Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 4 : Walking Street

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

3

Walking Street

ถนนคนเดิน

 

แย่ชะมัด ฉันดันลืมเอามือถือมา”

เขาพยายามเปลี่ยนเรื่องรอบที่สามล่ะ

ฉันอยากไปถนนคนเดิน!”

ไม่"

ทำไมละ!"

ฉันหันไปถาม แต่คราวนี้อีกฝ่ายไม่ยอมตอบอะไรทั้งนั้น แถมยังเดินนำไปทางอื่นที่ไม่ใช่ทางไปถนนคนเดินชื่อดังของพัทยาด้วย =_= ก็ได้ย่ะ! ถ้าไม่อยากให้ฉันเข้าไปนัก...

ฉันไปคนเดียวก็ได้!”

ฉันโพล่งขึ้นพลางสะบัดก้นเดินตรงไปยังทางเข้าถนนคนเดิน แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าเข้าไปเลย

อ๊ายยย"

ฉันร้องตกใจเมื่อถูกใครบางคนจับต้นแขนเอาไว้จากด้านหลัง

เธอจะไปเดินดูอะไร นี่มันถนนรวมแหล่งอโคจรทั้งนั้น

แล้วนายไม่อยากเข้าเหรอ ฉันนึกว่าพวกผู้ชายน่าจะชอบซะอีก!”

ฉันเคยเดินเข้าไปแล้ว เฉยๆ มาก"

นั่นไงล่ะ! แต่ฉันยังไม่เคยนี่นา ไปกันเหอะ"

แล้วจะไปทำไม มันไม่มีอะไรหรอกน่า"

ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่เห็นต้องกลัวเลย >_<”

ฉันสาวเท้าตรงไปที่ถนนคนเดินแต่ตัวฉันไม่ได้ขยับไปข้างหน้าเลยสักนิดเลยอ่ะ

แพนเจีย ฉันไม่ได้ขออนุญาตแม่ของเธอเพื่อให้เธอมาที่แบบนี้นะ"

มันจะอะไรกันนักกันหนาเชียว! ฉันอยากไปเดินนี่นา ฉันอยากเห็น”

ดูตรงนี้ก็เห็นแล้ว"

ฉันหันไปมองที่ถนนคนเดิน ไม่เห็นจะเห็นอะไรเลยสักอย่างเลยจากที่ฉันยืนอยู่ มีแต่คนเดินผ่านเข้าไปกันเป็นสิบเป็นร้อย แล้วก็แสงจากป้ายไฟยาวสุดลูกหูลูกตาแค่เนี้ย

ไปเดินกันเถอะนะเซย์ T^T”

มันไม่มีอะไรน่าดูหรอก ฉันพูดจริงๆ"

เพราะนายเคยเข้าไปแล้วน่ะสิ อีกอย่าง...นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวของฉันที่จะได้ไปเดินถนนคนเดินก็ได้ นายก็รู้ว่าแม่ฉันโหดแค่ไหน ฉันก็แค่อยากเห็นว่าไอ้ที่อโคจรที่นายว่ามันเป็นยังไงเท่านั้นเอง ถือซะว่าเปิดประสบการณ์ใหม่ๆ ให้เด็กน่าสงสารอย่างฉันสักครั้งเถอะนะ"

ฉันพล่ามยาวเหยียดแล้วก็ส่งแววตาอ้อนวอนให้เขาอย่างจริงจัง ฉันไม่ได้พูดเว่อร์ไปนะว่า นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่จะได้ไปเดินถนนคนเดิน ถ้าลองฉันมากับแม่สิ มีหรือท่านจะปล่อยฉันไป ดีนะที่ฉันแกล้งทำเป็นลืมโทรศัพท์มือถือทิ้งไว้ที่โต๊ะ แม่ก็เลยไม่มีโอกาสได้โทรมาเช็กว่าฉันอยู่ที่ไหน โฮะๆ แถมอีตาเซย์เดนก็ดันลืมโทรศัพท์มือถือเอาไว้ที่ร้านอีก (รายนี้คงลืมจริงๆ) พวกผู้ใหญ่เลยไม่สามารถติดต่อเราได้แบบสมบูรณ์แบบ ฮ่า! ฉันรู้สึกเหมือนการผจญภัยเล็กๆ ของตัวเองกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

ก็ได้ๆ ห้ามบอกแม่เธอล่ะว่าเรามาเดินถนนคนเดิน ตกลงมั้ย"

แน่นอน!”

ห้านาทีเท่านั้นนะ แค่พอให้เธอเห็นว่าอะไรเป็นอะไร"

งั้นก็เร็วๆ สิ นายเริ่มนับแล้วหรือยังละ"

ฉันเร่งแล้วก็เปลี่ยนเป็นลากเขาเข้าไปเดินถนนคนเดินอย่างไม่รีรอ หลังจากหนึ่งนาทีที่ฉันได้เข้าไปสัมผัสก็ค้นพบว่ามันไม่ได้แย่อย่างที่ใครต่อใครพูดสักหน่อย ตื่นตาดีออกจะตายไป! รู้สึกเหมือนอยู่ในงานคอสเพลย์ยังไงยังงั้น >O< ตั้งแต่นางพยาบาลยันเซเลอร์มูน สองฝากถนนอัดแน่นไปด้วยผับบาร์ที่ประดับประดาไปส่วนแสงไฟสีสดใสและสาวๆ หุ่นแซบเว่อร์

วันนี้เป็นวันหยุดด้วย คนเยอะเป็นบ้า ตามฉันไว้นะอย่าให้คลาดกัน"

จ้าๆ"

ฉันรับคำแต่สองตาก็กวาดไปตามรายถนนที่มีร้านขายของต่างๆ มีคนเดินถือป้ายอยู่ด้านหน้าผับบาร์ พยายามเชื้อเชิญให้ซื้อตั๋วเข้าไปดูโชว์แปลกๆ ที่ฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง O_O; ฉันชักอยากจะเห็นกับตาแล้วสิ

เซย์...”

หายไปแล้ว =_=;;

ฉันมองซ้ายมองขวา พยายามยืดตัวขึ้นสูงเพื่อมองหาแผ่นหลังของอีตานั่น แต่ฉันก็ต้องผิดหวังเพราะตัวเองไม่ได้สูงพอจะเห็นอะไรได้ถนัดขึ้นสักนิด แล้วถนนคนเดินก็มีแต่ฝรั่งล่ำบึก ตัวสูงโย่งด้วยกันทั้งนั้นอ่ะ

เหลือเชื่อจริงๆ ว่าฉันจะคลาดกับเขาทั้งที่หันหน้าไปมองที่อื่นแค่ไม่กี่วินาทีเองนะ T_T ฉันตัดสินใจแหวกผู้คนอันจอแจไปหยุดอยู่ที่ด้านข้างถนนแทน ถ้าเซย์เดนรู้ว่าคลาดกับฉันแล้วเขาคงรีบเดินกลับมาตรงนี้นั่นล่ะ

แอ๊ด!

ประตูผับที่อยู่ด้านหลังเปิดออก ผู้หญิงหน้าตากิ๊บเก๋พรุ่งพรวดออกมาด้วยความรีบร้อนจึงกระแทกเข้ากับฉันอย่างจังๆ

มายืนขวางอะไรตรงนี้!”

เอ่อ...ขอโทษค่ะ”

ฉันก้มหัวขอโทษโดยอัตโนมัติทั้งๆ ที่คิดว่าตัวเองไม่ใช่คนผิด

เอ้า ฉันให้!”

หา? O_O ฉันงงกับประโยคที่เธอพูด แต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร เธอก็ยัดมงกุฎใส่หัวฉันพร้อมกับช่อกุหลาบอันเบ้ง

โชคดีล่ะ!”

ทั่กๆๆ

เจ้าหล่อนพูดเสร็จก็โกยแนบหายไปกับฝูงผู้คนเลย ฉันยืนเอ๋ออยู่หลายวินาทีกับการกระทำของผู้หญิงคนนั้น มองช่อดอกไม้ในมืออย่างไม่เข้าใจ แล้วไหนจะมงกุฎเพชรเก๊บนหัวฉันอีก

อยู่นี่นี่เอง เจอตัวแล้ว"

หนีออกมาแบบนี้ได้ไง ตกลงกันไว้แล้วนี่!”

เอ่อ...”

หมับ!

ผู้ชายตัวหนาสองคนว่าเสร็จก็คว้าแขนฉันไว้คนละข้าง จากนั้นก็หิ้วฉันเข้าไปข้างในผับทันที

อ๊ายยย ปล่อยนะ อะไรของพวกคุณเนี่ย ปล่อยยย!”

ฉันโวยวายขัดขืน แต่พี่บึ้กทั้งสองก็ไม่ฟังฉันเลย พวกเขาลากฉันไปกองรวมกับผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่มีมงกุฎและช่อกุหลาบแบบเดียวกับที่ฉันถืออยู่เป๊ะ

พวกพี่เข้าใจผิดแล้ว ฟังหนูก่อนนะคะ!”

ห้ามไปไหนอีกเข้าใจมั้ย ถึงเวลาต้องขึ้นเวทีแล้ว!”

แต่ว่าหนูไม่ใช่...”

หุบปาก! ถ้าหายตัวไปแบบเมื่อกี้อีก ฉันเอาตายแน่!”

แต่ว่า... TOT”

เดี๋ยวปั๊ด!”

ฉันกลืนคำพูดลงไปในคอเมื่อพี่บึกเงื้อมือจะฟาดใส่หน้า TOT

โอย น่ากลัวจังเลย นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย เพราะไอ้มงกุฎกับช่อดอกกุหลาบบ้าๆ นี่แน่เลยที่ทำให้พวกพี่บึ้กเข้าใจผิดว่าฉันเป็นหนึ่งในแก๊งสาวๆ พวกนี้งั้นเหรอเนี่ย ฉันจะไปอธิบายให้ใครฟังดีนะว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด พอไปมองรอบๆ ผับก็เจอแต่ผู้ชายที่ส่งสายตาเร้าร้อนมาทางนี้อย่างไม่นับถ้วน

โอ้... O_O พี่สาวพวกนี้แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ยังเย็บไม่เสร็จหรือเปล่า ทำไมมันถึงได้ขาดวิ่น แถมยังสั้นจุ๊ดจู๋ขนาดนี้ฮะ

น้อง...มาใหม่สินะ ทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะ"

คือว่า...”

อ๋อ ลุคสาวใสไร้เดียงสาสินะ เออ...หน้าตาก็น่ารักน่าชังพอได้อยู่หรอก นมก็พอดีตัว เออเข้าท่า แต่คราวหน้าแต่งตัวให้แซบๆ ดีกว่า รับรองได้แขกไว”

พี่คะคือว่า..."

สาวเซ็กซี่คนแรกที่เราจะประมูลกันในค่ำคืนนี้...ขอเชิญน้องโมริจังดาวเด่นตลอดกาลหน่อยคร้าบ!”

โชคดี ให้ได้คนซื้อหล่อๆ ละมุนๆ นะน้อง"

พี่สาวปากแดงขยิบตาให้ฉันแล้วก็วิ่งขึ้นไปบนเวทีตามเสียงเรียก ผู้ชายพากันปรบมือแล้วผิวปากไม่หยุด หน้าตาแต่ละคนดูกระเหี้ยนกระหือรืออย่างบอกไม่ถูก แค่มองจากตรงนี้ฉันก็ขนลูกซู่แล้ว

แปะๆๆๆ

วู้ววว

มากับพี่สิโมริจัง คืนนี้พี่ให้ห้าพันเลย!!!”

ถ้างั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะครับ ใครอยากจะเป็นเจ้าของโมริจังของเรา! เจ้าของสัดส่วนสามสิบสี่ ยี่สิบสี่ สามสิบห้า สูงร้อยกว่าๆ เริ่มต้นที่หนึ่งพัน”

สองพันไปเลย!”

สองพันสอง!”

"ทางนี้สามพันโว้ย!!

ตายแล้ว!!! นี่พวกเขากำลังประมูลพี่สาวปากแดงอยู่งั้นเหรอ

น่ะนี่มัน...โอ้...

วินาทีนี้ฉันก็รู้แล้วว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเข้าให้แล้ว ฉันมาหลงอยู่ในดงค้าสวาทได้ยังไงเนี่ย บ้าชะมัด! ฉันดึงมงกุฎออกจากหัวแล้วก็โยนมันทิ้งลงพื้นพร้อมกับช่อดอกไม้ สองตามองหาทางออกไปจากผับอย่างด่วนจี๋ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตัวเองจะซวยได้ขนาดนี้

อ๊ายยย!”

ฉันถูกพี่บึ้กล็อกตัวเอาไว้ทันทีที่ฉันพุ่งตัวออกมาจากกลุ่มผู้หญิงที่เตรียมรอการประมูลอีกแล้ว

ปล่อยฉันนะ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว!”

ฉันจะเบ็งเสียงดังแข่งกับคนในผับ พยายามอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลเลย พี่บึ้กยังกางมือกั้นไม่ให้ฉันผ่านไปไหนเด็ดขาด

นี้เธอคิดจะเบี้ยวงานงั้นเหรอ ฉันว่าแล้วว่าถ้าคนแบบเธอรับเงินไปก่อนมันจะต้องเป็นแบบนี้"

เปล่าสักหน่อย! ฉันไม่ได้รับเงินอะไรทั้งนั้น ฉันเป็นนักท่องเที่ยวเฉยๆ ต่างหาก

เธอคิดว่าฉันโง่หรือไง!"

พี่ต้องเชื่อหนูนะ ดูหน้าตาท่าทางหนูสิพี่! แบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะชอบ"

พี่บึ้กกวาดสายตามองฉันขึ้นๆ ลงๆ ก่อนจะโพล่งขึ้น

แบบเธอเนี่ยล่ะจะต้องได้ราคาดีแน่! หน้าตาเหมือนเด็กมัธยม แอ๊บแบ๊วแบบนี้แหละ”

หนูไม่ใช่แค่หน้าเหมือนนะพี่ แต่หนูยังเรียนมัธยมอยู่จริงๆ ค่ะ พี่เชื่อหนูเถอะ ลองดูดีๆ สิว่าเหมือนผู้หญิงคนที่หนีไปก่อนหน้านั้นมั้ย

คราวนี้พี่บึ้กทำหน้าเหมือนเริ่มลังเล แต่ว่าอยู่ดีๆ ตัวฉันก็ลอยขึ้นจากพื้น เพราะถูกแบกขึ้นไปบนบ่าใครสักคน เสียงพิธีกรประกาศดังลั่น

ขอต้อนรับสาวน้อยมิมิ สำหรับแขกผู้มีเกียรติที่อยากได้สาวน้อยไปคอยปรนนิบัติ ความสามารถพิเศษของเธอยังเป็นความลับ แต่รับรองว่าความน่ารักของเธอจะต้องมัดใจอาเฮียทั้งหลายที่ร้ากกกกกกเด็ก!”

ฉันถูกปล่อยตัวลงกลางเวที ตอนที่แสงสปอตไลต์สาดเข้าที่หน้าฉันรู้สึกแสบตาและวิงเวียนอย่างบอกไม่ถูก หูทั้งสองข้างอื้อไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย ฉันพยายามประคองสติของตัวเองอย่างสุดความสามารถ อย่าเพิ่งเป็นอะไรตอนนี้นะแพนเจีย เธอต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อน แข็งใจเอาไว้...

ผมขอเริ่มต้นที่...”

ห้าพัน!”

โห! น้องผู้ชายคนนั้นเปิดราคาสูงลิบลิ่ว แบบนี้มีใครจะสู้มั้ยคร้าบบบ"

เฮียให้ห้าพันห้าเลยเอ้า!”

หกพัน!”

โห O_O ชมรมโลลิคอนสู้กันได้น่ากลัวมาก ตอนนี้น้องมิมิมีมูลค่าหกพันแล้ว!”

ฮึ่ยยย เฮียให้เจ็ดพัน!”

แปดพัน!”

อะไรวะไอ้เด็กเวรนั่น แกจะเกทับฉันงั้นเหรอ ก็ได้ อั๊วให้เก้าพัน!"

หนึ่งหมื่น!"

พระเจ้า...หนึ่งหมื่นแล้วคร้าบบบบบบ!!! O_O มีใครจะให้มากกว่านี้มั้ย”

ไอ้เด็กบ้าเอ๊ย!!! อยากได้นังนั่นนักก็เอาไปเลย ใครจะไปจ่ายวะตั้งหมื่นนึง"

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ พยายามเพ่งสายตาตรงไปตรงหน้า นี่เรากำลังถูกประมูลใช่มั้ย ฮือๆ ฉันกัดฟันแข็งใจเดินไปหาพิธีกรเพื่ออธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองไม่แม้แต่แรงจะก้าวออกไปข้างหน้า ฉันรู้สึกหายใจไม่ออก แน่นหน้าอก กลิ่นอับและกลิ่นควันบุหรี่ทำให้ฉันเหมือนจะขาดใจตาย อีกทั้งแสงสปอตไลต์ทำให้ฉันร้อนราวกับอยู่บนกระทะทองแดง

ให้ตาย...ฉันอยากจะปล่อยโฮออกมา คับแค้นที่ร่างกายของตัวเองมันอ่อนแอในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้

ปิดประมูลที่หนึ่งหมื่นถ้วน! น้องผู้ชายสุดหล่อได้น้องมิมิไปครอบครองคร้าบบบ"

โห O_O ตั้งหนึ่งหมื่นเลยเหรอคุณพระคุณเจ้า!”

อีเด็กนั่นมีอะไรดีวะทำไมถึงต้องแย่งกันขนาดนี้”

เดี๋ยวนี้เค้าชอบพวกดูไร้เดียงสาแบบนี้เหรอ

นมก็ไม่ได้ใหญ่มากนี่นา”

ฉันยกมือขึ้นป้องแสงสปอตไลต์ที่ร้อนระอุ ขาทั้งสองข้างเหมือนจะรับน้ำหนักของตัวเองไม่อยู่แล้ว ฉันเดินซวนเซตรงไปที่พิธีกรเพื่อจะขอแก้ความเข้าใจผิด

แพนเจีย ไม่เป็นอะไรนะ

เสียงของเซย์เดนที่ดังอยู่ข้างหูทำให้หัวใจเหมือนคนเจอแสงสว่าง เขาอยู่ตรงนี้! ประคองตัวฉันไว้ก่อนที่จะล้มลงไปบนพื้น

เซย์!”

ฉันเรียกชื่อเขาก่อนจะโผเข้าไปหาอีกฝ่ายราวเป็นขอนไม้ ส่วนฉันคือคนที่กำลังจะจมน้ำตาย ทำไมฉันต้องนึกถึงเพลงของบ่าววีในสถานการณ์อันตรายๆ แบบนี้ด้วย

ไม่เป็นไร...ฉันอยู่นี่แล้ว”

เขาย้ำให้ฉันมั่นใจ ทว่ามือของฉันก็ยังเกาะอยู่ที่แขนของเขาไม่ยอมปล่อย

ช่วยด้วย...ฉันกำลังจะถูกประมูล...”

ไม่เป็นไรแล้ว ฉันนี่ล่ะที่ประมูลเธอได้”

ฉันอยากจะถามเขาต่ออีก แต่ว่าอวัยวะภายในของฉันกำลังกรีดร้องอย่างทรมาน ในอกของฉันเหมือนมีอะไรหนักๆ มากดทับจนหายใจไม่ออก ต่อให้พยายามสูดลมหายใจเข้าไปก็รู้สึกเหมือนไม่ต่างอะไรกับอัดอากาศลงไปในท่อตัน

ฉะ...ฉันหายใจไม่ออก”

ฉันบอกเขา อีกมือจับที่คอของตัวเองด้วยความทรมาน หูตาของฉันอื้ออึงไปหมด วินาทีต่อมาฉันเหมือนถูกช้อนตัวขึ้นจากพื้น เซย์เดนอุ้มฉันลงจากเวทีจนกระทั่งออกมาอยู่ด้านนอกผับ แม้ข้างนอกจะมีเสียงอึกทึกครึกโครมจากผู้คนและร้านรวงตามรายทาง แต่ก็ถือว่ายังดีกว่าภายในผับอันน่าอึดอัดนั่น ตรงนี้อากาศถ่ายเทดีกว่ามาก ฉันจึงค่อยๆ รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ถ้าได้ยาพ่นด้วยคงจะดีกว่านี้

ดีขึ้นมั้ย”

เซย์เดนถามหลังจากวางฉันลงตรงพื้นโล่งๆ บนฟุตบาธ ก่อนจะค่อยๆ เกลี่ยผมที่ปิดหน้าให้

อื้อ”

เฮ้ยไอ้น้อง พี่ก็ไม่ได้อยากจะขัดบทพระเอกหรอกนะ แต่ดูเหมือนว่าตั้งแต่แกประมูลเด็กในผับเราได้แล้ว จนกระทั่งพานังหนูนี่ออกมาข้างนอกแบบนี้เนี่ย แกยังไม่ได้จ่ายค่าประมูลสักบาทเลยว่ะ”

หนึ่งในพี่บึ้กสองคนที่เคยลากฉันเข้าไปข้างในคลับนั่นเองพูดขึ้น พอหันไปมองจึงพบว่าพวกเขาทั้งสองออกมายืนกอดอกทำหน้าตาไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ คงรอจะเก็บเงินมาได้สักพักใหญ่ๆ แล้ว

อย่าบอกนะว่าแกไม่มีเงิน”

แหงละ! เราเป็นแค่เด็กมัธยมปลายจะมีเงินตั้งเป็นหมื่นติดตัวได้ไง และเหมือนพี่บึ้กจะอ่านความคิดพวกเราออก

ถ้าไม่มี...ก็เอาผู้หญิงคืนมา อย่างน้อยไปขายให้เฮียเล้งก็ได้เงินชัวร์ๆ ล่ะวะ ส่วนแกได้โดนดีแน่ไอ้เด็กเวร คิดว่าการประมูลของผับเราเป็นเรื่องล้อเล่นเรอะ!”

แต่พี่คะ หนูไม่ใช่เด็กของผับพี่นะคะ...”

ยังจะมาโกหกอีก!”

จริงๆ นะคะ...นี่มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด...”

ฉันยังพยายามอธิบายแม้จะหมดแรงสุดๆ ก็ตามที  แต่เซย์เดนจับใบหน้าฉันให้หันมามองเขาแล้วกล่าวเสียงเบาเหมือนกระซิบให้ได้ยินแค่ฉันเท่านั้น

ฟังนะแพนเจีย เธอแข็งใจอีกนิด...รีบกลับไปหาพ่อกับแม่ของพวกเรา”

ละ...แล้วนายละ”

ฉันจะรับหน้าแทนไปก่อน ฉันจะลองอธิบายกับพวกนี้ดู ระหว่างนี้เธอก็รีบไปตามพ่อกับแม่ของพวกเราให้มาช่วย”

ให้ฉันอยู่นี่แล้วนายไปตามพวกท่านมาไม่ดีกว่าเหรอ”

จะบ้าหรือไง ฉันไม่ยอมให้เธอกลับเข้าไปในนั้นอีก ถ้าพวกมันเอาเธอขึ้นไปประมูลอีกครั้งล่ะ...” เซย์เดนส่ายหัวช้าๆ ก่อนจะบอก

แต่ว่า...”

ถ้าเธอเป็นห่วงฉันก็ทำตามที่ฉันบอกสิ พอบอกให้วิ่งก็รีบวิ่งหนีไปเลยนะ เข้าใจมั้ย”

ฉันกำลังจะอ้าปาก แต่พอสบตาเซย์เดนที่มองฉันอย่างจริงจัง คำพูดก็ถูกดูดกลืนหายไปหมด เขาค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วพยุงตัวฉันให้ลุกตาม

เฮ้ยๆ ตกลงว่ายังไงเนี่ย แอบวางแผนอะไรกันใช่มั้ย

ตกลงครับพี่ เดี๋ยวผมจะเอาเงินมาให้หนึ่งหมื่น แต่ตอนนี้ไม่มีเงินสด ขอไปกดเงินก่อนได้มั้ย”

ก็ได้! ตู้เอทีเอ็มอยู่ตรงนู้น ไปสิ”

ให้ผู้หญิงไปกดแล้วกันนะ”

เฮ้ย! ไม่ได้ ทำไมต้องให้ผู้หญิงไปกดเงินด้วย ถ้าเกิดนังหนูนี่หนีไปล่ะ”

แต่ผมก็ยังอยู่นี่ไง”

แกอยู่จะมีประโยชน์อะไร แกนั่นล่ะไปกดเงินมาไอ้เด็กเวร อย่ามาเล่นลิ้น!”

นี่ผมเป็นลูกค้านะ เคารพกันหน่อยดีมั้ยครับ แล้วผู้หญิงคนนี้ผมก็ซื้อมาแพงด้วย ผมจะให้เธอไปทำอะไรตามใจก็ได้ทั้งนั้น”

แต่แกยังไม่ได้จ่ายเงินสักหน่อย”

ถ้าไม่มัวแต่ยืนเถียงกัน ผมคงได้จ่ายเงินไปแล้ว”

พี่บึ้กทั้งสองคนมองหน้าเซย์เดนเหมือนเซ็งๆ แต่แววตาที่ดื้อรั้นสุดขีดของอีกฝ่ายนั่นทำให้พวกเขารู้ทันทีว่ายังไงเด็กคนนี้ก็คงไม่ยอมโอนอ่อนให้หรอก

เอางี้ ถ้าแกไม่ได้คิดตุกติกจริง งั้นไปกดเงินกันหมดทุกคนเนี่ยล่ะ ตกลงตามนี้”

ฝ่ายพี่บึ้กตอบมาด้วยท่าทีแข็งกร้าวไม่แพ้กัน ท่าทางแผนที่จะให้ฉันไปกดเงินแล้วหายต๋อมไปคงจะไม่ได้ผลแล้ว เซย์เดนครุ่นคิดอยู่สักพักจึงยอมตอบตกลง คราวนี้ฉันไม่รู้เลยว่าจะเป็นยังไงต่อ นอกจากเดินตรงไปที่ตู้เอทีเอ็มพร้อมกับเขา

เอ่อ...ที่จริงเราน่าจะให้เงินพวกเขาไปเลย หมื่นเดียวในบัญชีนายไม่มีเหรอ”

ฉันกระซิบถาม ถึงเราจะไม่มีเงินสดเป็นหมื่น แต่อย่างน้อยบัญชีเงินฝากก็น่าจะพอมีอยู่บ้างไม่ใช่เหรอ

ฉันไม่ได้เอาบัตรเอทีเอ็มมา มีติดตัวอยู่ห้าร้อย”

ทำไมนายประมูลฉันแพงนักล่ะ คราวหลังห้าร้อยก็พอแล้ว

คราวหลัง?”

เขาถามเสียงสูงเหมือนไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

เอ่อ...ฉันก็แค่ล้อเล่น แต่ก็นั่นแหละ นายไม่น่าประมูลฉันแพงขนาดนั้นเลย”

ถ้าฉันเป็นเธอนะฉันจะเสียใจมากที่ผู้ชายประมูลฉันไปแค่หมื่นเดียว เธอควรจะมีราคามากกว่านั้นด้วยซ้ำ”

“...”

“ไม่สิ ควรจะพูดว่าตีเป็นราคาไม่ได้เด็ดขาด”

หัวใจฉันแกว่งไปมาอีกแล้ว บ้าจริง! ฉันพยายามตั้งสติ ตอนนี้เรามีพี่บึ้กทั้งสองคนตามหลังอยู่ติดๆ นะ แถมกำลังเดินไปที่ตู้เอทีเอ็มที่เซย์เดนไม่มีทางกดเงินออกมาได้ด้วย มีสติหน่อยสิ!

ถ้าฉันบอกให้วิ่ง เธอก็ต้องรีบวิ่งหนีไปเลยนะ”

อะ...อื้อ”

ฉันเผลอบีบมือของเขาที่กุมไว้อยู่แรงขึ้นเพราะความเครียดที่แล่นอยู่ในหัว เซย์เดนใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือเกลี่ยที่หลังมือฉันไปมาเหมือนกำลังปลอบปละโลมให้ผ่อนคลายลง ฉันหันไปมองเขาก็พบกับแววตาที่ทอประกายด้วยความเข้มแข็ง นั่นทำให้ฉันมีกำลังใจอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าเราต้องผ่านเหตุการณ์เลวร้ายนี้ไปได้แน่ๆ

และแล้วเราก็เดินมาถึงตู้เอทีเอ็มที่อยู่ห่างจากโซนที่ผู้คนพลุกพล่านเล็กน้อย

รีบๆ กดเงินซะ พวกฉันเสียเวลากับแกมานานล่ะ”

หัวใจฉันเต้นรัวด้วยความกลัวผสมปนเปไปกับความตื่นเต้น ถ้าเป็นในเวลาอื่นฉันคงจะหลุดขำที่เรามายืนอยู่หน้าตู้กดเงินแล้วทำฟอร์มเป็นกดนู่นกดนี่ไปเรื่อยเปื่อย เซย์เดนก็ทำทีว่าของตกลงพื้น...

โอ๊ะ”

เขาย่อตัวลงไปเก็บ...

ได้หรือยังวะไอ้น้อง!”

พรึบ!

ฟิ้ววว

เซย์เดนลุกขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับปาก้อนหินใส่หน้าพี่บึ้กหมายเลขหนึ่งเข้าเต็มๆ

อ๊ากกก”

แพนเจีย! วิ่ง!”

ฉันไม่รอให้เขาบอกซ้ำ รีบวิ่งกลับไปยังโซนที่ผู้คนพลุกพล่าน เพื่อมุ่งหน้าไปยังทางออกที่อยู่สุดปลายถนนอีกฟาก พอหันกลับไปมองก็พบว่าพี่บึ้กหมายเลขสองกำลังวิ่งตามฉันมา แต่ก็เจอเซย์เดนพุ่งตัวเข้าไปซัดหมัดใส่ดังพลั่ก! ก่อนที่พี่บึ้กทั้งสองคนกับเซย์เดนจะเข้าตะลุมบอนกันนัวเนีย ได้ยินเสียงตุบตับดังตามหลังอยู่ห่างๆ ฉันเกือบจะวิ่งกลับไปช่วยเขาแล้วเพราะเซย์เดนกำลังโดนรุม แถมอีกฝ่ายตัวใหญ่กว่าเขาตั้งสองเท่า! แต่วินาทีที่เขาหันมามองฉัน สายตาของเขาก็เหมือนจะบอกให้ฉันรีบเร่งฝีเท้าออกไปจากที่นี่ให้ไวที่สุด ฉันจึงต้องกลั้นใจวิ่งไปต่อแม้ว่าลึกๆ จะเป็นห่วงเขามากขนาดไหนก็ตาม

ฉันวิ่ง...วิ่ง...แล้วก็วิ่ง...

แม้จะหายใจแทบไม่ทัน ฉันก็ยังคงวิ่งต่อไป จนในที่สุด...

น้าบุ๋ม...แฮก....”

แพนเจีย!!

ภายในเวลาอึดใจเดียวฉันก็มาถึงร้านอาหารที่คุณแม่และน้าบุ๋มนั่งอยู่ ฉันไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนในชีวิต รู้สึกเหมือนอาหารที่กินไปกำลังจะขย้อนออกมา หัวใจฉันเต้นรัวอย่างน่ากลัว ร่างกายอาบไปด้วยเหงื่อและหอบหายใจเหมือนคนไม่เคยเจออากาศ ระหว่างทางฉันเกือบจะหมดแรงสลบเหมือดอยู่ข้างทาง แต่พอรู้ว่าเซย์เดนกำลังเจอเรื่องอันตรายอยู่ ฉันก็ลืมตาลุกขึ้นวิ่งต่อไปด้วยพลังงานที่มาจากไหนไม่รู้

ทำไมหอบแบบนี้ล่ะลูก เกิดอะไรขึ้น”

คุณแม่เป็นคนแรกที่วิ่งเข้ามาหาฉัน ท่านสั่งให้คุณพ่อเอายาพ่นมาให้ แต่ฉันปัดมันออกแล้วหันไปพูดกับน้าบุ๋มทั้งๆ ที่หอบจนแทบพูดไม่รู้เรื่อง

เซย์...เซย์...”

อะไรลูก มีอะไรเกิดขึ้นกับเซย์!”

เซย์อยู่ที่ผับ...แฮก...คลับเทสวาทที่...ถนน...คนเดิน...รีบ...ไป”

ฮะ! น้าจะไปเดี๋ยวนี้! เซย์ไม่เป็นไรใช่มั้ยลูก”

ฉันไม่มั่นใจเอาซะเลย น้ำตาดันไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อฉันคิดถึงภาพที่เซย์เดนกำลังโดนพี่บึ้กสองคนรุม...เขาจะเป็นอะไรหรือเปล่านะ น้าบุ๋มมองฉันอย่างตกใจ ท่านกัดริมฝีปากอย่างสะกดกั้นอารมณ์เอาไว้ก่อนจะรีบออกจากร้านไปพร้อมๆ กับคุณอลอนโซ่ ไม่มีใครได้ถามอะไรอีก เพราะแม่จับฉันกรอกยาพ่นเรียบร้อย จากนั้นฉันก็สลบไปโดยไม่รู้ตัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,513 ความคิดเห็น

  1. #1502 ~*:.ChezZ[y].:* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2557 / 17:25
    เซย์ ใจหล่อมากกกกกก
    สุภาพบุรุษสุดๆ โคตรเท่ห์เลย ใช่ลุคคนเป็นหมอแน่นะพี่เมย์ อย่าหลอกนะ>\\<
    #1,502
    0
  2. #1491 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:21
    เซย์น่ารักเเละสุภาพบุรุษไมมีใครมากกว่านี้อีกเเล้ว ยกนิ้วเลย T-T
    #1,491
    0
  3. #1486 ByChu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 19:44
    ซวยแท้เหลาาาาา แพนเจีย
    #1,486
    0
  4. #1476 GooDYeaR =) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:06
    น่ากลัวอ่า
    #1,476
    0
  5. #1463 มัท (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 06:28
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1,463
    0
  6. #1165 PhamaiZhang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 16:08
    ชอบมากค่ะ พระเอกของพี่เมนี่ทำหัวใจอบอุ่นได้ทุกคนเลยจริง ๆ
    #1,165
    0
  7. #925 sακurα κιss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 02:14
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ไม่รู้จะหาคำใดๆ มาอธิบาย
    #925
    0
  8. #680 Hourglass (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2556 / 22:35
    อ่านเเล้วกรี๊ดดดดดด ปลิ้มสุดๆ
    #680
    0
  9. #645 knom cake (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 01:08
    เซย์เดนน่ารัก จะเป็นยังไงต่อหนอ
    #645
    0
  10. #603 мooĸмooĸ' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 17:53
    เซย์เดนน่ารักโฮกกกโฮกกกก เป็นห่วงนางเอกด้วยย น่ารักมากก <3
    #603
    0
  11. #581 baimon_hana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 18:05
    ชอบมากเลยค่ะพี่เม ><
    #581
    0
  12. #553 Pui Gs'puii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:52
    พี่เม ไม่รู้ว่าพี่เมจะได้คอมเม้นนี้ป่าวแหะ!55555 เป็นกำลังใจให้พี่เมนะค่ะ ชอบทถกๆตอน ทุกๆเรื่องเลย เซย์เดนน่ารักอ่อนโยน แพนเจียก็น่ารักมาก:-) ตอนนี้เริ่มออกแนวเศร้าๆแล้ว555 กลัวแพนเจียเป็นอะไรไปจัง อยากให้ในเล่มมีspecialของเซย์เดน อยากรู้ว่าเวลาเซย์เดนอยู่กับแพนเจีย เค้าจะมองจะคิดยังไง ละก็พี่เม!ถ้าในเล่ม มีรูปที่เซย์เดนผูกโบผูกผมให้แพนเจียคงจะน่ารักมากเลยย*0* ปล.ถ้าเป็นพี่วิควาดด้วยก็จะเลิศ555555 สู้ๆนะค่ะพี่เม ไปอังกฤษก็ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ<3 แล้วก็เขียนต่อแต่งต่อนะค่ะ จะรออ่านทุกเซตทุกตอนเลย เป็นกำลังใจให้นะค่ะ5555ไม่เคยเม้นอะไรยาวเท่านี้มาก่อนเลย หวังว่าพี่เมคงได้อ่านเม้นนี้นะ! เป็นกำลังใจให้ค่ะ ชอบมากๆ :-)
    #553
    0
  13. #551 Pui Gs'puii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:15
    ชอบอ่ะพี่เม ไม่ว่าพี่เมจะเขียนเซตนี้ต่อหรือไม่ ยังไงก็ชอบที่พี่เมเขียนจริงๆ อ่านมาตั้งแต่ม.2 นี่จะขึ้นปี2แล้ว พี่เมสู้ๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ เซย์เดนน่ารักมากๆเลย คนแบบนี้จะมีจริงไหมน้าาา55555
    #551
    0
  14. #517 cheese_hunter (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 18:40
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
    ชอบเรื่องนี้ค่ะ ><
    #517
    0
  15. #515 D-Dimples (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 02:04
    รอๆๆๆๆ ตอนต่อปายยย
    #515
    0
  16. #513 MillLz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:25
    เย่เย่ ติดตามอยุ่้น้าาา
    #513
    0
  17. #512 me too (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:20
    สนุกมากก ชอบพระเอกก^^(บ้าผู้ชาย)
    #512
    0
  18. #507 june (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 22:28
    เซย์น่ารักมากกกกกกก -/-
    #507
    0
  19. #505 ptk-phang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 17:38
    อยากอ่านตอนมีเพื่อนๆของเซย์
    แล้วก็ตอนที่นางเอกเข้า รร แล้วอ่ะพี่เมย์ จะรอติดตามค่ะ
    #505
    0
  20. #504 Mew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 09:46
    :). น่ารักมากๆๆๆๆๆ
    #504
    0
  21. #503 YPZaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 08:48
    อยากอ่านใจจะขาดอยู่เเล้ว เซย์เดนหล่อได้ไจเลยพี่เม
    จะรอชื้อน้า
    #503
    0
  22. #502 prang-plft (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2556 / 07:30
    รักพระเอกคนนี้จัง
    สู้ๆนะค่ะ ^^
    #502
    0
  23. #500 ฝ้ายฟู (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 21:39
    รอเก็บเซ็ทนี้ตั้งแต่เมย์ยังไม่เขียนเลยล่ะค่ะ

    ชอบเด็กแพทย์ อยากอ่านมากบ่องตง555

    รีบๆเขียนเล่มต่อๆ ต่อๆ ไปเรื่อยๆนะค่ะ

    ขอบคุณมากที่สุดที่เขียนออกมาได้สนุกขนาดนี้

    ชอบมากๆค่ะ
    #500
    0
  24. #499 asiiz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 21:00
    พี่เมเขียนต่อน้าาาา
    เล่มนี้เค้าซื้อทุกเล่มแน่นอนค้าบบบ ><
    #499
    0
  25. #498 Mod Fortal (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 20:51
    เซย์น่ารักจังเลยยยยย
    #498
    0