My Bodyguard คุณหนูตัวร้ายกับบอดีการ์ด [-END-]

ตอนที่ 5 : My Bodyguard :: Episode 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 เม.ย. 58


 

EPISODE 4

            หลังจากเลิกซ้อมการแสดงในวันงานประมูลเพชรมูลค่าร้อยล้านเสร็จ   ฉันก็มาเดินดูซื้อของเพลินๆ ที่ห้างสรรพสินค้าชั้นนำอย่าง  sm mall  ยังไงล่ะ  ยิ่งในวันนี้เป็นวันหยุด ผู้คนเดินพลุกพล่านไปมา ทำให้ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้คึกคักเป็นพิเศษ

 

            ควอน ยูริ เดินดูสินค้าจากร้านต่างๆ อย่างเพลิดเพลิน  เนื่องจากวันนี้เธอมาเดินห้างคนเดียว ส่วนยุนอาก็ต้องรีบกลับบ้าน เห็นว่าทางผู้ใหญ่ของฝ่ายชายได้มาพบปะถึงที่บ้านทันที   ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันนะ  นายมาร์คเพียบพร้อมขนาดนั้น ไม่ได้ดูเลวร้ายอะไร (ยกเว้นนิสัยเผด็จการอย่างเดียว) ที่ดูจะต่างจากยัยยุนอย่างสิ้นเชิง ที่ไม่ชอบให้ใครมาบังคับหรือเผด็จการ  แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ...เกลียดคนเช่นไร ย่อมเจอคนเช่นนั้น...

 

            แบรนด์กระเป๋าคอลเล็กชั่นใหม่ล่าสุดยี่ห้าหลุยส์  วิตตองรวมถึงรองเท้าแบรนด์ดังๆ อีกมากมายวางเรียงอยู่หน้าร้านที่ขายสินค้านำเข้าจากฝรั่งเศสและอิตาลี  ทำให้ดึงความสนใจจากฉันได้มากเลยล่ะ  ถึงแม้ฉันจะออกห้าวๆ ลุยๆ แบบพวกผู้ชายมาเฟีย  แต่ฉันก็มีความเป็นผู้หญิงอยู่เหมือนกันนะ

 

            “สนใจแบรนด์ไหนเชิญเลือกได้เลยนะคะคุณลูกค้า  ตอนนี้ทางร้านมีแบรนด์สินค้าที่เพิ่งเข้ามาใหม่ ลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ” พนักงานสาวกล่าวต้อนรับหญิงสาว

 

            “ฉันขอดูกระเป๋าหลุยส์ วิตตองได้ไหมคะ”  ยูริกล่าวอย่างสนใจ  แล้วรับกระเป๋าจากพนักงานสาวมาพินิจดู  “ตกลงฉันเอาใบนึงค่ะ”

 

            “เชิญรอสักครู่นะคะ”

 

            หลังจากจ่ายเงินเสร็จ หญิงสาวคิดว่าจะเดินไปดูชุดสำหรับใส่ไปงานต่างๆ ในห้องเสื้อสุดหรูแห่งหนึ่ง

 

            ชุดเดรสสีชมพูอมม่วงแสนสวยตัวหนึ่งเตะตาหญิงสาวเข้าพอดี  ยูริอดไม่ได้ที่จะต้องลองสวมมัน  เธอเดินเข้าไปลองเสื้อในห้องลองเสื้อของทางร้าน  หญิงสาวที่อยู่ในชุดชั้นในสีดำสุดเซ็กซี่ กำลังเอาชุดเดรสทาบตัวแล้วหมุนตัว เพื่อวัดความพอดีกับลำตัวของเธอ  แต่ก็มีเสียงมาขัดจังหวะจนได้

 

            ...มีผู้ชายเข้ามาในห้องนี้ ขณะที่เธอกำลังเปลี่ยนเสื้อ!...

 

            ฉันรีบตั้งสติก่อนจะรวบรวมเสื้อผ้าทั้งหมดมาใส่ แต่ก็ถูกผู้ชายคนนั้นที่ฉันคุ้นหน้าแย่งมันไปก่อน  ปาร์ค  ชานยอล’  นี่เขาตามฉันมาถึงห้องลองเสื้อในสภาพที่ฉันกำลังวาบหวิวขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

 

            “นี่นาย...ตามฉันมาถึงในนี้เลยหรอ”  ฉันถามเขา  แต่เขาก็ไม่ยอมตอบคำถามของฉัน แต่เอามือมาปิดปากห้ามฉันไว้แทน

 

            “ชานยอลคะ...ชานยอล  คุณอยู่ไหนเอ่ย”  เสียงผู้หญิงหวานๆ ดังเล็ดลอดเข้ามาในห้อง ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะว่าพ่อมาเฟียอย่างหมอนี่กำลังหนีอะไรมา

 

            ฉันสลัดตัวเองออกจากเขา หลังจากที่เสียงของผู้หญิงคนนั้นค่อยๆ หายไปเรื่อยๆ แล้วถามเขาอย่างสงสัย (ทั้งที่สายตาของเขามองฉันเหมือนอยากจะมาขย้ำฉันทั้งตัว)

 

            “ถ้าฉันไม่มาที่นี่ก็คงไม่รู้ว่าว่าที่คู่หมั้นมาเดินเลือกซื้อของที่นี่”

 

            “แล้วยังไงฉันจะไปไหนต้องรายงานให้นายทราบด้วยหรือไง?” ฉันย้อมถามเขากลับ

 

            “ฟังนะ...ตอนนี้เธอต้องช่วยฉันก่อน เข้าใจหรือเปล่า” ชานยอลกล่าวกับฉัน

 

            “เรื่องอะไรที่ฉันต้องช่วยนาย  นายหนีแม่นั่นมาล่ะสิ...สมน้ำหน้า  เนี่ยนะหรอผู้ชายที่พ่อกับแม่ฉันหมั้นหมายไว้ให้น่ะ นิสัยเจ้าชู้ซะไม่มี”

 

            “ถ้าเธอยังปากดีแบบนี้  ฉันจะจูบเธอจริงๆ ด้วย” เขาขู่ฉัน  แต่คนอย่างควอน  ยูริไม่ยอมให้ใครมาข่มขู่หรือกดดันฝ่ายเดียวหรอก

 

            “ทำอย่างกะว่าฉันกลัวนายงั้นแหละ  แล้วก็ไม่ต้องมามองรูปร่างฉันด้วย”

 

            ฉันกำลังจะหยิบเสื้อผ้าที่แขวนอยู่ในราวขึ้นมาสวม  แต่ท่อนแขนของใครบางคนก็มาขวางกั้นฉันไว้ทั้งสองข้าง  พร้อมทั้งล็อกประตูห้องแต่งตัวไว้ด้วย 

 

            “บังเอิญว่าฉันไม่ชอบให้ใครมาท้าเหมือนกัน  โดยเฉพาะผู้หญิงที่ชอบยั่วยุ” เขายิ้มที่มุมปาก  พร้อมกับโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ หญิงสาวแล้วกระซิบ

 

            “เพราะถ้าหากผู้หญิงคนไหนแสบซ่านัก  ฉันมักจะทำตามสัญชาติญาณดิบของตัวเองเสมอ”

 

            “นาย...ฉันจะแต่งตัว  ออกไปเลย ถ้าใครมาเห็นเขาจะเข้าใจผิดได้”

 

            “ก็ให้เข้าใจไปสิ  หนังสือพิมพ์ทุกฉบับลงข่าวฉันกับเธอหมดแล้ว คนอื่นจะมองว่าเราเป็นอะไรกันก็ไม่แปลก”  ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดอะไรต่อ  เขาก็โน้มริมฝีปากของเขาเข้าประกบกับริมฝีปากของฉัน  แต่คนอย่างฉันก็ยังไม่ประสีประสากับเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่  ต่างจากหมอนี่...ที่ดูเหมือนจะมีชั้นเชิงมากกว่า  รสจูบบดขยี้เบาๆ ของเขาก็แทบเผาฉันให้ละลายทั้งเป็น หรืออาจจะทำให้ฉันเข่าอ่อนได้เลย ถ้าหากเขาไม่เว้นจังหวะให้ฉันหายใจ... 

 

            ฉันไม่สามารถสะบัดตัวให้หนีไปได้เลย  ไม่รู้ว่าเพราะรสจูบของเขาที่หวานล้ำหรือตัวฉันที่ไม่สามารถต่อต้านผู้ชายคนนี้ได้ เพราะบอกแล้วไงว่าฉันไม่เคยโดนใครจูบ

 

            เนิ่นกว่าที่เขาจะปล่อยให้ริมฝีปากของฉันเป็นอิสระ  ฉันยืนหอบหายใจเหมือนลูกกวางโดนราชสีห์ขย้ำจนสิ้นใจแล้ว  ราชสีห์อย่างเขาก็ยิ้มอย่างผู้ชนะที่เปลี่ยนฉันให้เป็นลูกกวางได้สินะ  แต่คนอย่างยูริไม่ยอมใครอยู่แล้ว  ทุกคนก็รู้หนิ

 

            “ผู้หญิงดื้อๆ แบบนี้ฉันปราบมาเยอะแล้ว  แต่แบบเธอ...ฉันคงต้องให้บทเรียนเยอะหน่อยแล้วล่ะ”

 

          เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ต่อว่าหรือด่ากลับให้สาแก่ใจ  แต่ดันเปิดประตูออกเบาๆ แล้วเดินออกไป เมื่อคู่ขาที่เดินมาช้อปปิ้งด้วยกันวันนี้เดินหนีไปทางอื่นแล้วน่ะสิ

 

            “ชานยอลคะ  คุณหายไปไหนมาตั้งนานคะจูยอนตามหาคุณตั้งนาน”  ว่าที่คู่ขาของเขาเดินมาคล้องแขนเขาไว้เหมือนกับแสดงความเป็นเจ้าของ

 

            “อ๋อ...ผมไปเข้าห้องน้ำมาน่ะ” ชานยอลตอบโกหกหล่อนไป

 

            “อะไรนะคะ  คุณพ่อคุณแม่จะให้ยุนไปอยู่ที่ฟาร์มต่างจังหวัดกับนายมาร์คเหรอคะ” ยุนอาร้องถาม  เมื่อคุณพ่อของเธอคุยเรื่องนี้กับเธอว่าต้องการให้เธอมีเวลาทำความรู้จักกับมาร์คให้มากกว่านี้

 

            “ใช่   พ่อกับแม่วางแผนไว้ว่าจะให้ลูกไปช่วงปิดเทอมปลายภาคนี้ แล้วห้ามขัดด้วยนะจ๊ะ” คุณแม่กล่าวอย่างอารมณ์ดีร่วมไปกับคุณพ่อ  คงจะมีแต่ยุนอาที่กำลังหัวเสียเรื่องคลุมถุงชนนี่สิ

 

            “ค่ะ  ยุนขัดพ่อกับแม่ไม่ได้อยู่แล้วหนิ  แต่ยุนขออะไรอย่างนึงนะคะ” ยุนอามีข้อต่อรอง

 

            “ว่าไงจ๊ะลูกรัก” คุณแม่วางมือจากหนังสือพิมพ์แล้วถาม  “หลังจากสอบเสร็จหนูจะไปปาร์ตี้กับกลุ่มเพื่อนก่อนจะไปฟาร์มกับนายมาร์ค ได้มั้ยคะ”

 

            “ก็ได้  แต่อย่าเมาแอ๋กลับมาบ้านล่ะ” คุณพ่อวางมือจากแก้วน้ำชาแล้วเดินออกไปจากห้องทำงาน

 

            มหาวิทยาลัยโซล อินเตอร์เนชั่นแนล 

มหาวิทยาลัยชื่อดังอันดับต้นๆ ของเกาหลีใต้  แหล่งสังคมไฮโซที่รวมนักเรียนไฮโซไว้ร้อยเปอร์เซนต์  มีหลายคณะหลายสาขาให้นักเรียนได้เลือกเรียนทุกสาขาวิชาอีกด้วย

 

ยุนอาเป็นนักศึกษาประจำคณะนิเทศศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง เนื่องจากวันนี้เธอมีสอบปลายภาคช่วงเช้า  เลยทำให้จิตใจห่อเหี่ยวปนดีใจผสมกัน  เนื่องจากว่าสอบเสร็จเธอก็นัดไปปาร์ตี้กับยูริและผองเพื่อนจำนวนหนึ่ง  แต่ช่วงปิดเทอมแปดอาทิตย์เธอก็ต้องไปอยู่ที่ฟาร์มของมาร์คตามคำสั่งของพ่อกับแม่

 

“ว่าไงจ๊ะแม่เสือสาว  ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ”  ยูริที่เพิ่งสอบเสร็จ เดินเข้ามาหายุนอาที่กำลังนั่งอยู่ใต้ต้นมะม่วงของคณะแพทยศาสตร์ที่ยูริเรียนอยู่

 

“ก็มานั่งรอแกนั่นแหละ  แล้วนี่จะไปกันได้ยัง”

 

“เราสองคนไปรอพี่เจสสิก้าที่ตึกบริหารธุรกิจดีกว่า”

 

พี่เจสสิก้าที่ยูริพูดถึงเป็นลูกพี่ลูกน้องกับยูรินั่นเองค่ะ  เธอกับครอบครัวของเธอมีร้านอาหารอเมริกันเป็นธุรกิจของครอบครัว  ดังนั้นเธอจึงเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจเพื่อสานต่อกิจการของครอบครัวนั่นเอง

 

ทั้งยูริและยุนอาอายุน้อยกว่าเจสสิก้าเพียงแค่ปีเดียว  ปีนี้จึงเป็นปีสุดท้ายที่เจสสิก้าจะเรียนจบคณะบริหารธุรกิจก่อนจะไปบริหารกิจการของครอบครัวเธอ

 

“เราสองคนนี่มาช้าจังเลยนะ  เดี๋ยวพี่ก็ไม่ไปด้วยหรอก” พี่เจสสิก้ากล่าวงอนๆ  ยูริจึงต้องแกล้งง้อลูกพี่ลูกน้องของเธอหน่อย

 

“เอาน่ะเจ๊สิก้า  ยังดีกว่าพวกหนูสองคนไม่มานะ  เราไปกันเถอะค่ะ”

 

J Club

 

คลับแห่งนี้ตั้งอยู่ใจกล่างกรุงโซลแถวๆ ย่านเมียงดง ครึกครื้นไปด้วยเสียงดนตรีสุดเมามันส์ เหล่าบรรดาขาแดนซ์นักดริ๊งก์ทั้งหลาย มักจะมาท่องเที่ยวที่นี่ยามค่ำคืน จนเรียกได้ว่าเจคลับเป็นสีสันยามค่ำคืนของเหล่าวัยรุ่นกระเป๋าหนักทั้งนั้นเลยล่ะ

 

ยุนอากับเจสสิก้าและยูรินั่งอยู่โซนวีไอพีของคลับแห่งนี้  เพราะยุนอาเป็นสมาชิกของที่นี่ยังไงล่ะ  วันนี้เธอแต่งตัวด้วยชุดเดรสรัดรูปเกาะอกสีดำ เผยให้เห็นร่องอกนิดๆ ผิวขาวเนียนตัดกับชุดสีดำสุดเซ็กซี่และใบหน้าที่เติมด้วยเครื่องสำอางแบบไม่จัดมากนัก  สามารถสะกดสายตาชายหนุ่มทุกคนให้หยุดอยู่ที่เธอกับยูริได้เลยล่ะ

 

ส่วนยูริ รายนี้ไม่ต้องบอกหรอกนะ ชุดที่ใส่เป็นแบบชุดออกงานราตรีแบบสาววัยรุ่น เป็นชุดราตรีสั้น บ่าเฉียงสีแดงเพลิงสุดเซ็กซี่ กระโปรงสั้นเหนือเข่า  เผยให้เห็นเรียวขาสวยสุดเซ็กซี่  ทรงผมสีดำที่ถูกดัดเป็นลอนๆ มีโวลุ่มนิดๆ  ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด รวมกับอายไลน์เนอร์ที่กรีดบางๆ  แพขนตาหนางอนสวยที่ปัดขึ้น  แก้มที่ระเรื่อไปด้วยบลัชออนสีชมพู  คงไม่ต้องบอกว่าถึงแม้เธอจะเป็นลูกสาวมาเฟีย แต่ยูริก็เป็นคนรักสวยรักงามเหมือนกัน

 

ส่วนเจสสิก้า....

 

แต่งตัวมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยล่ะ  รายนี้นะจริงๆ ไม่อยากมาด้วยหรอกสถานที่อโคจรแบบนี้ไม่เหมาะกับเธอเลยสักนิด  เหมือนเธอต้องการจะไปบวชชีซะมากกว่ามาท่องเที่ยวแบบนี้อีก  แต่คุณแม่ของยูริบอกว่าถ้าไม่ให้เจสสิก้ามาด้วย ก็ไม่ให้ยูริมาเช่นกัน และอีกเหตุผลคือ...เรานั่งรถที่เจสสิก้าเป็นคนขับมาด้วย

 

“เดี๋ยวฉันไปสั่งเครื่องดื่มก่อนนะ” ฉันกล่าวกับเจสสิก้าและยูริ  ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมด้วยแอลกอฮอล์กลิ่นแรงๆ แก้วหนึ่ง  จนยัยยูริกับพี่เจสสิก้าต้องเอามือปิดปากเพราะกลิ่นของมันแรงมากๆ

 

“นี่แอลกอฮอล์ผสมขี้จิ้งจกเหรอยุน  เหม็นมากเลยนะเนี่ย”

 

“ไวน์ขาวผสมบาร์คาดี้รสมะนาวต่างหากล่ะ  กลิ่นแรงๆ รสชาติแรงๆ แบบนี้อาจจะทำให้ฉันลืมความเครียดไปบ้างก็ได้”  ยุนอากระดกหมดแก้วเดียวรวด  ไวน์แดงที่เธอสั่งมากินหลายๆ ขวดพร้อมกับยูริ  (ส่วนเจสสิก้ากินน้ำผลไม้)  จนทำให้ตอนนี้ทั้งสองเริ่มมึนเมากันบ้างเล็กน้อย

 

“ฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ”

 

“พี่ไปเป็นเพื่อนยุนดีกว่ามั้ย” เจสสิก้า

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ยุนไหว พี่เจสอยู่กับยูลเถอะค่ะ รายนั้นคงไม่ไหวเหมือนกัน”

 

หน้าห้องน้ำหญิง  ยุนอาเดินออกมาด้วยอาการเดินโซซัดโซเซเหนื่อยอ่อน จนกระทั่งเดินชนกับใคนคนหนึ่งเข้า

 

“ขอโทษค่ะ” ยุนอาพยายามยันตัวเองขึ้น แล้วสบตากับคู่กรณี เธอจึงสร่างเมาทันที

 

“นายมาร์ค”

 

“ยัยกวาง”

 

ยุนอาพยายามยันสติตัวเองให้อยู่ก่อนจะล้มทรุดฮวบกับพื้น แต่สองแขนของมาร์คก็ประคองเธอไว้ไม่ให้ล้ม  ดูสภาพเธอตอนนี้สิ แต่งตัวก็ล่อแหลมแถมยังเมาแอ๋ขนาดนี้อีก  ขืนให้เดินกลับเองเดี๋ยวก็โดนไอ้หื่นกามลวนลามจนได้

 

ว่าแล้วเขาก็ประคองพาเธอไปจนเจอโต๊ะที่ยูริกับหญิงสาวอีกคนนั่งอยู่พร้อมกัน   มาร์คจึงพายุนอาที่กำลังเมาไปหาสองคนนั้น

 

“ขอบใจนายมากนะ  แต่ฉันว่านายเป็นคู่หมั้นกับยุน นายไปส่งเพื่อนฉันที่บ้านเถอะ...ตอนนี้ฉันเองก็เริ่มจะไม่ไหวแล้ว คงต้องขอกลับก่อนล่ะนะ”

 

และแล้วผมก็ต้องพายัยเหม่งมาส่งที่บ้านจนได้!

 

คุณอาทั้งสองถามผมใหญ่เลยว่าทำไมยุนอาถึงกลับมากับผมได้ แล้วทำไมถึงมีสภาพแบบนี้ ผมจึงเล่าไปตามที่ผมรู้เท่านั้นเอง

 

หลังจากนั้นคุณอาทั้งสองก็ขอให้ผมนอนค้างที่บ้านนี้ เนื่องจากตอนนี้ดึกมากแล้วท่านทั้งสองกลัวจะเกิดอุบัติเหตุกับผม ประกอบกับพรุ่งนี้ผมต้องพายุนอาไปเที่ยวที่ฟาร์มและรีสอร์ตด้วย ก็เลยไม่อยากให้ผมเสียเวลาเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านผมกับบ้านเธอ

 

ตอนเช้าของวันต่อมา 

 

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงียสุดๆ รู้สึกหนักหัวตุ้บๆ เหมือนมีค้อนปอนด์ใหญ่ๆ มาทุบหัวหลายรอบ  ฉันพยายามดึงตัวเองลุกขึ้นจากที่นอน คงเพราะเมื่อฉันปาร์ตี้กับยูริและพี่เจสสิก้า เลยดื่มไปหลายแก้ว ทำให้ตื่นมามีสภาพไม่ต่างกับศพลอยน้ำทุเรศๆ เพราะผมฉันทั้งยุ่งเหยิงในชุดเสื้อกล้ามสีขาว  ตาลึกโหลเหมือนหมีแพนด้า

 

ฉันพยายามนึกถึงและปะติดปะต่อเหตุการณ์ต่างๆ เข้าด้วยกัน  เมื่อคืนฉันเดินโซซัดโซเซไปเข้าห้องน้ำ  ในขณะที่พี่เจสสิก้าอยู่กับยัยยูล แล้วก็มีคนประคองฉันแล้วหลังจากนั้น ก็...

 

สภาพของฉันในตอนนี้มีแค่เสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นที่ปกปิดร่างกายเท่านั้น  แล้วเมื่อคืน...ใครมาส่งฉันกันล่ะ?  พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนฉันก็จำได้แล้วว่าใครเป็นคนมาส่งฉันที่นี่  แต่พอมองสภาพรอบๆ ตัว ปรากฏว่าที่นี่คือบ้านของฉันเอง  แสดงว่าไม่มีอะไรเสียหายเกิดขึ้น

 

“สภาพฉันยังอยู่ครบ  เวอร์จิ้นยังไม่เสียไป” ยุนอายิ้มออกมา  เพราะเธอคิดว่าเมื่อคืนหลังจากที่เธอเมาจะมีใครมาลวนลามเธอเสียแล้ว

 

“คุณหนูคะ  คุณท่านทั้งสองเรียกไปรับประทานอาหารค่ะ” เสียงคุณป้าแม่บ้านประจำ เรียกฉันให้ตื่นจากความคิด ก่อนจะตะโกนกลับไป

 

“ค่ะป้า  ยุนขอเวลาสิบนาที แปรงฟันก่อนนะคะ”

 

หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จ ยุนอาก็เดินลงมารับประทานอาหารพร้อมกับคุณพ่อคุณแม่ที่นั่งรอสีหน้าระรื่นตรงโต๊ะรับประทานอาหาร

 

“แปลกจัง วันนี้พ่อกับแม่รอกินข้าวพร้อมหนู”

 

“แน่นอนสิจ๊ะลูก  ก็วันนี้ลูกแม่ต้องไปพักผ่อนนี่จ๊ะ”

 

“พักผ่อนหรอคะ” ยุนอาทวนคำ

 

“ลูกลืมไปแล้วหรือไง ว่าช่วงปิดเทอมจะไปเที่ยวสองต่อสองกับมาร์คที่ฟาร์มและรีสอร์ตแล้วมาร์คก็มารอรับลูกตั้งแต่เมื่อคืนเลยนะ” คุณแม่

 

“อะไรนะคะ  มารอตั้งแต่เมื่อคืน” ยุนอาตกใจ

 

“ก็เมื่อคืนแกเมาสภาพดูไม่ได้  ตามาร์คก็เลยมาส่งแก พ่อกับแม่ก็เลยให้พักที่นี่ซะเลย”

 

ผู้ชายคนที่คุณพ่อคุณแม่กำลังเอ่ยถึง เดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร คุณพ่อคุณแม่จึงชวนเขาคุยเรื่องงานหมั้นและเรื่องสัพเพเหระ  ส่วนสัมภาระของฉัน...คุณแม่ก็ให้เด็กรับใช้จัดเตรียมไว้ให้หมดเลย

 

...เหมือนเตรียมการกันมาเลย...

 

แล้วนี่ถ้าหากฉันต้องไปอยู่กับเขาที่ฟาร์มระหว่างปิดภาคเรียน ผู้หญิงของเขาที่นั่นคงไม่รุมตบฉันก่อนนะ

 

“ยุนไปก่อนนะคะพ่อแม่  ขากลับจะซื้อขนมอร่อยๆ มาฝากค่ะ” ยุนอาไหว้คุณพ่อคุณแม่ก่อนจะเดินไปขึ้นรถเมอร์เซเดสสุดหรูของมาร์คที่เพิ่งขับออกมาจากลานจอดรถ แล้วมุ่งหน้าสู่อินชอนทันที


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

335 ความคิดเห็น

  1. #313 Kwon Yuri Sowon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 20:27
    เอิ่ม ชานยูลเบาๆ กันหน่อยก็ดีนะ5555 ส่วนมาร์คยุนชอบอ่ะ พ่อแม่รู้เห้นกันด้วย อยู่ให้ได้นะยุนเพื่อพ่อแม่5555
    #313
    0
  2. #264 เสี่ยหมี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2559 / 03:24
    อิยอล คือแบบ หล่อนร้ายมากย่ะ ส่วนยุนลองไปอยู่ก่อน เผลอๆจะติดใจไม่อยากกลับโซลอีก
    #264
    0
  3. #214 ไข่มุกของอี้ฝานน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 15:58
    ยอลลล แกมันร้ายยยย
    #214
    0
  4. #194 tirada stang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 20:47
    ยนไปอยู่กับมาร์คจะเป็นไงต่อนะ
    #194
    0
  5. #107 padzy fany bf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2558 / 23:57
    มาร์ตยุนน่ารักอะ อ่านเเล้วยิ้ม
    #107
    0
  6. #87 tiffany (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 23:25
    ชอบเรื่องนี้😁😁😁
    #87
    0
  7. #79 ตัวนิ่ม ตัวนิ่ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:42
    ชอบๆฮุนฟานี tangahonim@hotmail.com
    #79
    0
  8. #78 ตัวนิ่ม ตัวนิ่ม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 22:42
    ชอบๆฮุนฟานี tangahonim@hotmail.com
    #78
    0
  9. #56 sweetie_fon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 11:35
    ยุนแกต้องยุให้ได้นะ เพื่อพ่อแม่5555 ยอลทำกับยูลมากไปม้ายยยยย น่ารักค่ะ
    #56
    0
  10. #41 Sulli Yoonny SM (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 21:29
    สองเดือนนี่ยุนอยู่ให้ได้นะ
    รอนะค่ะ
    #41
    0
  11. #40 yoonaddict (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 16:47
    มาร์คยุนไปอยู่ด้วยกันที่ฟาร์ม อร๊ายยย รอฟิน
    #40
    0
  12. #39 12exo9snsd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 14:37
    ยูลโดนขโมยจูบแรกสักแล้วว
    ยุนจะไปอยู่กับมาร์คตั้งสองเดือนจะอยู่ได้รึเปล่านะ55
    #39
    0
  13. #38 maylone (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 02:15
    อิมยุนอยู่กับมาร์คตั้ง2เดือนเดี๋ยวจะหวั่นไหว
    #38
    0
  14. #37 exo snsd (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 22:43
    เอิ่มมม ชานยอลคะเบาๆกะพี่ยูลหน่อยก็ได้ เพิ่งจูบแรกไม่ใช่หรอ 555555 อิมยุนจะไปอยู่ที่ฟาร์มของมาร์คตั้ง 2 เดือนเลยหรอ
    #37
    0