{Chansoo} - One And Only

ตอนที่ 9 : One And Only - Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    26 ธ.ค. 59

ประโยคที่หลุดออกจากริมฝีปากอิ่มสวยกระชากลมหายใจและก้อนเนื้อเท่ากำปั้นของชานยอลได้เป็นอย่างดี ถ้าต้องเจ็บแบบนี้แต่ก็ดีอยู่อย่างคือเขาได้ความมั่นใจว่าตัวเองก็หึงดีโอเหมือนกัน

"เหรอแล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ...แฟนคุณน่ะ?"

"..."

"ถ้าไม่มาสู้กันต่อหน้าก็คือว่าผมชนะบายอยู่แล้วหนิ"

พยายามอย่างยิ่งในการควบคุมสีหน้าและอารมณ์ให้เป็นปกติ ไม่ค่อยได้รู้สึกโมโหแบบนี้มันเลยยากที่คนอารมณ์ดีแบบเขาจะทำมันออกมาได้ดี

"แล้วเขาใช่คู่แท้ของคุณหรือเปล่า?"

"...!"

คำถามตอกกลับของชานยอลเรียกให้รูม่านตาของคนตัวเล็กขยายกว้าง เพิ่งจะเคยเห็นรอยยิ้มเย็นของคนที่ปกติยิ้มกว้างโชว์ฟันครบทุกซี่เป็นครั้งแรก แบบนี้คงไม่พ้นรู้แล้วว่าเขากับเซนไม่ใช่คู่แท้

"ทำหน้าแบบนี้คือไม่ใช่สินะ"

"เรายังไม่ได้...อ๊ะ!!!"

ชานยอลดันดีโอนอนลงแนบเตียงนุ่ม ฝ่ามือเล็กที่ดันลาดไหล่ของเขาอยู่สั่นระริกด้วยอาการหวาดหวั่น รีบคว้าข้อมือของเจ้าชายน้อยยึดตรึงเหนือศีรษะในทันทีเมื่อดีโอทำท่าเหมือนจะใช้พลังที่ติดตัวมากับเขา

"จะบอกว่ายังไม่ได้พิสูจน์เหรอ?"

"ปล่อยนะ!"

"จากที่ดูแล้วคุณน่าจะมีธาตุพลังแค่หนึ่งอย่าง ดังนั้นคงยังไม่ได้แต่งงานหรือว่าผ่านใครมาอย่างแน่นอน"

"คุณจะไปรู้อะไร!"

ตากลมจ้องมองลึกลงไปในดวงตาสวยทรงเสน่ห์ของชานยอลอย่างไม่ยอมแพ้ เขาไม่ชอบถูกต้อนให้จนมุมและไม่มีใครเคยทำแบบนี้กับเขามาก่อนการถึงเนื้อถึงตัวโดยการตัดช่องว่างระหว่างกันด้วยร่างกายที่นาบทับอย่างตอนนี้ก็ยังไม่เคย

"หมายถึงรู้เรื่องเอ็กซ์ตร้าหรือว่ารู้เรื่องที่คุณยังบริสุทธิ์ล่ะ?"

"..."

"ก็ถ้าคุณเคยมาบ้างแล้ว...คุณจะไม่หลบมือแบบนี้..."

ฝ่ามือหนาใหญ่ลากผ่านคาดรอบเอวบางใต้ร่มผ้าเพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานที่ตั้งขึ้นและร่างบางก็หลบความอบอุ่นของฝ่ามือในทันที

"แล้วลมหายใจของคุณก็จะไม่ขาดห้วงแบบนี้ด้วยที่รัก..."

แนบใบหน้าลงข้างปรางใสให้ได้ชิดใกล้ลมหายใจเข้าออกเพื่อพิสูจน์ว่ามันจริงและก็จริงตามที่คาดเมื่อดีโอหายใจไม่ทั่วท้องและติด ๆ ขัด ๆ ตามที่ถูกตั้งข้อหา

"ไม่รู้หรอกว่าแฟนคุณดียังไงแต่ที่นี่ผมก็แนวหน้านะคุณ"

"อ๊ะ!"

ชานยอลโขกศีรษะลงหน้าผากกว้างของเจ้าชายน้อยไปหนึ่งทีเบา ๆ ก่อนจะผละห่างลุกขึ้นมายืนอยู่ข้างเตียง แต่เมื่อปล่อยมือของดีโอให้เป็นอิสระแล้วหมอนหนุนทั้งสี่ใบก็ลอยลิ่วอัดเข้าใบหน้าเขาในทันที

"เจ็บนะคุณ"

"...!"

"ไปบอกเขาเลยนะว่าถ้าไม่มาสู้กันผมจะเสียบแทน"

คำพูดคำจาหลุดออกจากปากของคนเอาแต่ใจที่กำลังเดินเอาหมอนใบโตไปเก็บเข้าที่โดยมีสายตาหงุดหงิดของดีโอตามติดไปด้วยทุกอย่างก้าว พูดออกมาแบบนั้นได้ยังไงในเมื่อตัวเองมาช้าและเซนเป็นคนที่ดูแลเจ้าชายน้อยมาโดยตลอดถ้าองค์รักษ์หนุ่มหล่อรู้เรื่องนี้ชานยอลอาจจะตัวขาดครึ่งในเสี้ยววิก็ได้

"กินข้าวกันคุณวันนี้ซื้อไก่ทอดร้านที่คุณชอบมาให้ด้วยนะ"

ดีโอลุกขึ้นเดินตามร่างสูงไปติด ๆ เพราะเรื่องสนุก ๆ ที่นี่ของเขาคือชอบตอนที่ชานยอลกลับบ้านมาพร้อมกับอาหารอร่อยที่มีหน้าตาและรสชาติแปลกใหม่น่าสนใจอยู่เสมอ เลยกลายเป็นว่าดีโอก็เฝ้ารอให้คุณหมอกลับบ้านมาเร็ว ๆ เหมือนกับที่ชานยอลก็อยากกลับบ้านเร็ว ๆ

"พรุ่งนี้ต้องเข้าเวรกลางคืนนะเดี๋ยวจะโทรบอกให้ทรอยมานอนที่บ้านเป็นเพื่อน"

"..."

อาการแปลก ๆ ที่ตอบสนองคำพูดของคนตัวสูงจากเจ้าชายน้อยที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์มันน่ารักน่าเอ็นดู ใบหน้ายับยู่หลังจากได้ยินได้ฟังมันทำให้ชานยอลยิ่งได้ใจเมื่อดีโอมีปฏิกิริยาเรื่องเขา ถ้ามีเวลาอยู่ด้วยกันมากกว่านี้น่าจะทำให้ดีโอชอบเขาขึ้นมาได้บ้างเดี๋ยวผ่านช่วงนี้ไปเขาจะได้วันหยุดสี่ห้าวันตอนนั้นน่าจะยังไม่ช้าเกินไปสำหรับการจะใช้เวลาทั้งวันกับคนตัวเล็กที่ไหนสักที่

"อันนี้ของคุณ"

น่องไก่ถูกวางใส่จานให้ตรงหน้าดีโอจึงไม่รอช้าหยิบมันขึ้นมางับเข้าปากในทันทีระหว่างรอชานยอดซอสจิ้มลงถ้วย และเมื่อชานยอลยกมือออกจากปากถ้วยเพื่อจะแกะอีกซองดีโอแอบก็จุ่มน่องไก่ลงไปจิ้มซอสรสหวานขึ้นมางับอีกรอบ

"ขอชิมบ้างสิคุณ"

ดีโอนั่งกระพริบตาปริบ ๆ มองดูคนตัวสูงที่กำลังเทน้ำจิ้มลงถ้วยด้วยสองมือยืนอ้าปากค้างอยู่ตรงหน้า ยื่นน่องไก่ในมือไปให้ชานยอลกัดหนึ่งคำเพราะเห็นอีกฝ่ายไม่ว่างและกำลังเทน้ำจิ้มให้เขาจึงใจดีแบ่งให้

"แบบนี่ก็เท่ากับจูบคุณทางอ้อมแล้วสิที่หลังเรามาลองทางตรงกันบ้างนะ"

"ดูเหมือนคุณจะรู้เรื่องของพวกเราเยอะมาก แล้วรู้หรือเปล่าว่าพวกเราจูบกับคนอื่นไปทั่วเหมือนมนุษย์ไม่ได้"

เมื่อวานพวกเขานั่งดูละครกันหลังทานข้าวเสร็จแล้วบังเอิญว่ามีฉากพระนางจูบกันพอดีเจ้าชายของควิ้นต์จึงได้รู้ว่ามนุษย์สามารถจูบกับคนอื่นที่ไม่ได้รักได้ ชานยอลเล่าว่ามนุษย์มีแฟนได้หลายคนและก็จูบกับแฟนทุกคนที่คบหากันได้ หลังจากได้ฟังเช่นนั้นเจ้าชายน้อยที่เข็ดขยาดกับเรื่องจูบต้องยกมือปิดริมฝีปากนุ่มนิ่มเอาไว้หลังชานยอลเล่าจบ

"อย่าพูดแบบนั้นสิคุณเสียหายหมด เขาก็ทำไปเพื่อหาคู่แท้เหมือนกันนั่นแหละ"

"คุณก็จูบคนอื่นไปทั่วใช่มั้ยล่ะถึงได้แก้ตัวให้กันไม่หยุดปาก?"

"เรื่องแบบนี้มันพูดได้ด้วยเหรอคุณโถ่..."

ลอยหน้าลอยตาเอียงคอไปซ้ายทีขวาทีอย่างยียวนก่อนจะนั่งลงทานมื้อค่ำกับคนพิเศษของเขาเช่นทุกวัน ปกติแล้วอาหารที่ทานบ่อย ๆ ถ้าไม่ใช่เบอร์เกอร์ก็ขนมปังสักชิ้นก็เป็นอันจบมื้อง่าย ๆ แถมยังได้รสชาติแต่ว่าทานกับดีโอแบบนี้มันยิ่งกว่าได้รสชาติเสียอีก

 

 

กลางดึกในวันที่พระจันทร์เดือนดับไม่มีแม้แสงไฟใดลอดผ่านเข้ามากระทบให้สามารถมองเห็นสิ่งของในบ้านเดียวชั้นเดียวที่มีคนแปลกจากดินแดนที่ไม่เคยคิดว่าจะมีคนวิเศษอาศัยอยู่มากมาย ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือเจ้าชายน้อยที่นอนอุตุอยู่บนเตียงหลังกว้างของเจ้าบ้านที่ต้องย้ายไปนอนห้องเพื่อนสนิทของตัวเองแทน

เสียงลมหายใจแผ่วเบาของใครบางคนที่ย่ำเท้าเข้าใกล้เตียงนอนของเจ้าชายน้อย ฟูกเตียงยุบลงตามน้ำหนักตัวเมื่อมีคนนั่งลงข้างกันกับร่างบางที่ยังคงหลับสนิท ปอยผมถูกเกลี่ยให้พ้นหน้าผากสวยก่อนจุมพิตเล็ก ๆ จะพรมลงอย่างแผ่วเบา

"...!!!"

เปลือกตาที่ก่อนหน้าปิดสนิทตอนนี้เปิดกว้างเมื่อถูกปลุกให้ตื่นด้วยสัมผัสที่จำได้ดีเพราะมันเหมือนกับที่โรงพยาบาล... ศีรษะถูกช้อนด้วยฝ่ามือหนาใหญ่ของใครสักคนที่ตอนนี้เขาไม่สามารถมองเห็นและไม่สามารถจับต้องได้เหมือนเคยแม้จะควานหาแค่ไหนก็ได้มาเพียงอากาศ แต่อีกฝ่ายนั้นสามารถสัมผัสเขาได้ทุกส่วนของร่างกาย

"คุณเป็น...อื้อ!"

ริมฝีปากอุ่น ๆ ทาบทับลงริมฝีปากอิ่มสวยเพื่อดูดกลืนช่วงท้ายของประโยค เสียงหัวใจสองดวงเต้นประสานกันยาวนานตลอดการจุมพิต ดีโอไม่สามารถมองเห็นคนที่กำลังมอบจูบหวานให้เขางั้นคน ๆ นี้ต้องเป็นเอ็กซ์ตร้าที่ยิ่งไปกว่านั้นคืออีกฝ่ายไม่ช็อตเขาเหมือนเซน

"อื้อ..."

ในเมื่อถูกทุบตีแล้วไม่เจ็บแต่สามารถล็อกให้เจ้าชายน้อยอยู่นิ่งติดเตียง จึงเป็นผลให้ดีโอไม่สามารถจะเอ่ยเรียกหรือขอความช่วยเหลือจากใครได้

 

ล่องหน...หายตัว...

 

ธาตุพลังหายากและในปัจจุบันจากที่ทราบมีเอ็กซ์ตร้าที่มีธาตุนี้ไม่ถึงสิบคนแต่นั่นมันที่ควิ้นต์ส่วนที่โลกมนุษย์เขาไม่รู้

“ฮ้า...”

ดีโอถูกปล่อยให้เป็นอิสระหลังจากที่ถูกใครก็ไม่รู้บุกเข้าห้องนอนมาทำลายฝันดีไม่พอยังลิดรอนเอาลมหายใจของเขาอยู่หลายนาที ถอยหลังกรูขึ้นพิงหัวเตียงบุกำมะหยี่สีดำพร้อมยกผ้าห่มขึ้นคลุมจนถึงคอ วาดสายตามองรอบห้องไม่พบร่องรอยของใครสักคน...

“หมอปาร์ค!!!

ร้องเรียกชื่อคุณหมอข้างห้องเสียงดังกลางดึกเมื่อเขาคิดว่าคงจะนอนหลับต่อไม่ไหวแล้วในคืนนี้แต่ก็เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับจากเพื่อนข้างห้องเลยแม้แต่น้อย ตัดสินใจวิ่งอุ้มหมอนออกไปทุบประตูของชานยอลรัว ๆ ในอาการจิตตกขั้นสุด...

“ปึก! ปึก! ปึก! หมอปาร์ค!

รออยู่ไม่นานบานประตูก็เปิดแง้มเจ้าชายน้อยจึงรีบผลักและแทรกตัวเข้าไปในห้องของชานยอลในทันที

“เป็นอะไรคุณ!

หลังกดเปิดสวิทช์ไฟตรงข้างประตูและได้มองเห็นใบหน้าตื่นตกใจของดีโอก็หายจากอาการสะลึมสะลือที่ก่อตัวกันหนาแน่น จับต้นแขนของคนตัวเล็กตรงหน้าเพื่อเรียกสติของอีกฝ่ายให้กลับเข้าร่าง

“เป็นอะไร? คุณโอเคมั้ย?”

“...!

ร่างบางสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อได้สติ ไม่เคยรู้สึกดีใจตอนได้เห็นหน้าชานยอลเลยสักครั้งแต่ตอนนี้เขาดีใจที่อีกฝ่ายไม่ได้ปลุกยาก อ้อมแขนเล็ก ๆ ที่กอดหมอนอ้วนอยู่สั่นระริกเพราะยังตกใจไม่หาย

“มีคนอยู่ที่นี่...เรามองไม่เห็นเขาแต่มั่นใจว่าไม่ได้ฝัน”

จะว่ามันเป็นความฝันไม่ได้เพราะความรู้สึกยังติดตรึงบนริมฝีปากสัมผัสจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ขึ้นมาจากเอวคอดจนถึงสีข้างยังชัดเจน...

“ใจเย็น...ไหนค่อย ๆ เล่าให้ฟังใหม่อีกรอบได้มั้ย?”

ชานยอลพาดีโอมานั่งที่ปลายเตียงก่อนจะลากเก้าอี้หนังสีดำหัวโลนของโต๊ะเครื่องแป้งมานั่งลงตรงหน้าของคนที่ปลุก(?)เขากลางดึก

“มีเอ็กซ์ตร้าที่มีธาตุพลังหายตัวล่องหนในห้องของเราเมื่อกี๊”

“เหรอ?!

          ชานยอลเตรียมจะลุกขึ้นไปดูห้องของดีโอแต่ก็ถูกมือเล็ก ๆ คว้าจับนิ้วนางกับนิ้วก้อยเอาไว้เสียก่อนเพราะจับได้เท่านี้ ก้มมองดูนิ้วของตัวเองที่มีมือของดีโอกำเอาไว้ก่อนจะพยายามกลั้นยิ้มจนสุดความสามารถเพราะถ้าเขาบอกว่ามีความสุขมากที่ดีโอเข้าหาเขาก่อนก็จะดูไม่ดีใช่ไหมล่ะในสถานการณ์แบบนี้?

          “อย่าไป...”

          “...!!!

          แม้จะเข้าใจได้ในทันทีว่าหมายถึงแค่ตอนนี้แต่มันก็เล่นเอาเสียศูนย์ได้รุนแรงอยู่กับน้ำเสียงสั่น ๆ ของเจ้าชายน้อย ยอมนั่งลงบนเก้าอี้ตามเดิมและยังปล่อยให้ดีโอบีบนิ้วมือของเขาอยู่อย่างนั้นด้วยอาการเหม่อลอยจนเริ่มเป็นห่วง

          “ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย? มันได้ทำอะไรคุณหรือเปล่า”

 

 

          ทำสิ...ทำมากด้วย...

 

 

          ดีโอไม่ยอมตอบคำถามดังกล่าวเพราะกำลังโลดแล่นอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองกับสถานการ์ที่เพิ่งได้เจอ แรกสุดที่โรงพยาบาลเขาก็กลัวแต่เมื่อครู่เขาเพิ่งจะได้เจอคู่แท้ การพบกันที่เห็นแก่ตัวทำให้เจ้าชายน้อยเริ่มโกรธ สามารถมองเห็นและสัมผัสเขาได้แต่ไม่ยอมให้เขาได้เห็นเลยแม้แต่ปลายเล็บถึงจะ ไม่ได้ยินเสียงพูด ไม่ได้สัมผัส ไม่สามารถมองเห็น แต่ก็มีบางอย่างที่คุ้นบางอย่างที่ยังนึกไม่ออกว่าอะไร...

          “เดี๋ยวผมไปดูในห้องให้นะคุณจะได้กลับไปนอน”

          “เรา...”ดีโอเอ่ยขัดขึ้นขณะที่หมอปาร์คกำลังจะเดินไปที่ประตู

          “...”

          “...ขอนอนด้วยได้มั้ย”

          คำพูดที่กลั่นออกมายากที่สุดได้เอ่ยออกมาด้วยความยากลำบากที่สุดในชีวิต ไม่เคยและไม่คิดทำหลายสิ่งหลายอย่างเมื่อตอนอยู่ควิ้นต์แต่เมื่อมาที่นี่เขาดันทำสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำกับชานยอลทุกวี่ทุกวัน

          “แค่นอนอย่างเดียวเหรอ?”

          “อ๊า! คุณ...”หมอนใบโตในมือของเจ้าชายน้อยพุ่งเข้าใส่หน้าชานยอลเป็นอีกรอบของวันเมื่อพูดจาไม่เข้าหู

          “เราอยากนอนบนเตียง”

          “ก็นอนสิไม่ได้หวงสักหน่อย”

          ชานยอลปีนขึ้นเตียงไปตบที่นอนปุ๊ ๆ รอให้อีกฝ่ายขึ้นมานอนใกล้ ๆ ดีโอจึงงับริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่น เขาไม่เคยนอนร่วมเตียงกับใครที่เอ่ยไปก็เพราะอยากให้ชานยอลไปนอนที่โซฟาเดี่ยวข้างต่างหาก แต่คุณหมอก็ทำไขสือไม่เดินตามเกมหน้าตาเฉย จึงจำใจต้องทำตามสถานการณ์ในตอนนี้ไปก่อนเพราะไม่กล้าจะเอ่ยปากร้องขอชานยอลไปมากกว่านี้

          “อะไรอ่ะคุณ?”

          “ห้ามเกินเขต”

          “นี่มันเตียงผม...”

          “เตียงทรอย”

          “...!!!

          สงครามเล็ก ๆ ก่อตัวขึ้นระหว่างคน(?)สองคนเมื่อดีโอใช้หมอนข้างวางเป็นเขตแดนตรงกลางเตียงและผลักชานยอลให้ถอยออกห่างเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายอยู่เกินเขตเข้ามาค่อนข้างเยอะ

          “เรามีเวทมนตร์นะถ้าคุณไม่ลืม”ดีโอทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้ชานยอลก่อนจะยกผ้าห่มขึ้นคลุมศีรษะจนมิดขณะเอ่ยบอกข้อความเชิงตักเตือนกับคนที่เพิ่งจะให้ความช่วยเหลือ

ชานยอลยู่หน้าใส่คนตัวเล็กไปนิดหน่อยก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้และทิ้งตัวลงเตียงอย่างแรงเหมือนเด็กเอาแต่ใจเมื่อเจอคนที่นอกจากจะไม่เคยสนใจเขาซ้ำยังเมินกันจนสุดทาง ไม่เคยรู้สึกเลยว่าความหล่อของตัวเองที่มีมันจะไม่มีประโยชน์แต่ดีโอก็มาทำให้เขารู้สึกว่าใบหน้าที่พระเจ้าบรรจงสร้างให้นั้นไม่มีความหมายอะไรเลย

 

 

 

          แสงแดดย่ำสิบโมงสาดส่องผ่านผ้าม่านขาวสะอาดตาเข้ามาสู่ห้องนอนสี่เหลี่ยมที่มีสองร่างนอนผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมออยู่บนเตียง ร่างเล็กนอนหนุนแขนของคุณหมอที่กำลังโอบกอดอีกฝ่ายเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขตกั้นล่วงลงไปอยู่บนพื้นห้องนอนแน่นิ่งไม่กลิ้งไปไหนตั้งแต่ก่อนตะวันจะโผล่พ้นขอบฟ้าเพื่อบอกเวลาของวันใหม่

          “โอ้ยเหนื่อยโว้ยยยยยย~

          หลังผลักบานประตูเข้ามาทรอยก็ยืนนิ่งหาวค้างเมื่อเห็นภาพของเพื่อนหมอกำลังนอนกกกกอดร่างเล็กนุ่มนิ่มของคนที่เจ้าตัวชอบเรียกว่าคนไข้ ๆ เอาไว้แนบกาย เพิ่งจะออกเวรมาก็ดิ่งกลับบ้านในทันทีเพราะเห็นข้อความที่ชานยอลส่งมาบอกว่าให้กลับมาอยู่เป็นเพื่อนดีโอเนื่องจากคุณหมอต้องเข้าเวรกลางคืนทั้งที่จริง ๆ กะจะนอนสักงีบที่โรงพักแต่ก็ไม่ได้...

          “เออจ่ะ! ไอเหี้ยหมอ!

          “...!

ชานยอลเปิดเปลือกตาขึ้นหลังจากได้ยินเสียงเพื่อนสนิทที่โวยวายตั้งแต่เช้าด้วยอาการงัวเงียขั้นสุด

“จะทำอะไรกันก็ไปเตียงตัวเองดิวะ”

“อื้ม~

“ชู่~

ชานยอลยกมือขึ้นแตะริมฝีปากพร้อมส่งเสียงปรามทรอยเมื่อร่างเล็กในอ้อมแขนกำลังจะรู้สึกตัว ดีโอยกมือขึ้นขยี้ตาไปมาด้วยอาการงัวเงียไม่ต่างกันก่อนเปลือกตาหนักอึ้งจะเปิดรับแสงแดดยามเช้า(?)ที่ส่องกระทบนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน

 

 

...ยิ่งได้มองใกล้ ๆ ยิ่งสวย

 

 

ชานยอลใช้มือเกลี่ยปอยผมของคนในอ้อมกอดอย่างเบามือ ไม่คิดว่าตัวเองจะหลงคนตัวเล็กมากขนาดนี้ทำไมถึงไม่โกรธที่ดีโอพรากเอาลมหายใจของตนไปครั้งแล้วครั้งเล่า ต้องหยุดหายใจเพราะใบหน้าที่ชวนหลงใหลนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน...

“...!!!

Good morning darling

ยกมือผลักร่างสูงของชานยอลจนสุดแรงหลังม่านตาปรับโฟกัสให้สามารถมองเห็นคนที่กำลังกอดเขาเอาไว้แน่น ร่างของนายแพทย์เกือบจะล่วงลงไปกองอยู่ที่พื้นแต่ดีที่หาที่ยึดเอาไว้ได้เสียก่อน

“ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ”

ทรอยยืนขำชานยอลอย่างออกรสออกชาติ ต้องขอยืนยันคำเดินเลยว่าเขาชอบดีโอเพราะดีโอเขาถึงได้เห็นเพื่อนหมอจอมเจ้าชู้ล้มทิ่มไม่เป็นท่าอยู่เสมอ

“เดี๋ยวสิคุณ...อ๊า!

หมอนข้างที่พื้นลอยขึ้นฟาดก้านคอของชานยอลเมื่อเจ้าตัวรีบรุดมาคว้าเอาข้อมือเล็กโดยไม่ได้รับอนุญาต ดีโอเดินหัวติดไฟชนทรอยออกไปจากห้องนอนของสองเพื่อนในทันทีหลังได้ลงยืนพื้น

“ฮ่า ๆ แบบแกต้องดีโอว่ะเหมาะดี”

ทรอยทิ้งกระเป๋าลงข้างเตียงก่อนจะเอนตัวลงนอน เอ่ยบอกชานยอลอย่างชอบอกชอบใจขณะใส่ผ้าปิดตาเพื่อเตรียมพักผ่อนหลังจากออกสืบมาทั้งคืนทำให้รู้สึกเหนื่อยและปวดเมื่อยไปทั้งตัว

“ยิ่งกว่าเหมาะอีก...คิดว่าเจอแล้วว่ะ”

โทรศัพท์เครื่องใหญ่ถูกโยนลงบนแผ่นอกของเพื่อนนักสืบจนทรอยต้องลุกขึ้นมานั่งและเปิดเอาผ้าปิดตาออกเพื่อจะดูบางอย่างและเมื่อได้เห็นสิ่งที่ชานยอลเปิดค้างเอาไว้...

“จริงดิ?!



#OAOchansoo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,365 ความคิดเห็น

  1. #1343 Baby_5766 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 12:40
    ต้องใช่!!
    #1,343
    0
  2. #1306 - cherish 。 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 11:29
    พี่หมอปาร์คต้องเป็นเอ็กซ์ตร้าคนนั้นนะ เป็นคนอื่นไม่ด๊ายย y-y แต่ถ้าพี่เป็นจริงก็คือพี่แกไม่ใช่หมอละมะ นักแสดงแล้ว น้องมาเคาะห้องคือตีมึนจีเนียนใสซื่อเว่ออ... แต่แบบรู้อะไรกันคะ ขอน้องรู้ด้วย ปมเต็มไปหมดแล้วว5555555
    #1,306
    0
  3. #1296 น้องแป้น (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 18:12
    ชานยอลเป็นเอ็กซ์ตร้าชัวร์!! สารภาพมาว่าที่บุกเข้าไปขโมยจูบน้องก็คือตัวเองใช่มั้ยห๊า เจ้าเล่ห์นัก
    #1,296
    0
  4. #1285 s'yoonnm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:37
    ดูอะไรรร๊แงงง
    #1,285
    0
  5. #1284 s'yoonnm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 21:27
    พี่ชานอ่อนโยนหน๊อยยย
    #1,284
    0
  6. #1262 Riyachoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 15:12
    อิหมออย่าชวนโอกาส อย่าแกล้งน้องง
    #1,262
    0
  7. #1250 TIKIT (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 12:58
    คู้แท้~~~~
    #1,250
    0
  8. #1231 Hanami_jelly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 10:11
    ชานยอล ร้าย!!!!! 5555
    #1,231
    0
  9. #1194 สวัสดีพี่มาป่วน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2560 / 12:05
    เจ้ามนุดล่องหนนั่นนนน!!! บังอาจลักจูบรู้กชั้นสองครั้งแร้วนะะะะ แน่จิงโผล่มาาาาาา ตาปั้กก้อตาปั้กเหอะเด่ยวเจออออ!!!!! หวงรู้กกกก> #1,194
    0
  10. #1163 chicken (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 01:58
    ชานยอล ชานยอลแน่ๆ เพราะชานยอลเป็นพระเอก 55555 เป็นเอ็กซ์ตร้าเหมือนกันเหรอ ทำไมไม่บอกดีโอไปล่าาาาา
    #1,163
    0
  11. #1135 Monsday (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:32
    สองเพื่อนนี่มีความลับกันมาก อยากรู้แล้วค่า ส่วนคุณหมอนี่เป็นเอ็กตร้าที่มาขโมยจูบ ช่างร้ายกาจจริงๆ
    #1,135
    0
  12. #678 DDYO (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:47
    หมอปาร์คคนเจ้าเล่ห์ หมอปาร์คคือคู่แท้ของน้องใช่มั้ยยย ร้ายนะคะ ล่องหนไปแอบลวนลาม คนนิสัยไม่ดี! แต่ฟินมากอือออ น่ารักมากกกกก จะบ้าตายยยย
    #678
    0
  13. #506 SirimaHongngam (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 14:25
    ชานยอลคือคู่แท้คยองใช่ป่าววง><~
    #506
    0
  14. #319 bee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 02:22
    เจอคู่แท้แล้วแน่เลย อิอิ

    ร้ายนะคะพี่ชานแอบล่องหนไปจูบน้อง ทำเจ้าชายน้อยตกใจเสียขวัญหมดเลย ดีโอน่ารักเด็กน้อยมากตอนมาขอพี่ชานนอนด้วยนี่แบบ ฮืออ น่ารักอ่ะ ตอนแรกก้แบ่งอาณาเขตซะดิบดีตอนเช้านอนกอดกันซะงั้น เขินแรงงงง
    #319
    0
  15. #309 [SHF]S.B.M.L. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:17
    เอาแล้ววว เอกตร้าชานยอลอีกคน ขี้โกงไม่ยอมเปิดเผยตัวเอง
    #309
    0
  16. #300 Mys (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 02:43
    เอ๊กซ์ตร้าล่องหนที่มาลักจูบน้องก็คือชานยอลใช่มั้ยยยยย

    ต้องใช่สิ คู่แท้ดีโอจะเป็นคนอื่นไปได้ยังไง งื้อออออออ ><
    #300
    0
  17. #249 fah_tc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 23:02
    ชานยอลลลลแน่ๆที่ไปลักหลับดีโออ แหม่ๆ ร้ายนะคะ เป็นคู่แท้กันด้วยยยย อื้ออ...


    เค้าเจออะไรกันนนนนน ?
    #249
    0
  18. #248 killerbook (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 12:18
    ชานยอลแกแอบเข้าไปจูบยองจูวของฉันแน่ๆ อย่ามาตีเนียนอ่านมาถึงตอนนี้ก็ยังสงสัยไม่หายอยู่ดีว่าชานยอลมันใช่มนุษย์รึเปล่า แล้วใครจะมาเป็นคนช่วยพี่สาวของจูว แต่แบบอาจเป็นชานยอลแต่พิชานไม่ใช่ผญไง
    #248
    0
  19. #247 Tannysoo2812 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 20:26
    งื้อค้างงงงง เขาเจอไรอ่า
    #247
    0
  20. #246 KaBo_MILD (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 10:05
    อะไรกันนนนนนนน เจออะไร ใครจูบเจ้าชายฉัน บังอาจ - - ตอนแรกคิดว่าเซนไม่สิรายนั้นจูบไปแล้วช็อด.. ชานยอลหรอไม่ใช่ม้าง.. แล้วใคร!!! ฉันจะให้พี่ชานจูบดีโอได้แค่คนเดียว บังอาจนัก..
    #246
    0
  21. #245 DyoCP ♥ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:08
    ชานใช่มั๊ยอ่ะ ใช่มั๊ยๆๆๆๆๆ งื้อออ เป็นชานนะนะนะ
    #245
    0
  22. #244 Action!! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 22:08
    ชานยอลใช่มั๊ย??????????????? ต้องใช่แน่ๆอะ
    #244
    0
  23. #243 pandaapink (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 20:36
    อิพี่แกล้งน้องใช่ไหมเนี้ยยย
    #243
    0
  24. #242 pornthipchaisit9 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 19:35
    พี่ชานใช่มั๊ยที่ล่องหนไปจูบเจ้าชายน้อยอ่ะ
    #242
    0
  25. #241 pornthipchaisit9 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 19:35
    พี่ชานใช่มั๊ยที่ล่องหนไปจูบเจ้าชายน้อยอ่ะ
    #241
    0