{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 9 : Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 435 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

ร่างบางที่เพิ่งจะถูกตะคอกใส่กะพริบตาปริบ ๆ งงว่าตนผิดอะไรก็ว่าหนักแล้ว พอยิ่งได้รู้ความผิดยิ่งงงหนักขึ้นไปอีก สุดท้ายมาสมองบวมตายเพราะชานยอลบอกว่าหงุดหงิดมาทั้งคืนอีก ความร้อนบนแก้มตอบสนองอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินคำว่าเมื่อคืน แม้สมองจะยังงง ๆ อยู่

ละ...แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราเล่า

“...!!!”

เจ้าคิวปิดเสียงอ่อยลงเพราะเขินอายเรื่องที่เหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าเพราะอะไรที่มันเป็นต้นเหตุแต่ต้องทำตัวเหมือนไม่รู้ ยังไม่อยากคิดไปเองคนเดียว ก้มหน้าลงคางชิดอกหลบเลี่ยงสายตาดุดันของชานยอลไปมองถังขยะแถวหน้าห้องน้ำแทน

กะ...ก็เกี่ยวเต็ม ๆ นั่นแหละ

ชานยอลอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ เมื่อได้สติ อยากทุบตัวเองที่พูดอะไรไม่เข้าท่าออกไปแบบนั้น แทนที่จะเก็บไว้ในใจก่อน แต่มันเก็บไม่ไหวและเขาก็หงุดหงิดมากจริง ๆ รีบร้อนปล่อยมือออกจากแขนนุ่มนิ่มเมื่อจู่ ๆ ก็เกิดเดดแอร์ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ต่างฝ่ายต่างไม่มีใครพูดอะไรต่อ เว้นแต่มองนู่นมองนี่ในห้องไปเรื่อยแบบไม่มีจุดหมาย

วันนี้อยู่ในห้องแล้วกัน

ไม่เอาสิ อย่าขังเราไว้ในห้องเลยนะ เราจะไม่ยิ้มให้คนอื่นอีกแล้ว เราจะไม่ทำให้คุณหงุดหงิดให้เราอยู่ข้างนอกนะ

“...!!!”

ถ้าว่าปากเปล่าคงไม่ทำให้ชานยอลตกใจ แต่นี่มือน้อย ๆ ดันวิ่งมาคล้องแขนกันเอาไว้ด้วยประกอบกับทำน้ำเสียงอ้อนวอนแทบสุดชีวิตเห็นจะได้ ลูกอ้อนมันเป็นแบบนี้เองสินะ น่ากลัวที่สุด!

ดวงตากลมช้อนมองกันไม่ละไปไหนเพื่อรอคำตอบ รู้ว่าเป็นบุคคลมีข้อหาไม่ควรจะต่อรองร้องขออะไร แต่การอยู่ในห้องเฉย ๆ มันน่าเบื่อเกินจะรับมือ

นะ...น้าาา~”

อืม

ร่างสูงตอบสั้น ๆ ก่อนจะเดินห่างออกไปทั้ง ๆ ที่มีลิงน้อยเกาะแขนอยู่ คนที่ไม่ทันได้ตั้งตัวว่าจะเสียเสาหลักเลยเซเกือบล้มไม่เป็นท่า คยองซูมองตามหลังเจ้าบ้านที่ออกจากห้องไปอย่างอาฆาต

ฝากไว้ก่อนเจ้าชานยอล ฝากไว้ก่อนเราเอาคืนแน่!

คยองซูมีโทษเดียวที่ถูกแปะไว้กลางหน้าผาก แต่ดูเหมือนลูกชายนายกรูปหล่อจะมีโทษเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จากนักคาดโทษมือสมัครเล่นนามคยองซู ไม่รู้ตอนนี้ฝากโทษไว้ลับหลังไปกี่คดีแล้ว

ทำไมถึงดื้อล่ะครับ?!”

คุณซองแจ...

หรี่ตามองชานยอลไปได้ไม่เท่าไหร่ก็เจอองครักษ์ประจำตัวของคุณหนูเข้ามาดุกันอย่างต่อเนื่อง คยองซูหงอให้ซองแจทั้งต่อหน้าและลับหลัง ตอนนี้เลยได้เห็นคนคอตกเดินกลับไปนั่งบนเตียงอย่างเศร้าสร้อย

ไม่ได้ตั้งใจนี่นา ใครจะรู้ว่าคุณหนูของเลขาควอนขี้โมโหเล่า

แต่เรื่องเรียกคุณหนูเพราะ ๆ ผมบอกไปแล้วนี่ครับ

เรื่องนั้นเราผิดเอง เราก็ยอมรับผิดแล้วนี่

วันนี้อย่าดื้ออีกนะครับ

คนเด็กกว่าพยักหน้าให้เป็นคำตอบก่อนจะเดินตามซองแจออกจากห้องไปอย่างเรียบร้อยที่สุดของที่สุดของที่สุดในชีวิต

คยองซูอยู่บ้านหลังนี้มาหลายวันหลายคืน แต่ไม่เคยได้เห็นพ่อของชานยอลอีกเลยตั้งแต่วันแรก จนกระทั่งวันนี้ที่เพิ่งจะได้เจอกันอีกรอบ

สวัสดีครับคุณผู้ชาย กำลังจะออกไปทำงานเหรอครับ? เดี๋ยวผมให้คนเตรียมรถให้ครับ

ไม่เป็นไร ฉันเดินออกไปครู่เดียวก็ถึง ฉันไม่เอาแต่ใจเหมือนคุณหนูของซองแจหรอก

จบประโยคของผู้มีอายุก็ได้ยินเสียงขำขันของทั้งสองคนอย่างชอบอกชอบใจ การแซวลูกชายน่ารัก ๆ ทำให้คยองซูที่แอบฟังอยู่ยืนอมยิ้มเพราะก็ถูกใจเช่นกัน เจ้าชานยอลน่ะช่างเอาแต่ใจ!

“...?”

เอ่อคือ...

ยองจุนเอี้ยวตัวมองเด็กผู้ชายตัวเล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังซองแจอย่างสงสัย ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นเด็กคนที่โวยวายบ้านแตกคนนั้น... ซองแจมีท่าทีอึกอัก ไม่อยากตอบอะไรคุณผู้ชายเลยแต่ก็ทำไม่ได้ จะให้บอกว่าคุณหนูของเขาเคลียร์เรื่องนี้ไม่จบก็ดูจะเป็นการดิสเครดิตเจ้านายตัวเองเสียด้วย เพราะปกติชานยอลไม่เคยจัดการปัญหาไม่จบ ทุกอย่างจบลงได้เสมอ เว้นแต่เรื่องหนุ่มน้อยหน้าหวานคนนี้

ผู้ช่วยซองแจน่ะครับ

ผู้ปกครองที่แท้จริงเดินออกมาจากห้องนั่งเล่นและเอ่ยตอบเองด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ใบหน้าไร้รอยยิ้ม บึ้งตึงดูไม่ผ่อนคลายนั่นทำให้คยองซูแอบมองอยู่ตลอดเวลา...ชีวิตในบ้านเครียดขนาดนั้นเลยเหรอ?

เหรอ? พักที่ไหนล่ะ

คยองซูพักที่นี่ครับ เดี๋ยวซองแจก็จะพักที่นี่เหมือนกัน

“...?!!!”

ความไม่ได้เตรียมกันมาก่อนทำเอาคุณเลขางงและตกใจมากจนต้องหันไปมองหน้า แต่ก็กำลังพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด ปกติแล้วซองแจมีคอนโดฯ ของตัวเอง นาน ๆ ครั้งจะมีค้างที่บ้านนี้บ้าง

ช่วยงานด้านไหนล่ะ?”

สนามครับคุณผู้ชาย

เมื่อยองจุนหันกลับมาถามคนที่เพิ่งจะมีผู้ช่วยแบบไม่เคยนึกฝันซองแจก็รีบตอบกลับในทันที อย่างน้อยสนามก็เป็นที่นึงที่คยองซูเคยไป งั้นเอาอันนี้แล้วกัน

สนามเหรอ? ตัวแค่นี้จะถือประแจไหวหรือเปล่า?”

ปกติซองแจก็ไม่ได้ซ่อมรถนี่ครับพ่อ

รู้หน่า แซวเฉย ๆ หนูชื่ออะไรละ?”

เมื่อตอบกลับลูกชายเสร็จก็หันมาสอบถามชื่อเสียงเรียงนามของคนที่ชานยอลเลือกในทันที ด้วยอยากรู้ว่าใครกันที่ถูกเลือกให้มาเป็นคนใกล้ตัว ปกติชานยอลไม่ได้ไว้ใจใครง่าย ๆ อยู่แล้ว

โดคยองซูครับท่านนายก~”

ฮ่า ๆ นายกเลยเหรอ

รอยยิ้มกว้างของยองจุนมีขึ้นเพราะคยองซูเรียกกันเสียเต็มยศ ไม่ค่อยได้ยินใครเรียกตนแบบนี้ที่บ้าน เลยรู้สึกขัดเขินอยู่นิดหน่อยเมื่อได้ฟัง เด็กชายตัวเล็กขยับออกมายืนให้เห็นได้ชัดเมื่อรู้ตัวว่าเพิ่งจะถูกเปิดเผยตัวตน ไม่ได้อยู่อย่างอากาศธาตุอีกต่อไป

ยังไงก็ฝากดูแลชานยอลด้วยนะผู้ช่วยโด

เมื่อถูกเรียกเต็มยศยองจุนเลยเรียกเด็กตัวเล็กยิ้มหวานกลับไปแบบเต็มยศเช่นกัน ผู้เป็นบิดาเดินออกจากบ้านไปในที่สุด แต่รอยยิ้มหวานยังไม่หายไปจากใบหน้าของคยองซูเลย รู้สึกได้ว่าพ่อของชานยอลก็ไม่ได้ดุ แต่ถึงจะดุก็คงไม่มากไปกว่าตาคน…

“...!!!”

ขณะที่หันไปมองคนข้าง ๆ ก็ได้เห็นแววตาและสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจของชานยอลเข้า ยิ้มหวาน ๆ หุบลงแทบจะในทันทีเพราะกลัวจะโดนจับขังห้องอีก

วันนี้ย้ายเข้ามาเลยนะ ไปเก็บของเลยตอนนี้

ครับ?”

ก็ได้ยินแล้วนี่

ครับคุณหนู

ซองแจรีบเอ่ยตอบให้ชานยอลได้ยินก่อนเจ้านายจะเดินหายจากวงไป คยองซูเมื่อเห็นทางสะดวกจึงขยับเข้ามาใกล้เลขาใจดีของตัวเองและกระซิบเบา ๆ

เอาแต่ใจเนอะ

คุณคยองซูครับ

โอเค ๆ เราไม่บ่นแล้วก็ได้

กะจะหาแนวร่วมแต่ทว่าซองแจไม่ได้คิดเห็นเช่นเดียวกัน พอเจอสายตาดุ ๆ ที่พูดถึงชานยอลไม่ดีคิวปิดก็เลยต้องรีบยกธงขาวด้วยไม่อาจสู้ ถ้าซองแจเกิดโกรธกันขึ้นมาบ้านนี้คงจะไม่มีใครคอยหนุนหลังช่วยเหลืออีกแล้ว

ดีมากครับ งั้นตอนนี้อยู่บ้านกับคุณหนูนะครับ ผมขอตัวไปเก็บของที่คอนโดฯ ก่อน

โอเคฮ๊ะ

คยองซูยกมือบ๊ายบายให้พี่ชายคนสนิทที่สุดก่อนซองแจจะยิ้มให้และเดินออกจากบ้านไป ไม่อาจเลี่ยงคำสั่งของชานยอลที่เพิ่งมี แม้จะไม่ได้ตกลงกันไว้ก่อนก็ตาม เพราะการรักษาหน้าของคุณหนูของเขาเป็นเรื่องที่ซองแจจะทำอยู่เสมอ และมันก็ไม่ได้ยากอะไรแค่การเปลี่ยนที่อยู่ชั่วคราว จนกว่าจะหาทางออกเรื่องเด็กตัวเล็กยิ้มหวานคนนั้นได้




 




เที่ยงว่าง ๆ ของคยองซูพาคนท้องว่างเดินลงมาจากห้องนอนเพราะเริ่มหิว แต่เมื่อเดินเข้าครัวมาก็ไม่พบป้าหรือพี่แม่บ้านที่จะคอยทำอาหารให้ทานสักคนเดียว...แย่แล้วสิ

“...!!!”

อะไร?”

เดินออกมาจนสุดทางเดินแบบไม่ทันระวังเลยชนเข้ากับคุณหนูตัวสูงที่เพิ่งจะทำงานเสร็จ คยองซูถูกจับข้อมือไว้เมื่อเสียหลัก แต่พอยืนพื้นเองได้มือหนาก็ผละออก

คุณรู้มั้ยว่าคุณป้าแม่ครัวไปไหน

ปาร์คชานยอลหันมองรอบตัวเลยเพิ่งรู้สึกได้ว่าบ้านเงียบ ๆ คนรับใช้หายเกลี้ยงเหลือเพียงหนึ่งคนที่เดินตามหลังมา คนที่เพิ่งจะไปตามเขาให้ออกมาทานข้าว เพราะเตรียมอาหารไว้ให้เสร็จแล้ว

พอดีคุณผู้หญิงมีปาร์ตี้กับเพื่อนที่สวนหลังบ้านค่ะ คนอื่น ๆ ก็เลยต้องออกไปช่วยงาน

เมื่อได้ยินสาวใช้เอ่ยบอกความเป็นไปคยองซูก็ได้เห็นชานยอลทิ้งลมหายใจและยิ้มออกมานิดหน่อย แต่เป็นยิ้มที่ค่อนข้างเย็นและเหยียดอย่างที่สุดเท่าที่เคยเจอมา สงสัยจะไม่ชอบแม่ใหม่จริง ๆ สินะ

แล้วไม่ได้เตรียมมื้อเที่ยงให้คุณคยองซูเหรอ?”

“...!!!”

ขะ...ขอโทษค่ะ

ดูเหมือนแม่ครัวที่ยุ่งมาก ๆ ในวันนี้จะลืมมื้อเที่ยงของเด็กตัวเล็กที่เธอจะคอยหาให้ทานทุกวันในช่วงนี้ไปเสียสนิท ส่วนคนที่ต้องมารับหน้าก็ดันเป็นสาวใช้ที่ไม่ได้มีหน้าที่ในห้องครัว เธอเลยทำตามแค่ที่ถูกสั่งให้ทำ คือไปตามคุณหนูมาทานข้าวก็เท่านั้น

คยองซูยืนนิ่งตกใจกับคำพูดของชานยอล เมื่อกี๊เขาเพิ่งจะถูกเรียกว่าคุณเหรอ? การแสดงความให้เกียรติทำให้หัวใจฟูขึ้นดันแผ่นอกแปลก ๆ เขาดื้อขนาดนี้ยังถูกดูแลและให้ทานอาหารอย่างดีมาตลอด ถ้าไม่เพราะชานยอลใจดีอนุญาตก็คงไม่มีใครกล้าทำนอกเหนือคำสั่ง

อ๊ะ...

          ข้อมือเล็ก ๆ ถูกคว้าให้เดินตามออกจากบ้านไปโดยฝีมือของคนที่กำลังโมโห ใช่ชานยอลโมโหที่เที่ยงนี้คยองซูไม่มีมื้อกลางวัน และความหละหลวมที่เกิดขึ้นเพราะแม่เลี้ยงแล้วด้วยยิ่งทำให้โมโหมากกว่าเดิม

          คุณจะพาเราไปไหนเหรอ?”

          กินข้าวไง

          โยนน้องลงนั่งเบาะรถสปอร์ตสุดหรูสีแดงสดตีแบรนด์ม้าสวยแพงแรงที่สุดเสร็จก็ตอบกลับไปห้วน ๆ ประตูที่เปิดสวิงขึ้นเหนือตัวรถถูกกดลงปิดขังคิวปิดตัวน้อยเอาไว้ด้านใน คยองซูรอไม่กี่อึดใจก็ได้เจอคนขับหน้าหล่อดีกรีลูกชายนายกตามขึ้นมานั่งในเฟอร์รารี่คันเดียวกัน

          อยากกินอะไร?”

          เรากินอะไรก็ได้

          งั้นน้ำเปล่ามั้ย?”

          “...!!!”

          รู้ตัวทันทีว่าเพิ่งจะสะกิดโดนต่อมขี้โมโหของชานยอลไปโดยไม่ได้ตั้งใจ จริง ๆ แค่อยากมีมื้อเที่ยงเป็นอะไรง่าย ๆ และตามใจชานยอลก็เท่านั้นเอง ไม่คิดว่ามันจะไปทำให้อีกฝ่ายหงุดหงิด

          งั้นเอาไก่แล้วกัน

          ด้วยไม่รู้ว่าที่นี่มีชื่ออาหารอะไรบ้างและจะแตกต่างจากเลิฟแลนด์มากแค่ไหนคยองซูจึงเลือกตอบเป็นชนิดของสัตว์เพื่อให้เป้าหมายในการเดินรถแคบลง และชานยอลจะได้สามารถเลือกวิธีการปรุงที่ตัวเองชอบได้ เพราะเขาเลือกวัตถุดิบให้แล้ว

          เฟอร์รารี่คันสวยแล่นออกจากประตูบ้านเสียงดังเมื่อถูกเท้าหนัก ๆ เร่งอย่างประชดประชัน สตรีชั้นสูงภรรยาของชายผู้มีอำนาจที่นั่งอยู่ในสวนจึงตกอกตกใจกันทั่วหน้า ส่วนนายองไม่ได้มองตามหาต้นเสียงเหมือนเพื่อน ๆ ของเธอเพราะรู้ดีว่าใครทำ



          รอให้ลูกชายของเธอกลับมาก่อนแล้วกัน!



 

 

 

 

 

          คยองซูนั่งรถเล่นมากับชานยอลพักใหญ่แล้วก็ยังไม่ถึงร้านอาหารเสียที เขาคงไม่ใช่ข้ออ้างที่ชานยอลใช้พาตัวเองออกมาจากบ้านหรอกใช่ไหม? หรือจริง ๆ แค่อยากออกมาขับรถเล่นเพราะโมโหคุณผู้หญิง? วิวเมืองรอบตัวดึงดูสายตาของคนข้างกายอยู่ตลอดเวลา จนชานยอลไม่รู้สึกว่าคยองซูมองมาหากันเลยแม้แต่น้อย

          เอี๊ยดดดดดดด!

          อ๊า! เจ็บนะ! คุณ!!!

          ไฟแดง

          ตั้งใจเหยียบเบรกแบบกระชั้นชิดเพราะนึกอิจฉาเสาไฟที่กำลังถูกมอง สายเข็มขัดนิรภัยกระชากคยองซูไว้ติดเบาะเพื่อความปลอดภัย แต่นั่นก็ทำให้คอขาว ๆ ถูกบาดจากความเอาแต่ใจของใครบางคน

          เวลาหงุดหงิดแล้วคุณทำแบบนี้เหรอ?”

          “...?”

          เรารู้ว่าคุณโมโหเรื่องที่บ้าน แต่ว่ารอบนี้เราไม่ได้ผิดนะ

          คยองซูตั้งอกตั้งใจพูด โดยไม่กระแทกน้ำเสียงอะไร เพราะอยากอธิบายไม่ได้ตั้งใจจะกวนประสาท เขาไม่อยากให้ชานยอลโมโห แล้วลงกับคนอื่นไปทั่วแบบนี้

          ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องที่บ้านสักหน่อย

          แล้วมันเกี่ยวกับอะไรล่ะ?”

          เสาไฟ”

          คำตอบสั้น ๆ ฟังดูกวนประสาทแน่ ๆ หากเป็นคนที่เข้าใจความหมาย แต่คยองซูไม่เข้าใจเลยนั่งงงพร้อมกับขมวดคิ้วยุ่ง...เสาไฟเกี่ยวอะไรนะ?

          ออกจากแยกไฟแดงเลี้ยวขวามาไม่ไกลนักก็ถึงเป้าหมายที่ชานยอลตั้งใจจะพาคยองซูมาเป็นที่เรียบร้อย เครื่องรถดับสนิทและคนขับก็หายออกไปอยู่ข้างนอก คยองซูเลยต้องรีบตามออกไปเพราะเดี๋ยวจะโดนโมโหที่ชักช้าได้อีก อยู่กับคนที่มีพลังวิเศษ(?)ก่อพายุได้ตลอดเวลาก็ต้องระวังตัวเอาไว้สักหน่อย

          ถึงแล้ว

          “...!!!”

          คนตัวเล็กที่เพิ่งจะเดินออกมาหยุดยืนข้าง ๆ ร่างสูงโปร่งที่ถือร่มอยู่คันหนึ่งช็อกตาตั้ง ตรงหน้าที่กำลังได้เห็นคือรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่มีลูกไก่ตัวสีเหลืองอยู่เป็นพันตัว มันวิ่งผ่านด่านตรวจเข้าไปข้างในและใช่! ตอนนี้ชานยอลพาคยองซูมาส่งที่หน้าฟาร์มไก่!

 

 

 

 

 

          ใครกันแน่กวนประสาท! เจ้าชานยอล!!!

 

 

 

          นี่ไงไก่

          คุณ!!!

          ปาร์คชานยอลหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ใต้ร่มคันเดียวกันหันมาโมโหใส่ ในเมื่อคยองซูตอบกวนประสาทเขาก่อน ก็เลยต้องจบด้วยวิธีนี้ไง

          ทำไมคุณถึงเป็นคนแบบนี้นะ!

          ผมถามคุณแล้วว่าจะกินอะไร ก็คุณกวนผมก่อน

          เราบอกว่าอะไรก็ได้เพราะอยากตามใจต่างหากเล่า!

          “...!!!”

          ตามใจเหรอ? คำ ๆ นี้กระชากหัวใจชานยอลได้อย่างประหลาด ปกติแล้วก็ไม่มีใครขัดใจเท่าไหร่ตั้งแต่โตมา แต่นั่นมันเพราะเขาสั่งถึงได้มา มันคนละอารมณ์กับคยองซูที่ไม่ได้สั่งแต่ดันเลือกที่จะตามใจกันตั้งแต่ต้น

          คุณนั่นแหละกวนรู้ไว้ด้วย

          กามเทพน้อยว่าก่อนจะเดินกลับไปนั่งรอบนรถ ขืนอยู่ข้างนอกอาจจะได้รับใบคำสั่งให้จับลูกไก่กลับบ้านก็ได้ ดวงตากลมจ้องมองชายตัวสูงที่ยังยืนนิ่งถือร่มเอาไว้อย่างไม่ละสายตา ทำไมถึงมองมุมไหนก็ดูเหงาไปหมดนะคน ๆ นี้ นี่เขาพูดอะไรแรงไปหรือเปล่า?






          ร้านอาหารบ้าน ๆ เป็นจุดจอดที่สองเมื่อทั้งคู่อยู่นอกเมื่อเช่นนี้ ที่นี่ไม่มีแอร์เลยร้อนและมันกำลังทำให้ลูกชายนายกรัฐมนตรีเหงื่อตก หมดทางจะไปต่อเพราะทั้งคู่ต่างก็หิว ร้านไก่ตุ๋นแถวนี้เลยเป็นทางออกเดียว

          ทั้งสองนั่งรอมื้อเที่ยงอยู่เงียบ ๆ โดยไม่มีใครพูดอะไรมาสักพักใหญ่ ไม่เคยรู้สึกเหมือนถูกโกรธแบบนี้มาก่อน ปกติไม่มีใครกล้าโกรธเขานี่นา ชานยอลกระแอมไอนิดหน่อยเพื่อแก้เขินและลองเชิงดูว่าคนตรงหน้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไร ซึ่งคยองซูก็นิ่งสนิท ทำยังไงดีนะจะแกล้งเหยียบเบรกก็ไม่ได้ด้วยสิ ปาร์คชานยอลนั่งตัวลีบอยู่ตนเก้าอี้ตัวเล็ก ๆ ที่ทำจากไม้ ที่อายุมันคงจะเกินยี่สิบปีเห็นจะได้

          เหงื่อคุณจะเข้าตาแล้ว

          “...”

          ไม่ใช่ตรงนั้น

          ชานยอลยกมือขึ้นปาดเหงื่อออกลวก ๆ แต่นั่นก็ยังไม่ใช่จุดที่คยองซูอยากจะเตือน เจ้าตัวเล็กชี้นิ้วไปยังจุดที่เห็นเม็ดเหงื่อแต่อีกฝ่ายก็เช็ดไม่โดนสักทีจนเริ่มจะทนไม่ไหว คยองซูลอบมองใบหน้าหล่อเหลาเล็กน้อยขณะลุกขึ้นยืน ไม่รู้ว่าจะโดนดุไหมหากทำแบบที่กำลังคิด…

ตรงนี้

“...!!!”

มือนิ่ม ๆ แตะโดนเหนือเรือนคิ้วที่โค้งเป็นทรงสวยงามเพื่อช่วยเช็ดเหงื่อออกให้ คยองซูค่อย ๆ ลากนิ้วมือไปตามหน้าผากกว้างอย่างระมัดระวัง คนที่นั่งนิ่งอยู่จึงช้อนตามองความงดงามของเสี้ยวหน้าสวยหวานจากมุมที่ต่ำกว่า เวลาคล้ายจะเดินช้าลงเมื่อได้จดจ่อกับอะไรบางอย่างที่น่าสนใจ…

การดูแลแบบใหม่ที่ซองแจไม่เคยทำให้ หรือแม้แต่พ่อก็ไม่เคยทำ ตอนนี้กลายเป็นคยองซูที่ลงมือทำโดยไม่ขออนุญาต ทุกอย่างทำให้ชีวิตรู้สึกได้ถึงความพิเศษมากกว่าเคย ไม่เคยมีใครเชียร์ตอนขับรถแข่งก็ได้รับมันจากคยองซู ไม่เคยมีใครปลอบใจเวลานั่งดื่มที่บ้านก็ได้รับมันจากคยองซู ไม่เคยมีใครช่วยซับเหงื่อให้แบบนี้ก็ได้รับมันจากคยองซู ไม่เคยจูบ(?)ใครสักคนเลยในชีวิตก็ได้รับมันจาก...คยองซู

เสร็จแล้ว...!!!

ขณะที่คยองซูกำลังจะผละมือห่างก็ถูกชานยอลคว้าข้อมือไปถือเอาไว้ ความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาใหญ่มันมาพร้อมกับกระแสไฟฟ้าที่วิ่งตรงจี๊ดเข้าที่หัวใจแบบไม่ทันได้ตั้งตัว คยองซูมองลึกเข้าไปในดวงตาทรงเสน่ห์ที่จ้องมองกันอย่างอ่อนโยนแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

คะ...คุณเป็นอะไรรึเปล่า?”

“ก็อยากเป็นอยู่นะ ผมเป็นอะไรได้บ้างล่ะ?

“...!!!”

 


#ฉีกโชคชะตา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 435 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2648 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 22:22
    แล้วอยากเป็นอะไรล่ะคะปาร์คชานยอลลลลลลล
    #2,648
    0
  2. #2598 Kyungsoo1201 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 21:18
    คำถามแบบไหนกันเนี่ยย คิวปิดตัวน้อยเขินแน่ๆ!!
    #2,598
    0
  3. #2597 Kyungsoo1201 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 21:18
    คำถามแบบไหนกันเนี่ยย คิวปิดตัวน้อยเขินแน่ๆ!!
    #2,597
    0
  4. #2539 Luvcs (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:20

    ข้ามไปเป็นสามีเลยได้มั้ยคะ กรี๊ดดด

    #2,539
    0
  5. #2527 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:21
    กรี้ดดดดด เอาละเว้ยๆๆ พี่ชานเบาหน่อย น้องเค้ามีพ่อมีแม่นะเอ้อออ เขิลลล
    #2,527
    0
  6. #2101 munkrishear (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:38
    แน้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,101
    0
  7. #1803 chansoobeam6112 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 20:22
    ชอบบทของคยองซูที่เป็นแบบนี้ มีความดื้อรั้น ชานยอลก็เอาแต่ใจที่สุดเลย เป็นอะไรที่อ่านแล้วโคตรเขินเลย ชอบคาแรคเตอร์ของ2คนนี้มากเลย ไรท์แต่งได้ดีมากเลย
    #1,803
    0
  8. #1256 PCY231 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:21
    พี่ชานยอลลลลลลล ฮือออ เขินไม่ไหว
    #1,256
    0
  9. #1179 fuji_far (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 01:05
    เขินเจ้าชานยอลแร้วนะ
    #1,179
    0
  10. #1162 C Griffin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:29
    พี่คะ ฮืออออ พรี่
    #1,162
    0
  11. #899 kyungmin___ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 15:59

    ไหนคะ เสาไฟต้นไหนทำให้พี่ชานโมโห น้องจะไปถอนออกให้หมด ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ // คนหึงเสาไฟ

    #899
    0
  12. #892 Anndomeda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 11:35

    ฮืออออออ เป็นได้ทุกอย่างเรยค่ะคุณหนู ตามที่คุณหนูอยากเแนเรยค่าาาาาา

    #892
    0
  13. #804 น้องแป้น (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 19:46

    ช็อตสุดท้ายคือแบบ ตายๆๆ เหมือนโดนหมัดฮุคเข้ากลางหน้าเลยอ่ะ คุณคะบทจะรุกก็รุกกันอย่างงี้เลยเรอะ
    #804
    0
  14. #750 mobic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:15
    เจ้าชานยอล!!!! เขินจริงเชียว เจ้าชานยอลรีบๆรู้ใจตัวเองได้แล้ว นี่ลุ้นแล้วเนี่ย แม่เลี้ยงนายองนางต้องเป็นตัวร้ายแน่นอน
    #750
    0
  15. #744 TiNa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 01:27
    กรีดร้องหนักมากกกกกกก 😆
    #744
    0
  16. #683 WLP  (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:18
    นี่ลุ้นหน้าลูกชายคุณนายองเขาเหลือเกินค่ะ จะเป็นใครนะ
    #683
    0
  17. #651 orange_minie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:12
    มุขจีบก็มาอะๆ เขินได้ปะะะ ตอนนี้คือชัดเจนเลยว่าชานยอลตกหลุมรักคิวปิดน้อยเข้าให้แล้วจ้าาา ไหนจะอาการหึงหวงน้องแม้กระทั่งเสาไฟตามรายทาง หึงเก่งนะเราเนี่ยยยย ยัยน้องก็น่ารักกก ดูแลเจ้าชานยอลเก่ง คือดีย์อ่าาา
    #651
    0
  18. #616 Galaxy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 08:38
    โหหหหหหหห พิขาถ้าจะถามแบบนรี้เป็นคนรักน้องไปเลยคร้าาาา
    #616
    0
  19. #608 dueanlap luedee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 00:15
    หุ๋ยยยยยยยยยยชานยอลลลลน้องเขินแล้วววว
    #608
    0
  20. #587 Chuak_Pan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 08:00
    เจ้าชานยอลนี่หึงได้แม้กระทั่งเสาไฟฟ้า
    #587
    0
  21. #564 nook_ny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 11:55
    เป็นได้ทุกอย่างเเล้วววว
    #564
    0
  22. #525 Mysweet_Dyo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:09

    กรี๊ดดดดด แล้วอยากเป็นอะไรกับน้องเค้าล่ะคะคุ๊ณ ><

    #525
    0
  23. #516 fah_tc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:40
    เขินนนนนนนนแล้วว
    #516
    0
  24. #514 friend121256 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:48
    น่ารักกกก
    #514
    0
  25. #501 xkjdndnccn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:55
    โอ้ยฉันละอิจฉา
    #501
    0