Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 4 : Walking Street

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,868
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    4 เม.ย. 56

3

Walking Street

ถนนคนเดิน

 

แย่ชะมัด ฉันดันลืมเอามือถือมา”

เขาพยายามเปลี่ยนเรื่องรอบที่สามล่ะ

ฉันอยากไปถนนคนเดิน!”

ไม่"

ทำไมละ!"

ฉันหันไปถาม แต่คราวนี้อีกฝ่ายไม่ยอมตอบอะไรทั้งนั้น แถมยังเดินนำไปทางอื่นที่ไม่ใช่ทางไปถนนคนเดินชื่อดังของพัทยาด้วย =_= ก็ได้ย่ะ! ถ้าไม่อยากให้ฉันเข้าไปนัก..

ฉันไปคนเดียวก็ได้!”

ฉันโพล่งขึ้นพลางสะบัดก้นเดินตรงไปยังทางเข้าถนนคนเดิน แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าไปเลย

อ๊ายยย"

ฉันร้องตกใจเมื่อถูกใครบางคนจับต้นแขนเอาไว้จากด้านหลัง

เธอจะไปเดินดูอะไร ที่นี่ไม่ใช่สวนสนุกนะ =_=”

รู้น่า!แต่นายไม่อยากเข้าเหรอ ฉันนึกว่าพวกผู้ชายน่าจะชอบซะอีก!”

ฉันเคยเดินเข้าไปแล้ว เฉยๆ มาก"

นั่นไงล่ะ! แต่ฉันยังไม่เคยนี่นา ไปกันเหอะ"

แล้วจะไปทำไม มันไม่มีอะไรหรอกน่า"

ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่เห็นต้องกลัวเลย >_<”

ฉันสาวเท้าตรงไปที่ถนนคนเดินแต่ตัวฉันไม่ได้ขยับไปข้างหน้าเลยสักนิดเลยอ่ะ

แพนเจีย ฉันไม่ได้ขออนุญาตแม่ของเธอเพื่อให้เธอมาที่แบบนี้นะ"

มันจะอะไรกันนักกันหนาเชียว! ฉันอยากไปเดินนี่นา ฉันอยากเห็น”

ดูตรงนี้ก็เห็นแล้ว"

ฉันหันไปมองที่ถนนคนเดิน ไม่เห็นจะเห็นอะไรเลยสักอย่างเลยจากที่ฉันยืนอยู่ มีแต่คนเดินผ่านเข้าไปกันเป็นสิบเป็นร้อย แล้วก็แสงจากป้ายไฟยาวสุดลูกหูลูกตาแค่เนี้ย

ไปเดินกันเถอะนะเซย์ T^T”

มันไม่มีอะไรน่าดูหรอก ฉันพูดจริงๆ"

เพราะนายเคยเข้าไปแล้วน่ะสิ อีกอย่าง...นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวของฉันที่จะได้ไปเดินถนนคนเดินก็ได้ นายก็รู้ว่าแม่ฉันโหดแค่ไหน ฉันก็แค่อยากเห็นว่าด้านในมันเป็นยังไงก็เท่านั้นเอง ถือซะว่าเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ให้เด็กน่าสงสารอย่างฉันสักครั้งเถอะนะ"

ฉันพล่ามยาวเหยียดแล้วก็ส่งแววตาอ้อนวอนให้เขาอย่างจริงจัง ฉันไม่ได้พูดเว่อร์ไปนะว่า นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้ไปเดินถนนคนเดิน ถ้าลองฉันมากับแม่สิ มีหรือท่านจะปล่อยฉันไป -_-; ดีนะที่ฉันแกล้งทำเป็นลืมโทรศัพท์มือถือทิ้งไว้ที่โต๊ะ แม่ก็เลยไม่มีโอกาสได้โทรมาเช็กว่าฉันอยู่ที่ไหน โฮะๆ แถมอีตาเซย์เดนดันลืมโทรศัพท์มือถือเอาไว้ที่ร้านอีก (จริงๆ) พวกผู้ใหญ่เลยไม่สามารถติดต่อเราได้แบบสมบูรณ์แบบ ฮ่า! ฉันรู้สึกเหมือนการผจญภัยเล็กๆ ของตัวเองกำลังจะได้เริ่มต้นขึ้น

ก็ได้ๆ ห้ามบอกแม่เธอล่ะว่าเรามาเดินถนนคนเดิน ตกลงมั้ย"

แน่นอน!”

ห้านาทีเท่านั้นนะ แค่พอให้เธอเห็นว่าอะไรเป็นอะไร"

งั้นก็เร็วๆ สิ นายเริ่มนับแล้วหรือยังละ"

ฉันเร่งแล้วก็เปลี่ยนเป็นลากเขาเข้าไปเดินถนนคนเดินอย่างไม่รีรอ หลังจากหนึ่งนาทีที่ฉันได้เข้าไปสัมผัสก็ค้นพบว่ามันไม่ได้แย่อย่างที่ใครต่อใครพูดสักหน่อย ตื่นตาดีออกจะตายไป! รู้สึกเหมือนอยู่ในงานคอสเพลย์ยังไงยังงั้น >O< ตั้งแต่นางพยาบาลยันเซเลอร์มูน สองฝากถนนอัดแน่นไปด้วยผับบาร์ที่ประดับประดาไปส่วนแสงไฟสีสดใสและสาวๆ หุ่นแซบเว่อร์

วันนี้เป็นวันหยุดด้วย คนเยอะเป็นบ้า ตามฉันไว้นะอย่าให้คลาดกัน"

จ้าๆ"

ฉันรับคำแต่สองตาก็กวาดไปตามรายถนนที่มีร้านขายของต่างๆ มีคนเดินถือป้ายอยู่ด้านหน้าผับบาร์ พยายามเชื้อเชิญให้ซื้อตั๋วเข้าไปดูโชว์แปลกๆ ที่ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง O_O; ฉันชักอยากจะเห็นกับตาแล้วสิ

เซย์...”

หายไปแล้ว =_=;;

ฉันมองซ้ายมองขวา พยายามยืดตัวขึ้นสูงเพื่อมองหาแผ่นหลังของอีตานั่น แต่ฉันก็ต้องผิดหวังเพราะตัวเองไม่ได้สูงพอจะเห็นอะไรได้ถนัดขึ้นสักนิด แล้วถนนคนเดินก็มีแต่ฝรั่งล่ำบึก ตัวสูงโย่งด้วยกันทั้งนั้นอ่ะ เหลือเชื่อจริงๆ ว่าฉันจะคลาดกับเขาทั้งที่หันหน้าไปมองที่อื่นแค่ไม่กี่วินาทีเองนะ T_T ฉันตัดสินใจแหวกผู้คนอันจอแจไปหยุดอยู่ที่ด้านข้างถนนแทน ถ้าเซย์เดนรู้ว่าคลาดกับฉันแล้วเขาคงรีบเดินกลับมาตรงนี้นั่นล่ะ

แอ๊ด!

ประตูผับที่อยู่ด้านหลังเปิดออก ผู้หญิงหน้าตากิ๊บเก๋พรุ่งพรวดออกมาด้วยความรีบร้อนจึงกระแทกเข้ากับฉันอย่างจังๆ

มายืนขวางอะไรตรงนี้!”

เอ่อ...ขอโทษค่ะ”

ฉันก้มหัวขอโทษโดยอัตโนมัติทั้งๆ ที่คิดว่าตัวเองไม่ใช่คนผิด

เอ้า ฉันให้!”

หา? O_O ฉันงงกับประโยคที่เธอพูด แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร เธอก็ยัดมงกุฎใส่หัวฉันพร้อมกับช่อกุหลาบอันเบ้ง

โชคดีล่ะ!”

ทั่กๆๆ

เธอพูดเสร็จก็โกยแนบหายไปกับฝูงผู้คนเลย ฉันยืนเอ๋ออยู่หลายวินาทีกับการกระทำของผู้หญิงคนนั้น มองช่อดอกไม้ในมืออย่างไม่เข้าใจ แล้วไหนจะมงกุฎเพชรเก๊บนหัวฉันอีก

อยู่นี้นี่เอง เจอตัวแล้ว"

หนีออกมาแบบนี้ได้ไง ตกลงกันไว้แล้วนี่!”

เอ่อ... -O-”

หมับ!

ผู้ชายตัวหนาสองคนว่าเสร็จก็คว้าแขนฉันไว้คนละข้าง จากนั้นก็หิ้วฉันเข้าไปข้างในผับทันที

อ๊ายยย ปล่อยนะ อะไรของพวกคุณเนี่ย ปล่อยยย!”

ฉันโวยวายขัดขืน แต่พี่บึ้กทั้งสองก็ไม่ฟังฉันเลย พวกเขาลากฉันไปกองรวมกับผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่มีมงกุฎและช่อกุหลาบแบบเดียวกับที่ฉันถืออยู่เป๊ะ

พวกพี่เข้าใจผิดแล้ว ฟังฉันก่อนนะคะ!”

ห้ามไปไหนอีก ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว!”

แต่ว่าฉันไม่ใช่...”

หุบปาก! ถ้าหายตัวไปอีกเป็นเรื่องแน่ -_-+”

แต่ว่า... TOT”

เดี๋ยวปั๊ด!”

ฉันกลืนคำพูดลงไปในคอเมื่อพี่บึกเงื้อมือจะฟาดใส่หัวฉัน TOT โอย น่ากลัวจังเลย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย เพราะไอ้มงกุฎกับช่อดอกกุหลาบบ้าๆ นี่แน่เลยที่ทำให้พวกพี่บึ้กเข้าใจผิดว่าฉันเป็นหนึ่งในแก๊งสาวๆ พวกนี้งั้นเหรอเนี่ย ฉันจะไปอธิบายให้ใครฟังดีนะว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด T_T พอไปมองรอบๆ ผับก็เจอแต่ผู้ชายที่ส่งสายตาเร้าร้อนมาทางนี้อย่างไม่นับถ้วน โอ้... O_O พี่สาวพวกนี้แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ยังเย็บไม่เสร็จหรือเปล่า ทำไมมันถึงได้ขาดวิ่น แถมยังสั้นจุ๊ดจู๋ขนาดนี้ฮะ

น้อง...มาใหม่สินะ ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะ"

คือว่า...”

อ๋อ หรือเน้นขายแบบลุคสาวใสไร้เดียงสา เออ...หน้าตาก็น่ารักน่าชังพอได้อยู่หรอก นมก็พอดีตัว เออเข้าท่า แต่ต้องแต่งตัวให้แซบกว่านี้นะคราวหน้า จะอัพราคาได้อีกเยอะ ^O^”

ฉันกำลังจะอ้าปากอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น

พี่คะคือว่า..."

สาวเซ็กซี่คนแรกที่เราจะประมูลกันในค่ำคืนนี้...ขอเชิญน้องโมริจังดาวเด่นตลอดกาลหน่อยคร้าบ!”

โชคดี ให้ได้คนซื้อหล่อๆ นะน้อง"

พี่สาวปากแดงขยิบตาให้ฉันแล้วก็วิ่งขึ้นไปบนเวทีตามเสียงเรียก ผู้ชายพากันปรบมือแล้วผิวปากไม่หยุด หน้าตาแต่ละคนดูหื่นกระหายอย่างบอกไม่ถูก แค่มองจากตรงนี้ฉันก็ขนลูกซู่แล้ว

แปะๆๆๆ

วู้ววว

มากับพี่สิโมริจัง คืนนี้พี่ให้ห้าพันเลย!!!”

ถ้างั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะครับ ใครอยากจะเป็นเจ้าของโมริจังของเรา! เจ้าของสัดส่วนสามสิบสี่ ยี่สิบสี่ สามสิบห้า สูงร้อยกว่าๆ  เริ่มต้นที่หนึ่งพัน”

สองพันไปเลย!”

สองพันสอง!”

"ทางนี้สามพันโว้ย!!

ตายแล้ว!!! นี่พวกเขากำลังประมูลพี่สาวปากแดงอยู่งั้นเหรอ O_O น่ะนี่มัน...โอ้...

วินาทีนี้ฉันก็รู้แล้วว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเข้าให้แล้ว ฉันมาหลงอยู่ในดงค้าสวาทได้ยังไงเนี่ย บ้าชะมัด! ฉันดึงมงกุฎออกจากหัวแล้วก็โยนมันทิ้งลงพื้นพร้อมกับช่อดอกไม้ สองตามองหาทางออกไปจากผับอย่างด่วนจี๋ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะซวยได้ขนาดนี้

อ๊ายยย!”

ฉันถูกพี่บึ้กล็อกตัวเอาไว้ทันทีที่ฉันพุ่งตัวออกมาจากกลุ่มผู้หญิงที่เตรียมรอการประมูลอีกแล้ว

ปล่อยฉันนะ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว!”

ฉันจะเบ็งเสียงดังแข่งกับคนในผับ พยายามอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเลย พี่บึ้กยังกางมือกั้นไม่ให้ฉันผ่านไปไหนเด็ดขาด

นี้เธอคิดจะเบี้ยวงานงั้นเหรอ ฉันว่าแล้วว่าถ้าคนแบบเธอรับเงินไปก่อนมันจะต้องเป็นแบบนี้"

เปล่าสักหน่อย! ฉันไม่ได้รับเงินอะไรทั้งนั้น ฉันเป็นนักท่องเที่ยวเฉยๆ ต่างหาก TOT”

เธอคิดว่าฉันโง่หรือไง -_-"

พี่ต้องเชื่อหนูนะ ดูหน้าตา รูปร่างหนูสิพี่! แบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะชอบ"

พี่บึ้กกวาดสายตามองฉันขึ้นๆ ลงๆ ก่อนจะโพล่งขึ้น

แบบเธอเนี่ยล่ะจะต้องได้ราคาดีแน่! หน้าตาเหมือนเด็กมัธยม แอ๊บแบ๊วแบบนี้แหละ”

หนูไม่ใช่แค่หน้าเหมือนนะพี่ แต่หนูยังเรียนมัธยมอยู่จริงๆ ค่ะ พี่เชื่อหนูเถอะ ลองดูดีๆ สิว่าเหมือนผู้หญิงคนที่หนีไปก่อนหน้านั้นมั้ย T^T”

คราวนี้พี่บึ้กทำหน้าเหมือนเริ่มลังเล แต่ว่าอยู่ดีๆ ตัวฉันก็ลอยขึ้นจากพื้น O_O ฉันถูกแบกขึ้นบ่าใครสักคน เสียงพิธีกรประกาศดังลั่น

ขอต้อนรับสาวน้อยมิมิ สำหรับแขกผู้มีเกียรติที่อยากได้สาวน้อยไปคอยปรนนิบัติ ความสามารถพิเศษของเธอยังเป็นความลับ แต่รับรองว่าความน่ารักของเธอจะต้องมัดใจอาเฮียทั้งหลายที่ร้ากกกกกกเด็ก!”

ฉันถูกปล่อยตัวลงกลางเวที ตอนที่แสงสปอตไลต์สาดเข้าที่หน้าฉันรู้สึกแสบตาและวิงเวียนอย่างบอกไม่ถูก หูทั้งสองข้างอื้อไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ฉันพยายามประคองสติของตัวเองอย่างสุดความสามารถ อย่าเพิ่งเป็นอะไรตอนนี้นะแพนเจีย เธอต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อน แข็งใจเอาไว้...

ผมขอเริ่มต้นที่...”

ห้าพัน!”

โห! น้องผู้ชายคนนั้นเปิดราคาสูงลิบลิ่ว แบบนี้มีใครจะสู้มั้ยคร้าบบบ"

เฮียให้ห้าพันห้าเลยเอ้า!”

หกพัน!”

โห O_O ชมรมโลลิคอนสู้กันได้น่ากลัวมาก ตอนนี้น้องมิมิมีมูลค่าหกพันแล้ว!”

ฮึ่ยยย เฮียให้เจ็ดพัน!”

แปดพัน!”

อะไรวะไอ้เด็กเวรนั่น แกจะเกทับฉันงั้นเหรอ ก็ได้ อั๊วให้เก้าพัน!"

หนึ่งหมื่น!"

พระเจ้า...หนึ่งหมื่นแล้วคร้าบบบบบบ!!! O_O มีใครจะให้มากกว่านี้หรือไม่"

ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย!!! อยากได้นังนั่นนักก็เอาไปเลย ใครจะไปจ่ายวะตั้งเป็นหมื่น"

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามเพ่งสายตาตรงไปตรงหน้า นี่เรากำลังถูกประมูลใช่มั้ยเนี่ย U__U ฉันกัดฟันแข็งใจเดินไปหาพิธีกรเพื่ออธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่แม้แต่แรงจะก้าวออกไปข้างหน้า ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก แน่นหน้าอก กลิ่นอับและกลิ่นควันบุหรี่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย อีกทั้งแสงสปอตไลต์ทำให้ฉันร้อนราวกับอยู่บนกระทะทองแดง ให้ตาย...ฉันอยากจะปล่อยโฮออกมา คับแค้นที่ร่างกายของตัวเองมันอ่อนแอในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้

ปิดประมูลที่หนึ่งหมื่นถ้วน! น้องผู้ชายสุดหล่อได้น้องมิมิไปครอบครองคร้าบบบ"

โห O_O ตั้งหนึ่งหมื่นเลยเหรอคุณพระคุณเจ้า!”

ยัยเด็กนั่นมีอะไรดีวะทำไมถึงต้องแย่งกันขนาดนี้”

เดี๋ยวนี้เค้าชอบพวกดูไร้เดียงสาแบบนี้เหรอ

นมก็ไม่ได้ใหญ่มากนี่นา”

ฉันยกมือขึ้นป้องแสงสปอตไลต์ที่ร้อนระอุ ขาทั้งสองข้างเหมือนจะรับน้ำหนักของตัวเองไม่อยู่แล้ว ฉันเดินซวนเซตรงไปที่พิธีกรเพื่อจะขอแก้ความเข้าใจผิด

แพนเจีย ไม่เป็นอะไรนะ

เสียงของเซย์เดนที่ดังอยู่ข้างหูทำให้หัวใจเหมือนคนเจอแสงสว่าง เขาอยู่ตรงนี้! ประคองตัวฉันไว้ก่อนที่จะล้มลงไปบนพื้น

เซย์!”

ฉันเรียกชื่อเขาก่อนจะโผเข้าไปหาอีกฝ่ายราวกับเห็นว่าเป็นขอนไม้ ส่วนฉันคือคนที่กำลังจะจมน้ำตาย

ไม่เป็นไร...ฉันอยู่นี่แล้ว”

เขาย้ำให้ฉันมั่นใจ แต่ทว่ามือของฉันก็ยังเกาะอยู่ที่แขนของเขาไม่ยอมปล่อย

ช่วยด้วย...ฉันกำลังจะถูกประมูล...”

ไม่เป็นไรแล้ว ฉันนี่ล่ะที่ประมูลเธอได้”

ฉันอยากจะถามเขาต่ออีก แต่ว่าอวัยวะภายในของฉันกำลังกรีดร้องอย่างทรมาน ในอกของฉันเหมือนมีอะไรหนักๆ มากดทับจนหายใจไม่ออก ต่อให้พยายามสูดลมหายใจเข้าไปก็รู้สึกเหมือนไม่ต่างอะไรกับอัดอากาศลงไปในท่อตัน

ฉะ...ฉันหายใจไม่ออก”

ฉันบอกเขา อีกมือจับที่คอของตัวเองด้วยความทรมาน หูตาของฉันอื้ออึงไปหมด วินาทีต่อมาฉันเหมือนถูกช้อนตัวขึ้นจากพื้น เซย์เดนอุ้มฉันลงจากเวทีจนกระทั่งออกมาอยู่ด้านนอกผับ แม้ข้างนอกจะมีเสียงอึกทึกครึกโครมจากผู้คนและร้านรวงตามรายทาง แต่ก็ถือว่ายังดีกว่าภายในผับอันน่าอึดอัดนั่น ตรงนี้อากาศถ่ายเทดีกว่ามาก ฉันจึงค่อยๆ รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เพราะถ้าได้ยาพ่นด้วยคงจะดีกว่านี้

ดีขึ้นมั้ย”

เซย์เดนถามหลังจากวางฉันลงตรงพื้นโล่งๆ บนฟุตบาธ ก่อนจะค่อยๆ เกลี่ยผมที่ปิดหน้าให้

อื้อ”

เฮ้ยไอ้น้อง พี่ก็ไม่ได้อยากจะขัดบทพระเอกหรอกนะ แต่ดูเหมือนว่าตั้งแต่แกประมูลเด็กในผับเราได้แล้ว จนกระทั่งพานังหนูนี่ออกมาข้างนอกแบบนี้เนี่ย แกยังไม่ได้จ่ายค่าประมูลสักบาทเลยว่ะ”

หนึ่งในพี่บึ้กสองคนที่เคยลากฉันเข้าไปข้างในคลับนั่นเองพูดขึ้น พอหันไปมองจึงพบว่าพวกเขาทั้งสองออกมายืนกอดอกทำหน้าตาไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ คงรอจะเก็บเงินมาได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว

อย่าบอกนะว่าแกไม่มีเงิน”

แหงละ! เราเป็นแค่เด็กมัธยมปลายจะมีเงินตั้งเป็นหมื่นติดตัวได้ไง และเหมือนพี่บึ้กจะอ่านความคิดพวกเราออก

ถ้าไม่มี...ก็เอาผู้หญิงคืนมา อย่างน้อยไปขายให้เฮียเล้งก็ได้เงินชัวร์ๆ ล่ะวะ ส่วน แกโดนดีแน่ไอ้เด็กเวร คิดว่าการประมูลของผับเราเป็นเรื่องล้อเล่นเรอะ!”

แต่พี่คะ หนูไม่ใช่เด็กของผับพี่นะคะ...”

ยังจะมาโกหกอีก!”

จริงๆ นะคะ...นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด...”

ฉันยังพยายามอธิบายแม้จะหมดแรงสุดๆ ก็ตามที TOT แต่เซย์เดนจับใบหน้าฉันให้หันมามองเขาแล้วกล่าวเสียงเบาเหมือนกระซิบให้ได้ยินแค่ฉันเท่านั้น

ฟังนะแพนเจีย เธอแข็งใจอีกนิด...รีบกลับไปหาพ่อกับแม่ของพวกเรา”

ละ...แล้วนายละ”

ฉันจะรับหน้าแทนไปก่อน ฉันจะลองอธิบายกับพวกนี้ดู ระหว่างนี้เธอก็รีบไปตามพ่อกับแม่ของพวกเราให้มาช่วย”

ให้ฉันอยู่นี่แล้วนายไปตามพวกท่านมาไม่ดีกว่าเหรอ”

เซย์เดนส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะบอกว่า ฉันไม่ยอมให้เธอกลับเข้าไปในนั้นอีก ถ้าพวกมันเอาเธอขึ้นไปประมูลอีกครั้งล่ะ...”

แต่ว่า...”

ถ้าเธอเป็นห่วงฉันก็ทำตามที่ฉันบอกสิ พอบอกให้วิ่งก็รีบวิ่งหนีไปเลยนะ เข้าใจมั้ย”

ฉันกำลังจะอ้าปาก แต่พอสบตาเซย์เดนที่มองฉันอย่างจริงจัง คำพูดก็ถูกดูดกลืนหายไปหมด เขาค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วพยุงตัวฉันให้ลุกตาม

เฮ้ยๆ ตกลงว่ายังไงเนี่ย แอบวางแผนอะไรกันใช่มั้ย =_=^”

ตกลงครับพี่ เดี๋ยวผมจะเอาเงินมาให้หนึ่งหมื่น แต่ตอนนี้ไม่มีเงินสด ขอไปกดเงินก่อน”

ก็ได้! ตู้เอทีเอ็มอยู่ตรงนู้น ไปสิ”

ให้ผู้หญิงไปกดแล้วกันนะ”

เฮ้ย! ไม่ได้ ทำไมต้องให้ผู้หญิงไปกดเงินด้วย ถ้าเกิดนังหนูนี่หนีไปล่ะ”

แต่ผมก็ยังอยู่นี่ไง -_-“

แกอยู่จะมีประโยชน์อะไร แกนั่นล่ะไปกดเงินมาไอ้เด็กเวร อย่ามาเล่นลิ้น!”

นี่ผมเป็นลูกค้านะ เคารพกันหน่อยดีมั้ยครับ แล้วผู้หญิงคนนี้ผมก็ซื้อมาแพงด้วย ผมจะให้เธอไปทำอะไรตามใจก็ได้ทั้งนั้น”

แต่แกยังไม่ได้จ่ายเงินสักหน่อย”

ถ้าไม่มัวแต่ยืนเถียงกัน ผมคงได้จ่ายเงินไปแล้ว”

พี่บึ้กทั้งสองคนมองหน้าเซย์เดนเหมือนเซ็งๆ แต่แววตาที่ดื้อรั้นสุดขีดของอีกฝ่ายนั่นทำให้พวกเขารู้ทันทีว่ายังไงเด็กคนนี้ก็คงไม่ยอมโอนอ่อนให้หรอก อา...เซย์เดนคงกะจะให้ฉันหนีตอนที่ไปกดเงินล่ะมั้ง

เอางี้วุ้ย ถ้าแกไม่ได้คิดตุกติกจริง งั้นไปกดเงินกันหมดทุกคนเนี่ยล่ะ ตกลงตามนี้”

ฝ่ายพี่บึ้กตอบมาด้วยท่าทีแข็งกร้าวไม่แพ้กัน ท่าทางแผนที่จะให้ฉันไปกดเงินแล้วหายต๋อมไปคงจะไม่ได้ผลแล้ว เซย์เดนครุ่นคิดอยู่สักพักจึงยอมตอบตกลง คราวนี้ฉันไม่รู้เลยว่าจะเป็นยังไงต่อ นอกจากเดินตรงไปที่ตู้เอทีเอ็มพร้อมกับเขา

เอ่อ...ที่จริงเราน่าจะให้เงินพวกเขาไปเลย หมื่นเดียวในบัญชีนายไม่มีเหรอ”

ฉันกระซิบถาม ถึงเราจะไม่มีเงินสดเป็นหมื่น แต่อย่างน้อยบัญชีเงินฝากก็น่าจะพอมีอยู่บ้างนั่นล่ะ

ฉันไม่ได้เอาบัตรเอทีเอ็มมา มีติดตัวอยู่ห้าร้อย”

ทำไมนายประมูลฉันแพงนักล่ะ คราวหลังห้าร้อยก็พอ TOT”

คราวหลัง?”

เขาถามเสียงสูงเหมือนไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

เอ่อ...ฉันก็แค่ล้อเล่น”

ถ้าฉันเป็นเธอนะฉันจะเสียใจมากที่ผู้ชายประมูลฉันไปแค่หมื่นเดียว เพราะเธอควรจะมีราคามากกว่านั้นด้วยซ้ำ”

หัวใจฉันแกว่งไปมาอีกแล้ว บ้าจริง! ฉันพยายามตั้งสติ ตอนนี้เรามีพี่บึ้กทั้งสองคนตามหลังอยู่ติดๆ นะ แถมกำลังเดินไปที่ตู้เอทีเอ็มที่เซย์เดนไม่มีทางกดเงินออกมาได้ด้วย มีสติหน่อยสิ!

ถ้าฉันบอกให้วิ่ง เธอก็ต้องรีบวิ่งหนีไปเลยนะ”

อะ...อื้อ”

ฉันเผลอบีบมือที่กุมไว้อยู่แรงขึ้นเพราะความเครียดที่แล่นอยู่ในหัว เซย์เดนใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือเกลี่ยที่หลังมือฉันไปมาเหมือนกำลังปลอบปละโลมให้ผ่อนคลายลง ฉันหันไปมองเขาก็พบกับแววตาที่ทอประกายด้วยความเข้มแข็ง นั่นทำให้ฉันมีกำลังใจอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าเราต้องผ่านเหตุการณ์เลวร้ายนี้ไปได้แน่ๆ

และแล้วเราก็เดินมาถึงตู้เอทีเอ็มที่อยู่ห่างจากโซนที่ผู้คนพลุกพล่านเล็กน้อย

รีบๆ กดเงินซะ พวกฉันเสียเวลากับแกมานานล่ะ”

หัวใจฉันเต้นรัวด้วยความกลัวผสมปนเปไปกับความตื่นเต้น ถ้าเป็นในเวลาอื่นฉันคงจะหลุดขำที่เรามายืนอยู่หน้าตู้กดเงินแล้วทำฟอร์มเป็นกดนู่นกดนี่ไปเรื่อยเปื่อย

และแล้วเซย์เดนก็ทำทีว่าของตกลงพื้น...

โอ๊ะ”

เขาย่อตัวลงไปเก็บ...

ได้หรือยังวะไอ้น้อง!”

พรึบ!

ฟิ้ววว

เซย์เดนลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับปาก้อนหินใส่หน้าพี่บึ้กหมายเลขหนึ่งเข้าเต็มๆ O_O

อ๊ากกก”

แพนเจีย! วิ่ง!”

ฉันไม่รอให้เขาบอกซ้ำ รีบวิ่งกลับไปยังโซนที่ผู้คนพลุกพล่าน เพื่อมุ่งหน้าไปยังทางออกที่อยู่สุดปลายถนนอีกฟาก พอหันกลับไปมองก็พบว่าพี่บึ้กหมายเลขสองกำลังวิ่งตามฉันมา แต่ก็เจอเซย์เดนพุ่งตัวเข้าไปซัดหมัดใส่ดังพลั่ก! ก่อนที่พี่บึ้กทั้งสองคนกับเซย์เดนจะเข้าตะลุมบอนกันนัวเนีย ได้ยินเสียงตุบตับดังตามหลังอยู่ห่างๆ TOT ฉันเกือบจะวิ่งกลับไปช่วยเขาแล้ว เพราะเซย์เดนกำลังโดนรุม แถมอีกฝ่ายตัวใหญ่กว่าเขาตั้งสองเท่า! แต่วินาทีที่เขาหันมามองฉัน สายตาของเขาก็เหมือนจะบอกให้ฉันรีบเร่งฝีเท้าออกไปจากที่นี่ให้ไวที่สุด ฉันจึงต้องกลั้นใจวิ่งไปต่อแม้ว่าลึกๆ จะเป็นห่วงเขามากขนาดไหนก็ตาม

ฉันวิ่ง...วิ่ง...แล้วก็วิ่ง...

แม้จะหายใจแทบไม่ทัน ฉันก็ยังคงวิ่งต่อไป จนในที่สุด...

น้าบุ๋ม...แฮก....”

แพนเจีย!!

ภายในเวลาอึดใจเดียวฉันก็มาถึงร้านอาหารที่คุณแม่และน้าบุ๋มนั่งอยู่ ฉันไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนในชีวิต รู้สึกเหมือนอาหารที่กินไปกำลังจะขย้อนออกมา หัวใจฉันเต้นรัวอย่างน่ากลัว ร่างกายอาบไปด้วยเหงื่อและหอบหายใจเหมือนคนไม่เคยเจออากาศ หลังจากที่ป่วยกระเสาะกระแสะมาตั้งแต่เด็กทำให้ฉันรู้ดีว่าตัวเองมาถึงขีดสุดของร่างกายแล้ว ระหว่างทางฉันเกือบจะหมดแรงสลบเหมือดอยู่ข้างทาง แต่พอรู้ว่าเซย์เดนกำลังเจอเรื่องอันตรายอยู่ ฉันก็ลืมตาลุกขึ้นวิ่งต่อไปด้วยพลังงานที่มาจากไหนไม่รู้

ทำไมหอบแบบนี้ล่ะลูก เกิดอะไรขึ้น”

คุณแม่เป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาหาฉัน ท่านสั่งให้คุณพ่อเอายาพ่นมาให้ แต่ฉันปัดมันออกแล้วหันไปพูดกับน้าบุ๋มทั้งๆ ที่หอบจนแทบพูดไม่รู้เรื่อง

เซย์...เซย์...”

อะไรลูก มีอะไรเกิดขึ้นกับเซย์!”

เซย์อยู่ที่ผับ...แฮก...คลับเทสวาทที่...ถนน...คนเดิน...รีบ...ไป”

ฮะ! น้าจะไปเดี๋ยวนี้! เซย์ไม่เป็นไรใช่มั้ยลูก”

ฉันไม่มั่นใจเอาซะเลย น้ำตาดันไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อฉันคิดถึงภาพที่เซย์เดนกำลังโดนพี่บึ้กสองคนรุม...เขาจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ น้าบุ๋มมองฉันอย่างเข้าใจ ท่านกัดริมฝีปากอย่างสะกดกั้นอารมณ์เอาไว้ก่อนจะรีบออกจากร้านไปพร้อมๆ กับคุณอลอนโซ่ ไม่มีใครได้ถามอะไรอีก เพราะแม่จับฉันกรอกยาพ่นเรียบร้อย จากนั้นฉันก็สลบไปโดยไม่รู้ตัว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คุยกันเล่นๆ

ขอโทษนะคะทุกคนที่ปล่อยให้รอนาน เพิ่งกลับจากญี่ปุ่นเมื่อเที่ยงคืนนี่เอง >O<;; อยากอัพนิยายให้จากที่นู้น แต่ไม่ได้เอาคอมไปด้วย แล้วพอไปเจอเพื่อนที่มีคอมก็ว่าจะอัพให้อ่านแล้ว แต่เด็กดีดันเข้าไม่ได้ซะงั้น หมดปัญญา T.,T ดีใจจริงๆ ที่ฟีดแบคของเรื่องนี้ดีมาก (หรือเพราะมันเป็นเซ็ทเด็กแพทย์ 55+) อย่างที่บอกว่านี่ยังไม่มีไรเกี่ยวกับหมอเลยนะ ฮือๆๆ อ่านนิยายรักวัยรุ่นน่ารักๆ ไปก่อนแล้วกันนะ กระซิกๆ ขอบคุณทุกคนที่ให้การต้อนรับดีแบบนี้นะคะ ที่ทวิตเตอร์มีคน,kชูมือขึ้นหมุนๆ เพียบเลย น่ารักกันจริงๆ >_<

ขอแจ้งข่าวดีค่ะ เมตัดสินใจอัพนิยายเรื่องนี้ให้ถี่มากขึ้น ปกติเมจะอัพอาทิตย์ละตอน แต่เมจะเปลี่ยนเป็น 2 ตอน/ อาทิตย์นะคะ น่าจะอัพประมานทุกวันพุธ กับวันอาทิตย์ เพราะนิยายจะออกเดือนหน้าแล้ว อยากอัพให้อ่านกันเยอะๆ อีกอย่างคือเมจะไปอังกฤษช่วงปลายเมษาแล้วด้วย กว่าจะเข้าที่เข้าทางอาจจะไม่ได้มาอัพเป็นอาทิตย์ อยากให้อ่านกันแบบไม่ขาดตอน ไม่ต้องรอนานมาก

เรื่องเดียวที่จะขอจากนักอ่านคือ เมอยากได้ฟีดแบคจากเรื่องนี้นะคะ ถ้าไม่ลำบาก ถ้าไม่ขี้เกียจ พิมพ์บอกกันหน่อยนะจ้า เพราะว่านี่เป็นเล่มเปิดเซ็ทอ่ะนะ จะทำต่อหรือไม่ทำก็ต้องขึ้นอยู่กับความคิดเห็นของเพื่อนๆ นี่ละจ้า ออกมาแล้วแป๊กก็ไม่อยากเขียนต่อค่ะ 555+ บอกกันตรงๆ เลยแบบไม่อ้อมค้อม ก๊ากก

ไว้เจอกันวันอาทิตย์จ้า ^O^

เม112

 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

1,512 ความคิดเห็น

  1. #1502 ~*:.ChezZ[y].:* (@petch-smile2sky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 17:25
    เซย์ ใจหล่อมากกกกกก
    สุภาพบุรุษสุดๆ โคตรเท่ห์เลย ใช่ลุคคนเป็นหมอแน่นะพี่เมย์ อย่าหลอกนะ>\\<
    #1502
    0
  2. #1491 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (@wanicha-28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:21
    เซย์น่ารักเเละสุภาพบุรุษไมมีใครมากกว่านี้อีกเเล้ว ยกนิ้วเลย T-T
    #1491
    0
  3. #1486 ByChu (@numilike) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 19:44
    ซวยแท้เหลาาาาา แพนเจีย
    #1486
    0
  4. #1476 GooDYeaR =) (@premanid-28) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:06
    น่ากลัวอ่า
    #1476
    0
  5. #1463 มัท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 06:28
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1463
    0
  6. #1165 PhamaiZhang (@phamaizhang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 16:08
    ชอบมากค่ะ พระเอกของพี่เมนี่ทำหัวใจอบอุ่นได้ทุกคนเลยจริง ๆ
    #1165
    0
  7. #925 sακurα κιss (@centrion) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 02:14
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ไม่รู้จะหาคำใดๆ มาอธิบาย
    #925
    0
  8. #680 Hourglass (@mellda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 22:35
    อ่านเเล้วกรี๊ดดดดดด ปลิ้มสุดๆ
    #680
    0
  9. #645 knom cake (@noo-cakeza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 01:08
    เซย์เดนน่ารัก จะเป็นยังไงต่อหนอ
    #645
    0
  10. #603 мooĸмooĸ' (@blu3felon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 17:53
    เซย์เดนน่ารักโฮกกกโฮกกกก เป็นห่วงนางเอกด้วยย น่ารักมากก <3
    #603
    0
  11. #581 baimon_hana (@baimon-hana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 18:05
    ชอบมากเลยค่ะพี่เม ><
    #581
    0
  12. #553 Pui Gs'puii (@ppuiipuii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:52
    พี่เม ไม่รู้ว่าพี่เมจะได้คอมเม้นนี้ป่าวแหะ!55555 เป็นกำลังใจให้พี่เมนะค่ะ ชอบทถกๆตอน ทุกๆเรื่องเลย เซย์เดนน่ารักอ่อนโยน แพนเจียก็น่ารักมาก:-) ตอนนี้เริ่มออกแนวเศร้าๆแล้ว555 กลัวแพนเจียเป็นอะไรไปจัง อยากให้ในเล่มมีspecialของเซย์เดน อยากรู้ว่าเวลาเซย์เดนอยู่กับแพนเจีย เค้าจะมองจะคิดยังไง ละก็พี่เม!ถ้าในเล่ม มีรูปที่เซย์เดนผูกโบผูกผมให้แพนเจียคงจะน่ารักมากเลยย*0* ปล.ถ้าเป็นพี่วิควาดด้วยก็จะเลิศ555555 สู้ๆนะค่ะพี่เม ไปอังกฤษก็ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ<3 แล้วก็เขียนต่อแต่งต่อนะค่ะ จะรออ่านทุกเซตทุกตอนเลย เป็นกำลังใจให้นะค่ะ5555ไม่เคยเม้นอะไรยาวเท่านี้มาก่อนเลย หวังว่าพี่เมคงได้อ่านเม้นนี้นะ! เป็นกำลังใจให้ค่ะ ชอบมากๆ :-)
    #553
    0
  13. #551 Pui Gs'puii (@ppuiipuii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:15
    ชอบอ่ะพี่เม ไม่ว่าพี่เมจะเขียนเซตนี้ต่อหรือไม่ ยังไงก็ชอบที่พี่เมเขียนจริงๆ อ่านมาตั้งแต่ม.2 นี่จะขึ้นปี2แล้ว พี่เมสู้ๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ เซย์เดนน่ารักมากๆเลย คนแบบนี้จะมีจริงไหมน้าาา55555
    #551
    0
  14. #517 cheese_hunter (@kinigii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 18:40
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ ><
    #517
    0
  15. #515 D-Dimples (@dew-dimples) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 02:04
    รอๆๆๆๆ ตอนต่อปายยย
    #515
    0
  16. #513 MillLz (@omilzz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:25
    เย่เย่ ติดตามอยุ่้น้าาา
    #513
    0
  17. #512 me too (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:20
    สนุกมากก ชอบพระเอกก^^(บ้าผู้ชาย)
    #512
    0
  18. #507 june (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 22:28
    เซย์น่ารักมากกกกกกก -/-
    #507
    0
  19. #505 ptk-phang (@ptk-phang) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 17:38
    อยากอ่านตอนมีเพื่อนๆของเซย์
    แล้วก็ตอนที่นางเอกเข้า รร แล้วอ่ะพี่เมย์ จะรอติดตามค่ะ
    #505
    0
  20. #504 Mew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 09:46
    :). น่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #504
    0
  21. #503 YPZaa (@suphansa-soawade) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 08:48
    อยากอ่านใจจะขาดอยู่เเล้ว เซย์เดนหล่อได้ไจเลยพี่เม
    จะรอชื้อน้า
    #503
    0
  22. #502 prang-plft (@manouw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 07:30
    รักพระเอกคนนี้จัง
    สู้ๆนะค่ะ ^^
    #502
    0
  23. #500 ฝ้ายฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 21:39
    รอเก็บเซ็ทนี้ตั้งแต่เมย์ยังไม่เขียนเลยล่ะค่ะ

    ชอบเด็กแพทย์ อยากอ่านมากบ่องตง555

    รีบๆเขียนเล่มต่อๆ ต่อๆ ไปเรื่อยๆนะค่ะ

    ขอบคุณมากที่สุดที่เขียนออกมาได้สนุกขนาดนี้

    ชอบมากๆค่ะ
    #500
    0
  24. #499 asiiz (@t-asiiz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 21:00
    พี่เมเขียนต่อน้าาาา
    เล่มนี้เค้าซื้อทุกเล่มแน่นอนค้าบบบ ><
    #499
    0
  25. #498 Mod Fortal (@modhuff) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 20:51
    เซย์น่ารักจังเลยยยยย
    #498
    0