{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 10 : One And Only - Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,053
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    3 ม.ค. 60

เดินอารมณ์ดีออกจากห้องมาก็เจอดีโอยืนอยู่ชิดริมรั้ว ย่างก้าวเข้าใกล้ประตูกระจกที่ปิดกั้นระหว่างเขาและเจ้าชายน้อยเอาไว้พร้อมกับอมยิ้มไม่หยุด เหตุผลในหัวเริ่มตอบเขาได้ว่าทำไมถึงรู้สึกถูกใจดีโอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้มองเห็นหน้าชัด ๆ ในเที่ยงวันนั้น...วันที่อากาศค่อนข้างเย็น ยังจำอากัปกิริยาของอีกฝ่ายตอนหันกลับมามองหน้ากันได้อยู่เลย ตอนที่ลืมไปว่าการหายใจก็สำคัญตอนที่รู้สึกว่าคนตรงหน้าสำคัญกว่าลมหายใจ...

"แกร๊ก~"

"...!"คนตัวเล็กทำท่าจะเดินหนีไปในทันทีหลังจากหันกลับมาเจอคนขี้โกงเปิดประตูออกมาจากในตัวบ้าน

"เดี๋ยวสิคุณ"

"ปล่อย"

เป็นข้อได้เปรียบของคนที่ขายาวกว่าและมีความเร็วที่มากกว่าชานยอลจึงเดินไปดักหน้าและคว้าเอาเอวเล็ก ๆ แนบชิดกายไว้ได้ทันท้วงที สองมือเล็กดันแผ่นอกของชานยอลเพื่อจะผลักตัวเองให้ออกห่างร่างกายสูงโปร่ง แต่มันก็ไม่ค่อยช่วยเพราะเอวของเขาถูกล็อกเอาไว้กับที่...ในระยะที่ชิดกันเกินพอดี

"ใครจะไปรู้ละก็คุณตัวนุ่มนิ่มเหมือนหมอนข้าง"

ความอบอุ่นที่แทรกซึมผ่านผิวกายยังคงชัดเจนติดผิวพรรณ ที่เป็นแบบนั้นเพราะคนเรามักจะมีความทรงจำที่ชัดเจนกับทุกอย่างที่เป็นครั้งแรกเสมอและเขาได้ใช้ช่วงเวลาเหล่านั้นกับชานยอล นิ้วกลมหนาสองสามนิ้วยกปัดผมหน้าม้าที่ปรกใบหน้าน่ารักให้ไปอยู่ชิดกรอบหน้า

ทอดมองดูลูกแก้วกลมใสสุกปลั่งแวววาวอย่างไม่รู้เบื่อ เขาชอบทั้งดวงตา ทั้งริมฝีปากรวมถึงจมูกโด่งสวยได้รูปที่รับกันดีกับแพคิ้วหนาสีเข้มยุ่ง ๆ ของดีโออย่างไม่คิดปฏิเสธหรือคิดสู้ความรู้สึกที่ชัดเจนภายในใจ

"โกรธหรือไงหื้ม?"

ฝ่ามือหนาลากขึ้นมารั้งแผ่นหลังให้ดีโอขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกจนได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของกาแฟที่ติดตัวคุณหมอตัวสูงอยู่แค่ปลายจมูก เผลอสูดหายใจเข้าจนลึกเต็มปอดเหตุเพราะชอบกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วมากเป็นพิเศษแต่น่าเสียดายที่รสชาติมันไม่ถูกปากเอาเสียเลย

"เบื่อบ้านหรือยัง? ออกไปข้างนอกกันมั้ย?"

ช้อนใบหน้าขึ้นสบตาคุณหมอคนเก่ง ทุกสิ่งอย่างรอบตัวคล้ายหยุดลงหรือจริง ๆ แล้วเพราะไม่มีอะไรน่าสนใจกว่าดวงตาคู่สวยบนใบหน้านวลเนียนที่กำลังได้มอง

"ตั้งใจเหรอ?"

"...?"

"ที่ทำให้ผมอยากอยู่แต่กับคุณ...ตั้งใจใช่มั้ย?"

 

 

ตึก! ตัก! ตึก! ตัก!

 

 

อยู่ ๆ ลมหายใจก็เริ่มติดขัดกับน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยประโยคสั้น ๆ ที่ยังคงดังก้องในหู แววตาที่ทอดมองไม่ได้ดูขี้เล่นเหมือนทุกครั้งมีแต่ความมั่นคงและหนักแน่น ดีโองับริมฝีปากของตัวเองไว้แน่นเมื่อรู้สึกประหม่าจนมือชุ่มเหงื่อ

"หนาวจังเลยน้า~"

"...!!!"

โหนกแก้มกระแทกเข้าแผงอกกว้างอย่างจังเมื่อถูกรั้งให้เข้าใกล้โดยไม่เอ่ยขออนุญาต อ้อมกอดอุ่น ๆ ที่นอกเหนือจากคนในครอบครัวกำลังทำให้หัวใจที่หนาวเย็นเพราะจากถิ่นมาอุ่นขึ้นมากกว่าอุณหภูมิในร่างกายที่เกือบจะพุ่งทะลุร้อยองศา

"ปล่อย!"

"เลิกพูดว่าปล่อยได้แล้ว...เพราะจากนี้ผมจะไม่ปล่อยคุณไปไหนอีก"

 

 

สนามขี่ม้าที่จังหวัดใกล้เมืองเป็นสถานที่ที่คุณหมอเลือกที่จะใช้เวลาที่มีก่อนจะถึงเวลาเข้างานกับคนตัวเล็กที่จับยัดขึ้นรถมาด้วยพร้อมก้อนเบอร์เกอร์ที่แวะซื้อให้เพื่อทานเป็นอาหารเช้าระหว่างเดินทาง สถานที่ถูกแบ่งเป็นหลาย ๆ โซนให้นักท่องเที่ยวได้เลือกชมแต่เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดาคนจึงบางตาไม่เหมือนวันหยุดเสาร์อาทิตย์

ทั้งคู่หยุดยืนอยู่หน้าโรงม้าที่จัดเอาไว้สำหรับนักท่องเที่ยวและนักเรียนที่ต้องการจะเรียนขี่ม้า สิ่งที่อยู่ถัดไปนิดคือสนามแข่งม้าที่รับผู้ชมได้ราว ๆ ห้าร้อยคน แต่ในวันนี้ไม่มีตารางแข่งชานยอลและดีโอจึงอดชมกีฬาชนิดพิเศษนี้ไปโดยปริยาย

"ขี่ม้ามั้ย?"

สำหรับเจ้าชายแล้วการขี่ม้าควรจะเป็นความสามารถพื้นฐานที่ที่ควรมี แต่ทว่าดีโอไม่เคยทำได้สักที ไอศกรีมโคนเย็น ๆ ถูกส่งเข้าปากคำสุดท้ายก่อนเจ้าชายน้อยจะส่ายหน้าพัลวันให้คุณหมอที่เอ่ยปากชวนหลังจากพวกเขาไปเดินวนดูดอกไม้กันเสร็จซึ่งมันสวยน้อยกว่าของแม่เขาเป็นไหน ๆ เลยสนใจเพียงไอศกรีมที่ชานยอลซื้อให้ระหว่างเดินตามร่างสูงไปเรื่อย ๆ และเมื่อรู้สึกตัวอีกที่ก็ถูกพามายืนตรงนี้

"ไม่เอาหน่าคุณมาแล้วจะไม่ลองให้หมดได้ไง"

"ปล่อย! บอกให้ปล่อยไง!"

 

ถูกลากมาอยู่บนหลังม้าตัวข้างกันกับม้าขนสวยสีดำเงาวับของแพทย์หนุ่มที่นั่งยิ้มกว้างอยู่บนอานม้าที่ไม่ต้องมีครูฝึกยืนประกบเหมือนกับตน ดีโอนั่งหัวคิ้วขมวดอยู่บนหลังม้าตัวสีน้ำตาลเข้มเพื่อพยายามฟังที่คุณครูคนสวยกำลังสอนเรื่องการบังคับม้า ซึ่งเขามั่นใจว่าทำไม่ได้เพราะเซนพูดแบบเดียวกันนี้ให้ฟังมาเป็นล้านรอบแล้ว

รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาจางหายไปเมื่อเห็นน้ำใส ๆ คลอหน่วยตาหวานกลมโตของดีโอที่นั่งอยู่บนม้าอีกตัว รีบร้อนลงจากม้าเพื่อเดินเข้าไปหาคนที่ตัวเองกำลังเป็นห่วงในทันที

"คุณ...คุณ!"

สติกลับเข้าร่างเมื่อฝ่ามือเล็ก ๆ ถูกกอบกุมจากฝ่ามือหนาใหญ่ของชานยอลเอาไว้จนแน่น เผลอคิดถึงคุณครูสอนขี่ม้าที่ควิ้นต์เสียแล้วล่ะ...กลับตอนนี้เลยดีหรือเปล่านะ?

"เป็นอะไรรึเปล่า?"

"เปล่า...อ๊ะ! ลงไปนะ!"

"เดี๋ยวผมจัดการเองครับ"

ชานยอลส่งยิ้มหวานให้ครูสาวก่อนจะบังคับม้าตัวที่เพิ่งกระโดดขึ้นมานั่งกับดีโอออกไปนอกคอกม้าในทันที โดยทำเป็นหูทวนลมให้คำพูดโวยวายของเจ้าชายน้อยเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

"หยุดนะ!"

"..."

"หมอปาร์ค!!!"

เกือบจะใจแข็งได้แล้วแต่รอบหลังน้ำเสียงของดีโอสั่นจนรู้สึกใจไม่ดี ชานยอลกำลังโอบอีกฝ่ายไว้ทางอ้อมเนื่องจากต้องเป็นผู้บังคับม้าแต่คนตัวเล็กดันนั่งอยู่ข้างหน้ามันเลยเลี่ยงไม่ได้ ค่อย ๆ บังคับม้าให้ผ่อนฝีเท้าลงเป็นเดินช้า ๆ ให้ดีโอได้หายใจหายคอ

"กลัวเหรอ?"

จะไม่กลัวได้ยังไงในเมื่อตั้งแต่เกิดมานี่เป็นครั้งแรกที่ได้อยู่บนหลังม้าในขณะที่มันวิ่งอยู่ เพราะทุกครั้งจะแค่นั่งอยู่เฉย ๆ ปล่อยให้เซนพาม้าทรงตัวโปรดเดินไปเล่นบ้างก็แค่นั้นและไม่มีหรอกที่เซนจะกล้าขึ้นมานั่งซ้อนหลังเขาแบบที่ชานยอลกำลังทำระยะห่างที่เซนมีให้มันทำให้เขาไม่เคยอึดอัด

"ผมขี่ม้าเก่งนะ ไม่ให้คุณตกลงไปง่าย ๆ หรอก"

งับริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่นเมื่อโมโหคนที่ชอบทำตัวเหมือนเด็ก ๆ แถมยังเอาแต่ใจอยากทำอะไรก็ทำโดยไม่คิดถามสักคำว่าคนอื่นนั้นรู้สึกชอบเหมือนตัวเองหรือเปล่า! ถ้าอยู่ควิ้นต์เขาจะสั่งให้ทหารจับชานยอลไปถ่วงน้ำซะให้รู้แล้วรู้รอดหรือบางทีอาจจะไม่ต้องบอกเพราะเซนคงจะสนองให้เขาได้ในทันทีโดยไม่ต้องบัญชา

"เราจะลงตรงนี้"

"ไม่ได้เหลืออีกตั้งหลายกิโลฯ กว่าจะถึงจุดส่งม้าคุณจะเดินไปหรือไง?"

"ใช่! แค่ม้าหรือไงที่มีเท้า?"

เป็นครั้งแรกที่เจอเหวี่ยงเข้าให้แบบจริงจังจนเกือบจะไปต่อไม่ถูก ทั้งที่ปกติแล้วไม่มีใครกล้าทำแบบนี้กับเขามาก่อน เข้าใจยาก!

"โกรธเหรอ?"

เกยคางลงลาดไหล่บางก่อนจะปล่อยมือข้างซ้ายมาโอบรอบช่วงเอวของดีโอเอาไว้อย่างออดอ้อน...เจอไม้นี้ใครก็ต้องใจอ่อนบ้างล่ะเข้ามั่นใจ

 

ตึก! ตัก! ตึก! ตัก!

 

และก็เป็นไปตามคาด...เจ้าชายน้อยดูสงบลงและนั่งนิ่งปล่อยให้เขาบังคับม้าต่อไปเรื่อย ๆ โดยหยุดก่อเพลิงภายในใจไปในที่สุด เอียงศีรษะเข้าแนบพวงแก้มของดีโอแต่เจ้าชายน้อยก็เบี่ยงใบหน้าหนีก่อนจะมองดูข้างทางเพื่อจะได้ลืม ๆ คนที่อยู่ด้านหลัง

"ผมไม่รู้ว่าคุณไม่ชอบนี่นา...ดีกันไม่ได้เหรอหื้ม?"

"ทำไมไม่สนใจแค่ตัวเองเหมือนเดิมล่ะ? จะอยากรู้ไปทำไมว่าเราจะโกรธคุณหรือเปล่า"

"คุณอะ~ ก็ผมไม่รู้นี่นา"

"..."

"แต่ไม่เป็นไรผมเข้าใจถ้าคุณจะโกรธผมเพราะคนที่คบกันมันต้องมีงอนกันบ้าง~"

"ใครคบกับคุณ?"

หันข้างกลับมามองชานยอลอย่างยากลำบากเพราะอีกมือก็กำลังพยายามแกะมือปลาหมึกออกจากรอบเอวของตัวเองอยู่ด้วย คบกันอะไร? เขายังไม่เคยตกลงอะไรด้วยเลยสักคำ!

"ถึงคุณจะยังไม่คบกับผม แต่ผมคบกับคุณไปก่อนแล้วนี่"

"เลิกพูดอะไรที่มันเข้าใจยากได้มั้ย?"

"เพราะยังไงสุดท้ายคุณก็ต้องชอบผม...เหมือนที่ผมชอบคุณไง"

ก้อนเนื้อใต้แผ่นอกดีดกระทบซี่โครงถี่รัวกับคำพูดบ้าบอที่นายแพทย์หนุ่มเอ่ยชิดข้างแก้ม ไม่เข้าใจว่าที่พวงแก้มร้อนผ่าวนี่มันเป็นเพราะลมหายใจอุ่น ๆ หรือคำพูดร้อนฉ่านั่นกันแน่...

"...!!!"

ชานยอลเปลี่ยนจังหวะการควบม้าให้เร็วขึ้นโดยไม่บอกไม่กล่าวจนหมวกขี่ม้ากำมะหยี่ใบสีดำที่ล็อกเอาไว้ใต้คางดีโอเกือบจะหล่น เจ้าตัวจึงรีบยกมือขึ้นจับแต่นั่นก็เกือบทำให้ตัวเองพลัดตกลงพื้นแทนหมวกใบสวย แต่ดีที่ชานยอลรั้งเอาดีโอเข้ามาไว้แนบแผ่นอกได้ทันเวลาเสียก่อน

เสียงหอบหายใจถี่ระรัวดังชัดข้างกันไม่ใช่เรื่องแปลกของคนที่กำลังขี่ม้าแต่ที่แปลกคือทำไมเขาต้องรู้สึกเหมือนหน้าจะติดไฟด้วยยิ่งตอนอีกฝ่ายกระชับผ่ามืออุ่น ๆ โอบรอบเอวยิ่งเผลอหยุดหายใจเพราะมันทุกที

"ช้า ๆ หน่อย"

ประโยคธรรมดาถ้าคิดไปในทางที่ธรรมดามันก็ได้แต่สำหรับคนขี้เล่นแบบชานยอลนั้น...

"ช้า ๆ เหรอ? แล้วเมื่อไหร่ผมจะพาคุณไปถึง(?)ล่ะถ้าเราชักช้า"

กระซิบประโยคล่อแหลมน่าคิดชิดปรางใส รอยยิ้มมุมปากบนใบหน้าหล่อเหลาแทบกระชากเอาสาวน้อยสาวใหญ่ที่ขี่ผ่านตกม้าตายกันไปตลอดทาง ก็จริงนี่! ถ้าช้าแล้วเมื่อไหร่จะถึงล่ะ?

 

หลังส่งม้าคืนครูฝึกแล้วก็ต้องรีบจ้ำอ้าวตามเจ้าชายน้อยออกมาในทันทีก็หลังจากช่วยดีโอลงจากม้าแล้วเจ้าตัวก็ไม่ยอมพูดไม่ยอมสบตาดิ่งออกข้างนอกในทันที

"เดี๋ยวสิคุณ...!!!"

ชะงักไปในทันทีเมื่อดีโอหันกลับมาหาหลังจากเขาคว้าเอาข้อมือเล็กไว้ กระบอกตาสวยกำลังมีน้ำตาคลออยู่จนมันปริ่มขอบตาแดง ๆ ตัดกันกับใบหน้าขาวจัดเนื่องจากอากาศหนาวจนจะเป็นน้ำแข็ง

"ปกติชอบบังคับคนอื่นแบบนี้อยู่แล้วเหรอ?"

"คือ..."

"สนุกมากหรือยังพอใจแล้วหรือยัง?!"

"...!!!"

หยาดน้ำตาไหลรินลงพื้นตามแรงโน้มถ่วง การหายใจเริ่มลำบากเมื่อความรู้สึกผิดมันตีตื้นขึ้นจุกอก เขาบังคับให้ดีโอไปนู่นไปนี่กับเขาตลอดจริง ๆ ด้วย ทำหลายอย่างกับคนตัวเล็กทั้งที่ไม่เคยขอไปก็เยอะโมเมเอาเองว่าคบกันทั้งที่ไม่เคยถามความสมัครใจ ควบม้าเร็ว ๆ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายกลัว...นั่นสิเขาพอใจแล้วหรือยัง?

เทคนิคหลายอย่างที่เคยใช้ได้กลับไม่เคยเป็นผลดีต่อเขากับคนที่สนใจจริง ๆ ไม่ได้หยอดไปเล่น ๆ เพื่อเพิ่มความสนุกสนานเหมือนรายอื่น ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทำคนอื่นร้องไห้แต่ครั้งนี้มันดูรุนแรงกับหัวใจของเขาเกินไป

"...!!!"

ดีโอปัดมือของชานยอลที่กำลังจะช่วยเช็ดน้ำตาให้ทิ้งกลางอากาศจนอีกฝ่ายทำตัวไม่ถูก คนตัวเล็กตรงหน้าผ่อนลมหายใจเข้าออกหนักหน่วงจนเห็นไอขาว ๆ ลอยอยู่ในอากาศ ดีโอยืนมองหน้าชานยอลอยู่ครู่หนึ่งแต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่พูดอะไรจึงหันหลังเตรียมจะเดินหนี

"...!!!"

"ผมขอโทษ"

สวมกอดร่างเล็กใต้เสื้อกันหนาวหนานุ่มเอาไว้จากทางด้านหลังแน่นไม่ยอมปล่อย เขาเก่งแต่เรื่องที่จะทำให้ความเองมีความสุขจนไม่ทันได้นึกว่ามันไปสร้างความทุกข์ให้กับใครบ้าง ง้อไม่เก่ง...ไม่สิไม่เคยง้อต่างหากถ้าใครไม่พอใจก็แค่ปล่อยผ่านแต่ดีโอเขาปล่อยผ่านไม่ได้

"ฮึก..."

"ขอโทษนะ...ต่อไปจะไม่ทำอะไรที่คุณไม่ชอบอีกแล้วจะไม่บังคับถ้าคุณไม่อยากทำ"

พลิกดีโอให้หันกลับมาหาก่อนจะเช็ดคราบน้ำตาอุ่น ๆ ให้อย่างเบามือ เจ้าชายน้อยปล่อยให้คุณหมอช่วยอยู่พักหนึ่งก่อนจะเบี่ยงใบหน้าหนีมือหนาเมื่อความรู้สึกโกรธยังวิ่งวนอยู่ในร่าง และเมื่อชานยอลตามเช็ดให้ไม่ได้เพราะคนตัวเล็กเบี่ยงซ้ายทีขวาทีคราวนี้จึงคว้าอีกฝ่ายเข้ามากอดเอาไว้จนจมอก...

 

ตึก! ตัก! ตึก! ตัก!

 

"ทำยังไงถึงคุณจะหายโกรธนะหื้ม?"

ฝังปลายจมูกลงกลุ่มผมของคนในอ้อมกอดก่อนจะกระชับอ้อมแขนโอบรัดดีโอให้แน่นขึ้น ส่วนฝ่ายที่ถูกกอดนั้นเหมือนจะสิ้นสติไปแล้วเรียบร้อย เพราะกอดของชานยอลพังสติสัมปชัญญะของเจ้าชายน้อยจนหายลับดับสูญ สัมผัสแปลกใหม่ที่ทำให้รู้สึกดี(?)กำลังทำให้สมองขาวโพลนรวมถึงหัวใจที่คล้ายจะไม่อยากอาศัยอยู่ใต้แผ่นอกเหมือนวันวาน...

 

ทำแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่าหมอปาร์ค...?

 

สายน้ำตาเหือดแห้งเมื่อความรู้สึกน้อยอกน้อยใจถูกความรู้สึกที่เหมือนจะมีก้อนลมอ้วน ๆ วิ่งวนไปทั่วร่างเข้ามาแทนที่ มือเล็กที่กำโค้ทตัวสวยของคุณหมอเอาไว้กำลังชื้นเหงื่อทั้งที่อากาศแทบจะติดลบ ยืนตัวสั่นระริกอย่างน่าสงสารเพราะไม่เคยประสบพบเจออุณหภูมิที่ลดต่ำเช่นนี้มาก่อนเลยตั้งแต่เกิด

"ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้นะอยากรู้ว่าชอบหรือไม่ชอบอะไรบ้าง"

"...?"

"ถ้าไม่เข้าใจ...มันจะแปลได้ประมาณว่าผมอยากจะเป็นคนของคุณ"

"แต่เรามี..."

"แล้วถ้าผมไม่สนล่ะ? อีกอย่างคือคุณกับเขาไม่ใช่คู่แท้"

ไม่เข้าใจว่าทำไมชานยอลถึงมีท่าทีมั่นอกมั่นใจว่าเซนไม่ใช่คู่แท้ของเขา? แม้จะเป็นเรื่องจริงแต่มันก็ยังน่าสงสัยและที่น่าสงสัยที่สุดในตอนนี้คือชานยอลเป็นเอ็กซ์ตร้าเหมือนกันกับเขาหรือเปล่า?

 

 

ถ้าเขาชอบมนุษย์ขึ้นมาจริง ๆ มันจะเป็นไปได้ไหม...

 

 

กลืนก้อนคำพูดลงคอก่อนจะออกแรงดันชานยอลให้ออกห่าง ปลายจมูกสุกแดงน่ารักบวกกับพวงแก้มแดง ๆ ยิ่งขับให้ใบหน้าสวยหวานเหมือนเด็กผู้หญิงน่ามองเข้าไปใหญ่ แต่จะดีกว่านี้ถ้าขอบตาไม่ซ้ำเพราะเขาดันไปทำให้อีกฝ่ายร้องไห้อย่างไม่น่าให้อภัย

ยืนมองหน้าร่างสูงนิ่งเพื่อพิจารณาดูอีกฝ่ายพร้อมกับข้อสงสัยในใจมากมายที่ตั้งขึ้นมาเองเรื่องตัวตนของผู้ชายที่ถือมีดกรีดท้องคนอื่นไปทั่วโรงพยาบาลแบบชานยอล

“คุณ...”

“...?”

“เป็นเอ็กซ์ตร้าหรือเปล่า?”

“...!!!

“หรือแค่มนุษย์ธรรมดา”

ตัดสนใจค้นหาข้อข้องใจจากคนตรงหน้าด้วยการเอ่ยถามออกไปตรง ๆ เพราะมันไม่มีเหตุผลอะไรที่ชานยอลจะต้องปิดบัง ดีโอไม่ค่อยอยากจะเชื่อเรื่องที่ทรอยจะแค่เล่าความเป็นไปของเอ็กซ์ตร้าให้มนุษย์ฟังเพียงเพราะสนิทกัน

“ต้องพิเศษเท่านั้นเหรอถึงคุณจะสนใจ ถ้าผมธรรมดาคุณจะไม่ให้โอกาสเลยหรือไง?”

นั่นสินะ...ถ้าชานยอลเป็นแค่มนุษย์ล่ะ? ยังไม่เคยมีเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์ธรรมดาและเอ็กซ์ตร้ารักกันเข้าหูเจ้าชายน้อยมาก่อน แต่เรื่องนั้นมันเกิดขึ้นที่ควิ้นต์ ที่นี่มันอาจจะแตกต่างก็ได้

“อยากพิสูจน์ดูมั้ยผมก็ยังไม่เคยลองกับเอ็กซ์ตร้าเหมือนกัน...”

ขยับเข้าใกล้ร่างเล็กที่ตอนนี้ต้องเชิดใบหน้าให้องศาเพิ่มขึ้นเพื่อที่จะมองเห็นเขาใด้ชัด ๆ เนื่องจากตัวเล็กกว่า ช้อนมือไว้ใต้ทายทอยของดีโออย่างใจเย็นทั้งที่ในใจค่อนข้างประหม่า โน้มใบหน้าลงใกล้ลมหายใจอุ่นของอีกฝ่ายช้า ๆ

ไม่ว่าดีโอจะปรับลมหายใจให้เข้าทียังไงก็ไม่ได้เสียทีดูเหมือนมันจะติด ๆ ขัด ๆ ไม่ได้ดั่งใจเลยสักอย่าง รวมถึงร่างกายที่ยืนนิ่งเป็นท่อนไม้ให้ชานยอลเข้าใกล้จนชิดเพียงหนึ่งลมหายใจ ริมฝีปากอิ่มสวยประกบลงแนบริมฝีปากของเจ้าชายน้อยในที่สุดโดยที่ไม่มีฝ่ายไหนได้รับบาดเจ็บจากกระแสไฟฟ้าแม้แต่น้อย ชานยอลไม่ได้รุกล้ำเพียงแค่ดูดเม้มเอาความหอมหวานของกลีบกุหลาบสีสวยเย็นเฉียบของดีโอเท่านั้น

“...!!!

ร่างเล็กแข้งขาอ่อนแรงจนตัวทรุดหยวบแต่ชานยอลก็รั้งกายบางเอาไว้ได้ก่อน ความรู้สึกวูบวาบที่ไม่ค่อยมั่นใจว่าเคยเจอที่ไหนหรือเปล่า? กำลังถูกมอบให้เขาไม่หยุดหย่อน จนเวลาผ่านไปสักพักความหอมหวานถึงได้ผละห่างออกไปอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะตามติดมาด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มและรอยยิ้มมุมปากที่อันตรายเกินความมั่นคงของเจ้าชายน้อยจะรับไหว

“ทำยังไงดีล่ะทีนี้...หื้ม?”





#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1320 pigkapoom (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 13:11

    คุณหมอ เบาค่ะ เบาาา
    #1,320
    0
  2. #1307 - cherish 。 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 16:09
    วี๊ดดดดดดดดดดด /วิ่งไปกรี๊ด t ///v///t พี่ต๋าก็คือฮือ นุเขินมากแบบไม่ไหวแล้ว ทั้งอ่อนโยนและไม่อ่อนโยนไปในเวลาเดียวกัน เจ้าชายน้อยของเราก็คือเจอคิสจากพี่เค้าไปถึงกะแข้งขาอ่อนเลยนะลูก ;-; แต่ถ้าคิสกันแล้วไม่ช็อตแบบนี้ก็แปลว่า.... ตาพี่เป็นเอ็กซ์ตร้า...?
    #1,307
    0
  3. #1297 น้องแป้น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 18:38

    โว้ยยยยยย คุณหมออออ รุกแรงไปแล้วววว
    #1,297
    0
  4. #1263 Riyachoo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 17:13
    แหมมมมมมม!!!ขี้โกงน้องเดี๋ยวให้น้องจับทุ่มให้อ่วมเลย
    #1,263
    0
  5. #1232 Hanami_jelly (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 05:53
    คุณหมอนี่เจ้าเลห์จริงๆ
    #1,232
    0
  6. #1195 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 12:15
    เย้บตัวติดกันเลยมั้ยหมออออ ติดน้องเค้ามากกก แหมๆๆๆ เล่นซะน้องน้ำตาไหลเลยมั้ย เด่ยวตีเลยนี่> #1,195
    0
  7. #1164 chicken (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 02:35
    เขินคุณหมอรอบที่ร้อยเห็นจะได้ เป็นเอ็กซ์ตร้าก็บอกเค้าไปสิคะ อ่อ หรือเพราะว่าเป็นคนพิเศษของกันและกันอยู่แล้วกันแน่ ฮิ้ววว
    #1,164
    0
  8. #1136 Monsday (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:51
    โอ้ยยยย คุณหมอขาจูบน้องซึ่งหน้าแล้ว
    #1,136
    0
  9. #817 F_OOSGNUYK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:50
    ใจนี่เต้นตุบๆ กับประโยค "ทำไงดีล่ะทีนี้ หื้มม" ตายค่ะ งานนี้ฟินตายยยย 55555555
    #817
    0
  10. #738 MMinnimous (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:39
    อร้ายยยยย อยู่ดีไก็จูบเลยอ่าาาเขินนนนน
    #738
    0
  11. #679 DDYO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:57
    กรี๊ดบ้านแตก กรี๊ดจนเจ็บคอ โอ้ยยยดีต่อใจอะไรขนาดนี้ บ้าไปแล้ว เราเขินมากกกกอื่ออ แค่เค้าจูบกันเฉยๆม่ายยย ประทับใจมาก ประทับใจสุดๆTT^TT
    #679
    0
  12. #507 SirimaHongngam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 14:35
    มันใช่ๆๆๆเลยยยกรี๊ดดดดดด
    #507
    0
  13. #320 bee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 02:44
    ชัดเจนเลยยย แหมม คุณหมอ ไม่เคยลองจริงหรอคะ แล้วที่ล่องหนแอบไปจูบเค้าก่อนหน้าล่ะ
    #320
    0
  14. #310 [SHF]S.B.M.L. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:29
    กรี๊ด ทำไงดีล่ะดีโอ รีบๆมาต่อเลยนะคะ ไรเตอร์ เค้าอยากเห็นดีโอบู๊ ฮ่าๆ อยากเหนเวทย์ดีโอ เรื่องนี้จะมีตอนอะไรแบบนี้ไหม ฮ่าๆ
    #310
    0
  15. #308 Tongdchr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 20:52
    ฮื่ออออออออ แบบนี้ก็ได้หรอออออ
    #308
    0
  16. #306 kuntatahaha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 17:04
    งื่อออออ. จูปปปปป. ละทวย. ????????
    #306
    0
  17. #305 Popan6112 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 16:35
    ชอบ"ผู้ชายที่ถือมีดกรีดท้องคนอื่นไปทั่วโรงพยาบาล"นั่นหมอใช่มั้ยคะ55555 แลน่ากลัว
    เจ้าชายน้อยก็น่ารักกกกกก หมอปาร์คเขาจูบแล้วไฟไม่ช็อตด้วย "ทำไงดีล่ะทีนี้ หื้ม~"
    ฟินตายยยยยยยยย~~>\\\<
    #305
    0
  18. #304 noreeis33 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 14:16
    โอ้ยยยดีงามค่ะหมอปาร์ค เอาอีกจูบอีกกกก ><
    #304
    0
  19. #301 Mys (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 02:57
    แอร๊ นั่นสิคะ จะทำยังไงดีล่ะทีนี้ จูบกันแล้ว ไม่ช็อตด้วย งื้ออออออออ

    ชานยอลเป็นเอ๊กซ์ตร้าล่องหนคนนั้นแน่ๆอ่ะ แล้วทำไมไม่บอกน้องล่ะ

    ตอนนี้น่ารักทั้งคุณหมอทั้งเจ้าชายน้อยเลย งอนง้ออะไรกันน่าเอ็นดูเบอร์นั้น ><
    #301
    0
  20. #293 Punyanaja (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 00:13
    เห้ยยยยย จูบแล้วววว ไฟไม่ช๊อตด้วย แงงงง
    #293
    0
  21. #291 blacknbird (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:35
    เอาแหล่วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #291
    0
  22. #290 babariaba (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:26
    ฮืออออออ กรี๊ดดดดดใจหนู ทำไงล่ะทีนี้ ทำยังไงดี หมออออออช่วยด้วยยยช่วยคนอ่านด้วยยยยยย ปั๊มหัวใจให้ที ขอถังออกซิเจนด้วยยย เป็นหมอต้องหยอดเก่งอะไรเบอร์นี้มั้ยยย จะบ้าหรืออออ ทั้งกอดทั้งซุกดีโอแบบนี้เกินไปแล้ว ใจคนอ่านจะวาย ชอบมากเลยทำยังไงดี ชอบหมอปาร์คมาก คือเจ้าเหล่แต่ก็ชวนให้ระทวยใจมากกก พูดจาหวาน เล่นเอาดีโออ่อนข้อให้ตลอด ดูสิโกรธขนาดไหนก็ยอมหมด เป็นเอ็กตร้าใช่มั้ย ชานยอลลลล ได้จูบกันแล้ววว เป็นเนื้อคู่แน่ๆ ฟันธงฟันผ้าหันล่างฟันบนนนนนน ตอนนี้เชื่อว่าชานยอลเป็นเอ็กตร้าไป98%แล้ว อีก2%เผื่อไว้หน้าแตก 5555555555 แต่ถ้าเป็นแค่คนธรรมดาก็ไม่น่าที่จะรู้เรื่องเอ็กตร้าขนาดนี้ ต้องใช่แน่ๆ ต้องไม่ผิดไปจากนี้ ดีโอใจเต้นแรงบ่อยนะ คนอ่านก็พาลจะเต้นแรงตามไปด้วย ฮือออออไม่รู้จะพูดยังไงคือชอบมากจริงๆนะ ชอบทุกบรรทัดทุกประโยคทุกคำพูด

    ตอนต่อไปจะทำยังไงล่ะทีนี้ หื้มมมม ทำยังไงดี ถ้าชานยอลบอกตรงๆว่าตัวเองเป็นเอ็กตร้าดีโอคงใจระทวยไปกับพิ้นยิ่งกว่านี้แน่ ก็เล่นจูบกันแบบไม่ช็อตไม่เจ็บขนาดนี้ //อยากกรี๊ด ออกมาดังๆเลย ฮือออออติดที่แม่นอนอยู่ข้างๆ จริงๆนะหนูเขินจนแบบแทบจะดึงผ้าห่มขาด 55555555ยิ้มหน้าบานจนปวดกราม รอตอนต่อไปนะคะ ชอบมากๆจริงๆ สู้ๆน้าาา รออ่านเสมอออ <3
    #290
    0
  23. #287 KalanMulan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:00
    แพ้...แพ้...ฉันแพ้เสียง หื้ม~.ของหมอปาร์ค
    #287
    0
  24. #284 Laksika_xol (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:19
    อิหมออออออ
    #284
    0
  25. #283 seasea14 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:23
    กรี้ดดดดด ทำไงดีล่ะทีนี้ ฮอลลลลลลลลลลลลลล ไม่ไหวล้าวววววว
    #283
    0