ASTORIA.

ตอนที่ 10 : บทที่ 9 : นอกใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,993
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 746 ครั้ง
    8 เม.ย. 62


 

 

วันต่อมาหลังจากกลับจากโรงเรียน ออเดรมารอรับซีอาน่ากับซาโลยาที่หน้าคฤหาสน์ เอ่ยปากพูดคุยวางแผนเรื่องการต้อนรับตระกูลเฮมิงตัน ซีอาน่าให้ข้อมูลตามที่ตนรู้มา ผสมกับความคิดเห็นของตัวเอง ออเดรอยู่ทานอาหารเย็นด้วย ชาลอนเน่ให้สาวใช้มาตามเขาไปหาเฮเลนน่าอีก แต่ตอนนั้นออเดรกำลังตั้งใจวางแผนกับซีอาน่า ประกอบกับรำคาญที่พักนี้เฮเลนน่ามักเรียกร้องความใจเขาเสมอ เขาเลยหันไปบอกสาวใช้

“ไม่ไป! ถ้าเฮเลนน่าไม่สบายก็ไปตามหมอ ไม่ต้องมาตามข้า!” พูดจบก็หันมาหาซีอาน่า “เมื่อครู่ลูกพูดว่าท่านโรเบิร์ตชื่นชมพ่อเรื่องอะไรนะ”

สาวใช้ทำหน้าเหลือเชื่อ และเดินคอตกกลับไปรายงานชาลอนเน่ วันนั้นไม่มีการตามหมอมาตรวจร่างกายเฮเลนน่า ตอนกลางคืนซีอาน่าได้ยินเสียงเด็กหญิงคนหนึ่งร้องไห้ดังลั่นมาถึงห้องนอนของเธอ ซีอาน่าส่ายหน้า ตัดสินใจแอบเดินทางไปคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซาแทน

ซีอาน่าตัดสินใจมาในเวลากลางคืนแทนตอนเย็น อาจจะเสี่ยงอันตรายเสียหน่อย แต่มันสะดวกสำหรับเธอ ซีอาน่าถือแท่งเทียน เดินเข้าไปในเขตป่า ไม่ช้านานก็มีลมพัดมาวูบหนึ่ง เทียนที่ซีอาน่าเตรียมเอาไว้ดับลงทันที และเธอได้ยินเสียงขู่ของเหล่างูดังมาจากในความมืด

ซีอาน่านั่งคุกเข่า ท่าทางแน่วแน่ ไม่แยแสความมืด และฝูงงูที่เคลื่อนตัวมาสำรวจเธอ ภายในความมืด ซีอาน่าเห็นงูขาวตัวใหญ่ตัวเดิมที่กำลังมองเธออย่างสนใจ

“ข้าจะมาเวลานี้ทุกวัน ถ้านายของพวกเจ้าไม่ยอมให้ข้าพบ ข้าก็คุกเข่าอยู่จนถึงเช้า!

ซีอาน่าประกาศจบ เหล่างูก็เลื้อยมาโอบพันร่างของเธอ คราวนี้นอกจากเหล่างูพิษ แล้วยังมีงูขนาดใหญ่ มันทำท่าเหมือนจะกลืนร่างของซีอาน่าลงไปด้วย เด็กหญิงหลับตาปี๋ วาดหวังว่าสิ่งที่ตนเองคิดจะถูกต้อง เจ้าของคฤหาสน์หลังนี้มีพลังในการควบคุมงูพวกนี้ มันจะไม่ทำร้ายเธออย่างแน่นอน ไม่ทำแน่

แต่ถึงจะคิดเช่นนั้น แต่เมื่อลิ้นเย็นๆ สองแฉก แลบโดนผิวแก้ม ซีอาน่าก็ตัวสั่นระริก พึมพำออกมาเบาๆ อย่างอดไม่อยู่ว่า “อย่ากินข้านะ อย่ากินข้านะ อย่ากินข้า...”

งูขาวเคลื่อนตัวไปรายงานเรื่องราวเหมือนอย่างเคย นายของมันกำลังจะเข้านอน โบกมือบอกให้พวกมันเฝ้าเด็กหญิงเอาไว้

“ให้นางคุกเข่าจนกว่าจะพอใจได้เลย”

แล้วเขาตวัดผ้าห่มคลุมนอน

ตอนเช้ามืด ซีอาน่าสะดุ้งตื่น พบว่าตนเองยังคุกเข่าอยู่ เธอบ่นงึมงำว่า “ขอร้องขนาดนี้แล้วยังปล่อยให้เด็กผู้หญิงคนหนึ่งคุกเข่าจนถึงเช้าได้อีก นายของเจ้าเป็นคนแบบไหนกัน!

เธอขยับขาลุก แต่ความหนักอึ้งของมันทำเอาร่างเล็กล้มหน้าทิ่มกับพื้น งูขาวผงกหัวขึ้นมามอง พอเห็นว่าซีอาน่าเงยหน้า ยันตัวขึ้นมา ก็แนบหัวลงกับพื้นต่อไป เด็กหญิงแทบจะคลานกลับบ้าน เพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียน

“ข้าจะดูว่านางจะอดทนได้สักแค่ไหน” เจ้านายของเหล่างูเอ่ยพร้อมโยนเนื้อไก่ให้พวกมัน งูสีเขียวเข้มตัวหนึ่งเลื้อยขึ้นมาบนร่างกายเขา และจ้องตากับนายเหนือหัวสักพัก อีกฝ่ายก็พยักหน้ารับ

“ข้าก็คิดอยู่แล้วว่านางไม่ธรรมดา พวกเจ้าฟังคำสั่งข้า ติดตามนางทุกฝีก้าว และถ้าหากนางกลับมาที่นี่อีกก็...”

 

**

 

ซีอาน่านั่งสัปหงกระหว่างที่อาจารย์สอน เลยได้รับคำติเตียนมา คริสตินอดถามอย่างห่วงใยไม่ได้

“พักหลังนี้ ท่านมีเรื่องอะไรหรือเปล่า ตอนที่มาโรงเรียนดูเหน็ดเหนื่อยกว่าปกติ ท่านไม่สบายเหรอ”

คริสตินเอื้อมมือมาจับหน้าผากซีอาน่า ซีอาน่าส่ายหน้า เธอบอก “ข้าแค่ช่วยท่านพ่อเตรียมการต้อนรับตระกูลเฮมิงตัน เลยนอนไม่ค่อยพอ คริสติน ถ้าอาจารย์เข้ามาแล้ว ท่านช่วยปลุกข้าด้วยนะ”

พูดจบซีอาน่าก็ซบหน้าลงกับแขนของตนเอง คริสตินอดพึมพำไม่ได้ว่า

“สงสัยว่าท่านจะทุ่มเทมากจริงๆ นะเนี่ย”

คืนนั้นซีอาน่าไปยังคฤหาสน์ตระกูลวาเรนโนซาอีก แต่คราวนี้เธอเอาเปลือกส้มแห้งมาเผา สร้างควันไล่ยุง และเอาเบาะรองนั่งมารองใต้เข่าตัวเอง คุกเข่าสักพัก เหล่างูก็จู่โจมเธออีกเหมือนเดิม คราวนี้มันถึงขั้นคาบหนูตายมากินต่อหน้าเธอด้วย

“ข้าทนไหว...” ซีอาน่าหลับตา เมื่องูตัวใหญ่เลื้อยมารัดกายของเธอ และมันก็ขย้อนอาหารที่ไม่ย่อยลงบนตักซีอาน่าด้วย ซีอาน่าปัดมันออก กัดฟัน “ทนไหว!

รุ่งสางวันต่อมา ซีอาน่ารีบกลับบ้านมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า และซักชุดนอนด้วยตัวเอง ก่อนที่จะไปโรงเรียน เธอกัดฟันข่มตาไม่ให้หลับในคาบเรียน รู้สึกว่าตนเองโชคดีเหลือเกินที่ได้รับพรให้มีปัญญาเฉียบคม ไม่เช่นนั้นคงเรียนไม่รู้เรื่องแน่

คืนนั้นซีอาน่าก็ยังกลับไปทำแบบเดิมอีกครั้ง และโดนเหล่างูก่อกวนอย่างหนัก งูที่ไม่มีพิษถึงกับเอาเขี้ยวขบเธอเบาๆ ถ่ายเรี่ยราดรดตัวเธอ ทำเอาซีอาน่าเหม็นไปทั้งตัวจนถึงเช้า พอรุ่งสาง เด็กหญิงก็พึมพำสาปแช่งเจ้าของงูในใจ ก่อนจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ไปโรงเรียน และกลับมาอีกครั้งในตอนกลางคืน

เย็นวันนั้น ตระกูลเฮมิงตันเดินทางมาทานอาหารเย็นที่คฤหาสน์มอนโตเซรา

“ซีอาน่า ทำไมขอบตาคล้ำแบบนี้เล่า เจ้าเป็นอะไรหรือไม่” แอนนา หรือแม่ของจอร์แดนอดเอ่ยปากถามซีอาน่าไม่ได้ ครั้นเห็นเด็กหญิงยืนโงนเงน ทำท่าจะหลับกลางอากาศเช่นนี้

“ข้าอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนดึกไปหน่อยเจ้าค่ะ” ซีอาน่ายิ้มให้ ยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเบาๆ เรียกสติ

“เด็กดี เจ้าไม่จำเป็นต้องเรียนอย่างหักโหมเช่นนี้นะ ซีอาน่ายังเด็ก น่าจะเล่นให้มากดีกว่า” โรเบิร์ตบอกอย่างมีเมตตา ลูบหัวซีอาน่า

“ข้าไม่อยากให้ท่านพ่อ และท่านแม่ขายหน้าเจ้าค่ะ” ซีอาน่าตอบพร้อมรอยยิ้มขออภัย

ซาโลยาจับบ่าลูกสาว ยิ้มและบอกว่า “พวกท่านเดินทางมาเหนื่อยๆ เข้ามาก่อนเถอะเจ้าค่ะ อาหารเย็นพร้อมแล้ว”

อาหารเย็นมื้อนี้เป็นอาหารเย็นที่ซีอาน่าสืบรู้มาจากจอร์แดนว่าครอบครัวเฮมิงตันชอบมาก แต่เพราะวัตถุดิบหายาก และมีราคาแพง แอนนาเลยไม่ให้แม่ครัวทำบ่อย สภาพห้องอาหารก็ถูกตกแต่งใหม่หมายให้โรเบิร์ตเกิดความประทับใจ และความพยายามของซีอาน่าและออเดรก็เห็นผล โรเบิร์ตแย้มรอยยิ้มทันทีที่เห็น

“ท่านออเดรก็ชอบภาพของศิลปินคนนี้เหมือนกันหรือ ข้าเองก็ชอบผลงานของเขามาก ม้าศึกพวกนี้ถูกปั้นและลงสีออกมาราวกับมีชีวิตจริง”

“ข้ารู้ว่าท่านชอบ เลยหามาไว้เป็นของขวัญที่ให้เกียรติมาทานอาหารในวันนี้ต่างหาก” ออเดรบอก

“จริงหรือ” โรเบิร์ตตาลุกวาวทันที ยิ้มอย่างจริงใจ “เช่นนั้นข้าขอรับเอาไว้โดยไม่เกรงใจ ขอบคุณท่านมากนะขอรับ”

ออเดรยิ้มอย่างมีความสุข ซีอาน่าเดินมาจับมือโรเบิร์ตพร้อมบอกเสียงหวาน

“ท่านลุงเจ้าคะ ท่านมาดูอาหารบนโต๊ะสิเจ้าคะว่าชอบหรือไม่ ซีอาน่ากับท่านพ่อตั้งใจสั่งให้แม่ครัวทำเพื่อต้อนรับท่านเลยนะ”

โรเบิร์ตทำหน้าแปลกใจ ทรุดตัวลงคุยกับซีอาน่าอย่างสนิทสนม “จอร์แดนบอกว่าที่โรงเรียน ซีอาน่ามักถามเกี่ยวกับเรื่องของลุง เพื่อสิ่งนี้หรือ”

“ซีอาน่านับถือท่านลุงเจ้าค่ะ อาจารย์ของซีอาน่ายกท่านลุงเป็นแบบอย่างที่ดีหลายอย่าง ซีอาน่าเลยเกิดความนับถือ อยากรู้เรื่องของท่านลุงเยอะๆ และตื่นเต้นมากที่ท่านลุงมาในวันนี้” ซีอาน่าตอบ ความจริงคืออาจารย์ของเธอและคริสตินเล่าเรื่องผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดแต่ละคนให้ฟังเป็นตัวอย่าง ซีอาน่าฟังผ่านๆ มา เพราะรู้ดีว่าสิ่งอาจารย์บอกมักเป็นเรื่องเกินจริง แค่ใส่เข้าไปในบทเรียน เพื่อให้พวกทายาทตระกูลรองมีความยำเกรงเหล่าตระกูลใหญ่เท่านั้นเอง

“เหรอ” โรเบิร์ตยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่ามีคนชื่นชมตนเอง “เช่นนั้นลุงจะเล่าให้ฟังเองนะ...”

“ให้ท่านพ่อฟังด้วยนะเจ้าคะ” ซีอาน่าร้อง

“เด็กคนนี้นี่ติดพ่อจริงๆ” ซาโลยาอุทาน

โรเบิร์ตหัวเราะ มองออเดรแล้วถามยิ้มๆ “ท่านจะไม่เบื่อหรือขอรับ”

“ไม่เลยขอรับ ข้าเองก็อยากฟังเรื่องของท่าน” ออเดรบอก รู้สึกเขิน อีกทั้งกลัวว่ามันจะดูผิดปกติเลยก้มหน้ามาหาซีอาน่า แล้วว่า “ซีอาน่านับถือท่านมาก วันนี้คงต้องรบกวนท่านโรเบิร์ตแล้ว”

โรเบิร์ตมองไปยังแอนนา และซาโลยาที่พยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม แอนนามองไปยังจอร์แดนแล้วถาม

“ลูกอยากฟังเรื่องของท่านพ่อด้วยใช่หรือไม่”

“ขอรับ โตขึ้นลูกจะเป็นเหมือนท่านพ่อ”

“ถ้าจอร์แดนเป็นเหมือนท่านลุง จะต้องเป็นชายที่ดีมากแน่ๆ เจ้าค่ะ” ซีอาน่าบอก ก่อนจะโดนซาโลยาเอื้อมมือมาหยิกแก้ม

“เจ้านี่ช่างยอคนนะ”

แล้วพวกเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ อย่างอดไม่อยู่ ในตอนนั้นเอง สาวใช้คนหนึ่งก็ตรงเข้ามา เอ่ยกับออเดรว่า

“ท่านออเดรเจ้าคะ คุณหนูเฮเลนน่าไม่สบาย...”

“เฮเลนน่าเป็นอะไรอีก” ออเดรหันไปมองสาวใช้ตาเขียว เขากำลังมีความสุข แต่ถูกขัดจังหวะเช่นนี้ย่อมไม่พอใจเป็นธรรมดา “นางไม่เห็นหรือว่าข้ามีแขกสำคัญ เกิดอะไรขึ้นก็ให้ชาลอนเน่จัดการไปก่อน ลูกของนางไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องมารบกวนเวลาข้าอยู่เรื่อย!?

สาวใช้อ้าปากค้าง เขาพูดเหมือนเฮเลนน่าไม่ใช่ลูกของเขา

“เกิดอะไรขึ้นเหรอออเดร” ซาโลยากระซิบถาม ออเดรหันไปส่ายหน้า เร่งว่า “ไม่มีอะไร” ออเดรผละจากภรรยา เดินไปหาโรเบิร์ตที่กำลังกวาดตามองอาหารบนจาน ออเดรยิ้มประจบ “ท่านโรเบิร์ต เชิญนั่งตรงนี้เลยขอรับ คิดเสียว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง”

“จอร์แดน ข้าขอตักให้นะ แต่เจ้าอย่ากินเยอะนะ นี่แค่อาหารเรียกน้ำย่อย ในครัวยังมีอีก และมีของโปรดของเจ้าด้วย” ซีอาน่าตักกุ้งชุบแป้งทอด ที่ทอดจนเหลืองกรอบให้จอร์แดน หางตามองสาวใช้ที่เดินหน้าเสียจากไป

อาหารอร่อยจนแขกที่มาจากตระกูลเฮมิงตันขอตักเพิ่มไม่หยุด แอนนาเป็นคนฉลาด เอ่ยปากขอยืมคนครัวจากซาโลยา ซาโลยาเร่งว่า “อาหารวันนี้ บางอย่างซีอาน่าเป็นคนคิด ไม่รู้ไปได้สูตรมาจากไหน”

“เรียนมาจากโรงเรียนเจ้าค่ะ” ซีอาน่าบอก “เพื่อนของข้าเป็นคนชอบทานอาหาร ที่บ้านของนางมีสูตรอาหารแปลกๆ เยอะไปหมด ทานแล้วดีต่อสุขภาพด้วย เลยเอามาบอกแม่ครัว และช่วยกระประยุกต์ออกมาเป็นอย่างที่เห็น”

ซีอาน่าไม่ได้โกหกนะ เพราะเฮเชลเป็นคนทำอาหารให้น้องๆ ทานเสมอ ประสาลูกที่ไม่ได้เกิดจากภรรยาเอกเลยพลอยไม่ค่อยได้รับความใส่ใจจากคนรับใช้ หลายครั้งที่เฮเชลขึ้นไปยืนบนกล่องไม้และทำอาหารเอง และสูตรอาหารของตระกูลคัลลาแฮนเองก็พิถีพิถันมาก ใส่สมุนไพรนั่นนี่ลงไปเพื่อให้แอนเซลที่ได้ทานมีร่างกายแข็งแรง เฮเชลเลยได้รับอิทธิพล ครูพักลักจำมาประยุกต์ ทำเป็นอาหารกลางวันใส่กล่องให้น้องๆ เอามาทานที่โรงเรียน ซีอาน่าเองก็แอบเอาสูตรของแอนตาเนียแบ่งปันไปให้เฮเชลไปบ้าง ต่อไปในอนาคต ถ้าเธอทำอาหารทานเองได้ก็จะรีบเข้าครัวในทันที เพราะอาหารของทวีปแอสโทเรียไม่ถูกปากเธอเลย

“เพื่อนของเจ้าคือคนในตระกูลคัลลาแฮนเหรอ” จอร์แดนถาม ทำเอาบรรยากาศบนโต๊ะอาหารผิดแผกไปเล็กน้อย

ซีอาน่าพยักหน้ารับ “ใช่แล้ว แต่พวกเขาทั้งขี้อาย ทั้งขี้กลัว สารพัด กว่าจะได้สูตรอาหารมา ข้าก็ต้องตะล่อมแทบตายเลย สู้เจ้าก็ไม่ได้” คำพูดนี้ซีอาน่าโกหกไป “ข้าล่ะอยากเรียนห้องเดียวกับเจ้ามากกว่า” 

ผลจากคำพูดนั้นทำเอาจอร์แดนหน้าแดงเถือก โรเบิร์ต และแอนนาคลายใจ แอนนาอดหยอกลูกชายของตนไม่ได้

“สงสัยว่าสำหรับซีอาน่า คงไม่มีใครดีเท่าจอร์แดนแล้วล่ะ”

“ไม่เจ้าค่ะ ท่านลุงโรเบิร์ตดีกว่าเยอะเลย” ซีอาน่าตอบฉะฉาน

“เช่นนั้นโตขึ้น ข้าจะเป็นอย่างท่านพ่อให้ได้” จอร์แดนตบโต๊ะ ทำเอาซีอาน่าสะดุ้งเฮือก เด็กคนนี้มาจริงจังอะไรกับคำล้อเล่นกัน

คนทั้งโต๊ะหัวเราะออกมาเบาๆ โรเบิร์ตดุลูกชายอย่างไม่ใส่ใจนัก จอร์แดนเลยนั่งลงและตักอาหารใส่จานให้ซีอาน่า บรรยากาศอบอุ่นครื้นเครงเป็นที่สุด

หลังทานอาหารคาว และอาหารหวาน จอร์แดนและซีอาน่าออกไปเล่นย่อยอาหารกันที่สนามหญ้า ขณะที่พ่อแม่ของพวกเขาพูดคุยกันอย่างออกรส ตัวซีอาน่านั้นอยากจะนอนเต็มแก่ แต่จอร์แดนคึกมาจากไหนไม่รู้ ท้าเธอแข่งวิ่งไล่จับเหมือนครั้งแรกเจอ และให้เธอเป็นคนไล่ แสร้งกระโดดหลบไปมา ในที่สุดร่างของจอร์แดนก็ไปชนกับร่างเล็กๆ ที่แอบอยู่ตรงพุ่มไม้

“โอ๊ย!

ซีอาน่าตามมา พอเห็นเฮเลนน่าและจอร์แดนกำลังทรุดตัวนั่งกับพื้น ท่าทางตระหนกด้วยกันทั้งคู่ พอเห็นซีอาน่า เฮเลนน่าก็เม้มปากแน่น จ้องมองเธอกลับ ซีอาน่ายิ้มหวาน

“น้องสาว ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ ไม่ใช่ว่ากำลังนอนป่วยอยู่ในบ้านหรอกหรือ”

เฮเลนน่าจ้องหน้าซีอาน่าอย่างกล้าหาญ ไม่มีความเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย เธอบอก “ข้ามาหาท่านพ่อ ข้าคิดถึงท่านพ่อ”

ซีอาน่าเหลือกตาไปทางอื่น เฮเลนน่าห่างพ่อของเธอแค่สามวัน แต่ซีอาน่าเหมือนอยู่กับแม่แค่เพียงลำพังถึงสามปี ดูท่าซีอาน่าจะทำให้เฮเลนน่ารู้สึกว่าตนเองกำลังจะสูญเสียความรักของพ่อไป เลยร้อนรนขนาดนี้

“นี่น้องสาวของเจ้าเหรอ” จอร์แดนหันมาถามซีอาน่า หยัดกายลุกพร้อมยื่นมือให้เฮเลนน่า “ข้าขอโทษนะ เจ้าเจ็บไหม”

เฮเลนน่าเห็นจอร์แดนก็นิ่งไป ส่ายหน้า แล้วยื่นมือให้เด็กชายพยุงลุกขึ้น จอร์แดนช่วยปัดฝุ่นที่กระโปรงของเด็กหญิงตรงหน้าอย่างเป็นสุภาพบุรุษ

“ข้าไม่เป็นไร” เฮเลนน่าบอก “ข้าชื่อเฮเลนน่า มอนโตเซรา”

“เฮเลนน่าเหรอ” จอร์แดนมองเฮเลนน่าอย่างสนใจ เขาเคยได้ยินว่าซีอาน่ามีน้องสาว แต่เพิ่งจะเคยเห็นเฮเลนน่าเป็นครั้งแรก “ตาของเจ้าแปลกจัง สีไม่เหมือนกันเลย สวยดีนะ”

เฮเลนนน่าแก้มแดง ขณะที่ซีอาน่าคิดทบทวนเรื่องราว ความจริงแล้วจอร์แดนได้พบเฮเลนน่า เพราะเขาเบื่อที่ซีอาน่าเอาแต่ตามตื้อ ตามจะเล่นกับเขาจนน่ารำคาญ เขาเลยเดินไปเขตของคฤหาสน์รอง เจอเฮเลนน่าที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ เขาเห็นว่าเด็กหญิงมีดวงตาสองสี สวยแปลกตาดีเลยเอ่ยชม ส่วนเฮเลนน่าก็ประทับใจในตัวเด็กชายที่เป็นสุภาพบุรุษ เธอไม่เคยเห็นเด็กที่ไหนหล่อเท่าเขามาก่อนเลย (ซีอาน่า : ก็แน่ล่ะ เจ้าอยู่แต่ในบ้านจะเคยเห็นเด็กผู้ชายได้อย่างไร) จากนั้นมาเฮเลนน่าก็ชอบคิดถึงจอร์แดน จนได้เจอกันอีกทีตอนไปโรงเรียน ความสัมพันธ์เริ่มจากเพื่อนวัยเด็ก และเติบโตเป็นความรักของหนุ่มสาวเมื่อทั้งคู่อายุมากขึ้น เรื่องนี้เกิดขึ้นลับหลังซีอาน่า กว่าที่ซีอาน่าจะรู้ตัว เธอก็โดนน้องสาวแย่งคู่หมั้นไปเสียแล้ว

“ข้าชื่อจอร์แดน เฮมิงตัน ยินดีที่ได้รู้จัก” จอร์แดนแนะนำตัวพร้อมรอยยิ้ม

เฮเลนน่าก็ยิ้มน้อยๆ “ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะ ท่านจะเรียกข้าว่าเฮเลนน่าก็ได้”

ซีอาน่ายืนเป็นส่วนเกินสักพักก็เริ่มรู้สึกตัว นี่มัน...ได้โอกาส!’

พอคิดเช่นนั้น ซีอาน่าก็ยกมือขึ้นปิดหน้า ร้องเสียงดังว่า “จอร์แดนนอกใจข้า!! ฮือออ...”

เธอวิ่งอย่างรวดเร็วกลับเข้าไปในบ้าน จอร์แดนและเฮเลนน่าสะดุ้งเฮือก พอหันมาเห็น ซีอาน่าก็วิ่งไปถึงตัวคฤหาสน์แล้ว จอร์แดนเร่งตามไป ร้องเรียกเสียงดัง

“เดี๋ยวก่อนซีอาน่า!

เฮเลนน่ามองภาพตรงหน้า ก่อนที่แววตาจะฉายแววครุ่นคิดบางอย่าง

พวกผู้ใหญ่ที่นั่งสนทนากันอยู่ตกใจ เมื่อจู่ๆ ซีอาน่าก็วิ่งขึ้นบันไดเสียงดัง และปิดประตูดังปัง ลงกลอน จอร์แดนวิ่งตามมา พร้อมร้องเสียงหลง

“เดี๋ยวก่อนซีอาน่า! ข้าไม่ได้ไม่สนใจเจ้านะ!

ซีอาน่าไม่ฟังคำอธิบาย เร่งหาที่อุดหูมาสวม เอาผ้ามาปิดตา แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงของตนเองอย่างรวดเร็ว นี่แหละคือโอกาสงาม ที่จะได้นอนหลับก่อนจะไปผจญพวกงู เธอไม่มีทางยอมพลาดโอกาสนี้อย่างแน่นอน!

“เกิดอะไรขึ้น!?” โรเบิร์ตถามเสียงเครียด

จอร์แดนส่ายหน้า “ข้าแค่ไปคุยกับเฮเลนน่านิดเดียว พอหันมา ซีอาน่าก็ร้องไห้แล้วขอรับ”

“เฮเลนน่าเหรอ!?” ซาโลยาร้องเสียงหลง หน้าเปลี่ยนสีทันที หันมาบอกแอนนาอย่างคับแค้นว่า “สาวใช้ของเด็กคนนั้นว่าร้ายข้ากับซีอาน่าจนเกิดข่าวลือ ซีอาน่าจะลงโทษสาวใช้ของนาง เด็กคนนั้นก็ผลักลูกสาวข้าจนได้รับบาดเจ็บ ซีอาน่าจะไม่ชอบนางก็เป็นเรื่องธรรมดา!

“ไอ้ที่ข่าวลือนั้นน่ะเหรอ!?” แอนนาเบิกตากว้าง อุทานออกมาเบาๆ ถึงกับกล้าผลักพี่สาวที่เกิดจากภรรยาเอก ร้ายกาจไม่เบา!

ระหว่างที่คนอื่นกำลังร้อนรนอยู่นั้น เฮเลนน่าก็โผล่มา เรียกออเดรเสียงดัง

“ท่านพ่อเจ้าคะ”

ออเดรหันมาเห็นลูกสาวคนเล็กก็ตกใจ “เจ้ามาได้ยังไง”

ซาโลยากำลังจะเดินไปเอาความ แต่รอนน่ากับมาร์ธาประกบ เร่งดึงมือเธอเอาไว้ ซาโลยาเลยได้สติ ทำทีหันไปเคาะประตู

“ซีอาน่า! ลูกไม่เป็นอะไรใช่ไหม!?

“ก็ข้าคิดถึงท่านพ่อนี่เจ้าคะ” เฮเลนน่าตัดพ้อ

ออเดรหน้าเปลี่ยนสีทันที เมื่อครู่กำลังคุยกับโรเบิร์ตสนุกสนาน แต่ก็เกิดเรื่องเพราะเฮเลนน่าโผล่มา ทำให้เขาเสียโอกาสที่ซีอาน่าอุตส่าห์สร้างเอาไว้ แบบนี้มัน...

“เหลวไหล! เจ้าเป็นแค่ลูกของภรรยารองจะขึ้นมาถึงชั้นสองของคฤหาสน์หลักได้อย่างไร!? กลับไปหาแม่ของเจ้าเดี๋ยวนี้!” ความหงุดหงิดทำให้ออเดรลืมตัวตวาดลูกสาวคนเล็ก

เฮเลนน่าสะอึก น้ำตาคลอ เห็นออเดรขึงตาใส่ บิดาของเธอตวาดซ้ำ

“ยังไม่ไปอีก!?

เฮเลนน่าสะอื้น ร้องไห้เสียงดัง ซาโลยาหันมาเห็นก็ส่ายหน้า เรียกให้มาร์ธาเร่งพาเฮเลนน่าออกไปก่อนที่สามีของเธอจะโกรธไปมากกว่านี้

“ท่านโรเบิร์ต...คือข้า...” ออเดรได้สติ หันมาอ้ำอึ้งแก้ตัวกับโรเบิร์ต

โรเบิร์ตตบบ่าเขา พร้อมว่า “ไม่เป็นไรขอรับ ข้าเข้าใจพวกท่านดี...” เขาหันมองประตูห้องของซีอาน่า “...นางคงกลัวว่าลูกชายข้าจะไปสนิทกับน้องสาวตัวเองแทน เมื่อก่อน ตอนที่ข้าเป็นลูกของภรรยาเอก แต่ทุกคนกลับไปสนใจน้องชายที่เป็นลูกของภรรยารองที่ท่านพ่อโปรดปราน ข้าก็มีอาการเหมือนซีอาน่านี่แหละ ท่านออเดรต้องให้ความเป็นธรรมกับลูกทั้งสองคนนะขอรับ”

“แน่นอนขอรับ” ออเดรรับคำขึงขัง

“เช่นนั้นวันนี้ พวกข้าขอตัวก่อน มาเถอะจอร์แดน เดี๋ยวค่อยไปขอโทษซีอาน่าที่โรงเรียน” โรเบิร์ตจูงมือลูกชายที่ทำหน้าไม่สู้ดี เดินลงบันไดไป จอร์แดนยังหันมามองประตูห้องของซีอาน่าเป็นระยะ แอนนากุมมือซาโลยา เอ่ยอย่างเห็นใจ

“ดูแลหนูซีอาน่าให้ดีๆ นะ”

ซาโลยาพยักหน้ารับ หันมาเคาะประตูพร้อมเรียก “ซีอาน่า ออกมาคุยกับแม่หน่อยสิลูก”

“เฮเลนน่าชักเอาแต่ใจใหญ่แล้ว” ออเดรเอ่ยเสียงเครียด หันมองซาโลยาแล้วว่า “ข้าจะไปอบรมนางเอง เจ้าไม่ต้องห่วงนะ”

“ออเดร ท่านโกรธขนาดนี้จะไปพูดกับเด็กคนนั้นรู้เรื่องได้อย่างไร ไหนๆ ก็เป็นแบบนี้แล้ว เห็นทีซีอาน่าคงจะไม่ยอมออกจากห้องง่ายๆ เราลงไปดื่มชาผ่อนคลายกันข้างล่าง พอท่านอารมณ์เย็นแล้ว อยากจะสอนอะไรเฮเลนน่าค่อยไปทำ มาเถอะ...ข้าจะชงชาให้” ซาโลยาบอก พร้อมกุมมือสามีด้วยท่าทางเข้าอกเข้าใจยิ่ง

“เดี๋ยวข้าคอยดูคุณหนูซีอาน่าให้เองเจ้าค่ะ” มาร์ธาอาสา

ออเดรพยักหน้ารับ เดินนำลงไปด้านล่าง ซาโลยาหันมาก็เห็นรอนน่ากับมาร์ธายกนิ้วโป้งให้เธอ มารดาของซีอาน่าเลยยิ้มกว้าง ก่อนจะหันไปปั้นหน้าเครียดเดินตามสามีลงไป

ในห้องนั้น ซีอาน่ากำลัง...

“คร่อกกกก...”

งูเขียวที่ขดตัวแอบดูเหตุการณ์อยู่ตรงหน้าต่าง เลื้อยไปรายงานนายของตนด้วยความเร็ว พอรู้เรื่องทั้งหมด เจ้านายของมันก็หัวเราะจนตัวงอ เอ่ยอย่างหายากว่า

“นาง...ใช้ได้เลย!

 

** 



อัพเมื่อโลกต้องการ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 746 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,810 ความคิดเห็น

  1. #6635 Tusemi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 08:14
    ชอบมากกกกก ตอนแรกมาอ่านเพราะพี่สาวแนะนำ พออ่านมาเรื่อยๆสนุกมากเลยค่ะ แต่งไปนานนะคะ
    #6,635
    2
    • #6635-1 LiYiping(จากตอนที่ 10)
      7 พฤษภาคม 2563 / 21:13
      ที่จริงมีอีก 2 เรื่องที่เชื่อมโยงกันกับเรื่องนี้ และสนุกมากๆด้วยค่ะ เราติดสุดๆ
      #6635-1
  2. #6633 jaja.cw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 20:42
    ไรท์แต่งสนุกทุกเรื่องเลยค่ะ ชอบมาก จะติดตามไปเรื่อยๆนะคะ
    #6,633
    0
  3. #6524 PHILLIPS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 13:09
    ต้องพระเอกแล้วมั้ย ตร่กกก
    #6,524
    0
  4. #5635 Maya1412 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:46

    ที่ว่าให้เขาไปแอบดูเนี่ย ...เพื่อดูว่าเหมาะสมที่จะเป็นว่าที่ภรรยารึป่าวใช่ป่ะ

    #5,635
    0
  5. #5634 ถิง ถิง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 16:58
    โอ้ยยยยย ยัยแสบแอสซี่ 5555555555555555
    #5,634
    0
  6. #5101 warat_sariyawut (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 19:35
    ลงลำนี่แหละเรือลำแรก แม้ยังไม่เห็นหน้า ไม่กลัวเรือพลิกคว่ำหรอก เพราะจะลงอีกหลายลำสำรองไว้เยอะๆคือดีย์~ จะได้ไม่หน้าแหก~
    #5,101
    0
  7. #4951 0930653088 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 12:36
    โอกาสแบบนี้เองหรอ5555555
    #4,951
    0
  8. #2522 SKYNIGHT DARKNESS (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 21:09
    โอกาสหลับ5555
    #2,522
    0
  9. #1838 Mybiwty LovelyJae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:50

    เรือมา!!!

    #1,838
    0
  10. #1706 ppvs_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 15:12

    น่ารัก555555555

    #1,706
    0
  11. #1697 Datitheinzq20 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 11:17
    พระเอกแน่นอน 555555555 เชียร์ๆๆๆๆ
    #1,697
    0
  12. #1450 malefactor (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 23:50
    อวยผู้ ที่ยังไม่เคยเห็นหน้า!
    #1,450
    0
  13. #387 The Snail Queen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 19:07
    พระเอก พระเอกแน่ๆ55555
    #387
    0
  14. #361 Mune (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 18:32
    หนีมาหลับเฉยเลยยย 555555
    #361
    0
  15. #338 วายุจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 01:56
    อื่ม... ตอนแรกนึกว่าได้โอกาสกำจัดยายน้องสาว... ที่ไหนได้ ไรท์หักมุมอีกแล้ว... ได้โอกาสหลับ อื่มๆ ไรท์หักมุมเก่งจัง
    #338
    0
  16. #128 aunna-3- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:44
    ซีอาน่า แสบสุดละ 555555555555
    #128
    0
  17. #117 Moji Kaaaato! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 05:39
    แสบจริ๊งงงงงงงงงง//พระเอกคือ แฮรี่(นางพูดกะงูได้อ่ะ)แน่ๆเลยยย
    #117
    0
  18. #116 ~NaRue~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 01:23
    ซีอาน่าแสบสุดๆ 555555
    #116
    0
  19. #115 J.Cecille (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:42
    แสบจริงๆ ซีอาน่าเอ๊ย5555
    #115
    0
  20. #114 piiis (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:34
    อยากอ่านอีกอ่าาาาา
    #114
    0
  21. #113 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:59
    เจ้านายงูเป็นหมี!!
    #113
    0
  22. #112 DDevil (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:39

    "เย็นวันนั้น ตระกูลเฮมิงตันเดินทางมาหาอาหารเย็นที่คฤหาสน์วาเรนโนซา" ผิดคฤหาสน์รึป่าวคะ

    เมื่อไรเจ้าของคฤหาสน์วาเรนโนซาจะยอมให้ซีอาน่าพบซักทีน้อ อยากให้เจอกันเร็วๆอยากรู้ว่าจะใช่พระเอกป่าว

    #112
    1
    • #112-1 minikikaboo(จากตอนที่ 10)
      9 กรกฎาคม 2561 / 19:43
      แก้ไปนานแล้วนะคะ ยังขึ้นอยู่อีกเหรอ =A=;;
      #112-1
  23. #111 thehuskyshiba (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:15

    ใครหนอ รู้แค่ว่าตาเหลืองทอง นอกนั้นไม่รู้อะไรเลย อ่อออ แล้วก็เป็นเจ้านายงูผู้สโตกเกอร์โลลิด้วย555//หยอกๆ

    #111
    0
  24. #110 mai146 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:03
    อยากเห็นหน้าพระเอกว้อยยย
    #110
    0
  25. #109 cattycall (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:56
    ขอบคุณมาก
    #109
    0