อาญารักซ่อนใจ

ตอนที่ 4 : บท 1 แค่ ‘เกือบ’ สมบูรณ์แบบ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    19 ส.ค. 60


อุรัสยาปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปไกล ขณะที่ปล่อยให้สายน้ำไหลจากเรนซาวเวอร์ราดรดเรือนร่างที่เต็มไปด้วยรอยจูบและรอยช้ำที่เกิดจากความคุกรุ่น  

สองประโยคของคริสเตียนผัดกันผุดขึ้นในหัวของเธอซ้ำไปซ้ำมา ทั้งสองประโยคค่อยๆ กัดกินเธออย่างช้าๆ ทรมาน ทุรนทุราย อย่างที่เธอเองก็ทำอะไรไม่ได้

ถามจริงหน้าเธอทำด้วยอะไร ปูนซีเม้นต์ หรืออิฐ คาร์ลอสปฏิเสธ ยังหน้าด้านแต่งงานกับฉันอีก

เรื่องที่เธอต้องแต่งงานกับคาลอส เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลย ส่วนเรื่องที่ต้องแต่งงานกับคริสเตียนเธอก็ไม่คาดคิดด้วยซ้ำมามันจะดำเนินมาจนถึงตอนนี้ 

เธอคงไม่อยากให้คนที่เธอรักต้องอยู่อย่างทรมานใช่ไหม

แล้วประโยคนี้อีก มันเรื่องอะไรกันนะ... มันคืออะไรกันแน่!? ถ้าให้เธอเดาคริสเตียนคงหมายถึงคาร์ลอส แต่การที่เธอตกลงแต่งงานกับคริสเตียนเป็นเกี่ยวอะไรกับการที่คาร์ลอสต้องทนอยู่อย่างทรมานด้วยนะ

อุรัสยาพ่นลมหายใจออกมา รู้อย่างแน่ชัดว่าตัวเองต้องทรมานเพราะความอยากรู้ไปอย่างนี้อีกหลายชั่วโมง...

คริสเตียนหลับสนิท ขนาดตอนที่เธอผลักร่างหนาที่ฟุบหลับซบหน้าลงกับซอกคอของเธอให้พลิกกายลงไปนอนหงายบนเตียง เขาก็ยังไม่รู้เรื่องรู้ราว และเธอก็ไม่กล้าพอจะปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาถามว่าประโยคสุดท้ายที่เขาพูดหมายถึงอะไร จะไปถามความจริงกับคาร์ลอส ตอนนี้มันก็ดึกมากจนเธอไม่อยากโทรไปรบกวนพี่ชายที่มีภรรยาแล้ว ยิ่งคุณลุงผู้ที่มีพระคุณกับเธอที่สุด เธอยิ่งไม่กล้าไปรบกวนเวลาพักผ่อนของท่าน

พ่อกับแม่ของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่เคยใช้ชีวิตสุขสบายไม่เคยขัดสนเงินทองตั้งแต่เกิด ต้องขาดพ่อไร้แม่ ไม่มีญาติพี่น้องที่พอจะพึ่งพาได้ แม้แต่เงินทองก็ไม่เหลือเพราะก่อนเสียชีวิตพ่อของเธอเอาทรัพย์สิน ทั้งบ้าน ทั้งรถไปจำนองเพื่อเอาเงินมาเปิดบริษัท แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่ท่านคาดหวัง ธุรกิจที่ท่านคิดว่าจะไปได้ดีกลับขาดทุนย่อยยับ

ท่านทำงานอย่างหนักเพื่อกอบกู้บริษัท มีแม่ของเธอค่อยช่วยทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ พวกท่านอดหลับอดนอน และก่อนที่ท่านจะกอบกู้บริษัทได้ พ่อและแม่ของเธอก็เสียชีวิตกันทั้งคู่ ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ เป็นเพราะคืนนั้นพ่อของเธอทำงานหนักอดหลับอดนอนและท่านก็หลับในขณะที่ขับรถพาแม่ของเธอกลับจากบริษัทที่ท่านคาดหวังว่าจะมันจะทำเงินได้

การเสียคนที่รักพร้อมกันทั้งสองคนทำให้ชีวิตเธอซวนเซ เมฆหมอกแห่งความโศกเศร้าเข้ามาปกคลุมชีวิต ความเจ็บปวดจากการสูญเสียในคราวนั้นทำให้ชีวิตของเธอจมลงสู่ความสิ้นหวัง ไม่มีใครให้หันกลับไปมอง แม้แต่ญาติที่เคยไปมาหาสู่ก็ไม่มีใครที่พึ่งพิงได้ เมื่อไม่มีเงิน ทุกคนก็หลบลี้หนีหาย

ถ้าไม่ได้ บรูโน่ เปรโดสรับเธอมาเลี้ยง เธอก็ไม่รู้ว่าชีวิตของตัวเองจะเป็นอย่างไร ถึงแม้ว่าท่านจะบอกว่าพ่อของเธอเป็นทั้งเพื่อนและผู้ที่มีพระคุณต่อท่าน แต่สิ่งที่ท่านให้เธอ มันก็มากเกินกว่าที่เธอสมควรจะได้รับ แล้วก็มากเกินว่าจะตอบแทนได้หมดในชีวิตนี้

ตั้งแต่วันที่เธอเจอกับบรูโน่ ไม่เคยเลยสักครั้งที่ท่านจะต้องการอะไรจากเธอ ท่านไม่เคยขออะไร และเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ท่านเอ่ยปากขอ เธอจึงไม่ได้ปฏิเสธ

“ลุงขออะไรสักอย่างได้ไหมเอื้อ” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเอ็นดีและหวังดีเอ่ยขึ้นอย่างนุ่มนวลพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น

“ได้ค่ะคุณลุง” อุรัสยาคลี่ยิ้มตอบ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างกระตือรือร้นที่จะได้ทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณท่วมหัวของท่านได้บ้าง

“หึๆ จะไม่ฟังก่อนเหรอว่าลุงจะขออะไร”

“ไม่ค่ะ คุณลุงขออะไรเอื้อให้ได้หมดทุกอย่าง”

“พูดแล้วนะ อย่าเปลี่ยนใจทีหลังล่ะ” นัยน์ตาคมปลาบแสดงถึงความเจนจัดจากประสบการณ์ชีวิตเต็มไปด้วยความเอ็นดู

“ไม่เปลี่ยนค่ะ แล้วคุณลุงจะให้เอื้อช่วยเรื่องอะไรคะ”

“ช่วยแต่งงานกับคริสเตียนที”

“แต่...”

“หือ ไหนว่าได้ทุกอย่างไง”

คำท้วง เป็นถ้อยคำที่ถูกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังก็ไม่เชิง ล้อเลียนก็ไม่เชิง

“เปล่านะคะ เอื้อแค่จะพูดว่าถึงเอื้อตอบตกลง พี่คริสเตียนก็ไม่มีทางตกลงหรอกค่ะ”

“ถ้าคริสเตียนตกลง หนูก็ไม่มีปัญหาใช่ไหม”

“ถ้าคุณลุงต้องการอย่างนั้นจริงๆ เอื้อก็ไม่มีปัญหาค่ะ”

เพราะคิดว่าถึงเธอตอบรับ คริสเตียนก็จะปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้อยู่ดี เธอจึงตอบรับสิ่งที่บรูโน่ขอ แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นอย่างที่เธอคิด ตอนแรกเธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่ปฏิเสธ แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว เขาแค่ไม่อยากเสียไร่ เสียโรงงานกาแฟให้กับกาฝากไร้ค่าอย่างเธอ แต่เขาไม่รู้จักเธอเลย เพราะถ้าเขารู้สักนิดว่าเธอไม่มีเคยหวัง ไม่เคยอยากได้ และไม่มีทางรับอะไรที่คพ่อของเขาจะให้เธออีก เขาคงปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ไปแล้ว

และถึงตอนนี้ไม่ว่าเธออยากจะให้ในสิ่งที่เขาต้องการมากเท่าไร เธอก็ไม่สามารถทำได้เพราะเธอได้รับปากพ่อของเขาไปแล้ว...

“สัญญากับลุงอีกสักอย่างได้ไหมเอื้อ”

“อะไรคะ”

“หลังจากแต่งงานกันไปแล้ว ถ้าคริสเตียนสั่งให้ทำอะไร หนูต้องบอกพ่อก่อนที่จะตอบตกลง”

“ค่ะ” และคำตอบของเธอก็เรียกรอยยิ้มให้เผยขึ้นบนใบหน้าอ่อนกว่าวัยอีกครั้ง บรูโน่ยกมือขึ้นลูบผมเธออย่างอ่อนโยนก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องนอนของเธอ

ตอนนั้นถึงเธอจะตอบตกลง แต่เธอก็ที่ไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าที่บรูโน่พูดหมายความว่ายังไง แต่ตอนนี้เธอรู้แล้ว...

เพราะรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วสินะว่าคริสเตียนต้องบังคับให้เธอเซ็นใบหย่า ท่านถึงได้ขอให้เธอสัญญากับท่านอีกข้อหนึ่ง แต่มันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ ชีวิตคู่ จะต้องมีความรักเป็นสิ่งค้ำจุ้นมันถึงจะดำเนินต่อไปได้ และ ความรัก ก็เป็นสิ่งที่คนสองคนต้องร่วมกันสร้าง ในเมื่อความรักครั้งนี้มีเธอเป็นผู้สร้างและเขาเป็นผู้ทำลาย สุดท้ายแล้วทุกอย่างมันก็คงต้องจบอยู่ดี และก็คงไม่พ้นหัวใจของเธอเองที่จะแหลกละเอียดเป็นผุยผง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,111 ความคิดเห็น

  1. #198 YulSica (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 22:48
    สงสารเอื้อจัง ฃีวิตน้อ
    #198
    0
  2. #115 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 10:20
    ชีวิตรันทดจริงหนอน่าสงสารมากอ่ะสู้ๆนะคะหนูเอื้อ
    #115
    0
  3. #87 Mickey&Minny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 18:11
    สงสารนางเอกจัง.
    #87
    0
  4. #86 รักการอ่าน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 06:55
    เฮียคริสพูดไม่ถนอมน้ำใจหนูเอื้อเลย หลงรักหนูเอื้อขึ้นมาตอนไหน 555 จะสมน้ำหน้าให้
    #86
    0
  5. #85 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:07
    ลุงมอง..ออกว่าใครจะปราบพี่คริส...ได้
    #85
    0
  6. #83 Napissapn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 21:27
    รอได้จร้า
    #83
    0
  7. #82 nittedujob (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 20:10
    รอได้เสมอจ้า รอเล่มเลย^^ 
    #82
    0
  8. #81 nana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 18:46
    มาไวๆนะคะ
    #81
    0
  9. #79 tateeturk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 12:16
    ขอให้คอมพ์หายไวๆนะค้า
    #79
    0
  10. #78 Por Teesuda (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 10:56
    รอนานมากค่าาาา?_?
    #78
    0