อาญารักซ่อนใจ

ตอนที่ 3 : บท 1 แค่ ‘เกือบ’ สมบูรณ์แบบ (3) อัพเพิ่มค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    19 ส.ค. 60


“เอื้อก็บอกแล้วไงว่าพรุ่ง...อื้อออ” 

อุรัสยาพยายามพูดต่อประโยคที่ขาดหายไป แต่ก็เป็นอีกครั้งที่ปลายประโยคของเธอหายไปเมื่อริมฝีปากสีแดงเรื่อธรรมชาติเคลื่อนลงมาประกบ เขากดริมฝีปากลงมาขบเม้มกลีบปากล่างของเธออย่างรุนแรง และครั้งนี้ไม่ว่าเธอจะผลักร่างหนาเท่าไรเขาก็ไม่ถอยห่างออกไป

 เธอไม่เคยต่อต้านเขา และไม่เคยทำร้ายร่างกายเขาเลยสักครั้ง อันที่จริงตลอดหลายปีที่เธอเข้ามาอยู่ในตระกูลเปรโดสน้อยครั้งที่เธอกับเขาจะได้พบหน้ากัน เขาเกลียดจนไม่อยากมองหน้าเธอ ส่วนเธอก็เลือกที่จะหลบหน้าเขาไม่อยากเจ็บปวดกับความเกลียดชังที่เขามีต่อตัวเอง แต่เพราะร่องรอยที่บ่งบอกว่าก่อนหน้าที่เขาจะเข้ามาในห้องนี้ เขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น และทำเรื่องที่คนที่แต่งงานแล้วไม่ควรทำ มันทำให้เธอผลักเขาออกห่างจากร่างของตัวเองสุดชีวิต ทว่าแรงของเขากลับมีมากกว่า เขายึดร่างเธอไว้จนเธอขยับตัวแทบไม่ได้ แต่เธอก็ต่อต้านเขาด้วยการเม้มริมฝีปากแน่นไม่ยอมให้ปลายลิ้นชื้นบุกล้ำเข้ามาในโพรงปาก

นัยน์ตาสีน้ำตาลฉายแววหงุดหงิดอยู่วูบหนึ่ง ก่อนที่มือหนาจะเคลื่อนมาบีบปลายคางเล็กเอาไว้บังคับริมฝีปากของเธอเผยอออก แล้วก็สอดลิ้นร้อนชื้นเข้ามา  

“บ้าฉิบ!

ด้วยความตกใจทำให้เธอเผลอกัดลิ้นเขาเต็มแรง ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกไป ก่อนจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย

“พี่คริสเตียน เอื้อไม่ตั้งใจ เอื้อขอโทษ ปล่อยเอื้อเถอะนะคะ” กลิ่นคาวเลือดที่อบอวลอยู่ในปากทำให้เธอใจเสีย อุรัสยาละล่ำละลักเพราะกลัวอีกฝ่ายจะเดือดดาลกว่าที่เป็น แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ได้สนใจสิ่งที่เธอบอกด้วยซ้ำ

“ไม่อยากให้จูบก็ไม่ต้องจูบ”

“กรี๊ด!!!

สิ้นเสียงตวาดลั่นของคริสเตียนอุรัสยาก็กรีดร้องออกมาสุดเสียง เมื่อร่างสูงย่อตัวลงแล้วยกร่างของเธอขึ้นพาดบ่าเพื่อตรงไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ที่ตั้งอยู่กลางห้องนอนขนาดใหญ่

ตุบ!

อ๊ะ!”

ร่างเล็กลอยหวือไปหล่นตุบอยู่บนเตียง อุรัสยาครางเบาๆ รู้สึกตกใจมากกว่าจะเจ็บ เธอรีบยันกายลุกขึ้นนั่ง แต่ก่อนที่เธอจะขยับหนี ชายหนุ่มก็โถมร่างลงมาทาบทับ กดร่างของเธอไว้จนจมเตียง ก่อนจะซุกหน้าลงมาตรงซอกคอ ดูดดึงผิวเนื้ออ่อนนุ่มเข้าปาก

ยะ...หยุดทำแบบนี้เถอะค่ะ เอื้อขอร้อง” อุรัสยารีบยกมือดันแผงออกของเขาเพื่อดันร่างหนาให้ถอยห่าง พร้อมกับโพล่งออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก เขาตัวโตมาก ต่อให้เธอดิ้นให้ตายก็สู้แรงเขาไม่ได้ ทางเดียวที่จะหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้คือให้เขาเป็นฝ่ายหยุด และถอยออกไปเอง

แต่คำพูดของเธอก็ทำให้คริสเตียนต้องแค่นยิ้มออกมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงถากถาง

“ทำไมต้องหยุด ที่แต่งงานกับฉันนี่เพราะอยากให้ฉันแบบนี้กับเธอไม่ใช่หรือไง”

“เอื้อก็บอกแล้วไงคะ ว่าพรุ่งนี้จะพูดกับคุณลุงเรื่องหย่า” หยาดน้ำคลอขึ้นบริเวณขอบตาที่ร้อนผ่าวอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อทั้งเขาและเธอต้องพูดคำว่า หย่า ซ้ำๆ ในคืนแต่งงาน

“หึ! คิดจะไปฟ้องอะไรพ่ออีกล่ะ หรือจะไปเรียกร้องเอาไร่ เอาเงิน หรือโรงงานจากพ่อฉันอีก”

            “เอื้อเปล่านะคะ”

ดูเหมือนว่านี่เป็นอีกครั้งที่คำปฏิเสธของเธอส่งไปไม่ถึงเขา เพราะคริสเตียนไม่ได้สนใจมันเลยสักนิด เขาใช้มือหนาจับมือของเธอที่ใช้ดันร่างของเขาออกห่างเอาไว้ กดมันไว้ข้างศีรษะก่อนจะก้มลงดูดกลืนยอดอกสีชมพูเข้าปาก ดูดดึงมันซ้ำๆ สลับกับปัดป่ายปลายลิ้นไม่หยุด

“อื้อออ”

ความหวามไหวที่ไม่เคยรู้จักแล่นลงไปยังเบื้องล่างจนอุรัสยาเผลอร้องออกมา เธอจิกเล็บลงบนไหล่กว้างแล้วครูดจนผิวสีแทนขึ้นรอยแดงเพื่อบรรเทาความรู้สึกที่หมุนวนอยู่ในร่าง

“หึ” เสียงหัวเราะที่หลุดออกมาจากลำคอหนาไม่ใช่เสียงหัวเราะสนุกสนาน แต่เป็นเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “ชอบใช่ไหม... ฉันก็ถามอะไรโง่ๆ เธอต้องชอบสิ ผู้หญิงชอบให้ฉันทำแบบนี้ให้ทั้งนั้น”

“...” น้ำตาที่หยุดไหลเพราะความตระหนกคลออีกรอบดวงตาอีกหน เขาช่างใจร้ายเหลือเกินที่พูดออกมาแบบนั้นทั้งๆ ที่กำลังทำแบบนี้กับเธอ และดูเหมือนว่าเขาจะคิดว่าเธอยังเจ็บไม่มากพอ เขาจึงลงมือแทงมีดแหลมคมลงมาที่หัวใจที่แหลกเหลวแทบไม่เหลือชิ้นอีกซ้ำอีกครั้ง...

“อยากได้ไร่งั้นเหรอ ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่เธอไม่มีวันที่จะได้มันไป แล้วอย่าคิดล่ะว่าตัวเองมีทะเบียนสมรสแล้วจะต่างจากผู้หญิงที่ผ่านมาของฉัน จนกว่าฉันจะได้ใบหย่า จากนี้ต่อไปเธอจะเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ หรือไม่ก็นางบำเรอของฉันเท่านั้น”

พูดจบเขาก็ก้มลงมา ขบเม้มผิวเนื้อเนียนอย่างไร้ความปราณี มือหนาบีบขย้ำทรวงอกจนมันปริแตกไปกับร่องนิ้ว  ปลายนิ้วบีบขยี้ยอดอกซ้ำ ยืนยันสิ่งที่เขาได้พูดไว้...

เธอจะเป็นได้เพียงแค่ ที่ระบายอารมณ์ หรือไม่ก็ นางบำเรอสำหรับเขา


อัพเพิ่ม


อุรัสยาพยายามต่อต้านเขาด้วยทุกวิถีทางที่คิดออก แต่ยิ่งเธอต่อด้านเขาก็ยิ่งลงน้ำหนักลงมามากขึ้นทั้งริมฝีปากและฝ่ามือ

แต่ไม่ว่าจะเจ็บกายเพียงใด เธอก็ยังดิ้นขลุกขลักไม่ยอมหยุด เพราะความเจ็บปวดทางกายมันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดทางใจ เธออยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อปกป้องหัวใจของตัวเองบ้าง และเพราะเขาเรียกร้องที่จะหย่า เขาก็ไม่สมควรได้สิ่งที่หวงแหนมาตลอดยี่สิบสองปีไป

“ถ้าไม่เซ็นใบหย่าให้ฉันตอนนี้ ก็หยุดเสแสร้งทำเป็นว่าไม่ต้องการเสียที”

“ก็เอื้อบอกแล้วไงว่าขอคุยกับคุณลุงก่อน แค่คืนเดียวเอง พี่รอหน่อยคะ ตอนนี้คุณลุงคงหลับแล้ว เอื้อไม่อยากปลุก...”

“ถ้าจะหย่าก็ต้องเป็นตอนนี้เท่านั้น”

น้ำเสียงดุดันที่หลุดออกมาจากริมฝีปากได้รูปทำให้เธอรู้ว่าตัวเองมีทางเลือกแค่สองทางที่เขากำหนดให้เท่านั้น นั่นคือ เซ็นชื่อลงบนใบหย่าตอนนี้หรือไม่ก็ หยุดต่อต้าน ยินยอมให้เขาย้ำยีเรือนร่าง เหมือนที่ยินยอมให้เขาขย้ำขยี้หัวใจมาตลอดหลายปี

ถ้าเลือกได้ เธอก็อยากเลือกข้อแรก แต่เธอไม่มีทางเลือก...

สำหรับคนอื่นเธอไม่รู้ว่า สัญญา มีไว้ทำไม แต่สำหรับเธอสัญญามีไว้ให้รักษา ดังนั้นเธอจึงเหลือทางเลือกแค่ทางเดียว 

อุรัสยากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะปิดเปลือกตาลง ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดตรงซอกคอเหมือนส่งผ่านความร้อนมายังร่างของเธอ  ไรหนวดที่ครูดกับผิวเนื้อทำให้เธอเกร็งไปทั้งร่าง มือหนาที่ลูบวนตรงหน้าท้องก่อนจะสอดผ่านขอบชั้นในตัวจิ๋ว

ปลายนิ้วที่แตะลงบนจุดอ่อนไหวทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก ความปรารถนาร้อนแรงพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง แต่สัมผัสเกินเลยนั้นก็ทำให้เธอตื่นตระหนกเช่นกัน ทว่าคำพูดที่หลุดออกจากริมฝีปากได้รูปหลังจากที่เงียบไปนานก็ทำให้ความรู้สึกเหล่านั้นถูกลบเลือนหายไป

            “ถามจริงหน้าเธอทำด้วยอะไร ปูนซีเม้นต์ หรืออิฐ คาร์ลอสปฏิเสธ ยังหน้าด้านแต่งงานกับฉันอีก”

“...” เสียงของเขาแผ่วเบา และอู้อี้จนแทบฟังไม่รู้เรื่องแต่กลับทำให้ร่างของเธอแข็งทื่อราวกับมันกลายเป็นปูนซีเม้นต์หรือไม่ก็อิฐอย่างที่เขาใช้ต่อว่า

“เธอคงไม่อยากให้คนที่เธอรักต้องอยู่อย่างทรมานใช่ไหม” เสียงของเขาแผ่วเบาลงกว่าประโยคก่อน แต่เธอก็ยังได้ยินหมดทุกถ้อยทุกคำ

“มะ...หมายความว่ายังไงคะ” ลำคอของเธอก็แห้งผากกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอก็นานนับนาที

“...”

แต่พอถามออกไปกลับไร้คำตอบรับจากคนที่เธอต้องการคำตอบจากเขา น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้เธออึดอัด และหายใจไม่ออกแต่ก็ไม่กล้าผลักร่างหนาออกห่าง และถึงจะบอกเขาว่าหนัก ให้เขาถอยออกไป เขาก็คงไม่ทำตามสิ่งที่เธอต้องการอยู่ดี เธอจึงได้แต่กัดฟันทน

แต่...

“พะ...พี่ค่ะ” อุรัสยาเอ่ยขึ้นอีกครั้งหลังจากรออยู่นานแต่อีกฝ่ายไม่ยอมตอบอะไรกลับมาสักที แถมเขายังนิ่ง ไม่ยอมขยับกายด้วย หญิงสาวค่อยๆ เบี่ยงหน้าไปมองคนที่ซุกซบใบหน้าลงกับไหล่ของตนอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา

เขาคงเมามากจนอยู่ๆ ก็หลับไปอย่างนี้

อุรัสยาถอนหายใจออกมาอีกหน ความโล่งอกตีปนกับความหนักหน่วงอยู่ในใจจนแยกแยะไม่ออก เธอโล่งอกที่ทุกอย่างมันหยุดลงก่อนที่มันจะเกินเลยไปมากกว่านี้ แต่คำถามที่ยังไม่ได้คำตอบก็ทำให้หัวใจเธอหนักอึ้งเหมือนมันถูกถ่วงด้วยหินก้อนมหึมา!


ตอนนี้แบ่งตอนผิด และเพราะเมื่อวานมีเหตุฉุกเฉินทำให้อัพไม่ได้ เดี๋ยวมาอัพให้อีกตอนนะคะ ขอเอาตัวเล็กน้อยแป๊บ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,111 ความคิดเห็น

  1. #114 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 10:12
    โหดกว่าพระเอกทุกคนของเหมยรึป่าวเนี่ย
    #114
    0
  2. #113 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 10:09
    โหดกว่าพระเอกทุกคนของเหมยรึป่าวเนี่ย
    #113
    0
  3. #84 dokao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 21:53
    สงสารนางจุง เจ็บเนอะ
    #84
    0
  4. #77 milkmps21 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 11:17
    วันที่18แล้วน้าาามันยังงงงงงงงง
    #77
    2
    • #77-1 milkmps21(จากตอนที่ 3)
      18 สิงหาคม 2560 / 11:18
      *มา แหะๆพิมผิด
      #77-1
    • #77-2 mhoeymhoey(จากตอนที่ 3)
      19 สิงหาคม 2560 / 10:20
      คอมพังค่ะ
      #77-2
  5. #76 sadah22 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 18:26
    พระเอกใจร้าย แล้วเอื้อจะทนได้ไหมนะ รอติดตามค่า
    #76
    0
  6. #74 Gigaset (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 16:31
    อีพระเอกนี่น่าเอาเปลือกทุเรียนตบจริงๆแค่อ่าน3บทนี้บอกเลยรอวันสมน้ำหน้าตอนทีรักนางเอก
    #74
    0
  7. #73 emmew2000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 13:05
    จะรอดูวันที่ไปอ้อนวอนเอื้ออออออออ
    #73
    0
  8. #72 emmew2000 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 13:05
    ใจร้ายยยยยยยย
    #72
    0
  9. #71 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:52
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #71
    0
  10. #70 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:52
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #70
    0
  11. #69 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:51
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #69
    0
  12. #68 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:51
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #68
    0
  13. #67 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:51
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #67
    0
  14. #66 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:49
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #66
    0
  15. #65 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:49
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #65
    0
  16. #64 linn-nalin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 21:56
    รอนะคะ
    #64
    0
  17. #63 Cheeryblue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 21:50
    ใจร้ายไปไหม ถ้าไม่รักก็ไม่ควรใส่ใจ  รังเกียจก็ไม่ควรแตะต้องสิ 
    #63
    0
  18. #62 namfon-1971 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:59
    รอเล่มคะ
    #62
    0
  19. #61 dokao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:47
    สงสารจุงเบย
    #61
    0
  20. #60 Narisara Nokkeaw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:31
    อยากตบอิคริสเตียน
    #60
    0
  21. #59 nana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 20:24
    อยากให้ถึง 18 ไวๆ ไร้ทจะได้มาทุกวัน
    #59
    0
  22. #58 darika0607 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 19:36
    มารอทุกวันเลย
    #58
    0
  23. #57 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 19:31
    แล.ดูพี่จะใจร้าย..กลบเกลื่อนความรูสึกหรือเปล่า
    #57
    0