{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 11 : Chapter 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 341 ครั้ง
    17 พ.ค. 62

          งั้นก็อยู่กับผม

ประโยคสั้น ๆ ที่กำลังได้ยินเหมือนมันรดน้ำให้หัวใจที่กำลังเจ็บปวดและไร้อะไรยึดเหนี่ยวให้ฟื้นฟู สองแขนน้อยโอบกอดคนที่กำลังกอดตัวเองเอาไว้แน่น แรงรั้งแปลกใหม่ที่ชานยอลไม่เคยเจอสร้างความสุขในอีกรูปแบบให้ชีวิตที่เดียวดายได้รู้สึกเหมือนตัวเองสำคัญ และเป็นที่ต้องการ…

มาแล้วครับ

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

เลขาควอนวิ่งหน้าตื่นผลักประตูเข้ามาในสภาพที่เส้นผมยังเปียกชุ่ม แต่แต่งตัวเรียบร้อยประมาณนึงแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ารีบแค่ไหน แต่ทว่าความรีบร้อนเป็นห่วงคุณหนูของตัวเองกลับกำลังทำให้คุณหนูตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากและน่าอึดอัดใจ เพราะดันเข้ามาเห็นฉากสำคัญเข้าพอดี!

ขะ...ขอโทษครับ เดี๋ยวผมออกไปรอข้างนอกนะครับ

การจากไปของซองแจไม่มีผลให้สองคนที่เหลือได้สานต่อกิจกรรม เพราะตอนนี้ทั้งคู่ดีดตัวออกจากกันเป็นที่เรียบร้อยแล้วตั้งแต่ซองแจมาถึง ชานยอลดันตัวลุกขึ้นยืนพลางแอบมองคยองซูเช็ดน้ำหูน้ำตาและจัดผมให้เข้าที่

อยากได้อะไรก็บอกซองแจแล้วกัน

อะ...อื้อ

ว่าจบก็เดินออกจากห้องไป อารมณ์ต่าง ๆ มากมายถูกเก็บไว้มิดชิดภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย ไม่ได้แสดงออกว่ารู้สึกยังไง...แม้จะรู้สึกก็ตาม




 

 



หลังทานข้าวทานยาก็ได้เวลาเดินตามซองแจมาขึ้นรถเพราะจะไปสนามด้วย คยองซูไข้สูงมากพอสมควรแต่เจ้าตัวไม่ได้ทำตัวเหมือนคนป่วยเลยแม้จะมีแผ่นแปะลดไข้ติดอยู่ที่หน้าผาก

ไปไม่ได้นะครับ

ทำไมล่ะ?”

ไม่สบายควรจะพักผ่อนครับ

“...”

คยองซูที่ถือกระเป๋ามื้อเที่ยงและยามาต้องถอยตัวออกห่างจากตัวรถเมื่อถูกเบรกเอาไว้โดยเลขาควอน สงสัยการตีเนียนจะไม่ได้ผลในรอบนี้ อุตส่าห์ห่อกระเป๋าเตรียมของมาจนครบแล้วแท้ ๆ แต่คุณเลขาไม่อ่อนข้อให้เลย

เราไม่อยากอยู่คนเดียวนี่นา...

ไม่อยากอยู่ก็ขึ้นรถสิ

เมื่อเสียงบ่นพึมพำคนเดียวดันไปเข้าหูเจ้าบ้านด้วย ตอนนี้คยองซูเลยได้โอกาสพิเศษร่วมเดินทาง ซองแจไม่เข้าใจแต่ชานยอลเข้าใจ เขาเป็นคนเดียวที่ได้เห็นคยองซูร้องไห้อย่างน่าสงสาร ปล่อยไว้บ้านคนเดียวก็กลัวจะร้องอีก ดังนั้นหิ้วไปนอนที่สนามก็แล้วกัน อย่างน้อยก็ยังอยู่ในสายตา

เด็กตัวเล็กได้สิทธิ์นั่งข้างกันกับปาร์คชานยอลเมื่อออกตัวพ้นรั้วบ้าน รถตู้คันใหญ่ขับตรงไปตามถนนที่จะพาเข้าสู่เมือง คยองซูกอดกระเป๋ามื้อเที่ยงของตัวเองเอาไว้บนตัก มันมีน้ำอุ่น ยา แผ่นแปะลดไข้และของอื่น ๆ ที่คนป่วยจำเป็นจะต้องใช้ระหว่างวัน

“...!”

ชานยอลเอื้อมมาดึงกระเป๋าใบสี่เหลี่ยมนั้นออกไปตั้งที่เบาะด้านหลังแทน เพื่อที่คยองซูจะได้นั่งดูอะไรสบาย ๆ คิวปิดน้อยไม่ดื้อดึงจะเอาคืน ได้แต่แอบมองคนข้างกายที่นั่งไขว่ห้างและปรับเบาะนอนหลับตา ถ้าง่วงแล้วจะตื่นแต่เช้าทำไมเจ้าคนนี้!

อ๊ะ!

“...!!!”

ทันทีที่รถเบรกกะทันหัน ลำแขนกำยำก็พุ่งตัวมาหาคนข้าง ๆ ทั้ง ๆ ที่กำลังหลับตาอยู่ในตอนแรก เพื่อกันไม่ให้คยองซูหน้าทิ่ม ปฏิกิริยารวดเร็วแบบไม่คิดนี้สร้างความประทับใจให้เด็กตัวเล็กที่ก็อยู่หลังเข็มขัดนิรภัยอยู่แล้ว

ขอโทษครับคุณหนู

ชานยอลถอนหายใจนิดหน่อยก่อนจะกลับไปสนใจหลับต่อเมื่อดึงมือกลับมาหาตัว ปล่อยเด็กตาโตกลมใสมองกันไปเรื่อยอย่างไม่นึกสนใจเท่าไหร่นัก เป็นใครก็คงทำหรือเปล่า? ในเมื่อคยองซูป่วยก็เลยต้องดูแลไง!

 

 

 

 

เมื่อรถจอดเทียบหน้าตึกชานยอลก็ปลีกตัวหายออกไปก่อนใครเพื่อน ส่วนคยองซูยังเดินวนเวียนอยู่รอบรถเพราะจะช่วยซองแจถือเอกสาร

ไม่ต้องช่วยหรอกครับผมถือไหวอยู่

มันเยอะนะ

แค่นี้ไม่เยอะหรอกครับ

ซองแจยิ้มให้คยองซูนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าตึกไปก่อนและมีคยองซูเดินตามหลังมาติด ๆ วันนี้จะมีประชุมเรื่องงบประมาณการแข่งในนัดถัดไปที่กำลังจะมาถึง เลยต้องมีการขนรถข้ามประเทศไปรอก่อน และทีมงานส่วนหนึ่งด้วย

ห้องนี้ห้องคุณหนูของเลขาควอนเหรอ?”

ใช่ครับ

เมื่อขึ้นลิฟต์มาถึงชั้นเจ็ดและเดินผ่านห้องที่มีประตูใหญ่คยองซูก็ชี้ถามในทันที และเมื่อคำตอบเป็นใช่เจ้าตัวก็เตรียมจะคว้าลูกบิดประตูในทันที

จะทำอะไรครับ?”

ก็เข้าไปไง

“...?”

คุณหนูของคุณซองแจบอกให้เราอยู่กับเขาได้

ว่าไงนะครับ?!”

ปาร์คชานยอลบอกให้เราอยู่กับเขาได้

“...!!!”

คยองซูย้ำให้เป็นคำ ๆ อย่างชัดถ้อยชัดคำ! ควอนซองแจตกใจกับสิ่งที่กำลังได้ยิน หมายความว่ายังไงที่ชานยอลบอกให้คยองซูอยู่ด้วยได้? คุณหนูของเขาเพิ่งจะขอให้คยองซูอยู่ด้วยเหรอ?!

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เข้ามา

กามเทพตัวเล็ก ๆ ไม่สูงมากเดินเข้ามาในห้องพร้อมกระเป๋าประจำกาย ชานยอลที่กำลังถอดเสื้อตัวนอกแขวนไว้ที่เสามุมห้องขมวดคิ้วอย่างนึกสงสัย เพราะคยองซูเดินเข้ามาแล้วก็ดิ่งไปวางของที่โซฟาและเดินไปยืนชมวิวหน้าตาเฉย คิดว่ามีธุระอะไรแต่ทำตัวเหมือนไม่ได้มีเสียอย่างนั้น

ห้องผู้บริหารที่รักในความเร็วถูกตกแต่งด้วยกระจกบานใหญ่ เพื่อที่จะได้มองลงไปเห็นสนามที่ตัวเองตั้งใจสร้างและรักมากได้อย่างชัดเจน เจ้าของห้องแอบยืนมองคยองซูที่กำลังยืนมองสนามของตัวเองอีกที สายตาที่ได้เห็นมันไม่แตกต่างจากตัวเองเลยเมื่อได้ชมผลงานชิ้นโบว์แดงขนาดใหญ่ข้างล่าง...

ชอบเหรอ?”

อื้อ ชอบสิ

“...!!!”

เมื่ออีกฝ่ายหันมาตอบเสียงใสคนที่ตั้งคำถามก็รู้สึกตื่นเต้น แม้ความหมายจะเป็นการชอบสนามแข่งแต่อะไรบางอย่างกลับตอบสนองแปลกออกไป…

เลขาควอนบอกว่าอนาคตคุณจะทิ้งมันไปทำงานการเมือง ถ้าคุณไปแล้วเราขอได้เปล่า?”

“...!!!”

          ไม่รู้จะตกใจอะไรระหว่างเรื่องที่คยองซูเริ่มรู้จักกันมากขึ้น ๆ ทีละนิด หรือเรื่องที่จู่ ๆ ก็ถูกขอสนามแข่งและทีมแข่งรถระดับโลกหน้าตาเฉย

          มีความรู้เหรอจะมาบริหาร?”

          ไม่มีหรอก ล้อเล่นหน่า

          ยิ้มหวาน ๆ เดินห่างออกไปนั่งที่โซฟาก่อนเจ้าตัวจะเปิดกระเป๋าและเอาแอปเปิ้ลออกมาเตรียมหั่นใส่กล่อง ปาร์คชานยอลกะพริบตาปริบ ๆ เมื่อเห็นคยองซูเริ่มต้นรื้อของออกมากระจายบนโต๊ะ ซึ่งมันเป็นห้องทำงานของเขา!

          ทำอะไร?”

          ปอกผลไม้ไง กินมั้ย? เดี๋ยวเราทำให้

          ทำไมถึงมาทำในห้องผม?”

          ก็คุณบอกให้เราอยู่กับคุณนี่นา

          “...!!!”

          หมายความยังไง? หรือนั่นเป็นการตอบรับการอยู่ด้วยกันของคยองซู ใครพูดอะไรก็จะเชื่อจะทำตามหมดเลยหรือไง? และที่บอกให้อยู่ด้วยกันมันไม่ได้หมายถึงการอยู่ในห้องทำงานสักหน่อย ตั้งแต่รอบเดินมาพูดใกล้ ๆ เพราะเขาไม่ได้ยินแล้วนะ กวนประสาท!

          เลขาควอนบอกว่าอย่าดื้อกับคุณ เชื่อฟังคุณ เราก็ทำไง

          ชานยอลหันไปหาเลขาที่ยืนค้างอยู่หน้าประตู แต่ดูเหมือนซองแจจะอยากเป็นคนถามมากกว่าการเป็นคนตอบในนาทีนี้ มันไม่ใช่เรื่องปกติที่จะเห็นชานยอลอนุญาตให้ใครอยู่ด้วย ผีเข้า! ต้องผีเข้าแน่ ๆ

          คุณคยองซูไปอยู่ห้องผมดีกว่าครับ เห็นวิวเหมือนกัน

          คยองซูมองซ้ายทีขวาทีอย่างนึกวิเคราะห์พิจารณา ตามจริงก็อยากอยู่กับซองแจมากกว่าแต่ไม่กล้าขัดคำสั่ง(?)ของคนที่เพิ่งไปปลอบกันเมื่อเช้า เมื่อยังนึกไม่ออกจึงยังไม่ตอบและก้มลงปอกเปลือกแอปเปิ้ลในมือต่อ ทักษะการใช้มีดเป็นศูนย์โดยไม่ต้องทดสอบ

ชานยอลและซองแจสนใจการจับมีดที่ดูไม่ทะมัดทะแมงของคยองซู และประเมินได้ในทันทีว่าเด็กคนนี้ไม่น่าจะมีอันตราย ยิ่งได้อยู่ด้วยมากเท่าไหร่ยิ่งบอกได้ชัดขึ้นว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่นักฆ่า แต่เมื่อมีข้อชัดก็ต้องมีข้อที่วิเคราะห์ยังไงก็ไม่ชัดสักทีอยู่ นั่นคือถ้าไม่ใช่คนร้ายแล้วคยองซูเป็นใคร?

ให้อยู่นี่แหละ เดี๋ยวฉันก็ไปประชุมแล้ว

ครับคุณหนู

ชานยอลเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะก่อนจะเริ่มต้นทำงานแรกของวัน ข้อมูลมากมายต้องเก็บเข้าสมองให้ทันก่อนจะไปร่วมประชุม เพราะจะได้ตามลูกน้องทัน คยองซูโบกมือบ๊ายบายเพื่อนคนเดียวของตัวเองที่กำลังจะหอบเอกสารออกไปจากห้อง

อ้อ พอดีมีอีกเรื่องต้องแจ้งให้ทราบครับ

“...?” ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากไอแพดในมือเพื่อรอฟังคำตอบ

เรื่องไฟล์ทบินของคุณ...จะถึงเกาหลีค่ำนี้นะครับ

อืม

“...?”

เด็กแอปเปิ้ลหันมองหน้าซองแจและชานยอลสลับกันอีกครั้ง เพราะอยากรู้อยากเห็นด้วยว่าคุยกันเรื่องอะไร คุณอะไรทำไมไม่พูดนะ?

ใบหน้าเรียบนิ่งของชานยอลดูเครียดมากขึ้นเมื่อเจ้าตัวขมวดคิ้วยุ่ง เด็กที่เอาแต่เคี้ยวผลไม้ตุ้ย ๆ มองดูกิริยาที่ต่างออกไปของผู้บริหารวัยสามสิบกว่าปีอย่างนึกสงสัย เมื่อครู่นี้ไม่ได้ทำหน้าแบบนี้ ทำไมพอซองแจแจ้งเรื่องนั้นแล้วถึงดูเครียดนัก




 

 

 

 

 

หนุ่มเล็กและหนุ่มใหญ่มานั่งอยู่ที่ร้านแซนวิชข้าง ๆ กับสนามหลังเลิกงาน แต่ต้องรอชานยอลคุยกับเพื่อนก่อนแล้วจึงจะกลับบ้านได้ วันนี้นักข่าวเข้ามาเตรียมงานกันบางส่วนเพราะพรุ่งนี้บริษัทของชานยอลจะเปิดตัวรถแข่งที่จะนำไปแข่งฟอร์มูล่าวันสนามย่อย ๆ ที่ต่างประเทศ

คุณซองแจไม่ต้องไปอยู่กับเขาเหรอ?”

คุณหนูให้ผมมาเฝ้าคุณทานอะไรก่อนครับเพราะวันนี้จะกลับช้าหน่อย

เกรงว่าน้อง(?)เล็กสุดจะไม่ได้ทานยาให้ตรงตามเวลาเลยสั่งให้พาคยองซูมากินอะไรก่อน คนป่วยตัวเล็กดูเศร้ากว่าปกติแต่ซองแจก็ไม่ได้ถามถึงสาเหตุ มั่นใจว่าคุณหนูของตัวเองคงรู้ถึงได้ตามใจคยองซูทั้งวันทั้งที่ปกติไม่เคย

ใครกลับช้าเหรอ?”

พวกเราครับ ทั้งหมดเลย

เมื่อพยักหน้าเข้าใจเสร็จคยองซูก็บีบแซนวิชชิ้นอ้วนให้แบนลงนิดหน่อยก่อนจะกัดมันเข้าไปคำใหญ่ เสียงผักกรอบ ๆ ฟังดูน่ากินเป็นที่สุด ซอสที่เปื้อนมุมปากถูกเช็ดออกเกือบจะทุกคำด้วยทิชชู่ จะว่าไปคยองซูก็เป็นคนเรียบร้อยประมาณนึงในความคิดของซองแจ

คุณซองแจมีแฟนรึเปล่า? เขาใช้งานคุณหนักขนาดนี้แฟนไม่ว่าเหรอ?”

มีครับ แต่เขาไม่เคยว่าอะไร เพราะรู้ว่าผมทำงาน เขาเองก็ทำงานเหมือนกัน

แฟนสาวที่เริ่มคบกันจากการเป็นเพื่อนมหาวิทยาลัยมาก่อนเข้าใจแฟนหนุ่มของเธอดีทุกอย่าง เพราะเธอเองก็งานยุ่งไม่ต่างจากซองแจนัก เมื่อไหร่ก็ตามที่ทั้งคู่ว่างพร้อมกันก็จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันเสมอ และถ้าซองแจบอกว่าจะไปหาแฟน ชานยอลก็ไม่เคยกวนกันสักรอบเดียว เพราะเวลาทำงานเลขาของเขาให้เขาเต็มที่เสมอ เลยต้องให้คืนแบบเต็มที่เช่นกัน

แต่เขาก็ให้คุณทำงานหนักเกินไปอยู่ดี

เพราะคุณหนูไว้ใจเลือกผมครับ ผมจบมาจากมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้มีชื่อเสียงนัก แถมยังได้เงินเดือนสูงกว่าเลขาคนอื่นหลายเท่าเลย

ประโยคหลังซองแจแอบเอามือป้องปากพูดกันแค่เพียงสอง เลยได้เห็นผู้รับฟังหัวเราะคิก ๆ เพราะเหตุผลนั้นน่าสนใจมากทีเดียว

คุณหนูช่วยส่งน้องสาวสองคนของผมเรียนจนจบมหาวิทยาลัย แถมช่วยดูแลงานดี ๆ ให้พวกเธอ เรื่องค่ารักษาพยาบาลของพ่อผมก่อนท่านจะเสียชีวิตคุณหนูก็เป็นคนดูแลให้ทั้งหมดครับ

เมื่อได้ฟังเรื่องความใจดีของชานยอลคยองซูก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ คนแบบชานยอลมองแค่ภายนอกคงไม่กล้าคิดว่าจะใจดีขนาดนี้ ซองแจเป็นคนเดียวในชีวิตที่ชานยอลดีด้วยที่สุด เจ้าตัวเองก็รู้เลยให้คืนเต็มที่เท่าที่จะทำได้เสมอ

คุณซองแจคิดว่าถ้าเขามีแฟนชีวิตจะมีความสุขมากกว่านี้มั้ย?”

คยองซูกลับมานึกคิดเรื่องที่ตัวเองพอจะมีความสามารถอีกครั้ง ก่อนหน้าที่ไม่อยากช่วยเพราะคิดว่าชานยอลนิสัยไม่ดี แต่ตอนนี้พอได้รู้จักและเข้าใจเลยเริ่มสงสารที่ต้องเห็นชานยอลใช้ชีวิตคนเดียว

ถ้าคุณหนูมีแฟนมันคงเป็นเรื่องดีครับ แต่มันยากตรงเขาไม่เคยตกหลุมรักใครเลย

“...!”

คิวปิดน้อยหัวใจกระตุกวูบ งั้นถ้าเขาช่วยให้ชานยอลตกหลุมรักใครสักคน เพื่อชดเชยเรื่องในอดีตของพ่อกับแม่มันจะพอทดแทนเรื่องในอดีตได้สักนิดหรือเปล่านะ อีกอย่างตัวเขาเองอาจจะรู้สึกสบายใจขึ้นที่ชานยอลจะมีความสุขมากกว่าเดิม จะได้ไม่ต้องดูเศร้าแบบที่เป็นอยู่

เดี๋ยวเราทำเอง

“...?!!!”

มะ...หมายความว่ายังไงเหรอครับ?”

จะไม่ตกใจคงไม่ได้เพราะเมื่อครู่นี้พวกเขาเพิ่งจะพูดกันเรื่องตกหลุมรัก และคยองซูดันจะอาสาทำให้ชานยอลตกหลุมรักด้วยตัวเอง!

ไม่ ๆ เราไม่ได้จะทำให้เขาตกหลุมรักเรานะ

แต่เมื่อกี๊คุณเพิ่งพูดนี่ครับ

เรา...

“...?”

เราไม่คุยกับเลขาควอนแล้ว!!!

จะอธิบายก็ไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก เจ้ากามเทพเดินหัวเสียออกจากร้านไปในที่สุด ปล่อยให้คนที่แก่กว่าตกใจและนั่งงงตาแตกอยู่ลำพังพร้อมกับแซนวิชในมือ





 

 

 

 

ฟ้ามืดสนิทพระอาทิตย์ตกดินควรจะเป็นเวลาที่คยองซูต้องถึงบ้านแต่วันนี้ดันต้องมานั่งเงียบ ๆ เรียบร้อยอยู่บนรถที่สนามบิน ใช่! สนามบินที่มีเครื่องบินลำใหญ่มากลอยข้ามหัวไปมาเป็นร้อย ๆ ลำ ที่เลิฟแลนด์ไม่มีแบบนี้เพราะพวกคิวปิดมีตัวกลางในการเดินทางเป็นดอกกุหลาบ

ตอนแรกเราคิดว่าที่นี่เป็นสนามแข่งเครื่องบิน

แล้วทำไมถึงรู้ว่าไม่ใช่ล่ะครับ?”

ก็แอบฟังคุณซองแจกับคุณหนูของคุณคุยกัน

ตอบมาได้หน้าตาเฉยมาก ๆ สำหรับคยองซูที่เริ่มเบื่อการนั่งรอเลยหาเรื่องคุยกับเลขาควอนที่นั่งอยู่ข้างคนขับไปพลาง ๆ ชานยอลที่กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองหันมองหน้าคนตัวเล็กข้างกันนิดหน่อยก่อนจะถอนหายใจ เด็กแบบไหนกันที่กล้ายอมรับว่าแอบฟังผู้ใหญ่คุยกัน ที่สำคัญดันเป็นคนเริ่มเองด้วย ไม่ได้มีใครถาม

ขอเราไปซื้อน้ำได้มั้ย?”

เดี๋ยวผมพาไปแล้วกันครับ

อื้ม~”

คุณหนูรับอะไรมั้ยครับ?”

ไม่

คำตอบสั้น ๆ ของชานยอลตอบกลับมา ซองแจโค้งศีรษะให้เจ้านายนิดหน่อยก่อนจะเดินจากไปพร้อม ๆ กับเด็กป่วยที่ร้องเอานู่นเอานี่ทั้งวัน ที่ยอมให้วันนี้เพราะเห็นว่าเศร้าอยู่หรอกนะ ชานยอลมองคยองซูไปด้วยและบ่นในใจไปด้วยก่อนจะมีอะไรบางอย่างดึงสายตาไปจากจุดโฟกัส

“...!!!”

ไม่เปลี่ยนเลยสินะ...รถเก๋งคันสวยแล่นผ่านหน้าไป ป้ายทะเบียนที่จำได้นั้นทำให้ชานยอลรู้ดีว่าใครที่อยู่ข้างใน พยายามเก็บอาการเอาไว้ให้นิ่งสนิทภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย ได้รับรายงานแล้วว่ารถเก๋งคันนี้ต้องมาแน่ แต่ทว่าความอยากมาเห็นกับตาตัวเองมันส่งผลให้เริ่มหงุดหงิด




 

 

รออยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวผมขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง

โอเค~”

คยองซูถือถุงเครื่องดื่มเย็น ๆ เอาไว้หนึ่งขวด และอีกหนึ่งขวดที่ไม่เย็นเป็นของตัวเอง ถึงแม้ชานยอลจะไม่ได้สั่งให้ซื้ออะไรไปให้ แต่เจ้าตัวก็ไม่อยากเดินกลับไปมือเปล่า เลยเลือกน้ำผลไม้ร้อยเปอร์เซ็นมาให้ด้วยหนึ่งขวด

เสียงคนมากมายเดินคุยกันบ้าง นั่งคุยกันบ้างดังอยู่รอบตัว อาคารผู้โดยสารใหญ่โตโอ่อ่าสร้างความประทับใจให้คนต่างถิ่น ไม่คิดว่าที่นี่จะมีการเดินทางที่น่าสนุก แม้จะต้องใช้เวลาแต่มันก็คงให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากการวาปไปวาปมาอยู่ไม่น้อย

ราเชล...

“...?”

เด็กที่กำลังแหงนหน้ามองเพดาน มองไฟ หันขวับตามเสียงเรียกของใครสักคนเมื่อชื่อนั้นมันช่างคุ้นหูจนอดไม่ได้ที่จะไม่อยากรู้อยากเห็น หญิงสาวตรงหน้าที่น่าจะชื่อราเชลกำลังยืนอยู่กับชายอีกคนที่มีกระเป๋าอยู่บนรถเข็นสี่ห้าใบ ถ้าให้เดาคงจะเพิ่งเดินทางมาถึงที่หมาย จากตรงนี้ค่อนข้างไกลที่จะได้ยินทั้งคู่คุยกัน คยองซูจึงทำเนียนค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้อีกนิดหน่อย

ถ้าเราไม่เช็คไฟล์ทเองคงไม่รู้ว่านายโกหก จะมาถึงวันนี้แต่ทำไมบอกตั้งอาทิตย์หน้า?”

จะถึงช้าเร็วก็ไม่เห็นต่างกัน

แล้วนี่บอกแม่รึยัง? จะกลับบ้านเลยหรือไปค้างโรงแรมอีก

ชายตัวสูงโปร่งเข็นรถเข็นทำท่าจะเดินจากไปแต่ก็ถูกกั้นเอาไว้ด้วยคนที่ชื่อราเชล คยองซูกำลังคิดอย่างหนักว่าจะใช่ราเชลเดียวกันกับคนที่เป็นคู่หมั้นของชานยอลหรือเปล่า แต่ถ้าใช่ทำไมถึงมารับใครอีกคนที่สนามบินค่ำมืดแบบนี้? มีเหตุผลอะไร? ความเป็นห่วงเป็นไยดูเกินคำว่าคนรู้จักไปค่อนข้างมากเพราะยังมีอาการเง้างอนแฝงมาด้วย

จะต้องให้เราโทรแจ้งท่านรัฐมนตรีมั้ยว่าลูกสาวออกมาเดินเล่นคนเดียวดึก ๆ ดื่น ๆ

ก็เราคิดถึงนายนี่!

“...!!!”

คนที่ช็อคตาตั้งคือคิวปิดน้อยที่แอบยืนฟังคนคุยกัน คงไม่มีใครที่จะชื่อราเชลแล้วเป็นลูกสาวท่านรัฐมนตรีหลายคนหรอกจริงไหม? คยองซูค่อย ๆ ถอยห่างออกมาตั้งหลักที่เดิม อาการสับสนเริ่มกลับมาทำให้ปวดหัว มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้ เขาตั้งใจว่าจะทำให้ชานยอลตกหลุมรักราเชล ทำไมเรื่องมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

คนตัวเล็กผ่อนลมหายใจเข้าออกหนักหน่วง สายตาเหม่อลอยไม่มีจุดหมายใดให้เกี่ยวเกาะ ลองถ้าเขาพลาดยิงกระสุนตกหลุมรักใส่ชานยอลก่อนจะรู้เรื่องนี้สิ ตราบาปที่กามเทพทำมันจะผิดมากแค่ไหน? บางทีการไม่ได้รักใครเลยมันก็ดีกว่าการรักคนที่เขาไม่ได้รักเรา 

         

 

 

 

เราเกือบทำให้คุณเจ็บอีกแล้ว ขอโทษนะ...







#ฉีกโชคชะตา







ขออภัยในความล่าช้าด้วยนะคะ ต่อไปจะมาให้เร็วขึ้นค่ะ TT


17:05:2019





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 341 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,685 ความคิดเห็น

  1. #2599 Kyungsoo1201 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:26
    กระสุนเป็นหม้ายแน่นอน! เพราะชานยอลรักน้องแล้ววว
    #2,599
    0
  2. #2584 Luvcs (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 09:04

    ชานยอลตกหลุมรักแล้วว ไม่ต้องยิงงง

    #2,584
    0
  3. #2534 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 20:57
    อย่ายิงใส่ชานยอลนะ เพราะพี่ชานรักน้องแล้ววว
    #2,534
    0
  4. #2104 munkrishear (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:08
    ไม่ต้องยิงใส่แล้วววว ชานยอลรักน้องแล้วแต่ยังไม่รู้ตัวไงงง
    #2,104
    0
  5. #1181 fuji_far (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 01:45
    น้องจะทำให้เจ้าชานยอลตกหลุมรักเอง!!!!!
    #1,181
    0
  6. #1164 C Griffin (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:48
    น้องวง น่ารักจังงง
    #1,164
    0
  7. #752 mobic (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:32
    น้อง!! อย่าไปคิดแบบนั้นนะ น้องไม่ยิงใส่เจ้าชานยอลนะดีแล้ว ยังไงเจ้าชานยอลต้องตกหลุมรักคุณคิวปิดแน่ๆ แต่น้องชานยอลคือใคร แล้วเรเชลกับน้องชานยอลมีความสัมพันธ์อะไรกัน
    #752
    0
  8. #746 TiNa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 02:20
    ชายคนนั้นจะใช่น้องชายต่างแม่ของตาพี่รึเปล่านะ
    #746
    0
  9. #654 orange_minie (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 22:50
    คิวปิดน้อยยยย หนูน่ารักมากๆเลยน้าาา อยากกอด อยากหอมเลยอะ ดุ้กดิ้กๆ นุ่มนิ่มตลอดเวลา ไหนจะความใสซื่อของหนูอีกก เจ้าชานยอลก็เอ็นดูใหญ่เลยช่วงนี้ ตามใจตลอดดด เขินๆ
    #654
    0
  10. #565 Sumintra007 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    น้องคิวคิวหนูไม่ต้องไปยิงใส่ใครเลยลูก ยิงใส่ตัวเองไปเลยยย ><
    #565
    0
  11. #561 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:00
    คิวปิดตัวน้อย ไม่เป็นไรนะ ถ้าอยากให้เจ้าชานยอลมีความรักดีๆ หนูก็เป็นความรักดีๆให้พี่เขาสิ :)
    #561
    0
  12. #560 Slyly (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 18:36
    น้องน่ารัก ใส่ใจชานยอลมากๆ
    #560
    0
  13. #559 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:00
    ไม่ต้องคิดที่จะยิงใส่ชานยอลกับใครเลย เดี๋ยวพี่เค้าก็ตกหลุมรักหนูเอง ><
    #559
    0
  14. #558 pinksoo16 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 08:33
    น่ารัก น้องใสมากเลยฮื้อออ
    #558
    0
  15. #557 Dandylize (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 23:01
    ให้ตกหลุมรักน้องไงลูกกกกกกกก เหมาะที่สุดแล้ววววว
    #557
    0
  16. #556 wunnk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 13:47
    ยิ่งใส่ตัวเองเลยยย น้องง น่ารักน่าเอ็นดูจังคิวปิดตัวน้อยยย
    #556
    0
  17. #555 tmxger (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 11:03
    เอ็นดูอีกเเล้วววววววว คิวปิดน้อย
    ไม่ต้องยิงใส่ใครหรอกค้าบ รอยิงใส่ตัวดีกว่า ปิ้วๆ
    #555
    0
  18. #554 PimMeekhun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:06
    มาช้าแต่ก็มาาา รอได้ค้าบบบ ^^
    #554
    0
  19. #553 Thypeee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:41
    น่ารักมากๆเลยเจ้าคิวปิดตัวน้อยยยยยย
    #553
    0
  20. #552 MYCUTEBOY0112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 20:50
    น้อง น่ารักมาก น่ารักมากจริงๆ งื้อออ โครตน่ารักเลย ไม่ไหวแล้ว เอ็นดูไปหมด > #552
    0
  21. #551 cs6112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 20:42
    น่ารักกกกกกก
    #551
    0
  22. #550 520❤1314 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:18

    ชานยอลคะ !!!


    น้องตะยองไม่ใช่นักฆ่า แต่เป็นคนที่ถูกส่งมาให้เป็นจุดอ่อนของตัวเธอต่างหากค่ะ !!!!  (เป่าหูๆๆๆๆ)


    คือหมั่นไส้พี่ชานอ่ะ ระแวงไปซะทุกอย่าง คิดไปถึงไหนต่อไหน แต่ก็ยอมให้น้องเข้าใกล้ตัวเองทีละนิดๆ   -  -"


    - นั่งรถก็ให้นั่งข้างกัน (รู้นะว่าแกล้งหลับ)

    - ห้องทำงานก็อนุญาตให้น้องมานั่งเล่น (รู้นะว่าแอบเหล่)

    - น้องซึมอยู่ริมระเบียงก็เป็นคนแรกที่เห็น (รู้นะว่าตั้งใจตื่นมาส่อง)


    คือพี่ไม่เนียนมากๆ นี่ถ้ารู้ว่าน้องวาร์ปได้เพราะกุหลาบ พี่ไม่สั่งเผาเรียบทั้งโซลเลยเรอะ !!


    ส่วนน้องตะยอง ..หนูลูกกกกก ใสเหลือเกินพ่อคุณเอ้ยยย อยู่กับพี่เขา หนูต้องระวังมากๆ นะคะ ห่วงเหลือเกิน กลัวว่าหนูจะถูกล่อลวง ช่วงนี้พี่ชานยิ่งแบบ.. เอะอะกอด เอะอะโอบ เอะอะจับมือ เอะอะเปิดเสื้อ บลาๆๆ ..คุณแม่กลัวว่าต่อไปพี่เขาจะยิ่งเอะอะอะไรต่อมิอะไรไปมากกว่านี้ค่ะ >////< แค่นี้แม่ก็เขินจนบิดหมอนขาดไปหลายใบแล้ว



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:25
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 17 พฤษภาคม 2562 / 19:20
    แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:10
    #550
    0
  23. #549 kanokorn__ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:34
    เด็กกกกกน้อยยยย
    #549
    0
  24. #548 Kyunsooooo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 15:45
    อยากให้น้องอยู่กับเจ้าชานยอลไปตลอดเลยไม่ต้องไปหาคนอื่นมาหรอกเจ้าชานยอลน่ะน่าจะหลงเด็กแถวนี้มากกว่า
    #548
    0
  25. #547 lillne (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 15:05
    เอ็นดูคิวปิดสุดๆอ่ะ5555555 เด็กอะไรช่างน่ารักกกกก พยายามจะให้ชานยอลมีความสุขให้ได้ บางทีก็ต่างคนต่างก็อาจจะยังไม่รู้ตัวว่าความสุขของชานยอลอาจจะเป็นการอยู่กับคิวปิดตังน้อยนี่ก็ได้55555555555
    #547
    0