(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 53 : บ ริ ภั ท ร #21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,456 ครั้ง
    23 ก.ย. 61


บริภัทร #21


 

 

วันนี้มีโปรแกรมดำน้ำดูปะการัง

เวลานัดคือสิบโมงเช้า ก่อนนั้นใครจะกินจะนอนหรือจะเดินเล่นก็แล้วแต่ความสะดวก กลุ่มรุ่นพี่ที่คืนชีพจากฤทธิ์ไวน์ขาวลงมากินมื้อเช้าตั้งแต่เจ็ดโมงแล้วก็กลับห้องไปเตรียมความพร้อม คุณเซย่าก็มาพร้อมกลุ่มพี่ชาย มีเพียงบริภัทรและภาคินที่ขอนอนยาวจนเกือบเก้าโมง ก่อนสิบโมงเพียงสิบห้านาทีบริภัทรที่สวมชุดว่ายน้ำแขนยาวขายาวสีกรมท่าทับด้วยกางเกงขาสั้นอีกชั้นก็ลงจากห้องอาหารมารอคนอื่น ๆ ที่ชุดเก้าอี้หน้าหาด นั่งมองริ้วคลื่นเพียงไม่นานภาคินเดินหน้ามึนตามมาสมทบพร้อมถ้วยชาร้อนในมือ

“ไหวไหม?”

“พอได้” บริภัทรไม่รู้จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดี ไวน์แก้วเดียวแค่เติมเรื่อย ๆ มึนแล้วก็ไปอาบน้ำซ้ำยังนอนไปทั้งที่แอลกอฮอล์เต็มเลือด น้ำผลไม้หรือน้ำเปล่าสักแก้วก็ไม่ดื่ม แฮ็งค์ตั้งแต่พลิกตัวตื่นเลยล่ะสิ “เราว่าเรือมันน่าจะโคลงเคลงเอาเรื่องอยู่นะ คินอาการไม่ดีก็นอนอยู่ห้องเถอะ”

“ไม่เป็นไรน่า ขอยาแก้แฮ็งค์จากล็อบบี้กินแล้ว เดี๋ยวก็ดีขึ้น”

“นั่งดี ๆ สิ” ดันหัวเพื่อนที่อิงลงมาบนไหล่ ภาคินทิ้งศีรษะไปอีกด้านทั้งที่มือยังถือถ้วยชา “คิน นั่งตรง ๆ เดี๋ยวก็ตกเก้าอี้หรอก” ภาคินครางแล้วก็เอนกลับมาซบอีกครั้ง บริภัทรแตะมือกับหน้าผากอีกคนเมื่อมั่นใจว่าภาคินไม่ได้ตัวร้อนจนผิดปกติก็บอกให้คนเมาค้างจิบชาต่อไป ส่วนตัวเองลุกเดินไปสั่งน้ำหวานสองขวดที่บริกรของห้องอาหาร

“จิบน้ำหวานไปเรื่อย ๆ นะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น เอาวิตซีมาด้วยใช่ไหม?” พอภาคินพยักหน้าก็ถามต่อว่า “กินไปแล้วหรือยัง?”

“แล้ว”

“โอเค” ยืดตัวขึ้นอีกทีก็เจอคุณเซย่ายิ้มส่งมาให้ บริภัทรยิ้มตอบเผื่อไปถึงพี่ชายคุณเซย่าด้วย สองพี่น้องปริญศิริเดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะ เซย่าถามอาการภาคินน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใยฝ่ายหลังก็สลัดอาการมึนนั่งหลังตรงพร้อมบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรแค่ยังง่วงเท่านั้น

“กินอะไรหรือยัง?”

“เรียบร้อยแล้วครับ ข้าวต้มเห็ดหอม”

“มื้อกลางวันเค้าจะแจกบนเรือแต่ไม่แน่ใจว่ารสชาติจะยังไงเลยสั่งลันช์บ็อกซ์จากห้องอาหารไปด้วย คลับแซนวิชโอเคไหม?” บริภัทรยิ้มแทนคำตอบ เพราะพวกเราต้องไปรวมกลุ่มกับนักท่องเที่ยวคนอื่นบนเรือลำใหญ่ซึ่งไม่ได้เป็นกิจการของทางรีสอร์ท คนจองไม่สามารถคาดเดามาตรฐานการบริการอย่างใดได้จึงต้องเตรียมแผนสำรองไว้ พอถึงเวลาก็มีเรือท้องแบนขนาดเล็กมารับพวกเราถึงหาด พาพวกเราไปส่งขึ้นเรือใหญ่ที่มองดูแล้วเหมือนจะเป็นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติทั้งสิ้น กระทั่งครูสอนดำน้ำยังเป็นชาวต่างชาติที่พูดภาษาไทยด้วยสำเนียงแปร่งสุดใจ คุณชานนท์ก้าวขึ้นไปคนแรกเขาหันมาดึงน้องสาวขึ้นไปด้วยตัวเองจากนั้นก็เป็นภาคินตามด้วยบริภัทร ส่วนรุ่นพี่อีกสามคนนั้นสามารถช่วยเหลือตัวเองได้จึงไม่ต้องห่วงอะไร

เรือหาปลาสีฟ้าลำใหญ่ที่ถูกแปลงมาเป็นเรือนำเที่ยวมีสองชั้น ชั้นล่างสำหรับกลุ่มดำน้ำลึกอย่าง scuba diving ซึ่งมีรายละเอียดข้อปฏิบัติและพึงระวังมากกว่า พวก snorkeling อย่างเขาต้องแยกขึ้นไปฟังคำแนะนำด้านบนแต่พอถึงเวลาจริงพวกพี่คริสพี่เลย์กลับขอเปลี่ยนไปดำน้ำลึกแทน ทั้งสองเลยลงไปฟังโค้ชด้านล่างแม้จะเคยมีประสบการณ์มาแล้วนับสิบครั้งก็ตาม

“บี”

“หืม?” ระหว่างรอโค้ชแจกหน้ากากสน็อกเกิ้ลให้แต่ละคนชาลิสาก็นั่งติดก็ขยับเอาไหล่มาซ้อนไหล่แล้วมองออกไปนอกเรือที่เห็นเกาะกูดอยู่ไกล ๆ

“ผู้หญิงสองคนนั้นสวยจังเลยเนาะ” บริภัทรมองตามสายตาคนพูดเห็นแค่น้ำทะเลก็ให้งงใหญ่ กว่าจะรู้ว่าคุณเซย่าพูดถึงนักท่องเที่ยวต่างชาติที่นั่งฝั่งตรงข้ามก็ต้องให้อีกฝ่ายแอบบุ้ยใบ้บอก บริภัทรมองแวบหนึ่งก็ตอบว่าสวย “ผิวดีจัง คนจีนหรือเปล่านะ?”

“ไม่แน่ใจ เซย่าว่าเราต้องรอฟังตอนพวกเค้าคุยกัน” ชาลิสาว่าก่อนจะรีบเบนสายตาไปทางอื่นเพราะหนึ่งในสองนั้นมองมาทางนี้พอดี บริภัทรยิ้มตอบเมื่อฝ่ายนั้นส่งยิ้มให้ พอดีกับที่โค้ชแจกหน้ากากดำน้ำทุกคนจึงหันไปสนใจเรื่องอุปกรณ์แทนเรื่องคนชั่วคราว ถึงจุดแรกโค้ชบอกว่าจุดนี้จะมีปลาสวยงามเป็นหลักส่วนจุดชมปะการังน้ำตื้นคือจุดที่สองกับสาม บริภัทรยืนมองคนอื่นค่อย ๆ ทยอยลงไปลอยคอในน้ำรู้สึกถึงการประชิดด้านหลังจึงหันไปมองพร้อมรอยยิ้มบนหน้า

“จะไม่ใส่เสื้อชูชีพจริงหรือครับ?” เจ้าของดวงตาคมพยักหน้านิด ๆ บริภัทรปล่อยให้เขาจับตัวหมุนเพื่อเช็คตัวล็อคชูชีพ เพิ่งรู้บนเรือนี่แหละว่าเขาเป็นนักว่ายน้ำเก่า ตอนกีฬาภายในมหาวิทยาลัยเขาก็ลงแข่งทั้งว่ายน้ำทั้งบาสเกตบอลโกยเหรียญรางวัลกลับบ้านจนต้องใส่กล่องเก็บไว้ (แน่นอนว่าคุณเซย่าเป็นคนเล่า) บริภัทรมองกล้ามเนื้อไหล่ที่โผล่ออกมาจากแขนเสื้อแล้วก็พอเข้าใจได้

“ทากันแดดมาแล้วใช่ไหมครับ?”

“เซย่าพ่นใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยมั้ง” คนตัวเล็กกว่าหัวเราะ

“ก็คุณใส่แขนกุด โดนแดดนาน ๆ ผิวจะไหม้เอานะครับ”

“เป็นห่วง?”

               “ตอบว่าไม่จะผิดศีลไหมครับ” เขาทำหน้าเหมือนอยากจะตีบริภัทรแรง ๆ เสียตอนนั้นคนตัวเล็กเลยดึงตัวเองถอยก้าวหนึ่งแต่เผลอไปชนคนข้างหลังเข้าเลยต้องรีบหันไปขอโทษยกใหญ่ อีกฝ่ายไม่ได้ถือความมากนักคงเพราะกำลังมีปัญหากับการใส่หน้ากาก บริภัทรเองก็ขอโทษซ้ำอีกครั้งเป็นภาษาสากลได้ยินผู้หญิงคนนั้นคุยกับเพื่อนจึงได้คำตอบตอนนั้นเองว่าสองสาวสวยนั้นไม่ได้มาจากประเทศที่ตนคิด

               “สาวเกาหลีว่ะมึง” เตวิชกระซิบกระซาบกับภาคิน รายหลังเพราะยังไม่หายจากอาการหนักหัวเลยหรี่ตาจ้องเขม็ง ไม่รู้ว่ามองยังไงแต่ก็ทำให้สาวเจ้าทำท่าเงอะงะมองมาพร้อมท่าทีเหมือนจะอยากขอความช่วยเหลือ บริภัทรเห็นทั้งคู่มองมาแต่ไม่รู้ว่ามองใครจนกระทั่งคนที่ตัวสูงกว่าหน่อยลากเพื่อนมาหยุดหน้ากลุ่ม สาวสวยพยายามใช้ภาษาสากลแบบกระท่อนกระท่อนบวกภาษามือว่ามีปัญหาเกี่ยวกับหน้ากากแล้วโค้ชก็ลงไปลอยคอรอรับอยู่ในน้ำแล้ว บริภัทรฟังพร้อมคนอื่นแต่ขยับปากไม่ทันคนข้างตัว

               “คิน มึงดูให้คุณเค้าหน่อยสิ”

               “ไม่ได้เล่นตัวนะพี่แต่ผมกลัวจะอ๊อกใส่เขาอะ”

               “งั้นมึงเต้” เตวิชหัวเราะน้อย ๆ ออกหน้าจัดการให้ความช่วยเหลือสองสาวโดยไม่อิดออด สาบานได้ว่าแค่ช่วยจริง ๆ เตวิชรักเดียวใจเดียว ส่วนยิ้มหวาน ๆ กับหุ่นสวย ๆ นั่นก็ขอรับเป็นสินน้ำใจก็แล้วกันนะครับ ชายหนุ่มช่วยเสร็จก็อยู่คุยกับสองสาวตามประสาคนมนุษยสัมพันธ์ดี เสียงหัวเราะดังขึ้นเบา ๆ ตอนที่บริภัทรหย่อนขาลงไปในน้ำ ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกแต่ก็ขอเกาะบันไดลงเพื่อความปลอดภัย

               “ลงมาเลย”

               “คุณเซย่าล่ะครับ?”

               “ไม่ต้องห่วง รายนั้นว่ายน้ำเก่งกว่าปลาอีก” พอเขาว่าอย่างนั้นบริภัทรก็ปล่อยมือจากโครงเหล็ก เลื่อนตัวลงไปเกาะแขนคนที่ลอยตัวรออยู่ เสียงโค้ชแนะนำคนที่ว่ายน้ำไม่เก่งให้เกาะเชือกเส้นใหญ่เป็นแนวทางแต่บริภัทรถูกพาห่างออกมา กลุ่มคนเริ่มกระจายกันเป็นวงกว้าง มีเพียงพวกที่ว่ายน้ำไม่เป็นเท่านั้นที่ยังเกาะเชือกให้โค้ชลากไปรอบ ๆ

               “บีจ๋าาา บีดูนะ ๆ” เสียงสดใสของคุณหนูเซย่าดังพร้อมเจ้าตัวที่ว่ายน้ำเข้ามาใกล้ ในมือคุณเซย่ามีขนมปังแผ่นสองแผ่น หญิงสาวส่งให้พี่ชายแผ่นหนึ่งบอกว่าฝากถือไว้ก่อนแล้วก็เริ่มฉีกขนมเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

               “บีดำลงไปเลย ๆ” บริภัทรก้มหน้าตามที่บอกก่อนจะเบิกตามองอย่างตื่นตาตื่นใจ บรรดาปลาหลากสีสันที่พุ่งมาจากรอบสารทิศ แย่งกันกินเศษขนมปังอย่างดุเดือด บริภัทรขำคิก ลอยตัวแหวกว่ายปล่อยให้ปลาชนบ้างตัวเองชนเจ้าปลาน้อยบ้าง เพราะว่าวันนี้ฟ้าเปิดน้ำทะเลจึงเป็นสีใสสะท้อนทั้งสีครามของท้องฟ้าและสีเขียวอ่อนของต้นไม้ใบไม้ น้ำเย็นจัดทำให้อารมณ์ทุกคนสนุกสดชื่น เพลิดเพลินกับหมู่ปลาน้อยใหญ่ได้โดยไม่สะดุด แม้แต่คนเมาค้างอย่างภาคินยังอาการดีขึ้นเยอะเมื่อได้มาดำผุดดำว่ายอยู่ในน้ำ

               “คินถอดชูชีพออกทำไม?” เสียงนุ่มร้องถามเพื่อนสนิท แม้จะเป็นคำถามแต่ดวงตาวาว ๆ นั่นบอกชัดว่ากำลังตำหนิ ภาคินพาตัวเองลอยคอเข้าไปใกล้ โอบแขนเกี่ยวเกาะคนใส่ชูชีพอย่างจงใจ

“อยากว่ายน้ำ ใส่ชูชีพมันไม่ถนัด”

               “แล้วหายเวียนหัวแล้วหรือ?”

               “ดีขึ้นแล้ว อยู่ในน้ำดีกว่าอยู่บนเรืออีก ข้างบนนั้นมันโคลง จะอ้วกให้ได้”

               “ถ้ารู้สึกไม่ดีก็รีบบอกนะ”

               “เยสเซอร์! เยส!” กวักน้ำใส่หน้าให้หนึ่งทีแล้วก็ผลักร่างหนาออก ภาคินผละไปแล้วบริภัทรก็หันมาเจอยิ้มหวานจากสาวสวย บริภัทรยิ้มตอบแม้จะสวมหน้ากากแบบเต็มหน้า

               “แฟนคุณน่ารักนะ” คนสวยเปิดการสนทนาก่อนบริภัทรหันไปมองด้านหลังเห็นภาคินลอยคออยู่ใกล้ ๆ คุณหนูชาลิสาก็เข้าใจว่าอีกฝ่ายคงหมายถึงภาคินจึงส่ายหน้าตอบ

               “เขาไม่ใช่แฟนผมครับ เขาเป็นเพื่อนสนิท”

               “โอ้ ขอโทษค่ะ ฉันเข้าใจผิด”

               “ไม่เป็นไรครับ”

               “Well, เพื่อนของคุณเขาโสดไหมคะ?” หล่อนใช้เสียงและทีหน้าทีเล่นทีจริงบริภัทรเลยหัวเราะแล้วตอบว่ายังโสด เห็นสาวเจ้าทำตาโตแบบโอเวอร์แอ็คติ้งก็หัวเราะอีก ทางนั้นพ่อคนเสน่ห์แรงยังไม่รู้ตัว เอาแต่ลอยคว่ำลอยหงายอยู่นั่น หญิงสาวแนะนำตัวว่าเป็นบล็อกเกอร์ชาวเกาหลีได้รับเชิญมาเที่ยวจังหวัดตราดเพื่อเขียนบล็อกส่งเสริมการท่องเที่ยวตามนโยบายของทางจังหวัด บริภัทรถามถึงความประทับใจอีกฝ่ายก็ตอบว่าค่อนข้างพอใจมากทั้งแหล่งท่องเที่ยว อาหารการกินและผู้คน ถึงตัวเองจะสื่อสารไม่เก่งแต่คนไทยก็มีน้ำใจมาก ประทับใจจนอยากมีเพื่อนคนไทยเยอะ ๆ บ้างแล้ว

“ตอนนี้ชักอยากมีแฟนเป็นคนไทยแล้วค่ะ” บริภัทรหัวเราะ

“ต้องเลือกดี ๆ นะครับ”

“นั่นสิคะ น่ารักเต็มไปหมด คุณก็น่ารักนะคะ”

“ขอบคุณ คุณก็น่ารัก ไม่น่าจะมีใครใจแข็งปฏิเสธคุณได้” คนสวยหัวเราะแต่บริภัทรก็พอมองออกว่าเธอไม่มีทีท่าเขินอาย นั่นอาจจะเพราะบริภัทรไม่ใช่สไตล์ที่เธอชอบ

“ฉันมีกำลังใจขึ้นมาเลยค่ะ เอ ตรงนั้นเค้ากำลังทำอะไรกัน” บริภัทรมองไปทางผู้ชายสองคนที่กำลังคุยกับโค้ชสอนดำน้ำ ไม่รู้ว่าเริ่มตอนไหนแต่ท่าทางกำลังคุยกันออกรส คนที่พักจากการดูปลาสวยงามจึงลอยเข้าไปสมทบมากขึ้นเรื่อย ๆ บริภัทรถอดหน้ากาก หรี่ตามองพร้อมกับที่ฝ่ายนั้นมองมา ริมฝีปากบางวาดยิ้มเมื่อเห็นคิ้วคมขมวดยามเขาเสยผมไปด้านหลัง เฮ้อ คนมันจะฮอตสวมแค่เสื้อแขนกุดสีขาวก็ฮอตได้ ฮอตเพราะดวงตาดำลึกดุดัน ฮอตเพราะสันจมูกโด่งที่รับกับริมฝีปากอิ่ม ฮอตเพราะใบหน้าไม่บอกอารมณ์แล้วก็ฮอตเพราะลายเส้นกล้ามเนื้อที่เห็นเลือนรางใต้น้ำนั่น!

“น้ำทั้งทะเลตะวันออกก็ไม่อาจดับไฟในตาน้องผึ้งได้” เสียงนั้นโฉบผ่านไปพร้อมร่างเพื่อนสนิทที่พุ่งไปไกลเกินรัศมีกำปั้น ทิ้งไว้เพียงสีหน้าล้อเลียนและเสียงหัวเราะกวนอารมณ์ บริภัทรสวมหน้ากากแล้วเริ่มตามหาฝูงปลาการ์ตูนต่อ เสียงคนเรือตะโกนลงมาว่าอีกสิบห้านาทีจะย้ายไปยังจุดที่สองนั่นแสดงว่าเราอยู่ตรงนี้เกือบชั่วโมงแล้ว เวลาของความสนุกทำไมต้องผ่านไปเร็วนักก็ไม่รู้

ตั้งใจว่าจะว่ายย้อนกลับไปทางเรือใหญ่ก็ดันชนเข้ากับคนที่มาจากอีกทาง บริภัทรรีบผุดขึ้นจากน้ำ ยกมือแทนคำขอโทษก่อนจะถอนใจออกมาอย่างโล่งอก

“คุณน่ะเอง”

“คิดว่าเป็นใครล่ะ?” บริภัทรถอดหน้ากาก วักหน้าลูบหน้าก่อนจะยกมือค้างเมื่อถูกเขาแย่งหน้ากากเอาไปส่งให้เพื่อนที่รออยู่ เหมือนพี่เต้จะขึ้นเรือแล้ว

“คุยอะไรกับโค้ชหรือครับ?” ถามเขาตอนที่ถูกรั้งเข้าไปใกล้ วางมือบนไหล่กว้างก่อนจะถีบตัวขึ้นสูง คลื่นเล็ก ๆ พัดผ่านมาพาให้ทั้งบริภัทรและเขาเสียการทรงตัว คุณชานนท์นิ่วหน้าแต่ยังไม่ละสองแขนจากสะโพกกลมกลึง

“เรื่องทั่วไป”

“เห็นทำหน้าเครียดนึกว่าคุยกันเรื่องการเมือง”

“เครียดเพราะอย่างอื่นมากกว่า” กริ่งในหัวส่งสัญญาณเตือน คนที่พักแขนไว้เหนือไหล่หนา โน้มใบหน้าลงไปใกล้หน้าผากคนอุ้ม เป่าลมใส่แบบหลอก ๆ ทีหนึ่ง

“เพี้ยงหาย”

“ไม่หาย”

“เพี้ยงหาย”

“ไม่”

“ทำไมพี่ชานคุณเซย่าใจแข็งจัง”

“ใจแข็งไม่เท่าคนแถวนี้มั้ง” บริภัทรหัวเราะเสียงใส ประสานสายตากับคนใจแข็งในระยะห่างไม่ถึงสองคืบแล้วก็เผลอถอนใจผะแผ่ว หัวใจยังกระหน่ำรัว ยังกระดากอาย เก้อเขินแล้วก็หวั่นไหวรุนแรง แต่ก็มีความคุ้นเคยระหว่างกันมากขึ้น คุ้นเคยมากพอจะเชื่อใจ มากพอจะสบายใจและไม่กลัวที่จะแตะจูบลงบนหน้าผากได้รูปเร็ว ๆ

“สองสามวันนี้งอแงบ่อยจังครับ”

“อยากให้คนง้อ”

“ง้อแล้ว” สองแขนที่ประคองใต้สะโพกคลายออก ตัวบริภัทรเลื่อนลงจนใบหน้าเสมอกับเขา “บอกหน่อยครับว่างอแงเรื่องอะไร”

“ผู้หญิงคนเมื่อกี้...” บริภัทรร้องอ๋อทันที

“เขามาจีบหรือแค่คุยเฉย ๆ?”

“คุยแล้วก็จีบด้วยครับ” มุมปากได้รูปกระตุกขึ้น บริภัทรมองผ่านไหล่หนาไปตอนที่กดปลายนิ้วไปตามแนวตะเข็บเสื้อแขนกุดสีขาว เพื่อนร่วมทริปเกือบครึ่งกลับขึ้นเรือไปแล้วแต่ก็มีบางส่วนที่ยังไม่อาจตัดใจจากฝูงปลาหลอกสีสันและผืนน้ำเย็น สองสาวจากเกาหลีก็เช่นกัน “แต่เขาจีบภาคิน ไม่ใช่ผม”

“คนไหนจีบภาคิน?” บริภัทรรวบมือมาพักไว้ตรงอกกว้าง ค่อย ๆ ลากปลายเล็บลงตรงนั้นจนอีกคนเผลอเกร็งกล้ามเนื้อต้าน

“คนที่ไม่ได้จีบคุณไงครับ”


 

เรือลำใหญ่กลับมาส่งกลุ่มของบริภัทรตอนสี่โมงเย็นบวกลบอีกเล็กน้อย หลังจากใช้พลังงานไปกับการดำน้ำทั้งสามจุดทุกคนก็หอบสังขารอันเหนื่อยอ่อนกลับบ้านพัก บอกกันเพียงคร่าว ๆ ว่าขอนอนก่อนใครฟื้นแล้วอยากทำอะไรก็ทิ้งข้อความบอกไว้ ใครอยากแจมก็ไปแจม ใครอยากนอนต่อก็เชิญนอน เรียกได้ว่าเป็นทริปที่ตารางยืดหยุ่นที่สุดแล้ว บริภัทรนั้นอยากดูพระอาทิตย์ตกเลยตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอนห้าโมงครึ่ง อาบน้ำแล้วนอนพักจนถึงเวลาก็ลากรองเท้าแตะไปนั่งชมวิวที่ปลายสะพาน

รีสอร์ทของพวกเราอยู่บนหาดบางเบ้าซึ่งเป็นหาดที่เว้าเข้ามาเหมือนพระจันทร์เสี้ยว วิวที่เห็นด้านหน้าจึงเป็นผืนน้ำสีเขียวเข้มที่ถูกโอบด้วยภูเขาสองด้าน เส้นขอบฟ้าตัดตรงและพระอาทิตย์สีส้มก็กำลังคล้อยต่ำลงหาผิวน้ำ แสงอัสดงอาบไล้ทุกสรรพสิ่ง กระทั่งกางเกงขาสั้นสีขาวก็ยังถูกมองว่าแปลกตา บริภัทรเอี้ยวตัวไปมองหลังจากได้ยินเสียงลั่นชัตเตอร์ครั้งที่สาม ยิ้มให้บันทึกภาพอีกครั้งก่อนที่ตากล้องจะเดินมาหย่อนตัวนั่งข้าง ๆ


มือหนาวางกล้องถ่ายรูปไว้ด้านหนึ่งจากนั้นคือความเงียบ


พระอาทิตย์ที่โดดเด่นในเวลาหนึ่งก็มียามที่ต้องอ่อนแสงและลาลับไป 

พระอาทิตย์ที่ร้อนแรงจัดจ้าจนบริภัทรไม่กล้าแม้จะเงยหน้าสู้ 

ยามนี้ กลับมองได้อย่างเต็มตา 

ไม่ต้องกลัวความร้อน 

ไม่ต้องกลัวโทษภัยใด ๆ 

ดวงอาทิตย์ที่เคยโดดเด่นอยู่บนฟ้านั้นกลับอยู่ใกล้คล้ายว่าจะเอื้อมคว้าได้

มือที่กางขึ้นตรงหน้าถูกมือหนากางทับ รวบกุมก่อนริมฝีปากอุ่นจะกดลงมาบนปลายนิ้วที่เกี่ยวคล้อง บริภัทรเม้มริมฝีปาก ดวงตาพร่าพรายยามมองใบหน้างดงามที่ถูกแสงสุดท้ายอาบไล้

 

“พี่รักบีนะ”

 

“พี่รักบี”

 

“พี่ไม่รู้ว่าพี่ต้องพูดตอนไหน ไม่รู้ ว่ามันใช่เวลาที่สมควรไหม แต่พี่เก็บเอาไว้ไม่ได้แล้วบี ไอ้อะไรมากมายที่อยู่ข้างในนี้ ถ้าไม่ได้บอกออกไปบ้าง พี่ว่า พี่อาจจะตาย”

“คุณครับ”

“พี่รู้ว่าแค่คำพูดมันไม่พอแต่บีมั่นใจได้ พี่จะไม่ทำแค่พูดเท่านั้น”

“คบกันเถอะนะครับ”


“........”


“คบกับบีนะ...พี่ชานนท์...”






#3rdsf




 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.456K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8357 KyuMin_Pumpkin (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 19:33
    กรี๊ดดดด น้องบี คือยังไงคะ ใจแข็งมาทั้งเรื่อง แต่สุดท้ายมาขอคบพี่เค้าเฉยยยย พี่ชานยังมีลมหายใจอยู่มั้ยคะ
    #8,357
    0
  2. #8244 sbsolong (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:08
    อมกกกกกกกกกกกกกกกน้องบี พิชาโน้นนนน
    #8,244
    0
  3. #8230 fang_fang (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 15:09
    น้องงงงงงง ทำไมแย่งพี่เค้าพูด ถึงว่าไม่ยอมตกลงคบกับพี่เค้าเพราะเราจะพูดเองหรอจ๊ะ
    #8,230
    0
  4. #8213 mayyamcc (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 01:57
    กี้ดดดดดดดด
    #8,213
    0
  5. #8134 importnk (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:20
    คบจ้า ฮือออออออแอออ พี่ไม่คบนุ คบ!!!!!!!!
    #8,134
    0
  6. #7722 stadyyyyy (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 10:14
    ที่ไม่ยอมตกลงคบกับพี่เขานี่คือจะขอคบเองไง ลูกแม่เก่งที่สุด!
    #7,722
    0
  7. #7631 Fairy wings (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 18:58
    น้องบี !!!! ก๋ากั่น แก่นแก้วมากค่าาาา
    #7,631
    0
  8. #7515 MINCE (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 10:06

    น้ำตาจะไหลลลลล บีขอคบเองด้วยยยยย รักบี

    #7,515
    0
  9. #7513 zuthita (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 07:44
    กรี๊ดดดด ยัยน้องบี ยัยตัวดี ขอพี่ชานนท์คบตัดหน้าพี่เขา พี่ตัวร้ายยยย มาให้ขุ่นแม่ตีก้นนุ่มๆเดี๋ยวนี้น้าาาาา
    #7,513
    0
  10. #7486 MintNetnapa (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:10
    ม้วนไปแล้วววว 15ตลบบบบยบ
    #7,486
    0
  11. #7477 fourfivesix (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 01:26
    ชอบน้องบีอ่ะะะะะะะ ชอบบบบบบบบบไม่ไหวแล้ววววว น้องบีคือแบบคนจริงชอบๆๆๆ
    #7,477
    0
  12. #7460 ttawanis (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 19:39
    กี๊ดดดดดดดดด หน่องบีไม่เบาเด้อค่าาาา
    #7,460
    0
  13. #7441 xxiuminx (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 23:09
    กิ้ดดดดด น้องบีขอเองเลยยยบบกงสฟาด่ฟฟกสก่่สวง
    #7,441
    0
  14. #7430 SapphireScorius (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 14:02
    ทะเลหวานมากเลยค่ะตอนนี้ โอ้โห ตอนไปดำน้ำนี่ใช่ย่อย หยอกกันไม่กลัวคนเห็นเล้ยยย มาเป่าเพี้ยงอะไรกันคะ แล้วน้องบีนี่จงใจให้สามที่มาจีบพี่ชานเห็นแน่ๆ แหม่ มีความเกาะไหล่เกาะเอว ไม่ทำดา

    เขินจนน้ำตาจะไหลตอนพี่ชานคว้ามือน้องไปจูบแล้วบอกรัก สัมผัสได้เลยว่ามันล้นมากจริงๆ แบบพี่เค้าทนไม่ไหวแล้ว ต้องได้บอก ฮืออออ เซอร์ไพรส์มาก น้องขอเป็นแฟนตัดหน้าเฉยเลย
    #7,430
    0
  15. #7338 CBHH947 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 21:24

    นว้องงงบีๆขอคุณเค้าเองแล้วอ่ะน่ารักจังง งือออ❤
    #7,338
    0
  16. #7329 ntnz_ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 10:24

    น้องผึ้ง!! ขอเองแล้วจังหวะนี้
    #7,329
    0
  17. #7326 tothemoonnnn (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 02:12
    อมก ลูกผึ้ง /กรีเดดดดกกก
    #7,326
    0
  18. #7307 Darkmate (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 10:55
    น้องงงงตัดหน้าพี่เค้าเลยหรออออ
    #7,307
    0
  19. #7298 pukiest (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 00:35
    เหม็นความรักกกกกกกกกกกก
    #7,298
    0
  20. #7156 kriskky (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:10
    มายกอดดดดด แม่ไม่คิดมาก่อนว่าหนูจะพูดไงลูกแม่ใกล้แล้ว แม่ใกล้จะหมดลมหายใจแล้ววว
    #7,156
    0
  21. #6948 somruethai1307 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 10:08
    โรแมนติกน้องขอถี่
    #6,948
    0
  22. #6822 MaNiInyourarea (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 02:05
    ทิ้สุดของคุมแม่ แม่พูมใจในตัวน้องบีมาก แงงงงงงงตอนนี้เขินทิ้สุดเลย และดีที่สุด
    #6,822
    0
  23. #6812 cheerchanbaek (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 00:06
    กรี๊ดดดด ขุ่นพ่อขุ่นแม่!?!?!! กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆ หนูบีรู้กกกกกก หนูบีขอพี่ชานเปนแฟนนอโอ้ยยย ชีวิตนี้คุ้มแล้วว วโอ้ยๆๆๆๆ อ๊ากกๆๆๆๆ เขินแทนนนพีชาน ป่านนี้ช็อกไปแล้วมั้ง ตอบน้องเร้ววว อย่าให้น้องรอนานนน กรีีดๆๆ
    #6,812
    0
  24. #6781 Mat.ing (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 18:03
    กรี้ดดดดดดดดดดเหเห่หาหมมหมห เกาะกูดเต้มไปด้วยบาเรียสีชมพูแน่นอลลลลลลลลลลล
    #6,781
    0
  25. #6448 fatipa (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 13:59
    น้องขอเองเลยอิพี่ขานเอ๊ยยยย อิจๆ
    #6,448
    0