(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 26 : Q U E E N #05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 645 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61





            

               

               


               “รำคาญ”

               “......”

               “รำคาญโว้ยยยยยยยยยยย”

               “เพื่อนมึงเป็นอะไรคิมไค?”

               “มันรำคาญมึง”

               “อ๋อ เมื่อกี้กูเล่าถึงไหนแล้วนะ?” คิมไคหัวเราะใส่ท่าทางชักดิ้นชักงอของเพื่อนอีกคน ชายหนุ่มตักข้าวเข้าปากเคี้ยว ปล่อยให้จื่อเทาชักเสียงตอบชานยอลแทน “ถึงตอนที่มึงตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะหิวแล้วคุณบยอนก็ทำข้าวให้กิน คุณบยอนทำสปาเกตตีคาโบนาร่าอร่อยมาก กินเสร็จยังไม่อยากนอนเพราะคุณเขากลัวท้องอืดเลยเอาแผ่นหนังมาดู มึงกับคุณเขาชอบหนังแอคชั่นคอมเมดี้เหมือนกัน มึงกับคุณเขาดูหนังแต่ดูไม่จบเรื่องเพราะมึงดันขึ้นตอนเห็นพระนางดูดปากกัน”

               “บ้ากามว่ะปาร์คชาน” คิมไคเย้ย

               “ไอ้หื่น”

               “สัด ถ้าแค่พระเอกนางเอกจูบกันในจอกูไม่วาบหวิวด้วยหรอก กูทนไม่ไหวเพราะคุณบยอนต่างหาก”

“อ้าง ถ้าใจมึงใสสะอาดสิบคุณบยอนก็ไม่มีผล” คิมไคว่าให้อีก

“เขายั่วกูจริง ๆ พวกมึงฟัง” เดือนคณะศิลปกรรมควบตำแหน่งรองเดือนมหาวิทยาลัยแก้ต่างให้ตัวเอง เห็นสีหน้าไม่เชื่อถือของเพื่อนสนิททั้งคู่แล้วชานยอลก็ตัดสินใจแจงอย่างละเอียด “พวกกูนั่งที่โซฟาใช่ไหม กูนั่งด้านหนึ่งคุณบยอนก็นั่งอีกด้าน ก็ปิดไฟดูหนังอย่างที่ชาวบ้านเค้าทำกันไปสักพัก เขาก็พาดเท้ามาวางบนตักกู”

“ที่รองมือรองตีนดี ๆ นั่นเอง”

“ไอ้เหี้ยเทา มึงฟัง พอเขาวางเท้ามากูก็ขยับ ๆ เอาหลังพิงพนักวางแขนเบี่ยงตัวไปทางเขามากขึ้น คุณจะได้ไม่เมื่อยมาก ทีนี้มือกูก็ต้องวางบนขาเขามันก็ถูกต้องใช่ไหม พวกมึงรู้ป่ะคุณบยอนทำไง” ผู้ฟังไม่ตอบ คนหนึ่งไหวไหล่อีกคนก็เอาแต่ทำหน้าบึ้งแกมรำคาญ “เขาสะบัดมือกูออก สะบัดด้วยเท้า”

“แล้ว?”

“ไม่ยอมให้กูจับ”

“แล้ว?”

“กูก็บอกว่าเขายืนทำกับข้าวให้กูกินตั้งนาน ต้องเมื่อยแน่ ๆ กูนวดเป็นลองให้กูนวดดูไหม”

“กตัญญูกตเวทิตาว่ะเพื่อนมึง” ไอ้เพื่อนจากต่างด้าวมันเดาะศัพท์ยากเพื่อประชดเขาโดยเฉพาะแต่ชานยอลมีความสุขเกินกว่าจะแคร์ “มันก็เรื่องพื้นฐานของการ give & take หรือเปล่าวะ เขาอุตส่าห์ให้นอนค้าง ทำข้าวให้กิน เช้ามาก็ยังเตรียมเบรกฟาสต์เผื่อกูอีก เนี่ยถ้าไม่ติดว่าต้องรีบไปทำธุระเขาคงส่งกูถึงห้อง ไม่ใช่แค่สถานีรถไฟ”

“มึงลืมพูดถึงกระเป๋าเป้ใบใหม่กับแว่นกันแดดอันใหม่นะ” ไคท้วง

“เออ เขาบอกแบรนด์ส่งมาให้เมื่อเดือนที่แล้ว เก็บไว้ก็ไม่ได้ใช้เลยให้กูมา ส่วนแว่นก็นั่นแหละ ได้มาซ้ำ”

“กำไรฉิบหายไอ้สัด ได้ทั้งคนได้ทั้งของ ของแพงด้วย”

“แน่นอน ระดับกู นี่ใคร เรียล พีซีวาย นะครับคุณหวง”

“รำคาญไอ้เหี้ย”

“หาไม่ได้อย่างกูก็ต้องทนหน่อยน้าาา เฮ้ย ไม่ดิ กูไม่ได้หาคุณเขาเข้ามาจีบกูเอง” จื่อเทาเบะปาก ทั้งอิจฉาทั้งรำคาญ แม่ง ไปก็ไปด้วยกัน ทำไมคืนนั้นเขาไม่ได้อย่างมันวะ!

“เป็นเด็กเสี่ยเต็มตัวแล้วมึง เหลือแค่เขาทำบัตรเสริมให้มึงอ่ะ”

“ไม่เป็นไร บัญชีกูเปิดรับยอดโอนเสมอ”

“แมงดาไอ้เหี้ย”

“กูพูดเล่นไหมครับจื่อเทา” สำหรับชานยอลแล้วใครจะให้อะไร เขาก็ถือว่าเป็นสินน้ำใจ เป็นของขวัญ ที่ผ่านมาเขาได้รับของขวัญในวันพิเศษอยู่เนือง ๆ ทั้งวันเกิด ปีใหม่ คริสต์มาส วาเลนไทน์ บางคนให้ของราคาแพง บางคนให้ของที่ทำด้วยตัวเองและทุกคนล้วนคาดหวังการตอบแทนจากเขา ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกหรือการกระทำ ส่วนคนแบบคุณบยอนนั้นชานยอลเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก ความเป็นบยอนแบคฮยอนไม่ได้แย่ เขาหมายถึงคนตัวเล็กไม่ได้ทำเหมือนข่มเขา ใช้เงินฟาดหัวเขาหรือต้องการซื้อเขาด้วยความหรูหราพวกนั้น คุณบยอนก็แค่มี มีจนเป็นเรื่องปกติธรรมดา ถ้าเขาอยากได้ก็แค่หยิบมาไม่อยากได้ก็วางไว้ที่เดิม จะเอาหรือไม่เอาก็ได้ จะอยู่หรือจะไปก็ได้ ทั้งหมดก็เท่านั้น

ไม่รู้สิ เพราะเคยได้มามากเขาเลยไม่ค่อยตื่นเต้นอยากได้อะไรจากใคร แต่เขาชอบวิธีการให้ของคุณบยอน ชอบความรู้สึกที่อีกฝ่ายให้และความรู้สึกที่ตนได้จากคนคนนี้ ไม่รู้สิ บางที มันอาจจะเป็นแค่สัญชาตญาณ แค่ความเห่อของใหม่หรือแค่ความเห็นแก่ตัวของผู้ชายอย่างปาร์คชานยอลก็ได้

 

“ฝรั่งเศส?”

“ใช่”

“ถามได้ไหมครับว่าไปทำไม? แล้วไปนานไหม?”

“ถามได้ ไปประมาณสิบวัน ถ้าไม่มีอะไรคลาดเคลื่อนนะ...ทำไม?...” พอมีคำถามส่งคืนมาจากคนที่คอยตอบให้เมื่อครู่ปาร์คชานยอลกลับไม่ยอมตอบเสียเอง ชายหนุ่มส่ายหน้า ตาคมหวานยังจ้องหน้าจอโน้ตบุ๊กแต่มือหยุดค้างเหนือแป้นพิมพ์

“นึกว่าจะตอบว่าเหงา”

“ถ้าผมเหงาคุณจะไม่ไปหรือครับ”

“นั่นคือวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดเหรอ?”

“ก็ แก้ที่ต้นเหตุ”

“แต่ไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด งานถึงไหนแล้ว มีอะไรสงสัยอีกไหม”

มันก็สักพักใหญ่ ๆ แล้วที่ชานยอลเทียวไปเทียวมาระหว่างหอพักของเขา มหาวิทยาลัยและห้องชุดของคุณบยอน จากวันแรกที่เคยมาเป็นนายแบบให้คุณเขาร่างลวดลายผ้า พอนานวันเข้าชานยอลก็ค้นพบว่าภายใต้รอยยิ้มที่คาดเดาไม่ได้และท่าทางหยิ่ง ๆ ไม่แคร์ใครหรืออะไรทั้งสิ้นนั้นแท้จริงแล้วคุณบยอนเป็นคนที่ใจดีและอ่อนโยนมากคนหนึ่ง คุณเขาไม่ดุเวลาชานยอลตื๊อขอมาค้างด้วยอาทิตย์ละสี่ห้าวัน ไม่รำคาญเวลาเขาเรียกร้องความสนใจ ไม่เคยแสดงท่าทางเบื่อหน่ายเวลาเขาแกล้งโอดครวญเรื่องปากท้อง ถ้าหากตอนนั้นกำลังทำงานติดพันเมื่อทำงานเสร็จก็จะลุกไปทำอาหารให้กิน ไม่เคยบ่นเวลาชานยอลขนงานมาทำที่คอนโดแต่จะยิ่งใจดีเป็นพิเศษเวลาตอบเขาเรื่องการเรียน ชานยอลเลยกระตือรือร้นเป็นรุ่นน้องที่ดี มีงานกี่ตัวก็หอบมาปรึกษาคุณเขาทุกตัว เป็นเด็กดีให้คุณชมแป๊บเดียวเวลาสองเดือนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

คนเราจะสร้างนิสัยใหม่ ๆ หรือความเคยชินได้จากการปฏิบัติซ้ำอย่างน้อย 21 วัน แล้วคนที่ทำเรื่องเดิม(แถมยังเป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกดีสุด ๆ)กับคนเดิมมากกว่า 60 วันไม่ยิ่งว่าคำว่าเคยชินอีกหรือ อย่างปาร์คชานยอลตอนนี้ต้องเรียกว่าติด เสพติดคุณบยอนเลยจะเหมาะกว่า

พอรู้ว่าคุณเขาจะไม่อยู่นานถึงสิบวัน หน้าตาที่ก่อนนี้ขมวดมุ่นเพราะเนื้อหาการเรียนก็หม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด แบคฮยอนมองมือหนาพับปิดโน้ตบุ๊ก มองร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนอนคว่ำหน้าทับลงมาบนตักแล้วก็ยิ้มอย่างอ่อนใจ

“ไม่ทำต่อล่ะ ยังมีวิชาที่จะควิซวันพฤหัสนี้อีกนะ” จำได้เพราะเดือนปีสามเอาหนังสือประกอบรายวิชาที่ว่ามาวางเตรียมไว้แล้ว

“ไม่อยากทำแล้ว”

“เปลี่ยนใจง่ายจัง”

“ผมจิตตก หดหู่ ไม่เจอคุณสิบวันผมต้องเฉาแน่ ๆ คุณบอกหน่อยครับว่าผมต้องทำยังไงใจมันถึงจะโอเคกับการต้องแยกจากคุณตั้งสิบวัน”

“ได้อีกนะ เล่นใหญ่ได้อีกนิด” อีกละ ชอบทำเหมือนไม่สนใจแต่มือก็ลูบผมลูบคางให้ คุณเขาตัวหอม มือนุ่มแล้วก็อ่อนโยนแบบนี้ไงปาร์คชานยอลถึงได้ใจหนักข้อขึ้นทุกวัน

“ผมจริงจัง”

“ก่อนหน้าที่จะเจอฉันเธอเคยอยู่อย่างไรก็อยู่อย่างนั้นปาร์คชานยอล” เด็กโข่งของคุณบยอนเบะปาก คว้ามือนุ่มมาหอมดังฟอด

“คุณไปแค่สามวันไม่ได้หรือครับ”

“เวลาแค่นั้นนั่งเครื่องยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยมั้ง”

“ตัดวันเดินทางออกก็ได้”

“ใจดีจัง”

“คุณน่ะ...”

“พอแล้วน่าปาร์คชานยอล”

“ผมไม่อยากให้คุณไป”

“ดื้อแบบนี้อีกหน่อยคงใจดีด้วยไม่ได้แล้วสินะ” อย่าขู่ไปยิ้มไปสิครับ ถึงเสียงจะฟังเหมือนหยอกเล่นแต่แววตาไม่ได้เล่นด้วยเลย ชานยอลพรูลมหายใจออก ดีดตัวลุกขึ้นนั่งจ้องหน้าคนตัวขาว จ้องมากเข้าก็กระแทกลมหายใจออกมาอีกที

หงุดหงิดนะ ไม่รู้เป็นบ้าอะไรแต่เขาหงุดหงิดมาก อาจเป็นเพราะไม่ค่อยมีใครขัดใจเขา ชายหนุ่มรูปร่างหน้าตาดี เรียนมหาวิทยาลัยดัง ฐานะไม่ได้รวยมากแต่ก็ไม่จัดว่าแย่ ซ้ำยังรู้จักบริหารเสน่ห์ตัวเองมาตั้งแต่เริ่มเรียนรู้ความสัมพันธ์เรื่องคู่ เรียกได้ว่ามีคนเสนอไมตรีให้ไม่ขาด คนนั้นก็คอยเอาใจ คนนี้ก็รอตามใจ คนไหนขัดใจชานยอลก็แค่ไม่สนใจ นี่ไงล่ะ ที่มาของความมั่นหน้าที่เพื่อนสนิทชอบด่า แต่แล้วไง ก็มันเรื่องจริงทั้งนั้นและตอนนี้ก็มีคนกำลังขัดใจเขา ทำให้เขาอารมณ์ไม่ดี คิดว่าผู้ชายอย่างปาร์คชานยอลจะทำยังไงล่ะ

“เราต้องคอลกันทุกวัน ไม่งั้นผมไม่ยอม”









“เป็นเหี้ยอะไรของมึงครับปาร์คชาน ถอนหายใจอยู่นั่น นั่งแดกเฉย ๆ ก็กลัวปอดไม่พังหรือไง” เรื่องปากไวต้องยกให้หวงจื่อเทา เขาไม่ช่างสังเกตเท่าคิมไคแต่ถ้ามีอาการสะดุดตาเมื่อไหร่ชายหนุ่มก็พร้อมใส่ใจแบบไม่ต้องรอมองซ้ำ ก่อนนี้เขามัวแต่ห่วงเรื่องสอบกับเรื่องรายงานวิชาภาคเลยไม่ได้สนใจอาการเพื่อนรักพอมีเวลาสนใจสภาพแวดล้อมจื่อเทาก็ปล่อยวางงานด้านวิชาการ หันมาสนใจพฤติกรรมแปลกตาปนน่ารำคาญของไอ้เพื่อนตัวดีแทน

“หงุดหงิดว่ะ”

“หงุดหงิดอะไร?”

“คุณบยอนไม่ตอบแชทกู” เมื่อวานก็เงียบไปทั้งวัน จนข้ามคืนถึงมาตอบเมื่อเช้าแล้วตอนนั้นชานยอลก็ดันหลับอยู่ กว่าจะตื่นมาเจอข้อความของคุณเขาก็เก้าโมงเกือบครึ่ง ส่งข้อความตอบไปจนตอนนี้จะหกโมงเย็นแล้วคุณเขาก็ยังไม่อ่าน

“ปกติคุณบยอนเขาตอบมึงเร็วเหรอ?” คิมไคเป็นคนถาม

“บางทีก็เร็วบางทีก็ช้าแต่ก็ไม่เคยช้าเกินชั่วโมง กูทักไปเขาก็ตอบตลอด”

“ทักบ่อยปะล่ะ บ่อยไประวังเขารำคาญเอานะ ผู้ใหญ่เขาก็มีงานของเขา สังคมของเขา อย่างคราวนี้คุณบยอนก็บอกแล้วด้วยว่าไปธุระเรื่องงาน”

“แค่แชทเองปะวะ แค่จิ้มตัวอักษรตอบ โทรศัพท์ก็อยู่ในมือจะเสียเวลามากมายอะไร”

“ใครจะรู้ คุณเขาอาจจะกำลังยุ่งมากก็ได้ แทนที่จะหงุดหงิดอารมณ์เสียเรื่องเขาไม่ตอบข้อความ มึงเอาเวลาไปห่วงว่าคุณเขาจะสบายดีไหม กินข้าวอิ่มหรือเปล่า ทำงานเหนื่อยไหม แบบนั้นดูจะคุ้มกับออดี้ที่เขาให้เอามาใช้มากกว่านะ”

“เรื่องพวกนั้นกูก็ถาม ถามทุกครั้งที่คุยนั่นแหละแต่เขาสัญญากับกูแล้วนี่ว่าจะไม่หาย ไม่ดองแชทกู ไม่รู้ หงุดหงิดว่ะ”

“มึงก็ใจเย็น ๆ น่า”

“เออ!” จื่อเทากระแทกเสียงแทรก ฟังมาตั้งนานละ หมั่นไส้แม่ง ได้รถหรูมาขับทั้งอาทิตย์ละยังจะเอาอะไรอีก เดี๋ยวพ่อปั๊ดเอาคัตเตอร์กรีดเป้ใบใหม่ให้วิ่น “วอแวคุณเขาจั๊งแฟนก็ไม่ใช่ไอ้ห่า”

“เรื่องของกู!

“เรื่องของเพื่อนกูก็เหมือนเรื่องของกู มึงเป็นเพื่อนกูไหมปาร์คชานยอล ถ้าเป็นกูต้องด่ามึงได้!” ชานยอลมองคนที่กำลังหลอกด่าเขาพร้อมเรียกร้องความเป็นเพื่อนจากเขาอย่างอับจนหนทาง เออ เขาหมดคำจะเถียงแม่งละ มึงอยากทำไรมึงทำเลย เชิญตามวิถี

“ให้มันเถอะ มันเครียด เมื่อวานทำควิซไม่ได้วันนี้ก็โดนด่าเรื่องรายงานอีก เมียก็ไม่มีกับเค้า ใจบางอีกนิดก็จะมีผัวแทนแล้วนั่น”

“ไอ้เหี้ยไค ไอ้เวร เดี๋ยวกูมีเมียสองให้ดู”

“เมียเดียวจีบให้ติดก่อน”

“สัด ตอกย้ำ อ่ะ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละคืนนี้ออกเป็นเพื่อนกูหน่อย ไม่ได้แดกเหล้าจะเดือนแล้วเนี่ยแอลกอฮอล์ในเลือดกูจางหมดละ” เพราะเพื่อนคนหนึ่งติดบ้านอีกคนก็ติดคนเลี้ยงชวนออกล่าคืนศุกร์เสาร์เหมือนเมื่อก่อนก็ไม่ค่อยจะไป ประกอบกับช่วงเดือนที่ผ่านมางานชุกกันทั้งภาควิชาเลยหาเวลาออกไปสังสรรค์ยากแต่วันนี้จื่อเทาว่าฤกษ์ดี

“ก็ดี กูเบื่อ ๆไม่มีไรทำ” งานก็ส่งแล้ว คุณก็ไม่อยู่

“แล้วมึงอ่ะคิมไคต้องรีบกลับไปอยู่กับเมียปะคืนนี้”

“น้องไปค่าย”

“เป็นอันว่าครบทีม ดี ๆ เดี๋ยวกูชวนพวกไอ้จงแดมันด้วย วันก่อนมันบอกว่าจะออกคืนศุกร์นี้เหมือนกัน ถึงเช้าครับคืนนี้คลับไม่ปิดกูไม่กลับพูดไว้ตรงนี้เลย!











“เพื่อนมึงไหวปะเนี่ย บึ้งตึงมาทั้งวัน” แถมเมื่อวานให้อีกวัน “บทจะอารมณ์ดีก็ดีขึ้นมาซะอย่างนั้นน่ะ นี่กูแวบไปคุยกับคิมจงแดแป๊บเดียวเองนะ” คิมไคยิ้มเฉย ปล่อยให้จื่อเทายืดคอแอบมองหน้าจอโทรศัพท์ชานยอลโดยไม่ขัด

“คุณบยอนตอบมันแล้วเหรอ?” ไคหัวเราะในคอ

“ยังมั้ง น่าจะคุยกับดาวคณะไหนซักคณะนี่แหละ”

“ไม่ใช่โว้ย”

“ไม่ได้คุยกับดาวก็คุยกับเดือนปีหนึ่งสังคมสงเคราะห์ วันก่อนเห็นมันมองตอนน้องเขาเดินผ่านที่โรงอาหารกลาง”

“สัด ใส่ความกู คนชั่ว”

“หยาบคายกับเพื่อนฝูงเหลือเกิน นี่ถ้าไม่เห็นกับตาตัวเองกูไม่เชื่อนะว่าเป็นคนเดียวกับที่พิมพ์แชทอ้อนคุณบยอน”

“ไอ้เหี้ยไค!

“ถึงขั้นส่งรูปจิ้มแก้ม” หน้าหล่อ ๆ ของปาร์คชานยอลแดงก่ำ

“กูไม่ได้ส่ง! คุณบยอนเป็นคนแคปตอนคอลกันโว้ย!

“อ้อ...” เพื่อนหน้าเข้มทำเสียงรับรู้แบบเสแสร้งสุดกำลัง

แงแอเลยเนาะ”

“ไอ้เหี้ยไค!

เพราะคุณบยอน ทั้งหมดนี่ เพราะคุณบยอนคนเดียว!







#3rdsf


ตอนหน้าจบพาร์ทย้อนความจ้ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 645 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8323 Ohsehun9494 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 13:55
    แงแอ 555555 -เจ้าเด็กเอ๋ยยย
    #8,323
    0
  2. #8312 heykiki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 21:50
    แงงงแอออออออ จะโดนทิ้งแล้วไอเด็กไม่ดี ติดเขาแจแต่ทำตัวไม่ดี
    #8,312
    0
  3. #8252 areenachesani (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 22:36
    แงแอออ
    #8,252
    0
  4. #8146 ppxleu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:45
    คิ้วสุดดดดด
    #8,146
    0
  5. #8089 หวาน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2562 / 03:43

    จิ้มแก้มก็มาว่ะะะะ

    #8,089
    0
  6. #7914 areenachesani (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:32
    แงแอ เด็กงอแง
    #7,914
    0
  7. #7711 jwsnpy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 20:11
    แงแอ แงงงงงงงงงงน่ารักฮือออออ
    #7,711
    0
  8. #7551 chanbaekjan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 03:45
    แงแอออออออ
    #7,551
    0
  9. #2260 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 21:18
    ดีมากกกฮือออ ดีไปหมดดด เขิน
    #2,260
    0
  10. #2236 p3bbl3 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 23:12
    เอ๊าเด็กมันขี้อ้อนจัง
    #2,236
    0
  11. #2185 lena-lena (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:33
    ใจบางไปหมดแบ้วววววว แง๊แอออออ แง๊งงงงงงงง หวานมาก หวานไรขนาดเน้ คุณไม่อยู่ผมไม่รู้จะทำอะไรเลยครับ ชีวิตหมดหงอยเลยยย
    #2,185
    0
  12. #2169 จีวอนชิ':) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 22:28
    แล้วคุณบยอนไมทำกับน้องงั้นอ่ะะะะ
    #2,169
    0
  13. #1588 ♡lllllll♡ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:31

    น่ารักมากกกกก ชอบที่ชานยอลติดคุณบยอนขนาดนี้ อยู่ที่มหาลัยคือคนละแบบเลย มีกับแค่คุณบยอนเนี่ย น่ารักจัง

    #1,588
    0
  14. #1539 heykiki (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 20:30
    โอโหเห้ยยยย ชานยอลกลายเป็นเด็กน่าเอ็นดูไปแล้ว งอแงใส่คุณตลอดดดดด ติดมากรักมากอะดิ
    #1,539
    0
  15. #1537 LADYGIFTZY (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 15:23
    ติดหนึบบบบบ
    #1,537
    0
  16. #1523 Renoir92 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 18:30
    ติดคุณบยอนเว้อออออออ
    #1,523
    0
  17. #1514 miaJongin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 11:37
    แงแอร้ยยยยยยยยยยย แบ้วๆอะ คุณบยอนพิมพ์แบ้วๆ5555555555555
    #1,514
    0
  18. #1510 Browniepsry (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2561 / 22:36
    คุณบยอนและน้องชานนนนนนน่ารักจังเลยค่า
    #1,510
    0
  19. #1509 LMEDT (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 01:08
    รอค่าาาาาาาาาาา
    #1,509
    0
  20. #1507 โอดิสซีย์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 10:33
    ได้โปรดอย่าดราม่าเบยยย ชอบฟีลแบบนี้ที่สุดแว้ว
    #1,507
    0
  21. #1506 khunyi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 07:38
    งื้อมากๆ น้องชานยอลลล
    #1,506
    0
  22. #1505 Vibrance (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 06:27
    ขอฟิคยาววววเลยยยย555555 ชอบมากกกกกกกกกกดีมากกก
    #1,505
    0
  23. #1504 mammoe (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 23:29
    แงแออออ
    #1,504
    0
  24. #1503 louis scii (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:31
    ฮื่ออ น่ารัก
    #1,503
    0
  25. #1502 khunsom08 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 19:47
    น้องชานงอแงจัง
    #1,502
    0