{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 27 : One And Only - Chapter 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    6 มี.ค. 60

          วิ่งหน้าตั้งเข้าบ้านมาเจอเพื่อนสนิทนั่งดูละครอยู่และที่ข้างกันก็เป็นดีโอ ถึงได้ผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งอกไปที่เพราะเขามาทัน คนตัวเล็กหันมาสบจ้องใบหน้าของเขาอยู่ครู่ใหญ่ก่อนมือเล็ก ๆ จะยกขึ้นกวักเรียกกันเข้าไปหา และแน่นอนว่าเขาต้องรีบทำตาม ก้าวขาฉับ ๆ เข้าใกล้ทรอยและดีโอก่อนจะเลือกนั่งแทรกลงตรงกลางในทันที

"โอ้ย! ไอเหี้ยหมอออ!"ทรอยผลักชานยอลน้อย ๆ เพราะหมั่นไส้ในความขี้หวงที่อีกฝ่ายมี รู้ทั้งรู้อยู่เต็มอกว่าเขากับดีโอนั้นเป็นไปไม่ได้และเขาเองก็ไม่ได้คิดอะไรกับเจ้าชายไปเกินกว่าน้องชายที่น่ารัก

ดีโอจะตั้งใจฟังตอนเขาเล่าเรื่องของชานยอลเวลาที่อยู่บ้านเฝ้าเด็กให้หมอบ้าเสมอ รวมถึงเรื่องเกี่ยวกับมนุษย์ก็จะชอบเป็นพิเศษเช่นกัน ทรอยเป็นคนที่ชอบดูละครไปถึงค่อนข้างติด ส่วนคนตัวเล็กนั้นชอบดูทุกสิ่งอย่างในจอทีวีก็เลยได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ด้วยกันที่โซฟาหน้าโทรทัศน์ เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเดินไปเปิดทีวีจากที่โซฟาว่าง ๆ อยู่เมื่อหันหลังกลับมาก็จะเห็นดีโอมานั่งมองหน้ากันทุกทีไปซึ่งไม่รู้ว่ามาตอนไหน เป็นเด็กปากแข็งไม่ค่อยพูด เวลาดูละครกับเขาแล้วเจอฉากที่ไม่เข้าใจจะนั่งนิ่วหน้าจนคิ้วผูกโบว์และหันมามองกันจนต้องเป็นเขาเองที่อดไม่ได้ต้องอธิบายให้ฟังเสียเอง เนื่องจากอดไม่ได้เพราะบนใบหน้าน่ารักนั้นมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด

"ใครให้นั่งใกล้กัน?"

"หมอนก็กั้นอยู่มะมันใกล้ตรงไหนวะ?"

"แล้วแกจะใส่เสื้อกล้ามทำเพื่อ?"

พอก้มลงเห็นหมอนใบอ้วนที่ว่าวางกลั้นอยู่จึงเบี่ยงประเด็นไปกัดเพื่อนได้อีกในเรื่องเสื้อผ้า ทั้งที่ทรอยก็ใส่แบบนี้มานานหลายปีแต่ตอนนี้ดันไม่พอใจเสียได้? ขยับตัวเข้ากอดเจ้าชายน้อยก่อนจะฝังปลายจมูกลงพวงแก้มนุ่มนิ่มซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ ไม่เกรงใจเพื่อนจนตัวเองนั้นพอใจ จับอุ้งมือเล็กที่คอยดันกันขึ้นจูบลงหลังมือและปิดท้ายด้วยจุ๊บเล็ก ๆ บนริมฝีปากอิ่มหนาได้รูปของว่าที่ดัชเชสบนโลกมนุษย์

"ผมคิดถึงคุณ"หยอดคำหวานหว่านเสน่ห์ไม่หยุดแม้เจ้าตัวจะหยุดแล้วที่คน ๆ นี้ก็ตาม

"เมื่อกี๊...ตกใจอะไร?"

"อ๋อ...เปล่านี่ คุณหิวรึยังขอผมอาบน้ำก่อนแล้วค่อยออกไปหาอะไรกินได้มั้ย?"

ดีโอพยักหน้าให้ชานยอลน้อย ๆ ก่อนเจ้าตัวจะลุกขึ้นเตรียมไปอาบน้ำตามที่บอก โดยลืมไปแล้วว่าก่อนหน้าที่ถามชานยอลนั้นยังไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจน

"อย่าเพิ่งไปทำงานนะรอฉันอาบน้ำให้เสร็จก่อน"

ทรอยหันหน้ามาสบตาเพื่อนหมอในทันที ตั้งใจไว้ว่ายังไงก็ต้องเหวี่ยงเพราะเขาดูแลเด็กเอาแต่ใจมาทั้งวันแล้ว แต่ก็ต้องเปลี่ยนความคิดเมื่อนัยน์ตาสีนิลของเพื่อนไหวระริกคลายกลัวอะไรบางอย่าง ก่อนเขาเองจะนึกขึ้นได้ว่าเอมอสยังอยู่ที่นี่!

 

 

"อะไรเนี่ยคุณ?!"

"ทีวีไง"

เอ่ยตอบด้วยใบหน้าเรียบนิ่งขณะยืนจ้องทีวีจอแบนขนาดใหญ่ที่เพิ่งเสกมันฝังผนังห้องนอนของชานยอลเอาไว้ ทิ้งตัวนั่งลงปลายเตียงตอนใช้เวทมนต์เปลี่ยนช่องไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้ใช่รีโมท นายแพทย์ที่เพิ่งจะเดินทะลุประตูห้องน้ำออกมาถึงกับถอนหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อน เขาไม่ค่อยชอบห้องที่มีทีวีนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมห้องนอนของเขาถึงไม่มีจอสีเหลี่ยมดำ ๆ นั่น เมื่อก่อนเวลาว่างจากนอนเขาก็จำเป็นต้องอ่านหนังสือเยอะ ๆ เพราะสายอาชีพเลยชอบห้องเงียบ ๆ เป็นพิเศษ

และการเลือกอาชีพนี้ของเขานั้นมีเหตุผล ชานยอลไม่ได้ใช่พลังวิเศษที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิดรักษาคนไปทั่วเพราะลึก ๆ แล้วเขาเกลียดมันถ้าไม่มีมันแม่เขาจะไม่ตาย แต่คงช่วยไม่ได้ที่ตอนนี้เขามีมันเพราะรับต่อมาจากแม่แต่ซ่อนมันเอาไว้ให้พ้นสายตาคนที่ประสงค์จะครอบครอง ชานยอลอยากพิสูจน์ว่าถ้าไม่มีพลังเยียวยาเขาก็สามารถรักษาคนได้ ซึ่งเขาทำได้และทำได้ดีด้วยเพื่อเป็นการทดแทนให้โลกจากการที่เขาไม่ค่อยยอมใช้พลังเยียวยา

"ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอยากได้อะไรต้องซื้อเอา ไม่ใช่เสกทุกอย่างที่อยากได้เองแบบนี้"

"..."

"คุณกำลังทำให้คนขายทีวีเสียรายได้นะรู้มั้ย?"

"แต่เราทำให้คุณไม่เปลืองตังค์นะ"

ชานยอลหรี่ตามองคนตัวเล็กที่นั่งปุ๊กอยู่ปลายเตียงขณะสืบเท้าเข้าใกล้ เมื่อก่อนแทบไม่พูดเลยด้วยซ้ำแต่เดี๋ยวนี้กล้าเถียงกันแล้ว? ดึงแขนกลม ๆ ให้เจ้าชายยืนขึ้นก่อนจะรั้งเอวบางแนบชิดร่างกายเปลือยเปล่าใต้ชุดคลุมอาบน้ำ กลิ่นแชมพูและสบู่เป็นอีกอย่างที่ดีโอชอบ น้ำยาปรับผ้านุ่มหรือแม้แต่ผงซักผอกหอม ๆ ก็ชอบเลยจะเห็นเจ้าชายไปยืนเฝ้าทรอยกับชานยอลหน้าเครื่องซักผ้าเป็นประจำ

"อ๊ะ!"

ถูกขัดขวางเอาไว้ขณะกำลังจะยกมือขึ้นจับเรือนผมชุ่มน้ำของคุณหมอ เพราะกลิ่นมันช่าง...เย้ายวนใจ

"แค่เปลืองตังค์มันไม่เป็นไรหรอก...กับคุณน่ะเปลืองตัวผมก็ชอบนะ"

"...?"

"..."

"เปลืองตัวคืออะไร?"

แทบสำลักเมื่อได้คำตอบจากปากของดีโอตอนกำลังขยับใบหน้าเข้าใกล้เพื่อไปหยอกล้อแบบเปลืองตัวตามสไตล์ อารมณ์ทิ้งตัววูบลงแก่นโลกเมื่อในดวงตาใสแจ๋วนั่นฉายแววใสซื่อให้เห็นแบบไม่คิดปิด คนดี ๆ คนไหนจะไปเอาเปรียบคนที่ยังไม่รู้เรื่องได้จริงไหม?

"แบบนี้ไงเปลืองตัว..."

"อื้อ..."

แต่เขาไม่ได้ดีขนาดนั้น...ประกบจูบหวานล้ำมอบความรักในอีกหนึ่งรูปแบบให้เจ้าชายได้รู้และเข้าใจว่าการเปลืองตัวมันเป็นยังไง จะได้รู้ว่าทำไมเขาถึงชอบจะเปลืองมันกับดีโอ...

"จะรอให้ฉันออกไปถึงหน้าปากซอยก่อนไม่ได้รึไงวะไอเหี้ยหมอ! ปึก!" ทรอยปาหนังสือนิตยสารเล่มใกล้มือใส่ประตูห้องนอนของเพื่อนรักไปเต็มแรงเพราะเสียงบางอย่างมันกำลังจะทำให้เขาอ้วก! ส่วนคนในห้องก็ได้แต่ผละห่างริมฝีปากนุ่มนิ่มออกมาขำเพื่อนนิดหน่อยก่อนจะโดนเจ้าชายน้อย...

"อ๊า!"

ขบริมฝีปากของคุณหมอไปหนึ่งทีด้วยใบหน้าเรียบนิ่งเพื่อเกลื่อนอาการเขินอายที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครเลยยกเว้นชานยอล พาใบหน้าร้อนฉ่าเดินทะลุประตูกระจกกว้างที่ต่อออกไปยังสวนโดยทิ้งให้ชานยอลอยู่ในห้องตามลำพัง ยกมือขึ้นจับพวงแก้มก่อนจะรีบงับริมฝีปากที่กำลังจะคลียิ้มเอาไว้พร้อมกับคุมหัวใจที่ดีดกระทบแผ่นอกบาง

"...!!!"

แต่จู่ ๆ สายตาก็หันไปเห็นชายในชุดคลุมสีดำยืนยิ้มให้ตนอยู่ที่ข้างรั้วบ้านก่อนจะหายวับไปต่อหน้าต่อตา ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้นเพราะรอยยิ้มที่เหมือนจะธรรมดาแต่อยู่บนใบหน้าของคนที่ไม่ธรรมดานั้นกำลังทำให้เขารู้สึกใจไม่ดี วิ่งเข้าตัวบ้านไปอย่างรวดเร็วด้วยนึกห่วงเจ้าของพลังเยียวยาตัวจริงในห้อง แม้สร้อยแยกธาตุจะไม่ได้อยู่ที่นี่แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเอมอสจะไปเอามันออกมาไม่ได้ เมื่อก่อนที่ไม่ได้ไปเอาออกมาคงเพราะหาคนที่มีธาตุพลังนี้ไม่เจอมากกว่า แต่ตอนนี้เขาเจอแล้วนี่นา...อะไรก็คงเกิดขึ้นได้

"อะไรเนี่ยคุณ!!!"

ชานยอลรีบยกมือปิดลำตัวส่วนบนที่เปล่าเปลือยของตัวเองเอาไว้ในทันทีเมื่อจู่ ๆ ดีโอก็พรวดพราดเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว กำลังจะโวยวายใส่เด็กตัวเล็กแต่ก็ต้องคิดใหม่เมื่อเห็นสีหน้าตื่นตกใจของดีโอและแผ่นออกที่กระเพื่อมขึ้นลงหนักหน่วง

"เป็นอะไรคุณ?"

รีบสวมเสื้อยืดเข้ารูปสีดำจนเรียบร้อยและดิ่งเข้ามาจับต้นแขนของเจ้าชายไว้หลวม ๆ ใบหน้าหวานช้อนมองตอบแต่ไม่ยอมเอ่ยปากพูดสิ่งใด เป็นผลให้ความกลัวก่อนหน้าจะถึงบ้านของเขาเริ่มเข้ามาให้คิดใหม่...เอมอส?

"ออกไปข้างนอกกันนะ"

มือเล็ก ๆ เอื้อมมาจับนิ้วชี้และนิ้วกลางของคุณหมอเอาไว้แน่นขณะพูด ชานยอลลูบกลุ่มผมของดีโอเบา ๆ ก่อนจะเดินไปหยิบเสื้อกันหนาวตัวใหญ่พอง ๆ คู่ใหม่ลายเดียวกันเป๊ะกับของตัวเองมาใส่ให้ดีโอ

"ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรคุณเด็ดขาด"

 

แล้วถ้าเผื่อเขาไม่ได้มาทำร้ายเราล่ะ?

ถ้าเขามาเพื่อนทำร้ายคุณเราจะทำยังไง...

 

ความกลัวเข้าครอบครองหัวใจดวงน้อยเอาไว้จนรู้สึกแย่ ความรู้สึกหวาดหวั่นมากมายกำลังไหลวนเข้ามาในหัว เรื่องไม่ดีที่เคยเกิดขึ้นในอดีตก็ไม่เว้นมันกำลังทำให้เขากลัว...กลัวจะเสียชานยอลไป

"ถ้าใครคิดจะทำ...ผมจะฆ่ามันก่อน"

ไม่ต้องเดาก็ล่วงรู้สิ่งที่อยู่ในใจของอีกฝ่าย รั้งดีโอเข้ามากอดเอาไว้จนจมอก ใครจะมาพรากพวกเขาออกจากกันไม่ได้เพราะดีโอมีคนเดียวและเขาเท่านั้นที่ถูกสร้างมาเป็นคู่ชีวิตของเจ้าชายน้อยแห่งควิ้นต์ สวมกอดชานยอลเอาไว้แน่นและบอกกับตัวเองในใจเช่นกันว่า...

 

เราก็จะไม่ให้ใครมาทำร้ายคุณเหมือนกัน...หมอปาร์ค

 

เวลาของอาหารค่ำผ่านไปก็ถึงเวลาพักผ่อนของคู่รักหลาย ๆ คู่รวมถึงคู่ของเจ้าชายน้อยด้วย ชานยอลไม่สามารถปิดดีโอไปตลอดได้ในเรื่องของถุงมือกันหนาวเพราะวันนี้คนตัวเล็กได้เห็นร้านขายถุงมือร้านใหญ่ระหว่างที่พวกเขากำลังเดินเล่นกันอยู่ที่ย่านการค้าแห่งหนึ่ง และแน่นอนว่าสิ่งที่นุ่มกว่าถุงแบตฯ สำรองต้องถูกใจดีโอเป็นพิเศษ คุณหมอจึงจำต้องจ่ายเงินเพื่อแลกเอาคู่ที่เจ้าชายเลือกมาจนพอใจรวม ๆ ก็แล้วเกือบสิบคู่

"ใส่ข้างเดียวก็พอ...จะใส่อะไรทั้งสองข้างล่ะคุณ"

ดีโอหันมามองชานยอลน้อย ๆ เพราะน้ำเสียงเศร้า ๆ นั้นทำให้เข้ารู้ว่าคุณหมอของเขา(?)กำลังเสียใจที่ต้องซื้อมันให้เขา ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งหน้าร้านขายขนมปังเพื่อหยุดใส่ถุงมือคู่แรก

"...?"

ดีโอแบมือไปตรงหน้าชานยอลก่อนอีกฝ่ายจะประมวลผลได้ว่าควรจะให้มือ(?) จึงวางมือลงบนฝ่ามือเล็ก ๆ เพื่อให้เจ้าชายใส่ถุงมือให้อย่างว่าง่าย เก็บยิ้มเก็บขำจนตึงใบหน้าเพราะท่าทางตอนใส่ถุงมือให้เขาของดีโอนั้นน่ารักจนแทบขาดใจตาย เมื่อใส่ถุงมือให้ชานยอลเสร็จก็ประสานมือเข้ากับอีกข้างที่ว่างของคุณหมอและซุกลงกระเป๋าเสื้อกันหนาวของชานยอลโดยไม่ขออนุญาต เขาไม่สนว่าชานยอลจะอนุญาตหรือไม่ คำตอบมันมีอย่างเดียวคือเขาจะทำเพราะเขาชอบมัน ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้สัมผัสการส่งผ่านความอบอุ่นในแบบฉบับของมนุษย์โลกที่มีฤดูหนาว

"เด็กเอาแต่ใจ"

"ถ้าไม่รักกันจะเอามือออกก็ได้นะ เราไม่ว่าอะไร"

"...!"

ตอนนี้เลยกลายเป็นต่างฝ่ายต่างเดินอมยิ้มหลบสายตากันในทีนทีหลังสิ้นประโยคของดีโอ เหตุเพราะชานยอลกระชับอุ้งมือในกระเป๋าแทบจะในทันทีตอนได้ยินเช่นนั้น เขาจะไม่รักดีโอได้ยังไงในเมื่อทุกลมหายใจเข้าออกของเขาเป็น

 

ดี...โอ...ตลอด...

 

บึ่งรถกลับบ้านเพราะเด็กของตนเริ่มจะงอแง ตาปรือ ๆ ของดีโอคงจะพาดูหนังรอบดึกไม่ได้แน่ ทางเลือกที่ดีที่สุดตอนนี้เลยต้องเป็นเตียงนุ่มนิ่มและผ้าห่มอุ่น ๆ แทน ช้อนอุ้มดีโอไว้เหนือข้อพับแขนและพาเดินทะลุบ้านทะลุกำแพงห้องมายังเตียงนอนได้ในเสี้ยววิ ค่อย ๆ วางร่างบางลงเตียงและดึงผ้าห่มมาคลุมเอาไว้ให้ แพขนตางอนยาววางทับแนบผิวกายขาวใสของปรางนุ่มนิ่มล่อตา จึงอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปดอมดมแก้มลูกพีชสีหวาน ดันตัวลุกขึ้นเดินออกไปหยิบน้ำในตู้เย็นออกมาดื่มเพื่อดับกระหาย...

"บ้านเงียบจัง...เจ้าชายหลับแล้วเหรอ?"

"...!!!"

ในที่สุดคนที่ปรากฏตัวให้เห็นกลางถนนก็มาปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีกครั้ง แต่ไม่นานก็หายตัวไปอีก ขายาว ๆ ของชานยอลรีบวิ่งเข้าห้องนอนไปหาดีโอทันที และเมื่อยังเห็นว่าคนที่ตนเป็นห่วงยังนอนหลังอยู่จึงได้โล่งใจ

"คุณ คุณ!"

ช้อนแผ่นหลังบางขึ้นตั้ง ประครองท้ายทอยขาวเอาไว้ตอนเจ้าชายน้อยยังไม่ได้สติเต็มตัวเพราะกลัวดีโอจะเอียงลงไปอีก ยังไงตอนนี้ก็ต้องรีบปลุก ที่บ้านมันไม่ปลอดภัยเขารู้สึกได้ และทางเดียวที่จะปลอดภัยคือต้องล่องหน

"ตอนนี้คุณล่องหนได้นานแค่ไหน?"

ชานยอลเปลี่ยนมาประครองใบหน้าขาวใสพร้อมกับเริ่มพูดคุยอย่างจริงจังจนอีกฝ่ายเริ่มรับรู้และตั้งใจฟัง

"ยังไม่เคยเกินสิบนาที"

เจ้าชายน้อยพยายามฝึกฝนพลังที่เพิ่งได้มาใหม่ด้วยตัวเองอยู่บ่อยครั้ง เขาสนุกกับการที่เดินทะลุประตูไปมาได้แต่ก็มีบางครั้งที่ผ่านไม่ได้ แต่เขาก็แทบไม่เจ็บเลยเพราะอีกพลังคอยช่วยไว้ แต่ตอนนี้เขาไม่เข้าใจว่าชานยอลจะถามแบบนี้ทำไม?

"คุณต้องทำนะทำให้ได้นานที่สุด ถ้าตอนไหนที่ผมไม่ได้อยู่ใกล้ก็ต้องล่องหนเอาไว้บ่อย ๆ"

"มีอะไรรึเปล่า”

“อย่าเพิ่งถามเลย”

“หรือว่าเอมอส...”

“ใช่”

รั้งร่างบางเข้าหาตัวก่อนจะค่อย ๆ พาคนรักเพียงคนเดียวล่องหนหายลับจากสายตาของคนภายนอก สงสัยว่าช่วงนี้เขาคงต้องฝึกให้ดีโอล่องหนได้นาน ๆ ซะแล้วเพราะคงจำเป็นต้องใช้ตอนที่เขาไปผ่าตัดหลาย ๆ ชั่วโมงและตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไปดีโอต้องไปโรงพยาบาลด้วยกัน!

“ไหนลองทำเองซิ  ผมจะจับเวลาให้”

“แต่...เราง่วงแล้ว”

“ไม่ได้คุณ”

กระชับร่างเล็กที่โอนเอนเข้ามากอดก่อนจะลุกขึ้นกระเตง ๆ ลูกลิงน้อยติดตัวไปหยิบนาฬิกาจับเวลาที่โต๊ะอ่านหนังสือ

“ปล่อยเรานะ เราง่วงแล้ว...หมอปาร์ค!

ชานยอลตั้ง(?)เจ้าชายน้อยไว้ปลายเตียงก่อนจะลากเก้าอี้จากโต๊ะอ่านหนังสือมานั่งตรงหน้าและวินาทีนั้นเขาทั้งคู่ก็ปรากฏตัวให้เห็นอีกครั้ง

“เอาล่ะเริ่มต้นคือคุณต้องไม่มีเรื่องในหัวมากนัก ปล่อยสมองโล่ง ๆ แล้วคิดว่าจะทำอะไร”

ดวงตากลมโตที่ก่อนหน้ามันกำลังจ้องมาที่คุณหมอถูกปิดทับด้วยเปลือกตาสีนวลและเริ่มต้นคิดตามที่ชานยอลกำลังบอก

 

 

ต้องไม่มีเรื่องในหัวมากนัก...

 

 

เจ้าชายน้อยกำลังขจัดเรื่องในหัวออกไปทีละเรื่อง ๆ ตามที่ชานยอลแนะนำและตอนนั้นร่างเล็กของเขาก็ค่อย ๆ จางหายไป

“ดีมาก...ขั้นต่อไปที่คุณจะสามารถล่องหนได้นาน ๆ คุณต้องมีสมาธิ”

ดีโอผ่อนลมหายใจเข้าออกช้า ๆ ทำตามที่เจ้าของพลังตัวจริงกำลังสอนอย่างว่าง่ายแม้จริง ๆ จะง่วงนอนมากก็ตาม ชานยอลปล่อยมือออกจากดีโอและเริ่มต้นล่องหนเป็นเพื่อนบ้างจนเวลาผ่านไปสิบกว่านาทีเขาก็เห็นร่างเล็กร่วงฟุบลงไปนอนบนเตียงพร้อมกับปิดเปลือกสนิท

“อ๋า~ ทำแบบนี้ไม่ได้สิคุณ”

แม้จะบ่นเจ้าตัวเล็กของตัวเองแต่ในใจก็ยอมแพ้ เพราะยังไงคืนนี้เขาก็กะจะใช้พลังของตัวเองล่องหนพวกเขาทั้งสองคนอยู่แล้วเพื่อความปลอดภัย แต่จังหวะที่เจ้าบ้านเดินลากเอาเก้าอี้ไปเก็บนั้น...

“อ๊ะ!

ผู้บุกรุกที่ไม่ได้ขออนุญาตก็ได้โอกาสประชิดตัวดีโอเสียที กระชากเรือนผมของเจ้าชายไปด้านหลังก่อนจะใช้คมมีดจ่อลำคอของดีโอเอาไว้ด้วยรอยยิ้ม

“...!!!

“อยู่ไหนล่ะคุณหมอ...ถ้ายังไม่ออกมาฉันลองมีดเล่มนี้ให้ดูว่ามันคมขนาดไหน”

“อ๊า! ฮึก...”

แม้ชานยอลจะรีบปรากฏตัวต่อหน้าของเอมอสแล้วก็ยังไม่เร็วเท่าคมมีดที่แอบสะกิดเอาเนื้อขาว ๆ เข้าจนเลือดซิบ

“ฉันเคยเตือนแกไปแล้วนะเอมอส...”

น้ำเสียงและคำพูดขู่ของชานยอลยังดังก้องในหัวซึ่งเขาเองก็จำมันได้ดี ตอนนั้นน่าจะเป็นตอนที่เขาหมายจะเอาชีวิตลูกชายของกษัตริย์ แต่ตอนนี้เป้าหมายเปลี่ยนเพราะถ้าไม่ทำแบบนี้เขาจะเจอตัวชานยอลได้ไงถ้าไม่กรีดที่หัวใจจริง ๆ ที่ไม่ใช่แค่ก้อนเนื้อใต้แผ่นอก ตามหาตามจับชานยอลไม่ได้เลยตอนที่เขามีสร้อยแยกธาตุในมือเพราะชานยอลเอาแต่ล่องหนแทบจะตลอดเวลา ดังนั้นการกลับมาครั้งนี้เขาจะพลาดอีกไม่ได้

“อ๊า!

“หมอปาร์ค!!

เปลี่ยนตำแหน่งมายืนซ้อนหลังคุณหมอได้เพียงเสี้ยววิก่อนจะใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าจี้ข้างเอวของชานยอลค้างไว้จนอีกฝ่ายหมดสติและพาคนรักของเจ้าชายหายวับไปในพริบตา เป็นอย่างที่ดีโอกลัวจริง ๆ เอมอสต้องการตัวชานยอลไม่ใช่เขา

“หมอปาร์ค!!!

ร้องเรียกหาคุณหมอคนดีของตนสุดเสียงทั้งน้ำตาในพื้นที่ว่างเปล่าที่ก่อนหน้าเคยมีชานยอลยืนอยู่ตรงนั้น ความกลัวเข้าครอบงำเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เนื้อตัวสั่นเทา สายตายังคงกวาดหาคนรักของตัวเองไม่ยอมหยุด น้ำตาหยดสีฟ้าร่วงลงพื้นพรมจนนับไม่ถ้วน ไม่คิดว่าในห้องนอนที่ไม่มีชานยอลจะไม่น่าอยู่ขนาดนี้ก็ตอนที่เขาได้เจอมันกับตัว

 

 

“จะต้องทำยังไงต่อครับ”ทาสรับใช้เอ่ยถามผู้เป็นนายหลังจากพากันหิ้วร่างสูงไร้สติของนายแพทย์ที่เอมอสพากลับมาวางไว้บนเตียงสำเร็จ

“ทำให้หลับไปตลอด...อย่าให้มันได้ตื่นขึ้นมาจนกว่าฉันจะได้สร้อยเส้นนั้น”




#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1357 Baby_5766 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 07:36
    อะเคคค

    เรากลับมาเตรียมพร้อมกับทิชชูแล้วว

    ฮือออ
    #1,357
    0
  2. #1356 Baby_5766 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 22:22
    ฆ่าเอมอสได้ไหมม

    ว๊าปเก่งจัง!
    #1,356
    0
  3. #1331 pigkapoom (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:53
    ต้องรีบไปช่วยหมอนะ
    #1,331
    0
  4. #1213 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 02:56
    เอมอสกัดไม่ป่อยจิงๆ ต้องฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซากกก รัมมมมม
    #1,213
    0
  5. #1180 chicken (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:40
    สลับอารมณ์กันมากในตอนเดียว มีวิธีฆ่าเอมอสแบบง่ายๆมั้ยคะ เดี๋ยวเราจะไปฆ่ามันเอง!!!!
    #1,180
    0
  6. #1086 bee (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 18:36
    อ่าวว หมอปาร์คโดนจับไปแล้วอ่า

    แต่เอมอสก้โผล่อะไรมาตอนนี้เนี่ย เวลานอนเจ้าชายเลย งอแงใหญ่แล้ว555 ฝึกไปฝึกมาหลับไปเลย โถถถถ ลูกกกก

    ขอขำเจ้าชายน้อยหน่อย ดีโอน่ารักมากกก ตอนถามว่าเปลืองตัวคืออะไร โอ้ยย เด็กน้อยไม่เข้าใจ คือหลุดขำพอๆกะหมอปาร์คเลย555
    #1,086
    0
  7. #1030 Action!! (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:50
    ทร๊อยยยยยยย แกทำอะไรให้พี่หมอปาร์คของเราไม่ไว้ใจนะ!! 55555555 สงสาร

    เอมอสใจร้าย!มาพรากหมอปาร์คกับเจ้าชายน้อยเเบบนี้ไม่ได้นะ!
    #1,030
    0
  8. #971 fah_tc (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 12:05
    คนชั่วช้าสามารรรรรรร คนเฬววววว เอาชานยอลคืนมานะ เอาหมอบ้าของดีโอคืนมาเลยยยย
    #971
    0
  9. #953 kscy.chipper2012 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 09:24
    อย่าให้มันเป็นตลอดไปเลยนะ
    #953
    0
  10. #952 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 04:58
    ถึงเวลาแล้วค่ะเจ้าชาย ไปพาคุณหมอกลับมา
    #952
    0
  11. #951 เพนกวิ้นเมียยีราฟ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 18:49
    งู้ยยยยคุณหมออออง่าาาาาาาา.อย่าเป็นอะไรน้าาาาา
    #951
    0
  12. #950 sumalee_7163 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 23:01
    คุณหมอแย่แล้ว
    #950
    0
  13. #949 chachanityns (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:49
    ดีโออย่าให้มันรู้นะว่าตัวเองก้อมีพลังเยียวยา เด่วก้อเป้าหมายเปลี่ยนมาเป็นดีโอจะแย่เอา หมอปาร์คต้องเข้มแข็งน้าาาา ม่ายยยยยย
    #949
    0
  14. #948 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:43
    ไม่น่ะงื้ออออออออ
    #948
    0
  15. #947 MMinnimous (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 22:16
    ฮืออออ เจ้าชายยยยย ช่วยคุณหมอด้วยยยย
    #947
    0
  16. #946 GO!디오 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:17
    โอยเอมอสผลุบๆโผล่ๆมากกจับชานยอลไปง่ายๆเลยร้องไห้แปป เจ้าชายได้เวลาสำแดงฤทธิ์แล้วค่ะะโก
    #946
    0
  17. #945 AAPRIL (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 19:24
    วอนเจ้าชายน้อยจงสำแดงเดชให้สมกับที่เป็นเจ้าของพลังเวทย์มนต์เพียงหนึ่งเดียวด้วยเพคะ หนูจะเป็นแค่เด็กของหมอ เอาแต่ใจเป็นอย่างเดียวไม่ได้แล้วค่ะ! ถึงเวลาต้องลุกขึ้นมาสตรองแล้วววว
    #945
    0
  18. #943 TiNa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 16:35
    แงงงงง หมอปาร์คโดนพาตัวไปแล้ว ToT
    #943
    0
  19. #942 SirimaHongngam (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 10:41
    หมอแาร์คอย่าเป็นๆรนะคนเก่งของเราขอให้เจ้าชายน้อยกับทรอยไปช่วยทันนะ
    #942
    0
  20. #941 innanya (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 09:33
    บีบหัวใจที่สุดตอนแรกเป็นห่วงว่าดีโอจะไม่ปลอดภัย แต่กลับเป็นหมอปาร์คต่างหากที่เอมอสต้องการฮืออออ ชานยอลอย่าเป็นอะไรนะ เจ้าชายด้วย ทรอยรีบไปช่วยชานยอลด้วยนะ
    #941
    0
  21. #940 Kaitui (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 09:20
    โอ้ยยยย ชานยอลต้องไม่เป็นอะไร
    #940
    0
  22. #939 mobic (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:46
    เอมอส!!!!! จะทำอย่างนี้กับหมอปาร์คไม่ได้นะเฟ้ย!! จะทำให้หลับตลอดกาลแล้วตัวเองไปหาสร้อยแยกธาตุไม่ได้นะ หัวร้อนเลยตอนนี้ ตอนต้นเรื่องยังหวานอยู่เลย ยังนั่งอ่านไปยิ้มไป พอเอมอสโผล่มานี้ลุ้นระทึกเหลือเกิน เจ้าชายต้องหาวิธีช่วยหมอปาร์คนะ อย่าให้หมอปาร์คเป็นอะไรนะ
    #939
    0
  23. #938 ออแกนแฟนศรีโด้ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:35
    โอยยยยยยยย ไม่นะไม่ๆๆๆๆๆๆ เอมอสปล่อยเค้าไปเถ้อะะะะ
    #938
    0
  24. #937 DDYO (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 08:34
    อืออออเรายังยิ้มแก้มจะแตกกับความน่ารักของเจ้าชายอยู่เลย ตอนฝึกล่องหนแล้วล้มลงนอนอ่ะ ไรท์คนใจร้ายยยยยย ใจร้ายมากกกก แยกเค้าออกจากกันได้ไง พวกเค้ารักกันขนาดนี้อืออออ เราไม่ยอมอ่ะ เราไม่ยอมมมม จะฆ่าแก จะฆ่าเอมอสจะฆ่าาาาาาาาาาาาาาาา
    #937
    0
  25. #936 Tongdchr (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 07:41
    เชี่ยมอส! โอ้ยยยย เขาดีๆกันอยู่จะกลับมาทำไม อิผี
    #936
    0