Let Me Love You

ตอนที่ 6 : Chapter 5 : Birthday's Bro 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 629 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62



ป้าบ! 


เสียงฝ่ามือของลุงทดลงกลางหัวของบูมอย่างดัง 


อย่าพูดซี้ซั้วน่า


ก็จริงนี่ลุง นายเคยพาผู้หญิงมาที่ไหน” เขาเอามือกุมหัวที่ที่โดนตี แล้วพูดต่อ  คุณพายสวยออกขนาดนี้ ใครเขาจะไปนึกว่านายพามาเป็นผู้จัดการ ตอนคุณพายเดินเข้ามากับนายและตอนกลางวันไปกินข้าวด้วยอีก ป้าแม่บ้านแถวนี้แซวกันใหญ่เลย


ซะ แซวหรอ?” ฉันที่ใบหน้าตอนนี่เริ่มร้อน “ว่าไงบูม


ก็บอกว่าคุณพายอาจจะมาเป็นนายหญิงของที่นี่ไงครับ


ห้ะ!” ฉันเบิกตากว้างเมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาพูด “ไม่ใช่นะ ทุกคนเข้าใจผิดแล้ว ฉันเป็นแค่พนักงานที่บังเอิญได้รับโอกาสจากคุณคีย์เฉยๆ มันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะ


ไอ้บูมมึงก็ไปพูดอะไรให้คุณเขาไม่สบายใจน่ะห้ะ” เสียงทุ้มต่ำของลุงทดพูดขึ้น 


เอ้าลุง นี่ก็เล่าเฉยๆ แต่คุณพายไม่ต้องคิดมากนะครับ พวกป้าๆแกก็พูดไปตามประสา


ฉันยิ้มแห้งๆส่งไปให้บูม จากนั้นฉันก็ขอตัวกลับมาที่ออฟฟิต เพราะไม่อยากไปรบกวนเวลาทำงานของพวกเขา หลังจากที่กลับมาห้องแล้วก็พบกับความว่างเปล่า คนตัวสูงที่เคยนั่งอยู่ตรงนี้กลับหายไป


เมื่อหยิบโทรศัพท์มาดูก็พบก็เห็นข้อความจากเขา 


(พอดีมีเรื่องด่วนที่บริษัท เดี๋ยวห้าโมงเย็นผมจะกลับมารับนะครับ)


ส่งสัยคงจะด่วนจริงๆ ถึงเดินออกมาบอกกันก็ไม่ได้ เอ๊ะ แล้วนี่อะไรชองฉัน เรื่องแค่นี้ทำไมต้องคิดมากด้วย ฉันสะบัดความคิดออกไปก่อนจะรีบตอบเขา


(ไม่ต้องกลับมารับพายหรอกค่ะ เดี๋ยวพายเรียกแท็กซี่กลับเองดีกว่า ขอบคุณนะคะ)


หลังจากนั้นเขาก็เอาแต่บอกจะมารับและเราก็ถกเถียงเหตุผลกันอยู่สักพัก จนเขาก็ต้องยอมเนื่องจากฉันให้เหตุผลว่าฉันเป็นแค่พนักงานอย่าให้เจ้านายต้องลำบากเลย และนั้นก็มีจังหวะที่เขาเงียบจนใจแอบหวิวไป และเขาก็รับคำเหมือนเข้าใจฉัน จากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีก 




จนตอนนี้ฉันกลับมาถึงบ้านก็ใช้เวลานานพอสมควร วันนี้นั่งอ่านและวางแผนการทำงานของตัวเองก็เหนื่อยเหมือนกันแฮะ แต่พอลงจากรถและเจอหน้าของย่าเป็นคนแรกก็ทำให้ฉันหายเหนื่อยได้เลย

ย่าขาาา กอดหน่อย” ฉันเดินเขาไปกอดย่าและเอาหน้าซุกกับอกของหญิงวัยหกสิบปลายๆ


เป็นไง ยัยหนูของย่าเหนื่อยมั้ยลูก” ท่านพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู


นิดหน่อยค่ะ แต่สบายมาก” ฉันพูดพร้อมกับยิ้มบางๆให้ท่านได้สบายใจ 


ยัยหนู” ท่านนิ่งเหมือนกำลังตัดสินใจกับตัวเองว่าควรจะพูดอีกประโยคออกมาหรือเปล่า “จะไม่โทรหาพ่อหน่อยหรอลูก


คำถามของท่านทำฉันนิ่งไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองท่าก่อนจะตอบออกไป


ไม่ละค่ะ” ฉันตอบท่านออกไปโดยแทบไม่ต้องคิด “ถ้าเรื่องของหนูมันสำคัญสำหรับเขาจริง มันไม่ยากเลยถ้าเขาอยากจะรู้


แต่ว่า...”


หนูขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” ฉันพุ่งตัวเขาไปจุ๊บแก้มท่านก่อนที่ท่านจะพูดอะไร และขึ้นไปห้องตัวเองทันที


เมื่อปิดประตูลงฉันก็เหมือนหมดแรงเอาเสียดื้อๆ ได้แต่เอาตัวยึดกับประตูห้องไว้ ไม่ได้ยินคำว่าพ่อมานานแค่ไหนแล้วนะ คำคำนี้เหมือนเป็นจุดที่สามารถสะกิดใจฉันให้ไหวเอนได้ง่ายๆ เหมือนมันสามารถทำให้ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นมันย้อนกลับเข้ามาฉายซ้ำในใจของฉัน 


ก่อนที่ความรู้สึกต่างๆเมื่ออดีตจะกลับมา ก็มีเสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นซะก่อน และกว่าจะล่วงหาโทรศัพท์ในกระเป๋าเจอก็ใช้เวลาพอสมควร


ฮัลโหล” ฉันกรองเสียงลงไปให้ดูเป็นปกติที่สุด


(แกพรุ่งนี้ว่างมั้ย เราไปหาชุดไปตรีมงานวันเกิดเฮียกัน)


ห้ะ อะไรของแก แล้วฉันบอกแกตอนไหนว่าฉันจะไป อย่ามาใช้คำว่าเรานะเว้ย” ฉันพูดเสียงแข็งตอบเพื่อนออกไป


(เห้ยแก แต่เฮียให้มาชวนแกโดยเฉพาะเลยนะเว้ย แถมมีกี๊ฟวอยเชอร์ให้อีกคนละ สามหมื่น) 

เดี๋ยว นี่มันงานวันเกิดหรือจ้างให้ไปออกงานเดินแฟชั่นโชว์ที่ต้องมีงบมาเตรียมชุดให้เข้าตรีมงาน


เฮียแกบ้าไปแล้วฉันพูดด้วยน้ำเสียงอึ้งๆ อย่าว่าแต่น้ำเสียงเลย หน้าฉันตอนนี้ก็คงหงุนงงกับการกระทำแปลกๆของเฮียมันไปแล้วแน่ๆไม่เอาอะ บอกตรงๆเลยว่าฉันเข็ด


(แต่ครั้งนี้จัดที่บ้าน แกไม่ต้องห่วง ป๊าม๊าอยู่ด้วย ใช่มั้ยม๊า)


(น้องพายลูกกก มานะ มาให้มาม๊าเจอหน้าหน่อย ไม่เจอกันตั้งนานแล้ว) 


และเหมือนกับว่าหยูจะรู้ดีว่าฉันต้องปฏิเสธแน่ๆ จึงต้องเอาคนที่ฉันไม่เคยปฏิเสธท่านได้เลยคือคุณหญิงพริมลล์หรือมีศักดิ์เป็นแม่หรือม๊าของหยู


อัพต่อจ้า++++


แต่ม๊าคะ คือว่า...” 


(นะลูกนะ อย่าปฏิเสธม๊าเลย ม๊าก็อายุปูนนี้แล้วคุยกับเด็กสมัยนี้ได้แค่ไม่กี่คน ถ้าน้องพายไม่มาม๊าเหงาแย่แน่ๆ) 


เห้ออ ครอบครัวนี้เข้าถ่ายทอดดีเอ็นเอกันแม้กระทั่งลูกตื้อด้วยหรอเนี่ย และสุดท้ายเหมือนว่าฉันก็ยังคงไม่สามารถปฏิเสธท่านได้อีกเช่นเคย


งั้นเจอกันค่ะ 


(น้องพายน่ารักก) ท่านพูดด้วยน้ำเสียงยินดีและเอ็นดูฉัน


(งั้นพน.สักห้าโมงฉันไปรับแกนะ)


อืมแม้จะแอบหมั่นไส้เพื่อนแต่ก็ยังรับคำมันออกไปอยู่ดี 


หลังจากนั้นเราก็คุยกันถึงเรื่องจิปาถะทั่วไป และเมื่อหยูรู้ว่างานใหม่ที่ฉันได้ทำคือการทำงานกับคุณคีย์มันก็ตกใจใหญ่ ทั้งยังพูดว่าทำไมดวงฉันมันต้องประสบพบเจอกับผู้ชายอันตรายทั้งนั้น แต่ฉันก็พูดแค่นั้นไม่ได้ลงรายละเอียดลึกมากอะไร เราคุยกันนานมากเนื่องจากไม่ได้เจอและคุยกันเพราะหลังจากวันนั้นต่างคนก็ต่างไปตระเตรียม ชีวิตในอนาคตตัวเอง หยูก็เริ่มทำแบรนด์เสื้อผ้าของตัวเองแล้วได้รับการซับพอทดีมากจากม๊า เมื่อคุยกันอยู่นานมันก็ขอตัวไปวางแพลนงานวันเกิดเฮียหยาง





ตอนนี้เป็นเช้าของอีกวันและเป็นการทำงานวันที่สองของฉัน เนื่องจากเริ่มงานวันแรกก็เป็นพฤหัสแล้ว วันนี้เลยกลายเป็นการทำงานวันสุดท้ายของสัปดาห์ เมื่อมาถึงห้องทำงานก็พบกับโต๊ะทำงานใหม่ ที่อยู่เยื้องจากโต๊ะทำงานของคุณคีย์ โดยหันหน้าไปทางเขา 


แต่ที่แปลกไปคือวันนี้คนตัวสูงที่ของเจ้าของเก้าอี้ตรงหน้าไม่ได้เข้ามาเนื่องจากเขาส่งข้อความมาบอกว่าวันนี้มีลูกค้าจากฝั่งยุโรปเข้ามาดูงานและทำสัญญาซื้อขายอะไหล่พร้อมทำการขอสัมปทานการขายรถจำพวกซุปเปอร์คาร์ที่จะเอาเข้ามา 


วันนี้ทั้งวันฉันเลยมัวแต่เดินไปดูช่าง เดินดูแม่บ้านและแอบคุยเล่นกับพวกป้าๆแกด้วย คนที่นี้เขาเป็นกันเองมากกว่าที่คิดซะอีก แต่มีดีมันก็ต้องมีไม่ดี อย่างที่บอกเมื่อวานฉันก็โดนว่าร้ายไปและวันนี้บังเอิญเจอพวกเขาที่ลานในส่วนของช่างซ้อม พวกเขามีกันสามคนและฉันก็รู้มาจากบูมว่าคนพวกนี้เป็นพวกที่ชอบว่าร้ายคนอื่นอยู่แล้ว คนส่วนมากที่นี้ก็ใช่ว่าจะชอบพวกเขาแต่ฝีมือในการทำงานดีไม่น้อย และตอนนี้บอกได้เลยว่าฉันสนิทกับบูมและลุงทดไปโดยปริยาย เนื่องจากพวกเขาใจดีกับฉันมาก และจริงๆแล้วบูมอายุน้อยกว่าฉันสองปี จบช่างมาและเรียนได้ดีแถมยังทำงานได้เยี่ยมคุณคีย์เลยรับเข้ามาทำงาน


เวลาในวันนี้ผ่านไปเร็วมาก อาจจะเหงาหน่อยเพราะนั่งทำงานในห้องคนเดียว พอไม่มีคุณคีย์อยู่ในห้องก็ไม่รู้จะคุยกับใคร ก็...แค่เหงาเฉยๆอะนะ แต่พอเบื่อๆฉันก็เดินออกไปคุยกับบูมบ้างลุงทดบ้าง เรียนรู้ในทางด้านปฏิบัติเกี่ยวกับเครื่องยนต์ เพราะที่เรียนมาจะเน้นทฤษฎีเป็นหลัก 


ตอนนี้ก็ห้าโมงเย็นแล้ว ฉันออกมารอหยูที่ห้าอู่เนื่องจากหยูบอกว่าจะมารับที่อู่เลย ตอนเช้าฉันจึงนั่งแท็กซี่มา และรอไม่นานฉันก็เห็นรถซูปเปอร์คาร์อย่าง AUDI สีขาวคันหรูมาจอดเทียบตรงหน้า เมื่อเปิดประตูเข้าไปเพื่อนก็ไม่รอช้าออกรถทันที


แกจะรีบไปไหนเนี่ย 


ก็รีบไปดูชุดน่ะสิ บอกเลยงานนี้จะน้อยหน้าใครไม่ได้หยูพูดด้วยท่าทางมุ่งมั่นและจริงจังมากในเรื่องนี้ เจ้าพ่อแฟชั่นอย่างมันคงน้อยหน้าใครไม่ได้จริงๆจริงๆม๊าจะมาด้วยนะ แต่บังเอิญติดงานด่วนกับสมาคมเครื่องเพรชเพื่อการกุศลซะก่อน


นี่ทำไมการไปงานวันเกิด ต้องจริงจังกันขนาดนี้ด้วยเนี่ยฉันหันหน้าไปมองคนขับพรางขมวดคิ้วสงสัย


นี่แก ฉันเป็นคนขอจัดงานนี้และคิดตรีมเองเลยนะ บอกเลยว่ากะจะเกิดงานนี้คนข้างการพูดพร้อมยิ้มให้เห็นลักยิ้มข้างแก้มเนียนๆที่เข้าคอร์สดูแลผิวหน้าทุกเดือน และที่บอกว่ามันขอจัดงานนี้เนื่องจากกะจะแจ้งเกิดในวงการแฟชั่นโดยขอเฮียหยางว่าขอจัดการงานนี้ 


และตรีมที่ว่านี่คืออะไร 


“Coachella” หยูกำลังพูดถึงชื่อของเทศกาลงานดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา อาจจะฟังดูว่ามีแค่ดนตรีนะแต่จริงๆแล้วโคเชียล่า เป็นเทศกาลที่ผู้คนต่างมาแลกเปลี่ยนวิฒนธรรมกัน หรือจะพูดอีกอย่างก็เหมือนกับงานที่เน้นไปถึงงานศิลปะด้วยไม่ใช่แค่ดนตรี หนัง แต่ยังเป็นการแสดงศิลปะทางด้านการแต่งตัว ที่ทุกคนต่างเล่นใหญ่ ที่ต้องใช้คำนี้เนื่องจากคนในงานจะไม่มีใครยอมใครเลย และนี้คงเป็นเหตุผลที่หยูตั้งใจจะเอามาเล่น


แล้วเฮียแกก็ยอมน่ะหรอ


แน่นอนม๊าฉันชอบใจจะตาย แถมยังจัดในบ้านม๊ายิ่งชอบใหญ่ เพราะงานวันเกิดเฮียทีไรมักเมาจนหาตัวไม่เจอไปสามสี่วันทุกทีหยูพูดพร้อมทำหน้าแอบเอือมๆพี่ชายตัวเองอยู่ไม่น้อย


ขับรถออกมาได้ไม่นานก็ถึงห้างก่อนที่หยูจะเดินนำไปยังร้านที่เห็นบอกว่าเป็นของเพื่อนที่รู้จักกันเพราะชอบแฟชั่นเหมือนกัน เมื่อเดินเข้ามาก็ต้องยอมรับว่าชุดของที่นี้ดูมีเอกลักษณ์มาก แต่ดูเน้นไปในส่วนของคริสตัลที่มากแต่ยังดูแพงนั่นอีก 


ยัยพีคไหนชุดที่ฉันสั่งตัดอะเมื่อเดินเข้ามาก็มีผู้หญิงที่ท่าทางดูชิคๆคนหนึ่งเดินมาและถ้าให้เดาคงเพื่อนของหยูและเจ้าของร้านที่นี้แน่ 


อยู่ในห้องลองอะ เด็กกำลังเดินไปเอามาให้ ว่าแต่นี่...” เธอเหมือนจะสังเกตุเห็นฉันแล้ว เธอจึงเว้นช่วงให้หยูได้แนะนำฉัน 


นี่ยัยพาย คนที่ฉันฝากเตรียมไว้ให้อีกชุดนั้นแหละ 


ฉันส่งยิ้มให้เธอและเธอก็เหมือนจะเข้าใจ และส่งยิ้มตอบกลับมา 


สวยกว่าที่คิดอีกนะคะเนี่ย คุณต้องเหมาะกับชุดนั้นแน่ๆเลยค่ะ


ขอบคุณนะคะฉันตอบรับคุณพีคไป


คำพูดของคุณพีคและหยูทำฉันแปลกใจ เพราะชุดไม่ได้เตรียมกันได้ง่ายๆแน่ และฉันเพิ่งรับปากหยูไปเอง นอกจากมันจะต้องการให้ฉันไปให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหน มันถึงได้เตรียมชุดไว้ให้ขนาดนี้ ฉันหันไปมองหยูอย่างคาดโทษและมันเหมือนจะรู้ตัวจึงส่งยิ้มแห้งๆมาให้


ไม่นานก็มีผู้หญิงที่อยู่ในชุดฟอร์มของทางร้านเดินเอาถุงใส่ชุดสองชุดที่แต่มองไม่เห็นด้านใน เนื่องจากภายนอกเป็นสีเงิน


ขอบใจมากนะแกหยูพูดพร้อมเลิกคิ้วบอกคุณพีคไว้เจอกัน



คิดจะทำไรเนี่ยยังไม่พ้นร้านดีฉันก็ถามหยูขึ้น


แกอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะเว้ย ที่เตรียมชุดเอาไว้อยู่แล้วเนี่ย เพราะฉันตั้งใจจะให้แกเป็นของขวัญวันเรียนจบอยู่แล้วหยูพูดขึ้น ฉันมองมันอย่างไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่ เพราะมันดูเหมาะเจาะกันไปหมดจริงๆนะพาย อาจจะมีการปรับแก้นิดหน่อย เพื่อให้เข้าตรีมงานวันนี้ แต่สวยลืมฉันคอมเฟรม


จริงๆฉันไม่ได้กลัวว่าจะใส่แล้วจะสวยไม่สวยหรอกนะ แต่สิ่งที่ฉันกลัวคือการที่มันชอบเล่นอะไรพิเรนทร์ๆแล้วมักจะมีเหตุการณ์ต่างๆขึ้นเนี่ยสิ


เมื่อได้ชุด ก็ต้องมีเอเซสซารี่ต่างๆ บอกตรงๆตอนนี้เหมือนฉันกลายเป็นตุ๊กตาที่ให้หยูจับแต่งตัวไปแล้ว ยังไม่เห็นชุดด้วย ไม่รู้เลยว่าตัวเองจะออกมาเป็นยังไง แต่ทั้งวันมันเอาแต่พูดว่า แกเชื่อแฟชั่นนิตต้าอย่างฉันเถอะ


อัพต่อจ้า++++

เมื่อเลือกของกันมาจนตอนนี้จะหนึ่งทุ่มแล้ว ตัวรถเพิ่งเคลื่อนเข้ามาในตัวคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่นอกเมืองออกมานิดหน่อย และเป็นบ้านของหยูที่ตอนนี้ถูกเนรมิตให้เป็นงานวันเกิดของลูกชายคนโตเจ้าของธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล


แต่ไม่มีเวลาสำรวจงานมากมาย ก็ถูกหยูดึงมือเข้าไปในตัวบ้านที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายกันทั้งแม่บ้าน สาวใช้ต่างๆ ไม่มีใครทันสังเกตุฉันและหยู


เดี๋ยวๆ ม๊าอยู่ไหน ฉันว่าเราไม่สวัสดีท่านก่อนมั้ย" ฉันรั้งหยูไว้ก่อน เพราะฉันเห็นว่าเราควรไปทักทายผู้ใหญ่ก่อน


ตอนนี้ม๊ายุ่งอยู่ด้านนอกนู้น ค่อยว่ากันก็ได้ ตอนนี้เราช้าแล้วขึ้นไปแต่งตัวก่อนเร็ว


จากนั้นหยูก็กึ่งลากกึ่งดึงฉันขึ้นไปด้านบน และเดินไปทางปีกขาวของบ้านและเปิดเข้าไปในห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องของหยู ด้านในไม่ได้แค่ฉันกับหยู แต่ยังมีช่างแต่งหน้าทำผมและอุปกรณ์ครบมือรอเราอยู่ เอาจริงดิ ฉันต้องอุทานคำนี้ในใจอีกสักกี่รอเนี่ย


ไม่รอช้าหยูเข้าชาจตัวฉันและไล่ไปอาบน้ำทันที เมื่อฉันเห็นว่ามันช้าอย่างที่หยูพูดฉันจึงทำเวลาได้ดี ออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ นั่งลงทักทายพี่ๆช่างแต่งตัวเสร็จเขาก็ลงมือเลย 


ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงเต็ม หลังจากที่นั่งหลับตามาพักใหญ่ให้พี่ๆเขาได้ทำหน้าที่ตอนนี้เมื่อนั่งมองกระจกก็ต้องอดชื่นชมพี่ๆเขาไม่ได้เลย งานวันนี้ตรีมคือโคเชียล่า จึงเน้นไปสีสีสันของดวงตา แต่ไม่มากจนเกินไป โดยพี่เขาเน้นโทนส้มให้เขากับสีผิวที่ขาวมากๆของฉัน ขนตาที่ปกติงอลอยู่แล้วตอนนี้กลับถูกดันขึ้นไปอีกพร้อมปัดมาสคาร่าสีดำเพื่อเน้นความชัดของดวงตา ตรงโหนกแก้มใต้ตาถูกติดด้วยกริตเตอร์สีชมพูโดยทำการไล่สีจากเข้มไปอ่อนไล่ไปเรื่อยๆจนถึงห่างตา ปากกระจับของฉันถูกแต่งแต่มด้วยสีชมพูนูด เนื่องจากหากทาสีสันมากอาจจะโดนหันเหความสนใจ จนคนมองไม่รู้ว่าควรโฟกัสที่ตรงไหน


หื้อออออ น้องพายสวยมากเลยคะเสียงพี่ช่างคนที่หนึ่งพูดชมออกมา


นั้นสิคะ น้องพายไม่สนใจเข้าวงการหรอคะ สวยๆอย่างนี้จับดารานางแบบคนอื่นๆทุบได้ไม่ยากเลยนะ 


ขอบคุณพี่ๆนะคะ แต่พายน่าจะเหมาะกับการเป็นวิศวกรมากกว่าค่ะฉันพูดยิ้มๆออกไป และพี่ๆเขาก็ดูตกใจกับการที่ฉันเรียนและทำงานด้านนี้ ก็เก็บไปเม้าส์กันต่อตามประสา แต่ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร 


โอมายก้อด สวยลืมมากกกกและเสียงที่ดูจะภูมิใจสุดๆในวันนี้คือหยูที่เดินมาพร้อมกับถุงชุดในมืองั้นเราไปเปลี่ยนชุดที่กว่า ฉันตื่นเต้นแล้ว


เมื่อเดรสสีดำสายเดี่ยวที่เนื้อผ้าถูกเย็บทั้งชุดด้วยเลื่อมสีดำที่มีประกายเงาวับสะท้อนกับแสงไปในตอนนี้ถูกสวมรับกับหุ่นที่พอเหมาะของฉัน ด้านหน้าคว้านลึกแต่ไม่ได้เห็นเนินอก ถ้าระวังน่ะนะ ด้านหน้าว่าคว้านแล้วด้านหลังคว้านลึกยิ่งกว่า คว้านไปจนเกือบถึงสะโพกโชว์หลังเนียน แต่หยูไม่ลืมที่จะมีแอคเซสเซอรี่เป็นสร้อยเส้นยาวที่ประดับด้วยคริสตัล สีโรสโกลของสร้อยที่พาดไปด้านหลังกระทบกับแสงไม่แพ้ชุดของฉันวันนี้เลย ชุดที่เพื่อนตัดให้วันนี้เหมือนจะกลบส่วนที่มันหวงฉันมาตลอดสี่ห้าปีที่รู้จักกันเลย 


พาย แกสวยจนฉันอยากกลับไปเป็นผู้ชายแล้วนะเนี่ยหยูพูดขึ้นในตอนที่ฉันออกมาจากห้องน้ำ 


ขนลุกฉันพูดพร้อมกับห่อไหล่ราวกับขนลุกเสียมากมาย 


ทุกคนในงานต้องได้ถามแกแน่ๆว่าชุดนี้ไปได้มาจากที่ใดหยูพูดพร้อมกับทำท่าทางภูมิใจเสียหนักหนา แต่หน้าฉันตอนนี้กลับประหม่ากับการที่จะเดินออกไปเสียอย่างนั้น


แกว่ามันไม่ดูโป๊เกินไปหรอ 


ไม่เลยยยย โซธรรมดามากหยูทั้งพูดทั้งสายหน้าเป็นการยืนยันก่อนที่ฉันจะเข้ามา ฉันไปเดินสำรวจมาแล้ว บรรดาเพื่อนๆผู้หญิงของเฮีย นี่ถ้าเครื่องดื่มในมือเป็นน้ำมะพร้าวไรเทือกนั้น นึกว่าไปพัทยาบีชกันแล้วนะหยูเบะปากมองบน คำพูดของมันไม่ได้ช่วยให้ฉันลดความประหม่าลงได้เลย มาขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องเขินอะไรแล้วมั้ง


จากนั้นเราก็เดินออกมาจากตัวบ้าน งานถูกจัดอยู่บริเวณสวนเยื้องกับหน้าบ้าน สวนที่เมื่อก่อนเป็นแค่หญ้าและมีต้นไม้หลากหลายชนิด ตอนนี้กลับถูกแทนที่ด้วยสีสันของไฟ มีบาร์ที่จัดเต็มด้วยอาหารฟิวชั่นและแอลกอฮอลหลากหลายชนิดที่บ่งบอกว่าเจ้าของงานเป็นลูกชายคนโตของผู้ผลิตและนำเข้าเครื่องดื่ม 


เนื่องจากงานวันนี้เป็นเอาท์ดอร์ ที่นั่งจึงถูกจัดเป็นส่วนๆเป็นโซฟาเตี้ยๆและโต๊ะไว้วางเครื่องดื่มและอาหาร มีดีเจเปิดเพลงเป็นแนวอีดีเอ็ม 


เมื่อเดินเข้ามาข้างในตัวงานก็ถูกสายตาจากคนรอบข้างมองมาทั้งหญิงและชาย ดึงให้ความสนใจในงานของฉันตอนนี้กลับมาอยู่กับตัวอีกครั้ง เมื่อมองกลับไปก็พบกับสายตาที่ดูชื่นชมและมองมาอย่างเปิดเผยจากผู้ชาย และสายตามองมาอย่างเยียดๆจากผู้หญิง แต่ก็แอบได้ยินเสียงชื่นชมจากพวกเธอบ้างเหมือนกัน 


อ้ะ นั่นไงมาม๊ากับพวกเฮียๆเมื่อหันไปมองก็พบกับม๊าและพวกเฮียๆเหมือนที่หยูว่าจริงๆ เพราะโต๊ะที่ห่างจากเราไม่มากนัก มีม๊า เฮียหยาง ผู้ชายแปลกหน้า และ...คุณคีย์ 


ตึกตัก 


เมื่อหันไปสบตากับสายตาคมกริบที่เหมือนกับว่าจะมองมาก่อนแล้ว กลับทำให้ใจฉันเต้นผิดจังหวะไป สายตาเย็นๆที่เริ่มไล่มองตั้งแต่ใบหน้าไล่ลงมาจนสิ้นสุดเดรสสั้นที่ฉันใส่อยู่นี้ ขนทั่วร่างได้พร้อมใจกันลุกซู่ขึ้นมา จากที่ประหม่าอยู่แล้วตอนนี้ได้ประหม่าเข้าไปใหญ่เพียงแค่เจอสายตานั้นของเขา


นี่ฉันลืมคิดไปได้ยังไงว่านี่มันงานวันเกิดเพื่อนของเขา 


หยูดึงมือฉันให้ตรงไปที่โซนที่ดูจะวีไอพีที่สุดของงานนี้ เมื่อมาถึงก็ถูกสายตาหลายคู่จ้องมาที่เรา และเห็นได้ชัดเลยว่าเป็นฉันเองที่ถูกให้ความสนใจมากกว่าใคร


น้องพายมาแล้วหรอลูกม๊าลุกและเดินเข้ามากอดฉันวันนี้หนูสวยมาก 


ขอบคุณค่ะฉันยกมือขอบคุณม๊า 


นั่งก่อนลูกตอนนี้ม๊ากำลังคุยกับเฮียๆอยู่เลยเมื่อนั่งลงก็พบว่าที่นั่งของฉันตรงข้ามกับคุณคีย์อย่างบังเอิญ สายตานั้นยังคงไม่ละไปไหน สายตาที่ตอนแรกยังมองออกมาเย็นยะเยือก แต่ตอนนี้กลับอ่านไม่ออกฉันจึงละสายตาและหันไปสวัสดีทุกคนในนี่แทน


ตอนแรกเฮียนึกว่าพายจะไม่มาซะแล้วเฮียหยางพูดขึ้น ท่ามกลางสายตาที่ยังคงให้ความสนใจฉันไม่เลิกนั่น 


ม๊ากับหยูขอมาน่ะค่ะฉันพูดออกไปตามตรง เพราะถ้าไม่ใช่สองคนนี้ไม่ขอ ฉันคงไม่มาแน่ อาจจะฟังดูไม่น่ารัก แต่ฉันยังจำสิ่งที่เฮียทำวันนั้นได้นะขอแอบคาดโทษไว้ก่อน


หึ หึฉันพูดจบก็มีเสียงหัวเราะในลำคอของผู้ชายที่ฉันไม่รู้จักดังขึ้น เสียงนั้นหายไปจากการกระทุ้งศอกไปของเฮียหยาง


มีความสุขมากๆนะคะเฮียฉันพูดกับเฮียหยางยิ้มๆ และเขาก็ส่งยิ้มตอบกลับมา 


เอาล่ะ เด็กๆคุยกันไม่ก่อนนะ ม๊าขอตัวไปเตรียมงานประมูลก่อนแล้วกัน อย่างรังแกน้องนะเฮียๆ หยูดูแลเพื่อนด้วย


แม้จะสงสัยงานประมูลที่ม๊าว่ามาแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ในนี้เป็นผู้ชายกัน มีเพียงฉันที่เป็นผู้หญิง และไม่ได้สนิทอะไรดับพวกเขาเลย จึงทำให้ต้องคอยหันไปมองทางอื่นและคุยกับหยูบ้าง 


แต่พวกเขาดูพยายามจะชวนฉันคุยอย่างเป็นกันเอง ส่วนอีกคนที่เป็นเพื่อนเฮียหยางฉันก็มารู้ว่าเขาชื่อพีท คนนี้อาจจะดูกวนๆและเฟรนรี่มากกว่าคนอื่นหน่อย ถ้าเทียบจากการเจอกันครั้งแรก แต่จะมีหนึ่งคนในนี้ที่ยังคงนั่งเงียบและเอาแต่ดื่มแก้วแล้วแก้วเหล่า เขากำลังทำให้ฉันรู้สึกว่าเขากำลังไม่พอใจอะไรสักอย่างอยู่นะ 


คีย์คะ น้ำเสียงแหลมๆที่ดูดัดๆนั้นดังขึ้น 


ถึงฉันจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่นั่งอยู่ตรงนี้ แต่นี่...ไม่ใช่เสียงฉัน


อัพต่อจ้า++++++++

 พวกเราทั้งห้าคนที่นั่งอยู่ หันมองไปตามเสียงนั้น ก็พบกับร่างบางระหงที่อยู่ในชุดเดรสสั้นไม่แพ้ฉัน แต่แหวกข้างหน้าที่ไม่ต้องก้มก็พอจะเห็นเนินหน้าอกหน้าใจของเธอได้ง่ายๆ บนหัวมีเหมือนมงกุฎขนนกที่เด่นหร่ามาแต่ไกล เธอเดินเข้ามานั่งข้างคุณคีย์ข้างกันชนิดที่ว่าแทบจะเกยตักคนตรงหน้าฉันอยู่แล้ว 


เดียร์


นั้นเป็นคำแรกที่ฉันได้ยินจากปากของคนที่นั่งตรงข้ามฉัน ฉันมองตามบุคคลที่มาใหม่และการกระทำของเธอที่ดูจะสนิทสนมกับคนตัวสูงตรงหน้ามาก 


ทำไมฉันต้องให้ความสนใจพวกเขาด้วยก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือกว่าจะละสายตาออกมาได้ก็จนกระทั่งโดนสายตาคนกริบของคนตรงหน้ามองตอบกลับมา หัวใจไหวไปวูบหนึ่ง ก่อนที่ฉันจะให้ความสนใจกับหยูที่ก็เหมือนจะสนใจคนมาใหม่ด้วยเหมือนกัน 


คีย์คะ ช่วงนี้ทำไมไม่มาเจอเดียร์บ้างเลยเสียงแหลมๆยังคงดังขึ้นอีกครั้ง ก็ไม่ได้นั่งใกล้นะ ทำไมเสียงถึงชัดแจ๋วแบบนี้ 


ผมยุ่งน่ะคนตัวสูงตอบออกไปมานี่ได้ยังไง


หยางชวนมาน่ะสิคะเธอพูดพร้อมกับหันหน้ามาทางพวกเราเนื่องจากฉันนั่งอยู่ข้างเฮียหยางพอดี เธอหันทักทายเฮียหยาง คุณพีท หยู ทักทายทุกคนยกเว้นฉันอุ๊ย นี่ใครหรอคะ ไม่เคยเห็นหน้าเลย


เหมือนเพิ่งเห็นฉันที่ยังนั่งอยู่ตรงนี้ สาบานสิว่าเพิ่งเห็น ฉันที่ได้ยินแทบจะกรอกตามองบนออกไป


นี่น้องพาย เพื่อนของหยูน่ะเฮียหยางตอบออกไป 


หวัดดีจ่ะ พี่ชื่อเดียร์นะ เป็นนางแบบให้กับนิตยสาร Sher” เธอพูดพร้อมกับยืดหลังตรงพร้อมทั้งสลับขานั่งไขว่ห้างโชว์เรียวขาสวยๆ และเอามือไปเกาะแขนคุณคีย์อีกครั้ง เพิ่งสังเกตเห็นแขนข้างซ้ายของเขาที่มีรอยสักเต็มพื้นที่แขน ตรีมวันนี้โคเชียล่าก็จริงแต่ดูเหมือนว่าคนตัวสูงจะไม่ได้แคร์เลย เพราะเขาใส่แค่เสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนตัวแพงสีเข้ม เสื้อยืดแขนสั้นเผยให้เห็นรอยสักนั้นชัดขึ้นอีก ภาพตรงหน้ายิ่งดูเหมือนการหวงของก็ไม่ปาน 


สวัสดีค่ะ พี่เดียร์เป็นนางแบบหรอคะ ไม่ค่อยคุ้นเลยนะคะฉันพูดยิ้มๆแสร้งทำหน้าตาใสซื่อ เหมือนว่าเพิ่งนึกได้ว่าพูดอะไรออกไปจริงๆพายก็ไม่ค่อยได้ติดตามด้วยน่ะค่ะ


คิกๆมีเสียงกลั้นขำเบาๆจากหยูที่นั่งข้างๆฉัน เหมือนกำลังซะใจกับสิ่งที่ฉันพูดออกไป เหมือนหยูเองก็คงรับรู้ได้ถึงรังสีร้ายๆได้เหมือนฉัน


เมื่อจ้องหน้าเธอก็พบกลับแววตาที่เริ่มลุกโชนเองเหมือนกัน บอกตามตรงฉันเองก็ไม่ได้คิดจะปิดบังความรู้สึกนี้เช่นกัน ใครมองมาก็คงรู้สึกได้ทั้งนั้นว่าเราเองไม่อยากจะผูกมิตรกันเลย ฉันชอบทำตัวเป็นกระจกน่ะ ดีมาดีตอบ ร้ายมาร้ายตอบเหมือนกัน 


เออ ไหนๆก็วันเกิดมึงนะเพื่อน ขอให้ทุกคนมาชนแก้วให้มันหน่อยแล้วกันนะครับเหมือนคุณพีทคงจะเห็นเค้ารางๆแล้วจึงได้พูดขึ้นทำลายความเงียบและรังสีร้ายๆที่เกิดขึ้นนี้


นั่นสิ มาชนกันหน่อยดีกว่าเฮียหยางพูดเสริมขึ้นอีกคน 


เมื่อทุกคนยกแก้วดื่มกันแล้ว ความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในคอกเทลเริ่มส่งผลให้ร่างกายข้างในของฉันมันร้อนรุมๆขึ้น 


เห้ย เบาๆหยูเตือนขึ้นเมื่อฉันกำลังจะยกดื่มอีกแก้ว ฉันไปมองมันพร้อมขยิบตาให้อย่างทีเล่นว่ายังโอเคมาก


สวัสดีเด็กๆในงานทุกคนนะจ่ะอยู่ๆดนตรีที่ผ่านการควบคุมโดยดีเจชื่อดังก็หยุดลงและเหลือแค่เสียงของม๊า ที่ตอนนี้ถือไมค์ยืนอยู่บนเวที วันนี้ม๊าสวยมากๆ ท่านอยู่ในชุดผ้าแพรสีม่วงที่ตัดรับกับรูปร่างที่บ่งบอกว่าถูกดูแลมาอย่างดีนั้น เพื่อนหรือแขกของเฮียหยูหันไปให้ความสนใจกับเวทีวันนี้วันนี้เป็นวันเกิดลูกชายคนโตของมาม๊า ม๊าไม่อยากให้จัดสนุกกันเฉยๆ วันนี้ม๊าเลยขอจัดงานประมูล เสื้อผ้าที่ทุกคนได้ใส่มาในวันนี้ แล้วจะนำเงินที่ได้ โดยไม่หักค่าใช้จ่ายใดๆเลย ให้กับมูลนิธิเพื่อนน้อง อันนี้เอาตามความสมัครใจเลยนะลูกหลังจากที่ม๊าพูดจบก็เกิดเสียงฮื่อฮาขึ้นทันที อาจจะเพราะไม่ได้คาดหวังว่างานวันเกิดของตัวทอปในวงการเพลบอยจะออกมาในรูปแบบนี้ละมั้ง 


ถ้าใครสนใจมาเจอทีมงานม๊าได้ในตอนนี้เลยนะจ๊ะ


นี่แกรู้เรื่องนี้ป่ะเนี่ยฉันหันไปกระซิบถามหยู


เห็นม๊าแค่เกริน นี่ไม่คิดว่าจะเอาจริงหยูทำหน้าแหย่ๆ 


ฉันเริ่มมองผู้คนตบเท้าเดินไปหาม๊าดูจากคนที่เดินไปก็มากพอสมควรเลยนะ ไม่คิดว่าบรรดาเพื่อนๆของเฮียหยางจะสนใจกันเยอะขนาดนี้


คีย์คะ คีย์ว่าเดียร์ไปลองดูดีมั้ยยัยเสียงแหลม (ตอนนี้เรียกยัยแล้วจ้า มั่นไส้) ที่ใบหน้ายังคงคลอเคลียอยู่กับคุณคีย์พูดขึ้น


อืม เอาสิร่างสูงตอบขึ้น


น้องพายเอาด้วยกันมั้ยคะเธอพูดพร้อมกับมองประเมินฉัน สายตาที่ลากผ่านชุดที่ฉันใส่ตอนนี้ เหมือนกำลังเหยียดกันผ่านสายตาก็ไม่ปานแต่ว่านะคะ พี่ว่า...ชุดนี้ถ้าพี่ประมูล พี่ให้ได้ไม่น่าเกินสองพัน” 


สิ้นสุดคำนั้นคนออกแบบชุดที่นั่งนิ่งมาตลอดข้างฉันแทบจะพุ่งไปหาคนตรงหน้า ฉันจึงต้องจับมือมันไว้ก่อน 


ฉันซูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะยิ้มบางๆตอบออกไป


พายว่า...ให้การประมูลเป็นตัวตัดสินดีกว่าค่ะ


จากนั้นเธอก็ยิ้มเหยียดส่งมาให้ฉันพรางให้ไปทำท่ากระซิบคนตัวสูงข้างกาย แต่ฉันดันได้ยินเสียชัดเจน


อย่าลืมไปประมูลเดียร์นะคะคีย์สิ้นคำนั้นเธอก็เดินออกไปเลย 


พาย เมื่อกี้เกือบพุ่งเข้าตบแล้วรู้ป่ะหยูกระซิบฉันพร้อมทั้งกัดฟันพูดนางมาว่าชุดฉันสองพันได้ยังไง โมโหวะ” 


ฉันก็เริ่มจะไม่ไหวกะยัยนี้แล้วแต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าต้องเอาตัวเองขึ้นไปประชันกับนางแบบ และยิ่งไปกว่านั้นใครมันจะมาประมูลฉัน ฉันปากพร่อยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันหยูแกมีเงินเก็บเท่าไหร่ งัดออกมาประมูลให้ฉันด้วยนะเว้ย” 


เรื่องนี้ไม่ต้องห่วง ฉันจะเดินไปขอเช็คกับป๊าตอนนี้เลยหยูพูดพร้อมทำหน้าจริงจังส่วนแก... ทุบยัยนั้นซะ!” 




Key’s Talk


ผมได้แต่มองตามแผ่นหลังขาวเนียนนั้นที่กำลังเดินออกไป เธอทำผมหงุดหงิดตั้งแต่เห็นชุดเฮงซวยนั้นแล้ว ไม่มีใครบอกเธอหรือไงว่าล่อเป้าสายตาผู้ชายแค่ไหน บอกตามตรงไม่ได้คิดจะมานั่งเงียบหลายชั่วโมงแบบนี้ด้วยซ้ำ แค่มองสายตาที่ดูไม่ได้สนใจหรือแคร์สายตาของคนที่มองมาอย่างนั้น มันยิ่งทำให้ผมหงุดหงิด 


ผมจึงเลือกหยิบเอาบุหรี่ขึ้นมาจุดและดูดทันที ควันสีขาวที่พวยพุ่งออกมาตอนนี้เปรียบเหมือนการระบายอารมณ์ที่คุกรุ่นออกมา แต่ก็ไม่ได้ทำให้ใจผมตอนนี้สงบลงได้เลย 


นอกจากเสือสองตัวจะอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้แล้ว กูว่ายังมีผู้หญิงสวยสองคนนี่แหละ...ที่น่าจะอยู่ร่วมกันไม่ได้ไอ้พีทพูดขึ้น 


กูว่าวันนี้แม่งสนุกแน่ส่วนหยางพูดขึ้นพรางหันมามองผมอย่างมีเลศนัย


น้องพายนี่แม่งน่ารักวะ แต่ตอนที่ปะทะกับเดียร์กลับดูเซ็กซี่เป็นบ้าเลยคำพูดของไอ้พีททำคิ้วผมกระตุก 


เห้ย ระวังคำพูดหน่อยเพื่อน เสือแถวนี้มันดูจะหวงชิ้นเนื้อเอาเรื่องอยู่นะ” 


Talk : อิพี่จะนิ่งแบบนี้ไม่ได้ ต้องทำอะไรสักอย่างแล้วม้ะ!!!! 
หนึ่งคอมเม้นต์เท่ากับล้านกำลังใจให้ไรท์จ้าา 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 629 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #540 a31082529 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 22:55
    ยิ่งอ่านยิ่งสนุกค่ะ
    #540
    0
  2. #495 kulyasalin2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563 / 06:58
    อาการหวงไม่มีสถานะก็มา5555
    #495
    0
  3. #373 EleJEEN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 22:26

    แจ้งคำผิด ออฟฟิศ******** มี คะ ค่ะ ผิดบางจุดนะคะ


    พาย โกๆ ลุยๆ สวย เริ่ด เชิ่ด ไปเลยจย้าาาาาา


    #373
    0
  4. #366 prang_94 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:00
    อิเฮียคือรอประมูลชุดพายแล้วนะ 555
    #366
    0
  5. #268 박 천 자 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 01:26
    ขออนุญาตแก้คำผิดให้นะคะ
    ขนตางอน ไม่ใช่ ขนตางอล
    แฟชั่นนิสตา ไม่ใช่ แฟชั่นนิตต้า
    คอนเฟิร์ม ไม่ใช่ คอมเฟรม
    กลิตเตอร์ ไม่ใช่ กริตเตอร์
    ตีม/ธีม ไม่ใช่ ตรีม
    เฟรนด์ลี่ ไม่ใช่ เฟรนรี่

    ส่วนเนื้อเรื่องสนุกดีค่ะ
    #268
    0
  6. #45 Naenn (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 20:33
    เหมือนเฮียจะกินหัวพายอยู่ตลอดเวลา555555
    #45
    0
  7. #20 Djtot (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 00:40
    ไปปะมูลน้องชิเฮีย.รออะไร...
    #20
    0
  8. #19 MOONLIGHT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:39
    ก็เฮียนิ่งอ่ะ
    #19
    0
  9. #18 huy4 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 22:09
    ใครอ่ะบังอาจมาก
    #18
    0
  10. #17 MOONLIGHT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 15:11
    ใครอีกค่ะเฮีย
    #17
    0
  11. #16 MOONLIGHT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 12:22
    รอร่วมงานนะคะ ปาร์ตี้​ๆๆ
    #16
    0