Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 3 : Come Closer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,587
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

2

Come Closer

ใกล้เข้ามา

 

ที่นั่งของฉันเป็นฝั่งที่โดนแดดเข้าเต็มๆ ถึงจะบอกว่าฉันไม่เป็นอะไรที่จะนั่งโดนแดดนิดๆ หน่อยๆ (มันอาจจะดีกับผิวฉันที่ซีดเหมือนไก่ต้มอยู่แล้วก็ได้) แต่เขากลับลุกขึ้นแล้วบอกให้ฉันย้ายไปนั่งฝั่งเขาแทนซะงั้น มีน้ำใจจังแฮะ -_-;

ระหว่างทางเราคุยกันเล็กน้อยเพราะต่างคนต่างก็ใส่หูฟังและอยู่ในโลกเสียงดนตรีทั้งคู่ ความอึดอัดที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ถูกขจัดออกไปอย่างช้าๆ โดยไม่รู้ตัว เขาบอกให้ฉันเรียกเขาสั้นๆ ว่าเซย์ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเรียกชื่อเต็มว่าเซย์เดนให้ยืดยาวขนาดนั้น แต่พอทีฉันบอกให้เรียกตัวเองว่าเจียเฉยๆ บ้าง เจ้าตัวกลับบอกว่าเจียเป็นชื่อของพวกสาวหมวยเชื้อสายจีนต่างหาก ไม่เห็นเหมาะกับลูกครึ่งหน้าฝรั่งอย่างฉันเลยสักนิด ฉันเลยบอกว่าถ้างั้นเรียกแค่ 'แพน' ก็ได้ คราวนี้เขากลับยิงมุกกิ๊กก๊อกว่าฉันอยากได้ชื่อเล่นที่แปลว่ายัยกระทะงั้นเหรอ

ด้วยระยะเวลาเพียงชั่วโมงกว่าๆ เราก็เดินทางมาถึงพัทยาเป็นที่เรียบร้อย น้าบุ๋มจองห้องพักแบบครอบครัวของโรงแรมฮิลตันไว้ ตอนที่ฉันเปิดประตูห้องเข้าไปปุ๊บ ฉันแทบไม่อยากจะออกจากห้องอีกเลย เพราะมันสวยและหรูเป็นบ้า! ที่นอนก็นุ่มอย่างกับอยู่บนก้อนเมฆเล้ยยย >_< จากนั้นพวกเราสองครอบครัวก็ไปทานอาหารกลางวันที่ห้างซึ่งอยู่ติดกับโรงแรม และตอนนี้เองที่เซย์เดนได้รู้ความลับของฉันเข้าให้แล้ว

นั่นคือฉันเป็นเด็กติดยา!

ในกำมือทั้งหมดนั่นมัน...” เขาพูดไม่จบพลางใช้สายตามองสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือของฉันอย่างสงสัยเต็มแก่

ยา" ฉันตอบสั้นๆ

ยา?”

ก็ยาน่ะสิ

ทำไมกินอะไรเยอะแยะขนาดนั้น"

เขาถามอย่างตกใจขนาดหนัก ฉันทำหน้ามุ่ยกับอาการโอเวอร์ของเขา ไม่เห็นว่ามันจะเยอะจนต้องทำหน้าเหวอแบบนั้นเลย แค่สี่ห้าเม็ดเท่านั้นเองนะเนี่ย ถือว่าน้อยเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนที่ฉันต้องกินครั้งละเกือบสิบเม็ด แล้วแต่ละเม็ดนะก็ใหญ่เป้งจนกลืนแทบไม่ลง ถ้านึกภาพไม่ออกให้ลองจินตนาการว่าคุณกำลังกลืนนิ้วก้อยหนึ่งข้อเข้าปากสิ เก็ตยัง

ฉันอ่อนแอแลดูตายง่ายน่ะ เข้าใจกันหน่อย

ฉันตอบแบบติดตลกก่อนจะป้อนยาเข้าปาก แต่ยังไม่ทันที่จะมันจะเข้าปาก เซย์เดนกลับขว้าแขนฉันไว้ก่อน

ยาอะไร แม่เธอรู้หรือเปล่าว่าเธอกินยาเยอะแยะขนาดนี้"

ฉันงง ทำไมแม่ฉันจะไม่รู้ล่ะยะ

ยาลดความอ้วนหรือเปล่า"

เฮ้+ ทำไมนายถึงคิดว่าฉันต้องกินยาลดความอ้วนด้วยยะ”

เพราะเธอผอม...มาก"

เขาว่าพลางกวาดสายตามองฉันขึ้นๆ ลงๆ ยิ่งพอเห็นว่าแขนฉันเล็กและลีบไม่ต่างจากไม้เสียบลูกชิ้น เขาก็เพิ่มคำว่า 'มาก' แถมมาด้วย

แพนเจีย ลูกอย่าลืมทานยาหลังอาหารนะจ๊ะ ทานให้ครบด้วยนะ อย่าแอบโยนทิ้งล่ะ"

หนูไม่ได้ทำแบบนั้นแล้วสักหน่อย"

อ้าว แพนเจียยังต้องทานยาเยอะๆ แบบนี้อยู่อีกเหรอ ไหนว่าอาการดีขึ้นแล้วยังไงเปิ้ล"

ก็ต้องทานไว้ตลอดนั่นล่ะเธอ แพนเจียไม่เหมือนคนอื่นๆ หรอก ตอนไม่ป่วยก็ดีอยู่หรอก แต่อย่าให้เริ่มแสดงอาการขึ้นมาเชียว อีกห้าหกอย่างจะตามมาติดๆ เลยทีนี้ หมอถึงกับกำชับว่าห้ามลืมทานยาโดยเด็ดขาด"

คุณแม่บอกพร้อมกับมองฉันด้วยสายตาที่เจือไปด้วยความเป็นห่วงอย่างทุกครั้ง

โถ...แม่คุณของน้า”

หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ

ฉันฉีกยิ้มกว้างเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับทุกคน แม้ไม่ค่อยชอบเวลาที่มีใครต่อใครมองมาเหมือนเห็นว่าฉันเป็นสาวน้อยผู้บอบบางปานใกล้จะตายอะไรแบบนั้น สายตาของเซย์เดนก็ไม่ต่างจากที่ใครๆ มองเลย เขาเริ่มสงสารฉันอย่างสุดขีดแล้วมั้ง -_-‘ เอาเถอะ ฉันชินแล้วล่ะ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เจ้าตัวคงหมดข้อกังขาเกี่ยวกับเรื่องยาที่อยู่ในมือฉันเรียบร้อย เพราะเขาเป็นคนเทน้ำลงจนเต็มแก้วแล้วก็เลื่อนมันมาตรงหน้าฉัน

ทานยาแล้วดื่มน้ำตามลงไปมากๆ ล่ะ"

ค่ะๆ"

ฉันรับคำแล้วก็กลืนยาทั้งหมดลงไปในลำคอ ตามด้วยน้ำเปล่าที่อีกฝ่ายรินให้

เธอยังมียาต้องกินอีกเหรอ O_O”

เขาโพล่งถามอย่างตกใจซ้ำอีกเมื่อเห็นว่าฉันงัดยาออกมาจากกล่องอีกอัน

เปล่า อันนี้วิตามิน

เขาผ่อนลมหายใจเหมือนโล่งอก รินน้ำใส่แก้วอีกครั้ง

เอ้า ดื่ม"

“=_=”

 

 

 

เมื่อทานอาหารกลางวันกันเสร็จสองครอบครัวก็ตกลงกันว่าจะไปเที่ยวชมแกลลอรี่ภาพสามมิติชื่อดังแห่งหนึ่งในพัทยา ชื่อว่า Art in Paradise ซึ่งแต่ละภาพที่อยู่ในแกลอรี่แห่งนี้ดูมีชีวิตชีวาราวกับเป็นของจริงที่สามารถจับต้องได้ ส่วนใหญ่คนที่เข้าไปชมก็จะพากันถ่ายรูปแล้วทำท่าเหมือนจับต้องสิ่งที่จิตรกรวาดให้เหมือนหลุดลอยออกจากภาพอย่างสนุกสนาน แบบว่าถ้าได้อัพไปลงเฟซบุ๊กคงจะอินเทรนด์ไม่ใช่น้อย

ถ่ายมั้ย"

เซย์เดนหันมาถามเมื่อเห็นว่าฉันกำลังมองภาพฉลามตัวเบ้อเร่อที่หลุดออกมาจากกรอบรูปด้วยความตื่นตาราวกับว่าฉันสามารถสัมผัสตัวมันได้จริงๆ งั้นล่ะ (ถ้าเป็นงั้นจริงมันคงงับหัวฉันแหงๆ ไม่ต้องสงสัย)

เอ่อ...มือถือฉันแบตฯ หมดน่ะ ไม่ได้เอากล้องมาด้วย"

ฉันพูดเสียงอ่อยด้วยความเสียดาย จะเรียกให้คุณแม่กับคุณพ่อมาถ่ายก็ใช่เรื่อง พวกท่านเดินตามหลังอยู่ห่างๆ สำหรับพวกท่านน่ะถ้าลองได้มาเที่ยวพวกพิพิธภัณฑ์ทีไรล่ะก็...หึๆ ไม่ใช่แค่เดินผ่านแล้วจบกันเด็ดขาดนะคะ! พวกท่านน่ะค่อนข้างใส่ใจ...ประมาณว่าอ่านทุกข้อความที่ติดอยู่บนบอร์ด ทุกข้อมูลอะไรก็ตามที่ทางสถานที่เหล่านั้นจัดเอาไว้ พวกท่านจะค่อยๆ ทำความศึกษา ทำความเข้าใจ บลาๆๆ

ยิ่งถ้าเป็นพวกสถานที่จัดแสดงภาพถ่ายหรือภาพวาดแบบนี้ พวกท่านจะหยุดชมภาพภาพหนึ่งกันเงียบๆ จากนั้นก็พินิจพิเคราะห์หาความหมายที่เจ้าของภาพต้องการสื่อออกมา สรุปคือพวกท่านเป็นนักวิชาการที่เที่ยวสถานที่แนวๆ นี้ได้คุ้มค่าจริงๆ นั่นล่ะ =_= (ส่วนลูกสาวเดินผ่านลิ่วไปเลย) ตอนนี้จึงเหลือแค่ฉันกับเซย์เดลอยู่ด้วยกันสองคนเนี่ย

เดี๋ยวเอามือถือฉันถ่ายให้ก็ได้"

ไม่เป็นไรมั้ง เกรงใจๆ"

ไปยืนตรงนั้นสิ ทำเป็นลูบหัวฉลามด้วย"

เขาเหมือนไม่ได้ยินเสียงฉันปฏิเสธ หยิบไอโฟนของตัวเองขึ้นมาเตรียมถ่ายให้ทันที พอเห็นแบบนี้ฉันก็เลิกอิดออด ตรงไปทำท่ากำลังลูบหัวฉลาม (ของจริงย่อมเอามาลูบหัวเล่นแบบนี้ไม่ได้!) แล้วก็ต่อด้วยการทำท่ากำลังตกปลาตัวยักษ์ ทำท่ากำลังวาดภาพสาวสุดเซ็กซี่ ทำท่าเป็นยิงคิวปิดที่กำลังบินหนีไป ทำท่ากำลังไหว้พระกลางป่ากลางเขา และอื่นๆ อีกมากมาย

ยิ้มหน่อยครับผม”

ฉันฉีกยิ้มกว้างขึ้น ใบหน้าฉันหันไปที่กล้องแต่สายตากลับไปอยู่ที่คนถ่ายตลอด จนฉันต้องพยายามบอกตัวเองให้มองที่ไอโฟนเท่านั้น แต่สายตาของฉันก็ยังหันไปมองเซย์เดนอีกจนได้ เหมือนมีอะไรบางอย่างในตัวเขาดึงดูดสายตาฉันตลอดเวลา คงเพราะความหล่อของเขาล่ะมั้ง ใครๆ ก็ชอบคนหน้าตาดีปะ เจริญหูเจริญตาอะไรทำนองนั้น

นายอยากถ่ายบ้างมั้ย"

ไม่เป็นไร"

ทำไมมีแต่ฉันที่ถ่ายล่ะ แถมนี่ยังเป็นมือถือนายอีก"

ก็มันเป็นหน้าที่ผู้ชายไง"

เซย์เดนตอบง่ายๆ พร้อมกับโบกมือเป็นเชิงบอกให้ฉันขยับไปทางขวาอีกนิด

แต่ฉันรู้สึกประหลาดนะที่ถ่ายอยู่คนเดียว นายถ่ายบ้างสิ" ฉันพยายามตื๊อต่อ

ฉันเคยมาถ่ายกับเพื่อนแล้ว ไม่ต้องคิดมาก"

เขาบอกพลางกดถ่ายภาพต่อ เจ้าตัวยิ้มอย่างพอใจก่อนจะเดินนำไปยังฉากหลังที่เป็นภาพอื่นต่อ พอเห็นแบบนั้นฉันก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ ก็ภาพในมือถือที่เขายิ้มด้วยความชอบใจน่ะมันเป็นรูปฉันนี่นา หรือบางทีเขาอาจจะยิ้มพอใจให้กับผลงานถ่ายภาพของตัวเองก็ได้นะ ฉันคิดอะไรไปเองคนเดียวเนี่ย

นี่ นายอยากเดินกลับไปหาพ่อแม่ของเรามั้ย"

ไม่เป็นไร แม่ฉันคงกำลังเมามันกับถ่ายภาพอยู่แหงๆ"

นายไม่อยากถ่ายกับแม่เหรอ ฉันถ่ายให้ได้นะ!"

ฉันสิบแปดแล้วนะ ไม่ใช่แปดขวบ ยัยบ้า"

ฮ่าๆ” ฉันหลุดขำอย่างช่วยไม่ได้ พวกผู้ชายนี่ยอมไม่ได้เลยนะถ้าจะโดนหาว่าเป็นลูกแหง่ติดแม่เนี่ย จนกระทั่งเราเดินมาถึงภาพปีกขนนกคู่หนึ่ง แต่เพราะภาพนี้มีคนต่อคิวรอถ่ายเยอะแยะเชียว ฉันจึงเดินผ่านไปโดยไม่ได้ใส่ใจนัก

เดี๋ยวแพนเจีย"

หืม"

ไม่ถ่ายกับปีกนกนี่เหรอ"

คนเยอะ ไม่ต้องหรอก"

ต่อคิวแป๊บเดียวเอง"

ไม่เป็นไรหรอก"

ฉันบอกอย่างเกรงใจอีกครั้ง -_-‘

แต่มันถ่ายแล้วออกมาน่ารักนะ ไม่อยากเป็นนางฟ้าเหรอ"

ไม่เห็นอยากเลย"

เซย์เดนเลิกคิ้วกับคำตอบแบบขอไปทีจากฉัน แถมเจ้าตัวยังเดินไปต่อคิวรอถ่ายภาพฉันกับปีกนกให้เฉยเลย -_- เขานี่ช่างเป็นคนมีสไตล์ส่วนตัวซะไม่มี ทำให้ใครต่อใครต้องตามใจเขาโดยไม่มีข้อแม้ ดูซิ! สุดท้ายฉันต้องเดินตามเขาไปเข้าคิวด้วยเฉยเลย เพียงอึดใจเดียวก็ถึงตาเราได้ถ่ายภาพบ้าง แต่คราวนี้ฉันมีเงื่อนไขเพิ่มขึ้น

ถ้าฉันถ่าย นายก็ต้องถ่ายด้วย ไม่งั้นฉันไม่ถ่ายแล้ว พอกันที"

ฉันบอกอย่างต่อรอง รู้สึกประหลาดมาตั้งนานแล้วที่โดนถ่ายรูปอยู่คนเดียวเนี่ย นั่นก็มือถือเขาด้วยนะ

ผู้ชายที่ไหนอยากมีปีก -_-”

เป็นเทวดาไง ไปเร็ว! นายก่อนเลย"

แต่...”

เร็วเข้า!”

เขานิ่งไปนิดหน่อย แต่พอเห็นฉันเร่งเสียงแข็งซ้ำ ทำปากเบะเหมือนยังไงก็ไม่ยอม เจ้าตัวก็เลยเดินไปยืนตรงกึ่งกลางระหว่างปีกสีขาวทั้งสองอย่างเสียไม่ได้

ว้าววว วินาทีนั้น...ฉันนึกว่านี่คือเทวดาตาลงมาจากสวรรค์จริงๆ ซะอีก ใบหน้าที่หล่อเหลาและมีส่วนผสมของชาวตะวันตกนั่นทำให้เขาเหมือนภาพวาดเทวดาที่อยู่ตามผนังไม่มีผิด พนันได้ว่าผู้หญิงคนอื่นๆ ที่อยู่แถวนี้ต่างก็กำลังคิดเหมือนฉัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกกลุ่มผู้หญิงเงียบลงและก็มองมาที่เซย์เดนราวกับอยู่ในภวังค์

ถ่ายยัง"

เขาถาม ทำท่าเหมือนอยากจะไปจากตรงนั้นเต็มแก่แล้ว ฉันจึงยกกล้องไอโฟนขึ้นมาเก็บภาพเทวดาสุดหล่อของทุกคนเอาไว้ ตอนที่ฉันมองภาพเขาที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอมือถือ...หัวใจฉันกลับเต้นเร็วขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ได้แล้วๆ"

ต่อไปก็ตาเธอ"

เขารับไอโฟนคืนไปก่อนจะผายมือให้ฉันเดินไปที่ปีกคู่นั้นบ้าง

ขยับซ้ายอีกหน่อย ปีกเธอเบี้ยวแล้ว"

ฉันขยับตามที่เขาบอก เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายโดยไม่ตั้งใจ เสี้ยววินาทีเล็กๆ นั่นทำเอาฉันหยุดหายใจไปชั่วขณะ พอรู้ตัวก็รีบหลบสายตาคมๆ นั่น ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นจนควบคุมไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นนะ

มองกล้องสิแพนเจีย"

เสียงทุ้มดังกังวานขึ้นอีกครั้งราวกับเป็นเสียงระฆังในโบสถ์

ฉันมองไปที่เซย์เดน ค้นพบว่าเสียงหัวใจของฉันเต้นในแบบที่ตัวเองไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย...

 

 

 

 

ตกเย็น

หลังออกจากแกลลอรี่สามมิติก็เป็นเวลาเย็นๆ แล้ว เราตรงไปทานอาหารที่ภัตตาคารริมทะเลชื่อดังแห่งหนึ่งของพัทยา ที่จริงฉันอิ่มตั้งแต่กับข้าวสามอย่างแรกมาวางบนโต๊ะแล้ว แต่น้าบุ๋มเล่นสั่งทะเลเดือดชุดใหญ่เบ้อเร่อ ตอนที่พนักงานขนมาเสิร์ฟที่โต๊ะ ฉันยังแอบสงสัยว่าเขาขนเอามาหมดทั้งทะเลเลยหรือเปล่าเนี่ย โต๊ะของเราแทบวางอาหารไม่พอจนต้องหาโต๊ะเสริม

ถึงฉันจะอิ่มนานแล้ว (เริ่มเบื่อแล้วด้วย) แต่ดูท่าคนอื่นจะไม่เป็นแบบนั้นเลยอ่ะ พวกผู้ใหญ่เม้าท์กันสนุกสนานถึงเรื่องวันวานเก่าๆ จิบเบียร์แล้วก็ปิ้งอาหารทะเลไปพลางๆ ดูวี่แววแล้วกว่าจะได้กลับโรงแรมคงเที่ยงคืนซะล่ะมั้ง

ส่วนเซย์เดนก็ดูเอนจอยกับอาหารเป็นอย่างมาก เอาตรงๆ คือกินแหลกนั่นล่ะ ฉันว่าเป็นเขานั่นล่ะที่จัดการทะเลเดือดไปเกือบครึ่งหนึ่ง (ฉันต้องประเมินเขาใหม่แล้ว กะเพราะของเขาน่ากลัวมาก!)

เธอไม่กินอาหารทะเลเหรอ"

ไม่ล่ะ"

เธอแพ้อาหารทะเล?”

ฉันชนะ แต่ตอนนี้ฉันอิ่มแล้ว -_-”

เธอกินไปแค่สามคำเท่านั้นเองนะ"

มากกว่าสามคำเหอะฉันสาบาน"

พรึบ!

อยู่ดีๆ เขาก็จับแขนฉันยกขึ้นมาดูอย่างพินิจพิเคราะห์

โอ้โห นี่มันขาไก่ชัดๆ"

เสียมารยาทย่ะ >O<”

ฉันแหวใส่แล้วก็ชักแขนตัวเองกลับมา เบ้ปากด้วยความไม่พอใจที่แขนตัวเองถูกเอาไปเที่ยบกับขาไก่ อีกฝ่ายหัวเราะชอบใจก่อนจะหันไปบรรจงแกะกุ้งตัวเท่าฝ่ามือต่อ ฉันละทึ่งว่านี่เขายังไม่อิ่มอีกหรือนี่

อ่ะ กินซะ"

เซย์เดนบอกพร้อมกับวางกุ้งที่เขาแกะกับมือใส่จานของฉัน

เฮ้ย ไม่เอาๆ ฉันไม่กิน บอกแล้วไงว่าอิ่มแล้ว"

เธอกินไปแค่นั้นจะอิ่มได้ยังไง -_-”

นายเห็นเหรอว่าฉันกินไปแค่ไหน"

เห็นสิ ถึงได้บอกว่าให้กินเยอะๆ ไง แขนเท่าขาไก่แล้วนะ"

อีตาบ้า! นี่เห็นว่าอุตส่าห์แกะกุ้งให้กินหรอกนะเลยยอม ฉันกินกุ้งที่เขาแกะด้วยท่าทางอิดออดสุดฤทธิ์ แต่เคี้ยวกุ้งตัวแรกยังไม่ทันหมดปากเลย เขาก็แกะตัวที่สองแล้วเอามาวางใส่จานฉันต่อ

กินเยอะๆ"

โอย ฉันอิ่มแล้วจริงๆ นะ"

ฉันโอดครวญ แต่เหมือนอีกฝ่ายจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เขาลงมือแกะตัวที่สามต่อ พอเห็นว่าเขาดึงหางกุ้งออกปุ๊บ ฉันก็รีบยกจานตัวเองหนีปั๊บอย่างรู้ทัน

อีกตัวๆ"

เซย์เดนบอกอย่างต่อรอง ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมาไม่หยุด

ไม่เอา ฉันอิ่ม"

ฉันแกะให้เธอเลยนะเนี่ย"

แกะเองก็กินเองสิยะ"

ฉันอิ่ม"

แล้วฉันไม่อิ่มหรือไง TOT”

เซย์เดนหัวเราะพลางจัดการกุ้งตัวนั้นซะเอง แต่พอฉันเผลอ คราวนี้เขาก็แอบโยนกุ้ง หอย ปู ปลาลงมาในจานฉันไม่หยุด นี่ฉันชักจะสงสัยแล้วว่าเขาเป็นคนใจดีหรือเป็นคนใจหมากันแน่ เขาแกล้งฉันมากกว่าแล้วเนี่ย!

ถ้าขืนฉันกินอีกคำเดียว ฉันต้องอ้วกแน่ๆ พอแล้วเซย์ ฉันขอร้อง...จากใจเลยนะเนี่ย T_T”

โอเคๆ พอก็ได้ ฉันเชื่อละว่าเธอกินไปเยอะ ฮ่าๆๆๆ

เยอะสิยะ ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกจุกขนาดนี้เลยมั้ง TOT ขืนอยู่กับหมอนี่ไปนานๆ จากขาไก่ได้เป็นขาหมูแหงๆ

อยากไปเดินย่อยกันหน่อยมั้ย"

ไปได้เหรอ"

ฉันถามกลับอย่างตื่นเต้น แต่ก็ลดอาการร่าเริงลงทันทีเมื่อคิดถึงความเป็นจริง...คุณแม่คงจะไม่อนุญาตแหงๆ ที่บ้านค่อนข้างจะหวงฉันมากเป็นพิเศษ ไม่ใช่ว่าเพราะลูกสาวสวยมากกก! เลยกลัวคนมาฉุดหรอกนะคะท่านผู้ชม แต่คุณแม่กลัวฉันไปเป็นลมเป็นแล้ง ชัก หรือหอบกลางทางต่างหาก สาเหตุเหล่านี้แหละที่ทำให้ฉันไม่ค่อยได้ไปไหนทั้งนั้นถ้าไม่มีคุณพ่อกับคุณแม่ไปด้วย

แม่ครับ แม่จะนั่งอยู่ที่ร้านนี้อีกนานหรือเปล่าครับ"

อีกพักใหญ่ๆ น่ะลูก แม่กำลังอร่อยเลย โฮะๆ ว่าแต่ถามทำไมเหรอ เซย์อยากไปไหนหรือเปล่า"

งั้นผมกับแพนเจียขอไปเดินเล่นแถวๆ นี้...ได้มั้ยครับน้าเปิ้ล"

สำหรับบ้านเขาคงไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้วสินะ เซย์เดนเลยข้ามไปถามคุณแม่ของฉันก่อนเลย

ไปเดินกันถึงไหนล่ะเซย์ พัทยาตอนกลางคืนมันอันตรายหรือเปล่าลูก น้าว่าอย่าดีกว่ามั้ง"

เดินเรียบหาดไปเรื่อยๆ นี่ล่ะครับ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่หรอกน้าเปิ้ล"

คุณแม่หันมามองฉันเหมือนกำลังชั่งใจ โอกาสที่คุณแม่จะอนุญาตเป็นไปได้น้อยนักฉันรู้ ต่อให้ท่านกำลังสนุกสนานอยู่กับวงสนทนาหรือปาร์ตี้ใดๆ แต่หน้าที่ของคนเป็นแม่ที่อยากปกป้องและระวังอันตรายต่างๆ ให้ลูกยังคงฉายชัดอยู่เสมอ นี่ล่ะคุณแม่ของฉัน ขอมอบโล่คุณแม่ดีเด่นให้ท่านเลยค่ะ แปะๆ

แถวหาดตอนกลางคืนมันมืดมากนะเซย์ น้าไม่แน่ใจ...”

ผมพาเดินฝั่งถนนแล้วกัน ตามร้านขายของที่เราขับรถผ่านนั่นล่ะครับ ใกล้ๆ นี่เอง"

ถ้าเกิดเดินหลง เดินคลาด...”

อย่าห่วงเลยครับ ผมจะดูแลแพนเจียให้เอง"

ถึงอีกฝ่ายจะพูดเพื่อให้แม่เลิกกังวลแต่คำพูดนั่นกลับกังวานอยู่ในหูของฉัน น้ำหนักของเสียงในประโยคนั้นทำเอาหัวใจฉันกระตุกอีกแล้ว ความรู้สึกบางอย่างกำลังแพร่กระจายอยู่ในอก

สุดท้ายคุณแม่ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ท่านยอมให้ฉันไปเดินเล่นกับเซย์เดน! บอกแล้วไงว่าตานี่มีวิธีการทำให้คนอื่นตอบรับต่อสิ่งที่เขาต้องการเสมอ อาจจะเพราะสีหน้า แววตา และน้ำเสียงของเขาสามารถสั่นสะเทือนกำแพงที่เราเพียรก่อเอาไว้โดยไม่รู้ตัวล่ะมั้ง...

ว่าแต่เขาทำได้ยังไงกันนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,513 ความคิดเห็น

  1. #1490 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:15
    โอ้โห เซย์ต่อรองเก่งจริงๆ ฮ่าๆ
    #1,490
    0
  2. #1475 GooDYeaR =) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 17:59
    เซย์บังคับเก่งแน่ๆ
    #1,475
    0
  3. #1462 มัท (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 06:14
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1,462
    0
  4. #1433 เมลล์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 21:51
    ใจดีหรือใจหมา 5555555555
    #1,433
    0
  5. #1329 อุ้ย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 16:52
    บรรทัดจากล่างขึ้นข้างบน บรรทัดที่3 ตานี้หรือตานี่ ง่ะ
    #1,329
    0
  6. #989 SnowOwl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 20:29
    เทคแคร์สุด ๆ อยากมีแบบนีบ้าง *-*
    #989
    0
  7. #959 ใบเตย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 16:01
    เซย์น่ารักเวอร์อ่ะ กรี๊ด>///<
    #959
    0
  8. #596 Koiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 11:42
    คือ...คือ...คือ...เซย์เดน...แบบว่า...แบบว่า....น่ารักม้ากกกกกกกกกกกก
    #596
    0
  9. #567 Ob-La-Di, Ob-La-Da (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 11:23
    โฮกกกกกก เซย์ดีมากกกกกกกกก 
    #567
    0
  10. #510 me too (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:04
    อ๋อย! +_+ เคลิ้มกับพระเอก

    ชอบมากก

    น่ารักดี

    #510
    0
  11. #483 MinniMai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 12:12
    เซย์เดนน่ารักอ่ะ>///<
    #483
    0
  12. #482 joop_jeep-zz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 11:25
    เซย์เดน <3 ไม่ไหวแล้วกับผู้ชายคนนี้ >< 55555
    #482
    0
  13. #437 ๋JEANNE (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 20:19
    สนุกมากๆ

    55เซ น่ารักจัง
    #437
    0
  14. #395 เป็ดจง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 18:24
    หลงเซย์เข้าให้แล้ว ><
    #395
    0
  15. #394 kwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 10:12
    หะ!!! น่ารักมากเลยผู้ชายแบบนี้ งืดดๆๆ :)
    #394
    0
  16. #393 Pongpp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 13:13
    สนุกมากเลยค่ะ เซย์เดนน่ารักมากอ่ะ เขินแทนนางเอกแล้ว 555
    #393
    0
  17. #392 ยุนแจ ฟีฟีจัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 01:12
    แค่ 3 ตอนก็หลงรักพระเอกคนนี้แล้วค่ะพี่เมย์
    #392
    0
  18. #391 jayyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 00:36
    อัพได้แล้วน้าาา รออ่านอยู่ค่า อิอิ สนุกมากเลย
    #391
    0
  19. #387 Pui Gs'puii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 20:32
    เมื่อไหร่จะอัพต่ออ่ะพี่เม รออยู่นะ นะ นะ :(
    #387
    0
  20. #386 น้องแมว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 11:02
    อยากกกรู้จะเป็นยังไงต่อไป ทำไมพระเอกแลดูเป็นคนดีจัง
    #386
    0
  21. #385 INsmile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 19:31
    สนุกค่ะ น่ารักมากกกก
    #385
    0
  22. #383 holym2m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 15:43
    สนุกมากกกก >///< อ๊ายยย เซย์เดนน่ารักมากกกก อิจฉาแพนเจียอ่ะได้ใกล้ชิดกับหนุ่มหล่อ 55555 เซย์เดนดูใจดี อบอุ่น น่ารักมากอ้ะพี่เม -///- มาอัพต่อไวไวนะคะพี่เม :D
    #383
    0
  23. #382 holym2m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 15:40
    >///< อจฉาแพนเจียจัง ได้ใกล้ชิดกับเซย์เดนขนาดนั้น อ๊ายยยย -///- เซย์เดนดูเป็นคนใจดี อบอุ่น น่ารักมากกกอ้ะ พี่เม อันพต่อไวไวนะค้าาาา :D
    #382
    0
  24. #381 som~~som (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 00:11
    กริ๊ดดดดดด ชอบอ้า มาก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #381
    0
  25. #378 moliniix (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 02:34
    สนุกมากเลยอะจะรอตอนต่อไปนะค่ะ
    #378
    0