Let Me Love You

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : valuables 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 635 ครั้ง
    8 ธ.ค. 62



Credit : Irene red velvet 


คำพูดของหยางทำให้พีทมันหันมาจ้องผมพร้อมขมวดคิ้ว ส่วนหยางก็หันหน้ามาทำท่าทางล้อเลียน 


หมายความว่าไงวะพีทหันมาถามผม แต่อยู่ๆ เหมือนคนตรงหน้าจะนึกอะไรออกเดี๋ยวๆๆนะ กูว่ากูคุ้นๆน้อง 


ไม่นานก็เหมือนมีคนมาจุดประกายให้พีทนึกบางอย่างออก


กูนึกออกละ นี่มันผู้หญิงที่มึงลากออกไปจากผับนิ!” มันหันมาจ้องหน้าผมเขมงโอ้โห่ ไอ้เสือ ถ้าไม่จริงจังนี่ขอได้ม้ะพีทพูดด้วยท่าทีที่เพื่อนอย่างผมมองก็ดูออกมาแค่อยากแหย่ผมเล่น


กูถูกใจของกูแล้วหรือจะให้พูดอีกอย่าง... “อย่ายุ่งให้ลำบากตัวเองเลย


แม้คำพูดจะฟังดูเหมือนการขอร้องแต่น้ำเสียงและสายตาส่งไปนั้นกลับเป็นการบ่งบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงว่าถ้าไม่อยากเดือนร้อน จะใครที่ไหนก็อย่ามายุ่งกับเธอจะดีกว่า คำพูดของผมแม้จะไม่ได้ทำให้พีทเกรงกลัวเพราะเราเป็นเพื่อนกัน แต่มันเหมือนเป็นการประกาศให้รู้มากกว่า ว่าผมตอนนี้ผมกำลังสนใจเธออยู่


กูว่าแม่งสนุกอย่างที่มึงบอกจริงๆแล้ววะพีทหันไปกระตุกยิ้มมุมปากกับหยาง 


บุหรี่ที่กำลังจะหมดม้วน เกิดขึ้นพร้อมกับเสียงประกาศที่ดังขึ้น


และตอนนี้ผู้ใจบุญที่ได้นำชุดมาประมูลก็พร้อมกันแล้ว ขอเชิญแขกทุกท่านมาร่วมชมและทำการประมูลได้เลยครับ 


เสียงของดีเจที่ก่อนหน้านี้มีหน้าที่รีมิกซ์เพลง กลับมาจับไมค์เพื่อดำเนินงานการกุศลแทน จากเสียงประกาศนั้น ดึงดูดความสนใจจากพวกผมได้ดี


ผู้คนเริ่มออกันที่หน้าเวที แต่ก็ไม่ได้บดบังทัศนียภาพจากจุดที่พวกผมอยู่กันเลยเพราะทำเลที่ตรงนี้เหมือนได้ถูกเลือกมาแล้วอย่างดี


แขกในวันนี้ล้วนแต่เป็นเด็กเก่าเด็กใหม่ของไอ้หยางทั้งนั้น ส่วนผู้ชายก็เพื่อนทางธุรกิจเพื่อนที่เรียนในคณะบ้าง ผมทั้งคุ้นหน้าและไม่คุ้น ส่วนตัวไม่ได้คิดใส่ใจด้วย 


เพราะสิ่งที่ผมสนใจคือผู้หญิงที่ในชุดเดรสสีดำบนเวทีนั้นต่างหาก


The end - Key 



จากความวุ่นวายที่อยู่หลังเวที และความตกใจจากม๊าที่เอาแต่ถามว่าฉันก็เอาด้วยหรอ หนูอยากได้เท่าไหร่ บอกม๊าได้ ฉันกับม๊าก็ปฏิเสธกันไปมาอย่างไม่ยอมกัน ความเกรงใจท่านก็มีส่วนหนึ่ง แต่อีกส่วนเพราะเมื่อมองออกไปหยูกำลังกำเช็คในมือและยกขึ้นย๋อยๆให้ฉันเห็นแล้ว 


ตอนนี้เหมือนความอยากเอาชนะยัยพี่เดียร์นั่นเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว เมื่อเธอดูจะยังไม่เลิกที่จะมาละลานฉัน เพราะก่อนเธอจะเดินขึ้นไปก็มีคำสบประมาทมาอีกว่า 


น้องพายไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ ถ้าไม่มีใครประมูล เดี๋ยวพี่ช่วยเองพร้อมขยิบตาส่งมา 


เหอะ ตอนนี้แอลกอฮอล์และความรู้สึกส่วนตัวของฉันพุ่งปรี๊ดเต็มที 


ในใจได้แต่ส่งไปบอกให้หยูเตรียมปากการอเซ็นเช็คเลยล่ะตอนนี้


เมื่อเดินขึ้นมา ก็อดที่จะประหม่าไม่ได้ เพราะตอนนี้ฉันและผู้หญิงอีกห้าคนถูกจับตามองจากคนด้านล่างที่มีไม่ต่ำกว่าหกสิบคนในงานนี้ เนื่องจากงานนี้เป็นงานเล็กๆที่มีแค่คนที่รู้จักกันจริงๆเท่านั้น แต่ถึงแม้คนจะน้อยแค่ไหน มันก็ลดความประหม่าที่เกิดขึ้นตอนนี้ไม่ได้เลย


เพราะเมื่อเจอกับสายตาที่ยากจะอ่านเมื่อมองมานั่นจากคนตัวสูง ที่ยิ่งยืนอยู่บนเวทีอย่างนี้ ยิ่งเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า... กำลังถูกจับตามองอยู่


เอาละครับ สาวๆผู้ใจบุญทั้งห้าคนก็น่าจะพร้อมกันแล้ว แล้วหนุ่มๆสาวๆด้านล่างพร้อมควักเงินมาประมูลกันหรือยังงงง


ผู้คนด้านล่างก็เหมือนจะพร้อมใจกันส่งเสียงให้ความร่วมมือกับดีเจหนุ่มที่ทั้งพูดทั้งเปิดเพลงกันไป 


ตอนนี้ฉันยืนอยู่ข้างยัยพี่เดียร์ ส่วนสูงของเธอสูงกว่าฉันค่อยข้างมาก ถ้ามองมาเธอเด่นกว่าใครโดยไม่ต้องสงสัย 


ยิ่งคิดอย่างนี้ก็ยิ่งอดที่จะเสียความมั่นใจไม่ได้เลยแฮะ ความปากเก่งกับความมั่นใจตอนนี้เหมือนกำลังจะเดินสวนทางกันแล้ว


งั้นเรามาเริ่มเคาะกันที่ชุดแรกเลยดีกว่าครับ จากน้องมะปราง เป็นคอลเลคชั่นล่าสุดจากแบรนด์ของเธอเอง งานจริงขายอยู่ที่สองหมื่นห้า งั้นเราเริ่มประมูลกันที่สองหมื่นห้าพันบาทครับ


เมื่อได้ยินเสียงประพิธีกรจำเป็นเริ่มประกาศถึงรายละเอียดชุดจบ คุณมะปรางก็เดินออกมาข้างหน้าพร้อมกับพรีเซนชุดของเธออย่างมืออาชีพ


สามหมื่นมีผู้หญิงคนแรกเริ่มประมูล


สามหมื่นห้า


สี่หมื่น


ห้าหมื่นห้าเดี๋ยวๆ เอาจริงดิ ทำไมมันเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆอย่างรวดเร็วอย่างนี้ 


ห้าหมื่นห้าครั้งที่หนึ่ง ห้าหมื่นห้าครั้งสอง ห้าหมื่อนห้าครั้งที่สาม เคาะๆๆคุณพิธีกรเอาไม้เคาะที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เคาะพร้อมจบการประมูลชุดนี่ที่ราคา ห้าหมื่นห้าครับบบ 


จากชุดราคาสองหมื่นกลายมาเป็นราคาห้าหมื่นห้าในเวลายังไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ จากชุดแรกก็ไล่มาเรื่อยๆ จากห้าหมื่นตอนนี้ชุดที่สามตกไปแสนกว่าบาทแล้ว เข้าใจว่าอยากทำบุญกันนะแต่มันมากไปแล้ว และคนที่ขึ้นมาก็เหมือนมีทีมคอยซับพอทอยู่แล้ว ทั้งเพื่อนกลุ่มเดียวกันทั้งคนรัก เพราะสังเกตได้จากเมื่อจบการประมูลคนที่ได้ชุดไปจะลงไปพบเจ้าของที่ประมูลได้ ดูๆแล้วก็ดูสนิทกันเองอยู่แล้วด้วย 


เอาละครับตอนนี้ก็ดำเนินมาถึงชุดที่สี่กันแล้ว ก่อนหน้านี้ได้ไปแสนสาม คุณเดียร์คิดว่าชุดนี้จะได้เท่าไหร่ครับพิธีกรยื่นไมค์มาถามยัยพี่เดียร์ 


เดียร์ขอไม่พูดแล้วกันนะคะเป็นคำพูดที่ถึงแม้จะดูเป็นการไม่อวดแต่ฉันกลับรู้สึกว่านั้นแหละ เป็นการที่กำลังประกาศก้าวว่าเธอไม่ต้องได้น้อยกว่าใครแน่ 


พูดเสร็จเธอจึงเดินไปโชว์สเตฟการเดินแบบและพรีเซ้นสินค้าอย่างมืออาชีพ และไม่ลืมส่งสายตาไปทางโซฟาวีไอพีนั้นที่ตอนนี้แสงไฟสาดไปมาทำให้ฉันมองไม่เห็นสายตาหรือสีหน้าของคนตัวสูง 


สมแล้วครับที่เป็นถึงนางแบบมืออาชีพ!” พิธีกรพูดเสริมงั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า ผมขอเริ่มการประมูลชุดนี้ที่สี่หมื่นห้าพันบาท 


ห้าหมื่น


หกหมื่น 


เจ็ดหมื่น


เสียงผู้คนที่กำลังไต่ราคาให้ชุดของนางแบบมืออาชีพยังคงไต่ระดับขึ้นไปได้อีกเรื่อยๆ ใจฉันตอนนี้เริ่มกังวล ฉันไม่กลัวที่จะแพ้หรอก เพราะถ้าหยูได้ลองขอเช็คมาแล้วแบบนั้น จะเท่าไหร่ก็สู้ไหวแน่ 


แต่ถ้าทำอย่างนั้นได้ลองโดนยัยพี่เดียร์สาดคำพูดดูถูกมาอีกตามเคย เพราะดูท่าแล้วคนที่มาประมูลชุดเธอเห็นจะเป็นแฟนคลับหรือไม่ก็คนที่อาจจะสนใจจริงๆ ตอนนี้ใจฉันกลับยอมอับอายที่ไม่มีใครประมูลดีกว่าโดนหาว่าต้องอาศัยเพื่อนมาเป็นหน้าม้าแล้วสิ ทั้งยิ่งถ้าหยูทำแบบนี้ ก็เหมือนกับเป็นการดูถูกชุดที่ตัวเองออกแบบด้วย 


แสนห้าสิ้นคำพูดและน้ำเสียงที่ฉันคุ้นเคยจบลง ก็เหมือนมีมือที่ฉุดให้ฉันออกมาจากห้วงความคิด สายตากลับมองตามเสียงนั้น และพบว่าคนที่ประมูลสูงลิ่วนำจากคนอื่นนั้นคือเจ้าของรอยสักเต็มแขนซ้ายที่พี่เดียร์เกาะก่ายอย่างสนิทสนมก่อนหน้านี้ น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบไร้อารมณ์ ส่งผลให้คนในงานหันไปให้ความสนใจ ฉันมองตามไปพลันหัวใจเต้นไหวผิดจังหวะ บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร 



อัพต่อจ้า++++



แสนห้าครั้งที่หนึ่ง 


ก่อนที่จะเผลอตัวแสดงสีหน้าอะไรออกไป เสียงของพิธีกรก็ดึงฉันกลับมา ให้เป็นปกติ


แสนห้าครั้งที่สอง 


เหมือนกับว่าชุดนี้จะตกเป็นของคุณคีย์แน่ๆนางแบบตรงหน้าฉันส่งยิ้มที่เหนือกว่ามาให้ 


สองแสนแต่อยู่ๆกลับมีเสียงผู้หญิงอีกคนพูดขึ้น 


สองแสนครั้งที่หนึ่ง สองแสนครั้งที่สองก่อนที่เสียงเคาะจะดังขึ้นและพิธีกรกล่าวคำว่าสองแสนครั้งที่สาม!!” 


และพิธีกรก็เคาะชุดของพี่เดียร์ในราคาสองแสนซึ่งถูกประมูลไปโดยผู้หญิงที่ท่าทางดูดีคนหนึ่ง สงสัยคงเป็นแฟนคลับของเธอ


น่าแปลกที่ทำไมคุณคีย์ไม่สู้ ทั้งๆที่เงินแค่นี้ ไม่คณนาเงินในกระเป๋าเขาอยู่แล้ว ถ้าได้ไล่จากหลักหมื่นขึ้นมาหลักแสนรวดเดียวแบบนี้ กลับไม่สู้ต่อ จากเหตุการณ์เมื่อกี้ทำให้พี่เดียร์ดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ คงหวังเอาไว้ว่าคนที่ประมูลได้คงต้องเป็นคุณคีย์


ตอนนี้ก็มาถึงชุดสุดท้ายของงานวันนี้แล้วนะครับพิธีกรยังคงดำเนินงานต่อไปเห็นว่ากันว่าชุดนี้ถูกออกแบบโดยลูกชายคนสุดท้องของคุณหญิงเองและเป็นน้องชายของคุณหยางเจ้าของงาน ส่วนนางแบบวันนี้เป็นเพื่อนของคุณหยู อย่างนี้คุณพายคาดหวังว่าชุดนี้จะได้เท่าไหร่ครับ 


เขาส่งไมค์มาถามฉัน ฉันจึงยิ้มออกไปให้เป็นธรรมชาติ และส่งสายตาไปหาหยูที่ตอนนี้กำเช็คในมือแน่น


ให้คนประมูลเป็นคนตัดสินดีกว่าค่ะ” จริงๆฉันต้องการจะสื่อไปให้หยูมากกว่า ปล่อยให้คนอื่นประมูลเถอะ ถึงจะไม่มีก็ไม่เป็นไรแล้ว แต่ดูเหมือนเพื่อนจะไม่มีทางเข้าใจแน่ๆ


คุณพายตั้งราคาเริ่มต้นชุดนี้ที่เท่าไหร่ครับเขายื่นไมค์มาถามอีกครั้ง


หมื่นห้าค่ะ” พอพูดราคาออกไปกลับมีเสียงจากผู้คนข้างล่างดังเซ็งแซ่ และยังได้รับสายตาดูถูกจากพี่เดียร์อีก ราคาที่ฉันพูดไปดูจะน้อยกว่าทุกชุดที่ตั้งเอาไว้เลย 


งั้นเรามาเริ่มประมูลกันเลยดีกว่าครับสิ้นคำประกาศของพิธีกร ก็เกิดอาการเงียบขึ้นอึดใจหนึ่ง ตอนนี้ฉันไม่กล้าหันหน้าไปมองหน้าหยูเลย ความกังวลวิ่งปาดหน้าความปากเก่งของฉัน แอลกอฮอล์ในร่างกายมันหายไปแล้วหรือไง 


สามแสนก่อนที่เสียงแมลงหวี่จะวิ่งผ่านไมค์ให้คนทั้งงานได้ยินซะก่อน กลับมีเสียงที่ไม่คาดว่าจะได้ยินเลย เมื่อหันไปมองก็โดนเจ้าของน้ำเสียงทุ้มจ้องมองมาก่อนแล้ว ถัดไปกลับเจอหยูที่ยกมือขึ้นค้างไว้พร้อมนิ่งอยู่อย่างนั้น ราวกับคนที่ทำอะไรไม่ถูก ถ้าให้เดาจากตรงนี้หยูคงตั้งใจจะยกมือเพื่อขอประมูลแต่น่าจะโดนคนตัวสูงตรงข้ามตัดขึ้นซะก่อน 


จะบอกว่าที่เขามาประมูลชุดนี้ของฉันเพราะพลาดจากการประมูลของพี่เดียร์ก็ไม่ใช่ เพราะราคาที่เขาพูดออกมามันกว่าเธอซะอีก 


สามแสนห้าหมื่นจากนั้นมีเสียงของเฮียหยางดังขึ้น แต่สายตากลับไม่ได้มองมาทางฉัน กลับมองไปที่เพื่อนของเขา และถ้ามองไม่ผิด มีรอยยิ้มบางๆที่มุมปากของเขาด้วย ส่วนคุณคีย์ก็ได้แต่ส่งสายตาเย็นๆออกไป แถมได้รับเสียงหัวเราะจากคุณพีทอีก ตอนนี้จากที่มองหยูเหมือนเด็กที่นั่งจ้องผู้ใหญ่สามคนที่กำลังเล่นสงครามประสาทกัน มันหันหน้ามามองฉันพร้อมกับยักไหล่ที่แปลว่ามันเองก็ไม่ได้รู้เรื่องนี้


สี่แสนสิ้นคำคุณคีย์ก็เริ่มได้รับเสียงตอบรับจากคนรอบข้างมากขึ้น เพราะตอนนี้ชุดนี่ไต่ไปถึงสี่แสนแล้ว 


ห้าแสนเฮียหยางพูดขึ้นราวกับการประมูลในราคานี้ไม่จำเป็นต้องคิดเลย เขายักคิ้วให้คุณคีย์เป็นเชิงท้าทาย ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเฮียหยางแค่ต้องการที่จะปั่นประสาทคนตรงหน้า และในใจของฉันกลับกำลังภาวนาให้คนตรงหน้าที่ตอนนี้กอดอกแน่นไม่บ้าจี้เล่นไปตามเฮียหยาง ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามพวกเขาไม่ควรเอาเงินมากขนาดนี้มาเล่นกัน


หนึ่งล้านฉันยังตั้งจิตอธิฐานยังไม่ทันเสร็จเสียงทุ้มต่ำแต่คราวนี้กลับหนักแน่น เรียกเสียงโห้เชียร์ได้จากคนรอบข้างเป็นอย่างมาก ตอนนี้ผู้คนได้เริ่มพูดกันไปต่างๆนานาแล้ว บ้างก็พูดว่าฉันเป็นเด็กของคุณคีย์บ้างละ ฉันเป็นแฟนเขาบ้างละ เพราะการที่จะประมูลชุดเดรสในราคาเป็นล้านขนาดนี้มันไม่เมคเซ็นเลย ใช่มันไม่เมคเซ็น คุณกำลังจะทำอะไร ตอนนี้ฉันกลับรับรู้ได้ถึงรังสีร้ายๆที่แผ่ออกมาจากสาวหุ่นนางแบบที่มองมานั้นอีก 


ตอนนี้ฉันได้แต่จ้องเขากลับไป แต่กลับได้แต่รอยยิ้มบางๆส่งกลับมา


หนึ่งล้านครั้งที่หนึ่งพิธีกรเริ่มประกาศ


มันเกินไปแล้ว คุณจะมาประมูลชุดนี้ในราคานี้ไม่ได้ 


หนึ่งล้านครั้งที่สอง


คุณคีย์ไปยกเลิกเดี๋ยวนี้ ฉันได้แต่กรีดร้องในใจ


หนึ่งล้านครั้งที่สามเสียงเคาะดังข้ึนเมื่อสิ้นสุดคำพูดของพิธีกร 


โอ้โห้ นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย ชุดที่ถูกออกแบบโดยคุณหยูน้องชายคุณหยางถูกประมูลไปได้ในราคาหนึ่งล้านบาท!!!” พิธีกรพูดด้วยน้ำเสียงยินดีผมว่าชุดนี้คงถูกพูดถึงไปอีกนานแน่เลยครับ


หลังจากพิธีกรพูดจบและปิดการประมูลเสียงบีทหนักๆก็ดังขึ้นตามเดิม ปลุกฉันจากอาการที่ยืนนิ่งเหมือนคนมึนงงทำอะไรไม่ถูก จากนั้นเมื่อได้สติฉันไม่รอช้าเดินตรงเข้ามาหาคนตัวสูงที่ตอนนี้กำลังเซ็นเช็คให้กับเจ้าหน้าที่ที่น่าจะเป็นคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการประมูลนี้


เมื่อเดินมาถึงโซนวีไอพีก็โดนสายตาหลายคู่จ้องมาทันที 

ทำแบบนี้ทำไมคะ?”


อัพต่อจ้าาา++++



คุณคีย์ทำแบบนี้ทำไมคะ?” ฉันถามเขาออกไปเสียงแข็ง พร้อมจ้องหน้าอย่างจะคาดคั้นเอาคำตอบให้ได้


ตอนนี้หยูลุกขึ้นมายืนอยู่ด้านหลังฉัน พรางมองสถานการณ์ คุณคีย์ลุกขึ้นมายืนอยู่ตรงหน้าที่ใกล้มากขึ้น จ้องเข้ามาตอบกลับ ฉันพยายามแล้วนะที่จะอ่านสายตาคู่นี้ แต่มันยากเหลือเกิน 


นี่เป็นของเฮียแล้วใช่มั้ย?” เขาพูดออกมาเสียงเรียบ แต่ดันเป็นคำตอบที่ไม่ตรงกับคำถามฉันซะเลย หรือจะพูดให้ถูก เขาไม่ได้ฟังคำถามฉันเลยด้วยซ้ำ 


แต่คำพูดนั้นกลับทำฉันเบิกตากว้างหลังจากได้ยิน ใจที่ตอนแรกเต้นด้วยความโกรธแต่ตอนนี้กลับเต้นด้วยจังหวะที่สั่นไหวแทน 


หึ เฮียหมายถึงชุดนี้...เป็นของเฮียแล้วใช่หรือเปล่าเขาหัวเราะในลำคอราวกับขำกับอะไรสักอย่าง เขาพูดพรางละจากใบหน้าฉันหันไปมองหยูแทน ทำไมถึงเป็นคนชอบพูดให้คนอื่นเขาเข้าใจได้หลายอย่างแบบนี้นะ กี่ครั้งแล้วที่ต้องใจเต้นแบบนี้เพราะคำพูดของเขาน่ะ 


คะ ครับหยูพูดออกมาเสียงติด คงกำลังงงเหมือนฉันแน่ๆ 


จากนั้นเขาก็เดินไปหยิบแจ็คเก็ตที่อยู่ข้างตัวคุณพีทขึ้นมา


กูยืมเขาพูดสั้นๆราวกับคำพูดนั้นไม่ได้เป็นการขอ แต่แค่บอกให้รู้เฉยๆ จากนั้นแล้วเดินมายืนตรงหน้าฉัน


จากนั้นใบหน้าฉันเริ่มร้อนผาวเมื่อเขาได้คลุมแจ็คเก็ตตัวใหญ่ที่สามารถปิดร่างกายฉันได้ทั้งตัวให้ 


คะ คุณคีย์ 


ตอนนี้เฮียหยางและคุณพีทส่งเสียงโห่แซว ส่วนหยางยืนนิ่งจ้องพวกเราตาโต


ก็จ่ายไปตั้งล้านหนึ่ง หวงก็คงไม่แปลกใช่มั้ยครับ?” เขาเลิกคิ้วถามฉัน 


งะ งั้นเดี๋ยวพายไปเปลี่ยนชุดแล้วเอามาให้นะคะฉันหลบสายตาคมกริบที่จ้องมานั้น ตอนนี้ไม่ได้นิ่งอีกไปและฉันกลับพบความหมายที่ทำให้ต้องหลบตา


ฉันหันตัวเตรียมจะเดินไปเปลี่ยนชุดดังที่ใจว่า แต่กลับยังไม่ทันได้ก้าวเดินกลับถูกมือหนารั้งไว้ซะก่อน 


ผมว่าคุณรู้ว่าผมไม่ได้หมายถึงชุดสิ้นสุดคำนั้นใบหน้าฉันรับรู้ได้เลยว่ามันต้องแดงมากแน่ๆเพราะอุณหภูมิร่างกายตอนนี้มันสูงขึ้นอย่างรู้สึกได้ 


โอ้มายก้อดหยูพูดพร้อมยกมือขึ้นปิดปาก 


เห้ยเฮียหยางพูดขึ้น


มึงแม่งเอาเรื่องวะคีย์เสียงคุณพีทพูดเสริม


ไม่ว่าคุณคีย์จะหมายถึงอะไร แต่ยังไงพายก็ต้องไปเปลี่ยนชุดมาให้คุณอยู่ดีค่ะ 


ฉันไม่รอให้ร่างสูงต้องรั้งอีกแล้วเพราะหลังจากพูดเสร็จฉันก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในบ้านของหยูทันที ไม่ได้หันกลับไปมองด้วยว่าคนด้านหลังจะทำสีหน้ายังไง 


ยัยพายรอด้วยยยตอนนี้ฉันได้ยินแต่เสียงของหยูที่กำลังเหมือนวิ่งตามฉันมา นี่ถ้าอากาศเปลี่ยนแปรงบ่อยฉันคงเฉไฉได้แล้วว่าตัวเองไม่สบายหน้าถึงได้ร้อนขนาดนี้ แต่นี่อากาศดีมากเพราะงั้นอาการหน้าแดงนี่คงเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้แล้วนอกจากผู้ชายอันตรายที่ชอบแสดงกิริยาแปลกๆที่ทำให้ใจของฉันไม่เคยจะเต้นในตังหวะปกติเลย 



Key’s Talk


คนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไป ภาพของเธอมักได้รับรอยยิ้มบางๆจากผมได้เสมอ ผมยืนมองเธออย่างนั้นจนลับสายตาไป


นี่มึงเป็นขนาดนี่ได้ยังไงเนี่ยไอ้พีทถามหลังจากที่ตอนนี้มีเราแค่สามคน 


เป็นยังไง?” ผมถามออกไปเสียงนิ่งพรางเลิกคิ้วขึ้น


ก็ไอ้อาการแบบว่า ถ้าพี่ถูกใจจะเท่าไหร่ก็ยอม หรือไม่ก็ พี่หวงดุขนาดนี้อย่าเที่ยวไปแต่งตัวอย่างนี้ให้ใครเห็นนะพีทพูดพรางทำหน้าเหยเก พร้อมทำท่าทางล้อเลียน


กูทำแบบนั้นหรอ?” ผมพูดออกไปพรางเบิกตากว้างจ้องเพื่อนไม่เห็นรู้ตัวเลยเลย 


ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ พร้อมยักไหล่แล้วเดินมานั่งตามเดิม


คีย์กูถามจริงๆเลยนะจู่ๆหยางก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น เรียกสายตาจากทั้งผมและพีทให้หันไปสนใจถ้ามึงไม่ได้จริงจัง...คนนี้กูขอ


“....”


“ที่กูขอ กูขอในฐานะพี่ชาย 


หยางจ้องผมตอบกลับมาอย่างจริงจัง ด้วยท่าทางของมันทำให้ผมรู้ได้เลยว่าสายตานั้นเป็นสายตาที่เหมือนกับคนที่เป็นพี่ชายแล้วห่วงน้องสาวที่กำลังกลัวผู้ชายอันตรายมาหลอกเอา


จะว่ายังไงดีละ คำว่าจริงจังของมันจำกัดความถึงแค่ไหน 


ตอนนี้ผมรู้แค่ว่าที่ผมประมูลให้เดียร์ ก็แค่เพื่อจะลองดูว่าผู้หญิงตัวเล็กที่ยืนข้างๆนั้นจะมีปฏิกิริยายังไง เกิดมาจนอายุยี่สิบเจ็ดปี ไม่เคยต้องมาลองเชิงใครก่อนแบบนี้เลย พายเป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่สามารถเข้าหาเธอได้อย่างเอาแต่ใจ เธอทำให้ผมรู้สึกว่าเธอไม่ได้เหมือนคนอื่น 


แต่เมื่อเจอกลับสายตาที่ถ้าผมไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองมากไป ผมกลับเจอกับอาการวูบไหวนั้น มันจึงทำให้ผมรู้สึกมั่นใจที่ตะลองเดินหน้าเข้าหาเธอดู 


ยิ่งเมื่อเธอใส่ชุดที่ล่อสายตาไอ้พวกผู้ชายคนอื่นนั้นอีก ผมยิ่งอยากจะรีบประมูลมันให้เสร็จๆไป แต่กลับเจอหยางที่เหมือนจะแกล้งลองเชิงผมบ้างเหมือนกัน เลยมาประมูลตัดหน้าเพื่อยื้อเวลา 


ในตอนนั้นผมกลัวใจตัวเองจริงๆ เพราะถ้ามองย้อนกลับไป หากต้องไล่ราคากันจนหมดตัว...ผมคงต้องทำไปแล้วแน่ๆ


อัพต่อจ้า++++



ว่าไงเสียงหยางเร่งอย่างอยากได้คำตอบจากผม แววตาที่จ้องมาทำให้รู้ว่ามันจริงจังแค่ไหน 


อืม ถูกใจก็อย่างที่บอกผมตอบออกไปอย่างที่ใจผมรู้สึก 


แล้ว?” หยางเลิกคิ้วถามกูไม่รู้ว่ามึงดูออกมั้ยนะ แต่พายไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆที่มึงเคยๆ หรือได้มาง่ายๆอันนี้กูยังขอยืนยัน 


ทำไมจะดูไม่ออก เพราะถ้าพายเหมือนคนอื่น มันคงไม่ต้องมาร้อนรนนั่งประมูลชุดราคาเป็นล้านแบบนี้หรอก 


กูจะพูดแค่ในสิ่งที่ตัวเองมั่นใจว่าทำได้ผมจ้องเข้าไปนัยตาของหยางเพื่อยืนยันแต่ครั้งนี้ พายเป็นข้อยกเว้นเดียวของกู กูพูดไม่ได้ว่าตัวเองจริงจังกับเธอมากแค่ไหน


ที่ผ่านมาผมไม่เคยต้องมาโฟกัสเลยว่าผมต้องจริงจังกับใคร มันเคยได้มาแบบไม่ต้องผูกมัดกันมาโดยตลอด เมื่อได้ในสิ่งที่ต่างฝ่ายต่างต้องการก็แค่จากไป 


และตอนนี้กูบอกได้แค่ว่า...” สายตาที่ตอนนี้เปลี่ยนโฟกัสไปที่ผู้หญิงตัวเล็กที่กำลังเดินมาทางนี้ถ้าแค่นึกภาพว่าเธอต้องไปเป็นของใคร กูก็คงไม่ยอมเท่านั้นเอง 


The End - Key



หลังจากที่เดินเข้าไปในบ้านและเปลี่ยนชุดกลับไปเป็นชุดทำงานเมื่อคอนกลางวันและทำการแพ๊คชุดเพื่อนให้คุณคีย์เสร็จ ฉันก็โดนหยูวี๊ดๆใส่ตลอดที่เดินตามกันมา แล้วก็จี้ถามใหญ่เลยว่า ทำไมคุณคีย์ต้องทำอย่างนี้ แกกับเขาทำงานด้วยกันมาสองวันเกิดอะไรขึ้น 


ฉันก็ได้แต่อธิบายไปว่าจะให้เกิดอะไรขึ้นได้ยังไงเวลาสองวัน มันจะไปมีอะไรพิเศษขึ้นได้ยังไง และสิ่งที่มันเองถามมาฉันก็ยังตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงทำแบบนี้ 


และยิ่งเหตุการณ์ที่เขาพูดอย่างนั้นต่อหน้าเพื่อนๆของเขา คำพูดและสายตานั้นมันดูไม่ได้เล่นๆหรือแค่อยากจะแกล้งกันเลย ไหนจะการที่เอาเงินหนึ่งล้านมาแลกกับชุดเดรสตัวเดียวนี่อีก 


ใครต่อใครที่ได้ยินคงต้องปฏิเสธไม่ได้แน่ว่าเขากำลังให้ความสนใจฉัน พร้อมทั้งการกระทำที่ชัดเจนของเขา ที่ต่อให้ฉันจะปฎิเสธความคิดยังไงหรือหาเหตุผลมาหักล้างยังไงก็ดูจะไม่เป็นผลแล้ว เพราะมันดูจะเหมือนมีแค่เหตุผลเดียว


จากที่ทำใจอยู่นานตอนนี้ฉันและหยูก็ตัดสินใจเดินออกมาหาทุกคนตามเดิม 


เหมือนกับว่าฉันกำลังเดินมาขัดจังหวะการพูดคุยของทุกคนที่นี้หรือเปล่า เพราะเมื่อมาถึงทุกคนก็เหมือนจะชงักและมองฉันแปลกๆ 


เฮียคีย์ นี่ของเฮียครับหยางพูดพรางยื่นถุงในมือให้กับคุณคีย์


หยูให้พายเก็บไว้เถอะเขาพูดพรางหันมามองหน้าฉันแค่อย่าใส่อีกก็พอ 


ประโยคแรกพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆแต่ประโยคหลังฉันกลับรับรู้ได้ถึงความรู้สึกเย็นๆมาตามน้ำเสียงนั้น 


แต่นี่ก็ตั้งล้านหนึ่ง คุณควรจะเก็บเอาไว้นะฉันแย้งออกไป


แต่นี่มันชุดผู้หญิง ถึงเก็บไว้ผมก็ไม่ได้ใช้อยู่ดี


แต่ว่า...” 


คีย์คะก่อนที่ฉันจะได้แย้งอะไรออกไปก็มีเสียงแหลมๆแสนคุ้นเคยดังขัดขึ้นคีย์ช่วยไปส่งเดียร์ที่คอนโดหน่อยได้มั้ยคะ?”  


เธอพูดพร้อมกับเข้าสวมกอดแขนแข็งแกร่ง ทั้งเอาหน้าซบลงไปสีหน้าดูแสร้งเหนื่อยล่าเต็มที


เดียร์เหนื่อยแล้วอะค่ะ แถมเดียร์ไม่ได้เอารถมาด้วย เพื่อนที่มาด้วยก็เมาแล้ว 


ก่อนที่ฉันจะทนมองผู้หญิงตรงหน้านัวเนียคนตัวสูงต่อไปไม่ได้ ฉันจึงบอกลาทุกคนก่อน


นี่ก็ดึกแล้ว พายขอตัวกลับก่อนนะคะฉันหันไปมองเฮียหยางยกมือไหว้เขา มองคุณพีทพร้อมพยักหน้าให้ และมองคนตัวสูงพร้อมยิ้มมุมปากให้อย่างไม่ควรเสียมารยาท 


ให้ผมไปส่งนะเสียงทุ้มพูดแทรกขึ้นก่อนที่ฉันจะหมุนตัวแล้วเดินออกไป ฉันมองกลับไปพร้อมเลื่อนสายตาดูมือบางที่ยังคงเกาะอยู่ไม่ห่างนั้น เขามองตามจากนั้นก็ดึงมือบางออกไป


อย่าลำบากเลยค่ะฉันก้มหัวลงให้ถือเป็นการขอบคุณ ก่อนจะเดินห่างออกมา 


เฮียคีย์ออกตัวแรงมากกกกกจากที่เดินห่างออกมาได้สักพัก หยูก็พูดขึ้น


แกพูดเรื่องอะไร 


อย่ามาทำตาใสๆแถวนี้นะยะ นี่ถ้าให้ฉันไปยืนอยู่หน้าบ้านมองมายังเห็นเลยว่าเฮียแกออกตัวแรงขนาดไหนหยูพูดออกมาพร้อมชี้ไปที่ประตูหน้าบ้านที่ห่างจากตัวบ้านออกไปเยอะมาก


เอาเงินหนึ่งล้านมาแลกกับชุดเดรสนี่อะนะ ไม่รู้เลยมั้งว่าทำเพราะอะไรหยูหันมามองฉัน 


ก็จริงนั้นแหละ คนธรรมดาที่ไหนจะเอาเงินล้านหนึ่งมาแลกกับชุดเดรสนี่ฉันหยุดเดินและหันไปจ้องหน้าเพื่อนอย่างตรงไปตรงมายิ่งถ้าให้พูดกันตรงๆ ถ้าสิ่งที่เขาทำ เพื่อแค่อยากแสดงออกให้เห็นว่าเขาสนใจฉัน มันยิ่งทำให้ฉันต้องพยายามเอาตัวเองออกห่างจากเขาให้มากที่สุด


ทำไมวะ?” หยูเลิกคิ้วมองกลับมาอย่างสงสัย


เพราะเขายิ่งดูอันตราย และไม่น่าเข้าใกล้อีกเป็นเท่าตัวเลย 



Talk : อิเฮียออกตัวแรงซะน้องกลัวเลยจ้า
ปล. เรามาอัพแต่เช้าเลย มาอัพก่อนไปเรียน 
เมื่อวานเปิดเทอมเลยยุ่งๆหน่อยไม่ได้อัพแงงง
 แต่จะพยายามมาอัพให้ได้ทุกวันเลยเด้ออออ 
หนึ่งเม้นเท่ากับล้านกำลังใจ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 635 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

589 ความคิดเห็น

  1. #374 EleJEEN (@jeenjoong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 22:47

    เฮียจะทำไงต่อ น้องหาทางหนีแล้วจ้าาาาาา 555555555

    #374
    0
  2. #204 taemmmmm (@taemmmmm) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:43
    เปย์เก่งมากพ่อออ
    #204
    0
  3. #197 Darkmate (@Darkmate) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 18:45
    55555อิเฮียไม่น่าไว้ใจ ชอบมากๆๆๆๆเฮียก็แสนเปย์เพื่อนเฮียก็ปั่นแท้
    #197
    0
  4. #106 fah9095 (@fahfunkky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:01
    อิเฮียหยางก็นะ ไปจบที่1ล้านไปเลยชุดนี้ ความไม่ยอมของเฮียคีย์
    #106
    0
  5. #32 Manthanee01 (@Manthanee01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 23:17
    ชอบจัง
    #32
    0
  6. วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 19:53
    อยากจะแหมมมม
    #31
    0
  7. #30 pakavadi (@pakavadi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 16:44
    ชอบเรื่องนี้มากกกก
    #30
    0
  8. #29 CB-xixi (@CB-xixi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 15:50
    รอๆๆๆๆๆ
    #29
    0
  9. #28 tkpooh (@tkpooh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:20
    อยากได้ e-book แล้วววว
    #28
    0
  10. #27 Kapa09 (@Kapa09) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 16:56

    พ่อบุญทุ้ม
    #27
    0
  11. #25 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 12:51
    ให้อภัย
    #25
    0
  12. #24 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 22:21
    ทำไมค่ะ
    #24
    0
  13. #23 ploy_pns2 (@Ploy_PNS) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 20:04
    เบื่อพระเอกจริง มองบนค่ะ
    #23
    0
  14. #22 sangphetnok (@sangphetnok) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 16:30

    รอคะไรท์

    #22
    0
  15. #21 MOONLIGHT (@junchaysa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 20:02
    มารอน้องงง
    #21
    0