หวนเล่ห์คืนนาง

ตอนที่ 17 : หวนคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,872 ครั้ง
    13 ก.ค. 63

"งานที่จวนยุ่งนักเจ้าค่ะผู้น้อยจึงมิอาจมาได้ทำได้เพียงนั่งสวดมนต์ภาวนาศีลทุกเช้าเย็นให้เล่อเอ๋อร์ปลอดภัย ได้ข่าวว่าเมื่อเช้ามีคนพบเห็นสตรีแปลกหน้าทำทีไปขอดูบัญชีร้านค้าสินเดิมของเล่อเอ๋อร์นั้นผู้น้อยมิทราบว่าพลาดอันใดไป เล่อเอ๋อร์บุตรรักของผู้น้อยฟื้นหายดีแล้ว หรือเป็นผู้ใดเกิดหวงสินเดิมที่ให้ลูกสาวผู้ล่วงลับไปแล้วขึ้นมา ใช้โอกาสที่เล่อเอ๋อร์พักที่นี่และล้มป่วยทวงคืนก็มิรู้ได้ จึงอยากมาดูลูกของผู้น้อยเสียหน่อยเจ้าค่ะ เล่อเอ๋อร์นั้นอย่างไรก็ยังเด็กนักอยู่กับผู้ใดก็ถูกเป่าหูโดยง่าย"ฝีปากคมกล้าต่อว่าอย่างโจ่งแจ้งทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าหานชาวาบไปทั้งร่างผู้ชราบีบกำมือแน่นข่มโทสะ

 

 

"โอวหยางฮูหยินคิดมากไปเสียแล้ว เป็นบ่าวของข้าที่เข้าใจผิดเท่านั้นสอบถามผิดร้านไป เดิมเมื่อก่อนทุกร้านย่อมเป็นของข้าผู้นี้ บ่าวข้าผู้นี้มิได้ไปเก็บนานเลยเข้าใจผิด ทรัยพ์สินที่ให้บุตรสาวไปแล้วข้าผู้นี้จะไปนำคืนมาได้อย่างไรกัน มีเพียงแต่คนชั่วเลวทรามเท่านั้นจึงคิดได้ถึงเพียงนั้นฮูหยินว่าใช่หรือไม่? " ฮูหยินผู้เฒ่าหานข่มใจพลางตอบกลับอย่างฉะฉานไม่ลืมจิกกัดโอวหยางฮูหยินคืนเช่นกัน

 

จ้าวเย่วสิ่นใบหน้าตึงขึ้นกว่าสามส่วนขบเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงบีบกำมือในแขนเสื้อแน่นเก็บอารมณ์ตอบกลับไปเช่นกัน"จะมีผู้ใดทำเช่นนั้นได้เล่าเจ้าคะ เล่อเอ๋อร์เป็นเด็กดีทั้งยังอ่อนโยนนักตัวข้ายังหลงรักเอ็นดูนางพร้อมยกทุกสิ่งอย่างให้นางทั้งหมดได้เช่นกัน หลายวันมานี้มิได้พบก็กังวลใจมิน้อย ยิ่งอยู่ที่นี่นานเท่าใดอาการก็ยิ่งทรุดเท่านั้นผู้น้อยจึงพาท่านหมอมาด้วยหวังจะมาช่วยอีกแรง"จ้าวเย่วสิ่นกล่าวยังไม่ทันจบก็ถูกหานฮูหยินสวนขึ้นทันควัน

 

"ฮ่าฮ่าฮ่า น่าขันมิน้อยเลยเล่อร์เอ๋อร์อยู่ที่จวนสกุลโอวหยางถูกวางยาพิษปางตายหากมิได้มาที่นี่เกรงว่าจะได้สิ้นชีพไปเสียแล้ว"หานฮูหยินจีบปากจีบคอเอ่ยเสียงเล็กแหลมไม่วายแขวะไปด้วยหนึ่งครั้ง จ้าวเย่วสิ่นสูดลมหายใจเข้าปอดกลั้นใจเอ่ยต่อแม้จะขุ่นมัวปวดหนึบในอกเพียงใด

 

"เรื่องราวที่ท่านกล่าวมานั้นมิผิด ตัวข้ารู้สึกผิดนักที่ปล่อยให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นได้ วันนี้จึงนำพาท่านหมอมาด้วยหวังเป็นอย่างยิ่งว่าฮูหยินผู้เฒ่าหานจะให้เข้าพบเล่อร์เอ๋อร์เจ้าค่ะ"จ้าวเย่วสิ่นมองสบนิ่งยืนกรานหนักแน่นว่าอย่างไรก็ต้องเข้าพบโอวหยางฮวนเล่อให้จงได้หากโอวหยางฮวนเล่อร์มิได้เป็นอะไรแผนการลักพาครั้งนี้สกุลหานอย่างไรก็นับว่าต้องสงสัยเช่นกัน

 

"หากโอวหยางฮูหยินยืนกรานเช่นนั้นก็เชิญ อาเฉียวให้คนยกฉากม่านกั้นไปด้วย"ฮูหยินผู้เฒ่าหานปราศัยถ่วงเวลา ดึงรั้งจ้าวเย่วสิ่นมากว่าเค่อก็รู้แน่ว่ามิอาจทำสิ่งใดได้อีก จึงสั่งบ่าวรับใช้นำทางตรงไปยังเรือนพักของโอวหยางฮวนเล่อทันทีก่อนเดินคล้อยหลังตามไปเช่นกัน

 

จ้าวเย่วสิ่นผงะถอยหลังเล็กน้อยเมื่อกลิ่นฉุนของสมุนไพรหลากชนิดลอยวนคละคลุ้งออกจากบานประตูใหญ่พลางคิดว่าเหตุใดมันจึงมีกลิ่นแรงถึงเพียงนี้ก่อนจะขยับกายเยื้องย่างเข้าไปภายในห้องนอน ม่านโปร่งถูกมือบางปัดออกอย่างแรงก่อนจะตรงไปยังเตียงนอน บุตรสาวเลี้ยงในสภาพชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อนอนหายใจแผ่วอยู่บนเตียง จ้าวเย่วสิ่นยกยิ้มเหยียดก่อนจะตรงเข้ามามองเด็กสาวไม่ลืมยกมืออังหน้าผากความร้อนที่แผ่ซ่านออกมาทำให้นางต้องถดมือออกในบัดดลก่อนจะหันไปมองว่าผู้ใดถือถังใบโตเต็มไปด้วยน้ำเข้ามาใกล้

 

เป้ยหลินยกถังน้ำเปล่าพร้อมผ้าเตรียมมาเช็ดกายให้นายสาวก่อนจะรีบวางถังน้ำยังพื้นห้องหยดน้ำกระเด็นเลอะพื้นเป็นวงก่อนจะเงยสบจ้าวเย่วสิ่นพลางยอบกายทำความเคารพ"คารวะนายหญิงผู้น้อยมาเช็ดตัวให้คุณหนูเจ้าค่ะ"

 

"อืม รีบเช็ดสิลูกข้าตัวร้อนราวกับไฟเช่นนี้ได้อย่างไรกัน สะเพร่านัก"ว่าพลางรีบเดินออกไปนั่งรอยังห้องโถงพลางชวนท่านหมอนั่งรอเช่นกัน

ราวสองเค่อเป้ยหลินจึงออกมาแจ้งว่าโอวหยางฮวนเล่อตื่นพอดีอยากพบจ้าวเย่วสิ่น

หญิงสาวไม่รอช้าสืบเท้าโดยไวตรงไปหาบุตรสาวเลี้ยง

 

"ลูกรักแม่เป็นห่วงเจ้านักเหตุใดอาการของเจ้าถึงทรุดเพียงนี้แม่พาท่านหมอมาด้วยพวกเขาเก่งกาจมากฝีมือให้ตรวจเจ้าหน่อยคงดีมิน้อย"ว่าพลางใช้มืออังทั่วหน้าพลางเลิกแขนเสื้อหญิงสาวเพื่อตรวจให้แน่ใจว่านางมิได้แกล้งป่วย ความร้อนที่ไม่ลดเลยแม้จะเช็ดตัวแล้วทำให้นางต้องคิดเสียใหม่ว่าบุตรสาวเลี้ยงอาจป่วยจริงๆ

 

"ท่านแม่ ท่านแม่ข้าคิดถึงท่าน"โอวหยางฮวนเล่อร่ำร้องแสร้งทำน้ำเสียงสั่นเครือโอบกอดจ้าวเย่วสิ่นไว้แน่นออดอ้อนดังเช่นปกติ

 

"โธ่ลูกรักเจ้าเป็นหนักถึงเพียงนี้ใจแม่แทบแตกสลาย อย่างไรให้ท่านหมอตรวจหน่อยเถอะ"จ้าวเย่วสิ่นว่าพลางจะผละออกจากโอวหยางฮวนเล่อเพื่อไปตามท่านหมอที่ตนพามาด้วย นางมิใช่คนที่จะยอมเชื่อสิ่งใดโดยง่าย ตราบใดที่ยังมีความเป็นไปได้ว่าโอวหยางฮวนเล่อมิได้ป่วยจริงๆ นางจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อยืนยันความคิดตน

 

"ข้าเกลียดท่านหมอ ออกไป! สั่งพวกเขาออกไป! " นิสัยเดิมของนางนั้นเจ้าอารมณ์และเอาแต่ใจนางจึงใช้ประโยชน์ตัวตนในอดีตเริ่มปาข้าวของอาละวาดอย่างหนักหน่วงจนหอบหายใจไม่ทันใบหน้าเล็กขาวซีดจนเป้ยหลินต้องมาประคองนายสาวที่พยายามลุกอาละวาดให้นั่งอิงพนักเตียงไว้ จ้าวเย่วสิ่นเก็บสีหน้าแทบไม่อยู่พอดีกับท่านยายและน้าสะใภ้ก้าวเข้ามาเช่นกัน

 

"ไม่ได้ยินที่หลานสาวข้าพูดหรือไร หรือแม่ใหญ่เช่นเจ้าชอบทำการฝืนใจหลานข้าหรือ หลานข้าล้มป่วยก็เพราะเจ้ายังกล้าทำให้นางอาการทรุดหนักอีกหรือไร ออกไป! "หานฮูหยินใช้โอกาสที่เหนือกว่าอยู่หนึ่งก้าวเริ่มการตวาดไล่แขกทันที

 

"เล่อเอ๋อร์แม่เองลูกรักใจเย็นๆ ก่อนนะลูกแม่เพียงเป็นห่วงเจ้าเท่านั้นหากเจ้ามิชอบนั่นก็ย่อมได้แม่จะให้พวกเขาออกไป"จ้าวเย่วสิ่นยกมือบางลูบปลอบปัดปอยผมที่ปรกรกหน้าให้เข้าที่ก่อนจะหยิบเอาสาสน์ฉบับหนึ่งที่เขียนไว้คลี่ส่งให้โอวหยางฮวนเล่อได้อ่าน

 

"อิงเอ๋อร์เป็นห่วงเจ้ามากจึงฝากจดหมายนี้มาให้เจ้า ลองอ่านดูสิจ๊ะ"จ้าวเย่วสิ่นเหยียดยิ้ม การพาท่านหมอมาตรวจดูอาการนับเป็นแผนจับผิดหนึ่ง แต่การทดสอบโอวหยางฮวนเล่อล้วนมีหลายทาง พฤติกรรมเมื่อหลายวันก่อนที่จู่ๆ ก็เปลี่ยนไปของเด็กสาวยังตราตรึงในความรู้สึก ลูกเลี้ยงที่มิรู้แม้ตัวอักษรกลับหยิบจับพู่กันตวัดวาดภาพลงนามได้เช่นนั้นทั้งจู่ๆ ฮูหยินผู้เฒ่าหานก็มาช่วยบุตรสาวเลี้ยงได้ทันท่วงทีมันน่าสงสัยจนนางอดระแวงมิได้ว่าเด็กนางนี้หาได้ขลาดเขลาแต่แสร้งโง่งมต่างหาก แววตาหรี่เล็กจับพิรุธโอวหยางฮวนเล่อที่คลี่สาส์นออกด้วยมือสั่นเทา

 

'รู้หรือไม่แม่เจ้าร้องขอข้าอย่างไร นางขอให้ข้าไว้ชีวิตเจ้าและพี่ชายทั้งที่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด' โอวหยางฮวนเล่อดวงตาไหวสั่นข่มกลั้นอารมณ์นางจะเผยตัวมิได้เด็กสาวมองสาส์นในมือนิ่ง นัยน์ตาหงส์เริ่มร้อนแดงก่ำโอวหยางฮวนเล่อพยายามอดกลั้นตนเองปั้นหน้านิ่งอย่างสุดกำลัง แสร้งรำพึงรำพันตัดพ้อถึงพี่สาวเบี่ยงประเด็น

 

"พี่หญิงน้องคิดถึงพี่หญิงนักเจ้าค่ะ ท่านแม่ลูกคิดถึงพี่หญิง พี่หญิงอยู่ที่ใดเหตุใดจึงมิมาเยี่ยมลูกบ้าง"ว่าพลางดึงสาส์นมากอดไว้อย่างหวงแหน

 

จ้าวเย่วสิ่นยกยิ้มเหยียดมองโอวหยางฮวนเล่อร์ที่กอดสาส์นแน่นเรียกหาแต่บุตรสาวของนางอย่างน่าสมเพช เด็กน้อยผู้นี้ทั้งติดยาพิษของนางทั้งไม่เอาการเอางานไม่ชอบการเรียนวันๆ นอกจากเรื่องโง่งมที่เอาแต่ไปคอยสอดส่ององค์ชายเจ็ดแล้วก็มิรู้สิ่งใดอีก ความอยากในบุรุษมากล้นจนไม่รู้จักร่ำเรียนคิดเพียงแต่หาวิธีการให้ฝ่ายชายหันมาสนใจเท่านั้นโง่งมดังมารดามิผิด

 

"พี่สาวของเจ้ายามนี้ล้มป่วยเช่นกันแม่จึงอยากให้เจ้าหายโดยไวพวกเจ้าล้มป่วยพร้อมกันเช่นนี้ใจแม่รวดร้าวนัก กิจที่จวนมากล้นแม่ต้องกลับก่อนอย่างไรเมื่อเจ้าหายดีแล้วรีบกลับนะลูกรัก อย่าลืมว่าไม่มีผู้ใดรักเจ้ามากกว่ามารดาผู้นี้อีกแล้ว" เมื่อเห็นว่าโอวหยางฮวนเล่อไม่ได้มีพิรุธใดก็สรุปได้เพียงว่าบุตรสาวผู้นี้คงไปซื้อภาพวาดมาให้บุตรสาวตนทุกอย่างที่เกิดขึ้นคงเป็นเพียงเรื่องบังเอิญจ้าวเย่วสิ่นดึงกระดาษออกพับเก็บไว้ดังเดิม

 

"เจ้าค่ะท่านแม่"โอวหยางฮวนเล่อตอบพลางส่งรอยยิ้มใสซื่อให้กับจ้าวเย่วสิ่นโอบกอดเอวอย่างคิดถึง จ้าวเย่วสิ่นดึงมือโอวหยางฮวนเล่อออกก่อนจะขอตัวลากลับ

เมื่อเห็นว่ากลุ่มของโอวหยางฮูหยินกลับไปแล้วเป้ยหลินรีบมารายงานทันทีแต่สภาพที่เห็นกลับทำให้นางต้องตกใจเมื่อนายสาวใช้กรรไกรแทงจ้วงหมอนจนขนห่านปลิวว่อนฟุ้งกระจายทั่วห้องทั้งดวงตาแดงก่ำพร้อมกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

 

"เล่อเอ๋อร์หยุดมือเดี๋ยวนี้ เจ้าต้องอดทนไว้ให้มากเข้าใจที่ยายพูดหรือไม่"ฮูหยินผู้เฒ่าหานดึงเอากรรไกรออกก่อนจะปลอบประโลมอยู่พักใหญ่โอวหยางฮวนเล่อจึงสงบลงได้อย่างน้อยวันนี้พวกนางก็ทำสำเร็จ

 

จวนสกุลโอวหยาง

 

"นายหญิงคุณหนูฟื้นแล้วเจ้าค่ะ"สาวใช้นางหนึ่งเข้ามาแจ้งอย่างรีบร้อน

 

จ้าวเย่วสิ่นรีบสืบเท้าไปตามเสียงกรีดร้องกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงไปหาบุตรสาวทันทีสภาพห้องที่เละเทะข้าวของกระจัดกระจายบุตรสาวนอนอยู่ที่พื้นร้องเสียงหลงอย่างคนเสียสติก็ยิ่งปวดใจหยดน้ำตาหลั่งรินดึงร่างบุตรสาวมากอดไว้แน่น

 

"อิงเอ๋อร์แม่อยู่ตรงนี้ลูกรักแม่อยู่ตรงนี้"จ้าวเย่วสิ่นสะอื้นไห้กอดร่างบางที่ไหวสั่นไว้อย่างหวงแหน

 

"ท่านแม่ ท่านแม่ ลูกกลัวลูกกลัวฮือออออ"โอวหยางม่านอิงร้องไห้กอดมารดาไว้อย่างขลาดกลัว ใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าโอวหยางม่านอิงจะสงบลง

 

ใบหน้าที่เกิดรอยแผลลึกทั้งฟันซี่หน้าก็หักไปกว่าสองซี่ร่างกายฟกช้ำทำให้โอวหยางม่านอิงจับกระจกเขวี้ยงเหวี่ยงไปยังหน้าประตู กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บแค้นก่อนจะเริ่มทุบตีตนเองอย่างบ้าคลั่ง

 

"ลูกรักแม่จะหาหมอที่ดีที่สุดมารักษาลูก ฮึก ฮือออลูกอย่าเป็นเช่นนี้เลย"จ้าวเย่วสิ่นร้องเสียงหลงเมื่อบุตรสาวเอาแต่ทุบตัวเองอยู่เช่นเดิม

 

"มะแม่รู้แล้วว่าใครบงการเรื่องนี้ เจ้าต้องตั้งสติฟังแม่นะลูก"จ้าวเย่วสิ่นรีบยุดมือบุตรสาวก่อนจะตะโกนลั่น โอวหยางม่านอิงยังคงกรีดร้องสะอื้นไห้

 

นางผิดนัดหมายองค์ชายเจ็ดทั้งยังถูกโจรชั่วทำให้เสื่อมเกียรติถึงเพียงนี้จะมีชีวิตอยู่สู้หน้าผู้คนได้อย่างไร

แต่คำมารดาสะกิดใจจนต้องปาดน้ำตาสบมองเมื่อโจรตายไปแล้วแต่หากผู้บงการยังอยู่นางจะลากผู้นั้นลงมาเช่นกัน

 

"นังฉาฮวาและลูกของมันเป็นคนสั่งการทุกอย่าง ลูกรักเจ้าต้องมีสติตราบใดที่มารดาผู้นี้ยังอยู่เจ้าจะปลอดภัย"ว่าพลางกอดบุตรสาวแน่น

 

"ท่านแม่ ท่านแม่ นังฉาฮวา นังชิงชิง สารเลว สารเลว! "โอวหยางม่านอิงกรีดร้องลั่นความแค้นนี้ถูกสลักลึกลงไปในก้นบึ้งหัวใจ ไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องล้างแค้นให้จงได้

 

"อิงเอ๋อร์ พรุ่งนี้ท่านหมอจางจะมาทำฟันให้เจ้า แม่ส่งคนไปทางใต้แล้วลือว่ามีสมุนไพรช่วยรักษารอยแผลดีนัก ทั้งลูกยังสาวอย่างไรก็กลับมางดงามได้ ฉะนั้นสิ่งสำคัญคือชื่อเสียงของเจ้า พรุ่งนี้แม่จะไปเข้าเฝ้าหลงเต๋อเฟยให้ส่งกูกูพิธีการมาตรวจร่างกายของเจ้ายืนยันความบริสุทธิ์จากนี้เราจะเปิดโรงทานเพื่อเรียกชื่อเสียงเจ้ากลับมา"มารดารีบเอ่ยบอกแผนการทันที

 

โอวหยางม่านอิงที่แววตาหม่นแสงเปล่งประกายขึ้นมาอย่างมีความหวัง นางมิใช่สตรีมิรู้ความองค์ชายเจ็ดมีความทะเยอทะยานในราชบังลังก์ ทั้งยามนี้ฮ่องเต้ยังมิได้แต่งตั้งผู้ใดเป็นองค์รัชทายาท องค์ชายเจ็ดเป็นบุรุษที่ฮ่องเต้ให้ความสำคัญเป็นที่สุด ในยามนี้มิแพ้องค์ชายสี่ผู้เกิดกับฮองเฮาเลยสักนิด เหตุการณ์ครั้งนี้นับว่านางพ่ายแพ้อย่างมากแต่นางจะปล่อยให้ชิงชิงขึ้นมาแทนนางมิได้ โอวหยางม่านอิงคิดได้ดังนั้นก็กอดมารดาแน่น

 

 

 

 

จวนสกุลปู้

 

บรรยากาศที่ร่มรื่นชวนให้แขกผู้มาเยือนรู้สึกผ่อนคลายนั่งรอได้อย่างใจเย็น เสนาบดีหานรอพบสหายของตนอดีตราชครูปู้หลงหรานที่ศาลากลางจวนพลางยกชาขึ้นจิบชมทิวทัศน์รอบด้าน

 

"ให้ท่านต้องรอเสียมารยาทแล้ว"ปู้หลงหรานกล่าวทักทายสหายเสียงทุ้ม

 

"อาหรานเจ้าล้อข้าเล่นแล้ว"เสนาบดีหานว่าพลางผายมือเชิญสหายนั่งข้างกาย

 

"ลมอันใดพาเสนาบดีผู้บ้างานมาที่นี่ได้กัน"ปู้หลงหรานว่าพลางยกชาขึ้นจิบ

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า มิใช่ด้วยกิจอันใดหรอกข้าเพียงอยากพบสหายเก่าเท่านั้นเหตุใดต้องมีกิจด้วยเล่า"ชายชราว่าพลางวางชาไว้บนโต๊ะ

 

"เฒ่าหานเจ้าอย่ามาพิรี้พิไรมีอันใดว่ามาเร็วเข้า"สหายเก่าเช่นเขาทราบดีด้วยคบค้ามานานกว่าค่อนชีวิตเหตุใดเขาจะมิรู้เล่าเพียงมองหน้าสหายรักก็เห็นความกังวลในดวงตาแล้ว

 

"เฮ้อ! ปิดเจ้ามิได้จริงๆ ไม่อ้อมค้อมข้าอยากให้หลานชายของเจ้าช่วยชี้แนะเรื่องการค้าให้หลานสาวข้าได้หรือไม่? "เสนาบดีหานมองสบสหายนิ่งเรื่องสกุลโอวหยางยามนี้ฉาวโฉ่เพียงใดแม้สหายเขาที่ไม่ค่อยออกจวนก็ย่อมรับรู้ได้

 

"อืม ไม่มีปัญหาข้าจะบอกอาเซวียนให้เจ้ามิต้องกังวล"ปู้หลงหรานว่าพลางครุ่นคิดหลานสาวของสหายนั้นนับว่าชาติตระกูลไม่เลวแต่เรื่องความขลาดเขลาที่เล่าลือก็ทำให้เขาเป็นกังวลมิน้อย

 

"ผู้คนก็มักจะเล่าลือแต่สิ่งที่มองเห็นในน้ำลึกเท่านั้นหาได้เป็นจริงเช่นนั้นท่านวางใจได้"เสนาบดีหานกล่าวขึ้นเขาเข้าใจดีว่าชายชราตรงหน้ากังวลสิ่งใด

 

"หลานของข้าอาจดื้อรั้นเสียหน่อยแต่อย่างไรเขาย่อมไม่ละเลยพรุ่งนี้ข้าจะให้เขาไปพบคุณหนูสามยามเช้า"ปู้หลงหรานว่าพลางยกยิ้ม หลานชายหน้าตายที่เกลียดสตรีเป็นชีวิตจิตใจหากต้องใกล้ชิดเช่นนี้จะเป็นเช่นใดกัน

 

เมื่อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบได้ราวครึ่งชั่วยามอัครเสนาบดีหานก็ขอลากลับจวนแจ้ข่าวดีนี้แก่หลานสาวตนเนื่องด้วยหลานชายสหายเขานั้นยามนี้เป็นถึงที่ปรึกษาคนสนิทขององค์ชายสี่เก่งทั้งบุ๋นและบู้ในอนาคตไม่ไกลนี้ตำแห่งราชครูสืบต่อท่านปู่ย่อมตกคืนสู่เขาดังเดิม

 

 

สวัสดีผู้อ่านทุกท่านนะคะ ผู้เขียนต้องกราบขออภัยที่พักไปกว่าหนึ่งสัปดาห์นะคะ พอดีไปพักผ่อนฉลองวันเกิดกับครอบครัวที่ต่างจังหวัดค่ะ ปีนี้ผู้เขียนก็ขอให้ตัวเองและทุกท่านประสบแต่ความสุขสุขภาพร่างกายแข็งแรงตลอดไปค่ะ ไว้พบกันใหม่ในตอนหน้าสวัสดีค่ะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.872K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,824 ความคิดเห็น

  1. #1298 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 19:56
    เริ่มจับคู่ได้ น้องจะได้ใครมาเป็นพระเอกน้ออออ
    #1,298
    0
  2. #1200 น้องซี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 02:13

    โอเค ไม่หลานชายก็องค์ชายสี่เเน่ๆ เรืออออมาเจ้าค่ะ

    #1,200
    0
  3. #1095 minhara2 (@mInhara) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 10:05
    เรือจะมาแล้วใช่ไหมมม
    #1,095
    0
  4. #991 -แรบบิท- (@sweetdy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 15:43
    อยากให้น้องเอาคืนไว้ๆ

    // สสวกย้อนหลังนะค้าบบ
    #991
    0
  5. #670 NuReader (@NuReader) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 15:09

    สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดย้อนหลังนะคะไรท์ ขอให้มีความสุขมากๆ ค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่านเลยเพิ่งจะเห็น ไรท์เขียนได้สนุกน่าติดตามมากๆ เลยค่ะ
    #670
    0
  6. #644 roseglass (@rose-glass) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 18:04
    ไรท์จ๋าา เว้นวรรคตอนบ้างเด้อ อ่านยากมาก
    #644
    0
  7. #639 NamplaowSoda (@NamplaowSoda) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 16:39
    พระเอกจะใช่องค์ชายสี่ไหมนะหรือจะเป็นปู้เซวียนก็ได้นะ ขออย่าให้คู่กับองค์ชายเจ็ดเป็นพอ
    #639
    0
  8. #595 Qtycoset (@Qtycoset) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 19:34
    เรื่องนี่จะอยู่จนจบไหมคะ เพราะมันสนุกมาก ติดเหรียญเท่าไหร่ก็พร้อมเป ถ้าอยู่จนจบคะ
    #595
    0
  9. วันที่ 15 กันยายน 2563 / 13:19
    เหมือนพระเอกจะโผล่มา
    #493
    0
  10. #388 Zonongsa (@Pannita6701) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 21:21
    แววพระเอกๆๆๆๆ
    #388
    0
  11. #324 Airzaa1810 (@Airzaa1810) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 02:09
    สนุกมากเลย สองแม่ลูกโดนแค่นี้ไม่พอหรอก
    #324
    0
  12. #297 Kitty0880896628 (@Kitty0880896628) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 03:55
    โอ้ยสนุกอ่ะ
    #297
    0
  13. #200 paeng foon (@paeng_love) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 21:28
    เนื้อเรื่องเข้มข้นมาก
    #200
    0
  14. #187 ยุพาพร ศ. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:03

    Happy birthday ย้อนหลังนะคะ ขอให้ไรท้มีสุขภาพแข็งและสมปรารถนา

    #187
    0
  15. #152 sweetydow (@sweetydow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:25

    HBD ค่าาา ขอให้มีแต่เรื่องราวดีๆนะคะ

    #152
    0
  16. #147 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:04

    น้องหายจากติดยายังคะ

    #147
    0
  17. #131 noy2456 (@noy2456) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 20:28
    สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังค่ะ 🥳❣
    #131
    0
  18. #123 Unnamed (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:44

    มีความสุขมากๆนะคะ สุขภาพแข็งแรงจ้า

    #123
    0
  19. #119 annhom (@annhom) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:24
    ขอให้คุณไรท์และครอบครัวจงมีแต่ความสุขความเจริญนะคะ
    #119
    0
  20. #115 fangfilmfern (@fangfilmfern) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 19:02
    สุขภาพแข็งแรงมีความสุขมากๆนะคะ
    #115
    1
    • #115-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:08
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #115-1
  21. #114 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 18:21
    สุขภาพร่างกายแข็งแรง. มีความสุขจ้า HBDย้อนหลังจ้า
    #114
    1
    • #114-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:08
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #114-1
  22. #113 MuMu-MuMu (@peung007) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:55
    HBD ย้อนหลังนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆค่ะ
    #113
    1
    • #113-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:07
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #113-1
  23. #112 พัธทราวดี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:18

    ขอให้มีแต่ความสุขค่า

    #112
    1
    • #112-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:07
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #112-1
  24. #111 068981 (@068981) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:13

    HBD ย้อนหลังพรดีใดๆขอบังเกิดกับไรท์ด้วยนะจ๊ะ มีแต่รีดต้องอวยพรไรท์นะ แต่นี่กลับกันซะได้ 555

    #111
    1
    • #111-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:07
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #111-1
  25. #110 seen625 (@seen625) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 15:06
    สุจสันต์วันเกิดย้อนหลังนะค่ะ ติดตามผลงานเสมอ ขอเป็นกำลังใจให้ สู้ๆนะค่ะ
    #110
    1
    • #110-1 mfang2020 (@mfang2020) (จากตอนที่ 17)
      12 กรกฎาคม 2563 / 19:06
      ขอบคุณมากค่ะ ^_^
      #110-1