(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 52 : บ ริ ภั ท ร #20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,368 ครั้ง
    21 ก.ย. 61



บริภัทร #20



“ไม่อยากให้นอนเบียดกันบนนั้น” ก็อยากจะได้เวลาหวนคิด ทบทวน ตรึกตรอง แต่หัวคิ้วที่กดลึกจนแทบชิดกันกับตาวาว ๆ นั่นก็ไม่เห็นใจบริภัทรเลย

“ก็ ก็มันไม่ได้เบียด”

“แล้วเมื่อกี้เรียกอะไร เกยกันแทบจะขึ้นไปทับทั้งตัวอยู่แล้ว” ละริมฝีปากจากหลอดพลาสติกทันทีที่เขาโน้มตัวมาข้างหน้า “ก็ แค่นอนเล่นไงครับ ไม่ได้นอนจริง ๆ พอถึงกลางคืนก็ไม่ได้นอนทับกันอย่างนั้น...ซะหน่อย...”  


อา

โอเคคคค

บริภัทรเหมือนจะเข้าใจแล้วล่ะ


“คุณ ผมกับภาคินเป็นเพื่อนกันนะครับ” เขาเบือนหน้าหนี มองต้นเคราฤาษีแทนหน้าบริภัทร เท่านี้ก็สรุปได้แล้วว่าสมมุติฐานของบริภัทรถูกต้อง พอดีกับที่บริกรนำอาหารมาเสิร์ฟต่างคนเลยต่างจัดการมื้อกลางวันของตัวเอง ทำราวกับเมื่อครู่ไม่ได้มีประเด็นร้อนเกิดขึ้นและยังค้างคาอยู่

บริภัทรทั้งขำทั้งฉิว รู้อยู่แหละว่าเขาเป็นคนเจ้าอารมณ์ทั้งยังค่อนข้างขี้หวง ดูอย่างเรื่องพ่อค้าไก่ทอดตอนงานลอยกระทงนั่นประไร บริภัทรกลับมาคิดทีหลังถึงได้เข้าใจว่าทำไมถึงโดนเขาลากออกมาจากของอร่อยทั้งที่ปกติคุณชานนท์แทบจะไม่ขัดเรื่องอาหารการกินของบริภัทรเลยสักครั้ง บริภัทรไม่เข้าใจในคืนนั้นแต่มาเก็ตตอนที่นั่งคิดถึงเรื่องของเขาในตอนหลังแล้ว ไหนจะเรื่องพี่ฮั่น เฮ้อ เขาขี้หวงเข้าขั้นหนักหรือบริภัทรหัวช้าในเรื่องพวกนี้กันแน่นะ

เขาถามถึงรสชาติอาหารบริภัทรก็บอกไปตามตรง เอาใจด้วยการตักของอร่อยแบ่งให้เขาชิม โดนสายตาคมตวัดมองทีหนึ่งแต่คุณชานนท์ก็อ้าปากรับโดยไม่ต่อความยาว พอเขาแบ่งสเต็กปลาราดซอสกีวี่ให้บ้างบริภัทรก็ต้องทำเช่นเดียวกัน จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครยกเรื่องเตียงกับภาคินมาพูดอีกกระทั่งบริภัทรได้ถอดรองเท้าแตะเดินเลียบน้ำใสไปยังชิงช้าไม้ที่เป็นอีกจุดหมายของคุณเซย่า

บริภัทรหัวเราะคิกคัก บริภัทรคว้าชิงช้าได้ก่อน บริภัทรชนะ คิดพลางเขย่งตัวขึ้นนั่ง ทุลักทุเลเล็กน้อยเพราะแผ่นไม้ผูกไว้ค่อนข้างสูงแถมใต้ฝ่าเท้ายังเป็นทรายละเอียดและน้ำทะเลแต่ความสำเร็จก็ไม่ไกลเกินความพยายาม โอเค เพราะคุณชานนท์ช่วยจับชิงช้าไว้ให้ด้วยก็ได้ คนแพ้ดันแผ่นไม้ให้สองสามทีก็ผละไปนั่งบนหินตัดก้อนใหญ่มองบริภัทรโล้ชิงช้าสนุกไป เขาน่าจะกำลังคิดอะไรบางอย่างแม้แว่นกันแดดสีดำจะทึบจนทำให้บริภัทรมองไม่เห็นดวงตาคู่นั้น

“ผมกับภาคินเป็นเพื่อนกันครับ เพื่อนสนิท มากกว่านั้นหน่อยก็เป็นพี่น้อง” บริภัทรน่ะพี่ส่วนคนหน้ามึนภาคินก็น้อง

“ภาคินมันน่าอิจฉา”

“..........”

“อยู่ใกล้ที่สุด รู้จักนายดีที่สุด แล้วก็คง เป็นความสบายใจที่สุดของนายด้วย”

“คุณชานนท์”

“ฉันอิจฉาหมอนั่น ตลกไหม อิจฉากระทั่งเพื่อนของเขา แต่ฉันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ยิ่งพอได้เห็นพวกนายนอนด้วยกัน คุยกัน หัวเราะด้วยกัน ทุกอย่างมันลงตัวไปหมดจนฉันถึงกับต้องมาย้อนคิดว่าตอนเราอยู่ด้วยกันนายมีความสุขแบบไหน ฉันทำได้ดีหรือเปล่า คิดไปถึงว่าตัวเองเป็นอะไรสำหรับนาย งี่เง่าไหม แต่ก็นั่นแหละ ฉันจะถามทำไม รู้กันอยู่ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน” ชิงช้าหยุดนิ่งไปแล้ว ทั้งน้ำเย็นที่ท่วมข้อเท้า ทั้งสายลมที่พัด ทำให้บริภัทรรู้สึกหนาวเยือกจนอยากจะกอดตัวเองแน่น ๆ แดดยามเที่ยงวันไม่ได้ช่วยบรรเทาอันใดได้เลย

“ผมไม่รู้ว่าคุณจะคิดมากขนาดนั้น กับคินก็สนิทกันมานานแล้ว เกือบสิบปีนะครับ พวกเราอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่มอต้น ผมรู้จักเขาเหมือนที่เขารู้จักผม ความสนิมสนมระดับนั้นมันเกิดขึ้นเพราะเวลาเป็นส่วนสำคัญ ซึ่ง จะให้คุณรู้จักผมเท่ากับคินในเวลาแค่ไม่กี่เดือน มันก็เกินกำลังของผมเหมือนกัน” กับคนตรงหน้า เราคุยกันครั้งแรกเมื่อกลางเทอมหนึ่ง เริ่มเรียนรู้กันจริงจังได้ไม่ถึงสี่เดือน ในระยะเวลาเพียงเท่านี้บริภัทรก็ให้เขามากแบบที่ไม่เคยให้ใครมาก่อนเหมือนกัน

“ฉันแค่รู้สึกว่านายไม่ได้เปิดใจให้ฉันอย่างเต็มที่ มันมีหลายเรื่องที่ฉันไม่รู้ แต่ก็นั่นแหละ ไม่รู้ว่าฉันควรต้องรู้หรือเปล่า”

“คุณควรต้องรู้อะไรหรือครับ?” คนอ่อนวัยกว่าเอ่ยถาม คิ้วเรียวเล็กขยับเข้าหากันบ้างแล้ว “ผมไม่เข้าใจแล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องทำให้คุณรับรู้หรือเข้าใจอะไรนอกเหนือไปจากที่ทำทุกวันนี้บ้าง ผมเป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่กับคุณ ให้คุณรู้ว่าในวันหนึ่ง ๆ ผมทำอะไร เจอกับใคร รู้สึกอย่างไร ชอบหรือไม่ชอบอย่างไร มันดีหรือเลวร้ายแค่ไหนกับผม นี่คือตัวผมในทุก ๆ วัน คนเรา ไม่ได้จะเรียนรู้กันจากสิ่งที่เห็นและที่เป็นอยู่อย่างนี้หรือครับ”

“ถ้าฉันโลภแล้วอยากรู้มากกว่านั้นล่ะ?”

“คุณถามได้ มันก็มีร้อยเรื่องพันเรื่องที่เกิดขึ้นกับเรา บางทีผมก็ไม่รู้ว่าต้องเล่าเรื่องไหน ต้องบอกอะไร เพราะถ้าจะให้เล่าทุกเรื่องมันก็มีปัจจัยที่ต่างออกไปตามเรื่องอีกเป็นร้อยเป็นพันเหมือนกัน ถ้าบอกตอนนี้ไม่ได้อีกสองวันข้างหน้าหรืออาจจะปีหน้าผมอาจจะบอกได้ ซึ่ง มันก็วนกลับมาที่เราต้องคุยกันครับคุณชานนท์” เราสบตากัน เรียกว่าจ้องเลยเถอะ บริภัทรพูดยาวเป็นประวัติกาล รู้ด้วยว่าเผลอเน้นเสียงหนักใส่เขาหลายหน รอยขมวดของคิ้วก็ผูกแน่นจนต้องยกมือขึ้นถู ๆ ๆ ตรงนั้นแทนการระงับอารมณ์ ไม่รู้ไง ก็คิดว่าที่ทำทุกวันนั้นมันโอเคแล้ว เต็มที่แล้ว เปิดใจเสียยิ่งกว่าเปิดสำหรับคนโลกส่วนตัวสูงแบบบริภัทร ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเขาจะแอบคิดแล้วเก็บไว้เป็นความค้างคาใจ

“เรื่องคินผมขอโทษครับ เห็นว่าคุณเองก็รู้ว่าคินเป็นใครมาตั้งแต่ต้นเลยไม่คิดว่าคุณจะคิดมาก”

“ช่างเถอะ ฉันงี่เง่าเอง”

“ถ้าคุณไม่ชอบผมจะระวังมากกว่านี้” เขาส่ายหน้า พรูลมหายใจต้านลมที่พัดเอื่อย บริภัทรมองเรือนผมที่ปลิวตามแรงลมแล้วก็กำเชื้อชิงช้ามั่น ห้ามความรู้สึกอยากลุกไปลูบไล้ใบหน้านั้นอย่างยากลำบาก คลื่นลมกลางทะเลยังไม่สู้คลื่นอารมณ์บริภัทรในตอนนี้เลย เดี๋ยวกระชากสูงเดี๋ยววูบลงต่ำ งงตัวเองไปหมดแล้ว

“ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย...แม่ง...” คำหลังเขาลดเสียงลงราวกับต้องการบริภาษตัวเอง บริภัทรทิ้งความยับยั้งชั่งใจ เดินลุยน้ำไปหยุดตรงหน้าเขาพร้อมจับมือหนาออกจากใบหน้าคม

“ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะดุคุณ” ฟังเขาครางแล้วก็ใจหวิวหนักไปอีก

“ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้ มัน เหมือนจะควบคุมได้แต่ก็ไม่ได้ ใจแม่งก็ใจตัวเอง อารมณ์ตัวเอง ทำไม...” คุณชานนท์หงุดหงิด ข้างในก็คงปั่นป่วนเหมือนที่บริภัทรเป็น บริภัทรไม่รู้จะทำอะไรได้มากกว่านี้แล้ว สมองมันรวนไปหมด รู้ว่าใจนั้นอยากจูบเขาตรงระหว่างคิ้วยับย่นนั่นบริภัทรก็ทำอย่างที่ใจต้องการเลย

ริมฝีปากแตะประทับ แนบจูบนิ่ง นาน

“ผมก็เป็นเหมือนคุณครับคุณชานนท์ อาจจะเป็นหนักกว่าคุณด้วยซ้ำ” ไม่งั้นบริภัทรจะลงมือเชือดไก่ให้ลิงทั้งที่ลับและที่แจ้งดูเป็นตัวอย่างหรือ “แต่เราต้องพูดกันนะครับ เราสัญญากันแล้วไง ไม่ว่าความต้องการคุณจะเป็นแบบไหน จะเอาแต่ใจมากเท่าไหร่ คุณก็แค่พูดออกมา”

“ฉันเพิ่งทำแบบนั้นไปบริภัทรแล้วฉันก็กำลังนั่งด่าตัวเองอยู่ตอนนี้”

“คุณแค่หึงเท่านั้นเองครับ” บริภัทรท้วง ขยับขึ้นไปนั่งบนหินลายตัดสีเปลือกไม้ มือของเขาบริภัทรกุมไว้บนตักตัวเอง เลียนแบบแม่นายเวลาปลอบผู้ชายใจร้อนมาทุกกระเบียด “หึงก็แสดงออกว่าหึง ผมไม่ได้ว่าอะไรซักหน่อย แล้วท่าทางของคุณตอนนั้น มันก็ น่ารักมาก ๆ ผมไม่ได้ล้อนะครับ แต่เนี่ย มันก็แค่ความหึงหวงเอง”

“ใช่คำว่าแค่เหรอ?”

“ไม่อยากให้เป็นเรื่องซีเรียสใหญ่โตนี่ครับ”

“ไม่รำคาญ?” บริภัทรส่ายหน้า ยิ้มหวานยิ่งหวานหวานให้คนหน้านิ่งแต่เสียงสั่นแบบไม่ยั้ง “อย่าโกรธนะครับ แต่ พอรู้ว่าคุณหึงผมก็ดีใจจนลืมเรื่องอื่นไปเลย หื่อออ ทำยังไงดี”

“อย่ามาทำน่ารัก”

“ฮะ?”

“ที่ฉันงุ่นง่านเป็นหมาบ้ามันไม่ใช่แค่หึงอย่างเดียวบริภัทร ฉันอิจฉาภาคิน อิจฉาเพราะรู้ว่าตัวเองทำได้แค่นั้น ฉันไม่มีสิทธิ์...” สัมผัสนุ่มหยุ่นโฉบเข้ามาประทับที่ริมฝีปากบน หยุดคำพูดต่อมาของเขา ผละออกแล้วก็แนบเข้ามาอีก หนนี้นานกว่าเดิม ชานนท์ปรือตามองใบหน้าที่เห็นในระยะใกล้ แม้จะเบลอเพราะจับโฟกัสไม่ได้แต่ก็รู้สึกถึงแพขนตาที่ไหวระริกแล้วริมฝีปากที่จูบซับแผ่วเบา

“คุณต้องอิจฉาตัวเอง” เสียงนุ่มเอ่ยยามดุนปลายจมูกเล็กกับมุมปากได้รูป

“เชื่อผมนะครับ”

บริภัทรก็อยากจะปลอบมากกว่านั้นหรอกแต่เวลาและสถานที่มันก็ไม่เป็นใจไง ไหนจะนักท่องเที่ยวคนอื่นที่นอนอาบแดดอยู่แถวนั้นอีก แล้วคุณชานนท์น่ะเป็นประเภทติดสัมผัส จะพูดจะคุยอะไรก็ต้องถึงเนื้อถึงตัว จะให้เคลียร์ต่อในช่วงเวลาที่พระอาทิตย์สาดแสงจ้ากลางศีรษะบริภัทรก็ว่าไม่ควร สุดท้ายก็เลยพากันไปล้างมือล้างเท้าแล้วกลับห้องพัก เขามาส่งบริภัทรถึงบันไดบอกให้พักผ่อนเผื่อว่าอยากเล่นน้ำตอนเย็น บอกเสร็จเขาก็เดินหน้านิ่งไปเคาะห้องพักน้องสาว บริภัทรเห็นคุณเซย่าเปิดประตูให้พี่ชายเข้าไปแล้วก็เข้าห้องตัวเองบ้าง นายภาคินในชุดใหม่นอนสบายอยู่กลางเตียง บริภัทรเห็นแล้วนึกอยากจะทุ่มตัวใส่แต่คิดไปคิดมาก็ยั้งใจ เปลี่ยนเป็นยกเท้าขึ้นยันเพื่อนรักจนฝ่ายนั้นครางฮือ พลิกตัวไปพร้อมพาดขาก่ายกอดผ้านวมทั้งผืนแทนหมอนข้าง จมลึกสู่นิทราอันแสนสุขพร้อมอาการขนลุกขนชันที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้สาเหตุ


 

อาหารเย็นเป็นบาบีคิวริมหาดซึ่งดีเลิศทั้งรสชาติ บรรยากาศและการบริการ แน่นอนว่าราคาก็แปรผันตรงตามสิ่งที่กล่าวมาข้างต้น กลุ่มนิสิตที่ใช้พลังงานไปกับกิจกรรมทางน้ำทั้งพายเรือคายัค ว่ายน้ำ เล่นลิงชิงบอลชายหาด ยาวไปถึงวิ่งไล่จับกันตอนนี้ก็พร้อมหน้ากันที่โต๊ะ ทุกคนสวมเสื้อผ้าแบบสบายเหมาะกับบรรยากาศบนเกาะ เสื้อยืดบ้าง เสื้อฮาวายบ้างคู่กับกางเกงสามส่วนสี่ส่วนตามความนิยม แม้แต่หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวอย่างชาลิสาก็ยังสวมกางเกงเลและเสื้อยืดขาวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาตรงตัวจีใหญ่สองตัวตรงกลางอก ไม่แพ้พี่ชายที่คล้ายจะสวมเชิ้ตลายฮาวายแต่ก็เป็นฮาวายแบบจีวองชี่ บริภัทรมองเสื้อยืดสีเทาของตัวเองแล้วก็ได้แค่หัวเราะในใจ ของบริภัทรก็แบรนด์นะ แบรนด์คณะ   

“เอาอะไรเพิ่มอีกไหม?” คนตัวโตถามหลังจากสั่งหอยเชลล์ย่างเนยกระเทียมให้น้องสาวแล้ว บริภัทรชี้นิ้วใส่ตะกร้าของสด

“อยากกินกุ้งครับ”

“เอากี่ตัวดี”

“ตัวเดียวครับ”

“ตัวเดียวจะอิ่มเหรอ?”

“ไม่อิ่มแต่ผมจะกินอย่างอื่นด้วย” เขาลูบผมด้านหน้าที่โดนลมพัดจนยุ่งให้ หันไปบอกรายการเชฟที่ยืนยิ้มรออยู่แล้วก็ชี้ให้บริภัทรเลือกพวกผักเพิ่ม “เอาข้าวโพดหวาน ต้นหอมญี่ปุ่น เห็ดหอม คุณเอามันฝรั่งอบเนยไหมครับ?” เขาพยักหน้าบริภัทรเลยหันไปฉีกยิ้มให้ผู้ช่วยเชฟแทนการออเดอร์

“มีใครจะเอาอะไรเพิ่มไหมครับ”

“น่าจะยัง ให้กินที่วางบนโต๊ะนั่นให้หมดก่อนเถอะ” ว่าแล้วก็เดินกลับโต๊ะ ไวน์ขาวขวดหนึ่งตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ในถังน้ำแข็ง มีบริกรในชุดสุภาพยืนประสานมือคอยเติมเครื่องดื่มให้ คุณเซย่าไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มเพราะอายุยังไม่ถึงยี่สิบแต่ทุกคนก็จงใจทำลืมกฎข้อนี้เมื่อตอนที่ภาคินชูแก้วขึ้นรับไวน์รอบแรกแลละรอบต่อ ๆ มา

“อย่าดื่มเยอะนะคิน”

“แค่ไวน์ไม่กี่แก้วเอง” เพื่อนหน้าเข้มที่เริ่มแดงตรงโหนกแก้มลากเสียงตอบ คือมานั่งยังไม่ถึงชั่วโมงแต่ไวน์พร่องไปเกือบหมดขวดแล้ว รู้หรอกว่าดื่มกันหลายคนแต่มันจะดื่มเก่งกันไปหน่อยไหม “ชีสในอาหารทะเลกับชาร์ดอนเนย์นี่มันโคตรจะลงตัว”

“โจรป่าแบบมึงแดกเหล้าขาวเหมาะสุดไอ้คิน”

“พี่มึงอย่าประมาทว้อดก้าเมืองไทยของผม เหล้าขาวนั้นคือที่สุดของสุราเมาเป็นระยะ ๆ แล้วผมจะบอก”

“ข้อนั้นไม่เถียง กูเคยกินตอนไปงานขันโตกปีก่อน ไอ้เหี้ย สภาพ กลับมานอนบ้านได้ยังไงจนถึงตอนนี้กูยังนึกไม่ออก” คริสว่าก่อนจะหั่นปลาใส่ปากเคี้ยว เพื่อนที่ร่วมในเหตุการณ์ก็ช่วยขำยืนยันอีก บริภัทรพอนึกภาพออกนะ เห็นฤทธิ์เหล้าขาวหรือเหล้าเถื่อนมาตั้งแต่จำความได้แล้ว

“พวกพี่ต้องลองแบบต้มเองกลั่นเองตรงนั้น แหมะ ส้มปากมาเป๋นกำ ๆ เน้อ”

“กูจะเอาจังหวะไหนไปลองหน้ากูเหมือนคนมีหม้อต้มเหล้าที่บ้านเรอะ”

“บอกไอ้บี มันทำให้ได้ มันต้มเป็น” เรียกได้ว่าเกือบจะกริบกันทั้งโต๊ะ ขนาดชานนท์ที่กำลังดื่มไวน์ยังลดแก้วลงแล้วจ้องหน้าคนข้างตัวกึ่งตะลึงกึ่งคาดไม่ถึง

“มึงเมาแล้วปะเนี่ยไอ้คิน”

“ไวน์แก้วสองแก้วจะเอาไรมาเมาอะพี่เลย์ ผมพูดจริง ๆ ไอ้เจ้าบีมันทำเป็น ทั้งเหล้าดองเหล้ากลั่นเลยด้วย มันชอบไปนั่งดูคนงานในไร่ต้มเหล้าตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว โอ๊ย เจ็บหนา!

“เมาแล้วพูดมากตลอด” บริภัทรข่มเสียงปราม ดึงแก้วไวน์จากมือเพื่อนมาวางไว้ที่ตัวเองแล้วยัดแก้วน้ำเปล่าใส่มือคร้ามแทน ภาคินดื่มน้ำเปล่าโดยไม่อิดเอื้อน ปิดท้ายด้วยการยิ้มร้ายใส่ตารุ่นพี่ตัวโต “อย่าลืมให้น้องบีโชว์ถลกหนังงูให้ดูด้วยนะพี่”

“ไอ้คิน!

“โอ๊ย ถึงกับขึ้นไอ้ โอ๊ย ฮ่า ๆ ๆ ๆ” หัวเราะร่วนแล้วก็หลบฝ่ามือเพื่อนรักเป็นพัลวัน นี่ถ้าไม่เกรงใจโต๊ะอื่นบริภัทรจะเอาถังน้ำแข็งคว่ำใส่หัวให้ดู เจ้าของดวงตาเรียวพ่นลมหายใจออก เบะปากคว่ำแบบที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ซึ่ง มันก็เป็นบริภัทรเวอร์ชั่นที่นอกจากภาคินแล้วก็ไม่มีใครในโต๊ะนั้นเคยเจอ ชานนท์ไม่รู้ว่าเขาควรจัดการกับความอิจฉาที่เริ่มตั้งเค้าขึ้นมาอีกหรือควรจัดการกับความรู้สึกอยากจับเด็กที่ชื่อบริภัทรเข้ามาฟัดจนน้องต้องหันมาทุบเขาแทนภาคินดี

“คุณอย่าไปเชื่อนะครับ คินพูดไม่จริงอะ ผมไม่เคยแตะตัวพวกนั้นนะ” ฝ่ามือใหญ่เลื่อนจากไหล่เล็กขึ้นมาวางทับเรือนผมนุ่ม เอาใจคนที่โกรธจนแก้มแดงด้วยการคลึงท้ายทอยเล็กให้อย่างเบามือ

“ไม่เชื่อหรอก”

“โกรธมาก ๆ เลย”

“ไม่เอาน่า คินมันแค่แซวเล่น”

“แซวบ้า ๆ” ตัวเองนั่นแหละหลอกบริภัทรไปดูคนงานจับงูสองรอบสามรอบ รู้อยู่ว่าคนกลัวก็ยังแกล้ง บริภัทรจำภาพนั้นติดตาไปเป็นอาทิตย์ ได้ยินเสียงอะไรก็สะดุ้งขนลุกขนพองไปหมด

“กินกุ้งต่อเถอะเดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะ”

“ไม่เป็นไรครับ ผมกินได้”

“แล้วยังไงดี สั่งเมนูอื่นมากินก่อนไหม พวก อะ ลา การ์ต ก็มีให้เลือกเยอะนะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะมีของป่าแบบที่ชอบหรือเปล่า” อารมณ์ร้อน ๆ ที่เพิ่งจะลดลงไปถึงขีดเย็นพุ่งปรี๊ดขึ้นอีกครั้ง คนกลัวสัตว์เลื้อยคลานหันขวับไปมองชานนท์ทั้งน้ำตาคลอหน่วยตา

“คุณน่ะ! ผมไม่ได้กินงูนะ!” มือที่กำเป็นกำปั้นเงื้อง่าจะทุบต้นแขนหนา ชานนท์หัวเราะโดยไม่มีเสียง เขารวบข้อมือเล็กด้วยมือข้างหนึ่งอีกข้างส่งไปโอบไหล่เล็ก รั้งให้อดีตเด็กแว่นผู้เยือกเย็นมาอยู่ในอกก่อนจะรัดไว้ด้วยแรงเกินกว่าครึ่ง บริภัทรดิ้นขลุกขลักอยู่กับลายพิมพ์อันเป็นเอกลักษณ์ของจีวองชี่ บิดเนื้อตรงเอวสอบไปทีแต่เขาก็ยังหัวเราะจนอกสะเทือนอยู่ใต้แก้มบริภัทร

เพื่อนฝูงและน้องสาวทั้งร้องแซวทั้งเป่าปากใส่แต่ชานนท์ก็ยิ้มเฉย

การมาทะเลคราวนี้คงจะทำให้เขารู้จักบริภัทรมากขึ้นจริง ๆ

 

“แง บีน่ารักกกกกกกกกกก”

“น้องครับ พี่เขียนใบคอมเพลนได้ตรงไหนครับ”

“เออ ทำไมน้ำจิ้มซีฟู้ดมันหวานจังครับน้อง น้ำตาลมะพร้าวหกใส่ทั้งเกาะหรือเปล่าครับ”

“ใจเย็นเน้อ กินข้าวกินปลาให้อิ่มก่อนเน้อ ยังบ่ถึงเวลาของหวาน”

“น้ำทะเลเกาะกูดจะจืดเพราะพี่ชานนท์กูในวันนี้แล้วววว”

“น้องบี! กลัวงูก็อย่าไปอยู่ใกล้งูสิรู้กกกก หนูรีบหนีไปปปปป”

“ก่อนจะห่วงน้องมึงควรห่วงตัวเองก่อนอะคริส”

“ก็กูห่วงลูกกู!

“มึงวางแก้วไวน์ได้แล้ว!

“แต่ไอ้บีมันต้มเหล้าเถื่อนเป็นจริง ๆ นะพี่มึง”

“ภาคินตลกอะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

 


ปล่อยแม่งไปเถอะครับ 

พวกขี้อิจฉาน่ะ

 







#3rdsf


ขอบคุณทุกคนนะคะ ไม่เคยอัพฟิคถี่แบบนี้มานานแล้ว แต่แบบ เออ เจอคอมเม้นต์ เจอหัวใจ มันก็เลย... นะ กำลังใจมา ไฟมา 55555555 เรื่องของคนสองคนที่ธรรมดามาก ๆ เนิบช้า ไม่หวือหวา แต่ดีใจมากที่มีคนอินและมีความสุขไปกับเรา อีกแป๊บหนึ่งบริภัทรก็จบแล้ว  ฝากขายต่อเพื่อนที่ยังไม่ได้อ่านด้วยนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจข่าาาาา //เปิดหม้อต้มเหล้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.368K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8426 jee02449 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 19:16
    อ่านรวดเดียวจบ คือดีมากกกก❤️❤️❤️❤️ งือออชอบคุณชานน
    #8,426
    0
  2. #8356 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 14:21
    น้องบีกับเหล้าขาวอ่ะ- ใช่หรอ อิภาคินแกบ้ามากกก
    #8,356
    0
  3. #8202 39milano (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 16:03
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วมีความสุขมากค่ะ ขอบคุณนะคะ รักกกกก
    #8,202
    0
  4. #8168 musemiw (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 22:30
    ตกลงหนูต้มเหล้าได้จริงมั้ยอะลูก555555555555 เอ็นดูวววว
    #8,168
    0
  5. #8133 importnk (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:15
    แง้ น่ารักกกกกกกกก
    #8,133
    0
  6. #7674 First'lucifer Kkaebsong (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 17:39
    ฮื่ออออ น่ารักกกกกก
    #7,674
    0
  7. #7630 Fairy wings (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 18:43
    น้องบี ต้มเหล้าเป็นจริงไหมเนี่ย 55555 คินร้ายกาจ
    #7,630
    0
  8. #7514 MINCE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 09:47

    ชอบบีโหมดนี้เลยอ่าาาา นี่จะเป็นเซย่าสองละเนี่ยยย ไม่ใช่สวยรวยนะคะ แค่ชอบอวยบีเฉย ๆ

    #7,514
    0
  9. #7473 fourfivesix (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 11:36
    55555555555 เกลียดดอ่ะะัะะะ พี่ชานอ่ะะะ ขี้อิจฉาๆๆๆๆๆ แต่ชอบกลุ่มเพื่อนพี่เค้าจริงๆนะ 555555
    #7,473
    0
  10. #7461 kosssy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:37
    รักเลยอ่ะ
    #7,461
    0
  11. #7428 SapphireScorius (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:55
    โห ยัยน้องบีนี่ร้ายกาจ ดูอ้อนพี่ชานสิ ไปจุ๊บเค้ากลางวันแสกๆ น้องลูกกก โอ๊ยยยย ทางนี้ทั้งอิจฉาทั้งเขินเน้อออ

    น้องน่ารักมาก ถ้าชั้นเป็นพี่ชานคือจับฟัดตรงนั้นเลย เด็กอะไรโวยวายได้น่าแกล้งที่สุด ฮือออ ว่าแต่น้องต้มเหล้าเป็นจริงๆเหรอคะ 55555555
    #7,428
    0
  12. #7306 Darkmate (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:18
    น่ารักกันจังเลยย ชอบๆๆๆๆ
    #7,306
    0
  13. #6987 purnploy (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 02:35
    น้องบีน่ารักมากกก
    #6,987
    0
  14. #6984 kriskky (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 00:46
    อ๊อยยย น้องน่ารักจังเน้อ มีความง้อพี่ด้วยวิธีการตั่งต่าง ฮรื่อออแม่รักหนูจังเลยค่าบ
    #6,984
    0
  15. #6922 somruethai1307 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 20:34
    ร้องบี
    #6,922
    0
  16. #6799 pangpondyn (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 22:23

    ดีงามมมมม
    #6,799
    0
  17. #6780 Mat.ing (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 17:51
    น้องบีน่าร้ากกกกกก เอ็นดู55555555555555
    #6,780
    0
  18. #6499 parichatchangchub (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 11:02

    ตามทันแล้วค่ะ น้องบีน่ารักมากเลย
    #6,499
    0
  19. #6301 parkxbyun (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 09:00
    ภาคินโคตรปั่น แต่น้องต้มเป็นจริงมั้ยต้มให้ดูหน่อย55555555
    #6,301
    0
  20. #6282 iwannascreamallthetime (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 17:38
    น้องบีคะ555555555555 ขำคินอ่ะแกล้งเพื่อนนนนน ตอนนี้หวานมากแง พี่ชานนท์ขี้หวงและหึงมากจ้า ถ้าเป็นแฟนกันคงไม่มีใครได้เจอน้องบี555555555
    #6,282
    0
  21. #6195 Chankuma (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:57
    อย่าว่าแต่พี่ชานนท์อยากจับฟัด คนอ่านก็อยากฟัดแก้มน้อง น่ารักมาก
    #6,195
    0
  22. #6193 hunhun (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 15:39

    คือคินแบบบเพื่อนแบบนี้มักจะมีในกลุ่มเสมอทั้งชอบทั้งเกลียดไปพร้อมกันอิอิ

    #6,193
    0
  23. #6136 XMCB_BB (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 21:01
    ฮือออ ขำอะ5555 แต่ก็ต้องมีเรื่องราวในอดีตบ้างแหล่ะ บ้านน้องนี่เป็นยังไงกันแน่นะ
    #6,136
    0
  24. #5918 Papang Pang (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 21:58
    เอ็นดูน้องงงง5555555555555
    #5,918
    0
  25. #5726 11507416p (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 16:42
    แงงงงงงต้มเหล้าหรอ5555
    #5,726
    0