{Chansoo} - ฉีกโชคชะตา

ตอนที่ 12 : Chapter 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 368 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

          เหตุการณ์ตึงเครียดของสองผู้ต้องสงสัยจบลงเมื่อฝ่ายชายเดินจากไปแบบไม่โต้กลับ คยองซูเดินตามซองแจเตรียมจะกลับรถ แต่ในหัวก็คิดอะไรมากมายจนแทบจะระเบิด พยายามจัดระเบียบเรื่องราวและค่อย ๆ วิเคราะห์อย่างเต็มที่แต่ก็ยังไม่ได้คำตอบ

“...!!!”

เมื่อกำลังจะถึงทางออกดวงตากลมโตดันต้องเข้ากับร่างสูงโปร่งที่คุ้นเคย คยองซูรีบร้อนวิ่งไปดักหน้าเขาคนนั้นไวทันทีโดยไม่ให้เดินต่อ หากเข้าไปแล้วเจอเรื่องแบบนั้นอีกจะทำยังไง? แค่นี้ชีวิตชานยอลก็เศร้ามากแล้วไม่ใช่เหรอ?

อะไร?”

คุณจะไปไหนเหรอ?”

เข้าห้องน้ำ

ไม่ต้องเข้า!!!

คยองซูตะโกนใช่ปาร์คชานยอลเสียงดังจนคนรอบตัวเริ่มจับตามองเด็กตัวเด็กเอาแต่ใจที่กำลังงอแงใส่ผู้ปกครอง ชานยอลไม่เข้าใจว่าทำไมคยองซูถึงมีอาการแบบนี้ เขาผิดอะไรแค่จะไปเข้าห้องน้ำแล้วจะพากลับบ้านในทางกลับกันคยองซูดันเข้าใจเพราะเมื่อครู่นี้บริเวณห้องน้ำมันมีเรื่องเกิดขึ้นอยู่ ดังนั้นเขาเลยไม่อยากให้ชานยอลไปตรงนั้น

วันนี้ผมคงตามใจคุณมากไปใช่มั้ย?”

งั้นตามใจเราอีกสักเรื่องได้มั้ย...นะ

“...!!!”

ถุงเครื่องดื่มถูกเลื่อนเข้าไปคล้องอยู่ที่ข้อมือก่อนคยองซูจะจับมือของชานยอลเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเดินเข้าไปในตัวอาคารจริง ๆ ถ้าห้ามแล้วไม่ได้ผล ลูกอ้อนเลยต้องถูกนำมาใช้แทนเพื่อให้ชานยอลหยุด

ดวงตากลมช้อนขึ้นมองกันด้วยความเว้าวอน ทั้งวันไม่ทำแบบนี้ก็ให้เลขา(?)ตามใจอยู่แล้ว แต่พอได้เห็นคยองซูอ้อนกันก็รู้สึกว่ายากเหลือเกินถ้าจะขัดใจ ชานยอลลังเลและประเมินอาการว่าจะทนไหวจนถึงบ้านหรือเปล่า แต่สุดท้ายก็ตัดใจหันหลังกลับไปยังทางที่เดินมา แม้รู้ว่ากลั้นไว้นานจะไม่ดีต่อสุขภาพ แต่คยองซูก็เป็นเหตุผล…

ทำไมไม่ให้คุณหนูไปฉี่ครับ?”

เราอยากกลับบ้าน

คยองซูตอบกลับเลขาควอนไปก่อนจะเดินตามข้าง ๆ มาจนถึงรถที่ข้างในมีชานยอลอยู่ก่อนแล้ว เจ้าตัวเล็กที่ได้นั่งชิดในเจอปัญหาใหญ่เพราะขาชานยอลยาวจนขวางทาง ฝั่งคนที่นั่งกอดอกหลับตาอยู่ไม่รู้เลยว่ากำลังมีคนลำบากในการข้ามเข้าไปนั่งชิดใน

ปึก!

โอ๊ะโอ...

“...!!!”

เด็กตัวเล็กตาโตอุทานเสียงแผ่วเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นชานยอลกำลังจ้องมองตัวเองที่ล้มลงไปทับกัน ใช้เวลาคิดเรื่องอะไรได้ไม่นานคยองซูก็คอยก่อเรื่องให้ปวดหัวอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าจะเรียกดีได้หรือเปล่าที่ไม่มีเวลาคิดเรื่องราเชล แต่คงเรียกดีไม่ได้แน่ ๆ กับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นนี้ เพราะคนปวดชิ้งฉ่องแล้วโดนล้มทันมันไม่ปลอดภัยนัก

ขอโทษนะ แฮะ ๆ

ปาร์คชานยอลทิ้งลมหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะช่วยจับคยองซูให้ลุกขึ้นนั่ง ส่วนอีกคนเมื่อได้นั่งที่ประจำแล้วก็หันมองดูอาการหงุดหงิดของชานยอลอย่างรู้สึกผิด อุตส่าห์โดนตามใจแล้วแต่ดันก่อเรื่องให้ไม่พอใจจนได้ มือน้อย ๆ หยิบเครื่องดื่มในถุงพาสติกออกมาเปิดขวดน้ำผลไม้เย็น ๆ แล้วยื่นให้คนข้างกาย

เราซื้อมาฝาก น้ำผลไม้...ไม่กินเหรอ?”

เจ้าคิวปิดพูดช้า ๆ พลางเอียงหน้าหามุมที่จะสบตาชานยอล จนได้มองตาสีดำสนิทในตอนท้าย ชานยอลไม่ยอมรับขวดในตอนแรกเพราะเขาปวดฉี่ แต่เด็กข้างกันนี่ดูจะไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยสักนิด จนสุดท้ายต้องยอมรับมาถือไว้เพราะทนสายตาวิงวอนและเสียงที่ดูเหมือนจะเศร้า ๆ นั้นไม่ได้

“...?”

เจ้าตัวเล็กนั่งเม้มปากบีบมือตัวเองไปมา เพราะลุ้นเหลือเกินว่าชานยอลจะยอมดื่มมันหรือเปล่า คนที่กำลังเป็นความคาดหวังหันมาเจอเลยจำใจยกขึ้นดื่มไปนิดหน่อยอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตอนนี้เองที่ชานยอลได้เป็นรอยยิ้มพิมพ์ใจ ที่หวานยิ่งกว่าน้ำผลไม้ในมือ แสงไฟวูบวาบจากการที่รถเคลื่อนที่ทำให้เห็นคยองซูไม่ค่อยชัด แต่วินาทีไหนที่ไฟส่องถึงรอยยิ้มนั้นจะทำให้หัวใจเต้นแรงทุกทีไป…






 

 

 

 

 

 

 

ชานยอลใช้เวลากลางคืนประชุมงานกับทีมที่ห้องทำงาน จนตอนนี้เวลาเกือบเที่ยงคืนแล้วก็ยังไม่มีใครออกมาหาเด็กป่วยที่ยังไม่ยอมนอน คยองซูไม่มีอะไรทำเลยเดินเล่นวน ๆ ไปรอบบ้าน เขาไม่มีเพื่อนที่นี่ และมันก็ไม่มีอะไรทำสักอย่าง

“...?”

อ้าวผู้ช่วยโด ยังไม่นอนเหรอ?”

ผมคิดว่าคุณผู้ชายกลับบ้านแล้วซะอีกครับ

พอดีออกต่างจังหวัดเลยกลับดึกหน่อย

การลงพื้นที่ทำให้นายกรัฐมนตรีกลับบ้านค่ำมืด คยองซูเดินเข้าไปช่วยเลขาของพ่อชานยอลถือของเพราะไม่อยากเสียมารยาท อีกอย่างคือเขาเป็นผู้ช่วยของซองแจนี่นา ถ้าเป็นซองแจก็คงจะทำแบบนี้เหมือนกัน ดังนั้นงานรักษาหน้าเลยถูกเจ้าคิวปิดรับไว้ดูแล

ยองจุนหันมองเด็กตัวเด็กคนใหม่นิดหน่อยเมื่อคยองซูเดินตามเข้ามาถึงข้างในห้องทำงาน ดวงตากลมจ้องมองนู่นนี่ไปทั่วอย่างสนอกสนใจ ปกติแล้วจะไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาที่นี่เท่าไหร่หากไม่ได้รับอนุญาต แต่คยองซูกำลังทำ เจ้าของห้องรีบร้อนยกมือปรามเลขาที่ตั้งท่าจะเข้าไปบอกคยองซูให้ถอยกลับ เพราะเขาเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังเพลิดเพลิน

ห้องคุณผู้ชายคล้าย ๆ ห้องทำงานของคุณชานยอลเลยครับ

เหรอข้างในเป็นยังไงบ้าง?”

คยองซูเอียงคอมองผู้เป็นบิดาที่ทำท่าทีสนอกสนใจเหมือนกับไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็นมาก่อนว่าห้องทำงานของลูกชายเป็นยังไง ชานยอลมีรสนิยมการแต่งห้องเหมือนกับพ่อแทบจะถอดแบบ มันดูเรียบร้อยและดูน่าทำงาน

คุณผู้ชายไม่เคยเข้าไปดูเหรอครับ?”

ไม่เคยเลย...

“...!!!”

แค่คุยกันยังไม่ค่อยได้คุยเลย ฉันจะเข้าไปในห้องเขาได้ยังไงล่ะผู้ช่วยโด

“...!!!”

นั่นคงหมายความว่าชานยอลคงจะห่างพ่อน่าดู ขาดแม่ไปแล้วยังต้องขาดความรักและการดูแลเอาใจใส่จากพ่ออีกเหรอ?

ห้องเขาเหมือนคุณผู้ชายหลายอย่างเลยครับ โต๊ะทำงานก็แบบคล้าย ๆ กัน เก้าอี้ก็คล้าย สีสันของห้องไม่ได้ฉูดฉาด หนังสือเยอะ และมีแต่ดอกกุหลาบเต็มห้องไปหมดครับ

ยองจุนคลี่ยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ฟัง เขาห่างจากชานยอลมานานมาก ความผิดต่าง ๆ ที่ก่อมันเกินจะขอให้ลูกยอมรับและปรับตัว ก็เลยได้แต่ปล่อยเลยตามเลย ตามใจเท่าที่ตามใจได้มาตลอด คนเดียวที่ลูกชายคุยด้วยเห็นทีจะเป็นเลขาประจำตัวที่หิ้วติดไปด้วยทุกที่

แม่เขาชอบกุหลาบ...

หมายถึงภรรยาคนแรกของคุณผู้ชายเหรอครับ?”

ใช่...เธอชอบกุหลาบมาก ตอนชานยอลเด็ก ๆ ทั้งบ้านเต็มไปด้วยต้นกุหลาบที่เธอปลูกเอง เวลาเธอออกไปดูแลกุหลาบพวกนั้นชานยอลก็จะตามไปด้วย เขาจะมีถังประจำตัวที่ไม่ได้ใส่อะไร เพียงแต่อยากถือให้เหมือนแม่ก็เท่านั้น

“...!!!”

ยองจุนเงยหน้าขึ้นเพื่อปรามไม่ให้ตัวเองร้องไห้เมื่อนึกถึงอะไรเก่า ๆ เมื่อเวลาผ่านหลายอย่างมันก็ยิ่งชัดว่าแม่ของชานยอลเป็นที่หนึ่งในใจ ความรักแบบชั่ววูบมันทำร้ายครอบครัวแรกของเขาพังแบบไม่เหลือชิ้นดี ส่วนครอบครัวที่สองก็ไม่ได้อบอุ่น…

ตอนเด็ก ๆ เขาเป็นคนใจดีนะ เหมือนแม่เขาเลย ยิ้มเก่ง ไม่เหมือนปัจจุบันนี้ที่มันต่างกันเหมือนกับเป็นคนละคน

ปัจจุบันก็ยังใจดีครับ เขายังใจดีเหมือนเดิม

เรื่องนี้คยองซูฟันธงได้เพราะเห็นมาหลายครั้งแล้วว่าจริง ๆ ปาร์คชานยอลยังมีความอ่อนนุ่มและอ่อนโยนอยู่ข้างใน เพียงแต่รอบนอกมันถูกแต่งให้ดูน่ากลัว ทั้งที่จริง ๆ แล้วไม่ใช่

ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ

คยองซูส่งยิ้มให้พ่อของชานยอลนิดหน่อยเมื่อท่านส่งยิ้มมาให้กัน วันทั้งวันหายเหนื่อยเมื่อได้ยินเรื่องของชานยอลจากคยองซูบ้าง เพราะที่ผ่านมาซองแจไม่เคยมาเล่าอะไรแบบนี้ให้ฟังอยู่แล้ว

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เข้ามาสิ

คุณกลับมาแล้วเหรอคะ เดี๋ยวฉันให้คนไปเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้นะคะ

อื้ม

เป็นคุณนายของบ้านนั่นเองที่เข้ามาใหม่ นายองยังไม่นอนเพราะรอสามีกลับบ้าน เธอดูแลยองจุนอย่างดี นั่นถึงเป็นเหตุผลที่ยังได้อยู่ข้างกาย แม้ความรักที่เธอได้รับมันจะลดน้อยถอยลงไปทุกที ไม่ได้เหมือนเก่า…

ขออนุญาตแทรกค่ะ คุณหนูเซฮุนกลับมาแล้วค่ะ

“...!!!”

“...!!!”

“...!!!”

สาวรับใช้ที่พรวดพราดเข้ามาแจ้งข่าวอะไรสักอย่างนั้นทำให้นายองวิ่งออกจากห้องไปในทันที ส่วนยองจุนและเลขาก็มีอาการตกใจอยู่ แต่ไม่ถึงขั้นที่รีบวิ่งออกไป คยองซูเดินตามพ่อของชานยอลมาจนถึงหน้าบ้าน ก่อนจะเจอคุณผู้หญิงกำลังยืนกอดกับใครบางคนอยู่ข้างรถแท็กซี่

คิวปิดน้อยเอียงคอพินิจพิเคราะห์สิ่งที่กำลังได้เห็น ถ้าคนที่มาถึงเป็นคุณหนู งั้นก็แสดงว่าต้องมีฐานะเท่าเทียมกับคุณหนูชานยอลของเขา(?) หรือว่า...ลูกชายคนเล็กเมื่อนึกขึ้นได้คยองซูก็เบิกตากว้างและหันไปมองนายองและคนที่เดาว่าคงเป็นลูกชายในทันที

มาทำอะไรตรงนี้?”

คะ...คุณ...

ร่างสูงคุ้นตาเดินมายืนข้างกันพร้อมกับเอ่ยถามอย่างไม่เป็นมิตรเช่นเคย ชานยอลและซองแจดูไม่ตกใจอะไรเหมือนคนอื่น ๆ ทั้งคู่เก็บอาการได้นิ่งสนิท คนตัวเล็กพยายามเอียงตัวออกไปให้พ้นคุณผู้ชายของบ้านเพื่อจะมองดูผู้มาใหม่ เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเมื่ออีกฝ่ายต้องไฟที่ตัวบ้าน คยองซูก็ได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ที่ติ

“...!!!”

“...?”

มือน้อย ๆ เอื้อมมาจับมือของชานยอลทันทีเมื่อได้เห็นหน้าของลูกชายคนเล็กบ้านนี้ใกล้ ๆ และมันชัดเจนมากพอจะทำให้จำได้ว่าเราเคยเจอกันที่ไหน

 

สนามบิน…

 

คยองซูกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อรู้สึกเหมือนมีอะไรมาบีบคอไว้ ความจำที่ทำงานได้ดีบอกว่าคุณหนูเซฮุนของบ้านนี้เป็นคน ๆ เดียวกับคนที่ราเชลบอกว่าคิดถึง…

ชานยอลเตรียมตัวจะเดินขึ้นชั้นสองเมื่อน้องชายต่างแม่ก้าวเข้ามาในบ้าน แต่ก็ไปไม่ได้เพราะคยองซูยังจับมือกันเอาไว้อยู่ มันเลยเกิดแรงรั้งที่ไม่กล้าขืนจนสุดเผื่อก้าวต่อ เลยเลือกใช้การหันไปจับมือคยองซูแล้วเดินขึ้นข้างบนพร้อม ๆ กันแทน สายตาของทุกคนที่อยู่ข้างล่างมองตามคุณหนูคนโตของบ้านไปจนหายพ้นสายตา

คืนนี้อย่าออกมานะ

แต่...

ปัง!

ชานยอลมาส่งคยองซูที่ห้องก็จริงแต่เป็นการส่งแบบแปลก ๆ ไปเสียหน่อย ประตูห้องปิดเกือบจะตีหน้าเด็กดื้อที่เมื่อครู่จะก้าวออกจากห้อง เด็กป่วยน่ารักมากพอจะเชื่อฟังคำสั่งของชานยอลในวันนี้ เพราะก็ต้องการเวลาส่วนตัวในการชั่งน้ำหนักเรื่องราวที่เกิดขึ้น และอีกทางคือต้องคิดว่าจะเจอหน้าราเชลได้ยังไง เพราะถ้าเจอจะได้ยืนยันได้ว่าเขาคิดถูกหรือผิด

ลูกใช้ห้องนี้ก่อนแล้วกันนะ เดี๋ยวแม่ให้คนทำความสะอาดฝั่งนู้นไว้ให้แล้วค่อยย้ายไปอยู่ใกล้กัน

“...?”

เสียงคนคุยกันดังมาจากระเบียงห้องข้าง ๆ และเมื่อเดินเข้าไปใกล้ประตูกระจกก็ได้เห็นน้องชายต่างแม่ของชานยอลยืนอยู่ที่ระเบียง รูปลักษณ์ภายนอกช่างดึงดูด ผิวกายขาว ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนพี่ไม่มีผิด ดูเงียบนิ่งสนิทและดูเย็นชาพอกัน ที่สำคัญคือดูเหงา...

“...?”

“...!!!”

ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับการมองดูเพื่อนข้างห้องที่วันนี้คงจะนอนที่นี่ คยองซูก็ถูกจับได้เสียก่อน ด้วยความที่ห้องนอนมันเยื้องกัน เลยทำให้เซฮุนเห็นหนุ่มน้อยหน้าหวานที่ยืนเกาะผ้าม่านมองกันอยู่

“...!!!”

รอยยิ้มบางจากนักเรียนนอกมีให้คยองซูนิดหน่อยก่อนเจ้าตัวจะเดินกลับเข้าห้องนอนไปหาคุณแม่ที่ไม่ได้เจอกันมานาน เจ้าคิวปิดรีบหันหลังกลับหวังจะดิ่งไปหาเพื่อนรักเพื่อขอคำปรึกษา ยังไงวันนี้คงต้องบอกรูบี้แล้ว ไม่รู้ว่าเพื่อนจะเสียใจเหมือนกันหรือเปล่า แต่เขาต้องการตัวช่วยเหลือเกิน มือน้อยเดินไปหยิบดอกกุหลาบในแจกันก่อนจะนึกถึงหน้าเพื่อนรักตัวเล็กและคอนโดฯ ของตัวเอง

 

 

ฟึ่บ!

“...!!!”

“...!!!”

ตั้งใจยิ่งกว่าจะกลับบ้าน แต่สุดท้ายกลับมาโผล่ที่ห้องนอนของใครคนนึงที่เต็มไปด้วยดอกกุหลาบ โชคดีที่ชานยอลไม่เห็นตั้งแต่แรก เพราะพึ่งหันหน้ากลับมาแล้วเจอเด็กตัวเล็กตากลมอยู่ที่ประตูห้องพร้อมกับในมือที่มีดอกกุหลาบ ถ้าเห็นตั้งแต่แรกคงจะต้องอธิบายกันยืดยาว

ทำไมมาอยู่ในนี้?”

“...!!!”

ผมพูดกับคุณอยู่นะ

คยองซูตกใจสุดขีด นอกจากจะตกใจชานยอลแล้วก็ยังตกใจด้วยที่ทำไมจู่ ๆ ตัวเองถึงมาโผล่ที่นี่แทนที่จะเป็นเลิฟแลนด์ ทำไมจู่ ๆ ชายคนนี้ถึงแทรกเข้ามาในความคิดแบบกระทันหัน

เราก็ไม่รู้แต่เราคะ...คิดว่า

“...”

น่าจะเพราะเราคิดถึงคุณ

“...!!!”

ปาร์คชานยอลลืมคำถามต่าง ๆ ที่จะยิงใส่คยองซูไปเสียสนิททุกคำถาม เพราะเมื่อกี๊นี้เขาเพิ่งจะถูกบอกว่าคิดถึงอย่างนั้นเหรอจากคยองซูเนี่ยนะตอนนี้คนตกใจไม่ได้มีคนเดียว เพราะคยองซูนั้นดูตกใจมากกว่าเป็นไหน ๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างและมองพื้นคล้ายปล่อยให้สมองลอยคิดอะไรบางอย่าง ไม่ได้สนใจเจ้าของห้อง

เราคิดถึงคุณได้ยังไง?”

คนอายุน้อยกว่ากำลังพึมพำกับตัวเองลำพัง โดยมีชานยอลจ้องมองดูอย่างใกล้ชิด เขาค่อย ๆ ขยับมาใกล้คยองซูก่อนจะก้มหน้าดูเด็กแปลกคนนี้ชัด ๆ

“...!!!”

แกร็ก~”

“...?!!”

ในขณะที่มือกำลังจะแตะถึงตัว คยองซูก็สะดุ้งและหันหลังวิ่งออกจากห้องไปในทันที แต่สิ่งที่เรียกความสนใจให้ชานยอลได้เต็ม ๆ นั่นไม่ใช่คยองซูที่วิ่งหนีไป แต่มันคือเสียง ‘แกร๊ก~’ ของตัวล็อกลูกบิดประตูที่มันเด้งออก ซึ่งนั่นมันแสดงว่าชานยอลได้ล็อกห้องของตัวเองเอาไว้จากด้านใน ไม่มีทางเป็นไปได้ที่คนข้างนอกจะเข้ามาได้...แต่คยองซูดันทำได้? ร่างสูงขมวดคิ้วฉับก่อนจะเดินไปเปิดตู้เก็บปืนเมื่อเห็นคยองซูวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองที่ฝั่งตรงข้าม

ใช้เวลาครู่เดียวชานยอลก็เดินมาหยุดอยู่ในห้องของคยองซูโดยไม่ขออนุญาต เจ้าของห้องที่กำลังตกใจนั้นนั่งอยู่ปลายเตียง แต่ต้องดีดตัวลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นปืนของตัวเองในมือของคนที่เพิ่งจะบุกรุกเข้ามา

ชีวิตชานยอลเปลี่ยนเป็นวุ่นวายและไม่มีเวลาคิดอะไรเหมือนเมื่อก่อน เพราะคิวปิดตัวแสบ อย่างเช่นตอนนี้เป็นต้น แทนที่จะมีเวลาคิดเรื่องน้องชายที่เพิ่งกลับมา ก็ไม่ได้คิดเพราะคยองซู!

ส่วนคยองซูก็ยังไม่ทันได้คิดว่าอยู่ดี ๆ ไปคิดถึงชานยอลได้อย่างไรก็ได้เจอกันอีกรอบแล้วในห้องนี้ แม็กปืนถูกปลดและกระสุนตกหลุมรักสีส้มก็ถูกปลดออกมาอยู่ในมือหนาของคนที่กำลังสืบเท้าเข้ามาใกล้

คุณเข้าไปในห้องผมทั้ง ๆ ที่ประตูล็อกอยู่

“...!!!”

เข้าไปได้ยังไง?”

ชานยอลถามคำถามแรกพร้อมกับหยิบเม็ดลูกแก้วกลมใสขึ้นมาเตรียมจะทิ้งมันลงสู่พื้นห้องที่เป็นกระเบื้องแข็ง นั่นเลยทำให้คยองซูรู้ตัวว่ากำลังโดนขู่

ตอบ

คือเรา...

ช้า

อย่านะ!!!

เมื่อเห็นอีกฝ่ายนิ่งและอาการดูเลิ่กลั่กไม่ชอบมาพากล ชานยอลที่เป็นคนคิดเร็วทำเร็วจึงปล่อยกระสุนตกหลุมรักลงพื้นในทันที!

กริ๊ง~”

“...!!!”

ลมหายใจที่กลั้นเอาไว้ถูกปล่อยออกมาอย่างโล่งอก คยองซูทิ้งตัวลงไปเตรียมรับแต่ไม่ทัน และดูเหมือนโชคจะเข้าข้างที่มันไม่แตกเมื่อตกถึงพื้น ถ้าเกิดว่ามันแตกขึ้นมาคยองซูคงจะเสียใจมากที่ทำความพยายามแรกของเพื่อนรักพัง

สรุปจะไม่ตอบใช่มั้ย?”

“...!!!”

ชานยอลที่เล็งเจ้าเม็ดกลมเอาไว้เปิดปลายเท้ารอให้สิ่งที่คยองซูกำลังคลานตามมาเก็บให้มันไหลเข้ามาหาตัวเองอย่างใจเย็น และสิ่งที่คาดก็ไม่เคยผิด กระสุนตกหลุมรักอยู่ใต้ฝ่าเท้าของคนที่ไม่ศรัทธาในความรักในที่สุด…

“...!!!”

แรงกดจากร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำหัวคยองซูอยู่ทำให้กระสุนตกหลุมรักแตกละเอียด เสียงแก้วแตกเปรี๊ยะบาดหัวใจของคิวปิดตัวน้อยอย่างที่สุดเมื่อเอื้อมไปเก็บไม่ทัน แสงและควันสีส้มแตกกระจายไปทั่วพื้นห้อง ตอนนี้คยองซูจึงรีบลุกขึ้นยืนเตรียมจะถอยห่าง แต่จังหวะที่ลุกยืนนี้เองที่สองสายตาได้ประสานกันโดยบังเอิญ…




 

 

ลองเดาสิคยองซู ลองเดาว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น...

 




#ฉีกโชคชะตา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 368 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,684 ความคิดเห็น

  1. #2672 milkiki (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 15:36
    ตัยยยแร่ววววว
    #2,672
    0
  2. #2587 Luvcs (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 16:55

    ตกหลุมรักแล้วใช่มั้ยเจ้าคะ

    #2,587
    0
  3. #2538 AoFFyNaKa04 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:16
    ขนาดนี้แล้วก็รักกันสักทีเห้อะะ
    #2,538
    0
  4. #2105 munkrishear (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:20
    ว้ากกกกกกดาดสดยไยำยหยยำำยยำยห ตกหลุมรักถอนตัวไม่ขึ้นแล้วแน่นอนนนน
    #2,105
    0
  5. #1258 PCY231 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 12:50
    ตกหลุมรักแน่นอนค่ะ เจ้าชานยอล น้องคยองซู
    #1,258
    0
  6. #1182 fuji_far (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 01:59
    แน๊ๆๆๆๆๆๆ จ้องตากันแว้วววววว
    #1,182
    0
  7. #1165 C Griffin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 02:58
    คือมันดีปัยหมกกกกกก
    #1,165
    0
  8. #896 fah_tc (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 20:53
    กิ้สสสสสส สบตากันเลยลูกเอ้ยย
    #896
    0
  9. #806 น้องแป้น (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:21
    เอาแล้ววววววว ยังไงล่ะทีนี้
    #806
    0
  10. #756 TiNa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 11:09
    แง๊ อิพี่ จะทำอะไรน้อง
    #756
    0
  11. #753 mobic (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:40
    คนทั้งคู่ตกหลุมรักกันสิ แต่จริงๆแล้วทั้งคู่อาจจะตกหลุมรักกันก่อนหน้านั้นแล้วก็ได้
    #753
    0
  12. #675 Slyly (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:30
    ต้องตกหลุมรักกันแน่ๆเลย
    #675
    0
  13. #656 orange_minie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 23:05
    เกร้ดดดดด เขินรอแล้วนะคะ มีคนจะตกหลุมรักกันรอบ 2 อิอิ เซฮุนคืออะไรยังไง อยากรู้เรื่องของพ่อเด็กนอกคนนี้เพิ่มอีกหน่อย แต่ตอนนี้กรี้ดก่อนเพราะลูกกระสนเจ้าคิวปิดแตกละเอียด แล้วทั้งสองคนก็เกิดสบตากันพอดี อมกๆๆๆ อยากรู้ผลแล้วค่ะ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้
    #656
    0
  14. #618 neswaraluk1313 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:09

    พี่ชานโอ๊ยยยยยยย ลุ้นมาก จะตกหลุมรักน้องไหมอะ แต่นี่คิดว่าอิพี่ชอบน้องอยู่แล้วนะ อิอิ รอนะค่าาาาา ติดตามตลอดเลยเป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^
    #618
    0
  15. #615 dueanlap luedee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 06:12
    ตกหลุมรักกันแน่นอน อิอิ
    #615
    0
  16. #614 กกกกกก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 22:34

    เจ้าชานยอลจะตกหลุมรักคิวปิดน้อย หัวปักหัวปำยิ่งกว่าเดิมหรือเปล่านะ

    #614
    0
  17. #613 520☆1314 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 18:55

    หนีไปลูกกกกกกก หนีไปปปปปปปปปปปป



    แม่อยากเห็นคนทุรนทุราย อยากเห็นคนงอแงจะเป็นจะตายเวลาที่อะไรๆ ไม่ได้ดั่งใจตัวเอง แม่ไม่ได้จิตนะคะ แค่หมั่นไส้บางคนนิดๆ หน่อยๆ เท่านั้นเอง : p

    #613
    0
  18. #612 Namikao_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 11:20
    กริ๊ดด มาต่อเร็วๆนะคะ ลุ้นมากก
    #612
    0
  19. #609 Thypeee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 08:15
    คุณไรท์ขา ค้างมากแงงง
    มาต่อไวๆนะคะ
    #609
    0
  20. #607 Rabbit of Wolf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:19

    ลูกแก้วนั่นก็เหมือนลูกปืน คนที่ทำให้มันแตกก็เหมือนโดนยิง เจ้าชานยอลโดนความรักระเบิดใส่แล้ว แล้วคนที่มี่เจ้าชานยอลตกหลุมรักก็คือเจ้าคิวปิดตัวน้อย มันคงไม่มีผลข้างเคียงใช่มั้ย เพราะมันไม่ได้ถูกยิงโดยกามเทพ แต่เค้าทำแตกใส่ตัวเอง เฮ้ออออ ไม่อยากร้องไห้อีกแล้วนะ แต่มันคงไม่น่าจะมีอะไรมากมั้ง เพราะทั้งเจ้าชานยอลกับเจ้ากามเทพน้อยจริงๆแล้วแอบมีใจให้กันโดยไม่รู้ตัวมาตั้งนานแล้วอ่ะ

    #607
    0
  21. #606 ตุงตุงเฮ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 07:49
    ฮืออไม่เอา เค้าจะต้องรักกันแต่ไม่ใช่ด้วยวิธีนี้แน่ๆ คยองซูต้องเสียใจมากเพราะกว่าตัวเองกับรูบี้จะทำได้ แล้วชานยอลก็เป็นคนที่ไม่ศรัทธาในความรักอีก
    #606
    0
  22. #605 Btemdi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    เริ่มสับสนว่าจะรักกันจริงไหม มันอาจจะง่ายไง ไรท์ต้องสับขาหลอกแน่ๆเลย
    #605
    0
  23. #604 toey6880 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 08:42
    เหยียบละเอียดเลย
    #604
    0
  24. #602 lookkaew_11 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:29
    ที่สับสนเรื่องกระสุนเมื่อกี้ลองอ่านซ้ำอีกรอบก็เข้าใจแล้วว่าชานยอลเอากระสุนมาขู่คยองซู
    ทิ้งกระสุนลงพื้น น้องก็รีบถลาเข้าไปเก็บ
    แต่กลับเหยียบมันต่อหน้าต่อตาน้อง โอ้ย โกรธอิพี่!!
    คยองซูต้องเสียใจแน่ ๆ ที่ชานยอลทำลายความตั้งใจของเพื่อนคู่หูคิวปิดน้อยที่สร้างมันขึ้นมา
    เงยหน้าขึ้นมาสบตากันแล้วไงล่ะ หวังว่าจะไม่มีมนต์แห่งความรักอะไรเกิดขึ้นในสถานการณ์แบบนี้นะ เพราะโกรธแทนน้องมาก
    #602
    0
  25. #601 lookkaew_11 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:22
    แทนที่ราเชลจะเป็นคนรักของน้องชายคนละแม่ของชานยอล เปลี่ยนให้เซฮุนมาชอบคิวปิดน้อยน่าจะสนุกกว่านะ
    เพราะถ้าเป็นราเชลก็คงไม่มีความหมายอะไรกับชานยอลอยู่แล้ว แต่หากเปลี่ยนมาเป็นคิวปิดตัวน้อยแล้วล่ะก็คงสนุก อยากเห็นคนหัวร้อน 555

    ประโยคที่น้องพูด “ทำไมเราคิดถึงคุณ” ทำคนพี่ช็อคไปแล้ว กรี๊ดดดด น้องเองตอนพูดก็ไม่ทันคิด แค่พูดเพราะมาโผล่ตรงหน้าพี่เลยพูดออกไปเท่านั้นเอง แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเพราะคิดถึงชานยอลเลยโผล่มาตรงนี้ ประโยคนั้นก็มีความหมายสำหรับน้องเองอีก
    ต่างคนต่างไปไม่ถูกกันเลยทีนี้ เขินแทน

    การที่ชานยอลไปหยิบกระสุนมาใช้ ทำให้คิวปิดน้อยตกใจยังไงกันนะ ตรงนี้ไม่เข้าใจ
    น้องตกใจเพราะว่ากลัวชานยอลจะยิงแล้วตกหลุมรักกันเองเหรอคะ?
    นี่เพราะคยองซูคิดถึงบัดดี้เลยเข้าใจว่าการที่ชานยอลทำอย่างนั้นจะเป็นการทำให้เสียกระสุนไปเสียเปล่า คือไม่เข้าใจ ;-;
    แต่ตอนต่อไปคงทำให้เข้าใจสถานล่ะนะคะ
    #601
    0