[EXO] "NERDY BOY" มนุษย์แบคฮยอน | CHANBAEK

ตอนที่ 26 : Chapter 24 :: My Titan (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    6 มี.ค. 58

 

 

 

Chapter 24

My Titan

 


 

 

ชานยอลถือตะเกียบค้างไว้อยู่อย่างนั้นมาเกือบครึ่งนาทีแล้ว สายตาของเด็กหนุ่มมองตามมือเล็กที่เอาแต่คีบเนื้อย่างให้เขาโดยไม่คิดจะเอามันเข้าปากตัวเองสักคำ จนจานแทบไม่มีที่วางแล้วนั่นแหละ เขาถึงได้จับข้อมืออีกคนไว้แล้วส่ายหน้ายิ้ม ๆ

 

กะจะขุนให้กูท้องแตกตายเลยไง จะล้นอยู่แล้ว

 

แหะ ไอ้บ้านนอกยิ้มเจื่อนแล้วอมตะเกียบไว้แก้เขิน ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วที่เจ้าตัวเอาแต่มองหน้าเขา แล้วก็ยิ้มอยู่อย่างนั้นราวกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ถึงจะน่ารักมากแต่เขาก็ไม่อยากให้อีกฝ่ายเอาแต่ดูแลเขาอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ

 

ทำไมมึงแห้งแบบนี้วะฮอบบิท ก่อนไปยังมีเนื้อมีหนังกว่านี้ แก้มงี้หายไปไหน พูดจบก็เอื้อมไปดึงแก้มคนตัวเล็กให้ยืดออก เขาเห็นว่าไอ้บ้านนอกหลับตาปี๋ทั้งที่ยิ้มอยู่แม้ว่าจะถูกแกล้ง

 

เราอยากทดลองเป็นคนขี้ก้างเหมือนชานยอลตอนม.ปลายบ้าง

 

เดี๋ยวโดน เด็กตัวสูงเลิกคิ้วมองหาเรื่องคนตัวเล็กที่เอาแต่ยิ้มอย่างอารมณ์ดี แต่ใครจะไปกล้าว่าล่ะ ในเมื่อจุดประสงค์การมาในครั้งนี้ก็เพื่อให้แฟนยิ้มได้ไม่ใช่เหรอ

 

ชานยอลต้องกินเยอะ ๆ นะ พอกลับไปอเมริกาจะไม่ได้กินอีก คนตัวเล็กพูดเสียงจ้อเจื้อย ชานยอลไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เขาเพียงแค่เท้าศอกมองคนรักที่กำลังเอาผักห่อเนื้อย่างเข้าปาก

 

มนุษย์ฮอบบิทแก้มตุ่ยเหมือนหนูแฮมสเตอร์ ไม่สิ แบบนี้ต้องหมูแฮมสเตอร์มากกว่า ชานยอลยิ้มขำแล้วรินน้ำเปล่าใส่แก้วให้ ถึงสีผมจะเปลี่ยนลุคส์ไอ้บ้านนอกให้น่ารักขึ้น แต่รูปร่างที่ผอมลงก็ทำให้น่าเป็นห่วง

 

ชานยอลต้องกลับวันไหนเจ้าของชื่อชูสามนิ้วเป็นคำตอบ ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่ได้ผิดหวังนัก เวลาสี่วันที่จะได้อยู่ด้วยกันมันก็มากเพียงพอสำหรับเขาแล้ว

 

ตอนนั่งรถมากูเห็นเขาจัดงานอะไรไม่รู้ใกล้ ๆ ท่าเรือ เดินไปคุยกันไปดีกว่านะ ตอนนี้ช่วยกินให้ดูทีเถอะ กูจะได้โล่งใจว่ามึงจะไม่ผอมตายเร็ว ๆ นี้

 

รับทราบคับชานยอลห่อเนื้อด้วยผักแล้วยื่นให้คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ซึ่งไอ้บ้านนอกก็อ้าปากรับเหมือนเด็ก ๆ

 

ฮึ่ย...

 

ได้แต่มองคนที่เอาแต่ยิ้มอย่างหมั่นเขี้ยว เชื่อเถอะว่าคุณไม่รู้หรอกว่าการต้องหักห้ามใจไม่ให้เข้าไปฟัดแก้มมนุษย์ฮอบบิทแรง ๆ สักทีมันเป็นเรื่องยากแค่ไหน สำหรับคนที่ห่างกับแฟนไปเกือบสองปีอย่างปาร์คชานยอล

 
 

 

 

ชานยอลทำหน้าเซ็งทันทีที่เห็นว่าใครคนหนึ่งโผล่หน้ามาให้เห็น หลังจากที่เขากับมนุษย์ฮอบบิทมาถึงงานวัดที่จัดอยู่ใกล้ ๆ ท่าเรือ ซึ่งนั่นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากไอ้แว๊นหัวส้มที่ตอนนี้หัวมันเป็นสีบรอนด์สว่างแล้ว สภาพมันไม่ต่างจากแมลงวันหัวเขียวเลยสักนิด

 

ว้าว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเจอนายที่นี่ กูก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าจะได้เจอเด็กแว๊นที่นี่

 

ชานยอลแค่นยิ้มแล้วชักมือกลับเมื่ออีกฝ่ายเข้ามากุมมือเขาแล้วเขย่าประหนึ่งจะเสี่ยงเซียมซี มึงไม่เอาแป้งมาถูแขนกูดูเลขดูเบอร์ไปเลยล่ะซั้ซ

 

เขามาเมื่อไหร่น่ะแบคฮยอน ไม่เห็นบอกกันบ้าง

 

เราก็เพิ่งรู้เหมือนกันอ่ะ

 

มาสิมา ฉันเป็นเจ้าถิ่น จะดูแลนายเป็นอย่างดีเลย แทฮยองว่าแล้วหันไปกอดคอแฟนสาวเดินนำหน้าไป ชานยอลเพียงแค่เอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มแล้วหันไปทางคนรักที่กำลังยิ้มแหย ๆ บางทีมกโพมันก็แคบจนเดินไปทางไหนก็เจอคน ๆ เดิมได้สินะ

 

ไอ้หมอนั่นคบกับแฟนมานานแค่ไหนแล้ว

 

คนนี้เหรอ เห็นแทฮยองเล่าให้ฟังว่าปิ๊งกันในผับ แล้วก็คบกันเมื่อวานก่อนอ่ะ

 

โอเค งั้นไม่แปลกใจ

 

ทำไมเหรอ? แบคฮยอนมองอีกคนที่กำลังยิ้มขำขณะมองไปยังคู่รักป้ายแดงตรงหน้า

 

ผู้หญิงคนนั้นเอาแต่มองกู สายตาของเธอเหมือนกำลังพูดว่า น่าแดกจังๆๆตอนสบตากัน พอได้ยินอย่างนั้นแบคฮยอนก็หลุดขำออกมาอย่างห้ามไม่ได้

 

ชานยอลดัดเสียงซะเสียเลยอ่ะ

 

หึงไหมล่ะแฟนโดนมอง เด็กตัวสูงแอบเหลือบมองคนตัวเล็กที่ไม่มีท่าทีว่าจะเป็นอย่างที่เขาพูดเลยสักนิด ไอ้บ้านนอกเพียงแค่เอนหัวมาพิงแขนเขาแล้วหัวเราะแหะเท่านั้น

 

ก็ได้แค่มองแหละ

 

...

 

เธอเอาชานยอลไปจากเราไม่ได้หรอก

 

ท่ามกลางกระแสลมเย็นริมทะเล เสียงเพลงและเสียงผู้คนดังเซ็งแซ่ไปรอบอาณาบริเวณ แต่คำพูดของคนบางคนกลับชัดเจนราวกับว่ากระซิบให้ฟังอยู่ข้างหู ชานยอลอมยิ้มหลังจากได้ยินคำตอบนั้น และเป็นอย่างที่ไอ้บ้านนอกพูดไม่มีผิด

 

 

ว่าปาร์คชานยอลไปไหนไม่ได้แล้ว

 

 

 

 

ทั้งสี่คนเดินเล่นอยู่ตรงนั้นนานก่อนจะหาร้านนั่งกินมื้อเย็นกัน มีแค่แทฮยองกับแฟนที่เอาแต่พูด จนชานยอลกลายเป็นคนพูดน้อยไปเลย แต่มันก็ยังดีกว่าการที่เราสี่คนพร้อมใจกันเงียบแล้วใช้สายตาคุยกัน

 

เราเดินมานั่งบนซีเมนต์ริมทะเลก่อนจะหย่อนขาลงไป เบียร์ขวดเล็กคือเครื่องดื่มเพิ่มความอบอุ่นในตอนนี้ แบคฮยอนเคยดื่มบ้างตอนไปกับแทฮยอง ซึ่งชานยอลก็ไม่ได้ว่าอะไร ผู้ชายคนนี้เพียงแค่บอกว่าดื่มแล้วต้องดูแลตัวเองด้วย ไม่ได้ห่วงว่าใครจะลากไปปล้ำเพราะแบคฮยอนก็ไม่ได้หน้าตาน่าพิศวาสอะไร แต่ชานยอลกลัวเขาจะไปอ้วกใส่เสื้อผ้าใครเข้าให้

 

ชานยอลเป็นคนน่ารักกับแฟนเสมอ แบคฮยอนซึ้งใจ

 

ร่างเล็กดื่มไปแค่ขวดเดียว แต่มันก็มากพอสำหรับคนคออ่อนที่เห็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นเพียงแค่น้ำขม ๆ ที่ไม่ควรเอาเข้าร่างกาย จนถึงวันนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าเพราะอะไรคนถึงชอบดื่มมัน

 

ชานยอลก็คือหนึ่งในนั้น ถึงปากจะบอกว่าไม่ได้ชอบดื่ม แต่หลายครั้งตอนเฟซไทม์กันก็เห็นว่าชานยอลไปปาร์ตี้ที่บ้านเพื่อน แล้วไอ้น้ำเหลือง ๆ ที่อยู่ในแก้วพลาสติกสีแดงนั่นก็คงไม่ใช่ฉี่

 

ชานยอลเริ่มดื่มขวดที่สอง แทฮยองกับแฟนอาสาว่าจะไปซื้อของกินเล่นมาเพิ่มเพราะไม่อยากให้ทิ้งช่วงนานเกินไป อีกไม่ประมาณชั่วโมงครึ่งก็จะเข้าวันปีใหม่แล้ว วิวจากตรงนี้คงมองเห็นพลุได้ชัดที่สุด

 

ดีจังที่ชานยอลอยู่ตรงนี้ แบคฮยอนเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เคยให้ความรู้สึกเหงาเมื่ออยู่คนเดียว แต่พอมีชานยอลอยู่ข้าง ๆ แบบนี้ ท้องฟ้าสีดำกลับดูอบอุ่นขึ้นมาพอเห็นแบบนี้แล้วก็อดนึกถึงปีก่อนไม่ได้

 

หืม?

 

ถ้าวันนั้นไม่ทะเลาะกัน ครั้งนี้ก็คงเป็นครั้งที่สองแล้วที่เราจะได้เคาน์ดาวน์ปีใหม่ด้วยกัน

 

นึกย้อนกลับไปตอนวันสิ้นปีที่โรงแรมริมทะเล ชานยอลยังจำวันนั้นได้เป็นอย่างดี เสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ เสียงเพลง รอยยิ้ม ไปจนถึงความเศร้าที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางความคิดของเขา

 

เชื่อเถอะว่ามันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ชานยอลยิ้มพลางโคลงศีรษะคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ซึ่งมันทำให้แบคฮยอนรู้สึกอุ่นใจกับคำสัญญาอย่างไม่เป็นทางการของคนตัวโตจริง ๆ

 

เราปล่อยให้เสียงคลื่นทะเลทำลายความเงียบ แบคฮยอนไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรู้สึกเกร็ง ๆ ทั้งที่เมื่อก่อนเขาเคยเป็นตัวของตัวเองที่สุดเวลาอยู่กับชานยอล เพราะความตื่นเต้นงั้นเหรอ อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้ เพราะช่วงเวลาที่เราห่างกัน มันนานกว่าตอนที่เคยอยู่ด้วยกันซะอีก

 

ชานยอลเพิ่งมาถึงหรือว่ายังไงอ่ะ ไม่เห็นมีกระเป๋าเลย สุดท้ายก็เลือกทำลายช่องว่างที่บางทีอาจจะเป็นตัวเขาเองที่สร้างมันขึ้นมา เราเคยสนิทกันกว่านี้ และแบคฮยอนอยากกลับไปเป็นคนเดิมให้เร็วที่สุด

 

พักอยู่โรงแรม K ห่างจากตรงนี้หกเจ็ดบล็อกเองมั้ง ชานยอลหันไปข้างหลังพร้อมชี้ทางไปให้ดูห้องก็พออยู่ได้ สะอาดดี

 

อ๋อ คนตัวเล็กพยักหน้า ก่อนจะเบิกตาอย่างตกใจเมื่อถูกอีกคนบีบคางให้หันมาสบตากัน

 

อยากพูดอะไร? แบคฮยอนมองตาปริบ ๆ ริมฝีปากที่ยู่เข้าหากันจนเหมือนเป็ดนั้นเพราะถูกมือใหญ่บีบ

 

เอาอ่าวอ่ะ... (เราเปล่าอ่ะ)

 

ที่ถามนี่อยากไปนอนด้วยเหรอ? พอได้ยินคำพูดสองแง่สองง่าม แบคฮยอนถึงกับทำตาเหลือกรีบดึงมืออีกคนออก

 

หูย เราเปล่าพูดอย่างนั้นเลยนะ เราแค่จะชวนชานยอลมานอนบ้านเราเฉย ๆ

 

 
 

กริบ...


 

 

อ้อ...

 

เอ่อ...

 

จะให้ไปนอนด้วยว่างั้น? อีกแล้วอ่ะ ชานยอลยิ้มเจ้าเล่ห์อีกแล้ว แบคฮยอนกลอกตาไปมาแล้วกัดริมฝีปากบน หลังจากรู้ตัวว่าหลุดปากพูดสองแง่สองง่ามกลับไปเหมือนกัน

 

“ชานยอลจะได้ไม่เปลืองเงินไง...

 

ดี งั้นเดี๋ยวไปเช็กเอาท์ออกเลย ชานยอลพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ แบคฮยอนยกขวดเบียร์ขึ้นมากรึ๊บย้อมใจ แล้วหันไปก่นด่าตัวเองว่าทำไมถึงพูดแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่จะชวนชานยอลดี ๆ ก็ได้

 

นี่ฮอบบิท

 

อะไรอ่ะ...

 

กูยังจำได้นะ ที่มึงเคยถามว่าถ้ามีอะไรก็อยากให้พูดกันตรง ๆ ชานยอลไม่ได้หันมามองหน้ากันตอนที่พูดประโยคนี้ สายตาของคนตัวสูงทอดมองไปยังทะเลมืดเบื้องหน้า ก่อนจะยกขวดเบียร์ขึ้นดื่มบ้าง

 

ชานยอลไม่สบายใจที่เราเป็นแบบนี้เหรอ แบคฮยอนถามเสียงแผ่ว เขากำลังทำให้ชานยอลไม่ชอบใจหรือเปล่านะ

 

เล่นเกมถามตอบกันไหม? คนตัวสูงไม่ได้ตอบคำถามนี้ แต่กลับเปลี่ยนประเด็นไปเรื่องอื่น แบคฮยอนเกาหัวระหว่างใช้ความคิดก่อนจะพยักหน้าหงึก บางทีเขาอาจจะเสียความเป็นตัวเองไปเพราะดื่มเบียร์

 

ใครถามก่อนดีอ่ะ

 

คำถามแรกเริ่มจากเมื่อกี้ คำตอบคือกูไม่สบายใจ คำตอบของชานยอลเหมือนมีดทิ่มลงกลางอก แบคฮยอนเสียศูนย์ไปเกือบห้าวินาทีก่อนที่ใบหน้าคมจะหันมาสบตากันพร้อมรอยยิ้มกูอยากเป็นคนที่มึงอยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุด แต่ดูเหมือนว่ามึงจะไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น

 

เปล่านะเปล่า เราสบายใจที่สุดเลยอ่ะ ชานยอลอย่าเข้าใจผิดนะ

 

แล้วทำไมมึงถึงเอาแต่นั่งเงียบเหมือนคนกำลังคิดว่าจะพูดอะไรด้วยล่ะ แล้วก็ชอบยิ้มโง่ ๆ ด้วย ถึงมึงจะน่ารักแต่มันก็เอามาหักลบกันไม่ได้หรอกนะ แบคฮยอนพูดไม่ออก ทำไมเดาใจออกหมดเลยอ่ะ ชานยอลเป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ปกติไม่เห็นจะฉลาดขนาดนี้เลย

 

ก็ชานยอลดูดีขึ้นอ่ะ คำพูดคำจาก็ทำให้เราใจเต้นแรงอยู่เรื่อย เราไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวแบบไหน ความรู้สึกมันก็แปลก ๆ ไปด้วย เหมือนชานยอลโตขึ้น เราเลยกลัวว่าถ้าทำอะไรออกไปแล้วจะขัดใจ

 

สรุปคือแฟนหล่อขึ้นก็เลยเขินว่างั้น

 

ก็ประมาณนั้นเลยอ่ะ...

 

ทีมึงน่ารักขึ้นกูยังเก็บอาการได้เลย มึงนี่อ่อนหัดจริง ๆ นะฮอบบิท พูดจบก็กระตุกเส้นผมจนร่างเล็กหน้าหงาย แบคฮยอนย่นจมูกแล้วชกแขนแน่น ๆ ของคนตัวโตเบา ๆ

 

ตาชานยอลถามมั่ง

 

มีคนมาชอบบ้างหรือเปล่า

 

ไม่มีเลยอ่ะ ขนาดซอนฮวาที่บอกว่าชอบเรายังไปคบกับจงแดเลย นอกจากชานยอลก็ไม่มีใครเอาเราแล้ว เห็นหน้าหมา ๆ กับคำพูดคำจาอย่างนั้นแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

 

แบคฮยอนมองคนข้าง ๆ ที่กุมท้องขำราวกับว่าที่เล่าไปมันเป็นเรื่องน่าตลกส่งท้ายปีเก่ายังไงอย่างนั้น นี่ก็เกือบนาทีนึงแล้วอ่ะ ชานยอลก็เอาแต่ขำเหมือนกับว่าพรุ่งนี้จะไม่มีเรื่องตลกอีกแล้ว แบคฮยอนสะกิดแขนแฟนตัวโตเบา ๆ เป็นเชิงขอให้หยุด

 

อะไรอ่ะ

 

ทำไมมึงน่าสงสารแบบนี้วะฮอบบิท

 

มากอ่ะ แล้วซอนฮวาก็พูดเหมือนว่าตอนนั้นก็แค่หลงผิดที่มาชอบเรา เมื่อก่อนเคยแอบดีใจด้วยนะว่าที่ซอนฮวาชอบเราก็เพราะความดีล้วน ๆ

 

ไม่มีความดีอะไรทั้งนั้นแหละ ยัยนั่นแค่เปลี่ยว

 

จริงอ่ะ

 

เออ แต่ก็ดีเหมือนกัน ได้ยินแบบนี้แล้วสบายใจ ชานยอลยิ้มพอใจแล้วยกเบียร์ขึ้นดื่ม

 

ตาเราแล้ว แบคฮยอนกระแอมไอพลางเพ่งมองอีกคนที่เพิ่งละขวดเบียร์ออกมาชานยอลล่ะ มีคนมาชอบบ้างไหม

 

มี

 

ได้ไงอ่ะ!!!” แบคฮยอนอ้าปากหวอ ชานยอลต้องตอบว่าไม่มีเหมือนกันสิ

 

มึงดูหน้าแฟนมึงก่อนจะถามอย่างนั้นคนตัวสูงชี้หน้าตัวเอง ตอนนั้นแบคฮยอนถึงได้เข้าใจ จมูกโด่ง คิ้วหนา ตาเรียว เสียงทุ้ม หุ่นดี ตัวสูง เอเชีย โอเค ชานยอลหล่อก็ได้

 

แล้วชานยอลทำยังไง

 

ตากูถามไม่ใช่เหรอ

 

หูย หยวน ๆ ไม่ได้เหรอ ถือว่าเป็นคำตอบย่อย แบคฮยอนจีบนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้พร้อมทำตาปริบ ๆ แต่ก็ถูกไททันตัวโตดันหน้าออกไป

 

เมื่อวาเลนไทน์ไอ้จงอินส่งอะไรมาให้

 

ชานยอลรู้ด้วยเหรอ

 

ไม่ได้ให้ถามกลับ ตอบมา สายตาของคนตัวสูงในตอนนี้ทำให้แบคฮยอนนึกถึงเมื่อก่อนเลย เมื่อกี้เหมือนองค์ไททันโลกแดงลงมาประทับยังไงอย่างนั้น

 

ขนมกล่องใหญ่กับหนังสือนักเขียนชื่อดังอ่ะ

 

...

 

ชานยอลยังคงไม่ละสายตาไปจากดวงหน้าขาว สีหน้าของคนตัวสูงเหมือนกำลังพิจารณาว่าคำตอบนี้มันฟังขึ้นมากน้อยแค่ไหน ซึ่งคิ้วหนาที่ขมวดเข้าหากันนั้นมันเรียกรอยยิ้มจากคนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี

 

ชานยอลหึงเหรอ

 

ตอนแรกก็ไม่หรอก จนกระทั่งไอ้หอกหักมันบอกว่า วาเลนไทน์ส่งของให้แฟนเพื่อนนี่จะเหี้ยป่ะวะ? สัด ทำกูพีคเลย ชานยอลแค่นหัวเราะเมื่อนึกถึงไอ้เพื่อนชั่วที่ชอบปั่นหัวเขาอยู่เรื่อย กวนตีนนักนะมึงว่าที่อัยการ

 

ตาเราถามแล้ว!” แบคฮยอนนั่งยืดหลังตรงแล้วจับมือแกร่งเอาไว้แน่น ชานยอลเห็นท่าทีจริงจังของมนุษย์ฮอบบิทแล้วก็เอ็นดูชานยอลทำยังไงหลังจากรู้ว่ามีคนมาชอบ

 

กูบอกว่า ‘Sorry, I’m gay.’ แค่นั้นแหละ รู้เรื่อง

 

โห เหมือนตัดน้องชายตัวเองโชว์สาวเลยอ่ะ ชานยอลต้องใจเด็ดมาก ๆ เลยนะที่จะประกาศตัวในอเมริกาอย่างนั้น แบคฮยอนปรบมือก่อนจะหัวเราะร่าทันทีที่ถูกอีกคนผลักหัวเข้าให้

 

กูกลายเป็นประเด็นอยู่ช่วงนึงเลย ไอ้หนุ่มเอเชียที่ชอบอยู่กับเพื่อนนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นเกย์ มันคงโดนระเบิดตูดครบทั้งทีมแล้วมึงรู้ใช่ไหมว่าคนอย่างกูจะทำยังไงถ้าได้ยินอย่างนั้น เด็กหนุ่มหันหน้าเข้าหาคนรัก แบคฮยอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าหงึกแต่กูไม่ได้ทำ

 

อื้อ

 

ถ้ากูมีเรื่องชกต่อย ปัญหาสารพัดก็จะตามมา กูจะทำตามใจตัวเองเหมือนตอนอยู่มัธยมไม่ได้แล้ว แต่เชื่อเถอะว่าตอนใช้เวลาสี่ชั่วโมงไปกับการต่อยกระสอบทรายในโรงยิมระบายอารมณ์มันยังไม่พอ

 

ตอนแรกเราก็ดีใจนะที่ชานยอลปฏิเสธเธอไปแบบนั้น แต่... แบคฮยอนไม่รู้ว่าจะต้องรู้สึกยังไง ทั้งดีใจ แต่ก็รู้สึกแย่ที่ชานยอลถูกคนเหล่านั้นมองด้วยสายตาแปลก ๆ

 

“Everything happens for a reason. ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันมีเหตุผลเสมอ ถ้ากูไม่บอกว่าเป็นเกย์ ใครที่ไหนจะมาล้อวะ ชานยอลหัวเราะ

 

แต่มันก็ทำให้รู้สึกไม่ดีใช่ไหมอ่ะ

 

ก่อนจะรู้สึกดีได้ มันก็ต้องผ่านเรื่องไม่ดีมาทั้งนั้นแหละ ชานยอลยิ้มแล้วยันมือไว้ข้างหลังนอกจากไอ้จงอินแล้วก็ยังมีอาจารย์หน้าตาเหมือนผู้พันแซนเดอส์อีกคนที่ทำให้กูเข้าใจอะไรได้มากขึ้น

 

...

 

คิดว่าฝึกความอดทนน่ะ ช่วงแรก ๆ มันก็ยากหน่อย แต่พอทำได้แล้วชีวิตมันก็ง่ายขึ้น เด็กตัวสูงทอดสายตาไปยังทะเลกว้าง ก่อนจะหันกลับมาสบตากับคนตัวเล็กอีกครั้ง มันไม่ใช่เรื่องจำเป็นที่ต้องรักษาน้ำใจผู้หญิงที่เข้ามาชอบกู ต่อให้ไม่ได้เป็นแฟนกัน ผู้หญิงเหล่านั้นก็ไปชอบคนอื่นได้

 

คับ

 

แต่ถ้าไม่มีมึง กูก็คงชอบคนอื่นไม่ได้

 

...

 

มึงคงคิดว่ามันต้องมีผู้หญิงดี ๆ สักคนแหละที่มาชอบกู แต่แล้วยังไงล่ะชานยอลเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง ถ้าไม่มีแฟนจะคุยกับใครมันก็ได้อยู่แล้ว แต่กูเสือกโชคร้ายตกหลุมรักมนุษย์ฮอบบิทก่อน ชานยอลหัวเราะในลำคอเบา ๆ ระหว่างที่เราปล่อยให้เสียงของบรรยากาศรอบข้างคั่นจังหวะของความคิดกูไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อตามหารักแท้ แต่กูไปที่นั่นเพื่ออนาคตของเรา

 

...

 

ใครจะสนล่ะว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนดีนะ ถ้าคบแล้วต้องมีความสุขแน่ ๆ ในเมื่อกูมีสิ่งที่เรียกว่าความสุขอยู่แล้ว และกูก็มั่นใจด้วยว่าเลือกไม่ผิด ชานยอลแบมือออกมาตรงหน้า ก่อนจะหลุบสายตาลงเป็นเชิงบอกให้คนตัวเล็กวางมือลงมา ซึ่งแบคฮยอนก็ทำตามอย่างว่าง่าย

 

เราเข้าใจชานยอลนะ คนตัวเล็กอมยิ้ม สำหรับเขาคงไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการอธิบายให้เข้าใจ เพราะการคิดไปเองมันมีแต่ความเจ็บปวด แบคฮยอนไม่ชอบอย่างนั้น

 

ขอโทษที่ทำให้คิดมาก แต่กูแค่อยากบอกว่าช่วงที่ไม่ค่อยได้คุยกันกูไม่เคยมีใคร ชานยอลสอดประสานเรียวนิ้วกับคนตัวเล็กแล้วจูบหลังมือนั้นเบา ๆ แค่อยากมาเซอร์ไพรส์ เลยเอาเวลาไปทำงานพิเศษงก ๆ เก็บเงิน

 

...

 

ที่ไม่ได้ส่งของขวัญวันเกิดมา ก็เพราะว่ากูอยากเอามาให้ด้วยตัวเอง แบคฮยอนรู้สึกเหมือนว่าคนข้าง ๆ เป็นพ่อมด ที่สามารถเยียวยาจิตใจของเขาให้ดีขึ้นได้ด้วยเวทย์มนต์ทางคำพูดแต่ของอยู่ในกระเป๋าเดินทางนะ ต้องกลับโรงแรมก่อนถึงจะให้ได้

 

อยู่ด้วยกันอีกตั้งหลายวัน เราไม่รีบหรอก แบคฮยอนยิ้มกว้าง หมดสิ้นความทุกข์ที่เคยก่อกวนจิตใจ ร่างเล็กเชื่อว่าที่ชานยอลพูดมาทั้งหมดนั้นล้วนแต่เป็นความจริง

 

ทำงานพาร์ทไทม์เป็นไลฟ์การ์ดวันนึงคนจมน้ำไม่บ่อยหรอก เงินดีกว่าไปล้างจานในร้านอาหารให้น้ำร้อนลวกมือเล่นอีก นั่นชั่วโมงละสิบสองเหรียญเลยนะ เก็บไม่นานก็ได้ค่าตั๋วเครื่องบินแล้ว ชานยอลหัวเราะก่อนที่ริมฝีปากหยักจะหุบยิ้มลงเมื่ออีกคนขยับมานั่งซบไหล่เขาแล้วกอดแขนแน่น

 

ทำไมแฟนเราน่ารักอย่างนี้น้า

 

...

 

ทั้งหล่อ ทั้งแสนดี เราโชคดีกว่าถูกหวยอีก เสียงของมนุษย์ฮอบบิทงึมงำอยู่คนเดียว แต่มันก็เรียกรอยยิ้มให้กับคนที่พยายามต่อสู้กับความเหน็ดเหนื่อยมาตลอดอย่างเขาได้เสมอ

 

เพราะงั้นเชื่อใจกูนะ เสียงของชานยอลคล้ายกระซิบ แบคฮยอนพยักหน้าเป็นคำตอบแล้วกอดแขนแกร่งแน่นยิ่งขึ้น

 

กรี๊ดดด!!!”

 

ถอยออกมาเร็วเข้า!!!”

 

เสียงโหวกเหวกโวยวายที่ดังมาจากด้านหลังเรียกความสนใจจากเด็กหนุ่มทั้งสองคน ชานยอลลุกขึ้นยืนก่อนจะดึงแขนร่างเล็กให้ลุกขึ้นตามพร้อมมองไปยังภาพเบื้องหน้า แล้วก็ได้เห็นว่ามีกลุ่มเด็กวัยรุ่นกำลังตะลุมบอนกันอยู่

 

แย่แล้ว นั่นแทฮยอง!!!”

 

แบคฮยอนเบิกตาอย่างตกใจ ทันทีที่เห็นว่าคนในวงล้อมนั้นคือเพื่อนสนิท และกำลังโดนเด็กหนุ่มอีกเกือบแปดคนชกต่อยจนทรุดลงไปกองกับพื้น โดยที่แฟนสาวของแทฮยองถูกผู้ชายคนหนึ่งโอบไหล่เอาไว้

 

ไม่มีใครเข้าไปห้ามหรือหยิบยื่นความช่วยเหลือให้เด็กหนุ่มที่ถูกรุมทำร้าย คนแถวนั้นเพียงแค่ยืนดูและถ่ายคลิปไว้ ชานยอลขมวดคิ้วแล้วให้สมองประมวลผล เสียงของแบคฮยอนที่เอาแต่พูดว่า จะทำยังไงดี ยังคงลอยเข้าหูเหมือนเทปม้วนเดิมที่เปิดวนเล่นซ้ำ ๆ

 

ชานยอล!!!” เรียกไม่ทันแล้ว แบคฮยอนทำตัวไม่ถูกเมื่อตอนนี้ชานยอลถือขวดเบียร์ติดมือไปด้วย

 
 

 

เพล๊ง!!!

 

 

 

เสียงขวดเบียร์แตกกระจายทันทีที่ถูกฟาดลงกลางหัวเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ชานยอลไม่รอให้เสียจังหวะ ขายาวก็ถีบเข้ากลางอกจนคนตัวผอมกว่าเสียหลักถอยออกไป แทฮยองลุกขึ้นอย่างทุลักทุเลโดยได้รับความช่วยเหลือจากคนที่คิดว่าพร้อมจะตั๊นท์หน้าเขาได้ทุกเมื่ออย่างปาร์คชานยอล ก่อนที่ทั้งสองคนจะหันกลับไปสนใจกับพวกแก๊งนักเลงอีกครั้ง

 

ต่อให้ชานยอลจะมีฝีมือชกต่อย ส่วนแทฮยองเองก็เคยอยู่ชมรมมวย แต่จำนวนคนก็เป็นเรื่องสำคัญ แน่นอนว่าสองต่อแปดเป็นอะไรที่เสียเปรียบ เมื่อตอนนี้พระเอกขี่ม้าขาวในสายตาผู้คนรอบข้างกลายเป็นเหยื่อไปอีกคนแล้ว

 

ไม่สิ ต้องไม่ใช่แบบนี้... แบคฮยอนหันซ้ายขวา เขาควรทำอะไรสักอย่างก่อนที่ชานยอลและแทฮยองจะเจ็บตัวมากไปกว่านี้ตำรวจมา!!!!”

 

ประโยคนี้ใช้ได้เสมอกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กลุ่มเด็กวัยรุ่นรีบวิ่งหนีไปจากตรงนี้พร้อมกับแฟนของแทฮยองที่เพิ่งคบกันได้ไม่กี่วัน ก่อนที่แบคฮยอนจะเข้าไปดูอาการเพื่อนสนิทที่นอนขดตัวอยู่บนพื้น ส่วนชานยอลเจ็บตัวไม่มากเพราะดูเหมือนว่าอีกฝ่ายสนใจที่แทฮยองมากกว่า

 

เวรเอ๊ย ลุกไหวไหม? ชานยอลหิ้วปีกเด็กหนุ่มตัวผอมขึ้นมาและแบคฮยอนก็เข้าไปช่วยอีกแรง

 

ตอนนี้ใบหน้าของชานยอลขึ้นริ้วแดงตรงโหนกแก้มและหัวคิ้ว แต่ก็ยังไม่หนักหนาเท่ากับแทฮยองที่เลือดกบปาก อีกทั้งแขนขาที่ดูไร้เรี่ยวแรงจนแทบล้มหากไม่มีคนช่วยประคอง ถ้าปล่อยไปนานกว่านี้ชานยอลคงได้น่วมไปอีกคนแน่

 

ประมาณสิบห้านาทีทั้งสามคนก็มาถึงบ้านของแทฮยอง คุณป้ากับลูกสาวคนเล็กรีบเข้ามาประคองเด็กหนุ่มตัวผอมให้เข้าไปข้างใน พอเห็นว่าแบคฮยอนจะตามเข้ามาแทฮยองเลยยกมือห้ามเอาไว้แล้วส่ายหน้า

 

นายสองคนกลับไปเถอะ อีกสี่สิบนาทีก็จะปีใหม่แล้ว

 

แต่...

 

ไม่ต้องเป็นห่วงน่า ฉันไม่เป็นไร แทฮยองแกะมือแม่กับน้องสาวออก เขาไม่อยากให้แบคฮยอนต้องมาเสียเวลากับเขาจนพลาดการเคาน์ดาวน์ปีใหม่กับคนรักที่รอเจอกันมาตั้งนาน

 

แทฮยองหันไปทางคนตัวสูงกว่าแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง ยอมรับว่ายังคงประหลาดใจไม่หายที่ชานยอลยอมเสี่ยงเข้ามาช่วยเขา ทั้งที่เจ้าตัวน่าจะรู้อยู่แก่ใจว่าอาจจะโดนอัดไปด้วย อีกอย่าง ไอ้หมอนี่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขาเรื่องนี้คิมแทฮยองรู้ แต่ที่สุดแล้ว คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเขากลับเป็นคนกรุงโซล มากกว่าคนมกโพด้วยกัน

 

ขอบใจ

 

ขากลับก็พาไปเลี้ยงข้าวด้วย ถ้าสำนึกบุญคุณก็ต้องตอบแทน ชานยอลไม่ได้พูดให้อีกคนต้องรู้สึกผิด ซึ่งแทฮยองก็แค่นหัวเราะกับความกวนตีนของแฟนเพื่อน ก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบ

 

ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวไม่ทันดูพลุหรอก

 

ถ้ามีอะไรโทรหาเราเลยนะ แบคฮยอนว่าก่อนจะโค้งหัวลาแม่ของเพื่อนสนิท

 

ขอบใจมากนะลูก แม่ของแทฮยองมองเด็กหนุ่มทั้งสองคนที่อุตส่าห์พาลูกชายของเธอมาส่ง หลังจากได้ยินข่าวร้ายทางโทรศัพท์ว่าแทฮยองถูกทำร้าย

 

 
 

50%

 

 

 

ผิดคาดเลยนะ บ้านน่าอยู่กว่าที่คิด

 

ชานยอลถอดเสื้อโค้ทออกแล้วพาดไว้บนโซฟา ก่อนจะกวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องนั่งเล่นที่ขนาดไม่กว้างและไม่แคบจนเกินไป ถึงที่นี่จะไม่มีใครอยู่ แต่เขาก็พอจะจินตนาการออกว่าเมื่อก่อนบ้านหลังนี้คงอบอวลไปด้วยความสุข

 

น่าสงสารไอ้หมอนั่นนะ จะมีแฟนทั้งทีดันไม่รู้ว่าเธอมีผัวแล้ว

 

เราว่าแทฮยองต้องพาเพื่อนไปเอาคืนแน่เลย

 

ก็สมควรอยู่ โดนรุมซะขนาดนั้น แต่ถ้าดวลกันหนึ่งต่อหนึ่งกูว่าไอ้เด็กแว๊นคงชนะได้ไม่ยากหรอก ส่วนสูงก็ไม่ได้ต่างกันมาก จากที่เห็นมันก็ดูมีฝีมือพอสมควร

 

เราอยากห้ามจัง แต่แทฮยองนิสัยเหมือนจื่อเทาเลยอ่ะ ยิ่งห้ามก็ยิ่งเอามือมาปิดปาก ชานยอลยืนนิ่ง พลางขมวดคิ้วกับประโยคเมื่อครู่นี้

 

ยังไงวะ?

 

ก็เมื่อปีที่แล้ว จงอินกับจื่อเทาไปมีเรื่องกับคนกลุ่มนั้นอ่ะ ที่เคยรุมทำร้ายชานยอลจนเราแว่นแตก

 

พูดจริง? ทำไมกูไม่เห็นจะรู้เรื่องเลยวะ?เด็กตัวสูงเท้าแขนไว้กับมุมผนังพลางมองไปยังใครอีกคนที่เดินมาพร้อมกับแก้วน้ำให้เขา

 

เรานึกว่าชานยอลจะรู้ซะอีกแบคฮยอนยิ้มเจื่อนอย่าบอกสองคนนั้นนะว่าเราเล่าให้ฟังอ่ะ...

 

ทำไมมึงรู้ แต่กูที่เป็นเพื่อนสนิทมันกลับไม่รู้ ชานยอลหมุนนิ้วชี้ตรงระดับขมับ ซึ่งแบคฮยอนก็ยังคงยิ้มแห้ง ๆ แทนคำตอบ

 

พวกเขาคงไม่อยากให้ชานยอลเป็นห่วงอ่ะ เรียนอยู่ที่โน่นก็กดดันมากพอแล้ว จื่อเทาบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก แลกหมัดกันแล้วก็จบ

 

เดี๋ยวมีเคลียร์แน่ เด็กหนุ่มจิ๊ปาก ไอ้พวกเพื่อนเวรนี่ยังไงกันวะ ไหนบอกว่ามีอะไรแล้วจะเล่าให้ฟัง เจอกันเมื่อไหร่โดนถีบแน่

 

ถ้าชานยอลบอก เราก็โดนว่าสิ อย่าบอกเลยนะ นะ ๆๆ แกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไปได้ไหม ไหน ๆ เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว แบคฮยอนเขย่าแขนแล้วยิ้มหน้าหมาอีกแล้ว เด็กตัวสูงหลุบตาลงมองมนุษย์ฮอบบิทที่กำลังออดอ้อนด้วยท่าทางและสีหน้า แล้วมีหรือที่ปาร์คชานยอลจะไม่ใจอ่อน

 

เออ ก็ได้

 

น่ารักกว่าแฟนเราไม่มีอีกแล้ว ไอ้บ้านนอกยิ้มตาหยีแล้วเดินไปหยุดอยู่หน้าตู้ยาซึ่งติดอยู่กับผนังบ้าน

 

จะไม่ไปดูพลุจริงเหรอ

 

ไม่เอาอ่ะ เมื่อกี้ชานยอลเพิ่งเอาขวดไปฟาดหัวคนอื่นแตก เรากลัวตำรวจจับชานยอลไปโรงพัก เสียงของคนตัวเล็กดังมาจากทางด้านใน พอชะเง้อหน้ามองก็พบว่าตอนนี้ไอ้บ้านนอกกำลังง่วนอยู่กับการเลือกยาทาแผล

 

ชานยอลเกาท้ายทอย จะหาว่าเหี้ยก็ได้ที่เขาไม่ได้รู้สึกผิดเลยสักนิดที่เอาขวดเบียร์ฟาดหัวพวกเวรนั่น มันน่าโมโหจริง ๆ ที่พวกมันเอาแต่รุมกระทืบไอ้แว๊นมากกว่าการหันมาสนใจเขา ถ้าถามว่าไม่ดีหรือไง มันก็คงดีล่ะมั้งที่ปาร์คชานยอลไม่โดนอัดจนปวดหน้าไปหมด

 

คนกำลังเมากึ่ม ๆ โดนขัดจังหวะพลอตรักกับแฟนเลยมีเดือดกันบ้าง ไหนจะเพิ่งเล่าเรื่องพวกนรกตาน้ำข้าวที่เคยแซวว่าเขาเป็นเกย์นั่นอีก ความเดือดสะสมเลยต้องถูกงัดออกมาใช้กันหน่อย ไอ้ที่บอกว่าฝึกความอดทนอะไรนั่น เอาไว้ใช้ตอนที่เหล้าเบียร์ยังไม่เข้าปากก็แล้วกัน

 

อยู่ห้องไหน

 

ห้องนั้นแหละ สวิตซ์ไฟอยู่ซ้ายมือนะ พอได้ยินคำตอบเด็กหนุ่มเลยหมุนลูกบิดเข้าไป ทันทีที่เปิดไฟก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาเพียงแค่เห็นการตกแต่งห้องที่ดูสบายตาและเป็นระเบียบ

 

ขายาวเดินไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะไม้แล้ววางแก้วน้ำลง หนังสือเรียนที่กองกันไว้อย่างเป็นระเบียบนั้นไม่สะดุดตาเท่ากับภาพถ่ายในกรอบทั้งสองรูปที่วางอยู่ข้างกัน ทางซ้ายเป็นรูปพ่อแม่ลูก ส่วนทางขวาคือรูปเขากับมนุษย์ฮอบบิท

 

เป็นแบบนี้แล้วใครจะอยากไปมีคนอื่น...

 

ชานยอลอมยิ้มแล้วหยิบกรอบรูปขึ้นมาดูใกล้ ๆ ราว ๆ ครึ่งนาทีล่ะมั้งที่เขาใช้เวลาไปกับการเพ้อความน่ารักของแฟนในหัว ก่อนจะวางกรอบรูปลงที่เดิมแล้วกวาดสายตาไปรอบ ๆ

 

ห้องนี้ไม่ได้กว้างเท่าไหร่ถ้าเทียบกับห้องของเขาในโซล หรือหอพักในมหาวิทยาลัย ข้างผนังมีรูปถ่ายมากมายติดอยู่ มันควรจะดูรกแต่ไอ้บ้านนอกกลับตกแต่งให้มันน่ามองได้ ขายาวเดินไปหยุดอยู่ข้างผนัง ชานยอลไม่สามารถหุบยิ้มเมื่อสายตาของเขาจับจ้องอยู่กับรูปถ่ายสมัยเด็กของแบคฮยอน ตั้งแต่ตอนยังแบเบาะไปจนถึงวัยมัธยม ที่มีทั้งถ่ายเดี่ยว ถ่ายกับเพื่อน และครอบครัว

 

ชานยอลหันไปทางประตูห้องที่ยังคงเปิดทิ้งไว้ แล้วอาศัยจังหวะนั้นค่อย ๆ ลอกรูปถ่ายมนุษย์ฮอบบิทตอนวัยแบเบาะออกมาพร้อมยัดใส่กระเป๋ากางเกงด้านหลัง ก่อนจะรีบเดินไปนั่งกับขอบเตียงเมื่อได้ยินฝีเท้ากำลังเดินมาทางนี้

 

แบคฮยอนมาพร้อมชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น คนตัวเล็กจัดแจงวางของไว้ข้างตัวคนเจ็บที่ดูเหมือนว่าจะไม่สะทกสะท้านกับรอยแผลสักเท่าไหร่ ทั้งคู่สบตากันแค่ครู่เดียวแบคฮยอนก็หันไปสนใจกับการเทแอลกอฮอล์ลงบนสำลี พอหันหน้าเข้าหาจิ๊กโก๋นักเรียนนอกแล้วก็เลิกคิ้วขึ้น เมื่อพบว่าเจ้าตัวกำลังยิ้มอยู่

 

อะไรเหรอ

 

เห็นมึงหน้าบึ้ง กูเลยช่วยเรียกรอยยิ้มให้ไง

 

แบคฮยอนไม่ได้ต่อล้อต่อเถียง เขาหยุดยืนอยู่กลางหว่างขาคนที่นั่งอยู่ข้างเตียงก่อนจะดันปลายคางคนตัวสูงให้เงยขึ้นแล้วแตะสำลีลงไปเบา ๆ ตรงโหนกแก้ม ก่อนจะได้ยินเสียงซี๊ดปากอย่างเจ็บปวด

 

เบาหน่อยได้เปล่า

 

เราไม่สงสารชานยอลหรอก ทีตอนวิ่งเข้าไปให้คนอื่นรุมตื้บยังไม่เห็นบ่นงี้เลย

 

โธ่ทูนหัว ถ้ากูไม่เข้าไปช่วย ไอ้แว๊นได้เละเป็นโจ๊กตรงนั้นไปแล้ว ชานยอลถอนหายใจพลางวางมือลงบนเอวคนตัวเล็กที่ยังคงตั้งใจทำแผลบนหน้าเขาอย่างเบามือไม่อยากดูพลุจริง ๆ เหรอ

 

อยากสิ แต่เราดูที่บ้านก็ได้นะ ตรงนี้ก็มองเห็น ร่างเล็กว่าพลางพยักหน้าไปทางหน้าต่างด้านซ้ายมือ

 

จะสวีทก็สวีทไม่สุด มารผจญจริง ๆ ชานยอลหัวเราะ ก่อนจะนิ่วหน้าเพราะสำลีแตะลงบนแผลอีกครั้ง

 

อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมอ่ะ เราตกใจแทบแย่ แค่ไม่กี่วินาทีที่แบคฮยอนยอมละสายตาออกห่างจากรอยแผลบนใบหน้าคมเพื่อสบตากัน ชานยอลยิ้มบาง ๆ พร้อมพยักหน้าตกลง

 

 

พรึ่บ!!!

 

 

ทุกอย่างค้างอยู่ท่านั้นเมื่ออยู่ ๆ ไฟก็ดับ แบคฮยอนจำได้ว่าเขาจ่ายค่าไฟไปแล้วนะ ไหงเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ พอมองออกไปนอกหน้าต่างก็พบว่าไฟบ้านละแวกนี้ก็ดับกันหมด แย่แล้วสิ เขายังทำแผลให้ชานยอลไม่เสร็จเลย

 

ทำไงดีเนี่ย ชานยอลเปิดไฟมือถือหน่อยสิเราจะได้ทำแผลต่อ

 

แบคฮยอน

 

อื้อ?

 

จูบหน่อย

 

...

 

แบคฮยอนไม่เคยคิดว่าคำถามนี้จะทำให้พูดไม่ออก เพราะถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงยิ้มแล้วหลับตาลงรับจูบอีกฝ่ายโดยไม่อิดออด แต่ตอนนี้มันต่างออกไป ทั้งบรรยากาศเงียบ ๆ ตอนใกล้เที่ยงคืน รวมไปถึงความมืดโดยรอบ ที่ทำให้มองเห็นเสี้ยวหน้าข้างหนึ่งของชานยอลได้ มีเพียงแค่แสงดวงจันทร์ที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างเท่านั้น

 

อยู่คนเดียวคงเหงามากเลยใช่ไหม?

 

ตึกตึก...ตึกตึก...

 

อยู่ ๆ มือที่เคยวางอยู่บนเอวทั้งสองข้างก็เป็นเรื่องน่าเขินขึ้นมา พอปรับสายตาให้ชินกับความมืดได้ ร่างเล็กก็รู้สึกร้อนไปทั้งใบหน้าเพราะแววตาของใครอีกคนที่มองมา มันต่างไปจากทุกครั้งหรือเปล่านะ ไม่...ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชานยอลมองแบบนี้

 

ถึงจะอยู่ด้วยกันได้แค่ไม่กี่วัน แต่กูสัญญาว่าปีหน้าจะมาอีก อดทนรอหน่อยนะ

 

ตึกตึก...ตึกตึก...

 

หัวใจเต้นแรงขึ้น สายตาของชานยอลมีผลกับอัตราการเต้นของหัวใจเขาเหลือเกิน ซึ่งแบคฮยอนก็ไม่เข้าใจตัวเองเลย เราสองคนเคยสบตากันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ถึงเมื่อก่อนจะทำให้เขินอยู่บ้าง แต่มันก็ไม่เหมือนกับครั้งนี้ สายตาชานยอลมีเสน่ห์มากขึ้นจนไม่เหลือคราบผู้ชายทะเล้นคนเดิม

 

ให้ตายเถอะ ขนาดมองหน้ามึงแบบนี้กูยังคิดถึงอยู่เลย

 

เราก็เหมือนกัน...

 

เหรอ? ชานยอลยิ้มบาง ๆ ก่อนจะเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นมาไล้ริมฝีปากล่างคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา ทั้งที่ดวงตาคู่นั้นยังไม่ละห่างไปไหน ตัวสั่นเลยนะ หนาวหรือไง?

 

...ก็...หนาว

 

ประโยคโง่ ๆ หลุดออกมาจากปากทุกทีที่ทำตัวไม่ถูก แบคฮยอนยิ้มเจื่อนก่อนจะเบิกตาอย่างตกใจเมื่ออยู่ ๆ คนตัวสูงจะจับคอเสื้อตัวเองแล้วถอดออกจนท่อนบนเปลือยเปล่า แบคฮยอนค้างอยู่ท่านั้น พอรู้ตัวอีกทีร่างของเขาก็ถูกรั้งลงไปให้นั่งคาบหน้าตักของชานยอลเสียแล้ว

 

เดี๋ยวสิ...ชาน...

 

คนตัวสูงใส่เสื้อแขนยาวที่เพิ่งถอดออกให้กับเขา ความหนาวติดลบของสภาพอากาศในวันสุดท้ายของเดือนธันวาไม่มีผลสำหรับคนตัวเล็กในตอนนี้ แบคฮยอนรู้สึกเหมือนกำลังหายใจไม่ค่อยออกกับบรรยากาศแปลก ๆ ที่กำลังทำให้ใจเต้นแรง มันเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จากเบียร์ขวดนั้นหรือเปล่านะ

 

อุ่นหรือยัง?

 

เสียงของชานยอลทุ้มต่ำ แหบพร่า แบคฮยอนไม่เข้าใจว่าทำไมถึงขนลุกกับน้ำเสียงแบบนี้ ร่างเล็กคิดว่าตอนนี้เขากำลังร้อนจนเหงื่อออก มันเป็นเพราะเสื้อของชานยอลที่สวมทับลงมาอีกชั้น หรือเป็นเพราะว่าใบหน้าของเราห่างกันแค่คืบเดียวก็ไม่รู้

 

ถ้ายังไม่อุ่นจะได้กอด

 

เมาเหรอ ไม่...ชานยอลไม่ได้เมา ถึงจะดื่มเบียร์ไปหลายขวด แต่คนเมาคงไม่สามารถชกต่อยกับคนอื่นแล้วยังมีแรงหิ้วปีกแทฮยองกลับไปส่งถึงบ้านได้แน่ ๆ

 

กลิ่นโคโลญจน์ที่มาจากตัวชานยอลและเสื้อที่เขาสวมอยู่มันคลุ้งลอยติดจมูก ราวกับมีเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้อยากเข้าไปสูดกลิ่นใกล้ ๆ แบคฮยอนวางมือลงบนลาดไหล่กว้าง ผิวของชานยอลอุ่นจนทำให้อดนึกถึงเมื่อก่อนตอนที่เรายังอยู่ด้วยกันไม่ได้

 

แบคฮยอน...

 

ไม่เคยชินสักครั้งตอนได้ยินชื่อตัวเองจากริมฝีปากของคนตรงหน้า ร่างเล็กรู้สึกว่าชื่อของเขามันมีความหมายทุกครั้งที่ชานยอลเรียก และมันทำให้รู้สึกอบอุ่นไปทั้งใจ

 

แบคฮยอนเข้าใจคำว่าไม่หายคิดถึงอย่างถ่องแท้แล้ว แม้ว่าตอนนี้เราจะอยู่ใกล้กัน สบตากัน และพูดคุยกัน แต่แบคฮยอนก็ยังรู้สึกคิดถึงชานยอลจนขึ้นสมอง มันมีวิธีไหนบ้างที่จะทำให้ความรู้สึกนี้ถูกเติมเต็มได้ ไม่...บยอนแบคฮยอนไม่ได้หมายถึงวิธีที่ทำให้ความคิดถึงหายไป

 

เรา...

 

...

 

เราอยากจูบชานยอล...

 

เสียงนี้ช่างแผ่วเบา แต่เชื่อเถอะว่าปาร์คชานยอลได้ยินมันอย่างชัดเจน เด็กหนุ่มตัวสูงถอดแว่นกรอบดำออกก่อนจะวางไว้ข้างตัว พลางมองริมฝีปากที่เขาคิดถึงมาตลอดเกือบสองปี แล้วค่อย ๆ เลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้และจูบคนตัวเล็กในที่สุด

 

เสียงลมหายใจผ่อนออกเมื่อเราทั้งคู่เอียงใบหน้าเพื่อปรับองศาการจูบ วงแขนแกร่งกระชับร่างคนตัวเล็กเข้ามาจนแทบไม่เหลือช่องว่างคั่นกลาง แบคฮยอนไม่รู้ว่าจะต้องเอามือไว้ตรงไหน ในทีแรกมันเคยวางไว้บนไหล่กว้าง ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนขึ้นสอดกลุ่มผมสีอ่อนในวินาทีถัดมา

 

ความอดทนที่สะสมมาเป็นปี ชานยอลคิดว่ามันอาจจะทุเลาลงหลังจากได้เจอกันอีกครั้ง แต่มันกลับไม่ใช่อย่างนั้นเลยสักนิด การที่เรากอดกันบนฟุตปาธริมทะเลมันก็ช่วยเยียวยาได้แค่ในตอนนั้น

 

ไม่อยากปล่อยคนตัวเล็กออกจากอ้อมกอด แต่สถานที่ตรงนั้นมันคงเป็นเรื่องประหลาดเกินไปหากผู้ชายสองคนจะยืนแสดงความรักต่อกันโจ่งแจ้งขนาดนั้น และนั่นคือเหตุผลที่ชานยอลยอมผละตัวออก แล้วเริ่มนับหนึ่งกับความอดทนอีกครั้ง

 

การคุยกันแบบ face to face มันดีกว่าการคุยผ่านหน้าจอสมาร์ทโฟนเป็นไหน ๆ ยิ่งจับต้องตัวอีกฝ่ายได้ ปาร์คชานยอลก็อยากสัมผัสบยอนแบคฮยอนมากยิ่งขึ้น

 

ทุกครั้งที่จูบกัน แบคฮยอนรู้สึกได้ว่ากำลังถูกทะนุถนอมจากผู้ชายคนนี้ ชานยอลทำให้รู้ว่ามันคือการแสดงออกถึงความรัก และครั้งนี้ก็เช่นกัน ถึงแม้จูบของชานยอลจะเร่าร้อนมากไปกว่าทุกครั้ง แต่มันก็ทำให้รู้สึกดี

 

ร่างเล็กหดคอลงเมื่ออีกฝ่ายจูบไล่ไปจนถึงต้นคอ เรากำลังก้าวเข้าสู่เขตอันตราย แต่แบคฮยอนกลับไม่ออกปากห้ามเหมือนอย่างที่เคย

 

ชานยอลเคยบอกว่าเซ็กส์อาจจะไม่ใช่เรื่องจำเป็นสำหรับแบคฮยอน และผู้ชายคนนี้ก็พร้อมจะเคารพการตัดสินใจนั้น ครั้งหนึ่งร่างเล็กเคยถามจงอินว่าทำไมคนเราถึงปล่อยให้การจูบเลยเถิดไปจนเกิดการมีเซ็กส์ได้ ตอนนั้นจงอินเงียบไปชั่วอึดใจ แล้วก็ตอบกลับมาด้วยสายตาเรียบเฉยว่า

 
 

การจูบเป็นการถ่ายทอดความรู้สึกอย่างหนึ่ง บางครั้งมันอาจจะมาเพราะความรัก แต่บางครั้งก็มาจากความต้องการอย่างเดียว

จูบแสดงความรักกับจูบเพราะความต้องการมันไม่เหมือนกันเหรอ?

อาจจะใช่มั้ง จงอินยิ้มจูบแสดงความรักมันก็หยุดได้ แต่ถ้ามีความต้องการพ่วงมาด้วยเมื่อไหร่ ก็คงรู้สึกอยากทำมากกว่านั้น

เราเคยจูบกับชานยอลหลายครั้ง เรารู้ว่าชานยอลไม่ได้อยากทำแค่จูบ

อืม...แล้วนายล่ะ ไม่เคยคิดอยากทำมากกว่าจูบเหรอ?

ไม่รู้สิ เรากลัว ๆ อ่ะ ตอนที่...

ไม่เป็นไร ที่อายที่จะพูดถึงก็เอาเป็นว่าฉันเข้าใจความรู้สึกของนายนะ

อื้อ

การเข้าหาอีกฝ่ายมันก็เป็นเรื่องสำคัญเหมือนกัน ถ้ามาในรูปแบบหื่น นายก็คงกลัวใช่ไหมล่ะ

ใช่เลยอ่ะ

ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ มันจะเกิดขึ้นได้ง่าย ๆ เมื่อถึงเวลาที่สมควรแล้ว

 

 

และแบคฮยอนเชื่อแล้วว่าที่จงอินเคยพูดมันเป็นเรื่องจริง

 

 

CUT

(จะอ่านหรือไม่อ่านก็ได้นา 55555)

 

 

 

TBC


ก่อนอื่นขออภัยถ้าหากทำให้งง เพราะเราเปลี่ยนชื่อตอนจาก Our Future มาเป็น My Titan แทน คือตอนแรกว่าจะให้จบตอนนี้แหละ พอดูไปดูมา อ้าวเขียนไป 46 หน้าเลยเรอะ เลยต้องไปจบที่ Chapter 25 (คือตอนหน้านั่นเอง เป็น Our Future เนาะ) และต่อด้วย Special อีก 1 ตอนนะจ๊ะ

 

 ฉากตัดอยู่ในไบโอทวีต หรือจะเสิทกูเกิ้ลว่า malinworldfiction กะดั้ย

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

10,182 ความคิดเห็น

  1. #10116 11507416p (@11507416p) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 15:44
    ในที่สุดดดดดด 5555
    #10116
    0
  2. #10099 family1485 (@family1485) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:44
    " ถอยออกมาเร็วเข้า" ห่านนจิก นึกว่าสึนามิ โอ้ยยย 😂😂
    #10099
    0
  3. #10051 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 02:54
    ความคิดถึงและความต้องการ คนอ่านก็ฟินไปสวรรค์ชั้นกันแล้วค่าคุณ
    #10051
    0
  4. #10008 oom3456789 (@oom3456789) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 01:36
    เป็นncที่ไม่ค่อยกาม แต่โครตอบอุ่น ฟีลกู๊ดที่สุด
    #10008
    0
  5. #9989 Kratai Love Bie Makmy (@krataibie) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 05:19
    โอ้ยนนนย ฮิอออชอบบบบยบบ เพิ่งมาอ่าน ใจสั่น
    #9989
    0
  6. #9788 CLAIREY (@saranratchertam) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 01:08
    ทำไมชานยอลอบอุ่นขนาดนี้นะ คือมันดีต่อใจมากจริงๆ นายโครตโชคดีเลยแบคฮยอน ฉันล่ะอิจ...5555
    #9788
    0
  7. #9732 PProuDDay. (@bel2212) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2559 / 12:59
    จากที่อ่านมาทั้งหมดนี่ให้ความรู้สึกว่าจงอินคือกูรูกูรูกูรู้~~รู้แม่มทุกอย่างใครอยากรู้อะไรให้มาถามมาปรึกษากูนี่เพราะกูรู้ดี5555555
    #9732
    0
  8. #9717 ฮานิบี (@bladdawanpb) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 15:29
    บอกตรงๆว่าตอนก่อนโคตรไม่เชื่อใจชานยอลเลยที่หายไป เหมือนชานยอลไม่ใช่คนเดิมอะ แต่ตอนนี้ทำให้รู้แล้วว่าชานยอลยังเป็นคนเดิมรักแบคฮยอนเหมือนเดิมแถมยังโตขึ้นด้วย เขินน
    #9717
    0
  9. #9699 miniaraspring (@miniemint57) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 17:00
    โอ้ย ละมุนอ่ะ ฮือออออ
    #9699
    0
  10. #9654 mamodictator (@mamodictator_13) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:39
    เป็น nc ที่อบอุ่นมากอ่ะ ขนาดมีอะไรกันยังอบอุ่นขนาดนี้ ไม่อยากให้จบเลย ฮื่ออออ
    #9654
    0
  11. #9545 xxmaarnficxx (@xxmaarnficxx) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 02:19
    เป็นคัทที่ดีมากเลยอะ เน้นบรรยายความรู้สึกของคนสองคนมากกว่าวิธีการ /เขินแรง
    #9545
    0
  12. #9490 JibARMY (@jiblumin) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 22:43


    น้ำตาไหลกี่รอบและ ฮือออ

    #9490
    0
  13. #9399 N0ii2d (@chayaniid) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 22:19
    เป็นคัทที่ละมุนที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาจริงๆ ชอบบบบบบ น่าร๊าก
    #9399
    0
  14. #9383 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2558 / 15:52
    มีคติให้คิดตลอดอะ เขียนฟิคได้ดีมาก ทำเอาเราน้ำตาตกหลายรอบเลย ฮือออออ โดยเฉพาะดราม่าเรื่องเรียน T^T จบแล้วจริงๆ คือชอบเรื่องนี้มากๆเลยอะ อ่านมาจนจบก็ไม่คิดว่าจะมีเอ็นซีหรอก เพราะแบคก็ใสเหลือเกินค่ะ ชานยอลก็แสนดีเหลือเกิน ต่อให้หื่นหรือต้องการขนาดไหนก็จะไม่มีทางบังคับอีกคนแน่ๆ เราชอบชานยอลตรงนี้แหละ แต่ตอนนี้ไอ้คนตัวเล็กกลับสมยอมซะงั้น เป็นเรื่องเลยไหมล่ะฮอบบิท งือ คิดถึงชานยอลมากๆสินะ แกโชคดีมากกว่าถูกหวยจริงๆแหละมนุษย์ฮอบบิท ชาตินี้ฉันก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอผู้ชายแบบแกไหม อิจฉาจริมๆ >/////<
    #9383
    0
  15. #9313 Intelligence- (@capacite) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2558 / 20:17
    อร๊ายยย เอ็นซีที่รอมานาน >< มุ้งมิ้งดีค่ะ 55
    #9313
    0
  16. #9290 Lovely_Luhan (@mindsa123) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 22:28
    โอ้ว คิดว่าจะไม่มีฉากคืนความสุขแล้วง่ะ คือเขินมาก ฮรื่อออออ >//<
    #9290
    0
  17. #9254 joylnr (@joylnr) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 15:43
    เขินนนนนนนนนนนน

    ชานยอลน่ารักอ่ะ คืออดทนมาก คือรักแบคมากจริงๆ

    แบคมันน่าทนุถนอมเนาะ 
    #9254
    0
  18. #9240 mamama (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 20:15
    รักกันนานๆน้ะ เด็กๆ
    #9240
    0
  19. #9144 nimnimqx (@littlegirl1443) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 14:08
    ตอนชานยอลโผล่มานี่จิ๊กหมอนกั้นน้ำตาไม่อยู่จริงๆ รู้สึกดีใจตื่นเต้นแทนฮอบบิตเลย
    #9144
    0
  20. วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 21:01
    ปมจนัุอกาบิดีเดวือเ้ิสบเก ///7///
    #9090
    0
  21. #9057 Yoo Sangeun (@eurng22) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 00:18
    ชานยอลมาแบบเซอร์ไพส์ จริงๆ
    #9057
    0
  22. #9024 ~ P E A R ~ (@paphawarin_pear) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 09:31
    ฮอบบิทยอมเป็นของไททันแล้ววว
    #9024
    0
  23. #8946 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:37
    แอ๊ เอร๊ยยย งื้อ ว๊ายยยย กรี๊ดดดดดด
    #8946
    0
  24. #8920 kieinf (@kieinf) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 00:08
    งืออออ หวานไปอีกก น่ารักมากกก งานดีมาก ฟิคเรื่องนี้ ><
    #8920
    0
  25. #8900 IVY_EXO-L (@view1410) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 22:15
    ( ฉันล่ะอายแทนจริง ๆ อารมณ์เหมือนลูกสาวกำนันแต่งงานกับคนเลี้ยงควายท้ายหมู่บ้านยังไงอย่างนั้น การ์ดแต่งงานนี่ถามหน่อยว่าใช้โฟโต้ช็อปทำจริงเหรอ นึกว่าเอาขาหน้าละเลง ) <<< ขำประโยคนี้มากอ่ะบอกเลย 5555555

    ตอนที่ฮโยลินมาบอกว่ามีคนขอหารค่าบ้านคือแบบ...รู้เลย ใคร เหตุการณ์ย้อนกลับไปตอนที่แบคฮยอนเพิ่งเข้าโซล ขอหารค่าห้องกับชาวบ้านเขา

    เซอร์ไพรส์จริงๆ
    #8900
    0