Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 3 : Come Closer

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    20 มี.ค. 56

2

 

Come Closer

ใกล้เข้ามา

 

ที่นั่งของฉันเป็นฝั่งที่โดนแดดเข้าเต็มๆ ถึงจะบอกว่าฉันไม่เป็นอะไรที่จะนั่งโดนแดดนิดๆ หน่อยๆ (มันอาจจะดีกับผิวฉันที่ซีดเหมือนไก่ต้มอยู่แล้วก็ได้) แต่เขากลับลุกขึ้นแล้วบอกให้ฉันย้ายไปนั่งฝั่งเขาแทนซะงั้น มีน้ำใจจังแฮะ -_-; ระหว่างทางเราคุยกันเพียงเล็กน้อยเพราะต่างคนต่างก็ใส่หูฟังและอยู่ในโลกแห่งเสียงดนตรีทั้งคู่ ความอึดอัดที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ถูกขจัดออกไปอย่างช้าๆ โดยไม่รู้ตัว เขาบอกให้ฉันเรียกเขาสั้นๆ ว่าเซย์ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเรียกชื่อเต็มว่าเซย์เดนให้ยืดยาวขนาดนั้น แต่พอทีฉันบอกให้เรียกตัวเองว่าเจียเฉยๆ บ้าง เจ้าตัวกลับบอกว่าเจียเป็นชื่อของพวกสาวหมวยเชื้อสายจีนต่างหาก ไม่เห็นเหมาะกับลูกครึ่งหน้าฝรั่งอย่างฉันเลยสักนิด ฉันเลยบอกว่าถ้างั้นเรียกแค่ 'แพน' ก็ได้ คราวนี้เขากลับยิงมุกกิ๊กก๊อกว่าฉันอยากได้ชื่อเล่นที่แปลว่ายัยกระทะเหรอ =_=

ด้วยระยะเวลาเพียงชั่วโมงกว่าๆ เราก็เดินทางมาถึงพัทยาเป็นที่เรียบร้อย น้าบุ๋มจองห้องพักแบบครอบครัวของโรงแรมฮิลตันไว้ติดกันสองห้องเชียวนะ >O< ตอนที่ฉันเปิดประตูห้องเข้าไปปุ๊บ...อ้า...ฉันแทบไม่อยากจะออกจากห้องอีกเลย เพราะมันสวยและหรูเป็นบ้า! ที่นอนก็นุ่มอย่างกับอยู่บนก้อนเมฆเล้ยยย >_< จากนั้นพวกเราสองครอบครัวก็ไปทานอาหารกลางวันที่ห้างซึ่งอยู่ติดกับโรงแรม

และตอนนี้เองที่เซย์เดนได้รู้ความลับของฉันเข้าให้แล้ว นั่นคือฉันเป็นเด็กติดยา T.T

ในกำมือทั้งหมดนั่นมัน...” เขาพูดไม่จบพลางใช้สายตามองสิ่งที่อยู่ในอุ้งมือของฉันอย่างสงสัยเต็มแก่

ยา" ฉันตอบสั้นๆ

ยา?”

ก็ยาน่ะสิ -_-'”

ทำไมกินอะไรเยอะแยะขนาดนั้น"

เขาถามอย่างตกใจขนาดหนัก ฉันทำหน้ามุ่ยกับอาการโอเวอร์ของเขา ไม่เห็นว่ามันจะเยอะจนต้องทำหน้าเหวอแบบนั้นเลย แค่สี่ห้าเม็ดเท่านั้นเองนะเนี่ย ถือว่าน้อยเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนที่ฉันต้องกินครั้งละเกือบสิบเม็ด แล้วแต่ละเม็ดนะก็ใหญ่เป้งจนกลืนแทบไม่ลง ถ้านึกภาพไม่ออกให้ลองจินตนาการว่าคุณกำลังกลืนนิ้วก้อยหนึ่งข้อเข้าปากสิ เก็ตยัง

ฉันอ่อนแอ -.,-”

ฉันตอบแบบติดตลกก่อนจะป้อนยาเข้าปาก แต่ยังไม่ทันที่จะมันจะเข้าปาก เซย์เดนกลับขว้าแขนฉันไว้ก่อน

ยาอะไร แม่เธอรู้หรือเปล่าว่าเธอกินยาเยอะแยะขนาดนี้"

“=_=”

ฉันงง ทำไมแม่ฉันจะไม่รู้ล่ะยะ

ยาลดความอ้วนหรือเปล่า"

ทำไมนายถึงคิดว่าฉันต้องกินยาแบบนั้นด้วยยะ”

เพราะเธอผอม...มาก"

เขาว่าพลางกวาดสายตามองฉันขึ้นๆ ลงๆ ยิ่งพอเห็นว่าแขนฉันเล็กและลีบไม่ต่างจากไม้เสียบลูกชิ้น เขาก็เพิ่มคำว่า 'มาก' แถมมาด้วย

แพนเจีย ลูกอย่าลืมทานยาหลังอาหารนะจ๊ะ ทานให้ครบด้วยนะ อย่าแอบโยนทิ้งล่ะ"

หนูไม่ได้ทำแบบนั้นแล้วสักหน่อย *^*"

อ้าว แพนเจียยังต้องทานยาเยอะๆ แบบนี้อยู่อีกเหรอ ไหนว่าอาการดีขึ้นแล้วยังไงเปิ้ล"

ก็ต้องทานไว้ตลอดนั่นล่ะเธอ แพนเจียไม่เหมือนคนอื่นๆ หรอก ตอนไม่ป่วยก็ดีอยู่หรอก แต่อย่าให้เริ่มแสดงอาการขึ้นมาเชียว อีกห้าหกอย่างจะตามมาติดๆ เลยทีนี้ หมอถึงกับกำชับว่าห้ามลืมทานยาโดยเด็ดขาด"

คุณแม่บอกพร้อมกับมองฉันด้วยสายตาที่เจือไปด้วยความเป็นห่วงอย่างทุกครั้ง

โถ...แม่คุณของน้า”

หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ ^-^”

ฉันฉีกยิ้มกว้างเพื่อสร้างความมั่นใจให้กับทุกคน แม้ไม่ค่อยชอบเวลาที่มีใครต่อใครมองมาเหมือนเห็นว่าฉันเป็นสาวน้อยผู้บอบบางปานใกล้จะตายอะไรแบบนั้น สายตาของเซย์เดนก็ไม่ต่างจากที่ใครๆ มองเลย เขาเริ่มสงสารฉันอย่างสุดขีดแล้วมั้ง -_-‘ เอาเถอะ ฉันชินแล้วล่ะ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้เจ้าตัวคงหมดข้อกังขาเกี่ยวกับเรื่องยาที่อยู่ในมือฉันเรียบร้อย เพราะเขาเป็นคนเทน้ำลงจนเต็มแก้วแล้วก็เลื่อนมันมาตรงหน้าฉัน

ทานยาแล้วดื่มน้ำตามลงไปมากๆ ล่ะ"

ค่ะๆ"

ฉันรับคำแล้วก็กลืนยาทั้งหมดลงไปในลำคอ ตามด้วยน้ำเปล่าที่อีกฝ่ายรินให้

เธอยังมียาต้องกินอีกเหรอ O_O”

เขาโพล่งถามอย่างตกใจซ้ำอีกเมื่อเห็นว่าฉันงัดยาออกมาจากกล่องอีกอัน

เปล่า อันนี้วิตามิน -_-;”

เขาผ่อนลมหายใจเหมือนโล่งอก รินน้ำใส่แก้วอีกครั้ง

เอ้า ดื่ม"

“=_=”

 

เมื่อทานอาหารกลางวันกันเสร็จสองครอบครัวก็ตกลงกันว่าจะไปเที่ยวชมแกลลอรี่ภาพสามมิติชื่อดังแห่งหนึ่งในพัทยา ชื่อว่า Art in Paradise ซึ่งแต่ละภาพที่อยู่ในแกลอรี่แห่งนี้ดูมีชีวิตชีวาราวกับเป็นของจริงที่สามารถจับต้องได้ ส่วนใหญ่คนที่เข้าไปชมก็จะพากันถ่ายรูปแล้วทำท่าเหมือนจับต้องสิ่งที่จิตรกรวาดให้เหมือนหลุดลอยออกจากภาพอย่างสนุกสนาน แบบว่าถ้าได้อัพไปลงเฟซบุ๊กคงจะอินเทรนด์ไม่ใช่น้อย

ถ่ายมั้ย"

เซย์เดนหันมาถามเมื่อเห็นว่าฉันกำลังมองภาพฉลามตัวเบ้อเร่อที่หลุดออกมาจากกรอบรูปด้วยความตื่นตาราวกับว่าฉันสามารถสัมผัสตัวมันได้จริงๆ งั้นล่ะ (ถ้าเป็นงั้นจริงมันคงงับหัวฉันแหงๆ ไม่ต้องสงสัย)

เอ่อ...มือถือฉันแบตฯ หมดน่ะ ไม่ได้เอากล้องมาด้วย"

ฉันพูดเสียงอ่อนด้วยความเสียดาย จะเรียกให้คุณแม่กับคุณพ่อมาถ่ายก็ใช่เรื่อง พวกท่านเดินตามหลังอยู่ห่างๆ สำหรับพวกท่านน่ะถ้าลองได้มาเที่ยวพวกพิพิธภัณฑ์ทีไรล่ะก็...หึๆ ไม่ใช่แค่เดินผ่านแล้วจบกันเด็ดขาดนะคะ! พวกท่านน่ะค่อนข้างใส่ใจ...ประมาณว่าอ่านทุกข้อความที่ติดอยู่บนบอร์ด ทุกข้อมูลอะไรก็ตามที่ทางสถานที่เหล่านั้นจัดเอาไว้ พวกท่านจะค่อยๆ ทำความศึกษา ทำความเข้าใจ บลาๆๆ ยิ่งถ้าเป็นพวกสถานที่จัดแสดงภาพถ่ายหรือภาพวาดแบบนี้ พวกท่านจะหยุดชมภาพภาพหนึ่งกันเงียบๆ จากนั้นก็พินิจพิเคราะห์หาความหมายที่เจ้าของภาพต้องการสื่อออกมา สรุปคือพวกท่านเป็นนักวิชาการที่เที่ยวสถานที่แนวๆ นี้ได้คุ้มค่าจริงๆ นั่นล่ะ =_= (ส่วนลูกสาวเดินผ่านลิ่วไปเลย) ไม่รู้เมื่อไรแฮะที่เหลือแค่ฉันกับเซย์เดลอยู่ด้วยกันสองคนเนี่ย

เดี๋ยวเอามือถือฉันถ่ายให้ก็ได้"

ไม่เป็นไรมั้ง เกรงใจๆ"

ไปยืนตรงนั้นสิ ทำเป็นลูบหัวฉลามด้วย ^^"

เขาเหมือนไม่ได้ยินเสียงฉันปฏิเสธ หยิบไอโฟนของตัวเองขึ้นมาเตรียมถ่ายให้ทันที พอเห็นแบบนี้ฉันก็เลิกอิดออด ตรงไปทำท่ากำลังลูบหัวฉลาม (ของจริงย่อมเอามาลูบหัวเล่นแบบนี้ไม่ได้!) แล้วก็ต่อด้วยการทำท่ากำลังตกปลาตัวยักษ์ ทำท่ากำลังวาดภาพสาวสุดเซ็กซี่ ทำท่าเป็นยิงคิวปิดที่กำลังบินหนีไป ทำท่ากำลังไหว้พระกลางป่ากลางเขา และทำท่าแบบอื่นๆ อีกมากมาย

ยิ้มหน่อยครับผม”

ฉันฉีกยิ้มกว้างขึ้น ใบหน้าฉันหันไปที่กล้องแต่สายตากลับไปอยู่ที่คนถ่ายตลอด จนฉันต้องพยายามบอกตัวเองให้มองที่ไอโฟนเท่านั้น แต่สายตาของฉันก็ยังหันไปมองเซย์เดนอีกจนได้ เหมือนมีอะไรบางอย่างในตัวเขาดึงดูดสายตาฉันตลอดเวลา สังสัยเพราะเขาหล่อมากล่ะมั้ง -_-‘

นายอยากถ่ายบ้างมั้ย"

ไม่เป็นไร"

ทำไมมีแต่ฉันที่ถ่ายล่ะ แถมนี่ยังเป็นมือถือนายอีก -_-;"

ก็มันเป็นหน้าที่ผู้ชายไง"

เซย์เดนตอบง่ายๆ พร้อมกับโบกมือเป็นเชิงบอกให้ฉันขยับไปทางขวาอีกนิด

ฉันรู้สึกประหลาดนะที่ถ่ายอยู่คนเดียว นายถ่ายบ้างสิ"

ฉันเคยมาถ่ายกับเพื่อนแล้ว ไม่ต้องคิดมาก"

เขาบอกพลางกดถ่ายภาพต่อ เจ้าตัวยิ้มอย่างพอใจก่อนจะเดินนำไปยังฉากหลังที่เป็นภาพอื่นต่อ พอเห็นแบบนั้นฉันก็อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ ก็ภาพในมือถือที่เขายิ้มด้วยความชอบใจน่ะมันเป็นรูปฉันนี่นา หรือบางทีเขาอาจจะยิ้มพอใจให้กับผลงานถ่ายภาพของตัวเองก็ได้นะ ฉันคิดอะไรไปเองคนเดียวเนี่ย

นี่ นายอยากเดินกลับไปหาพ่อแม่ของเรามั้ย"

ไม่เป็นไร แม่ฉันคงกำลังเมามันกับถ่ายภาพอยู่แหงๆ"

นายไม่อยากถ่ายกับแม่เหรอ ฉันถ่ายให้ได้นะ!"

ฉันสิบแปดแล้วนะ ไม่ใช่แปดขวบ ยัยบ้า"

ฮ่าๆ”

ฉันหลุดขำอย่างช่วยไม่ได้ พวกผู้ชายนี่ยอมไม่ได้เลยนะถ้าจะโดนหาว่าเป็นลูกแหง่ติดแม่เนี่ย จนกระทั่งเราเดินมาถึงภาพปีกขนนกคู่หนึ่ง แต่เพราะภาพนี้มีคนต่อคิวรอถ่ายเยอะแยะเชียว ฉันจึงเดินผ่านไปโดยไม่ได้ใส่ใจนัก

เดี๋ยวแพนเจีย"

หืม"

ไม่ถ่ายกับปีกนกนี่เหรอ"

คนเยอะ ไม่ต้องหรอก"

ต่อคิวแป๊บเดียวเอง"

ไม่เป็นไรหรอก -_-;"

ฉันบอกอย่างเกรงใจอีกครั้ง -_-‘

แต่มันถ่ายแล้วออกมาน่ารักนะ ไม่อยากเป็นนางฟ้าเหรอ"

ไม่เห็นอยากเลย"

เซย์เดนเลิกคิ้วกับคำตอบแบบขอไปทีจากฉัน เจ้าตัวเดินไปต่อคิวรอถ่ายภาพฉันกับปีกนกให้เฉยเลย -_- เขานี่ช่างเป็นคนมีสไตล์ส่วนตัวซะไม่มี ทำให้ใครต่อใครต้องตามใจเขาโดยไม่มีข้อแม้ ดูซิ! สุดท้ายฉันต้องเดินตามเขาไปเข้าคิวด้วยซะงั้น เพียงอึดใจเดียวก็ถึงตาเราได้ถ่ายภาพบ้าง แต่คราวนี้ฉันมีเงื่อนไขเพิ่มขึ้นมา

ถ้าฉันถ่าย นายก็ต้องถ่ายด้วย ไม่งั้นฉันไม่ถ่ายแล้ว พอกันที =^="

ฉันบอกอย่างต่อรอง รู้สึกประหลาดมาตั้งนานแล้วที่โดนถ่ายรูปอยู่คนเดียวเนี่ย นั่นก็มือถือเขาด้วยนะ

ผู้ชายที่ไหนอยากมีปีก -_-”

เป็นเทวดาไง ไปเร็ว! นายก่อนเลย"

แต่...”

เร็วเข้า!”

เขานิ่งไปนิดหน่อย แต่พอเห็นฉันเร่งเสียงแข็งซ้ำ ทำปากเบะเหมือนยังไงก็ไม่ยอม เจ้าตัวก็เลยเดินไปยืนตรงกึ่งกลางระหว่างปีกสีขาวทั้งสองอย่างเสียไม่ได้ วินาทีนั้น...ฉันนึกว่านี่คือเทวดาตาลงมาจากสวรรค์จริงๆ ซะอีก ใบหน้าที่หล่อเหลาและมีส่วนผสมของชาวตะวันตกนั่นทำให้เขาเหมือนภาพวาดเทวดาที่อยู่ตามผนังไม่มีผิด พนันได้ว่าผู้หญิงคนอื่นๆ ที่อยู่แถวนี้ต่างก็กำลังคิดเหมือนฉัน เสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกกลุ่มผู้หญิงเงียบลงและก็มองมาที่เซย์เดนราวกับอยู่ในภวังค์

ถ่ายยัง"

เขาถาม ทำท่าเหมือนอยากจะไปจากตรงนั้นเต็มแก่แล้ว ฉันจึงยกกล้องไอโฟนขึ้นมาเก็บภาพเทวดาสุดหล่อของทุกคนเอาไว้ ตอนที่ฉันมองภาพเขาที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอมือถือ...หัวใจฉันกลับเต้นเร็วขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ได้แล้วๆ"

ต่อไปก็ตาเธอ"

เขารับไอโฟนคืนไปก่อนจะผายมือให้ฉันเดินไปที่ปีกคู่นั้นบ้าง

ขยับซ้ายอีกหน่อย ปีกเธอเบี้ยวแล้ว"

ฉันขยับตามที่เขาบอก เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายโดยไม่ตั้งใจ เสี้ยววินาทีเล็กๆ นั่นทำเอาฉันหยุดหายใจไปชั่วขณะ พอรู้ตัวก็รีบหลบสายตาคมๆ นั่น ได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นจนควบคุมไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นนะ

มองกล้องสิแพนเจีย"

เสียงทุ้มดังกังวานขึ้นอีกครั้งราวกับเป็นเสียงระฆังในโบสถ์

ฉันมองไปที่เซย์เดน ค้นพบว่าเสียงหัวใจของฉันเต้นในแบบที่ตัวเองไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย...

 

ตกเย็น

หลังออกจากแกลลอรี่สามมิติก็เป็นเวลาเย็นๆ แล้ว เราตรงไปทานอาหารที่ภัตตาคารริมทะเลชื่อดังแห่งหนึ่งของพัทยา ที่จริงฉันอิ่มตั้งแต่กับข้าวสามอย่างแรกมาวางบนโต๊ะแล้ว แต่น้าบุ๋มเล่นสั่งทะเลเดือดชุดใหญ่เบ้อเร่อ ตอนที่พนักงานขนมาเสิร์ฟที่โต๊ะ ฉันยังแอบสงสัยว่าเขาขนเอามาหมดทั้งทะเลเลยหรือเปล่าเนี่ย โต๊ะของเราแทบวางอาหารไม่พอจนต้องหาโต๊ะเสริม -_-' ถึงฉันจะอิ่มนานแล้ว (เริ่มเบื่อแล้วด้วย) แต่ดูท่าคนอื่นจะไม่เป็นแบบนั้นเลยอ่ะ พวกผู้ใหญ่เม้าท์กันสนุกสนานถึงเรื่องวันวานเก่าๆ จิบเบียร์แล้วก็ปิ้งอาหารทะเลไปพลางๆ ดูวี่แววแล้วกว่าจะได้กลับโรงแรมคงเที่ยงคืนซะล่ะมั้ง U_U ส่วนเซย์เดนก็ดูเอนจอยกับอาหารเป็นอย่างมาก เอาตรงๆ คือกินแหลกนั่นล่ะ ฉันว่าเป็นเขานั่นล่ะที่จัดการทะเลเดือดไปเกือบครึ่งหนึ่ง (ฉันต้องประเมินเขาใหม่แล้ว =_=)

เธอไม่กินอาหารทะเลเหรอ"

ไม่ล่ะ"

เธอแพ้อาหารทะเล?”

ฉันชนะ แต่ตอนนี้ฉันอิ่มแล้ว -_-”

เธอกินไปแค่สามคำเท่านั้นเองนะ"

มากกว่าสามคำเหอะฉันสาบาน"

พรึบ!

อยู่ดีๆ เขาก็จับแขนฉันยกขึ้นมาดูอย่างพินิจพิเคราะห์

โอ้โห นี่มันขาไก่ชัดๆ"

เสียมารยาทย่ะ >O<”

ฉันแหวใส่แล้วก็ชักแขนตัวเองกลับมา เบ้ปากด้วยความไม่พอใจที่แขนตัวเองถูกเอาไปเที่ยบกับขาไก่ T^T อีกฝ่ายหัวเราะชอบใจก่อนจะหันไปบรรจงแกะกุ้งตัวเท่าฝ่ามือต่อ ฉันละทึ่งว่านี่เขายังไม่อิ่มอีกหรือนี่

อ่ะ กินซะ"

เซย์เดนบอกพร้อมกับวางกุ้งที่เขาแกะกับมือใส่จานของฉัน

เฮ้ย ไม่เอาๆ ฉันไม่กิน บอกแล้วไงว่าอิ่มแล้ว"

เธอกินไปแค่นั้นจะอิ่มได้ยังไง -_-”

นายเห็นเหรอว่าฉันกินไปแค่ไหน"

เห็นสิ ถึงได้บอกว่าให้กินเยอะๆ ไง แขนเท่าขาไก่แล้วนะ"

“=_=”

อีตาบ้า! นี่เห็นว่าอุตส่าห์แกะกุ้งให้กินหรอกนะเลยยอม ฉันกินกุ้งที่เขาแกะด้วยท่าทางอิดออดสุดฤทธิ์ แต่เคี้ยวกุ้งตัวแรกยังไม่ทันหมดปากเลย เขาก็แกะตัวที่สองแล้วเอามาวางใส่จานฉันต่อ เอ่อ...ใจดีเกินไปแล้ววว โฮกกก TOT

กินเยอะๆ"

โอย ฉันอิ่มแล้วจริงๆ นะ"

ฉันโอดครวญ แต่เหมือนอีกฝ่ายจะแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน เขาลงมือแกะตัวที่สามต่อ พอเห็นว่าเขาดึงหางกุ้งออกปุ๊บ ฉันก็รีบยกจานตัวเองหนีปั๊บอย่างรู้ทัน

อีกตัวๆ"

เซย์เดนบอกอย่างต่อรอง ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมาไม่หยุด

ไม่เอา ฉันอิ่ม U_U"

ฉันแกะให้เธอเลยนะเนี่ย"

แกะเองก็กินเองสิยะ"

ฉันอิ่ม"

แล้วฉันไม่อิ่มหรือไง TOT”

เซย์เดนหัวเราะพลางจัดการกุ้งตัวนั้นซะเอง แต่พอฉันเผลอ คราวนี้เขาก็แอบโยนกุ้ง หอย ปู ปลาลงมาในจานฉันไม่หยุด นี่ฉันชักจะสงสัยแล้วว่าเขาเป็นคนใจดีหรือเป็นคนใจหมากันแน่ เขาแกล้งฉันมากกว่าแล้วเนี่ย!

ถ้าขืนฉันกินอีกคำเดียว ฉันต้องอ้วกแน่ๆ พอแล้วเซย์ ฉันขอร้อง...จากใจเลยนะเนี่ย T_T”

โอเคๆ พอก็ได้ ฉันเชื่อละว่าเธอกินไปเยอะ ^_^”

เยอะสิยะ ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกจุกขนาดนี้เลยมั้ง TOT ขืนอยู่กับหมอนี่ไปนานๆ จากขาไก่ได้เป็นขาหมูแหงๆ

อยากไปเดินย่อยกันหน่อยมั้ย"

ไปได้เหรอ"

ฉันถามกลับอย่างตื่นเต้น แต่ก็ลดอาการร่าเริงลงทันทีเมื่อคิดถึงความเป็นจริง...คุณแม่คงจะไม่อนุญาตแหงๆ ที่บ้านค่อนข้างจะหวงฉันมากเป็นพิเศษ ไม่ใช่ว่าเพราะลูกสาวสวยมากกก เลยกลัวคนมาฉุดหรอกนะคะท่านผู้ชม แต่คุณแม่กลัวฉันไปเป็นลมเป็นแล้ง ชัก หรือหอบกลางทางต่างหาก สาเหตุเหล่านี้แหละที่ทำให้ฉันไม่ค่อยได้ไปไหนทั้งนั้นถ้าไม่มีคุณพ่อกับคุณแม่ไปด้วย

แม่ครับ แม่จะนั่งอยู่ที่ร้านนี้อีกนานหรือเปล่าครับ"

อีกพักใหญ่ๆ น่ะลูก แม่กำลังอร่อยเลย โฮะๆ ว่าแต่ถามทำไมเหรอ เซย์อยากไปไหนหรือเปล่า"

งั้นผมกับแพนเจียขอไปเดินเล่นแถวๆ นี้...ได้มั้ยครับน้าเปิ้ล"

สำหรับบ้านเขาคงไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้วสินะ เซย์เดนเลยข้ามไปถามคุณแม่ของฉันก่อนเลย

ไปเดินกันถึงไหนล่ะเซย์ พัทยาตอนกลางคืนมันอันตรายหรือเปล่าลูก น้าว่าอย่าดีกว่ามั้ง"

เดินเรียบหาดไปเรื่อยๆ นี่ล่ะครับ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่หรอกน้าเปิ้ล"

คุณแม่หันมามองฉันเหมือนกำลังชั่งใจ โอกาสที่คุณแม่จะอนุญาตเป็นไปได้น้อยนักฉันรู้ ต่อให้ท่านกำลังสนุกสนานอยู่กับวงสนทนาหรือปาร์ตี้ใดๆ แต่หน้าที่ของคนเป็นแม่ที่อยากปกป้องและระวังอันตรายต่างๆ ให้ลูกยังคงฉายชัดอยู่เสมอ นี่ล่ะคุณแม่ของฉัน ขอมอบโล่คุณแม่ดีเด่นให้ท่านเลยค่ะ แปะๆ

แถวหาดตอนกลางคืนมันมืดมากนะเซย์ น้าไม่แน่ใจ...”

ผมพาเดินฝั่งถนนแล้วกัน ตามร้านขายของที่เราขับรถผ่านนั่นล่ะครับ ใกล้ๆ นี่เอง"

ถ้าเกิดเดินหลง เดินคลาด...”

อย่าห่วงเลยครับ ผมจะดูแลแพนเจียให้เอง"

ถึงอีกฝ่ายจะพูดเพื่อให้แม่เลิกกังวลแต่คำพูดนั่นกลับกังวานอยู่ในหูของฉัน น้ำหนักของเสียงในประโยคนั้นทำเอาหัวใจฉันกระตุกอีกแล้ว ความรู้สึกบางอย่างกำลังแพร่กระจายอยู่ในอก สุดท้ายคุณแม่ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ ท่านยอมให้ฉันไปเดินเล่นกับเซย์เดน! บอกแล้วไงว่าตานี้มีวิธีการทำให้คนอื่นตอบรับต่อสิ่งที่เขาต้องการเสมอ อาจจะเพราะสีหน้า แววตา และน้ำเสียงของเขาสามารถสั่นสะเทือนกำแพงที่เราเพียรก่อเอาไว้โดยไม่รู้ตัว...เขาทำได้ยังไงกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ย้ากกกก ไม่มีเวลาเม้าส์แล้ว เค้าไปญี่ปุ่นคืนนี้ตอนตี 1 อ่านกันให้สนุก ถ้าฟีดแบ็คตอนอยู่ที่นู่นจะอัพให้ แต่ถ้าไม่ดีก็คงรอเจอกันหลังวันที่ 3 เมษานะคร้าบบบ (มีการขู่)

เม112

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

1,512 ความคิดเห็น

  1. #1490 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (@wanicha-28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:15
    โอ้โห เซย์ต่อรองเก่งจริงๆ ฮ่าๆ
    #1490
    0
  2. #1475 GooDYeaR =) (@premanid-28) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 17:59
    เซย์บังคับเก่งแน่ๆ
    #1475
    0
  3. #1462 มัท (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 06:14
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1462
    0
  4. #1433 เมลล์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 21:51
    ใจดีหรือใจหมา 5555555555
    #1433
    0
  5. #1329 อุ้ย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 16:52
    บรรทัดจากล่างขึ้นข้างบน บรรทัดที่3 ตานี้หรือตานี่ ง่ะ
    #1329
    0
  6. #989 SnowOwl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 20:29
    เทคแคร์สุด ๆ อยากมีแบบนีบ้าง *-*
    #989
    0
  7. #959 ใบเตย (@tinmanee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 16:01
    เซย์น่ารักเวอร์อ่ะ กรี๊ด><!!! บอกได้คำเดียว โอ้มายก็อด!!! >///<
    #959
    0
  8. #596 Koiiz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2556 / 11:42
    คือ...คือ...คือ...เซย์เดน...แบบว่า...แบบว่า....น่ารักม้ากกกกกกกกกกกก
    #596
    0
  9. #567 Ob-La-Di, Ob-La-Da (@paradatamal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 11:23
    โฮกกกกกก เซย์ดีมากกกกกกกกก 
    #567
    0
  10. #510 me too (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 00:04
    อ๋อย! +_+ เคลิ้มกับพระเอก

    ชอบมากก

    น่ารักดี

    #510
    0
  11. #483 MinniMai (@nonameno) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 12:12
    เซย์เดนน่ารักอ่ะ>///<
    #483
    0
  12. #482 joop_jeep-zz (@jeepzzakaa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 11:25
    เซย์เดน <3 ไม่ไหวแล้วกับผู้ชายคนนี้ >< 55555
    #482
    0
  13. #437 ๋JEANNE (@bambluebamyellow) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 20:19
    สนุกมากๆ

    55เซ น่ารักจัง
    #437
    0
  14. #395 เป็ดจง (@bennasa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 18:24
    หลงเซย์เข้าให้แล้ว ><
    #395
    0
  15. #394 kwan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 10:12
    หะ!!! น่ารักมากเลยผู้ชายแบบนี้ งืดดๆๆ :)
    #394
    0
  16. #393 Pongpp (@pong-pp2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 13:13
    สนุกมากเลยค่ะ เซย์เดนน่ารักมากอ่ะ เขินแทนนางเอกแล้ว 555
    #393
    0
  17. #392 ยุนแจ ฟีฟีจัง (@fifi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 01:12
    แค่ 3 ตอนก็หลงรักพระเอกคนนี้แล้วค่ะพี่เมย์
    #392
    0
  18. #391 jayyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 00:36
    อัพได้แล้วน้าาา รออ่านอยู่ค่า อิอิ สนุกมากเลย
    #391
    0
  19. #387 Pui Gs'puii (@ppuiipuii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 20:32
    เมื่อไหร่จะอัพต่ออ่ะพี่เม รออยู่นะ นะ นะ :(
    #387
    0
  20. #386 น้องแมว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2556 / 11:02
    อยากกกรู้จะเป็นยังไงต่อไป ทำไมพระเอกแลดูเป็นคนดีจัง
    #386
    0
  21. #385 INsmile (@streamwa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 19:31
    สนุกค่ะ น่ารักมากกกก
    #385
    0
  22. #383 holym2m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 15:43
    สนุกมากกกก >///< อ๊ายยย เซย์เดนน่ารักมากกกก อิจฉาแพนเจียอ่ะได้ใกล้ชิดกับหนุ่มหล่อ 55555 เซย์เดนดูใจดี อบอุ่น น่ารักมากอ้ะพี่เม -///- มาอัพต่อไวไวนะคะพี่เม :D
    #383
    0
  23. #382 holym2m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 15:40
    >///< อจฉาแพนเจียจัง ได้ใกล้ชิดกับเซย์เดนขนาดนั้น อ๊ายยยย -///- เซย์เดนดูเป็นคนใจดี อบอุ่น น่ารักมากกกอ้ะ พี่เม อันพต่อไวไวนะค้าาาา :D
    #382
    0
  24. #381 som~~som (@som--m) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 00:11
    กริ๊ดดดดดด ชอบอ้า มาก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #381
    0
  25. #378 moliniix (@moliniix) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 02:34
    สนุกมากเลยอะจะรอตอนต่อไปนะค่ะ
    #378
    0