หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 41 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,939 ครั้ง
    12 ต.ค. 63

ด้วยกำหมากดำในมือพระสนมหานเสียนเฟยจึงเป็นฝ่ายวางก่อน จุดแรกที่วางนั้นคือจุดดาว[1]สร้างความแปลกใหม่ให้พระสวามีที่โปรดปรานการเดินหมากมิน้อย ดวงเนตรคมมองเม็ดหมากอย่างครุ่นคิดว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหนก่อนจะวางเม็ดต่อไปตรงจุดบนซ้ายของกระดาน

 

สองฝ่ายต่างสลับวางหมากอย่างมีชั้นเชิงแต่ละเม็ดที่วางนั้นนับว่าครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วน และเป็นตาเดินของพระสนม 

'หึ!เดินพลาดเสียแล้วหรือ' พระขนงเรียวยกขึ้นพลางยิ้มอย่างเป็นต่อเมื่อเห็นแล้วว่าสนมรักก้าวพลาด ก่อนจะหยิบเม็ดหมากวางอย่างบรรจง ยามนี้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นอย่างฉับพลันเมื่อต่างฝ่ายต่างมุ่งขยายพื้นที่มากยิ่งขึ้นไม่ แต่แล้วร่างสูงหยุดชะงักโดยพลันอย่างตื่นตะลึง

'มิใช่! นางคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าเราจะเดินทิศทางไหน บ้าน่า! นางทำได้อย่างไร?'ร่างสูงสูดลมหายใจเข้าลึก ยามนี้หมากขาวแม้จะมีแต้มนำแต่มิแน่ว่าอีกไม่กี่ตาเขาจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำเสียเอง

ด้วยฝีมือของพระสนมหานเสียนเฟยนั้นนับว่าเหนือกว่าฮ่องเต้อยู่สองขั้น แม้จะออมมือให้แต่แต้มห่างที่ให้สวามีนำนั้นก็นับว่าไม่มากนัก ฮ่องเต้ที่ครุ่นคิดอยู่นานมองสบพระสนมอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายยอมแพ้ก่อน

"หม่อมฉันแพ้แล้วเพคะ ทรงพระปรีชายิ่งเพคะ"พระสนมหานเสียนเฟยตรัสพลางเก็บเม็ดหมากอย่างพระทัยเย็น ท่าทีนิ่งงันไปของพระสวามีแม้เหล่าข้ารับใช้จะมิทราบแต่มีหรือพระสวามีจะมิทราบ

"พวกเจ้าออกไปก่อน"เสียงรับสั่งเย็นทำให้ข้ารับใช้ที่ยืนอยู่มิห่างนั้นจำต้องเดินออกไปพลางปิดประตูอย่างเรียบร้อย

"มิคาดว่าเจ้าจะเดินหมากได้เก่งถึงเพียงนี้"ประโยคสั้นเรียบทำให้พระหัตถ์บางที่เก็บเม็ดหมากใส่โถหยุดชะงักเพียงครู่ก่อนจะเก็บต่ออย่างสบายๆ

"เสด็จพี่ทรงออมฝีพระหัตถ์ให้เสียมากกว่าเพคะ"พระสนมหานเสียนเฟยตรัสพลางสบพระเนตรคมสรวลยิ้มบาง

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ช่างเจรจานักนะเจ้า ต่ออีกสักกระดานได้หรือไม่ เราอยากเล่นแบบมิต้องออมมือ" ฮ่องเต้ตรัสพลางหยิบเม็ดหมากเสี่ยงทาย การเดินหมากกระดานที่สามของค่ำคืนนี้จึงเริ่มขึ้น

"เพคะ"สนมตอบรับพลางหยิบเม็ดหมากขึ้นมาเสี่ยงทาย ครานี้พระสนมได้หมากขาวทำให้พระสวามีที่กำหมากดำ เป็นผู้เดินก่อน การเดินหมากในรอบนี้พระสนมวางเม็ดหมากอย่างมีชั้นเชิงขึ้นไปอีกครั้ง รอบนี้จึงเป็นไปอย่างเคร่งเครียด แต่ละตาที่เดินนั้นนับว่าฮ่องเต้จำต้องตรึกตรองอยู่หลายครั้ง อดชื่นชมฝีพระหัตถ์การเดินหมากของพระสนมมิได้ แววพระเนตรที่ทอดมองนั้นจึงเจือความเลื่อมใสอยู่หลายส่วน

"แต่ละตาที่วางลงนั้นนับว่ามีความหมายมากนัก จะเดินหมากเช่นนี้ได้คงฝึกซ้อมมานานเชียว"

"สิบสามปีที่อยู่ตรงนี้หม่อมฉันมีเวลามากกว่าผู้อื่น จึงเรียนรู้จนเข้าใจเท่านั้นเพคะ"พระสนมตรัส พลางวางเม็ดหมากลงไปยังจุดขวาของบนกระดานเป็นการปิดเส้นทางการเชื่อมต่อของหมากดำ ยามนี้ครึ่งขวาบนกว่าสิบเอ็ดจุดได้ตาย[2]ลงแล้วไม่อาจพลิกฟื้นได้อีก ร่างสูงสูดหายใจเข้าลึกอย่างเสียดายด้วยหลงลืมตรงจุดนี้ไปเพียงนิดมิคาดว่าพระสนมหานเสียนเฟยจะเดินหมากได้รัดกุมเก็บทุกพื้นที่เช่นนี้

"เข้าใจ หมายความว่าอย่างไร"ฮ่องเต้ตรัสถามอย่างสนพระทัย ยามนี้พระองค์คาดเดาได้ว่าจะแพ้อยู่สามแต้ม ก่อนจะวางอย่างไม่ใส่ใจนักเพียงอยากรู้เสียมากกว่าว่าเหตุใดพระสนมรักจึงเอ่ยเช่นนี้

"หมากล้อมต่างจากหมากรุกเพคะ หมากรุกต่างมีหน้าที่กำหนด ทางเดินเคลื่อนไปนั้นมีขอบเขตจำกัด หากเป็นเบี้ยแล้วก็ถูกกำหนดให้ไร้ค่าในสายตา แต่หมากล้อมนั้นแตกต่างเพคะ หมากทุกเม็ดล้วนมีอิสระในการก้าวเดิน แต่ละเม็ดแต่ละตาที่วางลงนั้นมีความหมายทั้งสิ้นเพคะ หม่อมฉัน"หยุดประโยคก่อนจะมองสบพระสวามี "หม่อมฉันไม่อยากเป็นเพียงเบี้ยหมากที่ไร้ค่าเพคะ จึงต้องเรียนรู้มากกว่าผู้ใดเพคะ"

 

ฮ่องเต้ชะงักงันไปแววพระเนตรที่มองสบสนมรักนั้นไหวสั่นเล็กน้อย พระองค์ทราบความหมายโดยนัยทันที เขาหลงลืมนางไปได้อย่างไรกัน รูปโฉมมิได้เป็นรองสตรีนางใดแม้เพียงนิด แต่เขากลับมองข้ามนางไปอย่างไร้ราคา พระหัตถ์หนาที่กุมเม็ดหมากไว้เผลอปล่อยอย่างมิรู้ตัว

หานเสวี่ยเว่ยคุณหนูลือนามในอดีตถูกใส่ตรวนตีตราเป็นนางห้ามใช้ชีวิตอยู่ในวังหลวงเพียงลำพังและโดดเดี่ยว เบี้ยหมากที่ใช้ค้ำยันอำนาจสกุลอื่นยามเขามิอาจควบคุมกำลังได้ทั้งหมดเมื่อทุกอย่างสงบลงเด็กสาวผู้นี้ก็ถูกหลงลืมละเลยไปในที่สุด

"ตาเสด็จพี่แล้วเพคะ"พระสนมแสร้งสรวลยิ้มบางเพียงเห็นท่าทีของร่างสูงนางก็เข้าใจได้แล้ว

"อะ อืม"ตรัสตอบรับพลางหยิบเม็ดหมากเดินต่อ พระขนงเรียวผูกขมวดยุ่งจิตใจยามนี้เลื่อนลอยไปไกล

 

ตำหนักเฟิ่งหวง

สตรีร่างบางสูงศักดิ์ยืนเหม่อมองออกไปยังนอกหน้าต่างพลางถอดถอนหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย มิรู้ว่าอีกนานเพียงใดพระสวามีจึงจะหันมองเห็นค่าพระนางบ้าง

"ฮองเฮาเพคะ ฝ่าบาทเกรงว่าจะค้างที่ตำหนักเถาฮวาเพคะ"ตู้มามาสีหน้าสลดเพียงพระสนมหรูซูเฟยทรงครรภ์ ก็นับว่าสร้างความเจ็บช้ำมากแล้วยามนี้พระสนมหานเสียนเฟยกลับเป็นที่โปรดปรานกว่าผู้ใดอีก

 

แววพระเนตรแข็งกร้าวขึ้นอย่างฉับพลัน ค่ำคืนนี้ฝ่าบาทจำต้องเสด็จมายังตำหนักพระนางต่างหาก รอเกือบค่อนคืนคำตอบที่ได้รับทำให้ขัดเคืองพระทัยมิน้อย

 

"อืม เสวี่ยเว่ยมิใช่คนเขลาแต่ไหนแต่ไรเพราะนางระวังตัวมิน้อยจึงอยู่ได้ถึงยามนี้ มิรู้คราวนี้นางจะเล่นไม้ไหนอีก จับตาดูนางให้ดีหากมีเรื่องใดเร่งด่วนต้องรีบมารายงานข้า ต้องมั่นใจว่าหญิงนางนี้มิอาจมีโอรสได้เข้าใจหรือไม่"

 

"เช่นนี้บ่าวจะรีบจัดการโดยไวเพคะ"ตู้มามารับคำสั่งอย่างไม่ปริปากแย้ง เพื่อมิให้เกิดความผิดพลาดของตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างไรผู้ใดที่ไม่เกี่ยวก็จำต้องตัดทิ้ง

"อาหวางอยู่ตำแหน่งรองเจ้ากรมอาญามานานเกินไปแล้ว ให้เขาได้เลื่อนตำแหน่งเสียเป็นเจ้ากรมอาญาเสียที"ฮองเฮาตรัสถึงรองเจ้ากรมอาญาถังอิวหวางหลานชายที่เกิดแต่พี่ชายแท้ๆของพระนาง

 

ยามนี้หากนับยศทางตำแหน่งแม้สกุลถังจะมีบุตรหลานมากกว่าแต่การเลื่อนยศไม่มีผู้ใดโดดเด่นพอให้สนับสนุนเท่าใดนัก ทั้งบิดาก็วางมือไปเสียนานแล้วนอกจากแม่ทัพทิศทักษิณผู้เป็นพี่ชายก็มิมีผู้ใดที่ดูจะพึ่งพาได้ หากหลานชายขึ้นเป็นเจ้ากรมอาญาจะดึงฐานออกจากสกุลหานได้อยู่มาก ด้วยยามนี้เจ้ากรมอาญาเจียงหนานไห่บิดาหานฮูหยินฉุดรั้งก้าวเดินของพระนางมากนัก

 

"เข้าใจแล้วเพคะ"ตู้มามายอบกายอย่างนอบน้อม ความโชคดีของนายสาวของตนนั้น คือการได้แต่งเข้าเป็นพระชายาเอกตั้งแต่ฝ่าบาทยังเป็นเพียงองค์ชายดังพระสนมหรูซูเฟยและพระสนมหวังกุ้ยเฟย หากไม่เช่นนั้นตำแหน่งนี้คงมีพลิกผันมิน้อย เพื่อให้คงอยู่ตำแหน่งนี้ได้ฮองเฮาเองก็จำต้องชิงลงมือก่อนเช่นกัน

 

"ฮองเฮาพะยะค่ะ"เฉากงกงขันทีคนสนิทอีกคนยอบกายนอบน้อม สีหน้าหวาดวิตกของบ่าวรับใช้ ทำให้พระนางจำต้องถอนหายใจอีกครั้งก่อนตรัส

 

"ว่าอย่างไรอีก"

 

"นางกำนัลเจี๋ยหรานตั้งครรภ์แล้วพะยะค่ะ"เฉากงกงเอ่ยจบก็รีบหมอบกายไหวสั่น

"ตั้งครรภ์ ช่างเป็นฤดูเหลือเกินนะพากันตั้งครรภ์กันอย่างพร้อมหน้า"เสียงเย็นเรียบนิ่งไร้ระลอกคลื่น ชวนให้คนฟังไหวสั่น

"ฮองเฮา น่ะ นาง นางลักลอบเขียนสารส่งให้ฝ่าบาทด้วยพ่ะย่ะค่ะ"เฉากงกงใบหน้าเห่อร้อนแดงก่ำคล้ายจะร่ำไห้เต็มที

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่เลวๆ ใช้ได้ เช่นนั้นเจ้าคิดว่านางควรจะได้รับผลอย่างไรดี"ฮองเฮาสรวลยิ้มหัวเราะทั้งน้ำตา นางกำนัลสาวผู้นี้อาจหาญเกินไปแล้วเพียงอุ่นเตียงให้ฝ่าบาทครั้งสองครั้งก็ปล่อยให้ตนเองตั้งครรภ์ได้ทั้งยังหักพระพักตร์พระนางไม่รู้สูงต่ำอีกเช่นนี้แล้วไม่ต้องเอ่ยก็ทราบได้ในทันทีว่าฝ่าบาทคงไม่มาตำหนักเฟิ่งหวงอีกนาน ทั้งยังดูแคลนเสียได้อีกว่าจัดการงานฝ่ายในไม่เรียบร้อย

"ฮองเฮา"ตู้มามาเอ่ยเสียงสั่นเครือ เรื่องนี้นับเป็นเรื่องใหญ่เกรงว่าพรุ่งนี้คงเป็นที่เล่าลือเป็นแน่

 

"หมู่นี้มิรู้เป็นอย่างไรดูวังหลังมิอาจควบคุมได้เสียแล้ว หากหญิงงามเหล่านี้กลายเป็นมนุษย์สุกรคง[3]จะดี เจ้าว่าเช่นนั้นหรือไม่อาหลี่"สิ้นเสียงรับสั่งบ่าวรับใช้ที่ได้ยินต่างสูดลมหายใจเข้าลึกยอบกายหมอบลงอย่างนอบน้อม

"ฮองเฮาทรงพระปรีชา หม่อมฉันจะจัดการให้เรียบร้อยเพคะ"ตู้มามารีบเอ่ยรับ

ตำหนักอิงฮวา

ทอดพระเนตรมองบุตรสาวหลับไหลในอ้อมแขนไปอย่างเหนื่อยอ่อน พระพักตร์งามบิดเบี้ยวขึ้นอีกครา เมื่อทราบว่าเพราะเหตุใดบุตรสาวจึงเป็นเช่นนี้ก่อนจะค่อยๆดึงแขนที่ให้องค์หญิงสามหนุนนอนตั่งหมอนออกมา พระสนมหลงเต๋อเฟยสืบพระบาทอย่างบางเบาด้วยเกรงบุตรสาวจะตื่นออกมายังห้องโถง

"คุณหนูสามเผยตัวตนสร้างชื่อเสียงดีงามโดดเด่นเช่นนี้ แสดงว่าจ้าวเย่วสิ่นมิอาจคุมคนของนางได้แล้วเพคะ" เฉินอิงว่าพลางยกชาอุ่นให้นายสาวดื่มดับกระหาย

 

"นอกจากแย่งอาเหล่ยไป สารเลวหานเสวี่ยถิงตายไปยังทิ้งมารหัวขนมาจองผลาญลูกข้าอีกนังโง่จ้าวเย่วสิ่น ข้าอุตส่าห์ชุบเลี้ยงดูแลอย่างดีกลับสร้างเรื่องถึงเพียงนี้เสียเวลานัก บอกอาฮวาจัดการลงมือโดยไว ผู้ใดที่เลี้ยงไม่เชื่องก็ลงมือซะ" พระสนมหลงเต๋อเฟยวางจอกชาลงก่อนจะผรุสวาทอย่างเจ็บแค้น ด้วยในอดีตหากมิเพราะหานเสวี่ยถิงพระนางคงได้ออกเรือนไปกับโอวหยางเหล่ยเสียแล้ว นึกขึ้นมาคราใดเพลิงแค้นนี้ก็ลุกโชนโหมกระพือขึ้นอีกครา

 

"พระสนมเพคะ!"ชุ่ยหลางตะโกนพลางกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหา

 

"เบาเสียงหน่อยลูกข้าหลับอยู่มิเห็นหรือไร มีอันใดอีก"สุรเสียงเย็นเยียบตรัสอย่างมีโทสะ

"คืนนี้ฝ่าบาททรงประทับตำหนักเถาฮวาอีกแล้วเพคะ"กล่าวได้เพียงเท่านั้นก็รีบย่อกายรับจอกชาลายครามชั้นเลิศที่นายหญิงขว้างปาใส่

 

"หานเสวี่ยเว่ย นังแพศยา! ทั้งพี่ทั้งน้อง มันจะอยู่เป็นหอกข้างแคร่คอยทิ่มตำข้าไปอีกนานเพียงใดกัน!" หลงไป๋หลินบีบกำมือแน่น ดวงตาหวานแข็งกระด้างขึ้นอย่างฉับพลัน

 

"ทำอย่างไรดีเพคะ"เฉินอิงแววตาไหวสั่นยามนี้ทั้งองค์หญิงสามก็ถูกรัศมีโอวหยางฮวนเล่อกลบจนมิด ทั้งพระสนมเองก็ถูกหานเสวี่ยเว่ยเรียกความโปรดปรานไปจนสิ้น

 

"หากปล่อยไว้นานกว่านี้เกรงว่าข้าคงจะดับดิ้นเสียเอง ถึงเวลาที่ซูเฟยควรตอบแทนข้าบ้าง หากนางเสียลูกไปพร้อมนังเสวี่ยเว่ยจำต้องถูกประหารเจ้าเห็นเป็นเช่นใด?"พระสนมหลงเต๋อเฟยตรัสพลางมองสบเฉินอิง 

“เพคะ พระสนม บ่าวจะรีบลงมือเพคะ”เฉินอิงยอบกายรับคำอย่างว่าง่าย 

 

ตำหนักเหลียนฮวา

คำพูดของโอรสรักลอยวนเข้ามาในห้วงคำนึงอีกครา พระสนมหวังกุ้ยเฟยสีพระพักตร์หมองคล้ำขึ้นอย่างฉับพลัน

'เสด็จแม่ลูกยังมิได้เลือกพระชายาเลยนะพ่ะย่ะค่ะ ในเดือนสิบนี้ขอเสด็จแม่ เลือกคุณหนูสามสกุลโอวหยางด้วยพ่ะย่ะค่ะ'

"พระสนมดึกมากแล้วนะเพคะ ทรงบรรทมก่อนเถอะเพคะ"ปิงเย่เอ่ยเสียงแผ่ว

 

"จะให้หลับลงได้อย่างไร ยามนี้นังเสวี่ยเว่ยมิรู้มาไม้ไหนกันแน่ ไหนคุณหนูสามนางนี้อีก มิใช่หลานนางหรอกหรือ ข้าจะเกี่ยวดองกับนางได้อย่างสนิทใจได้อย่างไรกันหากเสวี่ยเว่ยตั้งครรภ์ขึ้นมาจะแน่ใจได้อย่างไร ว่าหลานของนางจะมิแปรพักตร์" หวังฟางเซียนถอดถอนหายใจเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อช่วงหัวค่ำที่โอรสรักเสด็จมาหายังตำหนัก คำยืนกรานหนักแน่นว่าจะแต่งกับคุณหนูสามให้ได้ 

 

"องค์ชายเจ็ดมิเคยคาดการณ์สิ่งใดผิดพลาดเกรงว่าครานี้คงคิดดีแล้วเพคะ"ปิงเย่ว่าพลางประคองนายสาวกลับห้องบรรทม

 

"มันมิได้ง่ายดายถึงเพียงนั้น ผู้ใดต่างรู้ดีว่าหากเกี่ยวดองกับสายโลหิตหานเสวี่ยถิงย่อมเป็นปฏิปักษ์กับไป๋หลินเป็นแน่เช่นนี้แล้วจะเอาฐานเสียงสกุลหลงคงยาก"พระสนมหวังกุ้ยเฟยตรัสพลางสอดกายในผ้าแพรเตรียมบรรทม

 

"เช่นนี้หากเป็นคุณหนูใหญ่เกรงจะดีกว่าแม้มีชื่อเสียงด่างพร้อยไปในยามนั้นแต่อย่างไรเรื่องราวคลี่คลายไปมากแล้ว หากพิธีบวงสรวงในเดือนเก้านี้ ไต้ซือฉางเลือกคุณหนูโอวหยางม่านอิงเป็นผู้ร่ายรำขอพรฟ้าคงจะกู้ชื่อเสียงกลับมาได้มากนักเพคะ"ปิงเย่เอ่ยแนะนำเพราะอย่างไรยามนี้สกุลโอวหยางก็ยังอยู่ในมือของจ้าวเย่วสิ่นทั้งนางยังเป็นบุตรสาวบุญธรรมสกุลหลงด้วยมิมีทางจะถูกละเลยโดยง่ายแน่

 

"อาเย่เจ้าช่างเฉลียวนัก เอาเช่นนี้เรื่องนี้ข้าจะหารือไป๋หลินในวันพรุ่ง"พระสนมหวังกุ้ยเฟยตรัสอย่างโล่งพระทัย งานชมบุปผาที่จะจัดขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้าหากนางช่วยอีกแรงทั้งยังสนับสนุนมิแน่ว่าอาจเป็นไปได้

 

จวนสกุลหาน

รถม้าสกุลหานประดับหรูหราภายในพื้นที่กว้างนั้นยามนี้มีคุณหนูสามและสาวใช้จี้หลินพร้อมอาเฉียวนั่งรวมกัน จี้หลินที่สังเกตได้ถึงความผิดปกติของนายสาวมองโอวหยางฮวนเล่ออย่างกังวล ใบหน้าซีดเผือดของเด็กสาวราวกับกระต่ายน้อยเจอพรานป่าท่าทีตื่นตระหนกระแวดระวังภัยอยู่มิน้อย

 

โอวหยางฮวนเล่อนั่งนิ่งครุ่นคิดอย่างวิตก เมื่อครู่นางเห็นแววพระเนตรคู่นั้น พระพักตร์หล่อคมที่ล่อลวงนางให้หลงกลติดกับ ดวงเนตรของมัจจุราชวาวโรจน์ราวกับมีแผนในพระทัย 

 

‘จำได้ว่าปีหน้าองค์ชายเจ็ดจะเลือกคู่หมาย ปีต่อมาแต่งพี่หญิงใหญ่แต่เช่นนี้แล้วความคิดเขาย่อมแปรเปลี่ยน ผู้ใดจะเหมาะสมเล่าหากมิใช่นาง'เพียงคิดมาถึงตรงนี้โอวหยางฮวนเล่อเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงในชาตินี้ชีวิตของนางต้องเปลี่ยนไป นางจะแต่งกับเหล่าองค์ชายไม่ได้มิเช่นนั้นก็เท่ากับต้องเปิดศึกกับท่านน้าเองเสียแล้ว หากทุกอย่างได้ผลท่านน้าเกิดตั้งครรภ์นางย่อมถูกระแวงไปด้วย 'เช่นนี้ไม่ดีแน่แต่อย่างไรชาติภพนี้นางก็มิได้อยากออกเรือน แต่ออกจำเป็นเล่าฝันไปเถอะคนสารเลวแต่งกับคนเช่นเจ้า เกรงว่าแต่งกับขอทานยังจะดีเสียกว่า’

“คุณหนู”จี้หลินเอ่ยเสียงแผ่วหวังปลุกโอวหยางฮวนเล่อให้ตื่นจากภวังค์

“วะ ว่าอย่างไร”โอวหยางฮวนเล่อราวกับถูกดึงสติกลับมาเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ 

"ถึงจวนสกุลหานแล้วเจ้าค่ะ"จี้หลินว่าพลางลงจากรถม้าพลางช่วยคุณหนูสามลง

 

 

 

[1] จุดดาว จุดเด่นเก้าจุดบนกระดานหมากค่ะใช้เล่นหมากต่อเกม

[2]พื้นที่ตายแล้ว ในที่นี่เราจะกล่าวได้ว่าตรงจุดนั้นเราได้เสียไปแล้วจะแก้ไขก็ไม่คุ้มค่ะทิ้งแต้มตรงนั้นไปแล้วเดินส่วนอื่นต่อค่ะ ทั้งนี้ในอดีตการเดินหมากล้อมไม่มีการนับแต้มต่อนะคะกฎในการเล่นที่ผู้เขียนใส่ลงไปนั้นจะกล่าวถึงการเดินหมากในสมัยปัจจุบันค่ะ

[3] มนุษย์สุกร หรือ “หมูคน” (人彘/ ren zhi) โกนหัวล้าน แขนขาถูกตัดขาด ถูกควักลูกตาทั้งสองข้าง เหลือเพียงกระบอกตามเป็นโพรง เนื้อหนังเลอะเทอะ cr.ข้อมูลดีๆจาก เพจคุยสามก๊ก ถกไซ่ฮั่นค่ะ

 

 

สวัสดีผู้อ่านทุกท่านค่ะ ขอบคุณอีกครั้งที่อยู่ด้วยกันจนถึงตอนนี้ นับว่าเราผ่านช่วงแรกของต้นเรื่องไปแล้วค่ะ ต่อจากนี้เรื่องราวจะหนักหน่วงมากจริงๆหวังว่าทุกท่านจะอยู่เป็นกำลังใจให้กันต่อไปนะคะ ขอบพระคุณทุกๆท่านที่สนับสนุนผู้เขียนเสมอมา ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้ค่ะ ไว้พบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.939K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,890 ความคิดเห็น

  1. #1749 Cnpt (@Sweetbt) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 15:02
    ในวังเจ้มจ้นมาก
    #1,749
    0
  2. #1212 kulyasalin2 (@kulyasalin2) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 20:30
    แค่บทแรก ก็ต้องตัดสินใจว่าจะอ่านต่อรึป่าวกันเลยทีเดียว แค่บทแรกก็รู้อารมณ์เรื่องคือล้างแค้นเลือดสาดดำดิ่งเทาหม่นแน่แล้ว .....อ่านแล้วยาววางไม่ลงไม่หลับไม่นอน 55555 แต่ไรท์บอกต่อจากนี้หนักหน่วง? คือเอ๊ะ! ที่ผ่านมานี่ไม่หนักอีกเหรอไรท์ ยังมีขั้นกว่าได้อีก?
    #1,212
    0
  3. #1211 pkst (@pkst) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 13:26
    แต่งกับคุณชายปู้เถอะ เราชื่อว่ามันมีซัมติง
    #1,211
    0
  4. #1209 peempaam (@peempaam) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 20:10
    ไรท์ค่ะ หน่วงให้สุดแล้วหยุดที่สุขนิยมค่ะ รีดรับได้
    #1,209
    0
  5. #1208 RanyaBunthom (@RanyaBunthom) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 19:22
    เอ่ออ..เรื่องนี้มีพระเอกมั้ยค๊าาาาา
    #1,208
    0
  6. #1207 rainy_nf (@rainy_nf) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 17:10

    รอตามติด รอติดตามค่า

    #1,207
    0
  7. #1206 ohsen9488 (@ohsen9488) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 16:48
    ถ้ามีเรื่องแยกของหานเสียนเฟยกับฮ่องเต้ คือแบบชั้นจะกรี๊ดดดด มันดีมาก
    #1,206
    0
  8. #1205 Porpunminna (@Porpunminna) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 14:59

    มาต่อเร็วๆนะค่ะ รออ่าน
    #1,205
    0
  9. #1204 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 14:00
    สนใจเขียนเรื่องเเยกไหมคะ5555 พระสนมกับฮ่องเต้อะค่ะอยสกอ่านเลยยย
    #1,204
    0
  10. #1203 zton9397 (@zton901) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 14:00
    ตื่นเต้นมากกกพึ่งเคยอ่านนนรออออค่ะรอ
    #1,203
    0
  11. #1199 Around_Me (@Around_Me) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 22:48

    อาฮวาคืออนุหนึ่ง?? ฮ่องเต้ทำอะไรอยู่ สนมตัวเองสอดมือมายุ่งกับเรื่องในบ้านขุนนาง เพราะพลาดหวังจากผู้ชายไม่รู้เลยเหรอ??? งงเด้

    #1,199
    0
  12. #1198 rainy_blue_ (@rainy_blue_) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 22:23
    ยังจะหนักกว่านี้อีกหรอคะ บางตอนก็คือกลั้นหายใจตอนอ่านแล้วนะ 5555
    #1,198
    0
  13. #1197 Tongmam (@tongmam) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 21:32
    พระเอกใครเนี่ย ไรท์ไม่มีเงินจ่ายค่าตัวเหรอ

    เมื่อไหร่พ่อนางจะกลับมารู้ความจริงสักที
    #1,197
    0
  14. #1196 OingWannaporn (@OingWannaporn) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:45
    ตอนนี้ลุ้นคู่ฮ่องเต้กับพระสนน้านางเอกมาก5555
    #1,196
    0
  15. #1195 kwanDD (@kwanDD) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:17
    สนุกมากๆ เลยค่ะ ลุ้นทุกตัวละคร มาต่อไวๆ นะคะ
    #1,195
    0
  16. #1193 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 19:32
    จื่นเต้นตลอดลุ้นน้อง ก้เกม
    #1,193
    0
  17. #1192 guanyin2124 (@guanyin2124) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 18:42

    ไม่ต้องหลับต้องนอนกันเลย...ไรท์จะแต่งเก่งไปไหนคะ...ตื่นเต้นได้ทุกตอน 😆

    #1,192
    0
  18. #1190 jp101232 (@jp101232) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 16:36
    สนุกมาก อ่านมาตั่งแต่ตอนเช้าแล้วค่ะ รวดเดียวเลย วางไม่ลง
    #1,190
    0
  19. #1189 babysiwarat3 (@babysiwarat3) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 16:19
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #1,189
    0
  20. #1188 sopheakrujin (@sopheakrujin) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 14:46

    จะรอตอนต่อไปนะค่ะ
    #1,188
    0
  21. #1186 lunaluzz (@saynam_m) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 13:34

    สนุกมากค่ะ อ่านรวดเดียวจบเลย 🥰
    #1,186
    0
  22. #1185 Bowlie (@bowlie) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 13:29
    จะติดตามอ่านนะคะ
    #1,185
    0
  23. #1184 hokutou (@hokutou) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 13:25

    รอความหน่วง
    #1,184
    0
  24. #1183 suawadee (@suawadee) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 11:11

    จะติดตามอ่าน และเป็นกำลังใจให้ไรท์คร้าา
    #1,183
    0
  25. #1182 Prapailoma (@Prapailoma) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 11:06
    สนุกมากค่ะ..รอน่ะค่ะไรท์
    #1,182
    0