหาเรื่องซาโลยา และซีอาน่า ทั้งหมดต้องโทษออเดรว่าเคยหลงผิดโปรดปรานสองแม่ลูกคู่นี้อยู่ช่วงหนึ่ง ตอนนี้เขากลับมารักใคร่ภรรยาเอก และลูกสาวคนโต พยายามชดเชยสิ่งที่เสียไป สองแม่ลูกคู่นี้สูญเสียความรัก ความเอาใจใส่ของผู้นำตระกูลไปจึงได้เอาความแค้นมาลงที่น้องสามีของข้า ข้าคิดว่าในใจชาลอนเน่คงมุ่งหวังตำแหน่งภรรยาเอกไม่มากก็น้อย ข้าขอเสนอว่าเราควรทำให้นางไม่สามารถรับตำแหน่งภรรยาเอกได้ตลอดชีวิต จากนี้นางจึงจะอยู่อย่างเจียมเนื้อเจียมตัวเจ้าค่ะ”

ทุกคนได้ยินพลอยพยักหน้าเห็นด้วย ที่ชาลอนเน่กำเริบถึงขนาดนี้ คงเพราะตำแหน่งภรรยารองไม่เพียงพอสำหรับเธอ เธอจึงต้องการตำแหน่งของซาโลยา

“ข้าให้ตามที่พวกเจ้าขอ” เทพมังกรเอ่ย

ชาลอนเน่ยังไม่ทันได้อ้าปากพูดอะไรเพื่อปกป้องตัวเอง ทหารของศาลก็เดินเข้ามาหาเธอ ก่อนจะจับให้อยู่นิ่งๆ และกรีดดวงหน้างดงามไร้ที่ติของชาลอนเน่จนเกิดเป็นแผลขนาดใหญ่ ทำลายรูปโฉมเช่นนี้ ต่อไปจะไม่สามารถกลายเป็นภรรยาเอกได้อย่างแน่นอน

“ท่านแม่!” เฮเลนน่าร้องไห้เสียงดังลั่น ชาลอนเน่กรีดร้องออกมาเสียงหลง กุมดวงหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดข้างหนึ่งของเธอด้วยความเจ็บปวด

ซีอาน่าแอบมองท่านป้าของตนเอง วิธีการโหดเหี้ยม รู้จักจัดการกับผู้หญิงด้วยกันได้เจ็บแสบ สมเป็นท่านป้าของเธอจริงๆ! มิน่าท่านลุงกาเร็ตจึงไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง!

“ชาลอนเน่ และเฮเลนน่า มอนโตเซรา จากนี้ไปจงคุกเข่าที่อนุสาวรีย์กลางเมือง! เพื่อขอขมาต่อซาโลยา และซีอาน่า มอนโตเซราเป็นเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน ห้ามลุกก่อนเวลาที่ข้ากำหนด!

เทพมังกรตัดสินเสร็จ ก็กลับร่างเป็นมังกร พากันบินจากไป ทุกคนล้วนลุกขึ้นทำความเคารพพวกเขา ซีอาน่าหันไปมองเฮเลนน่าที่ร้องไห้ไม่หยุด เธอเดินไปเอ่ยเสียงดังกับน้องสาว พูดให้ทุกคนได้ยินโดยทั่วกัน

“ข้าจะพูดครั้งนี้ ครั้งเดียว และเป็นครั้งสุดท้าย จากนี้ไปจงจำเอาไว้ ต่อให้เจ้าจะชิงชังข้าอย่างไร ข้าก็ยังคงเป็นพี่สาวของเจ้า ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรระหว่างพวกเราก็ตาม ก็ล้วนเป็นเรื่องภายในครอบครัวทั้งสิ้น! เจ้าควรจะมาพูดเรื่องนี้กับข้า! ไม่ใช่เอาความคับข้องหมองใจนี้ไปป่าวประกาศให้คนภายนอกรู้กันโดยทั่วลับหลังข้า! การกระทำนั้นเท่ากับเจ้าจงใจให้ทุกคนชิงชังข้า! และไม่ไว้หน้าท่านพ่อเลยแม้แต่น้อย! บ้านเรามีปัญหา คนที่อับอายที่สุดไม่ใช่ข้าหรือเจ้า แต่เป็นท่านพ่อ! ข้าหวังว่าต่อจากนี้ไปจะไม่มีเรื่องพวกนี้อีก...เข้าใจหรือไม่เฮเลนน่า!?

เฮเลนน่าสะอึก อ้าปากจะพูดอะไรหากว่าฝ่ามือของออเดรก็ตวัดตบลงที่แก้มของเธอ จนเด็กหญิงล้มลงกับพื้น ออเดรมองลูกสาวที่เขาเคยรักมากด้วยสายตาปานจะกินเลือดกินเนื้อ เขาว่า

“ต่อจากนี้ไป ถ้าเจ้าและแม่ของเจ้ายังสร้างเรื่องวุ่นวายอีกล่ะก็...ข้าจะตัดขาดพวกเจ้า และไล่ออกจากตระกูลเสีย!

พูดจบ ออเดรก็หันมาอุ้มร่างของซีอาน่า และประคองซาโลยา พาเหล่าคนรับใช้กลับยังตระกูลมอนโตเซรา ไม่แยแสเสียงเรียกปานจะขาดใจของชาลอนเน่ และเฮเลนน่าเลยแม้แต่น้อย

 

**


อัพเมื่อโลกต้องการ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 783 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,810 ความคิดเห็น

  1. #6666 SONAKY (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:39
    10 10 10

    ไปเลยจร้าาาา
    #6,666
    0
  2. #6637 Lady's blue (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 12:41
    หูยยย สะใจมากค่าาาาาา
    #6,637
    0
  3. #6617 elpanpon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 14:24
    ก็ไม่ไรมาก สะใจชิบหายเลย
    #6,617
    0
  4. #6608 Arella (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 00:06
    อ๊าาา

    สะใจมากๆๆเลย
    #6,608
    0
  5. #6159 0947854832 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 12:49
    มันต้องอย่างนี้😈
    #6,159
    0
  6. #6091 loveglee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 07:21
    สะใจมากก หึหึ
    #6,091
    0
  7. #6084 Aphatsara223 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 16:17
    สะใจแบบเหมือนตัวเองอยู่ในเหตุการณ์...
    #6,084
    0
  8. #5823 BEAMOSH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 23:24
    สุดๆไปเลยโว้ยยยนนนนนนนยยยยยย สะใจ
    #5,823
    0
  9. #5713 amine mine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 14:40
    อ่านไปลุ้นไป!! กี๊สสสสส สะใจมากค่าาาาา!!!
    #5,713
    0
  10. #5703 Noong7 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:31
    กรี๊สสสสสสสนนมสะใจจนน้ำตาไหล คือฟีลแบบ ดีใจมากไม่ค่อยได้เจอการแก้แค้นที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ เกร้ดดดดกดกดกดกดกดดดดดดด เบื่อตาลุงโรเบิร์ตกับจอแดน เอาไปไกลๆได้ไม๊ เหม็นหน้า
    ต่อจากนี้กมีปมใหม่ ว่าใครอยู่เบื้องหลังเคธี ตระกูลไรอะ ไม่น่าใช่ของลุงโรเบิร์ตชัวเพราะที่เข้ามาขอให้วีอาน่าหมั้นกับจอร์แดนเพราะตระกูลของออร์เดกับคินเคล่าดองกันนี่ๆๆๆๆ โอ้ยคิดไม่ออกกกกก
    #5,703
    1
    • #5703-1 Siliny(จากตอนที่ 16)
      30 พฤษภาคม 2562 / 17:49
      ตระกูลคอนเนอร์เนรีค่าาา ตระกูลใหญ่อันดับ5 พวกนี้ต้องการเป็นราชามนุษย์คนแรก เป็นศัตรูกับเฮมิงตัน

      //สปอยล์~~

      ตอนที่หกสิบกว่าๆ(รึเปล่าหนอ? ไม่ได้อ่านนาน) ไซอาเกือบโดนซีอาน่าเอาเก้าอี้ฟาดหัว555 ฉากนี้คือขำไม่หยุด555
      #5703-1
  11. #5657 I_am_Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 10:19
    งื้อๆๆๆ ขอเพิ่มหน่อยจ้า
    #5,657
    0
  12. #5650 Maya1412 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:59

    สะใจ555

    #5,650
    0
  13. #5648 Waririn. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 16:12

    รว้ายกาจจ

    #5,648
    0
  14. #5107 warat_sariyawut (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 23:31
    สะใจเจ้าค่ะ
    #5,107
    0
  15. #3851 YukiKiyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 12:56
    โจมตีทีเดียวเล่นซะ Headshot เลย ล้มทั้งยืน
    #3,851
    0
  16. #3003 optimusSSS72 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:02
    มันส์มากๆ
    #3,003
    0
  17. #2552 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:23
    เชือดแรงอดทนมานาน
    #2,552
    0
  18. #388 The Snail Queen (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:37
    เห็นด้วยกับเม้นท์ล่างเลยค่ะ
    ชอบเวลาตัวละครของไรเตอร์เถียงกันด้วยเหตุผลจริงๆ จังหวะมันมันส์มากๆ5555
    #388
    0
  19. #369 Mune (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 20:11
    ยังคงประทับใจกับฉากโต้วาทีกันในศาลเหมือนเดิมเลยค่ะ ติดตามมาตั้งแต่เรเชล คนเขียนใช้ภาษาเก่งมากเลย มีทั้งเหตุผลทั้งอารมณ์มาเต็มมาก ชอบการเขียนของคนเขียนมากๆ แอสซี่ก็ร้ายเหมือนกันนะคะเนี่ย ร้ายน้อยกว่าเรเชลหน่อยนึงง 5555555555 รอไซอาเปิดหน้านะคะ -..-
    #369
    0
  20. #351 วายุจัง (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 14:18
    ว่าแล้วว่ารอเชือดชัดๆ คล้ายเรเชล แต่รายนั้น เชือดที ล้มจม ล้มละลาย ชิบหาย วอดวาย กว่านี้เยอะ แอสซี่ยังคงปรานี
    #351
    0
  21. #301 เจ้าตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 08:28
    บางทีเฮเลนน่าอาจมาพร้อมเรือแตกที่แอนตาเนีย555
    #301
    1
  22. #300 I_am_Por (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 02:25
    รู้สึกเหมือนคิดไปเอง ทำไมรู้สึกชาลอนเน่ เป็นไปได้มั้ย ที่ว่ามากับน้ำ มาจากตอนเรือแตก จากพวกคนหนีตาย จากทวีปแอนตาเนีย ตอนพวกมาริแชล บอกให้คนหนีขึ้นเรือ เหมือนเอามาผูกไปเรื่อยเอง 555+
    #300
    1
    • #300-1 kaew--555(จากตอนที่ 16)
      15 กรกฎาคม 2561 / 09:52
      เออเนอะ เข้าเค้าอยู่เหมือนกัน เป็นไปได้ๆ
      #300-1
  23. #298 Vector-G (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 00:13
    เกลียดกว่าคือฮันน่า ไหนจะทำยังไงฮึ
    #298
    0
  24. #297 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 22:51
    คือมันดีมากกกก ตอนนี้ดุเดือดมากเลยด้วย เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับเเอสซี่ จะดีมากถ้าไล่ออกจากตระกูลไปเลย
    #297
    0
  25. #296 Nuna_zaA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 22:51
    สาแก่ใจอิช้อยนัก งื้ออออ
    #296
    0