{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 8 : Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 416 ครั้ง
    18 เม.ย. 62

          คิวปิดตัวเล็กกลับมานั่งอยู่ระเบียงห้องได้ชั่วโมงกว่าแล้วหลังจากซองแจพาพวกเขามาถึงบ้าน คยองซูคิดไม่ตกว่าจะเอายังไงต่อเมื่อได้ปืนคืน แรกสุดตั้งใจว่าจะหนีไปทันที เพราะยังไงการจะผ่านโปรเจคจบก็คือยิงกระสุน ซึ่งจะยิงใส่ใครก็ได้ ไม่ได้ผูกมัดว่าต้องเป็นคนที่เจอคนแรกเสมอไป

          แต่การจะจากไปโดยที่รู้ว่าเจ้าบ้านเขี้ยวลากดินคนนั้นต้องการความช่วยเหลือ(?)ก็ทำใจไม่ได้ คยองซูไม่ยอมบอกว่าตัวเองเป็นใคร ไม่ยอมบอกว่าช่วยแก้ปัญหาการไม่รักกันได้ เพราะรู้สึกหมั่นไส้เจ้าชานยอลผู้ไม่มีความอ่อนโยน ดุ แถมยังใจร้าย! แบบนี้มันสมควรจะให้รับความช่วยที่ไหน แต่หน้าที่ที่มีมันคอยแต่จะค้านว่าตนเป็นคิวปิด และต้องทำให้คนตกหลุมรัก มือน้อย ๆ ยกทึ้งศีรษะของตัวเองเมื่อนึกรำคาญที่คิดไม่ออก

          เฮ้อ...

          ถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนเพื่อจะลงไปหาน้ำดื่ม เวลาเที่ยงคืนแบบนี้คงไม่มีใครมาคอยจ้องกันเหมือนตอนกลางวันหรอกมั้งคยองซูคิด ประตูห้องไม่ได้ล็อกเพียงแค่ซองแจขอความร่วมมือให้ไม่ดื้อ ซึ่งคยองซูก็ไม่ได้ดื้อ แค่ลงมาหาน้ำดื่มแล้วก็จะกลับไปนอน

          “...?”

          แต่ในขณะที่เดินลงมาถึงชั้นล่างก็ได้ยินเสียงแก้วกระทบของแข็งบางอย่างดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล เด็กตัวเล็กเปลี่ยนทิศเดินในทันที แถมยังมีอาการเหมือนเจ้าบ้าน คือการหวงของและกลัวว่าจะเป็นโจรที่เข้ามายามวิกาลอีกต่างหาก เดินอย่างระมัดระวังมาจนถึงห้อง ๆ หนึ่ง ที่เปิดประตูค้างไว้ บวกกับมีเสียงเพลงคลอมาเบา ๆ

          “...!”

          เมื่อชะโงกหน้าเข้าไปดูก็พบว่าเป็นห้องที่มีบาร์และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เรียงรายอยู่จนเต็มชั้นทุกชั้น หนึ่งร่างสูงนั่งหันหลังให้กันไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใคร ในมือมีแก้วไวน์อยู่ด้วยคงกำลังใช้เวลากับตัวเองเพื่อเพลิดเพลินกับเรื่องตรงหน้า คนตัวเล็กหันหลังเตรียมตั้งท่าจะเดินห่างออกไป เพราะอยากทิ้งเวลาเป็นส่วนตัวให้ชานยอล แต่…

          ทำไมยังไม่นอน? ชอบนอนไม่ใช่เหรอ?”

          “...?”

          เท้าน้อยชะงักไปก่อนจะหมุนตัวกลับมาในห้องเครื่องดื่มอีกครั้ง ผู้ถามยังนั่งนิ่งเหมือนเดิม ไม่ได้หันมามองกัน คิวปิดตัวเล็กก้าวเข้าเขตห้องเมื่อถูกจับได้ว่าบุกรุกพื้นที่

          เราหิวน้ำ

          เลือกเอาสิ

          ชานยอลว่าและมองไปตรงชั้นเครื่องดื่มที่จัดเรียงไว้อย่างสวยงาม แต่คยองซูไม่รู้ว่าจะเลือกอะไร และดูเหมือนว่าส่วนใหญ่จะเป็นเครื่องดื่มที่มีดีกรีเสียด้วย

          ขวดไหนน้ำเปล่าเหรอ?”

          ชานยอลยกยิ้มขำกับตัวเองในลำคออย่างเอ็นดู เจ้าบ้านใจดี(?)มากขึ้นเพราะตอนนี้กำลังมึนได้ที่ หลังดื่มติดกันไม่หยุดมาสักพักใหญ่ ตู้แช่เย็นถูกมือหนาเปิดออกเลือกน้ำผลไม้มาให้หนึ่งขวด โดยเด็กตัวดีที่เดินลงมาขอน้ำก็ได้แต่นั่งรอทำตาแป๋วเหมือนคนไม่ง่วงนอนอยู่ที่เก้าอี้ตัวข้างกันกับที่เขานั่งเมื่อครู่นี้

          น้ำทับทิมได้มั้ย?”

          ได้ เราชอบรูบี้

          สองมือรับขวดแก้วที่บรรจุน้ำสีแดงก่ำมาถือไว้ หลอดที่ชานยอลเสียบมาไว้ให้ถูกงับเอาไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะได้เห็นของเหลวเคลื่อนขึ้นไปตามหลอดเพื่อดับกระหาย รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลามีขึ้นแว่บหนึ่งก่อนจะหายไป ทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ของตนก่อนจะรินไวน์ลงแก้วอีกครั้ง

          คุณยังไม่ง่วงเหรอ มานั่งทำอะไรคนเดียว?”

          หิวน้ำน่ะ

          ดูท่าคุณจะหิวน้ำเยอะเลยนะ

          คยองซูว่าพลางนับขวดไวน์ที่ตั้งอยู่ ตอบมาได้ว่าหิวน้ำ ฟังไม่เข้าท่าเลยสักนิด! เมื่ออีกคนไม่ตอบคยองซูเลยหันมองใบหน้าเรียบเฉยที่แดงไม่ต่างจากน้ำทับทิมในมือของเขา ชานยอลยกแก้วไวน์ขึ้นกระดกรอบเดียวจนหมดแก้ว

          ตอนนี้เองคยองซูถึงรู้ว่าเจ้าของบ้านคงกำลังเครียด น่าจะเอะใจว่าจู่ ๆ ชานยอลจะใจดีเดินไปหยิบน้ำให้กันได้อย่างไรถ้าไม่เมา รังสีความดุเหลือน้อยจนดูไม่น่ากลัว แววตาเศร้าสร้อยบีบใจจนเผลอเอื้อมมือไปแตะมือของชานยอลเอาไว้โดยไม่ขออนุญาต

          “...!!!”

          คนที่ไม่เคยได้รับการปลอบโยนมาก่อนในชีวิตตั้งแต่แม่เสียตกใจมากจนต้องหันกลับมามองหน้าเจ้าของมือน้อยที่นั่งอยู่ข้างกาย

          ถ้ามันยากก็ค่อย ๆ ทำสิ ทำทีละอย่าง คุณไม่ควรเอาหลาย ๆ เรื่องมาคิดพร้อมกันทีเดียวนะ

          ไม่รู้หรอกว่าเรื่องที่ชานยอลเครียดคืออะไรแต่แค่รู้ว่าอีกฝ่ายเครียด คยองซูให้คำแนะนำที่ไม่ได้เจาะจงแต่เป็นแนวทางที่ดีที่ควรเสนอให้ร่างสูงที่นั่งแก้มแดงอยู่ข้างกัน

          คุณซองแจบอกว่าคุณหนูของเขาเก่ง อย่าทำให้ใครผิดหวังล่ะ

          “...!!!”

          แรงบีบที่มือดึงความสนใจให้ชานยอลก้มมองดูมือน้อย ๆ ที่กุมมือของเขาไว้ หลายสิบปีมานี้เขาใช้เวลาอยู่กับตัวเองลำพังเมื่อเครียด แต่วันนี้ไม่ใช่ ซองแจไม่เคยรู้ว่าเมื่อส่งเข้านอนแล้วอีกสักพักคุณหนูก็จะลงมาหาอะไรดื่ม มันเป็นแบบนี้มาโดยตลอด…

          ร่างสูงกระแอมไอน้อย ๆ ก่อนจะดึงมือของตัวเองกลับ และเอามายกขวดไวน์เตรียมจะรินมันลงแก้วให้ดูเหมือนมือมีธุระ

          ไม่ต้องมาสงสารผม

          “...!!”

          “...”

          เราไม่ได้ทำแบบนี้เพราะสงสารคุณนะ

          แม้ในใจลึก ๆ จะมีเรื่องของความสงสารอยู่บ้างเพราะดูชานยอลเศร้าเวลาอยู่ที่บ้าน ดูไม่มีความสุขเลยในชีวิต แต่ที่ให้คำแนะนำเมื่อครู่นี้มันเป็นเรื่องที่ใครก็คงทำ แม้จะสงสารหรือไม่สงสารก็ตาม อย่างน้อยมันก็มาจากใจจริง

          งั้นทำแบบนี้ไปทำไมละ? ให้กำลังใจผมทำไม? ต้องการอะไร?”

          ไม่ได้ต้องการอะไร

          ไม่มีใครให้อะไรกันฟรี ๆ หรอก ทุกอย่างมันต้องมีผลประโยชน์

          ดูอย่างเขาที่ต้องคอยไปเจอราเชลสิ นั่นเพราะอยากได้อำนาจ อยากมีอำนาจมากพอจะหนุนหลังกันในอนาคต และที่พ่อของราเชลพาลูกสาวมาหาเขา ก็ไม่ต่างกัน...คืออยากมีอำนาจ

          ทำไมคุณถึงเป็นคนแบบนี้?! คุณตีค่าความหวังดีของเราเป็นอะไร?”

          คงเป็นการหลอกถามรหัสตู้เก็บปืนมั้ง?”

          คุณนี่มัน!

          คยองซูวางขวดน้ำผลไม้ทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ก่อนจะหันหลังกลับเดินออกจากห้องไปในทันที ขืนอยู่นานกว่านี้คงได้ทะเลาะกับคุณหนูของซองแจแน่ ๆ สัญญาเอาไว้แล้วด้วยว่าจะไม่ทำให้ชานยอลปวดหัว เจ้าตัวเล็กกระแทกเท้าตึงตังมาจนถึงหน้าห้องนอนของตัวเองก่อนจะอุ้มเอาแจกันกุหลาบกลับเข้าไปด้วย

ขโมยซะเลยเจ้ากวนประสาทเอ้ย!

 

 

 

ด้วยในห้องมีทีวีคยองซูเลยถือโอกาสคลายเครียด(?)โดยการเลื่อนดูรายการต่าง ๆ ของมนุษย์โลก ปล่อยตัวเองนอนทั้ง ๆ ที่ยังหงุดหงิดอยู่ก็คงไม่หลับอยู่ดี

ตุบ!!!

“...?!!”

คนบนเตียงเอียงคอโดยอัตโนมัติเพราะมันเป็นท่าประจำเวลาสงสัยอะไรบางอย่าง คยองซูปีนลงเตียงและรีบเปิดประตูห้องออกมาตรวจดูความเรียบร้อยราวกับเจ้าบ้าน แต่ดันออกมาเห็นเจ้าบ้านนั่งอยู่หน้าห้องนอนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแทน

คุณ!

ชานยอลนั่งเซไปเซมา พยายามพาตัวเองขึ้นมาให้ถึงห้องนอนแต่ดูเหมือนว่าเขาต้องพักนั่งสักหน่อยเพราะเริ่มเวียนหัว แต่ร่างกายไม่รอฟังคำสั่ง คยองซูเลยได้เห็นชานยอลล้มพับลงหน้าประตูห้องนอนแบบนี้

เจ็บตรงไหนรึเปล่า?”

ฉันไม่ยอมนายแน่ ๆ จำไว้เลยว่าทุกอย่างต้องเป็นของฉันได้ยินมั้ย?”

“...?”

คยองซูที่กำลังจับชานยอลให้นั่งตรง ๆ งงเป็นไก่ตาแตกเมื่ออีกฝ่ายเรียกแทนตัวเองเปลี่ยนไป ราวกับว่าคุยกับใครอีกคนที่ไม่ใช่เขา แต่ตรงนี้ดันมีแค่เขาที่นั่งอยู่นี่สิ

ทีหลังหิวน้ำก็กินน้ำสิ จะกินไวน์ไปทำไมกัน

บ่นไปพลางยกแขนของชานยอลพาดไหล่ตัวเองไปโดยไม่สนใจคำพูดของคนเมามากนัก เพราะมันคงวัดค่าอะไรไม่ได้

ได้ยินมั้ย?”

ได้ยินแล้วหน่า ลุกขึ้น

ตอบกลับส่ง ๆ ไปงั้นเมื่อถูกคาดคั้นจากคนตัวสูงแถมยังตัวหนัก! คยองซูพยายามจะช่วยพาชานยอลเข้าห้องนอนแต่อีกฝ่ายก็หนักจนต้องออกคำสั่งให้ช่วยเหลือกัน

อ๊ะ!

“...!!!”

“...!!!”

การออกแรงคนเดียวไม่เพียงพอจะทำให้ชานยอลลุกขึ้นยืนได้ พอหมดแรงเสียหลักเลยกลายเป็นว่าล้มคว่ำลงนอนทับเจ้าบ้านเอาไว้แทน แต่มันไม่จบเพียงเท่านั้น สิ่งที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างตกใจคือริมฝีปากของทั้งคู่แตะกันจากอุบัติเหตุ

คยองซูรีบร้อนดันตัวลุกขึ้นในทันทีเมื่อเกิดเรื่องไม่คาดฝัน จู่ ๆ ก็คอแห้งผากอยากกินน้ำมาเสียดื้อ ๆ พวงแก้มร้อนจนเกือบแตะร้อยองศาแม้จะไม่ได้ดื่มแอลกอฮอลล์มามันก็แดงแข่งกับปาร์คชานยอลไปติด ๆ

คนที่นอนหงายอยู่บนพื้นยกมือแตะริมฝีปากที่ยังมีความร้อนจากริมฝีปากของใครอีกคนประทับอยู่อย่างชัดเจน อะไรบางอย่างในอกดีดดิ้นรุนแรงจนกลัวว่าคนข้างกายจะได้ยิน

ถึงบอกให้ช่วยกันไง! เราจะยกคุณคนเดียวไหวได้ยังไง

คยองซูรีบเปลี่ยนเรื่องและจับข้อมือของชานยอลดึงขึ้นจนอีกฝ่ายลุกขึ้นนั่งได้ในที่สุด พยายามยกแขนหนัก ๆ พาดบ่าตัวเองอีกครั้ง และครั้งนี้ก็ประสบความสำเร็จเพราะชานยอลช่วยเหลือเรื่องแรง คยองซูเลยมีหน้าที่พาเดินให้ตรงเพียงเท่านั้น

เตียงนอนนุ่ม ๆ เป็นเป้าหมายที่คยองซูจะทิ้งทุ่นหนัก ๆ รายนี้ เจ้าตัวเล็กงับริมฝีปากร้อนผ่าวของตัวเองไว้แน่นขณะพยายามทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ

ฟุ่บ!

เมื่อเดินถึงจุดปล่อยตัวชานยอลก็ถูกผลักให้ล้มลงเตียงในทันที และพอพลิกกลับมาอีกรอบก็ไม่เห็นคนมาส่งเสียแล้ว เพราะคยองซูวิ่งลิ่วออกจาห้องหายไปเร็วกว่าแสง

ค่ำคืนนี้จบด้วยการมีคนสองคนคอยปรามไม่ให้หัวใจที่เต้นแรงหลุดออกมาจากอก และพยายามทำแก้มให้เย็นลงเพราะอุณหภูมิสูงพุ่งทะยานจนแทบทะลุฝ้า…

 

 



แค่อุบัติเหตุหน่า…

 

 

 

 

 

 

 







ซุปร้อน ๆ ช่วยแก้อาการปวดหัวของคนที่ดื่มหนักได้เป็นอย่างดี สาเหตุแท้จริงที่มันพาคุณหนูตัวสูงไปนั่งเฝ้าเคาน์เตอร์จนเกือบเช้าคือไม่พ้นเรื่องเครียด ก่อนหน้านี้ตอนราเชลไม่อยู่ตารางชีวิตก็มีแค่เรื่องที่อยากทำ แต่ตอนนี้มันเริ่มมีการนัดทานข้าวบ่อยขึ้น มันฝืนใจจนรู้สึกโมโหไปหมด

ผมขออนุญาตไปคุมช่างล้างแอร์บนห้องนอนนะครับคุณหนู

อื้ม

ครบกำหนดตรวจล้างแอร์ให้สะอาดและเย็นอยู่เสมอแล้ว วันนี้ซองแจเลยเรียกช่างเข้ามาที่บ้านเพื่อดำเนินการเหล่านั้นให้แล้วเสร็จภายในช่วงเช้า เพราะช่วงบ่ายต้องออกไปสนาม

ขึ้นไปแล้วก็ปลุกเด็กคนนั้นด้วย จะตื่นสายอีกนานมั้ย

คุณคยองซูตื่นแล้วครับ ตอนนี้ทานข้าวอยู่ในห้องครัว

ชานยอลไม่ตอบอะไรแม้จะเอะใจที่วันนี้คยองซูตื่นเช้า หันมาสนใจแพนเค้กในจานของตัวเองแทนซองแจที่โค้งให้ก่อนจะจากไป




 

 

 

 



หลังมื้อเช้าชานยอลยังขึ้นไปอาบน้ำบนห้องไม่ได้ เพราะซองแจกับช่างอยู่ข้างบน เลยเลือกจะมาเดินเล่นที่สวนแทนหลังจากไม่ได้มาเดินนานมากแล้ว คนตัวสูงในชุดนอนสบาย ๆ ย่างก้าวอย่างเพลิดเพลิน

เมื่อก่อนเคยมานั่งปิคนิคกับคุณแม่ใต้ร่มไม้ใหญ่ต้นนี้ที่กำลังเงยหน้ามองความสูงของมัน แอบใจหายที่เห็นกิ่งก้านของมันใหญ่ขึ้นและสูงขึ้น โตเป็นต้นไม้ที่แข็งแรงแถมสง่างาม นั่นหมายถึงว่าชานยอลสูญเสียแม่ไปนานมากเหลือเกิน

ความเหงาที่เกาะกุมหัวใจอยู่ทุกวี่วันไม่เคยได้ผ่อนคลาย เขาคิดถึงแม่ แม่เป็นเพียงคนเดียวบนโลกนี้ที่รักเขาจริง ๆ รักแบบไม่มีเงื่อนไข ครอบครัวของชานยอลเคยเป็นครอบครัวที่มีความสุข ทุกอย่างจะดีและสมบูรณ์แบบถ้าหากความรักไม่ก่อเรื่อง...

ถ้าหากพ่อไม่ไปตกหลุมรักผู้หญิงอีกคนจนทำให้แม่เครียดจนป่วย จนตรอมใจและทิ้งเขาไว้คนเดียวในบ้านหลังนี้ ทุกอย่างคงจะสมบูรณ์แบบที่สุด เด็กคนนึงที่เลือกอนาคตตัวเองไม่ได้ในวันนั้นเสียศูนย์ โดดเดี่ยวไร้สิ่งใดยึดเหนี่ยวเพื่อที่จะอยากมีชีวิต แต่ไม่นานชานยอลกลับมีเหตุผลที่จะอยู่ต่อ

 

นั่นคือวันที่น้องชายต่างแม่และแม่ใหม่เดินเข้ามาเหยียบบ้านหลังนี้ที่เขารัก วันนั้นเป็นวันที่ปีศาจกลืนกินจิตวิญญาณใสซื่อของเด็กผู้ชายคนนึงไปจนหมดสิ้น เหลือไว้แค่ผู้ชายหนึ่งคนที่เติบโตมาด้วยความแค้นที่คอยกันทุกทางไม่ให้แม่เลี้ยงและน้องชายได้ชูคอในสังคม ชานยอลจะไม่ยอมตายใครให้ได้เสวยสุขแน่นอน!

โครม!

“...!!!”

เสียงคนงานทำกล่องเครื่องมือหกเทกระจายดึงชานยอลออกจากห้วงความคิด ร่างสูงถอนหายใจอย่างหงุดหงิดที่เกิดความวุ่นวายในบ้านแต่เช้า

เดี๋ยวผมช่วยเก็บครับ

“...?!”

เสียงหวานใสแจ๋วดังกระทบใบหู นั่นทำให้ชานยอลหันกลับไปมองดูจุดเกิดเหตุอีกครั้ง สายตาต้องเข้ากับเจ้าของเสียงตัวเล็กยิ้มหวานในทันที คยองซูปรี่เข้าไปช่วยคนงานเก็บเครื่องมือใส่กล่องเหล็กขนาดใหญ่พร้อมกับรอยยิ้ม

เดี๋ยวนี้พอไม่ต้องขังไว้ในห้องก็เที่ยวเก่ง เดินตรวจบ้านเก่ง ถ้าใครไม่รู้ว่าเขาเป็นเจ้าของก็คงนึกว่าเป็นของคยองซูทั้งหมด

ขอบคุณครับคุณหนู

ผมไม่ใช่คุณหนูหรอกครับ แค่ผู้อาศัยเฉย ๆ

ปาร์คชานยอลยืนล้วงกระเป๋าทำหน้านิ่วคิ้วขมวดไม่หยุด แถมยังเดินเข้ามาดูใกล้ขึ้นกว่าเดิม เรื่องเมื่อคืนถึงมันจะจาง ๆ ในความทรงจำแต่เขาก็ไม่ได้ลืมว่ามันเกิดอะไรขึ้น นั่นทำให้อาการปวดหัวในเช้านี้ทวีความรุนแรงมากกว่าทุกวัน แต่ดูเหมือนคนก่อปัญหา(?)เมื่อคืนนี้จะสบายดี ไม่งั้นคงไม่มานั่งยิ้มหวานให้คนอื่นอยู่ตรงนั้น!

ไม่ต้องช่วยยกเลยนะ

เจ้าบ้านบ่นงืมงำกับตัวเองเมื่อเห็นคยองซูทำท่าจะช่วยคนงานยกกล่อง ด้วยกลัวเหลือเกินว่าหากช่วยยกร่างบางจะเซชนคนงานล้มแล้วก็จะ...ก็จะ…

ให้คนงานออกจากบ้านให้หมดเดี๋ยวนี้เลย แล้วต่อไปอย่าให้เด็กคนนั้นอยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด

เสียงทุ้มต่ำกรอกลงในมือถือเมื่อได้ยินอีกฝ่ายรับสายไปแบบไม่รอให้เลขาได้เอ่ยอะไร ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะให้ใครมาล้มคว่ำ หรือช่วยกันเก็บของ หรืออะไรทั้งนั้น ไม่อนุญาตให้อารมณ์ดียิ้มให้คนอื่นตั้งแต่เช้า ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนนี้ก่อเรื่องเอาไว้ด้วย!

ทำไมถึงห้ามไม่ให้ผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้คุณคยองซูล่ะครับ?”

หงุดหงิด

“...?!”

พากลับไปขังไว้ในห้องเดี๋ยวนี้เลย

ครับคุณหนู




 




อ๊ะ! อะไรอะ

เชิญข้างบนครับคุณคยองซู

รออยู่ไม่กี่นาทีชานยอลก็ได้เห็นลูกน้องวิ่งมาหิ้วปีกเด็กผู้ชายที่เพิ่งช่วยคนอื่นเก็บของและหว่านยิ้มหวานไปเรื่อย

คุณซองแจจับเราทำไม?”

คยองซูเอ่ยถามคนที่กำลังเดินออกมาจากบ้าน คนที่เพิ่งจะเดินสวนกันเพราะพี่บอดี้การ์ดพาเดินกลับเข้าบ้าน แต่ซองแจไม่มีคำตอบให้ยกเว้นพยักหน้าให้นิดหน่อย แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เข้าใจอยู่ดี

เกิดอะไรขึ้นครับ?”

คนทำผิดก็ต้องถูกขัง ชานยอลตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

แต่คุณหนูอนุญาตให้คุณคยองซูออกมาอยู่ข้างนอกได้แล้วนี่ครับ แค่ไม่ออกจากรั้วก็ไม่เป็นไรไม่ใช่เหรอครับ?”

ปกติจะไม่ค่อยเห็นชานยอลคืนคำพูดเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้คุณเลขาก็เดาไม่ออกเลยว่าเพราะอะไร ในเมื่อก่อนหน้านี้อนุญาตไปแล้วตอนนี้ทำไมถึงไม่อนุญาตอีก

นั่นความผิดเดิมไง ที่ลงโทษเมื่อกี๊เพราะความผิดใหม่

ความผิดอะไรครับ?”

อารมณ์ดีแล้วก็ยิ้ม

“...?!!!”

ที่เพิ่งได้ยินนั่นคือความผิดอย่างนั้นเหรอ? คนเราแค่ยิ้มก็ผิดได้อย่างนั้นเหรอ? แม้จะงงอย่างหนักแต่ซองแจก็ไม่ถามอะไรชานยอลต่อ เพราะดูท่าแล้วคุณหนูของเขาจะอารมณ์ไม่ดีจริง ๆ ความมีประสบการณ์ทำให้ซองแจต้องรอให้เจ้านายเย็นลงกว่านี้ก่อนถึงจะสอบถามอย่างอื่นเพิ่มเติม





 



ปัง! ปัง! ปัง!

ปล่อยเรานะ!!!

เจ้าบ้านขึ้นมายืนกอดอกฟังเสียงโวยวายอยู่หน้าห้องนอนของเด็กตัวปัญหา เสียงทุบประตูมีไม่หยุดตั้งแต่มายืนอยู่ตรงนี้ ซองแจอยู่ห่างชานยอลออกไปนิดหน่อย กำลังมองดูสถานการณ์ตาไม่กะพริบ

เราผิดอะไร ทำไมถึงให้เรามาอยู่ในห้อง!

แม้คยองซูจะไม่รู้ว่ามีใครยืนอยู่หน้าห้องหรือเปล่าแต่เจ้าตัวก็ไม่หยุดโวยวาย จู่ ๆ มาโดนตัดความอิสระเป็นใครก็คงอยากโวยวายเหมือนกัน อุตส่าห์คำตัวไม่ดื้อและเชื่อฟังมาตลอด

ถ้าไม่มีใครตอบเราได้ ก็ช่วยตามคนที่สั่งขังเราให้หน่อย

พูดมากชะมัด” ชานยอลพึมพำ

ใครก็ได้ตามเจ้าชานยอลมาคุยกับเราเดี๋ยวนี้เลย!!!

“...!!!”

“...!!!”

ไม่ใช่แค่ชานยอลที่ตกใจที่ได้ยินคยองซูเรียกตัวเองแบบนั้น แต่ซองแจก็ตกใจเหมือนกัน และเหมือนจะตกใจมากกว่าด้วย อุตส่าห์เตือนแล้วเตือนอีกทำไมถึงไม่ฟังกันบ้างเลย เลขาคนเก่งลอบมองอาการของคุณหนูเล็กน้อยก่อนจะรีบมองต่ำ เพราะดูท่าจะเบรกช่วยคยองซูไม่ไหว เตรียมรับแรงกระแทกเองแล้วกันนะคยองซู

“...!!!”

เมื่อกี๊เรียกผมว่าอะไรนะ?”

ทันทีที่กระชากประตูเปิดออกก็ได้เห็นเด็กผู้ชายตัวเล็กยืนอยู่หลังประตู คยองซูรีบลดมือที่เตรียมจะทุบประตูลงก่อนจะเดินถอยหลังหาที่ซ่อน

อ๊ะ! ปล่อยนะ! ขอโทษ ๆ เราขอโทษ เราจะไม่เรียกแบบนั้นอีกแล้ว

ทันทีที่เตรียมจะวิ่งหนีก็โดนอีกฝ่ายจับต้นแขนเอาไว้แล้วดึงมาเผชิญหน้าในทันที ชานยอลใช้เท้าเตะปิดประตูเพราะเรื่องที่จะพูดต่อไปนี้เขาอยากให้มันเป็นเรื่องที่เรารู้กันสองคนมากกว่า

ที่คุณโดนขังอีกเพราะคุณเที่ยวหว่านเสน่ห์ให้คนอื่นไปทั่ว!

เราทำตอนไหน?!”

เมื่อกี๊นี้คุณยิ้มให้คนงานข้างล่าง!

          คยองซูขมวดคิ้วยุ่ง ๆ ของตัวเองจนผูกโบว์ มาถึงจุดนี้ไม่เข้าใจหลายเรื่องมาก ๆ ทั้งเรื่องหว่านเสน่ห์และเรื่องยิ้ม เขาไม่ได้หว่านเสน่ห์ให้ใคร และถึงหว่านจริง ๆ แล้วมันไปหนักหัวคนอื่นด้วยหรือไง?

          เราไม่ได้หว่านเสน่ห์นะ แต่ถึงเราทำแล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณด้วย เราไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้ เราก็อยู่ของเราเฉย ๆ ไม่ไปกวนคุณตามที่คุณซองแจบอกเลยนะ เราทำให้คุณหงุดหงิดหรือไงเล่า?!!!”

          คนตัวเล็กตวาดต่อและเถียงกับชานยอลเสียงดังแบบไม่ยอมอ่อนให้ ลืมไปแล้วว่าเคยบอกซองแจว่าจะไม่เถียงกับคุณหนู แต่รอบนี้ความอดทนขาดไปแล้ว!

          ใช่หงุดหงิด! คุณทำผมหงุดหงิดมาทั้งคืน จนถึงตอนนี้ก็ยังหงุดหงิด!

          “...!!!”




 

 

 

          ทั้งคืนเหรอ?





#ฉีกโชคชะตา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 416 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2647 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 21:55
    หวงชัดๆ 555555
    #2,647
    0
  2. #2536 Luvcs (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:05

    เขินนนน

    #2,536
    0
  3. #2525 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:13
    หวง สะกดแบบนี้นะคะชานยอล
    #2,525
    0
  4. #2100 munkrishear (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:20
    ทั้งคืนอ่ะทั้งคืนนนนนนนน
    #2,100
    0
  5. #1750 jjpw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 11:46
    หัวร้อนเก่ง
    #1,750
    0
  6. #1255 PCY231 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:12
    เจ้าชานยอลหัวร้อนเพราะหวงน้องเหรอคะ
    #1,255
    0
  7. #1161 C Griffin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:21
    โอ้นนนนนน เจ้าชานยอล ทำไมน่ารัก หิ้อออออออ ทำงี้ดีต่อใจดีต่อเรือออ
    #1,161
    0
  8. #932 Sweetmonster (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:28
    หวงแรงมากแม่ ~~~
    #932
    0
  9. #890 Anndomeda (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 08:25

    โอ้ยยยยย ออกอาการหนักมาก เจ้าชานยอล!!

    #890
    0
  10. #782 fuji_far (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 09:34
    หวงน้องแร้วนะเจ้าชานยอล หึ่ยๆๆๆ
    #782
    0
  11. #749 mobic (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 09:59
    เจ้าชานยอล!!! อย่าบอกนะว่าเริ่มมีความรู้สึกคันยิบๆที่หัวใจนะ อาการแบบนี้เรียกหึงรู้มั้ยเจ้าชานยอล
    #749
    0
  12. #743 TiNa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 01:16
    เนี่ยๆ คนทำผิดต้องถูกลงโทษนะ ทำให้พี่ชานหงุดหงิดทั้งคืนแล้วยังไปยิ้มให้ชายอื่นอีก ทำได้ยังไงเนี่ย พี่ชานหวงนะ อิอิ
    #743
    0
  13. #729 My_Queen ของท่านโอ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 07:01
    แงงงง หวงก็พูดพี่ชาน!!!
    #729
    0
  14. #682 WLP  (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 13:04
    พี่ชานยอลเป็นเผด็จการบ้าอำนาจรึป่าวคะ555
    #682
    0
  15. #603 orange_minie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:38
    คู่นี้เถียงกันเก่งงง แล้วที่คุณชานยอลหงุดหงิดเนี่ย เป็นเพราะอุบัติเหตุเมื่อคืนหรือเปล่าคะ กรี๊ดๆๆๆๆ แถมอาการหึงหวงแม้กระทั่งรอยยิ้มนี่คืออะไร ตกหลุมรักเจ้าเด็กจอมดื้อคนนี้เข้าแล้วหรอคะ เขินนนนนน
    #603
    0
  16. #563 nook_ny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 09:18
    หงุดหงิดเยอะเเยะจริง
    #563
    0
  17. #524 Mysweet_Dyo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:04

    เจ้าชานยอลลลลล แถวบ้านพี่งี้เรียกหึงหวงนะ อิอิ

    #524
    0
  18. #370 MRB.DO.M (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:54
    คือบั่บๆๆๆๆหึงน้องดูออก
    #370
    0
  19. #369 Inc NW (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:26
    กรี๊ดดดดดดดดดด
    #369
    0
  20. #368 pattynawy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 20:14
    หึงก็บอกกกก
    #368
    0
  21. #367 LoveD.O. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 18:12
    ชานยอลโว๊ยยยยยยยยยยยย5555555
    #367
    0
  22. #365 Rabbit of Wolf (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 11:56
    งื้อออเจ้าชานยอลถูกกระสุนรักเล่นงานเข้าแล้ว ถึงไม่โดนแต่มีไว้ในครอบครองก็ถือว่าโดนแหละเนาะ อิอิ
    #365
    0
  23. #364 fah_tc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:54
    งุมม คือหวงกะบอกหวง ความผิดกะน่ารักเกิน เจ้าชานยอลลล
    #364
    0
  24. #363 Aumaim Katsuni (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:47
    หวง พูดแบบนี้ค่ะพี่ หวงเก่งงงงง
    #363
    0
  25. #362 seungaholic (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:06

    หืมมมมมมมมม..


    อะไรมันจะขนาดนั้นจ๊ะตาพี่  


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-06.png

    #362
    0