ASTORIA.

ตอนที่ 14 : บทที่ 13 : งานโรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 747 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

 

 

 

ดูเหมือนกิจกรรมในโรงเรียนในช่วงนี้ จะไม่มีใครคิดอยากทำร่วมกับซีอาน่าเลยนอกจากคริสติน พวกเธอกำลังถูกลอยแพอย่างเห็นได้ชัด ถ้าซีอาน่ารับหน้าที่ตักอาหารให้คนในโรงเรียนที่โรงครัว พวกเขาก็พร้อมจะหนีไปทานอาหารส่วนตัวกันหมด ฮันน่ายังพูดลอยๆ ใส่ซีอาน่าอยู่ตลอดเวลาว่าเป็นคนใจร้าย

“เจ้าไม่เป็นไรนะ” คริสตินถามซีอาน่า

“คงแย่กว่านี้ถ้าไม่มีเจ้า” ซีอาน่าบอกเสียงเรียบ “ข้าให้ที่บ้านรู้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นแม่ของข้าต้องอาละวาดแน่ๆ”

คริสตินกุมมือเพื่อนเงียบๆ ซีอาน่าหันมายิ้มให้เธอ เอ่ยว่า “ไม่มีใครยอมรับงานของเราก็ดีเหมือนกัน เราก็ไม่ต้องทำงาน”

“แต่ข้ารออาหารอยู่นะ” จอร์แดนโผล่มาจากด้านหลัง เอ่ยว่า “พวกเจ้าจะไม่ตักอาหารให้พวกข้าเหรอ”

ซีอาน่าหันไปมอง เห็นจอร์แดนและอเล็กกำลังยิ้มให้เธอ เธออดคิดไม่ได้ว่าจอร์แดนและอเล็กนั้นช่างฉลาดยิ่งนัก พอคิดเช่นนั้นก็ต้องลอบขอโทษพวกเขาในใจ ตอนนี้ นอกจากคริสตินแล้ว เธอมองคนอื่นดีไม่ได้จริงๆ

“ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังลำบาก ข้าเองก็ทำอะไรไม่ได้” จอร์แดนบอก ขณะที่รับจานข้าวมาจากซีอาน่า “เจ้าไม่คิดจะแก้ข่าวลือหน่อยหรือ”

“พวกเขาเชื่อกันไปแล้วนี่ ข้าก็ทำอะไรไม่ได้” ซีอาน่าบอกเสียงเรียบ

จอร์แดนมึนงงไปเล็กน้อย ซีอาน่าทำราวกับจำยอมทุกอย่าง เหมือนไม่ใช่คนที่พูดจาฉะฉานเป็นที่ถูกอกถูกใจของบิดาเขาเลย พลันรู้สึกว่านี่คือ ความเย็นชา

“เจ้ามีคนที่ชอบแล้วใช่หรือไม่” เย็นชากับคู่หมั้นตัวเอง คงคิดเป็นอื่นไม่ได้

“ข้าเพิ่งจะเจ็ดขวบ...” ซีอาน่ามองไปยังอเล็กที่จับมือคริสตินเอาไว้แล้วพูดเสียงดัง “และพวกเจ้าก็เพิ่งจะแปดขวบ ในหัวยังไม่มีเรื่องความรักหรอก!

คริสตินรีบปลดมือของอเล็กออก ยิ้มเขินๆ ให้ซีอาน่า อเล็กกระซิบถามคริสตินประมาณ “นางไม่ชอบข้าหรือ”

ซีอาน่าไม่สนใจ หันมาหาจอร์แดน “แต่ข้ายังยืนยันคำเดิมนะจอร์แดน ถ้าเจ้าชอบใคร ข้าพร้อมหลีกทางให้ แม้ว่าคนนั้นจะเป็นเฮเลนน่าก็ตาม ไม่ว่าอย่างไรตระกูลมอนโตเซราก็ยังเป็นมิตรกับตระกูลเฮมิงตันเสมอ”

“เจ้า...” จอร์แดนหน้าเปลี่ยนสี ถามกลับอย่างหมดความอดทน “อยากให้ข้าชอบคนอื่นให้ได้เลยจริงๆ ใช่ไหม!?

ใจเย็นๆ พ่อหนุ่มนักรัก

คล้ายกับมีเสียงของไซอาดังขึ้น ซีอาน่ากำลังอ้าปากจะตอบจอร์แดน แต่ก็ต้องขมวดคิ้วสงสัยเสียก่อน อเล็กหันมามองเพื่อน ก่อนจะร้องลั่น เร่งดึงคริสตินหลบหลังตน

“งู! จอร์แดน! งูเลื้อยผ่านขาเจ้าแล้ว!!

จอร์แดนตกใจ ก้มมองที่ขาของตนเอง เห็นงูสีดำตัวใหญ่กำลังเลื้อยอยู่ระหว่างเท้าทั้งสองข้าง เขาร้องเสียงดังลั่นพร้อมสะบัดขาหนีจนล้มตัวลง

“จอร์แดน!!

คราวนี้คนอื่นๆ ที่ทำทีไม่สนใจพวกซีอาน่าหันมามองเป็นตาเดียว ฮันน่ากรีดร้องเมื่องูตัวใหญ่สีดำขลับเลื้อยหนีมาทางเธอ แอนโทนี่หาไม้ สุดท้ายแล้วมันก็หายไปจนไม่มีใครมองทัน เกิดความโกลาหลวุ่นวายภายในโรงอาหารจนไม่มีใครควบคุมได้ ซีอาน่าอ้าปากค้าง ก้มมองตรงโต๊ะที่ใช้วางหม้อสำหรับตักอาหารให้พวกเด็กๆ มีงูสีดำตัวหนึ่งกำลังมองหน้าเธอ ริมฝีปากของมันโค้งเหมือนจะยิ้มให้ ซีอาน่าเลยเอาทัพพีไม้ตักข้าวอันใหญ่ปิดหน้า ลอบหัวเราะในใจ

ซีอาน่าอาจจะเล่าเรื่องบางอย่างของไซอาให้คริสตินฟัง แต่เรื่องที่บ้านของเขาเต็มไปด้วยงูนั้น ซีอาน่าไม่เคยบอกแก่เพื่อนรักเลยสักครั้ง เธอรู้ว่าสิ่งใดควรจะเป็นความลับ และสิ่งใดสามารถเปิดเผยได้ คริสตินเลยตกใจจนหน้าซีดเมื่อเห็นงู

“เจ้าไม่กลัวงูเหรอซีอาน่า” คริสตินถามเพื่อน

“ไม่กลัว ชินแล้ว” ซีอาน่าหัวเราะ มองเหล่าอาจารย์ที่ช่วยกันหางูกันให้ควัก โรงเรียนของพวกเขามีชื่อเสียง จะยอมให้สิ่งมีชีวิตอันตรายแบบนั้นเข้ามาทำร้ายเด็กนักเรียนได้อย่างไร แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครเจองูเลยสักตัวเดียว

“นักเรียนคนอื่น คงหลอนงูไปอีกนาน” ซีอาน่าคิดในใจ มองสีหน้านักเรียนแต่ละคน ฮันน่าน่าสงสารที่สุดเลยกระมัง เพราะงูมันเลื้อยเข้าชายกระโปรงเธอและหายไปเลย โซเฟียถึงกับต้องขอให้ทางโรงเรียนแจ้งครอบครัว ให้มารับน้องสาวกลับบ้านก่อนเวลาเลิกกิจกรรม

“ขอบใจน้า” ซีอาน่าพูดขึ้นมาลอยๆ คงมีงูสักตัวฟังและบอกนายของตนเอง คริสตินมองหน้าเธอเป็นคำถาม ซีอาน่าส่ายหน้า “ขอบใจเจ้าที่ยังอยู่ข้างเดียวกับข้า”

“ข้าเชื่อว่าสักวัน คนจะต้องเข้าใจเจ้า” คริสตินบอกเสียงเรียบ ก่อนจะโบกมือลาซีอาน่ากลับบ้าน

ซีอาน่าโบกมือลาเพื่อน และยืนรอรถม้า สักพักรถม้าของเธอก็เคลื่อนมารับ วันนี้มีเฮเลนน่ากลับมาด้วย เพราะว่าพวกโซเฟีย และฮันน่ากลับบ้านก่อนเวลา เฮเลนน่าเลยไม่ได้ไปบ้านของตระกูลร๊อคซานน่า ซีอาน่าไม่กล่าวอะไรกับน้องสาวต่างมารดา เธอรอสักพัก ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า

“งู”

เฮเลนน่าสะดุ้งเฮือก หยัดกายลุกแล้วหันไปมองทางเบาะหลัง เห็นเชือกเส้นหนึ่งทำเอาซีอาน่าอุทาน

“อ้าว ไม่ใช่หรือ” ซีอาน่าเลื่อนสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ขณะที่เฮเลนน่าทำตาขวาง กำลังจะกล่าวอะไร หากล้อรถม้ากลับตกหลุม ร่างของเฮเลนน่าไม่มั่นคงเลยล้มกระแทกที่พื้นรถม้า โดยมีซีอาน่าที่เลื่อนขาหลบไม่ให้น้องสาวเกาะทัน พอเห็นน้องสาวล้มไปกองที่พื้น ซีอาน่าก็หัวเราะ

เฮเลนน่าเงยหน้าขึ้นมองพี่สาวตาแข็งกร้าว ซีอาน่าก็ก้มมองน้องสาว เอ่ยเสียงเรียบว่า

“ถ้าหากต่อหน้าคนอื่น เจ้ามองข้าด้วยสายตาเช่นนี้ พวกเขาคงตกใจน่าดู”

เฮเลนน่าหลบตาอีกฝ่าย ซีอาน่ากระชากคางของเฮเลนน่าขึ้นมาสบตาเธออีกครั้ง พร้อมเอ่ยอย่างเยือกเย็น

“ข้าจะเตือนเพียงครั้งเดียวน้องสาว ตอนนี้ข้ายังมีความอดทนอยู่ แต่วันใดที่ข้าทนไม่ไหว วันนั้น...”

“เจ้าจะทำไม!?” เฮเลนน่าถามกลับ

ซีอาน่ายิ้มหวาน “นั่นสินะ จะเกิดอะไรขึ้น ข้าเองก็อยากเห็นเหมือนกัน”

เฮเลนน่ารู้สึกหนาววาบกับสายตาของพี่สาว เธอดึงตัวเองหลบจากมือของอีกฝ่าย แล้วปีนขึ้นนั่งบนเบาะ เบือนหน้าหนีไปทางอื่นเหมือนไม่อยากมองซีอาน่า ซีอาน่าเองก็หันมองไปนอกหน้าต่าง ฮัมเพลงออกมาเบาๆ อย่างมีความสุข เวลาที่เธอกำลังคิดคำนวณ คงอีกไม่นาน...

 

**

 

กิจกรรมในโรงเรียนของพวกซีอาน่าคือการเปิดร้านขายของเล็กๆ ฝีมือเด็กทำ เมื่อปีก่อนที่เฮเลนน่ายังไม่มาเรียน ซีอาน่าและคริสตินออกร้านขายผ้าปักกัน มีคนมาช่วยงานมากมาย ตอนที่ขายสินค้าก็สนุกสนาน แต่พอถึงปีนี้ เพราะมรสุมข่าวลือ ซีอาน่าและคริสตินจึงทำงานกันอยู่แค่สองคน ไม่มีใครยื่นมือมาช่วยเหลือเลย นอกจากจอร์แดน และอเล็ก

“ข้าจะให้พี่ๆ มาช่วยในวันพรุ่งนี้” คริสตินเอ่ย “ถ้าหากว่าไม่รีบล่ะก็...เสร็จไม่ทันวันงานแน่”

“พรุ่งนี้ข้าจะขอให้มาร์ธาและคนอื่นๆ มาช่วย” ซีอาน่าบอกเสียงเรียบ

“แบบนั้นจะดีเหรอ” คริสตินร้องอุทาน “หากให้คนรับใช้มาช่วย ทุกคนจะยิ่งมองเจ้า...”

“เขาไม่มองว่าข้าเป็นคนดีอีกแล้วล่ะคริสติน” ซีอาน่าถอนใจยาว บุ้ยปากไปทางร้านขายน้ำปั่นของเฮเลนน่า และฮาน่า “เข้าใจใช่ไหม”

คริสตินมีดวงตาล้ำลึก พยักหน้ารับพร้อมเอ่ยอย่างหยิ่งทระนง “ขายไม่ได้เราก็ขาย แต่น่าเสียดาย หากว่าขนมพวกนี้จะไม่มีคนกิน”

“ข้ามีอยู่หนึ่งคนกับอีกหลายตัวเลย เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก” ซีอาน่าตบบ่าเพื่อน ขณะที่ไซอาซึ่งอยู่ไกลถึงกับจามออกมาเบาๆ อย่างไม่ทราบสาเหตุ “จริงสิ วันพรุ่งนี้แม่ของข้าบอกว่าจะตัดชุดใหม่ให้เจ้าและข้า เวลาเปิดร้านขายของจะได้มีชุดเหมือนกัน”

“แต่เราจะไม่...”

“ก็ให้สาวใช้ของตระกูลข้ามาช่วยไง เดี๋ยวขนมพวกนี้ ข้าเอากลับไปห่อเอง” ซีอาน่าอาสา คริสตินไม่ใช่ลูกของภรรยาเอก และที่ตระกูลคัลลาแฮนก็ไม่ให้ความสำคัญกับเด็กคนอื่นที่ไม่ใช่แอนเซลด้วย คริสตินจึงไม่อาจใช้งานคนรับใช้ได้ตามอำเภอใจได้เหมือนเธอ ดังนั้น งานนี้เธอจึงสมควรขันอาสารับมาแทน “อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ เจ้าไม่ได้เอาเปรียบข้าหรอก เจ้าเอามันกลับไปห่อที่บ้านไม่ได้นี่น่า ข้าสะดวกสุดก็ควรจะทำ”

“เจ้าดีขนาดนี้ ยังมีคน...” คริสตินถอนใจเฮือกใหญ่ หันไปจัดการเรื่องอบขนมต่อ “ข้าไม่อยากพูดแล้ว!

ซีอาน่าจับแก้มตัวเอง คริสตินของข้า โกรธเพื่อข้าด้วย จะน่ารักเกินไปแล้ว!’

วันนั้นซีอาน่าพาคริสตินกลับไปยังคฤหาสน์ของตระกูลมอนโตเซรา พอซาโลยาเห็นคริสติน ก็ดึงไปหอมแก้มซ้ายขวาด้วยความคิดถึง แล้วรีบให้มาร์ธาเอาชุดที่เหมือนกันมาให้คริสติน และซีอาน่าสวมใส่ จัดการวุ่นวายอยู่พักใหญ่จึงค่อยให้รถม้าส่งคริสตินกลับตระกูลคัลลาแฮน พร้อมด้วยของขวัญมากมายสำหรับพวกแอนเซล สำหรับคริสตินแล้ว เธอไม่อาจเชื่อได้เลยจริงๆ ว่าซาโลยาเป็นคนที่ร้ายกาจอย่างข่าวลือนั่น

คืนนั้นทั้งคืน สาวใช้ในคฤหาสน์หลักช่วยกันห่อขนมกันหมด ไม่เว้นแม้แต่ซาโลยาก็ยังอดหลับอดนอนเพื่อช่วยงานลูกสาวด้วย ซีอาน่าเองก็ไม่ไปเจอไซอาเหมือนปกติ ทั้งหมดเพื่อกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ พอขนมอบแห้งถูกห่อเสร็จเรียบร้อย มาร์ธาก็จัดของแล้วจัดของอีก ตรวจเช็คทุกรายงาน เพราะวันพรุ่งนี้คุณหนูของเธอจะต้องตื่นแต่เช้ามืดไปอบขนมเพิ่มที่โรงเรียน หากลืมอะไรไปก็คงยุ่ง

ซีอาน่าพยักหน้า อ้าปากหาว ขึ้นไปนอนบนห้อง มาร์ธาฝืนถ่างตามองดวงหน้าที่หลับพริ้มของซีอาน่า จัดผ้าห่มให้ และรีบกลับห้องตัวเองไปนอนบ้าง เธอไม่รู้เลยว่าเมื่อเธอออกจากห้องไป ซีอาน่าก็หยิบธูปดอกหนึ่งขึ้นมาจุด

“อาเทลโรเรีย พี่สาวต้องใช้งานเจ้าแล้ว”

 

**

 

วันเตรียมงาน ทุกคนมองที่ร้านของซีอาน่า มอนโตเซราอย่างไม่ชอบใจนัก เพราะว่ามีสาวใช้มากมายมาช่วยจัดร้านอย่างขยันขันแข็ง ทำให้แต่เดิมร้านของซีอาน่า และคริสตินที่จัดได้ช้าที่สุด กลับเสร็จเร็วและสวยงามกว่าทุกร้าน ซาโลยาเองก็แปลกใจ เพราะไม่ว่าเธอจะทักทายเด็กคนไหนก็ได้กิริยาสุภาพห่างเหินตอบแทน อดที่จะถามลูกสาวไม่ได้

“มีเรื่องอะไรที่โรงเรียนหรือเปล่าซีอาน่า”

“ไม่มีนี่เจ้าคะ ท่านแม่คิดไปเองหรือเปล่า”

ซีอาน่าส่ายหน้า คริสตินหันไปแลกเปลี่ยนสายตากับเฮเชลและจัสติน จัสตินเดินมากระซิบถามซีอาน่าอย่างไม่ชอบใจ

“ให้ข้าเอาเรื่องให้เจ้าดีหรือไม่”

“อย่าเชียว” ซีอาน่ากระซิบตอบ เฮเชลพยักหน้ารับ จับบ่าน้องชายเป็นเชิงปรามแล้วว่า

“เป็นเจ้าก็ลำบากน่าดูสินะ ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไรก็บอกพวกเราได้ พวกข้าพร้อมช่วยเจ้าเสมอ” เฮเชลว่า

“ข้ายังไหว” ซีอาน่ายิ้มกว้างให้พวกเขา “อย่างไรเสีย ข้าก็คือคุณหนูใหญ่ตระกูลมอนโตเซรานะ”

เฮเชลพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม มาร์ธาสบตาซีอาน่า แล้วเดินไปที่ร้านของเฮเลนน่า เอ่ยปากถามว่าต้องการความช่วยเหลือหรือไม่ แต่เฮเลนน่าบอกปัดเสียงดัง ให้เหตุผลว่า ตนไม่อยากเอาเปรียบคนอื่น

“คุณหนูเจ้าคะ...” มาร์ธาเป็นคนฉลาดระดับหนึ่ง จับความผิดปกติได้นานแล้ว ผิดกับซาโลยาที่มัวแต่สนทนากับอาจารย์ของเหล่าเด็กๆ ซีอาน่าพยักหน้าให้มาร์ธา

“อย่างที่เจ้าคิดนั่นแหละ บอกพวกที่คฤหาสน์หลักด้วยว่าห้ามพูดเรื่องที่พวกเจ้าคิดให้ท่านแม่ได้ยิน และคืนนี้ ข้าและท่านแม่มีของรางวัลจะมอบให้พวกเจ้าทุกคน” ซีอาน่าบอกเสียงเบา และเต็มไปด้วยความเด็ดขาด “ใครฝ่าฝืน ไปเอาเรื่องกับพวกที่อยู่ในคฤหาสน์รอง ข้าจะลงโทษให้หนัก”

มาร์ธาพยักหน้ารับ ขณะที่ฝ่ามือลอบกำแน่น เธอนึกถึงเรื่องหนึ่งได้ เลยขยับตัวเข้ามากระซิบบอกซีอาน่าเบาๆ “คุณหนูเจ้าคะ ตอนนี้ข้าเริ่มเห็นว่าเคธีเริ่มตีสนิทกับพวกคฤหาสน์รองเจ้าค่ะ”

“นางเริ่มแล้วหรือ ไวกว่าที่ข้าคิดอีกนะ...” ซีอาน่ายิ้มบาง “...หลังจากที่ได้รับรางวัลแล้ว เจ้าและรอนน่ามาหาข้าที่ห้องนอนด้วย”

“ทราบแล้วเจ้าค่ะ” มาร์ธาพยักหน้ารับ

คืนนั้น ซาโลยาและซีอาน่านั่งอยู่ที่เก้าอี้นวมหน้าเตาผิง มีคนรับใช้มากมายนั่งอยู่บนพื้นพรมอย่างเรียบร้อย ซาโลยาเอ่ยเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนว่า

“พวกเจ้าทุกคน ส่วนหนึ่งเป็นคนของตระกูลมอนโตเซรา อีกส่วนหนึ่งตามข้ามาคฤหาสน์คินเคล่า หลายปีมานี้ ดูแลพวกเราสองแม่ลูกด้วยความภักดียิ่ง ถึงแม้ซีอาน่าจะให้รางวัลพวกเจ้าบ่อยๆ แต่ข้าไม่เคยได้ให้รางวัลพวกเจ้าเลย” ซาโลยาว่า สบตาลูกสาว ซีอาน่ายิ้มหวาน ซาโลยาเลยว่าต่อ “ซีอาน่าเล่าเรื่องของพวกเจ้าแต่ละคนให้ข้าฟังมากมาย พอข้าเอ่ยชื่อใคร ก็ให้เข้ามารับกล่องพวกนี้ไปทีละคนนะ”

เหล่าคนรับใช้ล้วนตื่นเต้น ซาโลยาเรียกรอนน่าออกมาก่อน เธอเอ่ยชมถึงความซื่อสัตย์ภักดี ไม่ว่าซาโลยาจะทำอะไร รอนน่าก็คอยสนับสนุนเสมอ ก่อนจะหยิบสร้อยทองฝังเพชรเม็ดเล็กมาสวมให้ที่ข้อมือ ทำเอารอนน่าร้องห่มร้องไห้อย่างหนัก คนต่อไปคือมาร์ธา และเอ็มม่า

“ข้าสืบดูรู้ว่าลูกสาวของเจ้าไม่สบายหนักใช่หรือไม่” ซาโลยาถามเอ็มม่าเสียงอ่อนโยน ก่อนจะหยิบถุงเงินให้ “สิ่งนี้สำหรับลูกสาวของเจ้า”

เอ็มม่าร้องไห้ ชูนิ้วสาบานจะรับใช้ซาโลยาไปจนตาย ส่วนซีอาน่าก็แอบโบกพัดของอาเทวาเซียไม่ให้ซาโลยาต้องรู้สึกหงุดหงิดเพราะเสียเงินก้อนโตไปกับการตกรางวัลคนรับใช้ ขณะเดียวกันก็เริ่มเขียนบันทึกการจ่ายรางวัลครั้งนี้ ด้วยลายมือที่เหมือนซาโลยาไม่ผิดเพี้ยน

หลังจากซื้อใจข้ารับใช้ทุกคนไม่เว้นแม้แต่เคธีแล้ว ซาโลยาก็รู้สึกวิงเวียนนิดหน่อย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอใช้จ่ายเงินเพื่อคนรับใช้ตามแรงยุยงของลูกสาว ซึ่งก็ไม่รู้ว่าซีอาน่าจะคอยกลอกหูเธอเรื่องนี้เพื่ออะไร สำหรับเหล่าตระกูลใหญ่แล้ว เหล่าคนรับใช้ก็มีหน้าที่แค่คอยรับใช้ ทำตามคำสั่งเจ้านาย เรื่องที่พวกเขาทำดีก็นับเป็นเรื่องสมควร แต่ซีอาน่าบอกว่าถ้าเธอทำแบบนี้จะทำให้ออเดรรู้สึกประทับใจ เอาก็เอา...

ซีอาน่าอ่านสีหน้าของซาโลยาออก เพราะเพิ่งจะเคยทำเช่นนี้เป็นครั้งแรก ซาโลยาคงคิดว่ามันเป็นการจ่ายเงินไปโดยไร้สาระ ไม่น่าจะได้อะไรตอบแทน ไม่เหมือนการทุ่มเงินไปกับของขวัญสร้างมิตรภาพกับเหล่าตระกูลใหญ่ และเหล่าคนรับใช้พวกนี้ไม่ใช่เด็กเล็กๆ ที่น่ารักเหมือนพวกคริสตินด้วย

“ท่านแม่เจ้าคะ” ซีอาน่าเรียกซาโลยาเสียงหวาน โบกพัดให้หนักหน่วง “ท่านตบรางวัลให้ทุกคนเช่นนี้แสดงถึงความใจดี และใจกว้างของท่าน เช่นนั้นก็แสดงให้คนอื่นรู้เสียหน่อยเถิด ให้พวกเขาได้ใส่เครื่องประดับสวยๆ งามๆ มาโอ้อวดกัน ทำให้ใครบางคนได้อิจฉาตาร้อนเสียหน่อย ดีหรือไม่เจ้าคะ”

“หือ?” ซาโลยางุนงงกับคำพูดของลูกสาว พอคิดได้เธอก็ขยับเข้าไปกระซิบถาม “เจ้าคิดอะไรอยู่ซีอาน่า ถ้าเรื่องที่แม่ลงทุนแจกของให้คนรับใช้เพื่อเอาใจพ่อของเจ้าไปถึงหูตระกูลอื่น พวกเขาได้หัวเราะแม่ตาย ว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่อะไรดี จนต้องใช้เงินสร้างภาพให้ผู้ชายเห็นว่าร่ำรวย และมีเมตตา จนหันมาสนใจตัวเอง”

ท่านแม่คิดอะไรอยู่หนอ ซีอาน่าสงสัย แต่ก็ไม่ได้ถาม กระซิบตอบกลับไปว่า “ก็ให้พวกเขาใส่อวดกันแค่ในคฤหาสน์ก็พอ หากออกนอกคฤหาสน์ก็ให้พวกเขา ถอดมันออก ข้าอยากจะรู้เจ้าค่ะ ว่าคฤหาสน์รองจะมีปฏิกิริยาอะไรกับเรื่องนี้”

ซาโลยาขมวดคิ้ว ซีอาน่าเลยกระซิบถามว่า “ท่านแม่เพิ่งจัดการเปลี่ยนคนรับใช้ที่คฤหาสน์รองจนหมดเมื่อไม่นานมานี้ ไม่ใช่หรือเจ้าคะ”

ซาโลยาเห็นว่าหลังๆ มานี้ ซีอาน่าดูแปลกไป หลังกลับจากโรงเรียนก็ซึมเศร้าผิดปกติ ถามลูกสาวเท่าไร ซีอาน่าก็ไม่ยอมบอก เธอเลยจับมาร์ธามาถามความ มาร์ธาเองก็ตอบไม่ได้ แต่ให้ข้อสันนิษฐาน เล่าเรื่องที่พักนี้ในตลาดเริ่มกลับมาพูดถึงความร้ายกาจของซาโลยา และซีอาน่าอีกแล้ว ระหว่างทางกลับบ้านซีอาน่าอาจจะได้ยินมา เลยเศร้าซึมก็ได้ ซาโลยาก็คิดว่าคงเป็นคนรับใช้ของคฤหาสน์รองเอาไปพูดมาก แต่เมื่อจับมือใครดมไม่ได้ เธอเลยขอออเดรเปลี่ยนตัวคนรับใช้ของพวกชาลอนเน่เสียใหม่หมด ซาโลยาไม่ได้คิดเลยว่าข่าวลือนั้นมันเกิดขึ้นในโรงเรียน และเฮเลนน่าเป็นคนปล่อยข่าวลือด้วยตัวเอง เพราะซาโลยาไม่คิดว่าเด็กเล็กๆ อย่างเฮเลนน่าจะกล้าหาญขนาดนั้น

“ก็จริง” ซาโลยาเริ่มสนใจ ตามทันแผนการของลูกสาวขึ้นมาทันที เธอสั่งคนรับใช้ “เมื่อมีของดี หากไม่โอ้อวดเสียหน่อยก็น่าสงสาร ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าใส่ของพวกนี้โอ้อวดกันได้เต็มที่ แต่ใส่เฉพาะในคฤหาสน์ และรับผิดชอบของของตนเอง หากว่าข้าได้ยินว่ามีขโมยของคนรับใช้คนอื่น ข้าจะจัดการริบคืนทั้งหมด เข้าใจหรือไม่”

ทุกคนเร่งขานรับเป็นเสียงเดียวกัน

วันนั้นในห้องนอนของซีอาน่า รอนน่า และมาร์ธารับฟังเรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงเรียนของคุณหนูใหญ่ เพิ่งจะซาบซึ้งใจกับการทำของเจ้านายมา พอได้ยินเรื่องอยุติธรรมแบบนี้ รอนน่าก็แทบไปคว้าไม้นวดแป้ง แล้วบุกไปตีปากเฮเลนน่าเลย

“ใจเย็นๆ” ซีอาน่าเอ่ยปราม

“คุณหนูซีอาน่าใจเย็นไปแล้วนะเจ้าคะ! เกิดเรื่องแบบนี้ทำไมไม่รายงานท่านแม่เล่า!?” มาร์ธาโกรธจนน้ำตาไหลพราก ต้องเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับไม่หยุด

“พวกเจ้าก็รู้จักแม่ของข้า” ซีอาน่าถอนใจ “เรื่องจะยิ่งแย่ ถ้าหากพวกเราทำอะไรพวกเขาในตอนนี้”

“แล้วจะให้...!!” รอนน่าลืมสำรวม ชี้ไปทางคฤหาสน์รอง อ้าปากและหุบหลายครั้ง เหมือนอยากพูดอะไรแต่ไม่อาจเปล่งคำนั้นออกมาได้

“ท่านชาลอนเน่น่ากลัวกว่าที่ข้าคิดจริงๆ” ซีอาน่าพึมพำ สำหรับเธอแล้ว เฮเลนน่าก็เป็นแค่เด็กธรรมดาคนหนึ่งที่อายุเพียงหกปี จะมีเล่ห์เหลี่ยมมารยาอะไรได้ ถ้าหากไม่ใช่ชาลอนเน่สอนสั่ง เฮเลนน่าคงทำให้คนทั้งโรงเรียนเกลียดเธอไม่ได้หรอก ชาลอนเน่ก็แค่อาศัยลูกสาวตัวเองกลั่นแกล้งซีอาน่า เพราะในบ้านหลังนี้ คงมีแต่ระดับสายตาของชาลอนเน่เท่านั้นจึงจะมองออกว่าที่ออเดรเริ่มเมินเฉยชาลอนเน่ และเฮเลนน่า ก็เพราะเขาตั้งใจผลักดันซีอาน่า ไม่ใช่เพราะหันมาพิศวาสชาโลยา

กำจัดซีอาน่าไป ออเดรอาจจะหันกลับมามองชาลอนเน่ หรือไม่ก็หันมาใส่ใจเฮเลนน่าเหมือนอย่างที่ซีอาน่าได้รับ

“ท่านแม่ของข้าเทียบนางไม่ติดเลยสักนิด”

ซีอาน่ายิ้มออกมา ซาโลยาเถรตรง โผงผาง แสดงความรู้สึกออกมาหมดผิดกับชาลอนเน่ลิบลับ นางไม่ใช่คู่มือของชาลอนเน่สักนิด

“คุณหนูซีอาน่า แล้วที่เคธีไปตีสนิทกับฝ่ายนั้น...” มาร์ธาถาม

“เล่ามาให้ละเอียดหน่อยสิ” ซีอาน่าถามยิ้มๆ

“นางให้เหตุผลว่า คนรับใช้ชุดใหม่ มีคนหนึ่งที่นางรู้จัก เลยเขาไปคุยด้วยตามปกติ...” มาร์ธาบอก “พวกเราทำตามคุณหนูบอก แอบดูเหมือนไม่แอบดู จับผิดเหมือนไม่ได้สนใจ จนสังเกตเห็นว่าเคธี นอกจากจะคุยกับพวกคนรับใช้แล้ว บางครั้งก็คุยกับพวกท่านชาลอนเน่”

“นางคุยเก่งมากเจ้าค่ะ หลายคนในคฤหาสน์เริ่มสนิทกับนางแล้ว แต่คุณหนูไม่ต้องกลัว มีอีกหลายคนที่ฉลาด คอยตามประกบดูนางเอาไว้ นางทำอะไรไม่ได้” รอนน่าบอก

“เดี๋ยวนางก็ทำได้” ซีอาน่าคิดถึงเรื่องในใบบันทึกโชคชะตานั้น เธอขยับตัวเข้ามาใกล้รอนน่า พร้อมบอก “รอนน่า...จากนี้เจ้าต้อง...”

 

**

 

วันต่อมาคือวันออกร้านของบรรดาเด็กนักเรียน เหล่าผู้ปกครองก็มาร่วมงานเพื่ออุดหนุนผลงานของบุตรหลาน และเพื่อความยุติธรรม ทางโรงเรียนจึงออกกฎไม่ให้ลูกค้าทุกคนซื้อเกินห้าชิ้น

“ทำไมคราวนี้จึงมีคนน้อย ผิดกับร้านของเฮเลนน่าลิบลับ” ออเดรเอ่ยถามลูกสาวคนโต เมื่อเขาตั้งความหวังที่ซีอาน่า เขาก็วาดหวังให้ซีอาน่าเป็นเลิศในทุกทาง เขาหยิบขนมมาห้าชิ้น จ่ายเงินให้ลูกสาว แล้วกวาดตามองไปโดยรอบ “พ่อจำได้ว่าปีที่แล้ว ร้านของเจ้ามีคนเยอะกว่านี้”

ปีที่แล้วซีอาน่าขายผ้าปักฝีมือของเธอและคริสติน ใช้วิธีซื้อห้าชิ้นแถมหนึ่งชิ้น คนที่ซื้อมากยังได้สิทธิ์ลดเป็นพิเศษ เล่นเอาของไม่พอขายตั้งแต่หัววัน แต่ปีนี้กลับเงียบเหงาเหลือเกิน

“สงสัยว่าฝีมือทำขนมของข้าจะห่วยแตกเจ้าค่ะ” ซีอาน่าตอบอย่างไม่รู้สึกรู้สา

“ท่านพ่อเจ้าคะ!” เฮเลนน่าร้องเรียกออเดร “ทานน้ำผลไม้ไหมเจ้าคะ”

ออเดรไม่ได้สนใจลูกคนเล็กนัก แต่ทานขนมแล้วฝืดคอ จึงพยักหน้า เดินไปหาเฮเลนน่า ซึ่งซีอาน่าก็ไม่เข้าใจว่าฮันน่าจะส่งยิ้มเย้ยหยันมาให้เธอทำไม ในเมื่อมันเป็นเรื่องในครอบครัว เออ เอาเถอะ ฮันน่าเป็นคนรักคุณธรรม เห็นความดีชนะความชั่ว จะรู้สึกสาแก่ใจก็ไม่แปลก...ถุย

“ขอขนมให้ข้าห้าชิ้นสิคริสติน” อเล็กเดินมาเอ่ยกับคริสติน ที่ด้านหลังของเขามีชายวัยกลางคนรูปงามอยู่คนหนึ่ง “นี่ท่านพ่อของข้า”

คริสตินประหม่าเล็กน้อยพอเห็นผู้ใหญ่ท่าทางใจดีมากกำลังจ้องเธอ เร่งเอาขนมใส่ถุงกระดาษยื่นให้อเล็ก พร้อมรับเงินมา ซีอาน่าเห็นว่าชายคนนั้นมองคริสตินอย่างพิจารณาเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าเขาจะชื่อว่าเลียม แอนเดอร์สัน พ่อของอเล็ก ที่เมื่อก่อนเคยเป็นชายในฝันของหญิงสาวมากมาย เพราะเขาคือทายาทตระกูลใหญ่อันดับสี่ เป็นคนที่น่าเชื่อถือ มั่นคง และรักเดียวใจเดียวมาก นับจากภรรยาของเขาเสียไปเพราะคลอดลูกชายให้เขา เลียมก็ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนอีกเลย

“หนูชื่อคริสตินเหรอ อเล็กเล่าเรื่องของหนูให้อาฟังตลอดเลยนะ” เลียมบอกคริสตินอย่างอ่อนโยน อเล็กได้ลักษณะและข้อดีของพ่อมาหลายอย่างจริงๆ กิริยาอ่อนโยน ดวงตาสีฟ้าสวยที่สะกดผู้หญิงได้ทั่วเมืองนั่นด้วย “ขอบคุณสำหรับผ้าปักนะ ผ้าของหนูสวยมากเลย”

“ขอบคุณเจ้าค่ะ” คริสตินยิ้มน้อยๆ เลียมลูบหัวลูกชาย แล้วพูดประมาณว่า ตาถึง ซีอาน่าเลยเอาตัวมาขวางคริสตินเอาไว้ คริสตินของเธอเพิ่งจะแปดปีนะ การกระทำเหมือนดูตัวนี่มันอะไรยะ!?

อีกด้านหนึ่ง...

“ท่านพ่อ ตอนนี้ซีอาน่ามีชื่อเสียงไม่ดีนะ ถ้าข้าทำตัวสนิทกับนาง จะไม่โดนเกลียดไปด้วยเหรอ” จอร์แดนเอ่ยถามเมื่อถูกโรเบิร์ตลากเข้าไปใกล้ร้านของซีอาน่า โรเบิร์ตหันมาถลึงตาใส่ลูกชาย

“เจ้ายังอ่อนหัด คิดอยากเป็นใหญ่ก็ต้องมองภาพรวมให้ออก ถ้าอยากมีอำนาจก็ต้องมองหาลู่ทางมันให้ได้ ซีอาน่าโดนคนทั้งโรงเรียนเกลียดแล้วอย่างไร นางไม่ใช่คนเก่งที่ช่วยงานในอนาคตของเจ้าได้หรือ ที่สำคัญที่สุด เจ้ารู้หรือไม่ว่าตระกูลคินเคล่ามีอำนาจมากแค่ไหน...ที่ดินของเขาสร้างรายได้มากกว่าที่ดินของตระกูลเฮมิงตันของเราเสียอีก และตอนนี้ซีอาน่าก็เป็นทายาทเพียงคนเดียว เพราะกาเร็ตและนาเดียยังไม่มีลูกด้วยกันเลยสักคน ทำไมเจ้าไม่รู้จักคว้าโอกาสนี้เอาไว้”

จอร์แดนนิ่งคิดตามคำพูดบิดา ก่อนจะถาม “แต่นางถูกเกลียด และท่านพ่อก็บอกให้ข้าครองใจคนให้ได้...”

“ความรู้สึกมันก็แค่ชั่วคราว ไม่แน่พรุ่งนี้ มะรืนนี้ ก็ไม่มีใครรู้สึกเกลียดนางแล้ว แต่อำนาจตระกูลฝ่ายแม่ของนางสิที่อยู่มาหลายชั่วโคตรแล้ว พ่อพูดเช่นนี้เจ้ายังไม่เข้าใจอีกหรือ” โรเบิร์ตถามลูกชาย

จอร์แดนใคร่ครวญก่อนจะพยักหน้ารับน้อยๆ โรเบิร์ตว่า “ยิ่งตอนนี้นางเคว้งคว้างยิ่งดีใหญ่ เจ้าจะได้เป็นคนสำคัญที่ไม่เคยทอดทิ้งนาง ถ้าซีอาน่าเป็นผู้หญิงแบบแม่ของนางจะดีมากเลย ตระกูลเฮมิงตันจะได้ใช้งานนางง่ายหน่อย”

“ข้าจะพยายาม” จอร์แดนบอก เขาจะต้องทำให้พ่อพอใจให้ได้

“บ้าจริง” ดวงตาของโรเบิร์ตจุดวาบ เห็นกลุ่มคนหนึ่งเดินเข้าไป เขาหันไปเอ็ดลูกชาย “ดูสิ เพราะเจ้าช้าไปหน่อย มีคนตัดหน้าเจ้าแล้ว!

ที่โรเบิร์ตต้องการคือให้จอร์แดนแสดงตัวเป็นคนแรกว่าอยู่เคียงข้างซีอาน่า แต่ทว่าตอนนี้แอนเซล คัลลาแฮนกลับยืนอยู่ตรงหน้าซีอาน่า ยิ้มอบอุ่นให้เธอพร้อมบอก

“ข้าพาคนรับใช้มาทานขนมของเจ้า” แอนเซลยิ้มน้อยๆ “แบบนี้คงไม่ผิดกติกาโรงเรียนใช่ไหม”

“ไม่ผิดๆ!” ซีอาน่ายิ้มหวาน เร่งเอาขนมใส่ถุง “ข้าจะแถมให้เจ้าด้วย!

“ท่านพี่แอนเซล” คริสตินชะโงกหน้าผ่านโต๊ะมา น้ำตาคลอ “ไม่มีค่อยมีใครมาซื้อขนมของข้าเลย”

การกระทำนี้ทำให้ซีอาน่าเห็นว่าคริสตินนั้นให้ความรัก และไว้ใจพี่ชายคนโตมากเพียงไร อาจจะถึงกับมองเขาเป็นผู้ปกครองของตนด้วยซ้ำ แอนเซลเอื้อมมือผ่านโต๊ะมาลูบหัวน้องสาว พร้อมว่า

“อย่าร้องไห้ ตระกูลคัลลาแฮนไม่เคยอ่อนแอให้ใครได้เห็น...” แล้วเขาก็ไอออกมาหลายทีจนตัวโยน ทำให้เหล่าคนรอบข้างเอื้อมมือมาจะประคอง แต่แอนเซลบอกปัด “ไม่ต้อง” เขามองคริสติน และซีอาน่าอีกครั้ง และว่า “อย่าแพ้ให้กับสายตาและคำพูดของคนรอบข้างเชียวนะ ข้าเอาใจช่วยอยู่เสมอ”

ท่านพี่แอนเซลลลล!’ ซีอาน่าคร่ำครวญชื่ออีกฝ่ายในใจ ช่างเป็นเด็กผู้ชายรูปงามที่วางมาดเป็นผู้ใหญ่ได้อบอุ่นอะไรขนาดนี้ โตขึ้น ท่านพี่จะต้องงานดีมากแน่ๆ!’


อัพเมื่อโลกต้องการ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 747 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,811 ความคิดเห็น

  1. #6618 The Snail Queen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 14:33
    กลับมาอ่านกี่รอบก็แบบ ท่านพี่แอนเซลเจ้าคะ งานดือเหลือเกินนนน
    #6,618
    0
  2. #6567 little drug (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 19:15

    ไรท์คะะะ อย่าให้หลัวแอนเซลหนูตายนะคะ!!/เขย่าคอ

    #6,567
    1
    • #6567-1 SONAKY(จากตอนที่ 14)
      26 เมษายน 2563 / 12:03
      55555555
      #6567-1
  3. #6465 Piper_079 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:32
    สงสารมาร์ธา ฮึก
    #6,465
    0
  4. #6394 554910140 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 19:05
    พระเอกอยู่ที่หน่ายยยยยยย
    #6,394
    0
  5. #5921 meduzabencz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 04:30
    โหยยยย แอนเซลดีมากเลย อย่าตายนะ โตดีๆล่ะ
    #5,921
    0
  6. #5822 BEAMOSH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 22:51
    ชอบตอน "ถุย" มากเลยค่ะ5555555555
    #5,822
    0
  7. #5671 The Snail Queen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 23:18
    จะอ่านกี่รอบก็ ท่านพี่แอนเซลดีงามที่สุดเจ้าค่ะ!
    #5,671
    0
  8. #5654 Pprownk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 14:08
    เสียใจชาลอนเน่! คุณพ่อออเดรเขามีรักครั้งใหม่แล้ว5555555
    #5,654
    0
  9. #5649 Maya1412 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:32

    งานดี...

    #5,649
    0
  10. #5647 I_am_Por (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 11:19
    มาเปิดตอนหน่อยจ้า คิดถึงแอซซี่มากๆๆๆ
    #5,647
    0
  11. #5646 Femiella (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:41
    โลกจ๋าาาา
    #5,646
    0
  12. #5104 warat_sariyawut (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 22:17
    เกาะเรือไซอากับแอนเซลแน่นน ได้ขึ้นเรืออีก 1 ลำ
    #5,104
    0
  13. #2541 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 22:00
    ไม่ชอบความอยุติธรรมแบบนี้เลยเฮ้ออ
    #2,541
    0
  14. #349 วายุจัง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:53
    งานดีงานดีจริงๆ
    #349
    0
  15. #244 I_am_Por (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:55
    ไม่ชอบฮันน่าเลย นิสัยมาก เด็กอะไร รอเวลาที่คนที่ร้ายกับซีอาน่า จะหน้าหงายไปตามๆกัน พ่อก็ไม่ต้องเว้น ชาลอนเน่ เฮเลน่า ทำไมเรามีความจริงจังมากๆ

    ทำไมเวลาอ่าน รู้สึกแอสโทรเลีย เหมือนเจอสถานกาณ์ย่ำแย่ เหมือนที่เรเชลเคยต้องพบเจอ
    #244
    0
  16. #202 OOO- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 17:37

    ซีอาน่าสู้ๆ

    #202
    0
  17. #201 MeriyaSerksiri (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 11:53
    ซีอาน่าใจเย็นนนน 5555
    #201
    0
  18. #200 EveiI_retasia (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 11:44
    โอ้ยยย เมื่อไหร่จะหายหน่วงงง (แนวเนื้อเรื่องแบบนี้ ถ้าอยู่ในหมวดรักแฟนตาซี คงจะดังมาก 555)
    #200
    0
  19. #199 tiprada vaniz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 11:03
    สะบัดบ๊อบใสจอร์แดนแล้ววิ่งเข้าซบอกไซอา อา.... ไม่รู้ว่าอะไรผิดระหว่างทำเพื่อผลประโยชน์ตระกูลกับการมีความรักในสภาพสังคมแบบนี้ สงสัยถ้าแอสโทเรียถูกยิงศรใส่ตอนนั้นจะเป็นเหมือนแม่นางรึป่าว.....อินค่ะ
    #199
    0
  20. #198 Frame Master ch (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 07:28
    พระเอกเราค่าตัวแพง อยากให้ไซอามาเข้าเรียนกับนางอ่ะ
    #198
    0
  21. #197 Darkcenter (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:55
    เอาอีกๆๆๆๆๆๆ ติดหนักมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #197
    0
  22. #196 w-rabbit (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:20
    ซีอาน่า สู้ๆ ! ไรท์สู้ๆ! > <
    #196
    0
  23. #195 ACH'S (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:11
    ชอบไซอา รักแอนเซล หวีดเฮเชล แอบเหล่จัสติน เหนือสิ่งอื่นใดอิจฉาแอสซี่ โอยยยย. ขอพี่แอนเซลสักคนนนนนน
    #195
    0
  24. #193 Nuna_zaA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 21:11
    เห็นซีอาน่าอดทนได้ขนาดนี้ เราคนอ่านก็อดทนตามไปด้วยเลยเนี่ย
    #193
    0
  25. #192 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 20:59
    แอสโทเรียบอกแทนเราทุกอย่างแล้วที่เฝ้าพรรณาถึงแอนเซล
    #192
    0
  26. #182 mai146 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 19:52
    ไซอา Vs แอนเซล
    จอร์แดนออกไป๊!!!
    #182
    1
    • #182-1 tiprada vaniz(จากตอนที่ 14)
      13 กรกฎาคม 2561 / 11:04
      ห่ะ? เออ... อืม หือ?
      #182-1