(SF) Lost in ChanBaek

ตอนที่ 25 : M Y L O V E L Y 'CHA'

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 653 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61





 

               0 post    0 follower   1 following


               นอกนั้นก็ไม่มีข้อมูลอะไรเลย ถ้าปกติบีก็ไม่ติดใจสงสัยหรอก วันวันหนึ่งมีคนคอมเม้นต์รูปภาพในไอจีของเขาเยอะมาก บีกดดูบ้างไม่ดูบ้างแล้วแต่อารมณ์ตอนนั้น อย่างอันนี้เขาสะดุดใจความหมายของคำสั้น ๆ นั้นเลยกดเข้าไปดูโปรไฟล์ บริธานคงจะปล่อยผ่านไปถ้ารูปดิสเพลย์ของ just.b ไม่ใช่รูปของเขาตอนกำลังนั่งเขียนอะไรสักอย่างลงในกระดาษ เสื้อสีชมพูตัวนั้น โต๊ะตัวนั้น ผ้าม่านข้างหลังนั่น มัน...แปลก ๆ อ่ะ มันไม่ควรมีใครมีรูปนี้นอกจากเขากับเจ้าของห้องไง

               แอบสมัครไอจีไว้งั้นเหรอ

               ไม่แอบแล้วดิก็ please มาขนาดนี้แล้ว

               ปากบางเม้มเข้าหากันจนเหลือเป็นขีดขาว แก้มกลมใสค่อย ๆ พองออกพร้อมอาการแปลกประหลาด ร่างเล็กขดตัวเข้าหากัน ฤทธิ์ของมึนเมาจากเมื่อคืนยังหลงเหลือให้รู้สึกปวดหนึบทั้งศีรษะแต่มันกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยไปเลยเมื่อเทียบกับความรู้สึกใหม่ที่เริ่มพลุ่งพล่านออกมาจากสำนึกรู้ ออกมาจากใจ แค่คำคำเดียวส่งผลให้บริธานครางฮือ ดีดตัวดิ้นพลางถีบเท้าเต็มแรง หมอนข้างเอยผ้านวมเอยกระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทางแล้ว

               ฮือออออออออออออออออออ

ซ่อมมาง้อ

               ซ่อมมาง้อออออออออออพี่บี

               “ทำไงดีอยากหอมหัวมากเลยอ่ะ

               just.b ด้วยอ่ะ

please ด้วยอ่ะ

1 following ด้วยอ่ะ

แงงงงงงง แม่จ๋า แฟนพี่บีน่ารักจังค้าบบบบบบ!

               อยากกอด อยากง้อ (ไม่ผิดก็จะง้อ!) ไม่ได้คุยกันเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว นี่มันนานมากเลยนะ ตั้งแต่(แอบ)คบกันมายังไม่เคยขาดการติดต่อกันเกินสองชั่วโมงเลย นี่ถ้าเมื่อคืนไม่โดนจอยยึดโทรศัพท์ตั้งแต่สองทุ่มแล้วตัวเขาไม่ได้ดื่มหนักจนหลับเขาจะต้องห้ามใจไม่ไหวโทรไปเพ้อใส่แฟนเด็กแล้วแน่

เฮ้อ ทำไมไม่ฉวยโอกาสทำตอนเมานะ มาอยากทำตอนสติเต็มร้อยก็ยากน่ะสิ   เล่นใหญ่ใส่น้องจนคุณชนวีร์ถึงขั้นออกปากขอให้หยุด จะพกหนังหน้าบาง ๆ ไปหาแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมันก็ยังไงอยู่นะ อีกอย่าง นี่เป็นครั้งแรกที่น้องเอ๋อของบี(กล้า)เป็นฝ่ายง้อก่อน บีก็อยากรู้ว่าซ่อมจะทำอะไรให้บีดีใจได้มากกว่านี้อีกไหม

รอดูท่าทีไปก่อนดีไหมนะ

โอเค พี่บีรอ



รออย่างใจจดใจจ่อ

รอจนตะวันตกดิน

รอจนต้องบอกตัวเองให้หาไปอะไรอย่างอื่นทำฆ่าเวลา

จนจะห้าทุ่มในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้วก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้า!

ซ่อมนี่มันซ่อมจริง ๆ!

มือโยนโทรศัพท์มือถือไปบนเตียง ดวงตาเรียวจ้องอุปกรณ์สื่อสารคุณภาพดีอยู่หลายอึดใจก่อนจะหยิบมันขึ้นมาอีกครั้ง แตะหน้าจอไม่กี่ทีก่อนจะวาง แน่ใจว่าปิดเครื่องเรียบร้อยแล้วบีก็ทิ้งตัวลงนอน คิดอะไรอยู่ในความสลัวพักใหญ่ก่อนจะเคลิ้มหลับไป ห้วงฝันของบีสุขสงบต่างจากโลกของความเป็นจริงที่กำลังระส่ำระส่ายเพราะการแตะหน้าจอแค่ไม่กี่ทีของบี หรืออีกนัยหนึ่งก็คือเพราะแอคเค้านท์ private_b ในอินสตาแกรมผุดขึ้นมากลางดึกคืนนั้น

 








              

              

ตอนตัดสินใจเปิดไอจีลับให้เป็นสาธารณะแล้วก็ตอนตื่นมาเช็คกระแสเมื่อเช้าบริธานก็ทำใจไว้แล้วนะว่าจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

“มาแล้วเรอะนังตัวดี!” แต่พอมาเจอของจริงก็ยังสะดุ้งอยู่ดี

“อธิบายมา...เดี๋ยวนี้!...” ไม่เปิดโอกาสให้บิดพลิ้ว จอยวางหลักฐานลงบนโต๊ะไม้ หน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดรูปรูปหนึ่งค้างไว้

 


 

“ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ”

“ขยายความ!

“ชู่วววววว เบาหน่อยได้ไหมเล่า คนเต็มลาน อายเค้า”

“ทีอย่างนี้ทำเป็นอาย อิตอนอวดผู้ในไอจีลับทำไมไม่อาย จันทร์ มึงไปหักก้านมะยมหลังตึกมาให้กู กูจะเฆี่ยนนังลูกไม่รักดีวันนี้แหละ” ว่าพร้อมยกมือเท้าสะเอวฉับ ส่วนเจ้าจันทร์นั้นกอดเอวบีล็อคไว้มั่น ถ้าเล่นใหญ่กว่านี้อีกเบอร์เดียวคงเปิดไฟฉายส่องหน้าบีด้วยแน่

“พอเถอะ ไม่ต้องทำท่าเยอะให้เหนื่อยหรอก อยากรู้อะไรเดี๋ยวบอก” ยังไงก็ตั้งใจจะบอกอยู่แล้ว พอได้ยินคำตอบที่พอใจจอยก็เหมือนจะเย็นลง ก็อย่างที่บีว่านั่นแหละ หล่อนกับเจ้าจันทร์ก็เล่นใหญ่ไปอย่างนั้น ที่จริงก็เวิ่นเว้อกันไปตั้งแต่กลางดึกเมื่อคืนแล้วแต่ตัวต้นเหตุมันดันรู้แกวไง ปิดเครื่องหนีให้ติดต่อไม่ได้ไปอีก แถมวันนี้ก็มีเรียนตัวเดียวตอนบ่ายกว่าบีจะมาไฟร้อนในอกพวกหล่อนก็ราแรงลงไปเยอะแล้ว นับว่านังลูกตัวมีมันวางแผนมาดี

“ยังไงตกลง ของจริงหรือแค่ก็อปรูปชาวบ้านเค้ามาอีกที”

“ของจริงสิ” จอยสูดลมหายใจเข้า ยกมือขึ้นพัดใบหน้าเร็ว ๆ

“คบแล้วหรือแค่คุย ๆ กัน?”

“แหม แกใสมากเหรอนังจอย ถ้าแค่คุย ๆ กันลูกแกจะยอมเอาขาพาดตัดเค้าอย่างนั้นเหรอ ไหนจะเตียงเค้า จะรูปเค้าตอนแปรงฟันนั่นอีก คบแล้ว ชัวร์!” ไม่ได้พูดจาเลื่อนลอยนะแต่ข้อสรุปนี้ผ่านการวิเคราะห์มาอย่างดีแล้ว แล้วก็ไม่ใช่แค่เจ้าจันทร์หรอกที่คิดอย่างนี้ แฟนคลับขวัญใจนิเทศที่รู้เรื่องก็ไม่ต่างหรอก

“จริงไม่จริง?” บีพยักหน้า แก้มร้อนขึ้นมาหน่อย ๆ

“มันเป็นใคร?”

“จอยอย่ามันกับน้อง”

“อ่ะ น้อง อิเวร กินเด็กเข้าไปอีก ใคร ปีอะไร คณะไหน พูด”

“บอกไม่ได้อ่ะ”

“ทำไม?”

“น้องยังไม่อยากให้บอก”

“ฮะ? ไม่ให้บอกใครว่าคบกันงั้นเหรอ ทำไมวะ แกก็ขวัญใจนิเทศเลยนะโว้ยบี ระดับแกเนี่ยใครได้ไปก็ต้องอยากอวด น้องมันเป็นใครอ่ะ พระเอกช่องไหน?” บีขำพรืด ปัดมือไปมาเป็นเชิงปฏิเสธ “ไม่ใช่ น้องไม่ได้เป็นดารา แค่นักศึกษาเหมือนเรานี่แหละ”

“ปีไหน? หนึ่งหรือสอง?”

“ปีหนึ่ง”

“อีดอกกกกกกกกกกกกกกกกกก อ่อนไปอี๊กกกก แดนไทยใช่ไหม!

“ไม่ใช่! จอยไม่ต้องเดา เดามั่วเดี๋ยวใครได้ยินก็เอาไปพูดเลอะเทอะอีก ตอนนี้รู้แค่น้องเรียนปีหนึ่ง ไม่ได้เรียนคณะเรา ไม่ได้เป็นดารานักร้องหรือเดือนคณะไหน รู้แค่นี้ก่อนได้ไหม” ทั้งจอยและเจ้าจันทร์ประสานเสียงตอบทันทีว่า “ไม่ได้!

“ก็ช่าง”

“เดี๋ยวเถอะ แอบมีแฟนไม่บอกแล้วยังมาทำลอยหน้าลอยตา อยากโดนหวายทวนหลังใช่ไม่ใช่!

“เฮ้อ”

“อ่ะ ๆ” เจ้าจันทร์ยกมือห้าม เริ่มเข้าสู่การไกล่เกลี่ยโหมดจริงจัง “ตอนนี้ยังไม่ต้องบอกก็ได้ว่าเป็นใครแต่เล่าให้ฟังหน่อยว่ารู้จักกันได้ยังไง”

“เจอตอนรับน้องก้าวใหม่ไง น้องอยู่บ้านเรา มารับน้องครบทั้งสามวันเลยด้วย” โอเค กลุ่มเป้าหมายแคบลงมาหน่อยแต่ก็ยังยากอยู่ดี บ้านรับน้องที่ทั้งสามไปเป็นพี่สตาฟมีน้องเกือบเจ็ดสิบคนแถมยังมาจากทุกคณะในมหาวิทยาลัย ตัดนิเทศออกไปก็ยังเหลืออีกตั้งสิบแปดคณะวิชากับอีกหนึ่งสำนักวิชา

“น้องบ้านเรามีใครหล่อ ๆ บ้าง?” เจ้าจันทร์หันไปขอความเห็นเพื่อนรัก จอยที่กำลังกดโทรศัพท์แชทยิก ๆ ตอบทั้งไม่เงยหน้า “แป๊บ ฉันไลน์ไปขอรายชื่อน้องจากนังแอมมี่ก่อน นังน่าจะมีอยู่”

“ไม่ต้องหรอกจอย อีกเดี๋ยวก็รู้ เราไม่ได้จะปิดไปตลอดสักหน่อย”

“เรื่องของแกค่ะอิลูก ยังไม่พร้อมก็ยังไม่ต้องบอก ระหว่างนี้ฉันกับนังจันทร์จะหาเองแล้วก็ไม่ต้องมาห้ามนะยะ เพราะถึงฉันไม่ทำบรรดาแฟนคลับแกก็ทำ ป่านนี้ขุดไอจีแกพรุนไปแล้วมั้ง”

“ช่างสิ จริง ๆ ถ้าน้องไม่ขอไว้เราก็ไม่ปิดหรอก”

“ธรรมดา สัญชาตญาณการอยากอวดผัวมักจะแฝงอยู่ในเลือดเนื้อและวิญญาณของร่างน้องเสมอ บางคนมีแล้วไม่ได้อวดอาจอึดอัดใจขั้นรุนแรงได้”

“ต้องแอบไปเปิดไอจีอวดแบบลับ ๆ ตัวอย่างก็มีให้เห็น” เจ้าจันทร์เสริม ตบท้ายด้วยการแท็กมือกับจอยเมื่อเห็นคนอยากอวดผัวแต่อวดแบบฟูลออฟชั่นไม่ได้ทำตาขวาง ปากคว่ำ “เจอที่บ้านรับน้องแล้วยังไง น้องมันมาจีบยังไงถึงทำให้ขวัญใจนิเทศยอมตกล่องปล่องชิ้นด้วย”

“เปล่า น้องไม่ได้จีบเรา เราต่างหากเป็นคนจีบน้อง”

“ว้อท?”

“ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะจีบหรอก แค่คิดว่าน่ารักดี แต่พอยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าเค้าน่ารักอ่ะ น่ารักมาก ๆ” นั่น ทำตาลอยแล้วถอนหายใจอีก ความรักหนักอกมากมั้ง “จีบตั้งนานกว่าจะยอมเป็นด้วย”

“คุณพระ”

“จีบยากแถมจีบติดแล้วก็ยังไม่ยอมให้บอกใครว่าเป็นแฟนกัน ถามจริง น้องมันจริงจังกับแกแน่เปล่าบี ไม่ใช่ให้ปิดเพราะตั้งใจจะกินเงียบ ๆ แล้วก็ไปทำกับคนอื่นเหมือนที่ทำกับแกนะ” จอยพยักหน้าเห็นด้วย ที่เจ้าจันทร์สันนิษฐานก็มีความเป็นไปได้สูง

“เออ ไม่ได้อคตินะโว้ย เป็นห่วง”

“เรื่องนั้นไม่มีหรอก ไม่ได้จะอวยอะไรหรอกนะจอย จันทร์ แต่เรื่องมีคนอื่นนั่นคือตัดไปได้เลย น้องไม่ทำแน่นอน” อย่างซ่อมน่ะ ไม่เข้าหาใครก่อนแน่ ๆ ระวังก็แค่จะมีคนเห็นความน่ารักของซ่อมแล้วพยายามเนียนเข้าหาแบบพี่บีเคยทำก็พอ

“แล้วที่ไปเมาแล้วเพ้อลงไอจีที่ผับคืนก่อนนั้นเกี่ยวกับพ่อคนดีของแกด้วยไหมอิลูก?” ใบหน้าเรียวหมองลงทันตา ทั้งกลุ่มตกอยู่ในความเงียบก่อนบีจะทิ้งตัวลงนอนทับแขนเหมือนคนหมดแรง

“มีปัญหาอะไร?” แม่เบอร์หนึ่งกระแซะถาม

“ทะเลาะกัน นิดหน่อย นิดเดียวจริง ๆ นะ”

“อ่ะ แถลงมา แม่จะฟัง”

“ไม่รู้สิ แค่เห็นไม่ตรงกันแล้วก็ไม่ยอมกัน ตอนนั้นเราผิดเองแหละ ใจร้อน ขึ้นเสียงใส่น้อง จริง ๆ เราน่าจะควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ดีกว่านั้น เฮ้อ ไม่รู้สิ หวง”

“ลูกแกดูเป็นเอามากอ่ะจอย”

“ยิ่งอยากรู้เลยเนี่ยว่าแม่งเป็นใคร” ทำขวัญใจนิเทศถอนหายใจได้ครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างนี้คิดว่าน่าจะเบอร์แรง!

 


อยู่ไหน?

มีเรื่องอยากคุย

ไปหานะ

ใครล่ะที่บอกว่าจะรอ

ใครล่ะที่อุตส่าห์เปิดไอจีลับสร้างกระแสแต่อีกฝ่ายก็ยังเงียบ

ใครล่ะที่ทนคิดถึงไม่ไหวต้องเป็นฝ่ายยอมให้อีกแล้ว

จะใครล่ะถ้าไม่ใช่พี่บีคนนี้... แล้วดูซ่อมนะ ไม่อ่านไม่ตอบข้อความ พี่บีมาถึงหน้าคอนโดแล้วก็ต้องนั่งรออยู่ในรถเพราะไม่รู้ว่าเจ้าของห้องเค้าอยู่ในอารมณ์ไหน มาหยอดไว้แค่ please ให้คนเค้าใจเหลวยิ่งกว่าขี้ผึ้งลนไฟแล้วก็เงียบไปอีกอย่างนี้มันใช้ได้ที่ไหน ให้ความหวังแล้วไม่รับผิดชอบ ถ้าเจอจะตี ๆ ๆ ๆ ๆ ให้ร้องเลยคอยดู

ผมไม่ได้อยู่ห้องครับ

“อะไรน่ะ หมายความว่ายังไง” ตอบแบบนี้คือจะไม่ให้เขามาหาใช่ไหม ร่างเล็กดีดตัวขึ้นนั่งตัวตรง สูดลมหายใจเข้าแล้วกักไว้ นับหนึ่งถึงสิบแล้วปล่อยลมหายใจออก ทำอย่างนั้นสามรอบแล้วจึงพิมพ์ข้อความส่งไป

ไปไหน?

ทำอะไร?

กับใคร?

ทำธุระข้างนอกกับเพื่อนครับ

เพื่อนคนไหน?

จะกลับเมื่อไหร่?

สักพักครับ

กี่โมง?

ไม่แน่ใจครับแต่น่าจะดึก รอได้ไหมครับ ถ้าไม่ได้จะกลับก่อนก็ได้นะ เสร็จจากทางนี้แล้วผมจะโทรหา แค่นี้ก่อนนะครับ ไม่ค่อยสะดวก บอกเลยว่ามือสั่น สั่นลามไปถึงแขนขา ในอกก็ร้อนสลับหนาวตีกันปนไปหมด นี่มันโคตรบ้าอ่ะ ซ่อมที่เคยน่ารักมาก ๆ กับบีคนนั้นน่ะนะจะทำแบบนี้ เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ครั้งแรกที่ทะเลาะกันรุนแรง ครั้งแรกที่ขึ้นเสียงใส่กัน ครั้งแรกที่ซ่อมง้อและครั้งแรกที่ซ่อมเย็นชาใส่เรา

ได้ซ่อม ได้!



การรอคอยของแขกที่ไม่ได้รับเชิญจบลงก่อนเที่ยงคืนเพียงเล็กน้อย บริธานมองกรอบเงาร่างสูงที่เดินก้มหน้าเข้ามาโดยไม่คิดจะเอ่ยทักก่อน เจ้าของห้องเองก็ไม่สังเกตว่ามีใครคนหนึ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้นวมตัวใหญ่ เขาวางกระเป๋าอาดิดาสใบใหญ่ไว้ใกล้ชั้นวางรองเท้า เดินผ่านห้องนั่งเล่นไปยังห้องครัว หาน้ำดื่มแล้วก็กลับออกมาพร้อมขวดน้ำเปล่าในมือ

“สะดวกจะคุยหรือยัง?” ขวดพลาสติกหล่นกระทบพื้นเสียงดัง โชคดีที่มันไม่แตกแต่นั่นไม่สำคัญเท่าเจ้าของคำถามที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาหรอก

“คุณบี?”

“อืม บีเอง ขอโทษที่วิสาสะรอทั้งที่ซ่อมบอกให้กลับแล้ว” หัวคิ้วหนาดันเข้าหากัน ดวงตาหลังแว่นทรงเดิมมองสีหน้าตึง ๆ ของคนตัวเล็กกว่าแล้วก็รู้สึกรำคาญมือไม้ตัวเองขึ้นมาอย่างกะทันหัน  

“มาได้ยังไงครับ?”

“บีก็ขับรถมาเหมือนทุกทีแต่ซ่อมต่างหากที่ไม่อยู่ห้องเหมือนทุกที”

“แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”

“ตั้งแต่ทุ่มมั้ง ไม่รู้สิ ตอนนั้นบีไม่ได้จำเวลาไว้”

“อ่อ ครับ”

“ทำไม? ไม่พอใจที่บีรอเหรอ”

“ปะ เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้น”

“ซ่อมทำหน้าอย่างนั้นนี่”

“เปล่านะครับ ผม แค่ แค่ไม่คิดว่าคุณบีจะมา”

“ก็ถ้าบีไม่มาซ่อมคิดจะไปหาบีไหมล่ะ เพราะบีรู้ไงว่าซ่อมไม่มีทางไปหาบีเลยต้องมาเอง พอมา ซ่อมก็ไม่อยู่ ไปไหนกับใครก็ไม่บอก ไม่พอยังไล่บีกลับอีก คิดว่าบีหน้าไม่อายใช่ไหม เจ้าของบ้านเค้าไล่แล้วยังกล้าอยู่รอจนดึกดื่นเที่ยงคืนอย่างนี้น่ะ”

“เปล่านะครับ ผมไม่ได้ไล่ ไม่ได้คิดแบบนั้น”

“บอกว่ารอไม่ได้ก็กลับไปมันก็เท่ากับไล่นั่นแหละ ใจร้ายจังเลยนะ คนเค้าอุตส่าห์มาหา ไม่สนใจแล้วยังไล่เราอีก” เจ้าของห้องยิ่งหน้าเครียด เขายกมือขึ้นเหมือนจะอธิบายอะไรสักอย่างแต่พอเห็นคนตัวเล็กกว่าเบือนหน้าหนีเขาก็เปลี่ยนใจทิ้งสองแขนลงข้างตัว

“คุณบี ผมขอโทษครับ แต่ ผมงงไปหมดแล้ว ผมพูดแบบนั้นตอนไหน”

“ก็เมื่อตอนหัวค่ำไง ต้องให้เราเปิดหน้าไลน์ให้ดูด้วยไหม เผื่อซ่อมจะจำได้ว่าเย็นชายังไงกับเราบ้าง” ว่าจะไม่เหวี่ยงแล้วนะแต่มันอดไม่ได้จริง ๆ

“...ผมว่า...คุณบีน่าจะเข้าใจผิด ตั้งแต่ที่ห้องสมุดวันนั้นจนถึงตอนนี้...สองวันกับอีกสิบเอ็ดชั่วโมง ผมเพิ่งได้คุยกับคุณบี ตอนนี้เองครับ”

“แล้วนี่อะไร?” ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว บียื่นหน้าแชทไปตรงหน้า มองแฟนรุ่นน้องรับไปอ่านแล้วก็เห็นซ่อมส่ายหน้า

“ผมไม่ได้ตอบแชทนี้”

“แต่นี่มันไลน์ซ่อมนะ” บีบันทึกไว้ว่า CNW ชนวีร์...ชะ-นะ-วี-ของบีอ่ะ ไม่พลาดหรอก “ถ้าไม่ใช่ซ่อมแล้วจะเป็นใคร นอกจากบีซ่อมให้คนอื่นเล่นโทรศัพท์ด้วยเหรอ?”

“สงสัยจะเป็นอินทร์ครับ” พ่อคนซื่อของบีตอบตามตรง

“อินทร์รู้เรื่องของเราด้วยเหรอ...”

“รู้ครับ เพิ่งรู้เมื่อวันก่อน คือ ที่เราไม่เข้าใจกันผมไม่รู้จะทำยังไงเลยปรึกษาอินทร์ แต่อินทร์รับปากแล้วนะครับว่าจะไม่เล่าให้ใครฟัง วันนี้อินทร์ชวนผมไปฟิตเนสแล้วก็เลยไปกินข้าวดูหนังกัน เขาคงตอบข้อความให้ตอนผมกำลังอยู่ในห้องอาบน้ำ”

“อ้าว...” แล้วที่เหวี่ยงซ่อมไปนั่นล่ะ ที่นั่งนอยด์มาเกือบครึ่งคืนอีกล่ะ ยังไง เจอซ่อมก็สะบัดเสียงใส่ไปเกือบทุกประโยค มาดริฟท์กันอย่างนี้พี่บีจะเอาหน้าไปไว้ไหนอ่ะ “บีก็นึกว่าซ่อมยังไม่อยากคุยกันเลยให้บีกลับก่อน ใจหายหมดเลยนะ จะร้องไห้ด้วย”

“ขอโทษครับ ถ้ารู้ผมคงไม่ไปต่อกับเพื่อน”

“งือ” ทำเสียงเล็กเสียงน้อยพลางเนียนสอดสองแขนเข้ารอบเอวสอบแถมแนบแก้มเข้าเกลือกไปมาบนอกคุณแฟนอย่างแสนรัก คือแบบ วันนี้ซ่อมไปฟิตเนสมาไง พอถอดเสื้อฮู้ดตัวนอกออกแล้วก็เลยเหลือแต่เสื้อยืดแขนตัดตัวใน แล้วแบบ อยากรู้ไหมว่าทำไมบีไม่ห้ามเวลาซ่อมใส่เสื้อแขนยาวตัวใหญ่ ๆ โคร่ง ๆ ก็เพราะว่าใต้ผ้าผวยพวกนั้นน่ะมันมีสมบัติที่บีหวงมาก ๆ ๆ ๆ ซ่อนอยู่ยังไงล่ะ

“ก็ซ่อมไม่รู้นี่ ซ่อมไม่ผิดหรอก” ...แต่นายอินทร์นั่นก็อีกเรื่อง แกล้งสวมรอยเป็นแฟนบีแล้วยังมาทำให้คู่เค้าเกือบทะเลาะกันซ้ำสองอีก บีว่าเรื่องนี้บีต้องเคลียร์กับเพื่อนซ่อมหน่อยแล้ว “แต่บียังไม่เข้าใจนะว่าทำไมอินทร์ถึงพิมพ์อะไรใจร้ายแบบนั้นตอบบี แล้วไหนจะยังไม่ยอมบอกซ่อมอีกว่าบีมาหา ไม่รู้เพื่อนซ่อมคิดอะไรอยู่”

“ผมก็ไม่เข้าใจแต่เดี๋ยวจะถามให้นะครับ”

“อื้อ ถามเยอะ ๆ เลยนะ”

“ครับ”

“เนี่ยบีใจหายมาก คิดแล้วยังหวิว ๆ อยู่เลย”

“ขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ”

“ไม่ได้โกรธอะไรหรอก ว่าแต่ซ่อมเถอะ ยังโกรธบีเรื่องวันนั้นอยู่ไหม?” ขอเอนตัวออกแล้วช้อนตามองหน่อยหนึ่งเถอะ ด้วยส่วนต่างของเราถ้าบีเงยหน้าแล้วปลายจมูกมันก็จะดุนลูกกระเดือกซ่อมพอดี กลัวอดใจไม่ไหวงับคอแฟนตัวเองก่อนคุยกันรู้เรื่อง

“บีขอโทษนะที่ทำตัวไม่น่ารักกับซ่อมวันนั้น”

“ผมก็ขอโทษที่ทำให้คุณบีไม่สบายใจครับ”

“บีหวงอ่ะ กลัวจะมีใครมาชอบซ่อมเหมือนที่บีชอบ ซ่อมเป็นของบีนะ” โอบแขนคล้องคอแฟนตัวสูงพร้อมเบียดเนื้อตัวเข้าหา อ้อนเต็มแม็กซ์ “พวกเค้าไม่ชอบหรอกครับ”

“ว่าได้เหรอ เกิดเจอกันบ่อย ๆ คุยกันบ่อยเข้า ช่วยเหลือเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปเรื่อย ๆ แล้วเค้าเกิดเห็นความน่ารักของซ่อมบีจะทำยังไง บีไม่โอเคเลยนะซ่อม บีกลัว”

“ผมไม่ได้ดีอะไร”

“ไม่รู้ล่ะ แฟนบี บีหวง”

“ถ้างั้น ต่อไป ผมจะพยายามเลี่ยง คุณบีจะได้สบายใจ”

“จริงนะ”

“ครับ”

“แงงงงงงงงงง แฟนพี่บีน่ารักที่สุดในโลก มาหอมแก้มที ฮื้อออออออออ” เคยหอมทีเดียวที่ไหนล่ะ ซ่อมน่ารักแบบนี้บีอดใจไม่ไหวเลยรัวทั้งหอมทั้งจูบไปทั่วใบหน้าหล่อ ๆ นี่เลย พักจากฟัดแฟนแล้วก็ยิงยิ้มตาหยี เงยหน้ารอคุณแฟนก้มลงมาหอมเหม่งเป็นการแลกเปลี่ยน

“คิดถึงคุณบีนะครับ”

“โหหหหหหหหหหหหห ซ่อม ใจบี...” คนอะไรเขินจนใบหูแดงลามมาถึงสองแก้มแล้วยังกล้าพูดจาให้คนอื่นใจสั่นอีก เนี่ย ไอ้น้องเอ๋อไง ไอ้น้องเอ๋อวิศวะที่มีแต่คนคิดว่าเซ่อซ่าไม่ค่อยรู้ความน่ะ คนหลงผิดพวกนั้นจะมีวันได้รู้ไหมว่าจริง ๆ แล้วน้องเอ๋อคนนี้น่ารักมากขนาดไหน บีเขย่งตัวขึ้นกดจมูกหอมแก้มตอบให้อีกข้างละที ปิดท้ายด้วยจุ๊บเร็ว ๆ บนริมฝีปากหยักหนา

“คืนนี้บีขอค้างด้วยได้ไหม?”

“ได้สิครับ” ปกติก็ค้างบ้างแหละ รู้ด้วยว่าซ่อมก็อยากนอนกอดกัน

“ซ่อมอาบน้ำมาจากฟิตเนสแล้วใช่ไหม?”

“ครับ” ปากอิ่มเบะออก ใบหน้าน่ารักหมองลงสองระดับ เห็นความสดใสจางไปจากใบหน้าแฟนรุ่นพี่ เจ้าของห้องก็อดถามตามซื่อไม่ได้

“เป็นอะไรหรือครับ?”

“บีเหนียวตัว อยากอาบน้ำ”

“ครับ”

“คือ ตอนนี้ มันก็ดึกมากแล้ว บีไม่กล้าใช้ห้องน้ำคนเดียว”

“........”

“ซ่อมจะ...อาบน้ำ...เป็นเพื่อนบีหน่อยได้ไหม?”




















#3rdsf


เบื่อตัวเอง เขียนฟิคตอนเดียวจบก็ไม่เคยจะจบในตอนเดียวสักที

-_____-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 653 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8,436 ความคิดเห็น

  1. #8421 sskyblueeeeeeee (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 14:23
    ชอบเรื่องนี้จังเลยยยย
    #8,421
    0
  2. #8413 inmyhoood (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 03:28
    รอคุณไรทที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะค้าาาาา🥺🧡🧡🧡
    #8,413
    0
  3. #8396 ameba04 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 16:30
    มาต่อเถอะนะคะพลีสสส
    #8,396
    0
  4. #8395 ameba04 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 16:29
    ยังรอน้องซ่อมทุกลมหายจายยย
    #8,395
    0
  5. #8394 Tiwbyun (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 21:03
    น้องซ่อมจะได้ไปต่อมั้ยคะไรท์มาต่อน้องหน่อยยยยค่าาาาอยากรู้อนาคตมาก
    #8,394
    0
  6. #8367 ginkgoryy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:38
    น้อนมาอ่านรอบที่ร้อย แงๆๆ อยากให้เป็นเรื่องยาวมากค่ะ
    #8,367
    0
  7. #8240 Khanit09 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 08:24
    ฮืออออ อยากอ่านต่อมากกก ย้อนกลับมาอ่านหลายรอบแล้ววว ขอตอนต่อได้มั้ยคะไรท์~~~~
    #8,240
    0
  8. #8196 ameba04 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 21:49
    ฮือออพึ่งมาอ่านน้องซ่อมน่ารักอะ รอไรท์มาอัพเรื่องนี้อยู่นะคะ
    #8,196
    0
  9. #8193 kalicehqx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 03:10

    อ่านแล้วอึดอัดกับความสัมพันธ์นิดหน่อย แต่ฟินมาก มาก มากกกก แงงงงงงงง ชอบจังเลย ; ; <3
    #8,193
    0
  10. #8191 arjury (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 12:09

    รอน้องซ่อมกับพี่บีนะคะ
    #8,191
    0
  11. #8184 จันทราแห่งสายลม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:34
    อยากได้เรื่องนี้เป็นเรื่องยาวจังเธอ น่ารักอ่า
    #8,184
    0
  12. #8173 BiGjom (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 19:23
    อยากจะถามแบบจริงจังมาก555 เรื่องนี้มีแพลนเขียนต่อมั้ย เพราะรอจนลืมไปแล้วว่าเฟบคุณนักเขียนอยู่ อยากให้คุณนักเขียนมีแพลนต่อเรื่องนี้ซักที รอนานมากไม่ดีต่อใจเลย
    #8,173
    0
  13. #8170 nannapat__teaaa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 08:34
    คิดถึงเรื่องนี้จังไรท์
    #8,170
    0
  14. #8167 Blackdeer Popy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:11
    ยังรออยู่น้าาา
    #8,167
    0
  15. #8104 kook_sky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 18:12
    ยังรอให้ไรท์มาอัพเรื่องน้ให้จบนะคะ😭💜
    #8,104
    0
  16. #8083 areenachesani (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 21:58
    แงงง อวดสุดอะไรสุดด
    #8,083
    0
  17. #7924 0985530905 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:59
    รอนะค่าา ^^
    #7,924
    0
  18. #7768 _mook (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 10:09
    เมื่อไหร่ไรท์จะอัพเรื่องเน้ๆๆๆๆๆๆ
    #7,768
    0
  19. #7731 stadyyyyy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 20:12
    ยังรอตอนต่อไปอยู่นะคะ ;-; ไรท์สู้ๆ
    #7,731
    0
  20. #7714 Renoir92 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 04:17
    ก็ยังรออยู่นะคะะะ ฮื่อออออ
    #7,714
    0
  21. #7700 PanaddaRattana (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:31

    รอเรื่องนี้อยู่นะคะ
    #7,700
    0
  22. #7680 _mook (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:43
    อยากให้ต่อเรื่องเน่~~
    #7,680
    0
  23. #7661 iwannascreamallthetime (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 04:37
    ขำจอยกับจันทร์เจ้า5555555555 บีคือหลงแฟนเด็กที่แท้้้้้้้ ตอนท้ายคือบีีีีีีีเทอมันร้าย ซ่อมเป็นสุภาพบุรุษแถมยังซื่อๆอีกน่ารักกกกกกกโดนบีหลอกล่อซ้ำแล้วซ้ำเล่า5555555 ฮือ อยากอ่านต่อจังเลยค่า;-;
    #7,661
    0
  24. #7647 phoeber (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 02:37
    บิดเปงเกลียวดีเอนเอ เขินปัยหมด หมอนเอย ผ้าห่มเอย ขาดลุนแลง คูมพี่บีคือยืนหนึ่ง มายอัยดอล ยั่วๆบดๆ ลัทธิมีแฟนเด่ก มันดีแบบนี้ จัยน้องบางไปหมด ซ่อมก็คือทุกควัมดีงามต่างๆ เหนือกดเกนมากๆ รักนะคะ รับแม่บ้านที่ห้องมั๊ย อาสาสมัครทีมใต้ตั่งเตียง ลุ้นไปหมด คุมพี่ยัวเยเก่งเหลือออ และเจ่บกว่าคือน้องรอ queen เลยมาอ่าน มายลัฟลี่ย ก็คือต้องต่อท่อออกซิเจน มันเกินรับไหว น้องขอเทิดทูน รับน้องเข้าลัทธิด้วย ฝากใจไปกับนกให้ไปตกที่บ้านไรท์นะคะ น้องจะรอ น้องรอเก่ง TT
    #7,647
    0
  25. #7645 GBright˙ω˙ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 21:55
    แงงงมาต่อได้ไหมคะอยากอ่านต่อจังเรย
    #7,645
    0