{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 26 : One And Only - Chapter 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    28 ก.พ. 60

          ตะวันลอยขึ้นสูงจากขอบฟ้ามาไกลแต่ก็ยังไร้แววลูกรักคนดีตามทางเดินหรือห้องอาหาร เมริด้าและดั๊กลาสไม่ได้เอ่ยถามหาเจ้าชายน้อยอย่างเคยตอนทราบมาว่าทหารยามกะดึกต้องขยับออกห่างประตูห้องมากกว่าทุกคืนจึงเดาได้ไม่ยากว่าทำไมถึงพากันตื่นสายโด่งเช่นนี้

"เอาอาหารขึ้นไปให้น้องเราหรือยัง?"

ดีน่าร์ถามบริวารขณะตนเดินตามมารดาที่กำลังเลี้ยงต้นอ่อนของกุหลาบขาว เพราะเป็นห่วงว่าน้องชายจะหิวตอนมื้อเช้าก็ไม่เห็นหน้าที่โต๊ะอาหาร

"อย่าไปกวนเลย แม่ว่าเจ้าชายไม่หิวหรอกลูกรัก"

เอ่ยพูดไปยิ้มไปอย่างอารมณ์ดี และเมื่อหันไปเห็นดีน่าร์กำลังดึงน้ำขึ้นจากบ่อน้ำพุก็ยิ่งอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะเธอไม่ค่อยเห็นลูกสาวทำแบบนี้เลยตั้งแต่เจ็บป่วย

"แต่ท่านแม่ นี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว บางทีน้องอาจจะหิว..."

"มานู่นแล้วไง"

ดีน่าร์หันมองตามแนวสายตาราชินีคนสวยไปยังทางเข้าสวนและก็พบคนที่เธอกำลังนึกห่วง ชานยอลคล้องแขนน้องรักเพียงคนเดียวของเธอเอาไว้แน่นพร้อมรอยยิ้มกว้าง ส่วนดีโอนั่นก็มีใบหน้าที่นิ่งสนิทเหมือนเดิมตามสไตล์ แม้ใบหน้าเรียบเฉยนั้นจะทำให้คิดไปในทางที่ไม่รักไม่สนแต่ไม่มีใครไม่รู้หรอกว่าดีโอรักชานยอล เพราะถ้าไม่รัก...ไม่ต้องหวังหรอกจะได้เดินกอดแขนแน่นตึบขนาดนั้น

"ตื่นแล้วเหรอ?"

"ทำไมไม่มีใครไปปลุกผมเลย"

เดินขมวดคิ้วเข้ามายิ่งคำถามสวนทางกับมารดาในทันที ตอนนี้ชานยอลเลยคลายการเกาะกุมเจ้าชายน้อยของเขาออกช้า ๆ และงับริมฝีปากล่างเอาไว้แน่นขณะโค้งให้ราชีนีและเจ้าหญิงคนโตของควิ้นต์

"ก็คิดว่าเหนื่อย...แม่เลยเดาเอาเองว่าลูกอยากพักผ่อน"

"...!!!"

"แล้วอีกอย่าง ลูกก็ไม่เคยตื่นสายอยู่แล้วนี่จ้ะ ได้ลองตื่นสายบ้างแล้วสดชื่นมั้ย?"

"...!!!"

กว่าจะรู้ตัวว่าเปิดทางให้ตนตกเป็นรองก็กลายเป็นรองคุณแม่คนสวยไปเสียแล้ว หลุบตาลงต่ำหลบสายตาแพรวพราวของมารดาในทันทีหลังโดนถามคำถามที่คิดไปในทางอื่นได้ ก็จริง ๆ แล้วแม่อยากรู้ว่าอะไรสดชื่นล่ะ? หมายถึงนอนตื่นสายแล้วสดชื่นหรือว่าทำอะไรมาแล้วสดชื่น?

“สดชื่นครับราชินี...ที่นี่อากาศดีมาก ทิวทัศน์ก็สวย~

ชานยอลเป็นฝ่ายตอบเมริด้าและขณะพูดนั้นหยุดพักสายตาลงบนใบหน้าหวานหยดของคนรักข้างกาย จริง ๆ แล้วที่ชมเมืองไปมันก็จริงส่วนหนึ่งแต่เขาก็ไม่รู้หรอกว่าควิ้นต์สวยงามขนาดไหนเพราะในกรอบสายตาทิวทัศน์(?)เดียวที่เห็นบ่อยก็คือดีโอ

“เจอคู่แล้วคงต้องแต่งงานเรื่องนี้รู้กันใช่มั้ย? ยิ่งเป็นเจ้าชายด้วยจะปล่อยให้อยู่ด้วยกันทั้งที่ยังไม่ได้มีพิธีคงไม่เหมาะ”

เมริด้าเอ่ยพูดสิ่งที่ถูกที่ควรให้เด็กทั้งสองฟังอย่างใจเย็น ปกติแล้วดั๊กลาสจะหวงลูกยิ่งกว่าไข่ในหินแต่ตอนนี้คงไม่กล้าโวยวายอะไรเพราะนี่ชานยอล คนที่เขาไม่สามารถจะไปต่อรองอะไรด้วยได้ เลยได้พูดคุยกับราชินีที่รักให้นำเรื่องนี้มาบอกกับทั้งคู่เพราะเขานั้นไม่กล้าพอและไม่รู้ด้วยว่าชานยอลจะอยากตบแต่งกับลูกรักของตนด้วยหรือเปล่า...

“แต่ถ้าลูกยังไม่อยากแต่ง แม่จะไปคุยกับ...”

“แต่งครับ...แต่งวันนี้เลยก็ได้”

“...!!!

“...!!!

“...!!!

เมริด้า เจ้าหญิง และเจ้าชายน้อยตกใจมากเมื่อชานยอลตอบในทันทีโดยไม่คิดหรือทบทวนสิ่งใดเกี่ยวกับงานพิธีที่สำคัญยิ่งนี้ และต้องยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นสายน้ำตาสีฟ้าไหลรินจากกระบอกตาสวยลงอาบข้างแก้มของดีโอ...มันสวยมาก

เงยหน้ามองคุณหมอตัวสูงอยู่พักใหญ่โดยไม่พูดอะไรเว้นแต่ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ไม่หยุด เพิ่งจะเข้าใจว่าเวลาคนมีความสุขก็ร้องไห้ได้ในเวลานี้ มันคับแน่นในอกจนกลั่นออกมาเป็นคำพูดไม่ไหว ไม่คิดว่าทิฐิที่ชานยอลมีต่อพ่อจะหายไปง่าย ๆ เพียงเพราะเขา แม้หลายครั้งจะเอาแต่ใจแต่ก็ยังตามใจ แม้ทุกครั้งจะไม่ค่อยยิ้มแต่ก็ได้รับรอยยิ้มกว้างนั้นของชานยอลเสมอ

“เรา...ดีพอจะได้สิ่งนี้จากคุณเหรอ?”

กดศีรษะลงหน้าผากสวยของเจ้าชายช้า ๆ พร้อมรอยยิ้ม ประครองใบหน้าสวยไว้ในอุ้งมือใหญ่ทั้งสองข้างก่อนจะเอ่ยตอบคำสำคัญให้คนรักเพียงคนเดียวได้ฟัง

“ยิ่งกว่าดีพอคือคุณพอดีที่รัก”

“ฮึก...”

สะอึกสะอื้นจนตัวสั่นโยนหลังได้ยินคำตอบของคำถามที่ชัดเจนแจ่มแจ้ง จากนายแพทย์ที่เขาเองก็รักยิ่งกว่ารัก อ้อมแขนเล็ก ๆ โอบรัดรอบตัวของชานยอลเอาไว้แน่นก่อนจุมพิตหวานจะประกบปิดลงกลีบเนื้อนุ่มนิ่มที่ไม่ว่าจะครอบครองมันกี่ที่ก็ไม่เคยรู้สึกพอ ขอบคุณพระเจ้าที่เลือกเขาให้คู่กันถ้าวันหนึ่งเขาไม่สามารถทำแบบนี้ได้คงไม่ต้องนึกเลยว่านั่นจะเป็นเรื่องที่แย่ขนาดไหนในชีวิต...

“ผมรักคุณ...ดีโอ”

เมริด้าและเจ้าหญิงเริ่มทำตัวไม่ถูกหันหน้าหันหลังทำเป็นไม่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้ากันแล้วก็ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึกขวยเขินนี้หายไปจนต้องจับมือกันเดินเนียน ๆ ออกนอกสวนไปพร้อมกับบริวารที่แทบจะมุดดินหนีเจ้าชายน้อยและคนรัก ยังเป็นเรื่องแปลกของที่นี่เพราะไม่ใช่จะเห็นคู่รักจูบกันออกสื่อขนาดคู่นี้

 

 

 

เกือบอาทิตย์แล้วที่ชานยอลอยู่ที่ควิ้นต์... ฝ่ามือหนาใหญ่ยกเครื่องมือสื่อสารที่จอมืดสนิทขึ้นมาดูเพราะเริ่มเป็นห่วงเพื่อนรักที่บ้าน แต่ก็ยังไม่มีเลยสักครั้งที่จะเอ่ยขอเจ้าชายเพื่อกลับโลกมนุษย์

“...!

จอมือถือติดไฟหลังจากพลังงานในเครื่องหมดไปหลายวันด้วยฝีมือคนตัวเล็กที่เพิ่งเดินทะลุประตูกลับเข้ามาในห้องนอน

“ไฟมันดับเหรอ?”

“เขาเรียกแบตฯ หมดน่ะคุณ”

ชานยอลเอ่ยแซวผู้มาใหม่ในทันทีหลังเจ้าชายทิ้งตัวลงนั่งข้างกันบนเตียงนุ่ม ขยับตัวเข้าไปจูบขมับของคนตัวเล็กจนศีรษะเอนเอียงก่อนจะโอบร่างบางเอาไว้หลวม ๆ เพื่อดูโทรศัพท์มือถือด้วยกัน

“เราอยากได้อันนี้บ้าง”

“อยู่ที่นี่ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก”

“เราบอกคุณเหรอว่าเราจะอยู่ที่นี่?”

“...!!!

รีบหันกลับไปจ้องดวงตากลมโตน่ารักของเจ้าชายน้อยในทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้นก่อนจะกระพริบตาสองสามครั้งและหลุบมันลงต่ำเพราะนั่นอาจจะดูดีใจเกินไปจนทำให้ดีโอคิดว่าเขาไม่มีความสุขเวลาอยู่ที่นี่ทั้งที่มันไม่ใช่...

จริง ๆ ถ้าจะให้เขาอยู่ที่นี่ก็ได้ อะไรก็ได้ถ้าดีโอต้องการ ไม่ว่าจะยากแค่ไหนเขาก็สามารถปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อสิ่งนั้นได้ อีกอย่างนี่เป็นบ้านของคนรักของเขาการจะคิดหวังพรากลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไปจากพระราชาและราชีนีคงไม่ใช่เรื่องดีนัก

“อยู่นี่ไม่มีซูชิเลย นมหวานก็ไม่มี หมูย่างก็ไม่มี...อื้อ...”

รั้งท้ายทอยของเจ้าชายเข้ามาจูบซ้ำ ๆ อีกครั้งและอีกครั้ง แต่รอบนี้เด็กของเขาชักจะมีอาการต่อต้าน อ๋า~ เขาคงจูบบ่อยไปสินะ?

“ฮ้า...คุณมันหมอบ้า!

โมโหหงุดหงิดในทันทีหลังชานยอลผละห่าง เขายังพูดไม่จบและต้องการจะบอกอีกฝ่ายชัด ๆ แก้เขิน(?)ด้วยว่าที่อยากไปอยู่ด้วยไม่ใช่แค่ชานยอลเพียงปัจจัยเดียวแม้จริง ๆ จะใช่ก็ตามแต่เขาก็รักอาหารที่นั่นด้วย

“หลายครอบครัวก็แยกกันอยู่ ถึงเราไม่ได้อยู่ด้วยกันผมก็จะคิดถึงคุณ”

“ไม่ได้!!!

ความร้ายกาจมากล้นที่ไม่เคยมีความพอดีของชานยอลทำให้เจ้าตัวนึกอะไรสนุก ๆ เพื่อจะได้จับพลังงานความรักของเจ้าชายน้อยออก เอ่ยถามออกไปทั้ง ๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าดีโอจะไม่ยอมแน่และก็จริง คำว่า ไม่ได้ยังคงก้องในหัว แม้จะดูก้าวร้าวแต่ใครจะรู้ดีไปกว่าเขาว่านี่มันฉากเลิฟซีนไม่ใช่เด็กที่อาละวาดจะเอาน้ำอัดลมในตู้แช่

“บอกแล้วว่าคุณขาดผมไม่ได้หรอกที่รัก”

เจ้าชายน้อยหรี่ตามองดูชานยอลน้อย ๆ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นทำเรื่องที่ร้ายมากกว่าอีกฝ่าย

“งั้นคุณก็ขาดเราได้ว่างั้น?”

“...!!!

ทำตัวให้จ่างลงเรื่อย ๆ ก่อนจะเห็นแววหวาดกลัวในม่านตาของชานยอลจนหลุดขำออกมา คุณหมอรีบปรี่เข้ามาจับมือของเขาเอาไว้แน่นไร้แววตาแพรวพราวขี้เล่นเพราะมันกลายเป็นน่าสงสารจับใจ

“ไม่เอา...อย่าทำแบบนี้ห้ามหายไปแบบนี้ ถ้าคุณไม่รู้ว่าตอนไม่มีคุณอยู่ที่บ้านเป็นยังไง ผมจะบอกให้ว่ามันเหมือนจะ...เหมือนจะตายเลย”

“...!!!

“ผมขาดคุณไม่ได้ ถ้าคุณจะอยู่นี่ผมก็จะไปเก็บของมาอยู่ด้วย ถึงคุณหนีจะไปโลกไหนผมก็จะตามรักคุณไปเรื่อย ๆ ทุกโลก”

รั้งร่างเล็กเข้าหาตัวก่อนจะเกยคางลงลาดไหล่อย่างออดอ้อนเหมือนเด็ก ๆ แบบนี้ดีโอก็ปราบคนเจ้าเล่ห์อยู่หมัดแล้วสิ? หมดคราบคาสโนว่าเลยคุณหมอ

“ผมรักคุณรู้มั้ย...รักคุณ รักคุณ รักคุณแค่คนเดียว รักจะตายอยู่แล้ว”

“เรารู้แล้วหมอบ้า!

กระชับอ้อมกอดอุ่น ๆ ให้คุณหมอมากขึ้นเมื่อชานยอลเองก็กำลังรั้งเขาเข้าหา ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้ง เพราะจริง ๆ จะไม่ทำแบบนี้เนื่องจากรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบแต่มันอดไม่ได้เมื่อความอยากรู้มันคับแน่นในอกว่าชานยอลนั้นขาดกันได้หรือเปล่า และบทสรุปที่ได้คือ...

 

 

ไม่ใช่ใครคนหนึ่งแต่เป็นเขาทั้งคู่ที่ขาดกันไม่ได้...

 

 

และก็ถึงวันที่เจ้าชายและชานยอลจะต้องกลับโลกมนุษย์เพื่อไปดำเนินการหาทางรักษาเจ้าหญิงกันต่อ และดีน่ากับเซนต้องตามไปหลังจากนี้หนึ่งเดือนเพื่อเข้ารับการผ่าตัด ชานยอลไม่อยากให้เจ้าหญิงต้องเดินทางตอนที่พละกำลังยังไม่ถึงขั้นจะผ่านประตูมิติ เพราะแค่คนปกติก็เสี่ยงมากพออยู่แล้วในการเดินทางแบบนี้ เลยต้องรอให้ดีน่าร์ฟื้นตัวเองสักครู่ก่อนจะตามพวกเขาไป

เจ้าชายน้อยวาดมือกลางแผ่นศิลาแผ่นเดิมกลางป่าที่เคยหลบหนีไปยังโลกมนุษย์เพราะบานใหม่ที่กำลังสร้างในวังยังไม่เสร็จสมบูรณ์พร้อมใช้งานเลยต้องพึ่งบานเดิมเก่าแก่ไปก่อน งานแต่งงานจะมีขึ้นเมื่อดีน่าร์หายดีหลังผ่าตัดกับคุณหมอปาร์คหวานใจน้องชายสุดที่รัก นั่นเป็นประสงค์ของเจ้าชายน้อย แม้ว่ามีสามีจะต้องการแต่งแล้ววันนี้เดี๋ยวนี้แล้วก็ตาม

เมริด้าและดั๊กลาสเข้าสวมกอดดีโอก่อนจะละออกอย่างอ้อยอิ่ง ราชินีคนสวยไม่ลืมที่จะกอดลูกเขย(?)ของตัวเองเช่นกันเพื่อไม่ให้ชานยอลรู้สึกว่าเป็นคนนอก เพราะอีกหน่อยเราก็จะเป็นครอบครัวเดียวกัน ข่าวเรื่องงานอภิเษกสมรสกระจ่ายออกไปก็เป็นที่พึ่งพอใจของชาวควิ้นต์อย่างมาก ยิ่งรู้ว่าราชวงศ์องค์เล็กตกลงปลงใจกับคิงส์จากโลกมนุษย์ก็ยิ่งรู้สึกขอบคุณที่ชานยอลดูแลเอ็กซ์ตร้าบนโลกอย่างดี

มีการแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่าง ๆ และวิธีดูแลประชาชนของคิงส์ชานยอลและคิงส์ดั๊กลาสอยู่บ่อยครั้งหลังมื้ออาหาร ความสัมพันธ์ของเขาทั้งคู่นั้นดีขึ้นเรื่อย ๆ แม้ดั๊กลาสจะยังประหม่าอยู่บ้างตอนอยู่ใกล้ชานยอลแต่ก็รู้สึกดีขึ้นตอนได้คุยกันไปสักพัก

“ฝากดูแลดีโอด้วย”

ชานยอลโค้งรับคำวอนของดั๊กลาสน้อย ๆ ก่อนจะโอบร่างบางที่เดินกลับเข้ามาสู้อ้อมแขนเอาไว้หลวม ๆ และดั๊กลาสเองก็ทำกับราชินีของเขาแบบเดียวกัน เมริด้ายกผ้าเช็ดหน้าซับสายน้ำที่ริมไหลออกตอนมองหน้าดีโอและนั่นกำลังทำให้เจ้าชายน้อยรู้สึกไม่ดี เดินดิ่ง ๆ เข้าไปกอดมารดาอีกครั้ง ความอบอุ่นของอ้อมกอดแม่ยังคงเป็นที่หนึ่งและไม่มีกอดไหนที่จะมาทดแทน

“งานแต่งงานจะขาดผมไม่ได้...อีกไม่กี่เดือนเราก็จะได้เจอกันนะครับ”

“แม่รักลูกดีโอ”

“ผมก็รักแม่ครับ”

เช็ดคราบน้ำตาออกให้พระราชินีคนสวยอย่างแผ่วเบาก่อนจะยิ้มให้พ่ออีกครั้งและเดินกลับมายืนข้างชานยอลตามเดิม ทั้งคู่โค้งให้ราชาและราชินีของควิ้นต์ก่อนจะเดินหายเข้าประตูมิติไป ความเป็นห่วงจากทางนี้ได้แต่หวังว่าทั้งคู่จะยืนพื้นได้อย่างปลอดภัยแต่...

“ปึก!

“อ๊า!

“หมอปาร์ค!

นี่เป็นเป็นรอบแรกที่เจ้าชายน้อยไม่เจ็บตัวเลยเพราะชานยอลนั้นเป็นเบาะรองเอาไว้ให้ ครั้งนี้เลยไม่มีบาดแผลบนตัวของดีโอเหมือนรอบอื่น ๆ เลือดสีแดงไหลซึมเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวบางตรงต้นแขนของชานยอล ซึ่งมันเยอะจนใบหน้าของเจ้าชายน้อยถอดสี

“หินบ้า!

หยิบก้อนหินที่ชานยอลตกลงมาใส่ปาทิ้งออกนอกรั้วบ้านไปด้วยความโมโหก่อนจะค่อย ๆ ปีนลงจากตัวของคุณหมอและช่วยพยุงอีกฝ่ายลุกนั่ง ลงมือฉีกแขนเสื้อของชานยอลออกด้วยใบหน้ายุ่งและวิตกกังวล แต่คงเพราะลืมไปว่าชานยอลนั้นเป็นใครและครองธาตุพลังอะไร...

ปากบาดแผลค่อย ๆ ปิดชิดต่อหน้าต่อตาเจ้าชายน้อยที่กำลังนั่งมองมันตาแถบถลนและเมื่อบาดแผลที่เคยเปิดอ้ากลายเป็นลำแขนกำยำปกติเช่นเดิมจึงรีบปาดเช็ดคราบเลือดออกให้อย่างเบามือและพบว่าผิวกายตรงนั้นเหมือนไม่เคยมีแผลมาก่อน...มิน่าล่ะผู้คนถึงโหยหาจะมีพลังเยียวยา

“เจ็บมั้ย?”

“ถ้าคุณสบายดีผมก็สบายดี ถ้าคุณเจ็บเมื่อไหร่ผมถึงจะเจ็บด้วย”

“จ่ะ! คิดว่าจะอยู่นู้นถาวรแล้วพ่อนักรัก”

ดีโอรีบหันขวับไปมองประตูบานเลื่อนกระจกใสที่ทรอยกำลังยืนพิงอยู่ในทันทีหลังได้ยินเสียคุ้นหูของตำรวจหนุ่มดังมาแต่ไกล รอยยิ้มรูปหัวใจสวยถูกมอบให้จนทรอยรู้สึกขวยเขินน้อย ๆ ก็เขาไม่เคยได้นี่จะไม่เขินเสียหน่อยคงไม่ได้ก็มันสวยขนาดนั้น กระแอมไอน้อย ๆ ขณะเดินถือกล่องนมรสหวานมาโยนให้ดีโอและโชคดีที่เจ้าชายรับมันเอาไว้ได้ทันก่อนที่มุมกล่องจะลอยกระทบใบหน้า

“อะไรเนี่ยคุณ?!

ชานยอลก่อพายุเพลิงน้อย ๆ เมื่อเห็นเจ้าชายหันไปให้ความชนใจนมกล่องในมือแทนกล้ามแขนที่เขาอุตสาห์ฟิตซ้อมมาเพื่อการนี้

“...!”กลืนน้ำลายลงคอแทบไม่ทันตอนดีโอยกกล่องนมขึ้นดื่มอย่างกระหายจนมันไหลออกจากริมฝีปากอิ่มสวยมาตามลำคอขาว

“อ๊า! ไอเหี้ยหมอ!

ชานยอลทุบข้อพับขาของเพื่อนสนิทจนอีกฝ่ายล้มหงายหลังเมื่อเห็นทรอยมองดีโอตาเป็นมันซึ่งแน่นอนว่าเขาจะปล่อยเอาไว้ไม่ได้ การตัดไฟแต่ต้นลมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด รีบร้อนดันตัวลุกขึ้นมาโอบเอาร่างเล็กที่ยังห่วงแต่ยกกล่องนมที่หมดแล้วขึ้นดื่มเข้าบ้าน เพราะอากาศที่นี่ค่อนข้างหนาวหากใส่เสื้อบาง ๆ แค่นั้นได้เป็นหวัดกันแน่ ไม่ได้หวงดีโอจากทรอยเลยเขาสาบาน...

 

 



ในเช้าวันใหม่คุณหมอจำต้องทิ้งเจ้าชายน้อยให้นอนอุตุอยู่บ้านเพราะเขาต้องเข้ามาสมัครงานใหม่(?)กับที่โรงพยาบาลหลังจากทิ้งงานทิ้งการไปพักใหญ่ เจอบ่นจนหูชาเกือบชั่วโมงถึงได้ออกมานอกห้องประชุมพร้อมป้ายห้อยคอ ปาร์ค ชานยอลที่บ่งบอกว่าเขาได้โอกาสทำหน้าที่นี้อีกครั้งเพื่อสารต่อการรักษาเจ้าหญิงตามแผนที่วางไว้

 

ขับรถตรงดิ่งกลับบ้านหลังออกเวรเพื่อไปเปลี่ยนมือกับทรอยที่ต้องเข้าเวรกลางคืนให้ทันก่อนที่ดีโอจะต้องอยู่บ้านคนเดียว แต่ระหว่างที่กำลังวางเท้าเหยียบคันเร่งนั้นก็พบชายชุดดำปรากฏตัวยืนขวางหน้ารถในระยะประชิดจนต้องรีบกดเบรกเท้ากะทันหัน

“เอี๊ยดดดดดดดดด~

เสียงล้อยางบดถนนหลังเบรกทำให้เกิดรอยดำเป็นทางยาว ก้อนเนื้อในอกบีบรัดรุนแรงเมื่อรอยยิ้มของคน ๆ นั้นที่หายตัวไปแล้วในเวลานี้ทำให้คุณหมอรู้สึกไม่ดี ควานหาโทรศัพท์ที่เบาะข้างกันหวังจะต่อสายหาคน ๆ เดียวที่ใจนึกห่วงแต่ก็ต้องสบถหยาบเมื่ออีกฝ่ายไม่มีมือถือ

“เหี้ยเอ้ย!

ปาเครื่องมือสื่อสารลงเบาะรถก่อนจะเข้าเกียร์และเปลี่ยนตำแหน่งเท้าเหยียบคันเร่งจนจมมิดเพื่อกลับบ้านให้เร็วที่สุดและหวังว่าเขาจะถึงทัน...ใช่สิต้องทัน




#OAOchansoo



ก่อนอื่นต้องขออภัยผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านด้วยที่เรามาช้า

วีคนี้ชีพจรลงเท้ามาก ๆ เลยงานเยอะมากเดินทางบ่อยด้วย

...จะพยายามมาให้เร็วขึ้นและบ่อยขึ้นนะคะ...



ปล.ส่วนใครยังไม่ได้ไปทำความรู้จัก 'ผอ.ชานยอล' ใน 

#MoreThanICanSayCS 

เราลงบทนำเอาไว้ให้ลองพิจารณากันแล้วนิดนึงค่ะ

ฝาก ผอ. คนดี(?)ของเราไว้ในอ้อมอกอ้อมใจอีกสักเรื่องเนอะ \^0^/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1355 Baby_5766 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 22:03
    เกียสความลมสงบมาแบบเงียบๆ

    ใจจะขาด
    #1,355
    0
  2. #1330 pigkapoom (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 16:45
    เรื่องร้ายกำลังมาสินะ
    #1,330
    0
  3. #1245 Hanami_jelly (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 19:26
    มีเรื่องอะไรอีก!!??
    #1,245
    0
  4. #1212 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 02:46
    อื้อหืมมมมแต่งวันนี้เลยก้อได้ แหมมมมม ความอยากแต่งไวๆนี้ ยอมใจหมอเค้านาค้าาาาา>< ขรรมเจ้าชายน้อย อยากอยุ่โลกเพราะของกินก้อบอกกก น่ารักเชียวววว หมอคงไม่ต้องหาวิธีล่อลวงยากแร้วอ่ะ บอกพาไปกินเนื้อย่างก้อวิ่งหาไวกว่ากะดิกนิ้วมั้ยยอิอิ>< เออ ว่าแต่คิดว่าเอมอสไปไหนเอมอสก้อมา ถถถ ใช่ป่ะๆ
    #1,212
    0
  5. #1179 chicken (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 13:29
    จะเจอเรื่องร้ายอีกแล้วเหรอออ รีบกลับไปหาดีโอเร็วๆนะ ชักไม่ปลอดภัย
    #1,179
    0
  6. #1151 Monsday (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 13:49
    เรื่องตื่นเต้นจะเริ่มอีกหรอคะ ลุ้นมาก โอ้ยยย
    #1,151
    0
  7. #1085 bee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 17:20
    เอาแล่วว พึ่งกลับมา เจ้าชายน้อยจะเป็นไรมั้ยเนี่ยยT^T
    #1,085
    0
  8. #1029 Action!! (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:36
    เจ้าชายน้อยนี่มีเเต่เรื่องของกินเนอะ โอ๊ยยย เอ็นดู
    #1,029
    0
  9. #926 เพนกวิ้นเมียยีราฟ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:28
    งุ้ยยยยยตยองงงจะเป็นอะไรรรรรึเปล่าาาง่าาชยอลเร็วๆเลยย
    #926
    0
  10. #924 นีนี่คยอง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 21:35
    ลุ้นอ่ะ 
    #924
    0
  11. #923 SirimaHongngam (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 09:58
    งื้ออออดี๊ดีอ่ะเขินมากก-/////-จุ๊บกันบ่อยๆๆจะแต่งงานกันแล้ววดีใจ ไรท์สู้ๆนะคะ^^
    #923
    0
  12. #922 specialgirl20 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 20:43
    งืออ เกิดอะไรขึ้นนน!
    #922
    0
  13. #921 innanya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:05
    ชอบอะจูบกันถี่มากแสดงความรักกันบ่อยไปอีก จะแต่งกันแล้วด้วยฮืออออออ ว่าแล้วเชียวหวานปุ๊บม่ามาต่อเลย ชานยอลสู้ๆ นะ
    #921
    0
  14. #920 fah_tc (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:00
    เกิดอะไรขึ้นอ่ะะะะ เพิ่งจะหวานยดย้อยกันไปมาดๆ มีเรื่องให้ตื่นเต้น ลุ้นระทึกอีกล่าววว
    #920
    0
  15. #919 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:48
    เกิดไรขึ้นอีกงื้อออออออ มาต่อ
    #919
    0
  16. #918 DDYO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:06
    เวลาเจ้าชายน้อย ว่าชายยอล "คุณมันหมอบ้า" โอ้ยน่ารักจะตายยยย อือออ ไม่ไหวเจ้าชายน้อยแอทแทครุนแรงเหลือเกิน ตอนเค้าบอกรักกัน เราจะบ้าตาย มันน่ารักมาก ละมุนมาก แบบดีต่อใจอะไรแบบนี้ แต่สุดท้ายแล้วไรท์ก็ใจร้ายยยย เอมอสมาจับตัวเจ้าชายของบ่าวไปหรออือออออ
    #918
    0
  17. #917 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:04
    ไม่ ไม่ เจ้าชายน้อยต้องไม่เป็นไร
    #917
    0
  18. #916 monthira_555 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:13
    เจ้ของนุสู้ๆ ????
    #916
    0
  19. #915 BBLD.O. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:15
    ใครน่ะ ทำไมหายตัวได้ ไปได้พลังนี้มาจากไหน ง่า เจ้าชายน้อยของคุณหมอบ้าจะตกอยู่ในอันตรายอีกแล้ว หมอ หมอ ๆๆๆ รีบกลับบ้านเร็ว เหยียบมิดไมล์
    #915
    0
  20. #914 TiNa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:57
    กลับมาโลกแล้ว คราวนี้ต้องมาจัดการกับปัญหาใหญ่กันต่อล่ะ
    #914
    0
  21. #913 Minimin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:41
    เป็นฟิคที่รอคอยการอัพมากที่สุดเเล้วเรื่องนี้ เรื่องราวมันลงตัวมากๆ สนุกขึ้นเรื่อยๆฟินขึ้นเรื่อยๆ คืองานดี ไรท์มีเรื่องใหม่หรอ โอ้ยยยยยดีใจ *เอามือทาบอกรัวๆ* จะ ติดตาม ทุกเรื่องเลย ไรท์ไม่เคยทำให้ผิดหวังอยู่แล้ว งิ้ง* ส่งมินิฮาททึให้ไรท์รัวๆ*
    #913
    0
  22. #912 best bowling (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:04
    ชอบที่เจ้าชายด่าชานยอลว่า'คุณมันหมอบ้า' มากๆเลย น่ารักอ่ะ อยากกอดแน่นๆให้หายหมั่นเขี้ยว ว่าแต่เจ้าชายหายไปไหน ใครลักพาตัวไปอีกแล้วใช่มั้ยยยย
    #912
    0
  23. #911 Tongdchr (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:15
    ใคร๊?!!! ใครอี้กกกกกกก โอ้ยยย จนจะแต่งกันอยู่แล้วก็ยังสรรหาปัญหามาให้
    #911
    0
  24. #910 GO!디오 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:29
    ชอบจังหวะพี่ทรอยมากๆขำพี่แกตลอดเลยค่ะ หมอบ้าเป็นคนตรงมากรักก็ว่ารัก หึ่ยย แล้วใครมาหายตัวใส่กันอีก ทำไมต้องมาให้ชานยอลเห็นอ้าถ้าจะจับดีโอ ปลพี่โดนัทสู้ๆนะคะ อยากรู้จังว่าพี่นอนกี่ชั่วโมง งานเยอะนอนดึกอีพฟิคให้ตลอดเลยไม่เคยจะบ่นมีแต่ขอโทษ บ้าแล้ว ตื่นเช้ามาเจอโนติ รู้เลยว่าต้องเรื่องนี้ ฮรื้อดูแลสุขภาพด้วยนะคะ เลิ้บ
    #910
    0
  25. #909 Phonphanchaisit9 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:14
    หมอปาร์คหวานกันกับเจ้าชายน้อยเรานี่เขิลจนจะระเบิดตัวตายแล้ว
    #909
    0