ASTORIA.

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 : การเปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,803
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 728 ครั้ง
    10 เม.ย. 62



 

ซีอาน่าตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เตรียมเบาะรองนั่น ก้อนสมุนไพรไว้จุดไล่ยุง เสื้อผ้าที่ไม่ใช่ชุดนอนไปเปลี่ยนด้วย เธอไปยังคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซาอีกครั้ง ครานี้พอเผชิญหน้าพวกงู เธอบอกอย่างจริงจัง

“คืนนี้ข้าอยู่ได้ทั้งคืน และพรุ่งนี้จะมาเร็วกว่านี้ด้วย” พูดจบ ซีอาน่าก็หลับตาลง “ข้าพร้อมแล้ว เข้ามาเลื้อยใส่ตัวข้าได้เลย”

รอสักพัก พวกงูยังไม่เข้ามาใกล้ ซีอาน่าลืมตามองอย่างสงสัย ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเหล่างูทุกตัวเลื้อยออกเพื่อเป็นการเปิดทางให้งูตัวใหม่เข้ามา คราวนี้เป็นงูอสูรตัวใหญ่ยิ่ง เงาของมันบังแสงจันทร์จนมิด งูตัวใหญ่สีดำขลับที่ไม่รู้ว่าเป็นงูอสูรอะไร อ้าปากกว้าง เผยให้เห็นเขี้ยวยาวโค้ง และมันก็โน้มตัวลงมาคาบร่างของซีอาน่าขึ้น ชูไปมา

ตอนนี้ ถึงจะกล้าหาญมากแค่ไหน ซีอาน่าก็กรีดร้องออกมาลั่นป่า

“กรี๊ดดด!! อย่ากินข้านะ! อย่ากินข้า!

เจ้างูนั้นขยับปาก ให้ซีอาน่าไหลเข้าไปในปากมันมากขึ้น เด็กหญิงดิ้นโดยแรงหวังว่าจะหลุดออกจากปากของงูใหญ่ มันคาบเธอและเลื้อยไปเรื่อยๆ ก่อนจะค่อยกลืนๆ ลงไป ซีอาน่ากรีดร้อง ถีบผนังปากของงูอย่างแรง มันก็ขย้อนร่างของเธอออกมา

ซีอาน่าผุดลุกขึ้นวิ่งหนีอย่างรวดเร็ว พอออกมาจากป่าไปเธอก็หอบหายใจหลายต่อหลายครั้ง

“ทั้งหมดนี่เป็นแค่การกลั่นแกล้ง เขาไม่อยากให้ข้าพบเขา! เขาอยากเห็นความตั้งใจของข้า! ข้าจะถอยไม่ได้!

ซีอาน่าปลุกปลอบใจตัวเองจบ ก็เดินกลับเข้าไปในป่า ก่อนจะอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่านอกจากงูใหญ่สีดำตัวนั้น แล้วยังมีงูใหญ่สีขาวขนาดเท่ากันกำลังรอต้อนรับเธออยู่

หลังจากที่นั่งคุกเข่าแสดงความจริงใจระหว่างงูสองตัวทั้งคืน ซีอาน่าก็กลับมาบ้านพร้อมดวงตาบวมแดง ซาโลยาเห็นแล้วปวดใจยิ่งนัก ทั้งกอด ทั้งหอมรับขวัญเป็นการใหญ่

“ไม่เป็นไรนะซีอาน่า จอร์แดนเขาไม่ได้สนใจเฮเลนน่าเลยสักนิดเดียว ก่อนจะกลับเขายังหันมามองประตูห้องนอนของลูกตั้งหลายครั้ง...”

“ข้าไม่ได้ร้องไห้เพราะจอร์แดนหรอกเจ้าค่ะท่านแม่” ซีอาน่าบอก “ข้าร้องไห้เพราะฝันว่าไปนั่งคุกเข่า อยู่ระหว่างงูใหญ่สองตัวทั้งคืนเลย น่ากลัวจนรู้สึกขนหัวลุกมาจนถึงตอนนี้”

ซีอาน่าเล่าจบก็สะอื้นขึ้นมาอีกครั้ง ซาโลยาส่ายหน้า ลูบหัวปลอบลูกสาวเพียงคนเดียวแล้วว่า

“ปากแข็งเสียจริง”

ซีอาน่าไม่รู้จะบอกมารดาว่าอย่างไรดี

วันนั้นซีอาน่าจุดธูป เรียกแอนตาเนียอีกครั้ง เอ่ยปากขอสิ่งที่สามารถกันงูออกจากตัวได้ทุกชนิด แอนตาเนียหายามาให้ซีอาน่าหนึ่งกระปุก บอกว่าให้กินมัน ก่อนจะเดินเข้าป่า งูหรือสัตว์มีพิษตัวไหนก็จะไม่กล้าแตะต้อง พอแอนตาเนียกลับไปแล้ว ซีอาน่าเปิดประตูไปคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซาอีกครั้งหนึ่ง พอเจอพญางูสองตัวกำลังรอต้อนรับ เธอก็กินยาของแอนตาเนีย แล้วเดินลุยฝูงงูเข้าไป

พวกงูพยายามเลื้อยเข้ามาขวาง แต่พอได้กลิ่นตัวของเธอ พวกมันก็ถอยห่าง ซีอาน่าหัวเราะดังโฮะๆๆ อย่างสะใจ รู้แบบนี้เล่นไม้แข็งตั้งแต่ทีแรกก็ดี

แต่พอเดินเข้าไปในป่าราวๆ สองชั่วโมงได้ ซีอาน่ากลับมาโผล่ที่ทางเข้าป่าแทน เธอเดินกลับเข้าป่าอีกครั้ง และผลของมันก็กลายเป็นแบบเดิม เธอเลยทำเครื่องไม้ที่ต้นไม้ตลอดทางที่เดิน แต่ผลก็คือเธอโผล่ออกมาทางเข้าป่าทุกครั้ง ซีอาน่าทำหน้าตาประหลาด หรือว่าเจ้าของบ้านจะเริ่มใช้เวทมนตร์กับเธอแล้ว!?

“นางมีของดีเสียด้วย” เจ้าของงูทั้งหลาย ตอนนี้กำลังสบดวงตางูสีดำขลับ พอทราบเรื่องที่ซีอาน่าใช้ยาเพื่อให้ผ่านเหล่างู ดวงตาสีเหลืองทองก็เหลือบมองงูตัวใหญ่ที่ขดตัวเป็นเบาะรองนั่งให้เขา “เจ้าไปต้อนรับนางเสียหน่อย”

งูสีแดงที่เต็มไปด้วยเกล็ด ค่อยๆ เลื้อยออกจากคฤหาสน์ไป นายเหนือหัวของเหล่างู ตอนนี้มีดวงตาระริกเต็มไปด้วยความสนุกอย่างเห็นได้ชัด เขาว่า

“ดูซิ ว่านางจะไปได้สักกี่น้ำ”

ด้านซีอาน่า หลังวนกลับมาทางเดิมเป็นรอบที่ห้า เด็กหญิงก็ถอนใจเฮือกใหญ่ หันหลังกลับเข้าไปในป่าอีกครั้ง คราวนี้ป้องปากตะโกนดังก้องป่าว่า

“ข้ารู้ว่าท่านได้ยินข้า! ข้าไม่กลัวท่านหรอก! ต่อให้ท่านหาวิธีไล่ข้าแบบไหน ข้าก็จะต้องเจอท่านให้ได้! คอยดูสิ!

ซีอาน่ายืดอกเท้าสะเอว เอ่ยคำท้า “มาเลย! คราวนี้จะเป็นสถานการณ์แบบไหน เป็นงูแบบไหนก็เข้ามาเลย! ข้าพร้อมแล้ว!

เสียงเลื้อยของบางสิ่งที่มีขนาดใหญ่มากดังขึ้นรอบตัวเธอ ซีอาน่าสะดุ้งเฮือก เธอต้องมองไปข้างหน้า เห็นสีแดงของบางสิ่งตัดกับสีเขียวของใบหญ้า เด่นชัดแม้อยู่ในความมืด สิ่งที่เห็นคือลำตัวที่ขนาดใหญ่และยาวกว่างูยักษ์ที่เธอได้เห็นวันนั้นถึงสองเท่า มันกำลังเลื้อยตัดหน้าเธอ

“งะ...งูอะไรวะนั่น”

ซีอาน่ากดหน้าอกตัวเอง ตรงตำแหน่งหัวใจ มองไล่เกล็ดที่มันลื่นสีแดงเข้มราวเปลวเพลิงไป จนกระทั่งเห็นเงี่ยงแหลม และเมื่องูตัวนั้นชูคอขึ้นมาโดยหันหลังให้เธอ ต้นไม้ที่อยู่ระดับสายตาของมันก็กลายเป็นหิน

ซีอาน่ากระโดดหมอบกับพื้นทันที สองมืออุดปากไม่ให้กรีดร้อง นี่มันบาซิลิสก์!!’

เป็นครั้งแรกที่ซีอาน่าเห็นสัตว์อสูรในทวีปแอสโทเรีย เพราะทวีปแห่งนี้ พวกสัตว์อสูรนั้นมักอยู่ตามป่าที่มีมังกรวาโยเป็นผู้ดูแล และมังกรวาโยจะยินยอมให้มนุษย์เขาไปนำเอาของวิเศษจากในป่าของมังกรได้ก็ต่อเมื่อต้องการทดสอบอะไรบางอย่าง

แต่หัวหน้าตระกูลวาเรนโนซาถึงกับมีบาซิลิสก์ไว้ในครอบครอง และใช้มันสำหรับไล่แขก...

ซีอาน่ารู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าวของตัวอะไรที่ใหญ่มากกำลังพ่นใส่เธอ ปลายจมูกของบาซิลิสก์ดุนดันหลังของเธอ เห็นชัดว่ามันไม่สนใจกลิ่นยาของแอนตาเนียเลยแม้แต่น้อย ซีอาน่าหลับตาแน่น เธอตัวแข็งทื่อ จนกระทั่งมันคาบร่างเล็กๆ ของเธอ แล้วพาไปวางอยู่นอกป่า จากนั้นก็เลื้อยกลับป่าไป ไม่เหลียวมามองเธอเลยสักนิด

ซีอาน่าสาบาน ถ้าหัวหน้าตระกูลวาเรนโนซาพาเธอไปเจอคิรินแล้ว เธอจะกระทืบเขาอย่างไม่ลังเลแน่นอน เกลียดมัน!

 

**

 

“ข้าถามจริงๆ เถอะ ท่านซีอาน่า หลายวันมานี้ ท่านไปทำอะไรมา” คริสตินเอ่ยถามอย่างอดรนทนไม่ไหว “ข้าเป็นห่วงท่านนะ ดูสิ ขอบตาคล้ำเชียว และท่าทางท่านก็เหนื่อยมากด้วย เหมือนไม่ได้หลับไม่ได้นอนมาทั้งคืน!

“ใช่แล้วล่ะ ข้าไม่ได้นอนทั้งคืนเลย” ซีอาน่าอดนอนจนแทบทนไม่ไหวแล้ว จึงหลุดปากบอกให้คริสตินฟัง “ข้าแอบไปหาตระกูลวาเรนโนซามา”

“ตระกูลงูนั่นน่ะเหรอ!?” คริสตินอุทาน ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ลดเสียงลงจนเป็นเสียงกระซิบ “ท่านไปหาพวกเขาทำไม”

ซีอาน่ารู้สึกตัวว่าหลุดปากไป ทำตาโตหันมามองคริสติน คริสตินเองก็จ้องเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็นมาก ซีอาน่าเลยลดเสียงลง

“สาบานนะ ถ้าหากว่าข้าบอกท่านแล้ว ท่านห้ามไปบอกใครเด็ดขาด” ซีอาน่าทำหน้าตาจริงจัง

คริสตินพยักหน้ารับ ซีอาน่าเลยปั้นเรื่องโกหกบอกอีกฝ่าย

“ข้าเป็นเพื่อนกับคนในตระกูลวาเรนโนซา เขาเป็นเด็กผู้ชายที่ร่างกายอ่อนแอเหมือนพี่ชายคนโตของท่านเลย...และเพราะเทพมังกรไม่ชอบเขา เขาเลยไม่กล้าออกจากตระกูล มาเรียนหนังสืออย่างพวกเรา ข้าเลยแอบไปสอนหนังสือเขา”

“ท่านใจดีจังเลย” คริสตินบอกอย่างประทับใจ “ข้าเข้าใจดีเขาดีเลย ตอนที่ข้ายังไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนที่โรงเรียน ก็รบเร้าขอให้พวกท่านพี่ช่วยสอน และพอพี่ใหญ่กำลังเรียน ข้าก็จะแอบฟังพร้อมแท่งถ่าน เขียนหนังสือใส่กระดาษขาว ทั้งที่รู้ว่าถูกเจอจะต้องโดนลงโทษ แต่ก็ยังทำ ท่านพี่แอนเซลคงรู้ เขาเลยอ่านหนังสือให้ดังๆ และก็ขอให้อาจารย์อธิบายทุกบทเรียนให้ฟังอย่างละเอียด ข้าที่แอบฟังอยู่ ก็จะได้เข้าใจด้วย”

แอนเซลเป็นคนที่ใช้ได้เลยนะเนี่ย ซีอาน่าฟังแล้วอดยิ้มออกมาบางๆ ไม่ได้ ทุกคำพูดที่น้องๆ เอ่ยถึงพี่ชายคนโต เป็นไปด้วยความชื่นชมและนับถืออย่างไม่มีสิ่งใดเจือปน ซีอาน่าเริ่มสงสัยแล้วว่า เรื่องที่เฮเชลวางยาสังหารแอนเซลในเวลาต่อมา จะไม่ชอบมาพากล

“ซีอาน่า” เสียงเรียกของจอร์แดนทำให้ซีอาน่าหันไปมอง จอร์แดนเดินเข้ามาในห้อง พร้อมบอกเสียงเครียดจริงจัง “ขอคุยด้วยหน่อยได้หรือไม่”

“เรื่องอะไรเหรอ” ซีอาน่างุนงง ลืมไปเสียสนิทเลยว่าเธอกับจอร์แดนมีอะไรต้องปรับความเข้าใจกัน ก่อนที่สีหน้าจะเปลี่ยนไปเมื่อเห็นว่าอเล็กกำลังมองมาที่คริสตินอย่างสนใจ เธอขยับเอาตัวบังเพื่อน “มีอะไรเหรอจอร์แดน”

“ข้าอยากคุยเป็นการส่วนตัว” จอร์แดนบอก และไม่พูดพร่ำทำเพลง ดึงมือของซีอาน่าเดินออกจากห้องเรียนไป

คริสตินมองเพื่อนที่ถูกคู่หมั้นของตัวเองพาเดินจากไปอย่างงุนงง ก่อนจะเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามายิ้มให้อย่างเป็นมิตร พร้อมถามว่า

“ชื่อคริสตินเหรอ ชื่อเพราะจังเลยนะ”

คริสตินพยักหน้า มองเขาที่วิสาสะนั่งตรงที่ซีอาน่า อีกฝ่ายแนะนำตัว

“ข้าชื่ออเล็ก แอนเดอร์สัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

“...”

 

**

 

“ข้าไม่ได้ชอบเฮเลนน่ามากกว่าเจ้าเลยนะ!” จอร์แดนร้อง

“ถึงเจ้าชอบนาง ข้าก็ไม่ว่าอะไรหรอก” ซีอาน่าบอก “ถ้าอยากถอนหมั้นข้าเมื่อไรก็ได้ทุกเมื่อเลยนะ ข้าไม่โกรธหรอก”

“ซีอาน่า” จอร์แดนกระทืบเท้า

ซีอาน่ากลอกตามองไปโดยรอบ นี่เธออยู่ในสถานการณ์ไหนกันนะ เด็กหญิงตบหลังคู่หมั้นตัวเองอย่างปลอบประโลม “เข้าใจแล้วๆ รีบเข้าห้องกันเถอะ ข้าไม่อยากให้อเล็กอยู่กับคริสตินนาน ตาของเจ้าหมอนั่นแพรวพราวเจ้าชู้ไม่สมกับที่เป็นเด็กเลย”

“ซีอาน่า!” จอร์แดนร้อง “ข้าไม่คิดจะถอนหมั้นกับเจ้าหรอกนะ”

“รู้แล้วๆ ถ้าคิดจะถอนหมั้นเมื่อไรก็บอกนะ” ซีอาน่าตอบ ก่อนจะเดินดึงจอร์แดนไปที่ห้องเรียน หางตาของเธอสะดุดกับอะไรบางอย่างที่พุ่มไม้เสียก่อน เธอเลยหยุดมองดู พอเห็นว่ามันคืองูก็อุทานในใจ

“งู!” เป็นจอร์แดนที่ร้องออกมาเสียงดัง ทำเอาคนแถวนั้นตื่นตัว เร่งวิ่งออกห่างจากโพรงไม้นั้น เด็กชายคนหนึ่งถลกแขนเสื้อ หยิบไม้ยาวพร้อมเดินเข้าไปใกล้ ประกาศเสียงดังว่า

“ข้าตีเอง! พ่อของข้าบอกว่าถ้าเจองูต้องตีให้ตาย!

“หยุดนะ!” ซีอาน่าเร่งเอาตัวเข้าไปขวาง ถลึงตาใส่เด็กคนนั้นพร้อมว่า “งูก็เป็นชีวิตหนึ่งนะ มันยังไม่ทันได้ทำอะไรใครเลยนี่!

“แต่มันเป็นงูนะ สักวันมันต้องกัดคน!” เด็กชายคนนั้นตอบกลับเสียงดัง

“งูส่วนมากไม่ยุ่งกับคนหรอก มันกลัวคนจะตาย!” ซีอาน่าเท้าสะเอวใส่เขา หันกลับไปมองแล้วบอก “เห็นไหม มันกลัวเจ้า เลยหนีไปแล้ว”

เด็กชายคนนั้นมองที่พุ่มไม้ให้ถี่ถ้วน พอไม่เห็นร่างยาวๆ ของงูตัวนั้น เขาก็พยักหน้ารับ ซีอาน่าบอก

“วางไม้ของเจ้าลงสิ”

เด็กชายโยนไม้ลงพื้น ซีอาน่าเลยเตะมันไปให้ไกล เด็กชายคนนั้นมองการกระทำของเธอแล้วว่า

“เจ้ามันคนประหลาดแท้”

“แอนโทนี่ อย่าไปยุ่งกับนางเลย นางเป็นคนของตระกูลใหญ่นะ” เพื่อนของเด็กคนนั้นร้องบอกเด็กชาย

ซีอาน่าขมวดคิ้วแน่นในทันที ร้องถาม “เจ้าคือแอนโทนี่ เพอร์เนสัน เหรอ”

แอนโทนี่พยักหน้ารับ พร้อมถาม “ข้าเอง เจ้าจะทำไมหรือ”

เขาเป็นคนของตระกูลรอง โดนคนของตระกูลใหญ่รังแก และดูถูกเป็นประจำ เลยมองซีอาน่าอย่างระแวงเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่คาดว่าเด็กหญิงตรงหน้าจะคว้ามือของเขาไปกุม พร้อมร้องอย่างยินดี

“ข้าอยากรู้จักเจ้ามานานแล้ว พ่อของเจ้าเป็นเจ้าของโรงฝึกสอนศิลปะการต่อสู้ใช่ไหม!?

พ่อของแอนโทนี่เปิดโรงฝึกดาบที่ทำจากไม้ ให้เด็กธรรมดาได้ร่ำเรียน และมีฝีมือติดตัว โตขึ้นจะได้สมัครเป็นทหารของตระกูลใหญ่ และสามารถปกป้องตัวเองได้ยามคับขัน

“จะ...เจ้ารู้จักพ่อของข้าด้วยเหรอ” แอนโทนี่อ้าปากค้าง

“รู้จักสิ เขาเป็นคนที่เสียสละมากเลยนะ ไม่สนใจเงินทอง สอนหนังสือเด็กยากจนเพื่อให้เหล่าเด็กๆ ไม่ต้องเสียเปรียบคนเมื่อโตขึ้น...” ซีอาน่าถอนใจ “ถ้ามีคนอย่างพ่อเจ้าหลายๆ คนในทวีปแอสโทเรีย คนก็ไม่ต้องขายตัวเองเป็นทาสหรอก ใช่หรือไม่”

“ถูกต้องแล้ว!” แอนโทนี่ก็เป็นเด็กผู้ชาย มีคนชื่นชมพ่อเขาด้วยเหตุผลที่เขาภาคภูมิใจเสมอมาย่อมยินดี เขามองซีอาน่าด้วยสายตาใหม่ “พ่อของข้าเกลียดระบบทาสที่สุด พวกพ่อค้าทาสมักล่อลวงเด็กยากจนให้ประทับตราขายตัว ทำให้คนพวกนั้นต้องลำบากตลอดชีวิต ไม่ยุติธรรม!

“ใช่แล้ว! คนเรามีหนึ่งสมอง สองแขน สองมือ สองขา สองเท้า ทำไมจะเรียนด้วยกันไม่ได้ ข้าล่ะไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมมีแต่ตระกูลใหญ่และตระกูลรองถึงได้รับการศึกษาในโรงเรียน ทุกคนสมควรได้รับโอกาสที่เท่าเทียมกัน” ซีอาน่าว่า

“ถูกแล้ว! เจ้านี่เป็นคนจากตระกูลใหญ่ที่ใช้ได้เลยนะ!” แอนโทนี่บอก ดวงตาวาววับมองซีอาน่า

“เจ้าก็เป็นตระกูลรองที่ดีมากเช่นกัน ข้าชื่อซีอาน่า มอนโตเซรา” ซีอาน่ายิ้มหวานให้อีกฝ่าย “อยู่ต่อหน้าข้าไม่ต้องไปคิดหรอกนะว่าข้ามาจากตระกูลอะไร ข้าชอบแนวทางการใช้ชีวิตของเจ้าและพ่อมากๆ เลย”

“ซีอาน่า!” จอร์แดนร้องออกมา เอาตัวมาขวางระหว่างซีอาน่าและแอนโทนี่ “เจ้าเป็นคู่หมั้นของข้านะ”

“ใช่ไง” ซีอาน่าพยักหน้า ถามอย่างงุนงง “แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยเหรอ”

จอร์แดนอ้าปากพะงาบอยากจะบอกอะไร สุดท้ายเขาก็ได้แต่เดินกระฟัดกระเฟียดเข้าไปเรียกอเล็ก และเดินกลับห้องเรียนของตนเอง พร้อมส่งสายตาเป็นอริให้แอนโทนี่ด้วย

“เขาเป็นอะไรของเขาน่ะ” แอนโทนี่ถามอย่างไม่เข้าใจ

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เขาไม่ใช่คนเลวร้ายหรอกนะ...” ซีอาน่าบอก ยิ้มให้แอนโทนี่ “เห็นแบบนั้น จอร์แดนก็เป็นคนที่มีความคิดแบบเดียวกับเจ้า เข้าเป็นคนสนับสนุนให้ตัดสินคนที่ความสามารถมากกว่าเชื้อสายการกำเนิด ข้าหวังว่าเจ้าจะเป็นเพื่อนที่ดีของเขา และข้าด้วยนะ”

แอนโทนี่พยักหน้ารับ “ได้ เราเป็นเพื่อนกัน”

ซีอาน่าพยักหน้าโดยแรง ครั้นได้ยินเสียงระฆังเธอก็ว่า “ต้องไปเรียนแล้ว ถ้าเจอข้าทีหลังก็ทักทายได้นะ และอย่าลืม ไม่ต้องคิดหรอกว่าข้าเป็นคนของตระกูลใหญ่ ข้าก็เป็นคนเหมือนเจ้า”

แอนโทนี่พยักหน้าอย่างงงๆ หันไปบอกกลุ่มเพื่อนของตนเองว่า “นางไม่เห็นเหมือนข่าวลือเลยเนอะ”

 

**

 

ตอนเย็นวันนี้ โรเบิร์ตมารับจอร์แดนด้วยตัวเอง พอเห็นซีอาน่า เขาก็เอ่ยเรียกเธอ เอ่ยถามเรื่องเมื่อวันนั้น

“เจ้าไม่ต้องกลัวหรอกนะ จอร์แดนของลุงไม่มีทางมองใครสำคัญไปกว่าคู่หมั้นของเขาหรอก ใช่ไหมจอร์แดน”

“ก็ไม่ทราบสิขอรับ เพราะคู่หมั้นของข้าไม่เห็นจะใส่ใจข้ามากกว่าคนอื่นเลย” จอร์แดนเอ่ยอย่างแสนงอน ทำเอาซีอาน่าอ้าปากค้าง ไอ้ท่าทางแบบนี้ เขาควรจะนำมันไปใช้กับเฮเลนน่ามากกว่านะ

“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ” โรเบิร์ตเอ่ยถามเสียงเครียด

จอร์แดนกระฟัดกระเฟียดบอก “ก็ซีอาน่าสนิทกับผู้ชายไปทั่วนี่ขอรับ วันนี้ยังพูดว่านับถือพ่อของแอนโทนี่ เพอร์เนสันที่มาจากตระกูลรอง บอกว่าเคารพพ่อของแอนโทนี่ด้วย ไม่รู้ว่าประโยคนี้พูดกับคนทุกตระกูลหรือเปล่า”

อาการปากร้ายของจอร์แดนกำเริบ ซีอาน่าอ้าปากค้าง ก่อนจะร้องบอก

“ก็มันจริงนี่น่า! พ่อของแอนโทนี่เป็นที่นับถือในคนไร้ตระกูลมากเลยนะ!...” เธอเฉลียวใจได้บางอย่าง เลยเท้าสะเอวบอกจอร์แดนเสียงเครียด “นี่ข้าทำเพื่อเจ้านะจอร์แดน! ได้พ่อของแอนโทนี่มาเป็นพวก เจ้าจะมีกำลังแข็งแกร่ง นอกจากพวกตระกูลใหญ่จะสนับสนุนเจ้าแล้ว คนไร้ตระกูล หรือว่าพวกตระกูลรองก็จะสนับสนุนเจ้าเช่นกัน!

โรเบิร์ตฟังแล้วมองซีอาน่า เอ่ยถามอย่างตื่นเต้น “ซีอาน่า เจ้าหมายถึงอะไรเหรอ”

“ท่านลุงก็ลองคิดดูสิเจ้าคะ ถ้าจอร์แดนได้แอนโทนี่มาเป็นพรรคพวก คนหนึ่งมาจากตระกูลใหญ่อันดับหนึ่ง อีกคนหนึ่งมาจากตระกูลรองที่ได้รับการยอมรับจากทุกชนชั้น...” ซีอาน่ายิ้ม มองจอร์แดนที่ฟังเธอเหมือนเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง “แต่ละคนมีอิทธิพลกันทั้งนั้น เจ้าได้ยิ่งใหญ่คับโรงเรียนแน่ ทีนี้แหละ เจ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้ เรียกลมได้ลม เรียกฝนได้ฝนล่ะ”

“คนอะไรจะเรียกลมเรียกฝนได้” จอร์แดนถามประสาซื่อ ซีอาน่าถึงกับถอนใจยาว

โรเบิร์ตหัวเราะเสียงดัง “ไม่ต้องห่วงซีอาน่า ลุงพอเข้าใจ และค่อยๆ สอนจอร์แดนเอง แต่ว่าซีอาน่า...” โรเบิร์ตมองซีอาน่า “เรื่องพวกนี้ ใครสอนเจ้าหรือ”

“ย่อมเป็นท่านพ่อของข้าอยู่แล้วเจ้าค่ะ” ซีอาน่าตอบอย่างไม่ต้องคิด ยิ้มหวาน “พ่อข้าบอกว่าคบคนให้คบทั้งบนและล่าง เวลาต้องการอะไรจะมองเห็นลู่ทางได้มากกว่าคนอื่น ดังนั้นข้าเลยคุยกับสาวใช้ที่อยู่ทุกชั้นในบ้านของข้าเลย ต่อไปจะคบคนทั้งโรงเรียน ตั้งแต่อาจารย์ใหญ่ไปจนถึงภารโรง ถึงจะไม่รู้ก็เถอะว่าทำไปเพื่ออะไร”

โรเบิร์ตหัวเราะเสียงดังลั่น หายคาใจในทันที เขาลูบหัวซีอาน่าพร้อมเอ่ยชม “เด็กดีๆ พ่อของเจ้าฉลาดจริงๆ นะ”

“คงไม่เท่าท่านลุงหรอกเจ้าค่ะ ท่านพ่อบอกข้าว่าท่านลุงฉลาดที่สุด” ซีอาน่าคว้ามือของโรเบิร์ต พร้อมว่า “ยังตำหนิข้าที่ใช้อารมณ์ในวันนั้น ท่านลุงมาทานข้าวที่บ้านของข้าอีกนะเจ้าคะ นะ ซีอาน่าอยากแก้ตัว”

“คราวหน้าไปที่บ้านของลุงดีกว่า ลุงจะเตรียมของขวัญล้ำค่าให้เจ้า” โรเบิร์ตบอกพร้อมตบหัวซีอาน่าเบาๆ ซีอาน่าทำตาโต ก่อนจะพยักหน้ารับ

“ถือว่ารับปากแล้วนะเจ้าคะ ท่านลุงต้องส่งสารเชิญมา ไม่เช่นนั้นข้าจะถือว่าท่านลุงผิดคำพูด”

“แน่นอน ลุงสามารถเขียนสารเชิญให้เจ้าได้ในตอนนี้เลย” โรเบิร์ตบอก ในใจเริ่มมีแผนการ

“เช่นนั้นข้ากลับไปบอกท่านพ่อนะเจ้าคะ” ซีอาน่ายิ้มกว้าง ในใจกำลังคิดว่า ข้ามีเรื่องดึงท่านพ่อออกห่างเฮเลนน่าอีกแล้ว

หลายวันต่อ โรเบิร์ตจัดงานเลี้ยงที่คฤหาสน์ตระกูลเฮมิงตันจริงๆ เชิญทั้งตระกูลใหญ่ และตระกูลรอง เขายิ้มแย้มปราศรัย ไม่ถือตัวกับทุกคน และเมื่อถึงเวลาเขาก็ประกาศข่าวดีอันน่าตกใจ

นั่นคือโรเบิร์ตได้เสนอกับเทพมังกร ว่าดินแดนแห่งนี้ควรจะขับเคลื่อนด้วยคนมีความสามารถมากกว่า คนที่มีศักดิ์ฐานะตามสายเลือด และเทพมังกรรับปากว่าจะลองพิจารณาดู อีกห้าปีต่อจากนี้คงจะเป็นรูปเป็นร่าง เขาขอให้เหล่าตระกูลใหญ่และตระกูลรอง เตรียมทายาทของตนให้พร้อมเอาไว้ เพราะอาจจะมีการทดสอบเหล่าเด็กๆ ที่มีความสามารถโดดเด่น

แน่นอนโรเบิร์ตกล่าวว่าแผนการนี้เขาเป็นคนคิดและเต็มใจเสนอแก่เทพมังกรด้วยตัวเอง ทำให้เขาได้รับความเลื่อมใสจากคนของตระกูลรองไปมากโข

“ท่านลุงเจ้าคะ สุดยอดเลยเจ้าค่ะ” ซีอาน่าร้องบอกโรเบิร์ต พร้อมต่อให้ในใจว่า เอาความคิดข้าไปเป็นของตัวเอง และรับความดีความชอบอย่างหน้าด้านๆ เลยเจ้าค่ะ

“ท่านเสนอเช่นนี้แล้ว เหล่าตระกูลใหญ่ของเราจะไม่เสียเปรียบหรือ มีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน” ผู้นำตระกูลลำดับห้าเอ่ยอย่างไม่ชอบใจนัก

“มันก็ขึ้นอยู่กับว่า พวกเราจะสอนลูกของเราได้ดีมากแค่ไหน”

โรเบิร์ตตอบ ออเดรเอ่ยเสียงดัง

“ข้าพร้อมสนับสนุนท่านทุกเรื่องนะ”

โรเบิร์ตหันไปขอบคุณออเดร ขณะที่ซีอาน่ามองคนของตระกูลใหญ่ทั้งหลายกำลังเคร่งเครียด ผู้นำตระกูลคัลลาแฮน หรือพ่อของพวกคริสตินกำลังดื่มเครื่องดื่มอย่างไร้ความรู้สึก ผู้นำตระกูลแอนเดอร์สันหรือพ่อของอเล็กเองก็กำลังสังเกตปฏิกิริยาของคนรอบกาย ท่านลุงกาเร็ตของเธอที่เป็นผู้นำตระกูลคินเคล่าคนปัจจุบันก็กำลังทำหน้าหนักอก เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ ทุกคนมีปฏิกิริยากันหมด ยกเว้นผู้นำตระกูลวาเรนโนซาที่ไม่ได้อยู่ในที่นี้

พวกตระกูลวาเรนโนซาไม่เข้าสมาคมกับใครมานานแล้ว ซีอาน่าคิดในใจ เธอมองไปยังพวกเด็กๆ ที่ถูกพามาทำความรู้จักกัน จากนี้ไปมิตรภาพของพวกเขาก็จะเปลี่ยนเป็นเรื่องของผลประโยชน์โดยสมบูรณ์

 

**

 

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน ออเดรเห็นว่าโรเบิร์ตให้ความสำคัญกับซีอาน่ามาก ชนิดว่าหมายมั่นปั้นมือให้ซีอาน่าเป็นภรรยาของลูกชายของเขาในอนาคตให้ได้ ทำให้ออเดรให้ความสำคัญกับซีอาน่าตาม นอกจากเรียนหนังสือที่โรงเรียนแล้ว ซีอาน่าก็ถูกเคี่ยวเข็ญให้เรียนอย่างอื่นเพิ่มเติมเพื่อที่จะได้เป็นคนที่ สมบูรณ์แบบ

และเพื่อปั้นแต่งลูกสาวคนโต ออเดรจึงไม่มีเวลาให้เฮเลนน่าเหมือนเก่า ทั้งหมดเพราะซีอาน่าตกลงกับอาจารย์สอนเสริมว่า ถ้าหากบิดาและมารดาของเธอมาดูการเรียนการสอน เธอจะตั้งใจเรียนเต็มที่ ไม่เช่นนั้นก็อย่าหวังว่าเธอจะใส่ใจ ดังนั้นกิจวัตรประจำวันหลังเลิกงานของออเดรคือมานั่งดูซีอาน่าเรียนหนังสือเพิ่มเติม โดยที่เฮเลนน่าไม่กล้ามีปากมีเสียง เพราะหลังจากที่เฮเลนน่าได้พบจอร์แดนและเกิดเรื่องนั้นขึ้น ออเดรลงโทษลูกสาวคนเล็กอย่างหนักข้อหา เรียกร้องความสนใจโดยไม่รู้กาลเทศะ ทำให้เฮเลนน่ากลายเป็นคนเงียบขรึมไป

พวกคริสตินไม่ได้เรียนเสริม เพราะเป็นเพียงลูกของผู้หญิงที่ไม่ใช่ภรรยาเอก และภรรยารอง แต่ก็แอบกระซิบบอกซีอาน่าว่าแอนเซลเองก็ถูกเคี่ยวเข็ญให้เรียนหนักเช่นกัน จนวันหนึ่งเขาล้มป่วยอย่างหนัก โฮเนอร์ คัลลาแฮน หรือพ่อของพวกเขาจึงล้มเลิกการเรียนของลูกชายคนโต ไม่ว่าอำนาจนั้นจะหอมหวานอย่างไร เขาก็ให้ความสำคัญกับลูกชายก่อนเสมอ แต่เท่าที่ฟังมาจากคริสติน แอนเซลเป็นอัจฉริยะ ถึงจะเลิกเรียนไปแต่เขาก็ได้ความรู้เรื่องต่างๆ ไปมากโขแล้ว

ตอนเช้า กลางวัน และเย็นมีแต่เรื่องเรียน ตอนกลางคืนซีอาน่าก็ยังคงวิ่งหนีตายจากบาซิลิสก์ที่คฤหาสน์วาเรนโนซาเสมอ ลึกๆ แล้วเด็กหญิงคิดว่านี่คือเรื่องเดียวที่เธอรู้สึกผ่อนคลาย ภายหลังเริ่มสนิทกับงูขนาดที่แอบไปขโมยเนื้อสัตว์ในห้องครัวที่บ้าน มาโยนให้พวกมัน และไม่รู้สึกขยะแขยงเมื่อถูกเหล่างูมะรุมมะตุ้มเหมือนเก่าแล้ว

“ข้าหวังว่าความพยายามของข้าจะเป็นผลในสักวันหนึ่งนะ” ซีอาน่าเอ่ยพร้อมกินยาฟื้นฟูร่างกายที่ได้มาจากแอนตาเนีย กับโบกพัดของอเทวาเซียให้อารมณ์ดีขึ้น สิ่งนี้ทำให้แม้ว่าเธอจะอดหลับอดนอน แต่ก็ยังสดชื่น สามารถโหมเรียนอย่างหนักได้

วันหนึ่งซีอาน่ากำลังฝึกคัดตัวหนังสือให้สละสลวย ชาลอนเน่ก็ขออนุญาตเข้ามาในคฤหาสน์หลัก เพื่อพาเฮเลนน่ามาพบกับออเดร

“มีอะไรเหรอ” ออเดรถาม ขณะที่ซาโลยาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

“เฮเลนน่าอยากไปโรงเรียนเหมือนคุณหนูซีอาน่า” ชาลอนเน่เอ่ย ตอนนี้ดวงหน้าของเธอไม่ได้งดงามเปล่งปลั่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ผิดกับซาโลยาที่งามขึ้นทุกวัน เพราะมีความสุขที่ได้ใกล้ชิดสามีเสมอ “ข้าเลยมาขอร้องท่าน ให้เฮเลนน่าได้เข้าเรียนด้วยจะได้หรือไม่เจ้าคะ”

ออเดรเริ่มรู้ใจตัวเองว่าเขาไม่ได้รู้สึกพิศวาสชาลอนเน่เหมือนเก่า แม้แต่เฮเลนน่าที่เคยรักนักหนาก็ยังรู้สึกรำคาญ เหตุผลคงเป็นเพราะโรเบิร์ตเคยเล่าทำนองว่าตัวเขาไม่พอใจพวกลูกของภรรยารอง เหมือนที่เคยไม่พอใจน้องชายของเขาที่มาแย่งความรักจากบิดาของเขาไป ออเดรเลยเกิดกลัวว่าการที่เขามีใจให้ชาลอนเน่ และเฮเลนน่ามาก จะทำให้โรเบิร์ตไม่ชอบใจ

“เจ้าคิดว่าอย่างไร” ออเดรหันมาถามซาโลยา เทียบกันแล้ว ตัวตนของซาโลยาทำให้โรเบิร์ตสนใจในตัวเขามากกว่า “อนุญาตหรือไม่”

ซาโลยาไม่นึกว่าสามีจะถามความเห็นของตัวเอง เธอตอบกลับมาว่า “แล้วแต่เจ้าเถอะออเดร”

“ข้าว่าให้เฮเลนน่าไปเรียนก็ดีเหมือนกันนะเจ้าคะ” ซีอาน่าเอ่ยเสียงเรียบ เฮเลนน่าก็เป็นคนหนึ่งที่มีส่วนช่วยให้ทวีปแอสโทเรียมีการเปลี่ยนแปลง ในฐานะเทพแห่งโชคชะตา เธอควรส่งเสริม “ไม่ว่าข้าหรือเฮเลนน่าจะเรียนเก่งกว่ากัน คนที่ได้รับผลประโยชน์ก็คือท่านพ่อ”

ออเดรพยักหน้ารับ “เอาเช่นนั้นก็ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไปติดต่อทางโรงเรียนให้ ส่วนอุปกรณ์การเรียน ก็ใช้ของเก่าซีอาน่าไปก็แล้วกัน”

“ข้าไม่ยอมเจ้าค่ะ” ซีอาน่าเอ่ย “ข้าจดบันทึกอะไรไว้เยอะแยะ แต่ละชิ้นมีค่าสำหรับข้า ถ้าข้าลืมความรู้เก่าก็สามารถเปิดมันอ่านทบทวนเอาไว้ ท่านพ่อซื้อของใหม่ให้น้องเถอะ”

“ได้ๆ” ออเดรพยักหน้า เห็นชัดเลยว่าเขาฟังคำพูดของลูกสาวคนโตมากขนาดไหน เขาหันกลับไปบอกชาลอนเน่กับเฮเลนน่าอย่างเย็นชา “หมดเรื่องแล้ว พวกเจ้าก็ไปเถอะ”

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่าน” ชาลอนเน่เอ่ยเสียงเบา

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านพ่อ” เฮเลนน่าเอ่ยบอก เธอเห็นซีอาน่ายื่นกระดาษคำตอบให้อาจารย์ พออาจารย์สอนหนังสือเห็นคำตอบพวกนั้น ก็ยิ้มออกมาอย่างหายาก

“ท่านหญิงน้อยซีอาน่าเป็นอัจฉริยะบุคคลจริงๆ ถูกต้องหมดทุกข้อเลยขอรับ” อาจารย์หันมารายงานออเดร ซีอาน่าเดินมาหาบิดาและมารดา ดวงตาวิบวับรอฟังคำชม ออเดรลูบหัวลูกสาวคนโตพร้อมพึมพำว่า ดีมาก

เฮเลนน่าเม้มปากแน่น ก่อนจะเดินตามแรงดึงของชาลอนเน่ไป

 


อัพเมื่อโลกต้องการ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 728 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,808 ความคิดเห็น

  1. #6664 SONAKY (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 11:03
    จีเนียสสสสสสสา
    #6,664
    0
  2. #6160 nungnuput (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 16:43
    ....5ปีจะเป็นรูปเป็นร่าง คุ้นๆเนอะว่ามั้ย เหมือน.....
    #6,160
    2
    • #6160-1 elpanpon(จากตอนที่ 11)
      17 เมษายน 2563 / 11:04
      เหมือน...? อยากรู้นะ!!!
      #6160-1
    • #6160-2 PDMD(จากตอนที่ 11)
      21 เมษายน 2563 / 05:30
      รอฐอบาลหรอ5555555555555 เเต่อันนี้ไม่เป็นรูปร่างนะ
      #6160-2
  3. #6088 loveglee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 05:41
    สนุกฮับ
    #6,088
    0
  4. #5639 Maya1412 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 16:24

    ออกมาหาแอสซี่เร็วๆหน่อยสิ ท่านหัวหน้าตระกูลวาเรนโนซา



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 เมษายน 2562 / 16:25
    #5,639
    0
  5. #2526 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:21
    กำเนิดนางร้ายอีกแบบหนึ่ง
    #2,526
    0
  6. #339 วายุจัง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 02:29
    แอสซี จะกลัวงูทำไม เคยเป็นมังกรมาก่อนไม่ใช่หรอ มังกรมันก็งูดีๆนี่เองนะแอสซี่
    #339
    1
    • #339-1 Siliny(จากตอนที่ 11)
      4 ตุลาคม 2561 / 15:09
      งูที่มีปีกสินะ............
      #339-1
  7. #140 pcharwn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 01:35
    เฮเลนน่าจะอิจฉาหรือน้อยใจก็ไม่แปลกนะ จากที่ได้ความรักมาตลอดอยู่ๆก็โดนเมินแบบนี้
    อีกอย่างคือยังเด็กกันมากกกกกกกกกกกก เราอ่านในมุมมองของชีอาน่าที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วอะเนอะ บางทีก็เลยเผลอรำคาญเฮเลนน่าที่ทำตัวงี่เง่าจนลืมว่า เห้ย น้องยังเด็กมากนะ แบบโคตรเด็กน้อย จะเรียกร้องความสนใจก็ไม่แปลกอะ555555555555

    ในส่วนของชีอาน่ากับคู่หมั้นก็น่าเอ็นดู หนูจอร์แดน หนูน้อยใจอะไรเขาลูกกก ????????

    แล้วอเล็กกับคริสตินนี่ยังไงกันคะ ทำไมชีอาน่าหวงเพื่อนขนาดนั้น อนาคตอเล็กจะทำอะไรคริสติน หรือว่าอเล็กจะมีเมียเยอะ หรือแค่หวงเพื่อนเฉยๆ5555555555555555

    รอติดตามนะคะ
    #140
    0
  8. #131 aunna-3- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 22:00
    เฮเลน่าจะกลายเป็นนางร้ายแน่ๆอ่ะ
    #131
    0
  9. #127 J.Cecille (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:11
    พอเป็นแบบนี้แล้วเฮเลนน่าจะร้ายเพราะอิจฉาพี่สาวไปเลยหรือเปล่า? ไม่ไว้ใจเท่าไหร่ เพราะจากที่ดู ซีอาน่าก็ไม่ได้ทำตัวเป็นพี่สาวที่ดีอะไรขนาดนั้น
    #127
    0
  10. #126 15332082 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 20:56
    ขอให้ติดท๊อป10ไวๆนะไรน์ทั้ง3เรื่องเลย
    #126
    0
  11. #125 cattycall (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:46
    ขอบคุณมาก
    #125
    0
  12. #124 Nuna_zaA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 18:39
    กลัวใจเฮเลน่าจะร้ายมากกว่านี้จริงๆ
    #124
    0
  13. #123 ying1911 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 18:37
    ไม่ใช่ว่าเฮเลน่าจะกลายเป็นนางร้ายไปนะ รู้สึกเหมือนโดนแย่งความรักไปงี้ แล้วคิดประมาณว่า ข้าต้องทวงทุกอย่างคืน!!
    #123
    0
  14. #122 endfeel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 18:16
    ติดเรื่องนี้เหมือนสมัยรอไรท์อัพเรเชลเลย มาต่อไวๆนะะ~
    #122
    0
  15. #121 EveiI_retasia (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:53
    ตอนนี้โลกกำลังต้องการพอๆกับโรเซเนียเลยค่ะ 😂
    #121
    0
  16. #120 เจ้าตัวจิ๋ว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:18

    ไปหางูอีกกกกก

    #120
    0
  17. #119 mind17819 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:14
    หึๆๆๆๆๆ
    #119
    0
  18. #118 pafrank (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:13
    งานนนี้ มันส์แน่นอน
    #118
    0